จบ | OUR LAST GAME : แก่ ใจดี สปอร์ต กทม. [Yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,102,123 Views

  • 21,883 Comments

  • 17,087 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    103

    Overall
    1,102,123

ตอนที่ 11 : {HASSADIN} : EPISODE 10 #150 per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37438
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    28 ส.ค. 61



นี่เป็นนิยาย วาย แปลว่า ชายรักชาย อยู่ในหมวดวายและมีคำว่า Yaoi  ค่ะ


Cr. All Pic : : search engine Cr. Music : : Youtube

18+ เนื้อหามีความผิดศีลธรรม

มีความกินเด็ก ใช้วิจารณญาณในการอ่าน


│กินเด็ก│



EP.10


เวลาที่เราเป็นเด็ก เรื่องที่มันเล็กน้อยสำหรับผู้ใหญ่ มักทำให้เราเจ็บปวดมากกว่าเป็นเท่าพันทวีเสมอ เช่นเดียวกันกับเหตุการณ์ที่ผมเผชิญอยู่ ไทน์เดานิสัยพ่อของเขาถูกเสมอมา ผมหวังแทบตายให้วันหนึ่งเขาเดาผิด อย่างเช่นวันนี้ ผู้หญิงที่คุณอาพาเข้ามาด้วยเป็นผู้หญิงที่พวกเราไม่เคยรู้จักมาก่อน ทั้งสองดูสนิทสนมกัน จากรอยยิ้มอ่อนโยนที่คุณอามีให้ ผมเดาได้ว่าก็คงไม่ได้คุยกันในฐานะเพื่อนอย่างแน่นอน

สิ่งที่ทำให้ผมเจ็บปวดยิ่งกว่าการได้รู้ว่าคุณอาพาผู้หญิงมาจริงๆอย่างที่คาด ก็คือการได้เห็นใบหน้าที่เหมือนมีความสุขเวลาอยู่ใกล้ๆผู้หญิงคนนั้นของเขา จนผมแทบไม่อยากจะอยู่ร่วมโต๊ะอาหารด้วยเลย

ไม่แปลกที่ผมจะทำเป็นยุ่งๆ ช่วงไทน์ทำนั่นทำนี่ตอนจัดโต๊ะอาหาร ทั้งๆที่ความจริง ผมก็แค่ไม่อยากจะสบตากับคุณอาสักนิดเดียว

“ชอบ เป็นอะไร ไม่สบายหรอ สีหน้ามึงแปลกๆ” ไทน์ถามด้วยความเป็นห่วง อยู่ด้วยกันมาตั้งห้าปี ไม่รู้ว่าผมนอยด์น่ะสิ ถึงจะแปลก

“ไม่มีอะไรมึง มึงว่าคุณปิ่นเขาคือแฟนคุณอาหรือเปล่า”

สาวสวยคนนั้นชื่อ ปิ่นเป็นรุ่นน้องของคุณอาไม่กี่ปี เธอทำงานอยู่ในบริษัทเครือของคุณอาในตำแหน่งที่ค่อนข้างสูง เห็นคุณอาบอกว่ามาคุยกันเรื่องงาน ผมไม่อยากเชื่อ และไม่จำเป็นที่เชื่อ ที่สำคัญคือการที่เขาบอก เขาก็แค่บอกให้รู้ ไม่ได้สนว่าผมจะเชื่อหรือไม่ อันนี้ผมรู้อยู่แก่ใจ

“ไม่รู้ว่ะ” ไทน์พูดตามความรู้สึก “พ่อกูก็ดีกับทุกคนมึงก็รู้”

“...”

“ใครจะไปรู้ว่าคนไหนเขาแค่ดี คนไหนเขารักจริงๆ ในเมื่อเขาทำทุกอย่างเท่ากันเป๊ะซะขนาดนั้น”

“แล้วมึงล่ะ” ผมถามเพื่อนด้วยเสียงเย็นชานิดๆตอนที่หยิบแก้วออกมาเทชานมที่อยู่ในตู้เย็นใส่ เก็ทนั่งรอผมอยู่ที่ห้องนั่งเล่น ผมไม่ได้อยากให้เขามาอยู่แถวนี้ เพราะผมอยากคุยกับไทน์จริงๆเรื่องคุณอา ไม่อยากให้เก็ทได้ยินและเดาอะไรต่อน่ะ

“กูทำไม” ไทน์หันมามองผมตรงๆ เขาเลิกทำอะไรจุกจิกซะแล้ว

“มึงนิสัยเหมือนเขาหรือเปล่า” สายตาที่ผมมองเพื่อนคงจะดูออกไปทางแข็งกร้าว ไทน์หัวเราะเบาๆ

“กูไม่ใช่เขานะ”

“...”

“เคืองเขาก็อย่ามาลงที่กูสิ”

“กูไม่ได้เคืองเขาซะหน่อย”

ผมเถียง ไทน์ส่ายหน้าไปมา เหมือนรู้อยู่แก่ใจว่ามันไม่จริง ผมเม้มริมฝีปาก คิดทบทวนดีๆก็ไม่แปลกที่ไทน์จะรู้ว่านี่คืออาการที่ผมเป็นตอนที่เคืองกับพ่อเขา เพราะว่าผมเป็นงี้ทุกทีเวลาคุณอาทำให้ผมรู้สึกแย่ ยิ่งครั้งนี้ยิ่งมากกว่าครั้งอื่นๆเลย

“ทำอะไรกันเด็กๆ” ดูเหมือนเราจะหายไปนาน คุณอาก็เลยเข้ามาตาม

“ผมจะออกไปดูเพื่อนก่อนนะป๊า คุยกับชอบไปละกัน” ไทน์ไม่สนใจสีหน้าไม่พอใจของผมสักนิด ชิ่งไปก่อนหน้าตาเฉยเลย ผมทำเหมือนจะหนีบ้าง แต่คุณอามาขวางไว้

“คุณอาถอยไปสิครับ” ผมไม่ได้ตั้งใจจะสั่งเขาหรอก ผมแค่ไม่อยากอยู่ตรงนี้

“อาคงจะไม่ถอยแน่ๆ จนกว่าเราจะคุยกันก่อน” เขาพูดด้วยรอยยิ้ม

“แต่ผมไม่มีอะไรจะคุยนี่ครับ ผมจะไปหาเพื่อนแล้ว เดี๋ยวเพื่อนรอนาน” ผมพูดเสียงเรียบๆแม้จะแผ่วเบาก็ตาม

“เพื่อน?” เขาทวนคล้ายจะถามว่าผมแน่ใจหรอ ผมเกลียดที่เขาทำเป็นรู้ทัน

“แล้วคุณปิ่นเขาเป็นเพื่อนคุณอาหรือเปล่าล่ะครับ ถ้าเขาใช่ เก็ทก็แค่เพื่อนผม”

“ชอบขู่อาหรอ” 

เขาถามแบบนิ่มๆ ไม่ได้แสดงออกว่าโกรธหรือไม่โกรธ คิดอะไรหรือไม่คิด ผมหงุดหงิดนิดหน่อยที่สำหรับเขาผมช่างอ่านออกง่ายเหมือนอ่านหนังสือที่ก็รู้ตอนจบดี ตรงข้ามกับผมเลย เขาเป็นหนังสือที่หนามากๆ ผมไม่สามารถอ่านให้มันจบได้ มันหักมุมอยู่ตลอดจนผมคาดเดาตอนต่อไปไม่ได้

ไม่รู้ผมจะเลิกอ่านก่อนถึงตอนจบไหม

ยังดีหน่อยที่เขาคิดว่าผมมีค่าพอที่จะทำให้ประโยคเมื่อกี๊มันเป็นคำขู่ได้ บางทีผมก็รู้ว่าตัวเองกำลังเรียกร้องความสนใจจากเขา มันคิดเป็นอย่างอื่นก็ไม่ได้ ผมทำอย่างงั้นอยู่จริงๆ เขาจะเบื่อไหม เขาจะเหนื่อยหรือเปล่า อีกใจหนึ่งแย้งถามกันเองอยู่ตลอดเวลา

ผมนี่มัน...ย้อนแยงซะจริงๆ

“ผมไม่ได้ขู่อา ผมแค่...”

“แค่อะไรหรอ” เขาขยับเข้ามารอฟังใกล้ๆ แค่เขาเข้ามาใกล้เท่านั้นเอง ผมก็ถอยหลังไปจนติดเคาเตอร์ด้านหลัง แผ่นหลังผมชิดมันแล้ว ผมถอยไม่ได้นอกจากผมจะหายตัว คุณอาไม่ได้ชิดเข้ามาเกินเพราะรู้ว่าผมถือแก้วอยู่สองแก้ว และถ้าเขาเข้ามาใกล้กว่านี้มันอาจจะหกก็ได้

“ไม่ชอบ” ผมตอบเสียงไม่ดังนัก

“...”

ดูเหมือนผมจะทำให้เขาเงียบไป ลูกชายเขายังไม่พูดอะไรเลย ผมเป็นใครกัน เขาอาจจะคิดแบบนี้ก็ได้นะ ผมต่างหากที่วิ่งอยู่ในอ่างที่ไร้ทางออก ไม่สามารถมองเขาเป็นแค่คนอื่นได้เลย 

ผมสูญเสียพ่อกับแม่ ผมสูญเสียทุกอย่างตั้งแต่ตอนยังเด็กเกินไป ตอนนี้คุณอาไม่ใช่แค่พ่อของเพื่อนผมเท่านั้น เขากลายมาเป็นมากกว่านั้น มันอาจจะมากเกินไปถ้าผมบอกว่าเขากลายมาเป็นทุกอย่างเลย เวลาห้าปีกับทุกอย่างที่แสนดีมากๆที่เขาทำให้ ผมไม่สามารถหยุดคิดเรื่องเขาได้อีกเลย

“ถ้าอาอยู่กับคนอื่น อาก็จะบอกว่าอาอยู่”

“...”

“แต่ถ้าอาไม่ได้บอก ก็แปลว่ามันไม่ได้มีอะไร”

เขาไม่ได้ไล่ต้อนผมเรื่องเก็ทเลยสักนิด ก็เขารู้น่ะสิว่าความจริงแล้วเก็ทไม่ใช่ประเภทที่เขาจะต้องมาแข่งด้วย มือที่คุ้นเคยเลื่อนมาจับที่ปลายคางผมแล้วก็ไล้มันเบาๆ ผมไม่ได้รู้สึกดีขึ้นเพราะคำตอบนั้นเลย เขาบอกแล้วยังไงล่ะ อยู่ๆวันหนึ่งเขาจะเดินมาบอกให้ผมพังเล่นๆว่าเขากับอยู่กับอีกคนแน่ๆแล้วนะอย่างงี้หรอ มันก็จริงที่เราไม่เคยมีอะไรต่อกันไปมากกว่าความรู้สึกดีๆ นั่นคือเหตุผลที่ผมต้องเจ็บหรอ ไม่เห็นจะเมคเซ้นสักนิด

“ทำหน้าให้มันดีๆหน่อยเรา” คุณเอาส่ายปลางคางผมไปมาเหมือนล้อเล่นด้วย ผมจึงเบี่ยงหน้าหนี คราวนี้ผมไม่ใจอ่อนง่ายเหมือนเวลาเขาลืมวันเกิดผมหรอกนะ คุณอายังไม่ละความพยายาม เขาลูบศีรษะของผมเบาๆแล้วกำลังจะเดินออกไป ผมรู้ว่าถ้าผมปล่อยให้เขาไป มันก็จบแค่นี้แหละ มันจะไม่มีคำอธิบายเรื่องคุณปิ่นไปมากกว่านี้อีกหรอก

“อาอยู่กับผมไม่ได้หรอ”

“...” เขาหยุดเดิน ผมไม่เห็นสีหน้าของเขาเลยเขาหันหลังให้

“ผมไม่อยากให้อาเดินมาบอกกับผมว่าอาอยู่กับผมคนอื่น”

“...”

“ผมอยากเป็นคนที่อยู่กับอา ถ้าจะบอกว่าเพราะผมเป็นเด็กอาเลยไม่อยู่กับผม งั้นก็ทำให้ผมโตเลยก็ได้นี่” 

คุณอายอมหันกลับมามองผมอีกรอบ คราวนี้เขาไม่ยิ้มแล้ว คนตัวสูงกว่าเดินเข้ามาหาผม เขาจับไหล่ผมไว้พลางพูดกับผมด้วยสีหน้าที่จริงจังเอามากๆ

“ชอบ เราจะไปพูดอย่างงี้กับคนอื่นไม่ได้เด็ดขาดนะ”

“ผมไม่ได้คิดจะไปพูดกับคนอื่น”

“กับอาจริงๆแล้วเราก็ไม่ควรพูด”

คุณอาลำบากใจ เป็นครั้งแรกที่ผมได้รับรู้อารมณ์ด้านอื่นๆของเขาเสียที! ทำไมผมจะพูดไม่ได้ล่ะ ก็เขาชอบทำเป็นเมิน ทำเป็นไม่รู้กับความรู้สึกของผมอยู่เรื่อยเลยนี่นา 

ถ้าผมไม่พูดตรงๆ เขาก็คงไม่มีวันเข้าใจความรู้สึกของผมแน่ๆ ผมจำเป็นต้องทำให้เขารู้ ผมไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าจะให้คุณอาทำให้โตขึ้นแล้วมันต้องทำอย่างไง ผมแค่รู้ว่านิ่งๆไปผมคงเป็นได้แค่คนขี้แพ้

“ผมต้องพูด ผมไม่อยากเงียบแล้วนี่” ผมไม่เหมือนตอนที่ผมอายุสิบขวบแล้ว ความรู้สึกก็ไม่เหมือน

“เราค่อยมาคุยเรื่องนี้กันอีกทีที่ไม่ใช่ตอนนี้ได้ไหม” คุณอาคงจะคิดว่านี่ไม่ใช่เวลาที่สะดวก นอกจากผมกับเขายังมีคนอื่นอย่างคุณปิ่นกับเก็ทอยู่ในบ้าน แถมไทน์จะมาได้ยินบทสนทนาของเราเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ มันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ 

ผมกับคุณอาก็ไม่ใช่จะไม่คิดเรื่องประเด็นนี้หรอก ผมคิดมากยิ่งกว่าคุณอาซะอีก ก็ผมไม่ได้อยากให้ไทน์เกลียดผมนี่ ถ้าเขารู้ว่าผมคิดยังไงกับพ่อของเขา เขาอาจจะเกลียดก็ได้

“เราจะคุยกันเมื่อไหร่ล่ะครับ” ผมไม่อยากให้คุณอาแค่ตอบผ่านๆไป อยากให้มันเป็นความใส่ใจที่เขาอยากคุยกับผมจริงๆ

“คืนนี้ ที่ห้องอา”

เขามองผม สายตาก็เหมือนจะทดสอบว่าผมจะกลัวหรือจะหนีไหม ไม่หรอก ผมก็โตในระดับที่พอจะรู้ว่าอะไรคืออะไร ดังนั้นผมจึงพยักหน้า ที่ผ่านมาคุณอาไม่เคยทำให้ผมรู้สึกว่าเขาหยาบคายกับผมสักครั้ง ครั้งนี้มันก็เหมือนเดิม มันก็คงเหมือนทุกทีที่ผ่านมา

ที่โต๊ะอาหาร เรานั่งทานข้าวพร้อมกัน คุณอาก็ชวนเก็ทให้มาร่วมโต๊ะด้วย ท่าทีที่คุณอามีให้ผู้หญิงที่ชื่อปิ่นอยู่ในสายตาผมตลอด 

ผมไม่ได้จ้องจนคุณอาอึดอัดนะ ผมแอบมองตอนที่เขาไม่รู้ว่าผมมองอยู่ ท่าทางเธอจะชอบคุณอาเอามากๆ ส่วนคุณอาจะชอบเธอหรือเปล่า มันก็เป็นอีกเรื่องที่ผมไม่รู้ อาจจะเหมือนทุกคนที่แค่มาคุยธุรกิจกันก็ได้ วันนี้ผมกินไม่ค่อยลงซะเลยถึงเก็ทจะคอยเอาใจผมก็เหอะ

“กินเสร็จแล้วเราจะได้แยกไปทำงานใช่ไหม” เก็ทถาม

“ใช่ แต่ต้องช่วยยกจานไปเก็บด้วยนะ” ผมบอกเก็ท

“ได้สิ เราก็เต็มใจช่วยชอบอยู่แล้วแหละ” เขาบอกยิ้มๆ ผมก็พยักหน้า ไม่ได้ตอบโต้อะไร

เมื่อทานเสร็จ ผมกับเก็ทขอตัวเอาจานไปเก็บก่อนเพราะว่าเราต้องไปคุยกันเรื่องงาน ตอนที่ผมเอาจานมาวางไว้ด้านหลังเพื่อรอพี่แม่บ้านเป็นคนมาเคลียร์ เก็ทมายืนข้างๆ และไม่รู้ว่าเพราะอะไร เขากดจมูกเฉียดแก้มผมเร็วๆ ทำให้ผมรีบหันไปมองเขา ผมตกใจว่าเก็ททำแบบนั้นทำไม และที่ทำให้ผมตกใจกว่านั้น คือเสียงนิ่งๆของคุณอา

“ชอบ ขึ้นไปข้างบน”

“อะไรนะครับ” ผมนึกว่าตัวเองหูฝาดไปซะอีกที่ได้ยินคุณอาบอกให้ผมขึ้นห้อง เก็ทก็ดูตกใจเหมือนกันที่คุณอามีสีหน้าเรียบตึงซะขนาดนั้น เป็นผม ผมก็คงคิดแหละว่ากำลังจะโดนดุ ดูเก็ททำตัวลนลานไม่ค่อยหยุดเลย

“ขึ้นห้องไง อาบอกไม่เข้าใจหรอ” ปกติคุณอาจะไม่ใช่คนดุ ยกเว้นคราวนี้ ถึงน้ำเสียงจะธรรมดา กลับไม่มีรอยยิ้มบนหน้าให้เห็นเลย

“แต่ว่าผมยังไม่ได้ทำงานเลยนะครับ”

วันนี้ผมนัดเก็ทมาทำงาน ถ้าหากคุณอาไล่ผมขึ้นห้อง เก็ทจะไปอยู่ไหน ดูจากสีหน้าแล้วคุณอาคงจะไม่ให้เก็ทตามผมขึ้นไปแหงๆล่ะ ผมกับเก็ทสบตากัน ตอนนี้เก็ทก็หน้าซีดมากๆเลย ก็เหมือนโดนผู้ปกครองของเพื่อนตำหนิเอา

“ก็ไปทำวันอื่นสิครับ อาจะให้คนขับรถไปส่งเก็ทที่บ้าน แล้วอาจะบอกเราครั้งสุดท้าย”

“...”

“ขึ้นห้องไปเดี๋ยวนี้เลย”

ผมรู้ว่าถ้าผมยังทำตัวดื้ออยู่ คงได้มีปัญหากับคุณอา นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายในโลกเลยที่ผมอยากจะทำ ผมไม่เคยอยากทะเลาะกับเขาสักนิด เวลาคุณอาไม่คุยกับผม มันเป็นช่วงเวลาที่แสนอึดอัด จนผมไม่อยากให้มันเกิดขึ้นเลย ผมมองเก็ทอย่างให้กำลังใจพลางเดินออกมาจากห้องครัวเพื่อกลับขึ้นไปบนห้อง ระหว่างทางเจอไทน์ที่เดินมาพอดี เขาทำหน้างงๆใส่

“จะไปไหน แล้วเก็ทอ่ะ”

“คุณอาเขาจะให้คนไปส่งเก็ทที่บ้าน”

“อ้าว แล้วนี่มึง?” ไทน์เหวอหน่อยๆ ผมถอนหายใจ

“สั่งให้กูขึ้นห้อง”

“กักบริเวณหรอ” ไทน์ทำหน้าอึ้ง โทษกักบริเวณเป็นโทษร้ายแรงที่สุดเท่าที่ผมกับไทน์จะโดนได้แล้ว คุณอาไม่เคยตีพวกผมซักที ที่จะทำให้พวกผมเครียดหรือรู้สึกผิด ก็คือการโดนไม่ให้ออกไปเที่ยว ไม่ให้ไปขี่จักรยาน ไม่ให้กลับบ้านเลท แวะซื้อขนมก่อนยังไม่อนุญาตเลย โหดร้ายสุดๆ

“กูก็ไม่รู้ กูขึ้นห้องก่อนนะ เดี๋ยวเขาตามมาดูแล้วกูไม่อยู่บนห้อง กูจะโดนดุอีก”

“เออๆ”

ไทน์ไม่เข้าใจว่าผมไปทำอะไรให้คุณอาโกรธ อย่าว่าแต่เขาไม่เข้าใจ ผมเป็นคนโดนกักบริเวณเองก็ยังงงๆ 

ผมเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนและทิ้งตัวลงบนเตียงเพื่อเล่นโทรศัพท์มือถือ ผ่านไปครู่ใหญ่ คุณอาเปิดประตูเข้ามาในห้อง ผมเลยรีบลุกพรวดมานั่งและทำท่าเหมือนเมื่อกี๊ไม่ได้นอนเล่นโทรศัพท์อยู่เลย ก็คุณอาชอบบ่นเวลาสั่งให้พวกผมมานั่งสำนึกผิดทว่าพวกผมกลับไม่รู้สึกแบบนั้น ผมไม่อยากโดนบ่น

“ตกลงเก็ทมาทำอะไรที่นี่ บอกอาซิ” คุณอาเดินมานั่งข้างๆผมและมองผมไปด้วย

“ก็มาทำรายงานน่ะสิครับ” ผมไม่ได้ให้เก็ทมาหอมแก้มผมซะหน่อย

“แต่อาเห็นเขาหอมแก้มชอบ”

“แล้วมันทำให้คุณอาไม่พอใจหรอครับ” ผมยิ้มนิดๆ คุณอาก็ไม่ได้จะยอมรับออกมา

“มันไม่เหมาะสมนะ” เสียงเข้มว่า ผมก็เลยหอมแก้มเขา แรงๆ

“แล้วอย่างงี้ไม่เหมาะสมด้วยไหม?” ก็ช่วยไม่ได้ ผมอยากรู้จริงๆนี่ ว่ามันไม่เหมาะสม หรือว่ามันรู้สึกหึงกันแน่!

“ชอบ” คุณอาหันมามองหน้าผม ผมจึงทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ใส่เขา กับคุณอาก็ต้องทำแบบนี้แหละ ผมเบื่อเต็มทนกับการลุ้นเองว่าเขาจะคิดยังไง

“ทำไม คุณอาจะดุผมหรอ?”

“...” เขาไม่ตอบ

“หรือว่าต้องเป็นแบบคุณปิ่น น้าอ้อม ใครอีกนะ? ที่มาบ้านเราบ่อยๆ บรรดาผู้หญิงคุณอาบอกผมกับไทน์ตลอดว่าไม่มีอะไร ต้องเป็นอย่างงั้นไหมถึงจะเหมาะสม” 

คำพูดของผมออกแนวประชดนิดหน่อย จริงๆก็ไม่นิด อาจจะสร้างความโมโหให้เขาก็ได้ ผมรู้ข้อได้เปรียบของคุณอาเสมอ เขารับคนเข้ามาเก่งแค่ไหน เขาผลักออกไปเก่งเท่านั้น ผมไม่เคยต้องการเป็นคนที่โดนเขาผลักออกไป ไม่เลยสักหน

“ตอบผมไม่ได้หรอ ทำไมต้องเงียบด้วย? หรือว่าจะลงโทษผม กักบริเวณ หรือ อ๊ะ!”

มันเป็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ตอนที่ผมกำลังใส่คำพูดทำนองไม่พอใจออกไปไม่หยุดเหมือนไม่สามารถกลั้นอารมณ์ตัวเอง นึกถึงเขื่อนแตก น้ำที่ทะลักทลายท่วมบ้านเรือนหลังแล้วหลังเล่า อาจจะเป็นอารมณ์ของผมเมื่อครู่นี้ 

คุณอาไม่อยากทนฟัง เลยกดข้อมือสองข้างผมลงกับเตียงจริงๆ เวลานั้นหัวใจผมแทบระเบิดออก ยังไงผมก็ยังเป็นแค่เด็ก การเห็นร่างสูงใหญ่กว่าคร่อมทับเหนือร่างเหมือนสิงโตเตรียมขย้ำเหยื่อ ทำให้ผมตกใจ

“คะ คุณอา”

“ไม่เก่งแล้วหรอ” เขาถามพลางยิ้มบางๆ ใบหน้าที่คุ้นเคยเคลื่อนเข้ามาใกล้ ข้อมือผมถูกกดไว้เหนือศีรษะ ไม่ได้ทำให้เจ็บ ทำให้ดิ้นไม่หลุด นั่นก็เพียงพอแล้วสำหรับเวลานี้ ผมกระถดขาขึ้น รู้สึกอึดอัดแปลกๆ

“คุณอาจะทำอะไร” 

ดวงตาผมในยามนี้ แสดงอาการหลุกหลิกมากกว่าแข็งกร้าว เด็กมักจะชอบแหย่ เล่นไม่รู้กาละเทสะ พอโดนดุหรือโดนเล่นงานเข้าจริงๆก็จะกลัว บางที ผมอาจจะเป็นหนึ่งในเด็กพวกนั้น ที่มักจะรู้สึกอย่างงั้น 

คุณอาไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่านี้ นิสัยของเขาไม่ใช่คนที่จะทำให้ผมฝังใจหรือรังเกียจ ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดแก้มและผิวหน้า ผมหลับตาปี๋ เนิ่นนานที่ไม่รู้ว่ารอให้อะไรเกิด เขาก็กระซิบเบาๆ

“อย่าเล่นแบบนี้กับอาอีกนะ”

“...”

“มันไม่ดีกับตัวชอบเอง” สองมือของเขาประคองใบหน้าผมให้สบตากับผม พูดอย่างอ่อนโยน แฝงความจริงมากับประโยคนั้น

“...”

“เห็นไหม ว่าไม่มีทางให้ชอบหนีด้วยซ้ำ อย่าให้ความรักที่เรามีให้อาทำให้เราเกลียดอาในวันหนึ่ง อย่าพยายามเปลี่ยนสิ่งที่เราทั้งคู่เป็นอยู่”

“ไม่” ผมอยากจะร้องไห้ เป็นครั้งแรกที่รู้สึกเจ็บปวด จากแววตาคุณอา เขาก็เช่นกัน

“อารักชอบ”

“ผมก็รักอา” ผมจับมือเขาไว้

“อารักแบบที่อยากให้ชอบเติบโตขึ้น ได้ไปมีสังคมที่ดี ไปเจอคนที่ดี ไปมีอนาคตที่ดี ไม่ใช่แบบที่จะให้มาทิ้งชีวิตทั้งชีวิต ไว้กับอา” 







บันทึกช่วยจำ : 1566








[LOADING...150 PER.]

แท็ค #ป๊าดินกินเด็ก


ภาคต่อนิยายเรื่องนี้มีอีกสองเรื่องน๊า
สายฮาหมดเลยค่ะ 5555
--------------------
เรื่องแรก 
 #พี่มี (แฟน) เด็ก
ฟ้าใหญ่ X อีนังพี่อาร์ค 
ใครอยากสะใจเห็นคนกลัวผัว กดที่รูป
V




เรื่องที่สอง มีความหื่น ฮา น่ารัก 
และกลัวเมียเด็กสุดพลังค่ะ [เฮียไทน์ X ตันหยง]
คลิ๊กที่รูป

V





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

395 ความคิดเห็น

  1. #21756 NaaNam_1 (@nam_ioz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 16:11
    เอ้าอา !!!!
    #21756
    0
  2. #21627 hyunsis (@hello_yoseopu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:47
    นี่เข้าใจอานะ
    #21627
    0
  3. #21340 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 11:50
    ฮือออออออ
    #21340
    0
  4. #18862 Thitaphorn Tiemnara (@thitanana) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 12:03
    ปาก ใจ การกระทำ ไม่ได้ตรงกันเล้ยยย นะคะคุณอา แหมมมม มมม
    #18862
    0
  5. #15424 hwalhwal (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 17:39
    ไม่นะอาาาาาาาา
    #15424
    0
  6. #13249 exolbenben (@exolbenben) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 20:58
    น่าน คำพูดกับการกระทำสวนทางกันชิปหายมั้ยหละคะคุณอา เมื่อกี้ยังหึงน้องอยู่เลย5555
    #13249
    0
  7. #12786 Asuno (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 14:18
    คงยังไม่ต้องต้มน้ำร้อนใช่ไหม??
    #12786
    0
  8. #10439 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 10:56
    ชอบอ่อยขนาดนี้ คุณแอาใจแข็งไปไหมมมมมม
    #10439
    0
  9. #9905 dcvz (@lovehimchan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 19:28
    กลัวมาม่าเยอะอ่าาา TT
    #9905
    0
  10. #9789 thatsmile (@Lemonligz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 12:28
    ฮือคุณอาาาาา
    #9789
    0
  11. #9640 GusWho (@qwertyuiop109876) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 06:53
    คุณอาาาาาาาาาาาาาา
    #9640
    0
  12. #9566 nxxxim (@ld-secret) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 00:53
    ขอให้คุณตกม้าตายเพราะคำพูดของตัวเองได้ไหมคะ คุณอาคือแบบ พาร์ทนี้คือหลอกหะวใจตัวเองทำไม #ทีมเก็ทค่ะทีมเก็ท คนไม่ชัดเจนเราไม่คบบบ
    #9566
    0
  13. #9523 Krisfanfan (@galaxywufan90) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 12:08
    ใจจะวายตายแล้วววโอ้ยยยยยย
    #9523
    0
  14. #9511 Chompoo_oopmohC (@chompoo_2545) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 21:20
    กรี๊ดเลยค่ะงานนี้ โครตฟิน
    #9511
    0
  15. #9510 28102524 (@28102524) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 20:55
    กรี๊ดดดดด เอาอีกกกกกก
    #9510
    0
  16. #9505 namnam68 (@namnam68) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 19:59
    คุณอาาาา
    #9505
    0
  17. #9479 OverOzone (@namwanny42) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 11:15
    คุณอาาาาาาา คนดีแสนดีของน้อง ฮืออออ
    #9479
    0
  18. #9465 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 10:32
    โอ๊ยยยยย เจอประโยคแบบนี้แล้วพอเข้าใจเลยว่าอารู้สึกยังไง แต่ว่านะความรักมันห้ามกันไม่ได้นี่นา จะให้ทำไง
    #9465
    0
  19. #9454 KangFRung (@kamol-ang) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 10:04
    ไม่อยากกินเพื่อนลูกจนต้องหเาทใจไว้ลำบากมากแน่เลยค่ะ
    #9454
    0
  20. #9449 zoro0 (@zoro0) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 01:35
    คุณอาก็พูดไป นี่ค่อยๆเลื่อนอ่านทีละพารากราฟเลย พอถึง อารักชอบ นี่ออกมากรี๊ดแล้ว แบบฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แต่พอเลื่อนมาอีกนิดจบแล้ว คุณอา กึดดดด555555555 
    #9449
    0
  21. #9447 MjJane (@mjjane3) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 00:44
    รออัพค่าาา เศร้าใจ
    #9447
    0
  22. #9446 แทฮยองที่รัก (@phatphs) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 00:18
    เจ็บสุด ฮือออ
    #9446
    0
  23. #9445 NoonongTomlinson (@NoonongTomlinson) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 23:53
    -เราก็นึกว่าแบบแฟนฮืออออ
    #9445
    0
  24. #9444 toktok_toyo (@toktok_toyo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 23:22
    รออ อัพๆๆๆ
    #9444
    0
  25. #9443 TOKI_FALIKIT (@TOKI_FALIKIT) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 23:17
    โอ้ยยยยยย
    #9443
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น