จบ | OUR LAST GAME : แก่ ใจดี สปอร์ต กทม. [Yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,102,122 Views

  • 21,883 Comments

  • 17,089 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    102

    Overall
    1,102,122

ตอนที่ 1 : {HASSADIN} : EPISODE 00 #100 per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 52614
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 143 ครั้ง
    5 ต.ค. 60

นี่เป็นนิยาย วาย แปลว่า ชายรักชาย อยู่ในหมวดวายและมีคำว่า Yaoi  ค่ะ



Cr. All Pic : : search engine Cr. Music : : Youtube

18+ เนื้อหามีความผิดศีลธรรม

มีความกินเด็ก ใช้วิจารณญาณในการอ่าน


│กินเด็ก│



EP.00



“ป๊า คืนนี้ผมเอาเพื่อนมานอนที่บ้านได้ไหม” 

น้ำเสียงใสๆของลูกชายเพียงคนเดียวของผมถามขึ้น ท่าทางไร้เดียงสาของเด็กวัยสิบปีทำให้ผมอยากจะใจดีด้วย ไทน์ เป็นเด็กที่เกิดมาจากความตั้งใจของผม แต่ไม่ใช่ของแม่เขา คำว่า TINE ก็มาจาก VALENTINE เห็นได้ชัดว่าผมรู้สึกว่าเขาเกิดจากความรัก แม้ว่าแม่เขาจะไม่ได้ต้องการเขาเลย สุดท้ายผมก็เลยแยกทางกับผู้หญิงคนนั้น และเอาลูกมาเลี้ยงดูเพียงคนเดียว 

เรื่องตลกคือพอเวลาผ่านไป กิจการเพ้อฝันที่ผมฝ่าฝันคนเดียว จากผู้ชายวัยยี่สิบปลายๆที่ไม่มีอะไรเลยและอยู่อาพาร์ทเม้นท์เช่าเก่าๆกับลูกเล็กๆหนึ่งคน กลับกลายเป็นเจ้าของบริษัทขนาดใหญ่ยักษ์ที่มีเม็ดเงินหมุนเวียนเกินหลักสิบล้าน ผู้หญิงคนนั้นก็อยากจะกลับมา ผมไม่ได้ใจร้าย ก็ให้เธอเจอลูก แต่ผมก็พูดชัด ว่าเราไม่มีวันเป็นเหมือนเดิม และผมไม่จำเป็นต้องให้ค่าเลี้ยงดูอะไรเธอ เพราะเธอเป็นฝ่ายทิ้งผมไปนานแล้ว เธอจึงทำได้แค่กลับไป และเธอก็ไม่มาหาลูกอีก 

เธอเห็นลูกเป็นแค่บ่อเงินบ่อทองหรือไง ผมไม่เข้าใจเลยจริงๆ 

ผมคิดว่าเธอจะสำนึกซะอีก...

เพราะว่าเธอนั่นแหละ ผมก็เลยไม่เคยเห็นค่าในความรัก ไม่เคยโอ๋ลูกเกินความจำเป็น แถมยังมีนิสัยเจ้าชู้ขึ้นอีกหลายเท่าตัว ลูกชายของผมเหมือนผม ตัวสูงกว่าเพื่อนในชั้น โตเร็วและมีความเป็นผู้นำ ที่สำคัญคือหัวดีและเรียนเก่ง ผมภูมิใจในตัวเขาไม่น้อยเลย 

ผมนั่งลงตรงหน้าลูกเพื่อคุยกับเขา

“แกจะพาใครมานอนที่บ้านง่ายๆได้ยังไง พ่อแม่เขาจะอนุญาตหรอ คิดว่าตัวเองอายุเท่าไหร่กัน” 

ผมไม่ได้พูดจาอ่อนโยนกับลูกมาก ติดจะนิ่งๆ แต่ไทน์ก็ไม่เคยน้อยใจอะไร เขารู้ว่าต่อให้ผมจะเป็นยังไง ผมก็ให้เขาได้ทั้งชีวิตที่ผมมีเลยจริงๆ

“พ่อกับแม่ของชอบรถคว่ำ และผู้หญิงใจร้ายก็ตีชอบ ผมสงสาร ให้ชอบมานอนที่บ้านไม่ได้หรอ บ้านเราใหญ่จะตาย” 

ผมกวาดสายตามองไปรอบๆ มันก็จริงอย่างที่ลูกผมพูด บ้านเรามันใหญ่มาก ใหญ่ซะจนจะมีเด็กอีกสิบกว่าคนก็ยังได้เลย ลูกชายผมพูดอย่างไร้เดียงสา ผมก็เลยไม่คิดว่าเรื่องเพื่อนของเขา เขาจะโกหก

“แล้วเขาจะมาที่นี่ยังไง” 

“ที่จริงเขามาแล้ว” ลูกชายผมยิ้มแป้น 

“อะไรนะ” ผมทำหน้างงๆ

“ผมให้เขารออยู่ในรถลุงชิดอ่ะป๊า” 

ชิด คือชื่อคนขับรถที่ผมให้มีหน้าที่ไปรับไปส่งลูกแทนผม เพราะทุกวันผมต้องเข้าบริษัท มันกำลังโต และผมจะไม่ปล่อยให้ใครมาเล่นตุกติกหรือชุบมือเปิบอะไร ผมสแกนทุกอย่างอย่างละเอียดเอามากๆ ผมก็เลยค่อนข้างจะยุ่งๆ 

“แกนี่นะ” ผมหัวเราะแทนที่จะดุลูก “เหมือนพ่อแกจริงๆเลย” 

ใช่ ทำก่อนแล้วค่อยขอใครทีหลัง...

ผมเป็นอย่างงั้น

“ก็ไปพาเขาเข้ามาสิ” 

“ป๊าเจ๋งที่สุดเลย!” 

ไทน์ตะโกน จากนั้นเขาก็วิ่งออกไปจากตัวบ้าน ผมค่อยๆยืนขึ้นเต็มความสูง รอจนกว่าลูกจะจูงเพื่อนเขามา ได้ยินเสียงปลอบใจกันมาแต่ไกลว่าไม่เป็นไร ผมไม่คิดว่าลูกผมจะอ่อนโยนได้ขนาดนั้นเพราะเขาไม่มีแม่ ผมเป็นทั้งพ่อและแม่ให้เขานับตั้งแต่ภรรยาผมทิ้งไป 

ผมยืนกอดอกรอ ไม่รู้เหมือนกันว่าเพื่อนลูกจะเป็นเด็กแบบไหน ผมไม่เคยสนใจหรือเจอกับเด็กคนอื่นนอกจากลูกชายผม 

“เข้าไปสิชอบ พ่อเราไม่ดุหรอก” ไทน์บอกเพื่อนเขาแบบนั้น เห็นเรียกว่าชอบมาตั้งแต่เมื่อกี๊ ฝ่ายนั้นคงจะชื่อ ชอบ’ ล่ะมั้ง

ผมเห็นลูกชายผมกึ่งจูงกึ่งลากชอบเขามาในบ้าน ไทน์ค่อนข้างโตเร็วเหมือนเด็กฝรั่งถ้าเทียบกับเด็กคนอื่นๆ อายุสิบขวบเท่ากัน แต่ไทน์สูงที่สุดในชั้นเรียน เขาสูงเกือบร้อยหกสิบเซนติเมตรแล้ว ดูจากการที่เพื่อนของเขาสูงแค่กลางใบหูของลูกชายผมก็น่าจะรู้ 

ผมชินกับการที่ลูกชายผมดูโตจนแทบจะสูงเท่ากับเด็กผู้หญิงมัธยมปลายบางคน ผมจึงรู้สึกประหลาดใจที่เห็นว่าเด็กสิบขวบคนอื่นๆจริงๆแล้วตัวเล็กมากแค่ไหน 

ถ้าไม่อย่างงั้นก็คงเป็นเพราะผมมีเลือดอเมริกันอยู่ในตัวครึ่งหนึ่ง แล้วจะให้เทียบเด็กที่สูงไม่เกินร้อยสามสิบห้าเซนติเมตรกับผมที่สูงเกือบสองเมตร ผมคงเหมือนยักษ์

ฟึ่บ...

เด็กชื่อชอบหลบอยู่หลังลูกชายผมเหมือนจะหวาดกลัวผมนิดหน่อย

ถ้าถามว่าเพื่อนลูกชายผมคนนี้เป็นยังไง ผมว่าเขาน่ารักมาก ผิวขาว เรียบและเนียนละเอียด ไม่มีจุดติ เส้นผมนุ่มนวลน่าสัมผัส ดวงตากลมโตมีความหวาดระแวงอยู่เล็กน้อย ดูเปราะบางจนเหมือนกับว่าถ้าทำรุนแรงก็จะแหลกสลายคามือ 

ทำไมเลี้ยงลูกชายได้น่าถนอมจังนะ ผมรู้สึกประหลาดใจ 

“ชอบ ไม่ต้องกลัวหรอก” ไทน์ยังคงให้กำลังใจเพื่อนเขา ผมก็เลยเดินเข้าไปใกล้ๆโดยไม่มีท่าทีคุกคาม 

“พ่อกับแม่หนูเป็นไงบ้าง” เมื่อผมถามเขาด้วยเสียงที่อ่อนโยน เด็กชื่อชอบก็เหมือนจะคลายอาการหวาดกลัวลง

“คุณป้าบอกว่าพวกเขาอยู่ที่โรงพยาบาลครับ” เสียงเล็กๆนั่นตอบ ผมพยักหน้ารับรู้ 

“คุณพ่อคุณแม่หนูไม่เป็นอะไรหรอก” ผมปลอบใจเขา และก็เหลือบไปเห็นรอยแดงจ้ำเหมือนถูกทำร้ายที่แขนของเด็กเข้า ความรู้สึกเกรี้ยวกราดเลยตีรวนอยู่ข้างใน เพราะถ้าหากใครมาทำแบบนี้กับลูกชายผม คงไม่ได้ตายดีแน่ “หนูโดนอะไรมาหรอ” 

ผมถือวิสาสะจับที่ข้อมือเด็กแล้วดึงรั้งเข้ามาช้าๆ เพราะผมกับเด็ก ไม่ได้สนิทสนมกันขนาดที่ผมจะทำอะไรรวดเร็วได้ เขาอาจจะตกใจ เด็กชื่อชอบน่าจะรู้ว่าผมไม่ได้ประสงค์ร้าย เลยปล่อยให้ผมสัมผัสและสำรวจที่แขนขาวเรียวเล็ก

รอยช้ำนี่....

ไหนจะรอยบีบนี่อีก...

เลวจริงๆ เด็กตัวแค่นี้ ทำได้ยังไง

“ไทน์” ผมหันไปคุยกับลูกชายตัวเองที่ยืนอยู่ข้างๆ 

“ครับป๊า” 

“แกไปบอกแม่บ้านให้เขาเตรียมขนมมาให้แกกับเพื่อนสิ” 

“แล้วชอบล่ะป๊า” ลูกชายผมถามถึงเพื่อนที่ดูจะหลุกหลิกนิดหน่อยเมื่อต้องถูกทิ้งให้อยู่ตรงนี้กับผม

“เดี๋ยวฉันดูให้เอง” 

“ครับ” 

ลูกชายผมไม่ใช่คนพูดยาก เขาก็เลยวิ่งออกไปด้านหลังครัว กลับมาเหนื่อยๆต้องอยากทานของว่างอยู่แล้ว มันเป็นเรื่องปกติ ผมหันกลับมาหาชอบ จ้องลึกเข้าไปในดวงตาสั่นระริกของเด็กตัวเล็ก จากนั้นก็ค่อยๆย่อตัวลงให้เราอยู่ในระดับเดียวกัน 

“มีรอยอย่างงี้ที่อื่นอีกไหม” ผมถามเขา นี่มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ ผมอยากจะรู้ว่าคนที่ทำร้ายชอบ ซึ่งไม่ใช่ผู้ปกครองของเขา ที่จริงเป็นใคร 

เขาพยักหน้าเบาๆ 

“งั้นอาดูได้ไหม” 

ชอบถอยหลังไปเล็กน้อยหลังจากได้ยินคำถามของผม ผมเดาว่าเขาอาจจะรู้สึกระแวงไม่ก็กลัวก็ได้ 

“ไม่เป็นไร อาไม่ได้คิดร้ายนะ” 

ผมสบตากับเด็กเพื่อให้เขารู้ รอยช้ำบนตัวของชอบ ผมเดาว่าเกิดจากการบีบคั้นด้วยแรงมือและการตบตี เด็กตัวแค่นี้ไม่น่าจะรับอะไรแบบนั้นได้ 

“คุณป้าไม่ให้บอกใคร” เสียงเล็กเอ่ยอย่างไร้เดียงสา “ถ้าบอก ชอบจะโดนอีก” 

เด็กน้อยไม่รู้หรอก ว่าการพูดแบบนั้นมันทำให้ผมรับรู้ได้ทันทีว่าใครที่ทำร้ายเขากัน 

“ทายาหรือยังครับ” 

ที่จริงผมไม่ใช่คนที่จะพูดจาอ่อนโยนนักกับเด็กผู้ชาย แต่กับชอบ เขาไม่เหมือนกับลูกชายผมเลย มันให้ความรู้สึกเหมือนผมกำลังพูดคุยกับเด็กผู้หญิง ลูกชายผมเองก็ปฏิบัติกับเพื่อนของเขาอย่างอ่อนโยนมากเช่นกัน 

ชอบส่ายหน้าไปมาหลังจากได้รับคำตอบ 

“หาอามา” 

ผมบอกให้เขาเดินเข้ามาหาเอง เพราะไม่อยากพยายามบังคับให้เด็กรู้สึกกลัว ชอบลังเลนิดหน่อย เขาคงไม่รู้ควรจะไว้ใจผมดีหรือเปล่า ซึ่งถ้าหากผมจะทำร้ายเขาล่ะก็ ไม่ว่ายังไงเขาก็หนีไม่รอดหรอก นี่ผมไม่ได้คิดจะทำแบบนั้น ดวงตากลมโตหลุบต่ำจนเห็นเปลือกตาบาง ผมยังรออยู่ที่เดิมจนเด็กตัวน้อยก้าวเดินเข้ามาหา ร่างเล็กจึงลอยหวิวเพราะโดนผมอุ้มขึ้นในอ้อมแขนอย่างง่ายดาย กลิ่นแป้งเด็กเนียนละมุนเจือจางมากับผิวนุ่มนิ่ม มันเป็นกลิ่นหอมสะอาดที่บริสุทธิ์อย่างแท้จริงของเด็กที่ยังไม่มีพิษสงใดๆ คิดร้ายกับใครก็ไม่ได้เสียด้วยซ้ำไป แขนเล็กข้างหนึ่งคล้องที่ลำคอของผมโดยอัตโนมัติ มืออีกข้างกอดกระเป๋าเป้ใบน้อยไว้แนบอกเล็ก 

ผมสัมผัสได้จากสายตาที่เขามองมาว่าเขาไว้ใจผมมากขึ้น และไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเมื่ออยู่ใกล้ๆ 

“ไทน์” 

ผมอุ้มชอบไปด้านหลังของบ้านเพื่อจะไปที่ห้องครัว ตามลูกชายที่ป่านนี้จะต้องนั่งกินไปและคุยกับแม่บ้านเพลินจนลืมเพื่อน 

“ครับป๊า!” 

ลูกชายตัวแสบได้ยินเสียงของผมก็วิ่งออกมาจากด้านหลัง ผมจึงเอ็ดด้วยสีหน้านิ่งๆ

“วิ่งให้เร็วกว่านี้อีกสิ หัวจะได้คะมำเข้าให้” 

“ป๊า ผมเป็นลูกป๊าหรือเปล่าเนี่ย” ไทน์ทำหน้าหงิก หงุดหงิดที่ผมไม่ค่อยจะอ่อนโยนด้วยนัก ผมว่าเขารู้นะว่าผมหวังดี ผมน่ะ ไม่เคยตีลูกเลยสักครั้ง เพราะผมอยากเลี้ยงเขาด้วยความเข้าใจ มันมีหลายวิธีที่จะสอนกันได้ โดยไม่ต้องใช้ความรุนแรง

“แกเป็นลูกที่ฉันรักที่สุด” ผมบอกด้วยเสียงราบเรียบ ลูกชายวัยซนจึงยิ้มแป้น

“แล้วป๊าจะอุ้มชอบไปไหน” 

“ไปทำแผล แกก็มาด้วยกัน” 

“อื้อ!” 

ไทน์พยักหน้าจนผมสีดำสนิทกระจาย เขาเดินตามผมขึ้นมาชั้นบน ส่วนชอบ เด็กตัวเล็กใช้อีกมือมากอดคอผมแทนแล้วเอี้ยวตัวหันไปมองเพื่อนเขาที่เดินตามหลังมาด้วยความกังวล ที่ผมไม่ได้พาชอบขึ้นมาเพียงลำพังกับผม ผมก็แค่ไม่อยากให้เขากลัว 

แกร๊ก

ประตูห้องกลางที่มีไว้เป็นห้องดูหนังฟังเพลงและสอนลูกทำการบ้านถูกเปิดเข้าไป ร่างของชอบถูกวางไว้บนโซฟาอย่างเบามือ ไทน์กระโดดขึ้นมานั่งบนโซฟาข้างๆชอบ เบาะกระเด้งขึ้นซะจนชอบตัวลอยขึ้นมา ลูกชายของผมหัวเราะลั่น แกล้งแหย่เพื่อนจนโดนชอบทุบเสียงดังปึ่กๆ 

ผมหันไปมอง ชอบก็เลยสะดุ้งรีบหดมือกลับ 

น่ารักดี...

ผมหันหน้ากลับมาแล้วเรียกเมดให้เอากล่องใส่ยามาให้ผมที่ห้องนี้ มีเด็กบาดเจ็บนิดหน่อย เธอถามว่าจะให้ตามคุณหมอมาไหม ผมบอกว่าไม่ต้อง เธอจึงหายไปตามคำสั่ง ไม่นานเธอก็กลับมาพร้อมกับกล่องยา ผมนั่งคุกเข่าลงในระดับที่ต่ำกว่าตัวของชอบ ถึงอย่างงั้นด้วยความที่ตัวผมสูง ใบหน้าเราก็ยังอยู่ระดับเดียวกัน ไทน์ลุกไปเปิดทีวีและกลับมานั่ง กอดก่ายจานคุกกี้ในมืออย่างหวงแหน 

“ถ้าโซฟาเลอะ ป๊าจะให้แกเช็ดเอง” ผมบอกลูกชายเสียงเรียบ 

“ป๊าอ่ะ” 

เสียงกระเง้ากระงอดดังขึ้น แต่ก็ยอมที่จะวางจานไว้บนโต๊ะและกินให้เรียบร้อยขึ้น ผมมองด้วยความพอใจแล้วหันมาสำรวจร่างเล็กตรงหน้า ที่หัวเข่าเล็กกว่าฝ่ามือผม มันควรจะเป็นสีชมพูอ่อนระเรื่อตัดกับผิวเนียน ทว่าตอนนี้กลับมีรอยช้ำสีเขียวอมม่วงปะปนให้รำคาญตา ผมแตะยาเนื้อบางและจรดปลายนิ้วลงบนผิวผ่องช้าๆไม่ลงแรงให้รู้สึกระคาย ชอบกอดกระเป๋าไว้ในอ้อมแขนเหมือนกลัวมันหาย 

ผมลากปลายนิ้วผ่านหัวเข่าขึ้นมาช้าๆ แตะสำรวจผ่านๆว่ามีตรงไหนเป็นแผลอีก ก็ได้เห็นรอยช้ำน้อยๆคล้ายรอยหยิกอยู่บริเวณรอยยับย่นของชายกางเกงนักเรียนที่ร่นขึ้นไปเวลาน้องนั่ง ผมไม่แน่ใจว่าผมควรจะทายาตรงนั้นด้วยหรือเปล่า เพราะรอยช้ำส่วนหนึ่งอยู่ใต้ร่มผ้า น่าจะอยู่ตรงช่วงขาอ่อน 

ผมตวัดสายตามองชอบ เด็กตัวน้อยกำลังมองผมอยู่ เขาสะดุ้งและรีบก้มหน้า แก้มกลมนุ่มนิ่มขึ้นรอยริ้วสีแดงเหมือนขัดเขิน 

ผมหัวเราะ...

“ป๊าขำอะไร” ลูกชายผมคงสัยที่เห็นผมหัวเราะออกมา เขาคงจะไม่รู้ว่าผมเอ็นดูเพื่อนเขามากแค่ไหน 

ผมชอบสายตาคู่นั้น มันไร้เดียงสา

แก้มที่แดงเรื่อ บอกให้รู้ว่ายังขัดเขินเพราะผมเหมือนเป็นคนแปลกหน้า เรายังไม่สนิทสนมกัน 

“เปล่า” 

ผมเข้าไปคุยกับชอบใกล้ๆ แม้จะรู้ว่าเด็กน้อยยังก้มหน้าหงุดจนปลายคางแทบชิดอก

“ชอบ” 

“ครับ” เสียงหวานทุ้มตอบรับอยู่ในลำคอ 

“จะทายาตรงนั้นเองไหม ใต้ชายกางเกงเรา” ผมจะไม่ละลาบละล้วง ถ้าเกิดว่าเขาไม่อยากให้ผมแตะตัว ถึงแม้จะเป็นเด็กผู้ชายไม่ต่างอะไรกับลูกผม ทว่าหากเป็นลูกคนอื่น มันคงไม่เหมาะสมนัก

“ป๊า” ไทน์เรียกผม

“ว่าไง” 

“ผมจะไปเอาเกม” 

“ก็ไปเอาสิ” 

“งั้นฝากชอบไว้กับป๊าได้ไหม” 

ผมตวัดสายตาไปมองชอบ อาการหลุกหลิกของเขาเกิดขึ้นทันทีที่ไทน์จะออกไปจากห้องนี้ และทิ้งเขาไว้กับผมแค่เพียงสองคน 

“ก็อยู่ที่ว่าเขาอยากจะอยู่หรือเปล่า” 

“ว่าไงชอบ จะอยู่กับป๊า หรือจะไปกับเรา” ไทน์ถามชอบ และชอบก็มองเพื่อนบ้าง มองผมบ้าง เขาดูเกรงใจที่จะยอมรับว่าไม่อยากอยู่กับผม 

และผมจะไม่พูดว่าไปกับไทน์ก็ได้ ไม่งั้นเขาก็จะรีบไป...

ไม่รู้ทำไมผมเลือกจะไม่พูด ปล่อยให้เขาพูดออกมาเอง ถ้าหากว่าไม่อยากอยู่ตรงนี้

“คะ คือ...” ชอบอึกอัก

“เราไปแป็บเดียว ถ้างั้นอยู่กับป๊านะ” 

ไทน์ตัดสินใจให้เองและวิ่งออกไปจากห้องนี้ ทั้งห้องก็เลยเหลือแค่ผมกับชอบ 

“ชอบ” ผมเรียกเขา “ทายาสิ ทาเองก็ได้” 

ผมส่งตลับยาให้ และเขาส่ายหน้าไปมา 

“ไม่เป็นไรครับ” 

“แต่มันจะช้ำกว่าเดิมนะ” ผมส่งรอยยิ้มที่อ่อนโยนให้เพื่อให้เขาเบาใจมากขึ้น ชอบกระพริบตาถี่ๆเล็กน้อย 

“ผมหมายถึงไม่เป็นไร ถ้าอาทาให้” 

“...” 

“ก็ไม่เป็นไร” 

น้ำเสียงของเพื่อนลูกชายผมคนนี้ ทั้งนิ่ม และเบา เวลาที่เขาพูดต้องจดใจ ตั้งใจฟัง เพราะเขาไม่ใช่คนที่จะพูดจาเสียงดังฉะฉานอะไรนัก 

“งั้นยืนขึ้นสิ” 

ผมรั้งเด็กตัวเล็กให้ยืนขึ้นเต็มความสูง เขาก็ทำตามไม่ได้ขัดอะไร อาจจะกลัวว่าจะทำไม่ถูกถ้าต้องทำเอง ผมแตะปลายนิ้วลงกับเนื้อยาบางๆ 

ชอบสะดุ้ง เมื่อเนื้อยาเย็นๆป้ายลงบนผิวเนียนบริเวณซอกขา มือขาวขยุ้มเสื้อที่หัวไหล่ของผม 

ผมมองเข้าไปในดวงตาสุกใสที่จ้องมองผมอยู่ ผิวของเขาขาวจัด...

ผมเกิดสงสัยว่าถ้าไม่ใช้รอยช้ำที่เกิดจากแผลแต่เป็นรอยแดงๆบนผิวเนื้อ มันจะให้ความรู้สึกแบบไหนกับคนที่มอง

 








[LOADING...100 PER.]

แท็ค #ป๊าดินกินเด็ก


ภาคต่อนิยายเรื่องนี้มีอีกสองเรื่องน๊า
สายฮาหมดเลยค่ะ 5555
--------------------
เรื่องแรก 
 #พี่มี (แฟน) เด็ก
ฟ้าใหญ่ X อีนังพี่อาร์ค 
ใครอยากสะใจเห็นคนกลัวผัว กดที่รูป555
V




เรื่องที่สอง มีความหื่น ฮา น่ารัก 
และกลัวเมียเด็กสุดพลังค่ะ [เฮียไทน์ X ตันหยง]
คลิ๊กที่รูป

V

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 143 ครั้ง

1,065 ความคิดเห็น

  1. #21670 xxnhhzt68 (@xxnhhztt) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 00:08
    โอ้ยยยยแซ่บๆๆฮือ
    #21670
    0
  2. #21350 Sudarak_sl (@Sudarak_sl) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 16:55
    แค่แรกเริ่มก็รู้สึกแล้วววว
    #21350
    0
  3. #20815 ไข่มุกมายา (@muk914) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 14:19
    ป๊าาาา คิดไรน่ะ ชอบเพิ่ง10ขวบเองนะ อย่าหื่นดิ
    #20815
    0
  4. #20539 nuthapong1101 (@nuthapong1101) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 07:49
    เรื่องมันเริ่มเศร้าแล้ว 
    #20539
    0
  5. #20200 MiD-KnigHt (@laong12) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 10:41
    เพิ่งเข้ามาอ่าน ป๊าเเซ่บจัง น้องชอบก็น่ารัก คิคุ 555
    #20200
    0
  6. #19534 nuthapong1101 (@nuthapong1101) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 08:48
    หน่วงมากกก คงอีกยาวว
    #19534
    0
  7. #19367 mynkjeffbx (@mildn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 03:04
    อาคะ อาต้องใจเย็นๆนะคะ คุกนะคะ คุกกกกกกกก!!!
    #19367
    0
  8. #19087 julyin (@julyin1991) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 10:30
    แงงง หน่วงจังคะ หน่วงแต่ก็ชอบ 555555 อยากให้เข้าใจกันไวๆจัง ป๋าบอกรักชอบสักทีเหอะ อยากได้เขาแต่ปากแข็งอยู่นั่นนนน ฮืออออออออ 
    #19087
    0
  9. #17283 Saaaanooker (@Saaaanooker) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 22:30
    โอ๊ยยยย จัยนู๋ๆๆๆๆ ตอนแรกก็ติดใจแย้ววว
    #17283
    0
  10. #15399 hwalhwal (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 15:25
    อะแค่กๆ คุก คุก คุก5555555555
    #15399
    0
  11. #12920 ikonyg (@ikonyg) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 15:02
    ห่างกันเป็นนอบเลยนะคุณอาาาา
    #12920
    0
  12. #11692 Pipie'z (@touchmylove) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 19:50
    โอ้ย ไอเผื่อป๊าเรยคร่ะ
    #11692
    0
  13. #11152 mawow9898 (@mawow9898) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 08:46
    เสียงไอ. ป๊าดินดัง คุก คุก คุก 555+
    #11152
    0
  14. #11150 mawow9898 (@mawow9898) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 08:46
    เสียงไอ. ป๊าดินดัง คุก คุก คุก 555+
    #11150
    0
  15. #10157 Little-$T@R (@frozennw) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 15:26
    คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก คุก
    #10157
    0
  16. #9642 RhongTood (@marklmsg7) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 07:07
    อีผี!! นั่นเด็กนะเว้ย 555555
    #9642
    0
  17. #9086 JJDaranee (@JJDaranee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 11:42
    เด็ม....ทำเล่มซักทีเรารอๆๆยุนะตอนนี้เซ็ทนี้มีแล้ว2เล่ม...รอคุณอากะน้องชอบยุ
    #9086
    0
  18. #8924 .Mune Zzji (@izardza) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 21:58
    อยากกินคุณอาาา
    #8924
    0
  19. #8658 tarn_teuky (@tarn_teuky) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 21:01
    ป๊าคะ น้องยังเด๋ดนัก
    #8658
    0
  20. วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 08:46
    ป๊าคงไม่สบาย จนไอคุกๆๆๆ
    #8301
    0
  21. #7919 aywa (@aywa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 21:53
    ป๊าคะ คุกรออยู่นะคะ5555555 แต่ว่าน้าา ชอบก็ขี้อ่อยเหมือนกันแหละ.____.
    #7919
    0
  22. #7533 Somm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 15:59
    แค่เริ่มตอนแรกป๊าก็ถามหาคุกแล้ววววววว
    #7533
    0
  23. #7519 Bam is all around (@oum30944) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 09:21
    แค่กๆๆ คุกๆๆ แค่กๆ
    #7519
    0
  24. #7436 mazakiakashi (@mazakiakashi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 01:14
    ใจเย็นๆนะคะ คุกกนะคะคุก
    เย็นไว้ค่ะเย็นนนน 5555555555
    #7436
    0
  25. #7022 PeachPlum (@karneval31) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 00:38
    คุณป๊าคะใจเย็นเนอะ นั่นเด็กสิบขวบ 55555555555
    #7022
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น