Pic_หมอเถื่อน ณ บ้านไพร

ตอนที่ 5 : โดนเด็กหลอก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 มี.ค. 60

นานทีได้มาจับกีตาร์เคาะเพลงก็ดีเหมือนกัน นนทพัทธ์ร้องคลอไปด้วย ทำเอาเด็กน้อยในสถานเลี้ยงเด็กเฮลั่น    พี่นักศึกษาเสียงดีใช้ได้เลย พวกเด็กผู้หญิงวัยเริ่มโตเป็นสาวพากันยิ้มแอบเขิน พี่คนนี้มีไรหนวดเคราเวลายิ้มทีดูเท่มาก

ดาวพระเกตุยืนกอดอกเอียงคอนิด

ร่างกายมันขยับๆตามจังหวะเสียงเพลง บ๊ะอีตาหนวดไม่ธรรมดา เสียดายเป็นเสียผู้หญิงทำท้องไม่รับมาหลายคนแล้ว  ยัยแอ้มาบอกเองเลย อย่าไปไว้ใจคนๆนี้ยอมพูดด้วย ตอนนี้แอบอยู่หลังประตู

ดวงตากลมโตจ้องแป๋ว  

ขืนปล่อยให้สองคนคุยกัน ยัยเกตุปากรั่วคงไขความลับหมด

ข้างนอกเพลงจบแล้วเด็กชอบใจตบมือกันเกรียว นนวางกีตาร์ให้เพื่อนมาคุมเวทีต่อ ตั้งใจจะเดินไปคุยกับป้าแม่บ้าน มีมาสคอตกระต่ายมาเต้นโยกย้ายส่ายสะโพกวนรอบตัวเขา ลีลาอย่างพลิ้ว มองสะโพกคนข้างในท่าจะเป็นผู้หญิงเต้นได้เซ็กซี่ดี

พอเพลงเปลี่ยนจังหวะ นางกระต่ายเต้นท่าลูบกระจกอย่างเป๊ะ เขาร้องอู้ว..ยิ้มเห็นฟันตบมือชอบใจ ลืมไปว่าจะไปคุยกับป้าแม่บ้านเรื่องของโมนาลิซ่า พอป้าเดินผ่านหน้ามา เขาขอเวลาพูดด้วย คนในมาสคอตกระต่ายเอียงหูยาวๆเข้ามาใกล้

พอได้ยินพูดถึงชื่อโมนาลิว่า “แย่แล้ว อีตานี่มาสืบประวัติของฉันจริงด้วย” รีบขัดจังหวะลากแขนของเขาไปเต้นหน้าเวทีเรียกเสียงกรี๊ดลั่น

ใครใส่มาสคอตตัวนี้วะ..

นนจำต้องเต้นด้วย มองเพื่อนทุกคนยังอยู่กันครบ

เจ้าเด็กตัวกะเปี๊ยกไว้ทรงผมแหลมเหมือนหัวลิง ร้องเยี๊ยก! รำมวยจีนดีดแข้งซ้ายดีดแข้งขวาเหยียบพื้นยังเซไปมาด้วยวิชาหมัดเมา เดินลมปราณชี้ไปที่เจ้าหนวด ยังไงก็ปล่อยมาชิงกล่องดวงใจไม่ได้แน่

เพื่อนหน้าเหมือนกุ๊ยอีกสองคนยืนซุบซิบกัน ไม่น่าเลยอดชื่นขมในเสียงเพลง คนนี้เป็นเพลย์บอยหลอกฟันผู้หญิงท้องไม่รับมาหลายคนแล้ว เห็นทีจะยอมให้มาใกล้ลูกพี่สาวไม่ได้

พองานเลิก พี่ชายนักศึกษาหน้าหนวดเห็นเด็กผู้หญิงขายาวเหมือนนกกระยางกำลังซ้อมเตะกระสอบทรายอยู่ในยิม ได้ยินว่าเธอเป็นเด็กโตสุดของที่นี่ ยังไงงานหน้าพวกตนต้องหาทุนเอาของบริจาคมาลงอีก คงต้องไปติดต่อประสานงานกับเธอ

“น้องคนนั้น พี่ขอคุยด้วยหน่อย”

เจ้าหน้าหล่อมาแล้วยิ้มจนเห็นไรฟันขาว มือลูบคางเคราไปด้วย สาวน้อยเหงื่อซกทีเดียวหันมาถึงชะงัก คนไม่อยากเจอยังจะตามมาอีก ทำท่าไม่ได้ยินเสียเลย คนตัวสูงเดินวนมาด้านหน้าแนะนำตัวเอง

สาวน้อยกลับมองเมิน พอมาใกล้ทำกำหมัดง้างจะต่อย เขากางมือหรายอมถอย ดุเสียด้วย เมื่อกี้เห็นเตะกระสอบตึงๆคงเป็นมวย

หน้าตาน่ารักเหมือนเน็ตไอดอลทำไมถึงชอบกีฬาที่รุนแรง เด็กผู้หญิงมองตาเขียว แอ้บอกว่าชายคนนี้ชอบหลอกฟันเด็กมัธยม อย่าไปใว้ใจหลงคารมเข้า ให้อยู่ห่างๆเข้าไว้

“อยู่ตรงนั้นแหละ อย่าเข้ามา”

“แต่พี่แค่ ขอปรึกษาเรื่องงาน”

“เรื่องอะไร” ว่าห้วนๆ

“พี่จะหากองทุนค่าอาหารเด็ก รวมทั้งค่าเสื้อผ้ากับอุปกรณ์การเรียนมาให้”

บอกรู้จักกับสมาคมแม่บ้านตำรวจ ขอแค่ให้ส่งเอกสารประวัติเด็กทั้งหมด รวมทั้งเรื่องที่ต้องการให้ช่วยเหลือ รับรองจะได้เงินทุนมาใช้ในมูลนิธิแน่

เด็กผู้หญิงมองหน้างอ ขี้โม้ไม่ว่าจะไปรู้จักคนระดับนั้นได้ยังไง อายุ14 แต่หน้าอกมันใหญ่เกินวัย อยากได้บราสปอร์ตมาใส่มันจะได้ไม่เขย่า พอขยับๆเสื้อแล้วหันมาเห็นมองมาพอดี

กรี๊ด..คนโรคจิต อย่ามองนะ”

“พี่เปล่านะ”

โธ่เอ้ย ใครจะคิดอะไรกับเด็ก

“เอาเป็นว่า พี่จะไปคุยกับป้าแม่บ้านเรื่องนี้ละกัน”

ยังมีอีกเรื่องจะขอคุยด้วย

“ได้ยินจากป้าแม่บ้านบอกว่า เธอเป็นเพื่อนสนิทของโมนาลิซ่า”

“ฉันไม่รู้จัก”

สาวน้อยว่าจบ หันไปเตะกระสอบดังตึง!

 “ฉันแค่ อยากฝากของไปให้”

“ใครจะรู้จัก ยัยบ้านนอก”

โยกโย้ชะมัดเด็กอะไร เขาเริ่มคิ้วผูกปมแต่จนใจต้องพึ่ง มือล้วงกระเป๋าหลังกางเกงดึงแบ้งค์สีเทามายื่นส่งให้พร้อมกับห่อผ้าในมือ

“พี่ให้ค่าส่งเราด้วยนะ พันหนึ่งพอไหม”

เจอมุกนี้ถึงกับยอมหันมา ตาจ้องแบงก์พันถึงกับชูสองนิ้ว

“สองพัน”

เฮ้ย..ต่อรองได้อีก เขาถึงกับก้มหน้านิ้วกวาดคิ้ว กลับกลอกเหลือเกินเด็กอะไรพรรค์นี้

เด็กผู้หญิงรีบคว้าหมับยัดแบ้งค์ใส่บราฯไว้  ป้องกันการเปลี่ยนใจเรียกเงินคืน ยิ้มมีเล่ห์หวานจริงๆยัยแอ้ก็อยู่ที่นี่ปิดจ๊อบง่ายนิดเดียว

เขาส่งห่อผ้าให้เด็กเกตุถือวิสาสะเปิดห่อผ้าดูถึงกับตาโต มองสลับชายหนุ่มตรงหน้า มันคือบราฯกับแพนตี้สีแดงชั้นดีราคาแพงเสียด้วย ถึงกับร้องกรี๊ดกระทืบเท้า

คนข้างนอกรวมทั้งเพื่อนนักศึกษาได้ยินเสียงรีบกรูกันเข้ามา เด็กเอาบราฯมาไกวแล้วชี้คนนี้ นนถึงกับหน้าหวอเข้าใจผิดกันหมดแล้ว เขาไมได้เป็นโจรโรคจิตขโมยชั้นในสตรี

พวกเพื่อนมองเขาเป็นตาเดียว สายตามีแต่คำถาม นนหน้าซีดเป็นไก่ต้ม ชี้แจงว่ามันเป็นของโมนาลิซ่าเธอลืมมันไว้ ของมียี่ห้อราคาแพงมาก เขาเลยจะฝากเด็กคนนี้ช่วยเอาไปคืนให้

พวกเพื่อนๆถึงกับร้งอ๋อ เกิดประเด็นใหม่ขึ้นอีกแล้ว ถึงกับนินทาเผาขน คงแอบไปมีอะไรกับเจ้าของบราฯสีร้อนแรงมาแล้วแน่ นนหยุดนิ่งเอานิ้วคีบขมับ เรื่องชักเลอะไปกันใหญ่  ไม่น่าๆเลย หาเรื่องใส่ตัวโดยแท้

“ฉันเปล่า มีอะไรกับเจ้าของบราฯนะ!

เขาเอ็ดเสียงดังออกไป ทำเอาเพื่อนๆหยุดเซ็งแซ่ ตอนนี้เด็กตัวแสบหายไปไหนแล้ว เชิดเงินกินเปล่าไปอีกสองพันนี่คงกะฮุบเอาของไว้เสียเอง นิสัยแย่ๆเห็นแก่วัตถุพอกันกับโมนาลิซ่า มิน่าโตมาจากแหล่งเดียวกัน

ดวงตาใต้คิ้วเข้มมองรอบบริเวณ  เห็นหลังประตูกำลังยื้อของกับเจ้ากระต่าย ทะเลาะเสียงดัง

“ปล่อยนะ! ไหนแกสัญญาจะยกบราฯให้ฉันไง”

 

 

หมวดแดนสวมแว่นดำมาดเข้ม สูบบุหรี่ควันฉุย คุยกับเพื่อนคู่หูตำรวจบนสนามหญ้า ได้รับคำสั่งจากผู้บังคับบัญชาให้มาอารักขาเศรษฐีชื่ออนันต์ ชวาลย์ราช

อาจมีหน่วยคอมมานโดของต่างชาติบุกเข้ามาจับกุมตัวได้ทุกเมื่อ พื้นที่คฤหาสน์กว้างใหญ่มาก มองไปทางไหนเจอแต่ยามรักษาการณ์อาวุธครบมือ บ้างจูงหมาเดินไปมา กล้องวงจรปิดทุกมุมลักษณะมันเหมือนป้อมค่ายทหาร การตรวจตราคนเข้าออกเข้มงวดมาก

“ทำไมตำรวจอย่างเรา ต้องมาอารักขาคนพวกนี้ด้วยวะ”

เขาไม่ชอบใจเสียจริง ปาก้นบุหรี่แล้วเหยียบดับ

“สารวัตรคงให้เรา  มาดูลาดเลามากกว่า”

เพื่อนตำรวจยักไหล่ เผื่อพบสิ่งผิดกฎหมายแต่จะเดินไปไหนถูกจับตามองตลอด

จากประตูถึงตัวบ้านไกลไม่น้อย เห็นรถสปอร์ตแล่นตีโค้งผ่านทิวแถวต้นปาล์มและลานน้ำพุไม่กี่วินาทีถึงโฉบผ่านหน้า ผู้หมวดแดนถึงกับร้องโอ้วแม่เจ้า บ้านนี้มีรถหรูกี่คันกันแน่

“ได้ยินว่าลูกชายคนเดียวกลับมาเยี่ยมบ้าน มีหิ้วดาราสาวสวยมาด้วยนะ”

พอเปิดประตูรถผู้ชายหน้าตาดีรูปร่างสมาร์ต มองผ่านคล้ายคนอาหรับหรือคนอินเดียผิวขาว ควงคู่สาวสวยลงมาเดินเคียงออเซาะกันแทบจะซบไหล่พิง คลอเคลียขึ้นไปบนคฤหาสน์  ผู้หมวดแดนตัวชาฝ่ายหญิงหน้าตาคุ้นมากเพราะพึ่งพบเธอในงานเลี้ยงฉลองงานแต่งของญาติ เธอเป็นคนรักของน้องชาย ทำไมมาควงชายอื่นเช่นนี้

“คนรวยก็แบบนี้ แม่งหิ้วคนสวยระดับตัวท๊อป” เพื่อนลูบปาก

ผู้หมวดขยับลูกกระเดือกดังอึก มองหน้าเพื่อน

“ผู้หญิงกูรู้จัก แฟนน้องกูเอง”

รถหรูอีกคันแล่นผ่านหน้าจอดไม่ไกล หญิงสาวในชุดนักศึกษาลงมาเขย่าลูบคอสุนัขอย่างอารมณ์ดี ร้องวี้ดว้าย!เมื่อสุนัขจะเลียหน้า ยามถือปืนพลอยลดสีหน้าดุดัน เมื่อได้เห็นรอยยิ้มของสาวสวยคนนี้

เธอเป็นคนร่าเริง ยิ้มแก้มนูนเดินไปทักทายคนโน่นคนนี้ที  ใส่หูฟังเต้นโยกกายฮัมเพลงเสียงใส เหมือนจะเต้นยั่วแต่ลีลาของเธอเป็นธรรมชาติ คล้ายเด็กผู้หญิงที่มีความไร้เดียงสา ผู้หมวดแดนถึงกับถอดแว่นจำเธอได้แล้ว

ชื่อโมนาลิซ่า เรียนอยู่สถาบันเดียวกับน้องชาย  รู้มาว่าเป็นเมียของเศรษฐีแก่ ทำเอาเพื่อนบอกไม่ใช่ๆที่รู้ไม่ใช่แบบนั้น

“คนนี้เด็กเอามาเลี้ยง เป็นของลูกชาย”

ถึงกับแยกเขี้ยวสบถไรฟัน ไอ้หน้าอ่อนนั่นอีกแล้ว จะบอกไอ้นนดีไหม..

***   ***  ***  ***

"อุ๊ย คุณคะ อย่าบีบแรงซิคะ มันเสียวนะ ซี้ดดสสส"

เสียงจากข้างห้องเหมือนเปิดซีดีหนังโป๊ให้ได้ยินมาถึง ทำเอาคนที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ต้องเอามืออุดหู โอ้ย..มันช่างเป็นเสียงที่ทรมานหัวใจเหลือเกิ๊น

ป่ะป๊าบอกจะรีบกลับมา เป็นห่วงโมนาอย่างโน่นอย่างนี้ ป่ะป๊าจะรีบมาดูแล คนโกหกคนตอแหล จะรีบกลับมาป้อยัยแอรินน่ะสิไม่ว่า  คอยดูถ้าโผล่หน้าจะหยิกให้เนื้อเขียวเลย

เสียงฟอร์นิเจอร์เขย่ากึกกัก  "อู๊ยยย ซี้ดดดสส กฤษณ์ขา อะ อ๊ายยย"

ทำเอาผู้หญิงอีกห้องหลับตาพริ้มใบหน้าแดงเลือดฝาดเต็มหน้าชวนให้จิตฟุ้งเฟ้อไปเรื่อย   ฝ่ามือลูบไล้เนินอกต้องหาหมอนมากอดแน่น  ทางโน่นหายใจหอบถี่ทางนี้ก็เช่นเดียวกันแทบจะไม่หยุดสูดปากส่งเสียงซี้ดซ้าดแม้ซักวินาทีเดียว

ปัง!

เสียงปิดประตูทำเอาเธอทางนี้ตื่นจากภวังค์ มองนอกหน้าต่างค่ำแล้วหรือนี่    ได้ยินเสียงหัวร่อต่อกระซิกอยู่ข้างล่าง ชะเง้อคอมองลงไป หยาดน้ำตามันไม่เคยแห้งจากสองแก้มเลย

หนุ่มหล่อสาวสวยยังคลอเคลียดูดปากกัน ก่อนอีกฝ่ายสตาร์ทรถขับออกไป ช่างเหมาะสมกันเหลือเกินฝ่ายหญิงชาติตระกูลดีมีชื่อเสียงในสังคม น้ำตามันไหลลงร่องแก้มยังไงตนเองก็เป็นไปได้แค่เด็กเก็บมาเลี้ยง

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูเรียก ชายหนุ่มอารมณ์ดียิ้มหน้าระรื่นดันประตูห้องเข้ามา เห็นเจ้าของห้องนั่งอ่านหนังสือ คืนนี้สวมชุดนอนน่ารักมากเอยากจะชม แต่พอมาเห็นหน้าหน้าตานิ่งมากทักเท่าไหร่ไม่ยักตอบ พอเขย่าตัวมือก็เริ่มสั่น เขาร้องเฮ้ยหลบหนังสือที่ปาใส่แทบไม่ทัน ดวงตากลมโตเขียวปั๊ด ฟันขบริมฝีปากแน่นด้วยแรงโกรธ

“คนใจร้าย!

“โมนา ฟังป่าปะก่อน”

“ไม่ฟัง! ไปไกลๆเลย”

เขาอธิบายเรื่องที่มาช้าเดือนหนึ่งถือว่ามาเร็วแล้วนะ หญิงสาวในชุดนอนสีชมพูสองแก้มป่องเอานิ้วเขี่ยน้ำตา มันใช่เรื่องที่ว่าที่ไหนกันเล่า มันเรื่องที่เอาแอรินมาขึ้นเตียงต่างหาก

ชายหนุ่มรีรออยู่ ร้องอุ๊มือปิดปากตัวเองแทบไม่ทัน รู้สึกกลิ่นของแอรินยังติดตัวอยู่เลยเธอคงไม่พอใจเป็นแน่ อารมณ์ผู้หญิงแง่งอนเอาใจไม่ถูก คราวหน้าเขาคงต้องนัดกับแอรินที่อื่น ร่างสูงโปร่งจึงเดินออกไปเงียบๆ

โมนาลิซ่าฟุบหน้าน้ำตาไหลเปื้อนตำราเรียน ป่าปะมีผู้หญิงคนอื่นแล้ว ต่อไปเธอคงหมดความสำคัญ

ซ่า ซ่า ซ่า

น้ำไหลจากฝักบัวกระทบพื้น ชายหนุ่มเร่งชำระล้างคราบไคลร่องรอยจากเกมรักอันเร่าร้อนมานับชั่วโมง  

แกร๊กกก

เสียงเปิดประตูห้องน้ำ พอเขาหันไปมองดูถึงกับหน้าตื่น เอาล่ะซิ ลืมล๊อคประตู หลังม่านสีมัวเห็นเงาขาวโพลนอวบอัดย่องปลายเท้าเข้ามา ปลดผ้าขนหนูรัดกายลงไปกองกับพื้น ยกแขนแอ่นอกรวบเส้นผม ยามเบี่ยงกายอวดสัดส่วนโค้งเว้า

คุณหมอหนุ่มนึกสยิวกาย เมื่อก่อนแม่นางฟ้าตัวน้อยของเขา ชอบย่องเข้ามาเซอรืไพรส์แบบนี้ แต่ตอนนี้คำนวณสัดส่วนของเธอ 33-23-35 โมนาเป็นสาวเต็มตัว ไม่ใช่เด็กน้อยอีกแล้ว

“โมนา ป๊ากำลังอาบน้ำอยู่นะ”

"อาบคนเดียวไม่สะอาดน๊า โมนาจะขัดตัวให้"

รวบม่านโผล่ใบหน้ากับเสียงออดอ้อนมาก่อน ขนาดโผล่มาแค่ครึ่งตัว ยังทำเอาคุณหมอหนุ่มหัวใจเต้นตึงตัง เหมือนเน็ตไอดอลหน้าหวานมากๆ ตากลมโตผมยาวโดนรวบมัดไว้ ซอกคอเรียวระหงไล่ลงมาที่ไหล่ขาวผ่องไร้ริ้วรอย

ม่านที่รวบมาปิดอกอวบดันนูนเป็นก้อนใหญ่เห็นสีของยอดถันสีชมพูอ่อน  โมนาลิซ่าสมกับเป็นดาวมหาวิทยาลัย แก่นกายของเขาเริ่มรับรู้พองตัวขึ้นมานิดหน่อย ดีที่หมดกระสุนไปเยอะกับแอริน ต้องสงบใจเอาไว้

ร่างขาวผ่องโชว์หราออกมา คุณหมอหนุ่มต้องหันหลังขัดล้างร่างกายไป เลือดหนุ่มกำลังวิ่งพล่าน มันร้อนไปหมดความรู้สึกสองอย่างมันกำลังต่อสู้กัน เขาจะทำผิดกับคนในปกครองไม่ได้อีกแล้ว

"โมนา แบบนี้มันไม่ดีนะ เราเป็นพ่อลูกกัน" เขาต่อว่า

"เราอาบน้ำด้วยกันบ่อยนี่คะ เอ๊ะหรือว่าป่าปะคิดอะไรกับโมนา"

เด็กสาวเอานิ้วชี้ลูกคางของเขา

"เอ้อ ...."

เห็นจะเถียงไม่ออกต้องสูดลมลึก

"จะฟอกสบู่ให้นะคะ  ฮิ ฮิ"

เธอไปเทสบู่เหลวละเลงใส่ฝ่ามือมาเที่ยวลูบไล้ที่แผ่นหลังให้ ฮัมเพลงเสียงใสเบาๆ เปลี่ยนมาลูบไล้แผ่นอกกล้ามเป็นมัด หน้าท้องเป็นลอน มีไรขนอ่อนไล่ลงมาถึงสะดือ เธอแทบอยากจะร้องกรี๊ดออกมาดัง ๆ ทำไมป่าปะสุดที่รักของเธอถึงได้เซ็กซี่ขนาดนี้นะ

ไม่แปลกใจเลยที่ดาราสาวอย่างแอรินจะหลงเขาจนหัวปักหัวปำขนาดนี้ ก็ขนาดตัวเธอเองก็ยังหลงป่าปะสุดที่รัก แทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว

พอคุกเข่าลงสัมผัสบริเวณหน้าขาจะฟอกสบู่ให้ อาถึงกับหลุดเสียงครางเบาๆดวงตาพร่าเมื่อสัมผัสกับความกำยำแข็งแรงของเขา ทำให้รู้สึกสยิวซ่านยิ่งนัก โลกมันหมุนคว้าง ร่างกายเหมือนเทียนโดนความร้อนอ่อนระทวยไปหมด

“โมนา เราจะเล่นอะไร”

เขาจับมือเธอประคองขึ้นมาสบตา

แก้มเธอมีเลือดผาดแดงถึงใบหู ริมฝีปากเหมือนกระหายน้ำ

"ป่ะป๊า มีผู้หญิงคนอื่นแล้ว จะไม่รักโมนาอีกแล้วใช่ไหม"

เขาเลิกคิ้วขึ้น มิน่าเธอคิดแบบนี้เอง

รวบร่างบางมากอดทันที พรมจูบที่หน้าผาก

“ป่ะป๊ารักโมนา ไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ”

ขนตางอนพับลง รู้สึกน้อยใจ

“แล้วแอรินละคะ”

***  ***  ***  ***

ซุ้มม้านั่งเวลาเที่ยง โมนาลิซ่ามือเท้าคางเอาดินสอวางบนริมฝีปากดุนเล่น ป่ะป๊าตัวดีจะให้เรียน ให้จบก่อน แล้วจะปลดฐานะพ่อลูกมาเป็นคนรักให้ อีกตั้งปีกว่าจะจบ จะไปช้อปอย่างเคยก็ไม่ได้ ต้องหิ้วโครงงานสารพัดมาทำแม้แต่ตอนพัก

มุนาเห็นเพื่อนใส่แว่นตาอ่านหนังสือแล้วอดขำไมได้ ช่วงนี้บ้าเรียนเอามาก ไปได้แรงขับมาจากไหน   นิดากลับเอานิตยสารซุบซิบดารามาเปิดอ่าน ตาแทบถลน อ่านออกเสียงไปเรื่องภาพข่าวของแอรินขึ้นหัวข้อใหญ่

“ข่าวลือหนาหู ดาราสาวแอรินมีไฮโซหนุ่มเลี้ยง”

มุนาตบป้าบ แมกกาซีนตกพื้น

“ยัยนิด ไปเอาข่าวบ้าๆนี่มาอ่านทำไม”

“แต่..ช่วงนี้ มีข่าวบ่อยนะ” นิดาหงอ

“ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้ว!

โมนาลิซ่าผุดขึ้นเม้มริมฝีปากแน่น ทนต่อไปไม่ได้แล้ว

“เธอเป็นอะไร” เพื่อนตกใจตัวลีบ ทำไมทำท่าโกรธขนาดนั้น

เธอยิ้มดุมือเสยผม “บ่ายนี้ไม่มีเรียน ฉันจะไปช้อปปิ้ง พวกเธอจะไปด้วยมั้ย”

ได้บัตรเครดิตมาแล้วจะให้ตั้งใจเรียน มันต้องมีข้อแลกเปลี่ยนกันหน่อย

ที่ลานกิจกรรม นักศึกษากำลังทำซุ้มถ่ายรูปฉลองรับปริญญาให้รุ่นพี่บัณฑิต   นิดาชี้ให้เพื่อนดู นักกิจกรรมตัวยงอย่างนนทพัทธ์ที่ตอนนี้ตากแดดจนเหงื่อโซก

“พี่นน สโลว์ไลฟ์จังนะ”

“ยัยนิด แกจะพูดอะไร” มุนาว่า

“ก็พี่นนต่างจากแอรินมากไง คนละทางเลย”

“เรื่องทำตัวสูงส่งใช้แต่ของหรู แพงๆเหรอ”

พวกดาราต้องทำตัวให้ดูดี มันต้องมีคนอิจฉาแกล้งปล่อยข่าวให้เสียหาย หรือพวกสื่ออยากขายข่าว มุนาสาธยาย  นิดานึกถึงนุชที่เป็นแฟนคลับตัวยงของแอริน ตอนนี้ไม่ปกป้องขนาดตามไปตบตีกับใครอีกแล้ว เธอไม่เหมือนคนเดิม

ชายหนุ่มเห็นพวกสาวๆเดินผ่านมา ร้องทักทายอย่างอารมณ์ดี  แล้วยื่นใบปลิวสมัครเข้าค่ายกิจกรรมจิตอาสาพัฒนาโรงเรียนในจังหวัดชายแดน

โมนาลิซ่าตาพองอ่านข้อความ นี่มันจังหวัดที่ป่ะป๊าไปทำงานนี่จะสมัครดีไหมนะ พอเงยหน้าเห็นรอยยิ้มปนเม็ดเหงื่อบนใบหน้ามีไรหนวดเคราเข้มๆถึงกับเบ้ปากเมินหน้า

คนอะไรไม่ดูแลตัวเอง สมแล้วที่ถูกแฟนทิ้ง แล้วทำไมผลกรรมมาตกกับฉันด้วยเนี่ย ยัยแอรินมาจับป่าปะเฉยเลย ไม่ได้การล่ะปิดเทอมต้องรีบทำคะแนน

“ฉันไปด้วยคน”

“ฮะ..ว่าอะไรนะโมนา”

“ฉันสมัคร เข้าค่ายด้วย”

เธอย้ำไปทีละคำ

ดวงตาเขาเบิกกว้าง นึกชื่นชมผู้หญิงตรงหน้า

“ขอบใจมาก นี่ใบสมัครแรกๆเลยนะ”

แล้วชี้ไปที่สองคนให้สมัครด้วย มุนากับนิดาถึงกับหน้าเหวอ

โมนาลิซ่าเปลี่ยนไปในทางที่ดี เขายิ้มสุขใจ ได้ยินจากปากพวกอาจารย์พูดถึงเธอ หลังจากเรียกผู้ปกครองมาพบ เธอกลับมาตั้งใจเรียนจนผลการเรียนดีขึ้นมาก

ยืนคุยถึงรายละเอียดการออกค่าย เห็นเหงื่อหยดแล้วรำคาญ หญิงสาวล้วงเอาผ้าเช็ดหน้ามายื่นให้

“เอ้านี่ เช็ดเหงื่อซะ”

ชายหนุ่มแทบไม่เชื่อสายตา

เห็นสองคนดีกันแล้ว นิดาเอามืออุบแอบมีลุ้นอยากให้ทั้งคู่ลงเอยกัน โมนาลิซ่าเป็นคนต๊องน่ารักนิสัยรักพวกพ้อง บทจะห้าวก็ไม่เคยกลัวใครนิสัยตรงนี้นี้น่าจะเข้ากันได้ นนก้มหน้าก้มตาทำงาน พอเงยเห็นเธอนั่งไม่ระวัง มันแยงตาเอาจนเอามือปิดตาแทบไม่ทัน สะกิดบอกยัยนิดให้เตือนเพื่อนบ้าง

เห็นเธออายเอามือดึงชายกระโปรงลง ชายหนุ่มขอตัวไปขึ้นโครงมัดลวดด้วยท่าทางทะมัดทะแมง สามสาวเห็นว่างเลยช่วยอีกแรง

ครู่ต่อมามีเพื่อนนักศึกษาคนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบมารายงานเห็นปีเตอร์ขับรถป้วนเปี้ยนแถวนี้ มีนักเลงมาด้วยหลายคนให้ระวังตัวด้วย

ก่อนหน้าเขามีเรื่องกันถึงขั้นขึ้นโรงพักแจ้งความดำเนินคดี คนตงฉินอย่างเขาไม่เคยกลัวคู่กรณีอยู่แล้วยิ้มไม่ยี่หระ สั่งเพียงให้ไปตามยามมหาวิทยาลัยส่วนตนเองจะทำงานต่อ

คนขี้หลีถูกไล่ออกไปก็ดี โมนาพลอยโล่งอกได้ยินพานักเลงป้วนเปี้ยนแถวนี้ตนเองถ้าจะถูกหมายหัวด้วย ขอแอบอยู่ด้วยละกัน ความจริงนนเป็นคนดีนะ ปีเตอร์ไปก่อคดีทำอนาจารนักศึกษาหญิงจนถูกแจ้งความดำเนินคดี

หลายครั้งที่คู่กรณีถูกกระทำแต่เรื่องเงียบหายเพราะอิทธิพลพ่อของปีเตอร์ จนมาขอความช่วยเหลือจากเขาจึงยอมออกหน้า รับเป็นคนดำเนินการพาตัวไปแจ้งความเอาเรื่องให้ถึงที่สุด

“ทำไมนาย ไม่ไปสมัครเป็นตำรวจเสียล่ะ พวกในเครื่องแบบเท่ดีนะ”

อยู่ดีๆโมน่ากลับเอ่ยขึ้น เขาร้องโอ้ว..

“เธอชอบ คนในเครื่องแบบ”

“เกลียดตะหาก เพราะชอบเก๊กเหมือนนาย”

นิดาแอบยิ้มสองคนนี้ดูเหมือนคู่กัดกันเลย แต่ดูๆก็สมกันดีออก

เขายิ้มน้อยๆ สีหน้าอ่อนโยน พูดถึงคำพูดของคุณแม่ขอให้ลูกชายสองคนเป็นตำรวจคนเดียวได้ไหม ตลอดเวลาหลายปี ชีวิตแต่งงานกับตำรวจ ได้แต่หวาดผวาเกรงข่าวร้ายสามีไปดวลปืนกับคนร้าย

เคยถูกยิงเฉียดตาย พอมีลูกชายไม่อยากรอข่าวร้ายแบบนั้นอีก ในเมื่อพี่ชายรักจะเป็นตำรวจ เขาเลยไม่ขอเป็นตำรวจเพื่อให้คุณแม่สบายใจ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น