เมีย..คั่นเวลา

ตอนที่ 12 : หน้าที่เมีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,912
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    8 ต.ค. 59

 



อยกดหนักๆ ฝังลงที่ข้างแก้มนวลอย่างอดใจไม่ไหว หลังจากที่ตื่นขึ้นมาก่อน และก็พบภาพที่สวยที่สุดในชีวิตเท่าที่สมองของเขาจดจำได้ ความเปล่าดายบนเตียงกว้างที่ว่างเปล่ามาหลายค่ำคืนกำลังจะถูกดูดกลืนวับหายไป หลังจากมีใครมาอิงแอบแนบอก มีเนื้อนุ่มๆ อุ่นๆ กรุ่นกลิ่นหอมเฉพาะตัวให้ได้กอดก่าย เธอทำให้การนอนหลับของเขามีความหมายมากกว่าการหลับตาพักผ่อนแล้วตื่นขึ้นมามีเรี่ยวแรงกำลังวังชากระปรี้กระเปร่าเพียงเท่านั้น เพราะความอิ่มเอมเปรมปริ่มที่อวลอบอยู่รอบกายคล้ายกำลังถูกโอบอุ้มด้วยความสุขและความรัก

ดวงตาหนาหนักปรือเปิดขึ้นมาอย่างงัวเงียเมื่อถูกรบกวน ภาพนัยน์ตาคมกล้าที่กำลังจับจ้องมองมาวะวับวาวฉ่ำหวานราวกับจะกลืนกินเธอเหมือนเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา ทำให้กรรัมภาต้องหลุบดวงตาหนีหลบลี้สายตาคู่นั้นของชายหนุ่มด้วยความเขินอาย

“เช้าแล้วนะ” 

เขากระซิบบอกเธอน้ำเสียงแช่มชื่น พร้อมกับขโมยหอมแก้มอิ่มนวลซึ่งๆ หน้าเสียทีหนึ่งอย่างหมั่นเขี้ยว

“คะ” 

เธอยังง่วงงุน ผงกหน้ารับ แก้มนวลแดงระเรื่อ ก่อนจะนึกขึ้นได้ถึงหน้าที่ของตัวเอง

“เดี๋ยวกรจะไปทำอาหารเช้าให้นะคะ คุณแมทจะทานอะไรดี” 

ว่าพร้อมกุลีกุจอจะรีบลุกขึ้น แต่กลับถูกท่อนแขนแข็งแรงเกี่ยวตัวให้กลับมานอนพังพาบอยู่บนเตียง ก่อนที่เรือนร่างหนาหนักเปล่าเปลือยใต้ผ้าห่มคลุมผืนเดียวกันจะขยับขึ้นมาทับทาบเหนือร่างที่เปลือยเปล่าไม่ต่างกันของเธอ

“ผมทานกรได้ไหมล่ะ?” 

คำพูดชวนวาบหวาม พร้อมดวงตาฉ่ำหวานตั้งคำถาม

กรรัมภาเหมือนทำลิ้นหาย ไม่รู้จะตอบโต้กลับไปว่าอย่างไรดี หลบสายตาที่มองมาเหมือนอยากจะกลืนกินเธอจริงๆ แล้วริมฝีปากร้ายๆ ก็ฉกลงมาจูบไซ้ที่กลีบปากของเธอ กัดเบาๆ และเล็มซ้ำแล้วซ้ำเล่า มอบจูบที่หวานไม่รู้หายรับอรุณ

มือใหญ่เองก็เคลื่อนไหวเค้นคลึงสองเต้าเปล่าเปลือย เมื่อเขาเลื่อนจูบไปที่กรอบหน้า ริมฝีปากเป็นอิสระ เธอก็อดจะครางออกมาแผ่วเบาไม่ได้ ยิ่งเป็นการกระตุ้นอารมณ์คึกคักยามเช้าของชายหนุ่มที่ขึงขังขึ้นมาเป็นอย่างดี

เป็นเวลาแรมเดือนที่เขาเปล่าเปลี่ยวอยู่เพียงลำพัง การได้เริ่มต้นใหม่กับกรรัมภา ไม่ว่าจะชิม..จะชม..จะดม...จะดื่มด่ำกำซ่านความหวานหอม...ด้วยบทพิศวาสมารอบแล้วรอบเล่าก็ไม่รู้สึกอิ่มพอเสียที

เธอแทนที่ได้ทั้งของคาวและของหวาน ทั้งยังสดใหม่ สะอาด กลิ่นหอมเตะจมูก รสชาติถูกปาก เขาก็อยากจะกินอยู่นั่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า หากเจ้าของไม่ร้องประท้วงขึ้นมา พร้อมกับดันศีรษะที่กำลังคลุกเคล้าอยู่ที่สองเต้าขาวๆ นั่นเบาๆ

“เดี๋ยว...คุณแมท...จะไป...อื้ม...ทำงาน...สาย...นะคะ” 

เสียงหวานรัญจวนขาดห้วงทักท้วง

อัคราไม่ยอมหยุด เหตุผลของเธอเพียงแค่นี้ไม่อาจหยุดยั้งเขาได้แน่ ตลอดเวลาหลายปี เขาไปทำงานแต่เช้า กลับทีหลังใครๆ หากจะอู้บ้างสายบ้างด้วยเหตุผลจำเป็นที่ว่าไม่อาจผละห่างจากเรือนร่างอรชรที่ดึงดูดยิ่งกว่าสนามแม่เหล็กอย่างผู้หญิงตรงหน้านี่ เขาเซ็นต์อนุมัติวันลาให้ตัวเองทันทีเพราะมันเป็นการขอยื่นใบลาที่สมเหตุสมผลที่สุด

ดูเหมือนว่าคำทักท้วงจะไม่ได้ผล เมื่อร่างใหญ่ยังสนุกซุกซนอยู่บนตัวเธอไม่ยอมเลิกลา และเธอเองก็ชอบที่จะให้เขาคลุกเคล้านัวเนีย เนื้อแนบเนื้อเสียด้วยสิ

ไม่นานนักเรือนร่างใหญ่ที่ซุกไซ้ใบหน้าอยู่ด้านล่างจนเรียกเสียงหวีดร้องดังก็ปีนป่ายขึ้นมาบนตัวเธอ พาตัวเองเข้าแนบชิดสนิทแน่นแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเธออย่างหมดจดจนหมดเรี่ยวแรงลงไปพร้อมๆ กัน

สายตาหวานฉ่ำจ้องมองใบหน้าคร้ามเข้มพราวด้วยเหงื่อชุ่มชื่นไปทั้งตัว ทั้งที่อยู่ภายใต้แอร์คอนดิชันเนอร์ที่ยี่สิบองศาต้นๆ แผ่นอกแน่นยังกระเพื่อมไหว แขนและขาหนักๆ ยังก่ายกอดอยู่บนตัวเธอ หากดวงตาคู่คมกล้ากำลังหลับนิ่ง

กรรัมภามองดูเขาอย่างหลงใหล น่าอายไหมถ้าจะบอกว่าเธอตกหลุมรักเขาเข้าอย่างจังจนถ่ายถอนตัวเองไม่ได้ เพียงเพราะความสุขที่เขามอบให้

ไม่หรอก...อัคราเป็นผู้ชายคนแรกที่พาเธอไปสู่ประสบการณ์ใหม่ของชายหญิงที่เธอมองข้ามและปิดกั้นตัวเองมาตลอดต่างหากเล่า และการที่ยอมให้เขารุกล้ำเข้ามาในตัวและหัวใจก็ด้วยข้อตกลงต่างแลกเปลี่ยนต่างหาก

เธอเป็นของเขาในระยะเวลาสองปีนับแต่นี้ไป...แต่เขาไม่ใช่ของเธอ...เขาไม่ใช่ของเธอ หญิงสาวเฝ้าย้ำเตือนตัวเองซ้ำๆ อยู่ครั้งแล้วครั้งเล่าให้ขึ้นใจ เพื่อจะได้ไม่ไปเผลอไผลคิดไปเองคนเดียว

+++++++++

 

คุณอรพิณนัดเขาไปทานอาหารมื้อกลางวันผ่านเลขา อัคราอดที่จะแปลกใจไม่ได้ตอนที่เฉลิมขวัญแจ้งให้ทราบ เพราะในบรรดาหลานย่าทั้งห้าคน เขาไม่ใช่คนโปรด เรียกว่าไม่เคยโปรดเลยก็น่าจะได้ หรือถ้าจะให้ถูกต้องและชัดเจนไปยิ่งกว่านั้น คือท่านชิงชังเขาเสียด้วยซ้ำ

เด็กฝรั่งขี้นก...ลูกครึ่ง...ลูกครอก...ลูกนอกสมรส ที่ท่านไม่ได้ยินยอมพร้อมใจจะยอมรับ แต่ในเมื่อเขาเป็นเลือดเนื้อเชื้อไข เป็นหลานชายคนโตคนแรก...ใช้นามสกุลที่ท่านรักนักหนาได้อย่างเต็มภาคภูมิ

ที่สุดแล้ว ท่านก็บอกให้บิดาไปรับเขามาเลี้ยงดูอย่างเสียไม่ได้

จะโดนด่าเรื่องอะไรอีก?

คือสิ่งที่เขาเตรียมใจเอาไว้แต่ต้น แต่ก็ไม่ปฏิเสธการนัดหมาย ถึงรู้ว่าท่านไม่ได้เอ็นดูเมตตา แต่เขาก็ไม่ใช่คนกระด้างกระเดื่องหัวแข็งเสียทีเดียว

ชายหนุ่มเดินเข้าไปยังห้องอาหารระดับภัตตราคารของโรงแรมห้าดาวริมแม่น้ำเจ้าพระยาตามที่ผู้เป็นย่านัดหมาย เลยเวลาไปแค่สิบห้านาทีเท่านั้น

“มานั่นแล้วไงเจ้าตัวดี” 

เสียงตำหนิพร้อมส่งสายตาค้อนมาให้ทั้งที่เขายังไม่ทันจะไปถึง

“สวัสดีครับคุณย่า” 

เขายกมือไหว้ทักทายตามธรรมเนียมไทยประสาเด็กอ่อนวัยกว่า เมื่อเดินเข้ามาใกล้จึงเห็นว่าผู้เป็นย่าไม่ได้นั่งอยู่เพียงลำพัง แต่มีผู้หญิงต่างวัยอีกสองคนนั่งอยู่ด้วย

“นี่คุณสุรีย์ และนั่นก็หนูเพ็กกี้ลูกสาวของคุณสุรีย์”

ยอมรับว่าเขาค่อนข้างจะงงงันเล็กน้อย แต่ก็ยกมือไหว้คนสูงวัยกว่า ก่อนจะค้อมศีรษะให้หญิงสาวที่น่าจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกับกรรัมภาได้ แล้วจึงนั่งร่วมโต๊ะกับทั้งสามคนในมุมส่วนตัว

“หนูเพ็กกี้เพิ่งกลับมาจากอเมริกา” 

คุณย่าของเขานำเสนอ “ไปเรียนอะไรมานะหนู”

“การโรงแรมค่ะ” 

หญิงสาวตอบพร้อมกับยิ้มอย่างภาคภูมิใจ

อื้ม! นายแมทก็จบการเงินแล้วต่อโทเอ็มบีเอที่ฮาร์วาร์ด ไปทำงานหาประสบการณ์อยู่วอลสตรีทเกือบสองปี พ่อเขาเรียกมาช่วยงานที่บริษัท แต่เจ้านี่มันไม่ค่อยชอบ เลยขอพ่อเขาออกไปตั้งบริษัทเอง ตอนนี้ก็บริษัทก็ก้าวหน้าใหญ่โตนั่งเก้าอี้ประธานบริหารเงินชาวบ้าน กำไรปีหนึ่งเป็นร้อยล้าน” 

คำโฆษณาออกจะเกินจริงไปสักหน่อยของผู้เป็นย่า ทำให้เห็นแววพึงพอใจในดวงตาของหญิงสาวต่างวัยทั้งสอง ก่อนจะตามมาด้วยคำชื่นชมยกใหญ่

“เก่งจริงๆ เลยนะคะ ยังหนุ่มยังแน่นประสบความสำเร็จได้ถึงขนาดนี้” 

คุณสุรีย์หันไปสบตากับลูกสาว ที่สายตาชื่นชมมาให้เขาอย่างเปิดเผย

“หนูเพ็กกี้ก็ร่ำๆ อยากไปต่อเอ็มบีเอที่อเมริกาอยู่เหมือนกัน แต่คุณพ่อเขาหวง คุณแม่ก็คิดถึงเลยเรียกตัวกลับมาเสีนยก่อน อนาคตจะยังไงค่อยว่ากันไปอีกที”

“ดีแล้วค่ะ เป็นลูกผู้หญิงสมัยใหม่ เรียนเข้าไว้เยอะๆ แหละคะ จะได้มาช่วยสามีทำงานในอนาคต นี่ถ้ามีปัญหาอะไร ก็ปรึกษาพี่เขาได้เลยนะลูก นายแมทน่ะไปอยู่อเมริกาหลายปี แถวนั้นล่ะถิ่นเขาเลย” 

ผู้เป็นย่ายังป้อยอเขาไม่หยุดหย่อน

“รบกวนได้เลยหรือคะพี่อร” 

คุณสุรีย์หันไปคุยกับย่าของเขา

วุ้ย! คุณสุรีย์ รบกวนอะไรกัน คนกันเองทั้งนั้น”

คุณสุรีย์หันมาทางเขา เมื่อได้รับคำอนุญาตเต็มที่ โดยที่เขาเองไม่ได้อ้าปากเลยสักคำ

“ยังไงน้าฝากฝังน้องด้วยนะจ๊ะตาแมท” 

เจ้าหล่อนถือโอกาสเรียกเขาอย่างคุ้นเคย “แน่ะหนูเพ็กกี้ รีบฝากเนื้อฝากตัวกับพี่เขาเชียว มีอะไรจะได้ไหว้วานขอให้พี่เขาช่วยได้” รีบหันไปบอกลูกสาวเป็นการมัดมือชกเขาทันที

“ยังไงเพ็กกี้ขอคำแนะนำด้วยนะคะพี่แมท” 

หญิงสาวยกมือไหว้เขาฝากเนื้อฝากตัวตามคำแนะนำของมารดา

อัครารีบยกมือรับไหว้ พยักหน้าอย่างไม่มีทางเลือก จนถึงตอนนี้ เขายังไม่รู้ว่าที่คุณย่าของเขานัดมานั่นด้วยธุระอะไรกันแน่

คุณสุรีย์รับโทรศัพท์สายเรียกเข้า คุยอะไรสองสามคำก่อนจะวางสายไปแล้วหันไปพูดกับคุณอรพิณ

“คุณพี่คะ คุณสิริณมาแล้วค่ะ รออยู่บนห้อง”

อ้าว! มาถึงแล้วหรือคะ? งั้นเราสองคนจะรออะไร รีบไปดูเพชรดีกว่า ปล่อยให้เด็กๆ เขาได้ทำความรู้จักกัน มีพวกเรานั่งด้วยจะประดักประเดิดเสียเปล่า” 

พูดจบคุณย่าของเขาก็กระวีกระวาดลุกขึ้นคว้ากระเป๋าถือแบรนด์เนมราคาเรือนแสนขึ้นมาคล้องแขน

“ดูแลน้องให้ดีๆ นะตาแมท” 

ท่านย้ำสำทับ

“ถ้าหนูเพ็กกี้มาฟ้องอะไรย่า แกโดนหยิกเนื้อเขียวแน่ๆ” 

ยังไม่วายข่มขู่ก่อนจะลุกจากโต๊ะไปพร้อมกับคุณสุรีย์ที่หันมาฝากฝังลูกสาวให้เขาช่วยดูแลอีกแรง


เอาล่ะสิ คุณย่ามีสาวเตรียมไว้ให้คุณแมทเสียแล้ว ^^



เมียคั่นเวลา
วชิราภา/รัชริล
www.mebmarket.com
“เมีย” คำนี้เขาตั้งใจเก็บไว้มอบให้ผู้หญิงที่เพียบพร้อมและเพอเฟ็คพอเท่านั้นแต่สำหรับเธอ...ผู้หญิงที่แหกทุกกฎ ทุกนิยาม กำลังทำให้เขาคร่ำครวญหา คิดถึงจนเจียนคลั่ง **************************************** “ผมไม่ชอบให้คุณไปไหนมาไหนกับผู้ชายอื่นสองต่อสอง”“อย่าลืมเช่นกันว่าคุณเองก็ไม่ใช่เจ้าของชีวิตฉัน”“ถึงไม่ใช่ แต่ตอนนี้คุณก็เป็นเมียผมอยู่” “ค่ะ ฉันไม่เคยลืมว่าตัวเองใคร และมีหน้าที่อะไร”“ดี...รู้ตัวก็ดี งั้นก็ทำหน้าที่เมียของคุณด้วย”ว่าพร้อมกับปลดผ้ากันเปื้อนโยนทิ้งไป หญิงสาวมองสิ่งที่เขาทำอย่างไม่เข้าใจนัก“เพราะผมก็ต้องการคุณเดี๋ยวนี้...และก็ที่นี่ด้วย” มือหนาคว้าหมับที่เอวคอด แล้วอุ้มร่างเธอไปวางบนเคาเตอร์ ลูบโลมที่ต้นขา ก่อนจะถกชายกระโปรงร่นขึ้นไป“คุณแมท” กรรัมภาเรียกเขาอย่างตระหนกเมื่อชายหนุ่มขยับร่างหนาเข้ามาแทนที่ ใช้นิ้วกมืออีกข้างเกี่ยวแพนตี้ตัวน้อยลงมาตามท่อนขาเพรียวดวงตาคมกริบยามนี้ดูดุดันจนน่ากลัว ราวกับเสือร้ายที่ตะปบเหยื่อไว้ในอุ้งเล็บแหลมคม และกำลังจะฉีกเนื้อกินอย่างเลือดเย็น
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

48 ความคิดเห็น

  1. #30 BIHnY (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 20:53
    แมทอย่าโง่น้ะะ
    #30
    0
  2. #17 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 13:39
    คุณแมทเราโดนจับคุ่แล้วไง
    #17
    0
  3. #16 fsn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 22:30
    เห้อ ก็แบบหล่อได้เลือกนะคุณแมท
    #16
    0