เมีย..คั่นเวลา

ตอนที่ 10 : เมียคั่นเวลา - 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,396
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    6 ต.ค. 59

 


ชีวิตคนเราไม่มีทางเลือกมานัก และถ้าเลือกได้คงมีผู้หญิงน้อยนิดนักจะตอบตกลงมาเป็นเมียเก็บของใครสักคน แต่นี่เป็นทางเลือกเดียวในขณะนี้หลังจากที่คิดสะระตะมาทั้งวันทั้งคืนแล้ว

ในที่สุดกรรัมภาก็ตอบตกลงรับข้อเสนอของอัครา

ใบหน้าของเขานิ่งเฉยๆ ดวงตาเรียวยาวคมกล้าสีนิลคล้ายมีแววยินดีปรากฏ แต่ก็เพียงแค่แว่บเดียวเท่านั้น ชายหนุ่มไม่ได้แสดงออกถึงชัยชนะ หรืออำนาจที่มากกว่า ไม่มีการแสดงท่าทางหมิ่นแคลนใดๆ เพราะไม่อย่างนั้นเธอก็คงจะใจเสียทีเดียวที่อุตส่าห์กลั้นใจตอบตกลงไป

กับข้อตกลงในระยะเวลาไม่เกินสองปี หรือไม่ก็จนกว่าเขาจะแต่งงานใหม่ เพื่อแลกกับเงินเฉียดแปดหลักในขั้นต้น ซึ่งกรรัมภาค่อนข้างจะมั่นใจว่า หากไม่ถูกหวยรวยล็อตเตอรี่ซึ่งเธอเองก็ไม่นิยมเสี่ยงโชคแบบนั้นอยู่แล้ว เธอคงไม่มีปัญญาหาเงินจำนวนมากขนาดนั้นมาในระยะเวลาอันจำกัดได้แน่

หากครบสองปี หรือในวันที่ผมแต่งงาน คุณต้องเดินออกไปจากชีวิตของผมทันทีโดยไม่มีเงื่อนไข

มันอาจจะฟังดูใจร้าย แต่ตัวเธอเองก็ยินดีจะรับกับข้อตกลงนี้ ครบเวลาสองปี หรือหลังจากที่เขาแต่งงาน เธอควรจะได้เป็นอิสระ และมีชีวิตของเธอเอง

“พ่อคะ กรรักพ่อ...รักพ่อที่สุดในโลก พ่อต้องเข้มแข็งนะคะ ถึงกรจะไปกับพ่อไม่ได้ แต่พี่นิดหน่อยจะดูแลพ่อแทนกรทุกอย่าง พ่อต้องอย่าดื้อ ต้องเชื่อฟังคุณหมอกับพี่นิดหน่อยให้มากๆ พ่อจะได้หายไวๆ แล้วเราจะได้กลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม” 

กรรัมภากอดบิดาไว้แน่น ก่อนที่ท่านจะขึ้นเที่ยวบินพิเศษ และมีพยาบาลพิเศษคอยดูแลตลอดเวลาที่รักษาตัวอยู่ที่อเมริกา

นายเอนกรับรู้ แม้ท่านจะยังพูดไม่ได้ แต่สายตาที่มองเธอ หยาดน้ำตาที่ไหลออกมา มือที่บีบมือลูกสาวไม่ยอมปล่อย บอกว่าท่านรับรู้เข้าใจที่เธอพูดทั้งหมด

“ใกล้เวลาที่คุณพ่อกับคุณนิดหน่อยจะต้องไปขึ้นเครื่องบินแล้วนะกร” 

อัคราวางมือที่หัวไหล่ของเธอเพื่อเตือน

กรรัมภาขอกอดพ่ออีกครั้งให้แน่นๆ หอมแก้มทั้งสองข้าง อย่างที่ทำบ่อยๆ ตอนเป็นเด็ก ก่อนจะสูดน้ำมูก เช็ดน้ำตา แล้วปล่อยท่าน หยัดตัวลุกขึ้นยืน

“กรฝากคุณพ่อด้วยนะคะพี่นิดหน่อย” 

เธอฝากฝังกับพยาบาลสาววัยกลางคนที่จะรับหน้าที่ต่อจากเธอนับแต่นี้

“ค่ะน้องกร ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ” 

ด้วยค่าจ้างที่แพงหูฉี่ หล่อนทำหน้าที่ดีเยี่ยมสมราคาแน่ๆ

กรรัมภายิ้มออกมาอย่างโล่งใจไปเปราะหนึ่งเพราะตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมา พยาบาลพิเศษที่อัคราจัดหามาให้ ดูแลนายเอนกได้ดีเยี่ยมจนเธอไว้วางใจที่จะให้ทั้งสองคนออกเดินทางไปด้วยกัน

“พ่อต้องเข้มแข็ง พ่อต้องหาย พ่อต้องกลับมานะคะ กรจะรอพ่ออยู่ที่นี่” 

เธอบีบมือบิดาแน่น เอ่ยลาครั้งสุดท้าย และนายเอนกเองก็บีบมือเธอตอบกลับมาเช่นกัน

“กรรักพ่อค่ะ” 

เธอปล่อยมือจากท่านในที่สุด เพื่อให้นิดหน่อยได้เข็นพาบิดาไปยังช่องทางพิเศษสำหรับผู้โดยสารขาออก โดยมีอัครายืนอยู่เป็นเพื่อนเงียบๆ ให้หญิงสาวได้ส่งบิดาจนลับสายตา ต่อจากนี้จึงเป็นเวลาของเขา

มือใหญ่ยื่นมาจับมือเธอเอาไว้และบีบเบาๆ ให้กำลังใจ

แต่กรรัมภากลับรู้สึกราวกับชายหนุ่มบอกให้รู้เป็นนัยว่า นับต่อกจากนี้ไป ชีวิตของเธอเป็นของเขา

ใบหน้าเล็กเงยขึ้นมาสบดวงตาสีนิลคมกล้าอย่างขลาดๆ รอยยิ้มอบอุ่น นัยน์ตาระริกเริงร่ากำลังแต่งแต้มอยู่บนใบหน้าหล่อเหลา เห็นแล้วก็แอบจะขนลุกไม่ได้ ทำไมสีหน้าท่าทางของอัคราถึงได้ดูกรุ้มกริ่มกระลิ้มกระเหลี่ยเสียจริง

“ขอบคุณนะคะที่พากรมาส่งคุณพ่อ”

“จ๊ะ ทีนี้เราก็ไปกันได้แล้วสินะ” 

เขายื่นมืออีกข้างมาให้เธอ ไม่อยากบอกว่าเวลาแรมเดือนตั้งแต่ได้รับคำตอบตกลงจากหญิงสาว อัคราก็นับวันรอเวลาที่กำลังจะมาถึงแทบทุกลมหายใจเข้าออก...เวลาที่จะได้สิทธิ์เป็นเจ้าของในตัวของผู้หญิงแสนสวยตรงหน้านี้

กรรัมภาลอบกลืนน้ำลายเมื่อเห็นสายตาอย่างที่เธอไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนัก หัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ เพราะนับแต่วันนี้ไป เธอจะต้องย้ายไปอยู่กับเขา ในบ้านที่อัคราซื้อไว้เพื่อเป็นรังรักกับเมียคั่นเวลาอย่างเธอ

มือบางวางลงไปยังฝ่ามือใหญ่ที่ยื่นมารอคอยอยู่ แทนคำตอบว่าชีวิตของเธอไว้ในอุ้งมือของผู้ชายคนนี้นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป

อัคราจับมือเธอไว้แน่นอย่างกลัวว่าหญิงสาวจะเปลี่ยนใจพร้อมกับแสดงความเป็นเจ้าของ ใบหน้าคร้ามชะโงกมาขโมยหอมแก้มทีหนึ่งเป็นการประเดิม เมื่อเห็นกรรัมภาเอียงอายหน้าแดงก็รู้สึกลำพองใจนักหนา รีบจับจูงมือน้อยที่เย็นเฉียบ เพื่อจะพาไปยังวิมานฉิมพลีแห่งใหม่ ที่จะได้ดื่มด่ำกำซ่านสวรรค์บนดินกับผู้หญิงข้างๆ นี้

+++++++++

 

รรัมภาไม่รู้เธอคิดไปเองหรือเปล่าว่า วันนี้อัคราขับรถเร็วกว่าทุกครั้งที่มีเธอนั่งมาด้วย กระทั่งบีเอ็มดับเบิ้ลยูพุ่งผ่านประตูรั้วอัลลอยด์เข้าไปจอดหน้าบ้านทรงโมเดิร์นขนาดกลาง ชายหนุ่มก็รีบเปิดประตูลงจากรถแล้วเดินอ้อมมาเปิดประตูให้เธอ

กรรัมภาเงยหน้ามองเขาอย่างประหลาดใจกับการเอาอกเอาใจและดูแลเทคแคร์เป็นอย่างดีเลิศ พอได้สบแววตากรุ้มกริ่มที่มองมาก็หลบสายตาแทบไม่ทันอย่างขวยเขิน

ฝ่ามือหนายื่นมาตรงหน้า ให้เธอได้จับ หญิงสาวต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะวางมือลงไป แล้วก้าวลงจากรถมายืนเคียงคู่กัน มองบ้านที่เธอจะใช้พักอาศัยซึ่งตั้งอยู่ในโครงการหมู่บ้านหรูที่พรั่งพร้อมด้วยฟังก์ชั่นทันสมัย และสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน ซึ่งเคยได้มาเยี่ยมชมครั้งหนึ่งแล้วเมื่ออาทิตย์ก่อน

บ้านหลังนี้อยู่ในโครงการหมู่บ้านระดับไฮเอนด์ที่เพิ่งสร้างใหม่ ราคาบ้านแต่ละหลังซึ่งค่อนข้างสูงลิบ  ทำให้จำนวนผู้เข้าพักอาศัยยังไม่มากนัก เหมาะสำหรับจะปิดบังอำพรางสถานะเมียลับๆ ของนักธุรกิจหนุ่มรุ่นใหม่ไฟแรง

หลังจากที่รู้จักเขา เธอก็เริ่มทำความรู้จักตัวตนของอัคราโดยการค้นหาข้อมูลทางอินเตอร์เน็ตและสื่อต่าง เป็นความจริงอย่างที่เธอคิดไว้ในทีแรกว่า แมทธิว อัครา วัชราชัย ไม่ใช่เศรษฐีใหม่เพิ่งรวย แต่เป็นทายาทตระกูลของเก่าแก่ที่ทำธุรกิจด้านอุตสาหกรรมและเคมีภัณฑ์ ส่วนตัวเขาเองนั้นก็เป็นเจ้าของบริษัทที่ปรึกษาด้านการลงทุนและธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ขนาดกลางอีกหลายแห่ง ที่ได้รับการประเมินมูลค่าสินทรัพย์สูงหลายร้อยล้านบาท เขาเคยแต่งงานมาแล้วครั้งหนึ่งกับอดีตนางแบบสาวสวยชื่อแอริณเมื่อสองปีก่อน และเพิ่งจะหย่าร้างจากกันเมื่อไม่นานนี้ บ้างก็อ้างว่าเพราะเขาเป็นเกย์ บางสื่อก็ว่าเป็นเพราะฝ่ายหญิงมีผู้ชายอื่น จะด้วยเหตุผลอะไรก็ช่าง ในตอนนี้ แมทธิว อัครา วัชราชัย ได้กลับมาเป็นหนุ่มเนื้อหอมในแวดวงไฮโซอีกครั้ง

“อินทีเรียเก็บงานในบ้านเรียบร้อยตั้งแต่เมื่อสามวันก่อน กรเข้าไปดูสิว่าชอบไหม” 

ชายหนุ่มชักชวนราวกับว่าบ้านหลังนี้เป็นเรือนหอร่วมกัน เขาเป็นคนใส่ใจในทุกรายละเอียดเสมอ แม้กระทั่งบ้านที่ซื้อไว้อยู่กับเมียลับๆ อย่างเธอ

ผมอยากให้คุณมีความสุขเวลาอยู่ที่นี่ เพื่อผมเองก็จะได้สบายใจด้วย

กรรัมภาอดประหลาดใจไม่ได้ว่าผู้หญิงอย่างไหนถึงได้ยอมทิ้งผู้ชายอย่างเขาไป เพราะในสายตาเธอแล้วอัคราช่างเป็นชายหนุ่มที่เพียบพร้อมสมบูรณ์แบบ

และถึงจะรู้สถานะของตัวเองว่าเป็นเพียงแค่เมียคั่นเวลา แต่ชายหนุ่มก็ยังเอาใจใส่ดูแลเธอเป็นอย่างดี ทำให้อดคิดไม่ได้ว่าผู้หญิงที่จะมาเป็นภรรยาหมายเลขต่อไป มิได้รับการเอาอกเอาใจประหนึ่งนางฟ้าเทียวหรือ

ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาหลังจากตกลงใจจะเป็นผู้หญิงของเขา อัคราก็ใจดีกับเธอมาก เขาไม่ได้เร่งรัดอะไรเพราะรู้ว่าจิตใจของเธอยังไม่พร้อม ยังมีความกังวลเรื่องอาการป่วยของบิดา เขายังช่วยเหลือค่าใช้จ่ายในการรักษานายเอนกทุกบาททุกสตางค์อย่างที่เอ่ยปากไว้ ชายหนุ่มพาเธอไปดินเนอร์ด้วยกันอยู่หลายครั้ง ในความใกล้ชิดได้มีการแตะเนื้อต้องตัวถึงกอดจูบลูบคลำ แต่ก็เพียงภายนอกเท่านั้น เขายังให้เกียรติอดทนจะรอเวลาจนกระทั่งจิตใจของเธอปลอดโปร่งดี ก็เมื่อได้ส่งบิดาไปรักษาต่อที่อเมริกาตามคำมั่นสัญญาที่ตกลงกัน

ระหว่างนี้เราก็เดตกันไปก่อน กรจะได้ทำความรู้จักผม

และที่ผ่านมาเธอก็ได้ทำความรู้จักเขามาพอสมควร วันนี้เธอจึงหมดสิทธิ์ที่จะอิดออดหรือบ่ายเบี่ยงใดๆ อีกแล้ว

ยามที่เห็นรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม ดวงตาเรียวยาวทอประกายระยิบระยับของเขาจึงอดจะหวั่นเกรงไมได้ด้วยรู้ว่าข้างในบ้าน มีเรื่องสำคัญใดกำลังรอคอยอยู่ เขาคงไม่แค่อยากจะชักชวนเธอไปดูบ้านเท่านั้นหรอก

“ฉันอยากไปดูสระว่ายน้ำค่ะ อาทิตย์ก่อนที่มา น้ำตกยังทำไม่เสร็จเลย” 

เธอเฉไฉ อยากยืดเวลาหายใจให้เต็มปอดต่อไปอีกสักนิด

“แน่ะ อย่าลืมข้อตกลงของเราสิ เวลาอยู่ด้วยกัน คุณต้องเรียกตัวเองและผมว่าอะไร” ดวงตาวับวาวเอาเรื่องว่าพร้อมพูดดุเธอที่เผลอลืมไป

“ค่ะ คุณแมท”

กรรัมภารับคำอย่างว่าง่าย

อัคราจึงจับจูงมือเธอเดินไปทางสระว่ายน้ำ ซึ่งอาทิตย์ก่อนผนังน้ำตกจำลองยังทำไม่เสร็จ แต่วันนี้ทุกอย่างเรียบร้อยดี เมื่อเปิดสวิทซ์เสียงของน้ำที่ตกลงมากระทบหินกาบที่ใช้ตกแต่งก็ให้ความรู้สึกสดชื่นผ่อนคลาย ตรงนี้ต้องกลายเป็นมุมโปรดของเธอในไม่ช้าแน่ๆ

“อยากเล่นน้ำเหรอ?” 

เขาถามเธออย่างอารมณ์ดี เมื่อเห็นดวงตาคู่สวยเป็นประกาย

ใบหน้านวลหันมายิ้ม ผงกหน้า ได้ทำความคุ้นเคยกับเขา กับสถานที่ ได้ฟังเสียงน้ำตกให้เย็นใจ เธอก็ผ่อนคลายขึ้นมา

มือหนาจับหัวไหล่บอบบางทั้งสองข้างพร้อมกับดันไปข้างหน้า เหมือนว่าจะผลักร่างเธอตกลงไปในสระน้ำ กรรัมภาร้องวี้ดเสียงหลงด้วยความตกใจ ใจหายวาบนึกว่าจะต้องตกน้ำจริงๆ แต่แล้วมือคู่นั้นก็ดึงตัวเธอกลับเข้าไปหาพร้อมกับกอดปลอบขวัญ

“ตกใจคิดว่าผมจะผลักกรตกน้ำจริงๆ หรือนี่...อู้หู้ดูสิ...ตัวสั่นจริงๆ ด้วย” 

เขาว่าพร้อมกับหัวเราะเบาๆ

ใจเธอเต้นตึ่กตั่กแรงทีเดียว ร่างหนาที่ประชิดเบื้องหลังให้ความรู้สึกมั่นคง ปลอดภัย แต่เพียงนึกได้ว่าสัมผัสเนื้อแนบเนื้อ โดยเฉพาะส่วนสะโพกด้านหลังกำลังแนบชิดกับส่วนใดของกายหนาใบหน้าก็ร้อนผ่าวขึ้นมา

“เอาไว้เล่นน้ำวันหลังแล้วกันนะ ตอนนี้ถึงเวลาที่กรต้องตามใจผมบ้างแล้วล่ะ” 

เสียงนุ่มชวนวาบหวิวกระซิบที่ข้างหู ก่อนจะหมุนร่างเธอกลับมา ใบหน้าคร้ามเข้มอยู่ห่างไปไม่ถึงคืบชะโงกเข้ามาหาพร้อมกับจูบเร็วๆ

กรรัมภายังยืนนิ่งตัวแข็งทื่อตาปริบๆ เมื่อใบหน้าของอัคราขยับออกห่างอีกนิด เธอจึงได้เห็นว่าดวงตาคู่นั้นกำลังฉ่ำไปด้วยอารมณ์เร้นลึกที่ชวนขนหลังคอลุกซู่อย่างพร้อมเพรียง ฝ่ามือหนาเลื่อนลงโอบที่เอวด้านหลังกักเธอเอาไว้ในอ้อมแขนของเขา พร้อมกับดึงตัวเข้าไปหา 

ครั้งนี้อัคราทาบเรียวปากลงมาบนริมฝีปากของเธออย่างจงใจจู่โจม บดเบียดหนักๆ ใช้ฟันหน้าขบกัดเบาๆ บังคับให้ต้องเปิดริมฝีปากรับเรียวลิ้นซุกซนที่แทรกสอดเข้ามาในโพรงปาก แตะเบาๆ เหมือนทาบทามทำความรู้จัก ก่อนจะเกี่ยวรัดพันลิ้นเล็กของเธอเอาไว้ ความหวานฉ่ำล้ำลึกทำให้เธอลืมความเป็นตัวของตัวเอง


จูบใครคิดว่าไม่สำคัญ...จูบเดียวเท่านั้น...ทำเอาสั่นไปถึงหัวใจ

ท่าทางกร จะเสร็จคุณแมทเสียแล้วมั้ง ^^



เมียคั่นเวลา พร้อมให้โหลดในรูปแบบอีบุ๊กแล้วนะค๊า ^^


เมียคั่นเวลา
วชิราภา/รัชริล
www.mebmarket.com
“เมีย” คำนี้เขาตั้งใจเก็บไว้มอบให้ผู้หญิงที่เพียบพร้อมและเพอเฟ็คพอเท่านั้นแต่สำหรับเธอ...ผู้หญิงที่แหกทุกกฎ ทุกนิยาม กำลังทำให้เขาคร่ำครวญหา คิดถึงจนเจียนคลั่ง **************************************** “ผมไม่ชอบให้คุณไปไหนมาไหนกับผู้ชายอื่นสองต่อสอง”“อย่าลืมเช่นกันว่าคุณเองก็ไม่ใช่เจ้าของชีวิตฉัน”“ถึงไม่ใช่ แต่ตอนนี้คุณก็เป็นเมียผมอยู่” “ค่ะ ฉันไม่เคยลืมว่าตัวเองใคร และมีหน้าที่อะไร”“ดี...รู้ตัวก็ดี งั้นก็ทำหน้าที่เมียของคุณด้วย”ว่าพร้อมกับปลดผ้ากันเปื้อนโยนทิ้งไป หญิงสาวมองสิ่งที่เขาทำอย่างไม่เข้าใจนัก“เพราะผมก็ต้องการคุณเดี๋ยวนี้...และก็ที่นี่ด้วย” มือหนาคว้าหมับที่เอวคอด แล้วอุ้มร่างเธอไปวางบนเคาเตอร์ ลูบโลมที่ต้นขา ก่อนจะถกชายกระโปรงร่นขึ้นไป“คุณแมท” กรรัมภาเรียกเขาอย่างตระหนกเมื่อชายหนุ่มขยับร่างหนาเข้ามาแทนที่ ใช้นิ้วกมืออีกข้างเกี่ยวแพนตี้ตัวน้อยลงมาตามท่อนขาเพรียวดวงตาคมกริบยามนี้ดูดุดันจนน่ากลัว ราวกับเสือร้ายที่ตะปบเหยื่อไว้ในอุ้งเล็บแหลมคม และกำลังจะฉีกเนื้อกินอย่างเลือดเย็น
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

48 ความคิดเห็น

  1. #15 fsn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 14:56
    โห ทุ่มจริงๆ
    #15
    0
  2. #8 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 21:12
    และแล้วก็ถึงเวลาคุณแมท
    #8
    0