เทพบุตรร้อยเล่ห์รัก | สนพ.ไลต์ ออฟ เลิฟ

ตอนที่ 24 : บทที่ 5 | ตื่นมาแล้วมีเงินโอนเข้าบัญชี...ไม่มีเหรอ? [4]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2779
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    21 ก.ย. 61

“พูดจริงครับพลอย คุณอยู่กับผม ก็ต้องรู้เท่าที่ผมรู้”

                จรัสพลอยอยากจะยกมือขึ้นมาทึ้งผมตัวเองเสียเดี๋ยวนี้เลย ทำไม...ถ้าเครสเซนโด้ไม่เห็นแก่ที่เธอเป็นภรรยา เขาก็ควรจะเห็นแก่ความสวยของเธอบ้าง เธอทำงานทุกตำแหน่งไม่ได้หรอก ทำไม่ได้ ไม่ได้จริงๆ

                “ฉันไม่ได้เป็นซีอีโอแบบคุณ คงไม่ต้องเรียนรู้มากขนาดนั้นมั้งคะ เอาแบบนี้ไหม ในเมื่อฉันจบแฟชั่นดีไซน์มา คุณน่าจะส่งฉันไปฝึกงานกับพวกดีไซน์เนอร์ อยู่ฝ่ายออกแบบเสื้อผ้าอะไรแบบนั้น”

                “แล้วพลอยไม่อยากเป็นซีอีโอบ้างเหรอครับ หรือว่าพลอยอยากเป็นดีไซเนอร์”

                จรัสพลอยส่ายหน้า ความจริงแล้ว...ไม่ว่าจะซีอีโอ หรือว่าดีไซเนอร์เธอก็ไม่อยากเป็นทั้งนั้น เธออยากเป็นคนที่อยู่เฉยๆ อยู่แบบสบายๆ ไม่ต้องทำอะไรแต่มีกินมีใช้น่ะเข้าใจไหม

                “ฉันไม่ได้อยากเป็นอะไรค่ะ ฉันไม่อยากทำงาน” ต้องให้เธอพูดอีกกี่ร้อยครั้งเครสเซนโด้ถึงจะเข้าใจว่าเธอไม่อยากทำงานจริงๆ

                เครสเซนโด้ทำเป็นเมินเฉยต่อท่าทีของจรัสพลอย เรื่องนี้เป็นข้อต่อรองของจุมพล ท่านบอกว่าจะยอมให้เขาแต่งงานกับจัรสพลอย เขาต้องทำให้เธอมีความรับผิดชอบด้วย และชายหนุ่มก็รับปากเพราะคิดว่าไม่ใช่เรื่องหนักหนา และเห็นว่าจรัสพลอยเองก็ควรต้องโตอย่างแท้จริงได้แล้ว

เขายื่นแฟ้มงานส่งให้เธอเล่มหนึ่ง สบตากับหญิงสาวขณะออกคำสั่ง “อ่านข้อมูลโครงสร้างของกาบริเอลแบรนด์คร่าวๆ ก่อนนะครับ เดี๋ยวผมตรวจเอกสารเสร็จจะอธิบายรายละเอียดให้ฟัง”

                “ต้องอ่านทั้งหมดนี่เหรอคะ” จรัสพลอยจำต้องรับแฟ้มงานมาถือไว้อย่างเสียมิได้ เครสเซนโด้ก็เป็นแบบนี้ เขาชอบออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงและท่าทางละมุนละม่อม ไม่รู้ว่านี่เป็นท่าทางปกติของเขาหรือว่าเป็นเล่ห์กลเพื่อให้อีกฝ่ายยอมทำตามกันแน่

                ดูท่า...จะเป็นอย่างหลังเสียกระมัง

                เครสเซนโด้เงยหน้าจากเอกสารที่เขาเพิ่งอ่านได้ไม่ครบบรรทัด ใครก็ได้ช่วยบอกทีเถอะว่าจรัสพลอยอายุมากกว่าเขาจริงๆ น่ะ ทำไมเธอถึงได้ทำตัวเป็นเด็ก ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยและแสวงหาแต่ความง่ายดายได้มากถึงเพียงนี้

                นี่จรัสพลอยไม่รู้จริงๆ เหรอว่าเธอไม่ได้มีสิทธิจะใช้ชีวิตในแบบเดิมๆ ได้แล้วน่ะ

                “พลอยครับ...” เขาเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงที่เข้มขึ้นมานิดหนึ่ง ย้ำเตือนว่าทำไมจรัสพลอยถึงไม่ได้อยู่สุขสบายแม้ว่าเธอจะเป็นภรรยาของเครสเซนโด้ โอเชียนิค “สถานการณ์ของคุณไม่ได้เป็นต่อเลย”

                “คะ?

                “พลอยก็รู้ว่าเพราะอะไรพ่อพลอยถึงบังคับให้พลอยแต่งงานกับผม ถึงตอนนี้เราจะแต่งงานกันแล้วสมความต้องการของผม แต่สถานการณ์มันก็ไม่ได้เปลี่ยนไปนะครับพลอย อย่าลืมสิว่าผมเป็นคนทำให้สถานะทางการเงินของครอบครัวพลอยพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ ฉะนั้น...พลอยควรจะว่าง่ายกับผม”

                เครสเซนโด้กำลังดุ เป็นการดุที่ไม่ได้ใช้น้ำเสียงแข็งกร้าว หรือกระโชกโฮกฮาก เวลาชายหนุ่มพูดกับภรรยา เสียงของเขาจะทุ้มน่าฟังเสมอ แต่น้ำเสียงไม่ได้สำคัญเท่ากับใจความในประโยค จรัสพลอยควรจะรู้ได้แล้วว่าเขาไม่ได้อาจผ่อนปรนกับเธอได้ไปมากกว่านี้ เขาต้องดูแลทั้งกาบริเอลแบรนด์ ต้องทำงานส่วนที่เขาต้องรับผิดชอบในดับเบลยู.เค.เอส. แอร์ไลน์ เขาไม่มีเวลาที่แบ่งสรรปันส่วนไปให้ จรัส ได้แล้ว

                อีกอย่าง...มันก็เป็นธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับจรัสพลอยโดยตรง หญิงสาวควรเรียนรู้ที่จะรับผิดชอบมันด้วยตัวเอง

                “ฉันไม่น่าไปขอความช่วยเหลือจากฟอร์ดเลย ถ้ารู้ว่าจะมาเจอกับคุณฉันหนีไปเสียแต่แรกแล้ว” จรัสพลอยบ่นอุบอิบ ก้มหน้าเปิดอ่านแฟ้มงานตรงหน้าอย่างเสียไม่ได้

                เครสเซนโด้ได้ยินเสียงพึมพำของจรัสพลอย แวบหนึ่งที่ดวงตาของเขาวาวโรจน์ขึ้นมา แต่เพราะจรัสพลอยก้มหน้าอยู่หญิงสาวจึงไม่ทันได้เห็นมัน

                “ถ้าฟอร์ดไม่ติดค้างพลอย ผมคงพลาดจากตำแหน่งสามีของพลอยสินะ”

                พอพูดเรื่องนี้ขึ้นมา จรัสพลอยก็นึกสงสัยถึงเหตุผลที่แท้จริง ที่ทำให้เครสเซนโด้ต้องการแต่งงานกับเธอ มันไม่น่าสงสัยหรือไงเล่า ทั้งที่เขาก็ไม่เคยรู้จักเธอมาก่อน ทำไมถึงดึงดันอยากได้เธอนักหนา

                “ฉันถามคุณจริงๆ เถอะ ทำไมคุณถึงอยากแต่งงานกับฉัน” คราวก่อนที่เธอถามไป เขาก็เล่นลิ้นไม่ยอมบอก งั้นเธอก็จะถามอยู่แบบนี้จนกว่าเขาจะบอกเหตุผลที่เธอจริงกับเธอนั่นละ

“เรื่องนั้น...” เขาลากเสียง แล้วก็อมยิ้มมุมปากราวกับจะยั่วเย้า “พลอยยังไม่ต้องรู้หรอกมั้ง”

                จรัสพลอยทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ เครสเซนโด้ไม่อยากให้เธอรู้...อย่างน้อยๆ ก็ไม่อยากให้เธอรู้ในตอนนี้ ไม่เป็นไร...วันนี้ไม่บอกเดี๋ยววันหน้าเธอค่อยถามใหม่ ให้มันรู้ไปสิว่าจะทนรำคาญไม่ยอมเปิดปากได้นานน่ะ

                เชอะ!

                “ไม่อยากบอกก็ไม่ต้องบอกค่ะ เชิญทำงานของคุณไปเถอะ” จรัสพลอยสะบัดปลายเสียงอย่างแง่งอน แต่ท่าทางนั้นไม่ได้ทำให้เครสเซนโด้ยอมพูดอะไรเพิ่ม เขาก้มหน้าเขาหาแฟ้มงานราวกับเชื่อฟังจรัสพลอยเต็มประดา

                หญิงสาวมองคนที่มีสมาธิกับงานแล้วก็ส่งค้อนให้ลมแล้ง แหม...ทีอย่างนี้ล่ะทำเป็นว่าง่าย

                “พลอยก็อ่านเอกสารที่ผมเตรียมไว้ให้ด้วยสิครับ” ไม่ใช่ว่าเขาไม่เห็นว่าจรัสพลอยทำท่าทางอย่างไรใส่เขา แต่เครสเซนโด้คิดว่าเขาคงต้องพักการโต้เถียงกับจรัสพลอยเอาไว้ก่อน เธอกับเขาไม่ได้มีความเห็นที่ตรงกันนัก และจรัสพลอยแสดงให้เห็นว่าความคิดของเธอยังคงเหมือนเด็กวัยรุ่นอายุสักยี่สิบต้นๆ

                คงต้องให้เวลาเธอปรับตัว พร้อมๆ กับเรียนรู้ที่จะรู้จักทำงาน จรัสพลอยอายุเข้าเลขสามมาสองปีแล้ว เธอต้องรู้จักสร้างคุณค่าให้ตัวเอง ไม่ใช่คอยแต่จะแบมือขอเงินคนอื่นใช้ ถึงจะเป็นคนในครอบครัวก็ไม่ควรทำ

                หญิงสาวไม่ได้อยู่ในช่วงวัยที่จะเอาเปรียบคนในครอบครัวได้เช่นนั้นแล้ว อีกอย่าง...ครอบครัวของเธอก็ไม่ได้สุขสบายเหมือนเมื่อก่อน ตอนนี้เรียกได้ว่าตกที่นั่งลำบากแบบสุดๆ เลยล่ะ

                “ถ้าฉันจะอ่านเข้าหัวล่ะนะ” จรัสพลอยรำพึงรำพัน ทำหน้าเซ็งสุดขีดยามที่เปิดเอกสารแต่ละหน้าไปมา

                “ค่อยๆ อ่านแล้วทำความเข้าใจครับ ไม่ต้องรีบ”

                “ค่ะ!” จรัสพลอยกระแทกเสียงใส่ แล้วแถมด้วยการทอดถอนหายใจยาวเหยียด ทำไมชีวิตเธอต้องมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย บ้าชะมัดเลย พ่อน่ะพ่อ! หาสามีที่หล่อ รวย ใจดี สปอร์ต และยินดีเลี้ยงดูเธออย่างไม่มีข้อแม้ไม่ได้หรือไง ทำไมถึงเลือกเอามหาเศรษฐีเจ้าเล่ห์หวงเงินอย่างเครสเซนโด้มาให้เธอกันนะ พอกันเลยทั้งพ่อทั้งฟอร์ด!

                ดูสิเนี่ย...เธอเลยต้องมานั่งจมจ่อมอยู่ในออฟฟิศของเขาอย่างปฏิเสธไม่ได้แบบนี้

                “มันคงเป็นช่วงเวลาที่ยากสักหน่อย แต่เดี๋ยวมันก็จะผ่านไปได้นะครับพลอย”

                จรัสพลอยเงยหน้าขึ้นสบตากับเครสเซนโด้ ดวงตาสีสนิมของเขาราแสง แต่ก็ชวนให้เคลิบเคลิ้มได้เหมือนเดิม ริมฝีปากหยักส่งรอยยิ้มละมุนมาถึงเธอ หญิงสาวไม่แน่ใจนักว่าคำพูดของเขานั้นเครสเซนโด้พูดเพื่อให้กำลังใจเธอ หรือเขาพูดด้วยกลอุบายเพื่อให้เธอมีแรงฮึดสู้

                แต่ไม่ว่าเขาจะพูดมันเพราะอะไร ทุกอย่างที่กอปรขึ้นมาล้วนทำให้หัวใจที่รุ่มร้อนด้วยความหงุดหงิดของเธอสงบลงราวกับได้ละอองน้ำเย็นๆ

                เครสเซนโด้...เขามีอิทธิพลกับเธอมากเกินไปแล้ว มากเกินกว่าที่จรัสพลอยเคยรู้สึกกับใคร ทั้งที่เธอเพิ่งรู้จักเขาได้ไม่กี่วัน

                ให้ตาย! แบบนี้เธอไม่ต้องตกเป็นเบี้ยล่างของเขาตลอดไปเลยหรือไง นี่เธอแต่งงานแล้วกลายมาเป็นเบี้ยล่างของสามีเนี่ยนะ? ไม่ใช่ชีวิตแบบที่จรัสพลอยเคยวาดฝันเอาไว้สักนิด









ซีรี่ส์ ชุด เล่ห์รักร้อยใจ มีทั้งหมด 3 เรื่องนะคะ
#1 - มาเฟียร้อยเหลี่ยมรัก (วางจำหน่ายแล้ว)
#2 - เทพบุตรร้อยเล่ห์รัก
#3 - จอมมารร้อยกลรัก


--- แอดแฟนหน่อยน้าาา จิ้มรูปหัวใจเลยนะคะ ---



เรื่องอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกัน

#มาเฟียร้อยเหลี่ยมรัก - เซ็ตเดียวกัน วางแผงแล้วทั้งเล่มและอีบุ๊กค่ะ

#นางฟ้ายอดดวงใจ - รุ่นพ่อแม่ค่ะ วางแผงแล้วทั้งเล่มและอีบุ๊กค่ะ

#นางฟ้ายอดเสน่หา - พี่สาวพระเอกค่ะ วางแผงแล้วทั้งเล่มและอีบุ๊กค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

93 ความคิดเห็น