มาเฟียร้อยเหลี่ยมรัก

ตอนที่ 8 : บทที่ 2 | ความลับที่เธอต้องซ่อนเร้น (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5303
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    7 พ.ย. 60

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ Song ji eun

               “เดี๋ยว!”

                เสียงทุ้มเฉียบขาดหยุดมุกลดาได้ชะงัด หญิงสาวกัดริมฝีปากแล้วโคลงศีรษะด้วยท่าทางอย่างคนที่ไม่ได้ดั่งใจ มุกลดารู้ดีว่าต่อให้เธออยากเดินออกไปจากตรงนี้แค่ไหนแต่สิ่งที่เธอทำได้คือหันกลับไปรับคำสั่งของเขา

                “คะ?”

                “ไปกินข้าวด้วยกันก่อน” เขาเดินเข้าใกล้รถ กดรีโมทปลดล็อกแล้วเตรียมตัวเข้าประจำตำแหน่งสารถี

                “ไม่รบกวนดีกว่าค่ะ”

                “ผมหิว และคิดว่าคุณเองก็น่าจะหิว ขึ้นรถเถอะ ผมอยากมีเพื่อนกินข้าว เสร็จแล้วผมจะไปส่ง”

ถ้าเป็นคนอื่นคงดีใจจนเนื้อเต้นที่ท่านประธานที่ทั้งหล่อทั้งรวยอาสาจะไปส่ง แต่ไม่ใช่กับมุกลดา เธอให้เขาไปส่งไม่ได้! ไม่ได้เด็ดขาด!

“มุกไม่สะดวกค่ะ”

“สะดวกสิ ผมเป็นคนขับรถพาคุณไปกิน แถมยังจะพาไปส่งถึงบ้านอีก ไม่เห็นมีตรงไหนที่แสดงให้เห็นว่าคุณไม่สะดวกเลยนะครับมุกลดา”

คอนสแตนโซ่ฉวยเอาจังหวะที่มุกลดากำลังยืนอึ้งอยู่ยัดเธอเข้าไปในรถ จากนั้นเขาก็พอตัวเองเข้าประจำตำแหน่งคนขับเตรียมพร้อมจะเคลื่อนยานพาหนะ แต่เสียงเล็กๆ ของหญิงสาวก็หยุดเขาไว้ได้ทันท่วงที

“เดี๋ยวค่ะ”

ชายหนุ่มครางฮึ่มฮั่มในลำคอเบาๆ ตั้งปณิธานในใจว่าอย่างไรก็จะไม่ยอมแพ้ต่ออาการดื้อดึงของมุกลดา แค่ไปกินข้าวเป็นเพื่อนเขาเนี่ยมันจะอะไรกันนักหนาเชียว

“ผมไม่รับคำปฏิเสธ”

เรื่องนั้นเธอรู้ และก็รู้ว่าเธอไม่ควรจะดึงดันค้านความต้องการของเขาอีก ท่านประธานชวนพนักงานระดับล่างอย่างเธอไปร่วมโต๊ะด้วยนี่ก็นับเป็นบุญแล้ว เธอไม่ควรจะแสดงท่าทีที่อาจทำให้เขาคิดว่าเธอเล่นตัว ถึงความจริงมันจะไม่ใกล้เคียงเลยก็ตามที

“แค่บะหมี่เกี๊ยวได้ไหมคะ มีร้านหนึ่งอยู่ใกล้ๆ หมู่บ้านน่ะค่ะ” ตรงนั้นเป็นตลาดย่อมๆ มุกลดากะว่าพอกินเสร็จจะได้แยกกับเขาเสียตรงนั้นเลย ปิดโอกาสไม่ให้ชายหนุ่มรู้ว่าบ้านเธออยู่ตรงไหน

จะว่าเธอเรื่องมากก็ได้นะ แต่มุกลดายอมให้เขาได้เท่านี้จริงๆ เท่านี้ก็ถือว่าเป็นสุ่มเสี่ยงอันตรายสำหรับเธอแล้ว

คอนสแตนโซ่แสดงให้หญิงสาวเห็นว่าเขาหิวและต้องการที่จะกินอาหารโดยตอบตกลงตามคำขอของเธอ เขารวยก็จริง แถมยังมีตำแหน่งซีอีโอแปะอยู่ที่หน้า แต่ชายหนุ่มไม่ใช่คนที่จะนั่งอยู่บนเมฆแล้วไม่แตะต้องอาหารข้างทาง ถ้าอร่อยและสะอาดต่อให้ต้องปูเสื่อนั่งกินก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขา

ร้านบะหมี่เกี๊ยวที่มุกลดาพาชายหนุ่มมาถึงต่างจากที่คอนสแตนโซ่คิดเอาไว้ เขานึกว่าจะเป็นร้านแผงลอยรถเข็นที่ชอบติดป้ายร้านสีเหลืองๆ เสียอีก แต่เอาเข้าจริงกลับเป็นร้านดั้งเดิมที่เรียงวัตถุดิบไว้ในตู้กรอบไม้สะอาดอย่างเป็นระเบียบ ลูกค้าก็นั่งกันแน่นร้านแต่ไม่ถึงกับล้นออกมา

มุกลดาพยายามไม่สนใจกับสายตาหลายคู่ที่หันมองรถยุโรปหรูหราที่เคลื่อนตัวเข้ามาจอดคล้ายกับว่าไม่ใช่ที่ทางของมัน หญิงสาวส่งยิ้มให้คนขายอย่างคุ้นชินก่อนจะแทรกตัวเข้าไปหาที่นั่งในร้าน ปล่อยให้คอนสแตนโซ่เดินตามเธอเข้ามาเองโดยไม่คิดจะหยุดรอ

ถึงอย่างนั้นเธอก็มีน้ำใจที่จะเอ่ยถามว่าเขาจะรับประทานอะไรเมื่อชายหนุ่มเดินมาถึงโต๊ะโดยร่ายเมนูยาวเหยียดที่ในร้านมีให้เขาฟัง

“ผมเอาเหมือนคุณ”

มุกลดาพยักหน้าแล้วหันไปสั่งบะหมี่สำหรับเธอและเขาโดยไม่ถามให้มากความ เธอสรุปเอาว่าเขาคงไม่คุ้นชินกับการสั่งอาหารด้วยตัวเองเพราะทราบว่าเขาเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศไทย แต่อย่างน้อยการที่เขาพูดไทยชัดแจ๋วแสดงว่าบิดาหรือมารดาฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งที่เป็นเจ้าของเชื้อชาติไทยในตัวเขาคงไม่ลืมที่จะพร่ำสอนเกี่ยวกับความเป็นไทยให้เขาซึมซับ

“คุณทำงานที่ลอธาริโอมานานหรือยัง”

ปกติแล้วคอนสแตนโซ่ไม่ใช่คนพูดมาก แต่ก็ไม่ใช่คนพูดน้อยเช่นกัน ข้อมูลเกี่ยวกับมุกลดาถ้าเขาอยากทราบจริงๆ แค่รื้อแฟ้มขึ้นมาเปิดดูเอาก็ได้ แต่เขาแค่อยากหาเรื่องคุยเพราะขี้เกียจทนกับบรรยากาศอึดอัดที่ต่างคนต่างมองหน้ากันโดยไม่พูดอะไร

“ก็...ตั้งแต่เรียนจบค่ะ ปีนี้เข้าปีที่สาม”

“ทำแต่งานหน้าฟร้อนท์ ไม่เบื่อบ้างหรือไง”

“ไม่นี่คะ” มุกลดาไม่ใช่คนขี้เบื่ออยู่แล้ว ถึงเบื่อจริงจะให้เธอเปลี่ยนงานไปทำอะไรล่ะ งานรีเซฟชั่นมันต่อยอดไม่ได้แล้วก็ไม่ค่อยก้าวหน้าก็จริง แต่เงินเดือนมันก็ถือว่าดีสำหรับมุกลดา อาจเป็นเพราะเธอได้งานในโรงแรมที่มีชื่อเสียงระดับโลกด้วยล่ะมั้ง

แถมยังมีปัจจัยหลายๆ อย่างที่มุกลดาคิดว่าเธอยังไม่พร้อมที่เปลี่ยนงานในตอนนี้ ตารางงานของเธอมันลงตัว หากไปหางานใหม่เพื่อความก้าวหน้าในชีวิตก็ไม่รู้ว่าต้องทำงานกันหกวันเจ็ดวันต่อสัปดาห์เลยหรือเปล่า ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะเธอไม่ไหวแน่ เธอยังมีคนให้ต้องดูแล...คนสำคัญเสียด้วย












ตะเองงง คีนจ๋า พระเอกเรื่องนี้เป็นลูกชายของเคนกับพเยียใน #เสน่หามายาเวนิส นะคะ

เรื่องนั้นเป็นหนังสือทำมือนะคะ ไม่ได้ออกกับ สนพ. เป็นแนวรักข้ามเวลา 

ถ้าสนใจลองโหลดตัวอยากจาก MEB มาอ่านดูนะคะ ละมุนละไมน๊าาาา

---------------------------------------------------------------------

รีอัพฉบับรีไรท์ใหม่นะคะ ขอโทษที่มาช้าน้าาาา อย่าเพิ่งเทกันเด้อ ^^

ทุกการกดติดตาม ทุกคอมเม้น เป็นกำลังใจของเค้าค่า มาแอดแฟนกันเยอะๆ น้าาา


--- แอดแฟนรอจิ้มรูปหัวใจเลยนะคะ ---

มาค่ะมา มาจิ้มหัวใจมาเฟียกัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

284 ความคิดเห็น