มาเฟียร้อยเหลี่ยมรัก

ตอนที่ 6 : บทที่ 1 | เขาจะรู้ไม่ได้เด็ดขาด! (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5339
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    5 พ.ย. 60


Cr.Song Jii Eun


                “แล้วท่านจะให้มุกทำยังไงล่ะคะ” เออ...มุกก็มุก เธอเองก็เหนื่อยจะเกร็งยามที่ต้องแทนตัวเองว่าดิฉันแล้ว เรื่องสรรพนามมันไม่สำคัญเท่ากับที่เขาไม่ให้เธอลาออกหรอก หมายความว่าเธอก็ต้องใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวงเพราะมีเขาวนเวียนอยู่รอบตัวเช่นนี้น่ะหรือ

                แต่คงไม่ขนาดนั้นหรอกมั้ง เขาน่ะเป็นถึงท่านประธานใหญ่ ส่วนเธอก็แค่รีเซฟชั่น[1]กินเงินเดือน คงไม่ได้วนเวียนมาเจอกันบ่อยครั้งนักหรอก ถ้าเธอไม่เผลอไปก่อเรื่องอะไรอย่างวันนี้อีกน่ะ

                มุกลดาช้อนตาขึ้นมองใบหน้าทรงเสน่ห์ของท่านประธานใหญ่ รอคอยว่าเขาจะสั่งลงโทษเธออย่างไร

                “ไปล้างรถ!”

                “คะ?”

                “ไปล้างรถ ที่คุณละเลงสีเอาไว้น่ะ”

                รถเขาเลอะเสียขนาดนั้นคงต้องล้างกันเป็นชั่วโมงเลยล่ะ คอนสแตนโซ่จะเอารถไปล้างที่คาร์แคร์ก็ได้แต่เรื่องอะไรเขาต้องขับรถที่มีสภาพทุเรศทุรังแบบนั้นไปให้อายคนอื่นบนท้องถนนด้วย ไหนๆ คนทำก็นั่งอยู่ตรงหน้าเขาแล้วก็ให้เธอนั่นแหละล้างเสียให้เกลี้ยง ถือเป็นการทำโทษคนสิ้นคิดไปในตัวเลย

                “ให้มุกเป็นคนล้างหรือคะ? แต่มุกต้องทำงานจนถึงสี่โมงเย็น” เธอคิดว่าเขาจะรีบเอารถไปส่งคาร์แคร์ด้วยซ้ำ แต่ไหงมาใช้งานเธอเสียอย่างนั้นล่ะ คนระดับเจ้าของโรงแรมน่ะคงไม่อนาทรต่อค่าล้างรถหนึ่งคันหรอกจริงไหม หรือถ้าเห็นว่าเธอทำผิดจะหักเงินเธอก็ได้ ทำไมต้องมาขู่เข็ญใช้งานเธอด้วยเล่า

                “เลิกงานแล้วค่อยมาล้างก็ได้นี่” คิดหรอว่าคนอย่างคอนสแตนโซ่จะยอมอับอายอยู่ฝ่ายเดียว ในเมื่อคุณเป็นคนลงมือทำ ก็ให้เธอเป็นคนล้างรถให้เอี่ยมอ่องเสียเลย คราวนี้คนอื่นจะได้รู้ว่าเธอนั่นแหละที่เป็นคนปู้ยี่ปู้ยำรถของเขา!

                “แต่เลิกงานแล้วมุกต้องไปรับล...” มุกลดาหยุดหายใจไปชั่วขณะ เกือบไปแล้ว เธอเกือบจะหลุดปากออกไปแล้วเชียว โชคดีที่ยังปิดปากไว้ได้ทัน

                เธอต้องมีสตินะมุกลดา ท่องเอาไว้ให้ขึ้นใจ ผู้ชายคนนี้จะรู้เรื่องนั้นไม่ได้! ไม่ได้เด็ดขาด!

                “หืม... ไปรับอะไร? รับใคร?”

                “ปะ...เปล่าค่ะ” มุกลดารีบปฏิเสธเมื่ออีกฝ่ายคาดคั้น “ล้างก็ล้างค่ะ”

                ไม่มีหนทางไหนที่จะทำให้เขาเลิกสงสัยนอกจากเธอจะตอบตกลงไปเสีย เอาเถอะ อย่างไรเธอก็ผิดจริงๆ ก็ควรรับผิดชอบให้มันจบเรื่องจบราวไป คิดบวกว่าดีเสียอีกที่ไม่ต้องออกจากงาน สมัยนี้ใช่ว่างานจะหางานดีๆ ได้ง่ายเสียที่ไหนกัน

                “ดี! งั้นก็กลับไปทำงานได้แล้ว พอเสร็จงานก็มาล้างรถ ผมจะให้คนเตรียมอุปกรณ์เอาไว้ให้”

                มุกลดาได้แต่เดินคอตกกับมาที่ฟร้อนท์ตรงล็อบบี้อันเปรียบเสมือนโต๊ะทำงานของเธอด้วยสภาพที่ไม่สู้ดีจนขนาดเพื่อนร่วมงานที่สนิทกันอย่างจิราณีกับอลิสายังไม่กล้าเปิดปากถาม หญิงสาวนั่งจมกับความคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะขอตัวไปเข้าห้องน้ำ

                ทันทีที่ประตูห้องน้ำสามารถกันเธอออกจากคนอื่นๆ ภายนอกได้มุกลดาก็ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาเงียบๆ มือเล็กยกขึ้นวางทาบตรงตำแหน่งหัวใจหลังจากที่ทนกับความเจ็บหน่วงนี้มาตั้งแต่อยู่ในห้องทำงานของท่านประธาน

                การได้พบว่าเจ้าของรถพอร์ชราคาแพงคือท่านประธานใหญ่ของเธอเป็นเรื่องเหนือความคาดหมาย เธอไม่ทันได้คาดคิดมาก่อนว่าเจ้าของรถจะกลับกลายมาเป็นเจ้านายของเธอ...ซึ่งตอนนี้อยู่ใกล้กับเธอแค่ปลายจมูก มุกลดาไม่ได้เตรียมใจรับกับสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน แต่นับจากนี้เธอคงต้องตั้งรับมันให้ได้

อย่างแรกเลยเธอคงต้องระมัดระวังมากขึ้น มุกลดาบอกตัวเองว่าจะไม่ยอมให้เขารู้เรื่องราวของเธอ รู้...อะไรๆ ที่เกี่ยวกับเธอ

                เธอให้เขารู้ไม่ได้ ให้ตายยังไงก็ไม่ได้!

                หญิงสาวปาดน้ำตาที่เปื้อนสองข้างแก้มลวกๆ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทร. ออกทั้งที่มือยังสั่นเทา กรอกเสียงเบาจนคล้ายเสียงกระซิบเมื่อคนปลายสายกดรับ

                “แก้ม วันนี้มุกฝากรับปอร์เช่กลับบ้านด้วยนะ มุกติดงานน่ะ คงถึงบ้านเย็นๆ เลย ไว้มุกจะเข้าไปรับลูกที่บ้านแก้มนะ ขอบใจมากนะแก้ม”

                พอวางสายเธอก็กำโทรศัพท์ไว้แนบอก สูดลมหายใจเข้าปอดก่อนจะตัดสินใจกลับไปเผชิญหน้ากับโลกความจริงอีกครั้ง เอาน่า ตั้งใจทำงานจนเสร็จจากนั้นก็ไปล้างรถให้ท่านประธาน

                คราวนี้ก็ไม่มีเรื่องอะไรให้เธอต้องเอาตัวเข้าไปพัวพันกับเขาอีกแล้วล่ะ จากนี้ไปก็ต่างคนต่างอยู่ แค่นั้นเอง...



[1] พนักงานต้อนรับส่วนหน้า









ตะเองงง คีนจ๋า พระเอกเรื่องนี้เป็นลูกชายของเคนกับพเยียใน #เสน่หามายาเวนิส นะคะ

เรื่องนั้นเป็นหนังสือทำมือนะคะ ไม่ได้ออกกับ สนพ. เป็นแนวรักข้ามเวลา 

ถ้าสนใจลองโหลดตัวอยากจาก MEB มาอ่านดูนะคะ ละมุนละไมน๊าาาา

---------------------------------------------------------------------

รีอัพฉบับรีไรท์ใหม่นะคะ ขอโทษที่มาช้าน้าาาา อย่าเพิ่งเทกันเด้อ ^^

ทุกการกดติดตาม ทุกคอมเม้น เป็นกำลังใจของเค้าค่า มาแอดแฟนกันเยอะๆ น้าาา


--- แอดแฟนรอจิ้มรูปหัวใจเลยนะคะ ---

มาค่ะมา มาจิ้มหัวใจมาเฟียกัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

284 ความคิดเห็น