มาเฟียร้อยเหลี่ยมรัก

ตอนที่ 56 : บทที่ 13 | ยอมจำนน (2) #อีบุ๊กมาแบ้วววว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2623
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    22 มี.ค. 61

อีบุ๊กที่เมพมาแล้วนะค้าาา แต่น่าจะยังไม่เข้าแอปเปิ้ล
ฝากคุณคีนด้วยนะคะ กดหัวใจให้ล่วยน้าาา รักกกกก

ความรื่นรมย์ของมุกลดาหายไปเมื่อมีจังหวะให้สมองของเธอได้ครุ่นคิด หญิงสาวก้มหน้าก้มตาแกะเนื้อปูแต่ดวงตากลับเผลอมองเหม่อจนคอนสแตนโซ่อยากจะทักท้วงอยู่หลายครั้ง  แต่ก็กลัวว่าพูดไปแล้วจะทำให้พินีตาพลอยสงสัยไปด้วยว่าแม่ของตนคิดมากเรื่องอะไร เขารู้ดีว่ามุกลดาคงไม่ต้องการบอกเรื่องที่ร้อนในอกนี้ให้พินีตารู้ และเขาจะเคารพการตัดสินใจของเธอ

คอนสแตนโซ่มัวแต่คิดไปว่ามุกลดาจมดิ่งอยู่กับความเครียดเรื่องของพินีตา เขาคิดว่าการที่มุกลดาไม่ค่อยพูดคุยกับเขาอย่างสนิทสนมเช่นเคย การตอบคำถามแบบถามคำตอบคำเป็นเพราะเธอกำลังกังวล ไม่ได้ทันเอะใจว่าหญิงสาวกำลังน้อยใจเขาอยู่ด้วยเช่นกัน

“โอ๊ย!” เสียงหวานอุทานไม่เบานักก่อนที่มุกลดาจะปล่อยให้ก้ามปูในมือร่วงลงจาน หญิงสาวพลิกมือของตัวเองขึ้นมาดูแล้วก็ต้องถอนหายใจออกมา เธอมัวแต่คิดมากจนโดนก้ามปูบาดเนื้อเอาจนได้

“เป็นอะไรหรือเปล่า” คอนสแตนโซ่รีบคว้ามือเล็กมามองหาบาดแผล ก้ามปูไม่ได้แทงเข้าลึกแต่แค่บาดเป็นแนวยาวตรงนิ้วชี้ แต่ถึงกระนั้นก็เรียกเลือดได้เหมือนกัน

“ไม่เป็นไรค่ะ นิดหน่อยเอง” มุกลดาพยายามจะดึงมือออก ความน้อยใจยังอัดแน่นอยู่เต็มอกจนไม่อาจมองเห็นถึงความห่วงใยของเขา “เจ็บแค่นี้มุกไม่ตายหรอกค่ะ”

แต่คอนสแตนโซ่มีหรือจะปล่อยให้มุกลดาทำตัวดื้อด้านใส่เขา

“ไปล้างแผลก่อน” เขาหยิบน้ำสะอาดมาเปิด ก่อนจะค่อยๆ เทราดลงบนมือของมุกลดา ถูล้างเศษเนื้อปูที่ติดอยู่จนสะอาดเกลี้ยงก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าส่งให้อีกฝ่ายเช็ดมือ

“คีนจ๋า อย่าทำแม่มุกเจ็บน้า” เด็กหญิงชะโงกหน้ามาดูแผลของมุกลดาอย่างกล้าๆ กลัวๆ

“จ้ะ คีนไม่ทำแม่มุกเจ็บหรอก” คอนสแตนโซ่ยืนยันหนักแน่นกับพินีตา แล้วค่อยเบือนหน้ากลับไปหาคนที่เจ็บตัว พินิจบาดแผลที่เป็นแนวยาวของหญิงสาวอย่างละเอียดอีกที “คุณรออยู่นี่นะ ผมจะไปหายามาใส่ให้”

“ไม่เป็นไรมั้งคะ แผลนิดเดียวเอง” เธอแค่แสบๆ คัน ไม่ได้เจ็บปวดหนักหนาสาหัสเสียหน่อย มุกลดาไม่อยากให้เขาทำเป็นเรื่องใหญ่ไป ไม่กล้าเอ่ยปากบอกไปว่าแผลที่ใจของเธอเจ็บยิ่งกว่านี้อีก

“รอผมอยู่นี่ เข้าใจไหม?” เขาไม่ได้กำชับแค่กับมุกลดา แต่ยังเผื่อแผ่คำสั่งไปถึงพินีตาด้วย “ปอร์เช่ต้องเฝ้าแม่มุกเอาไว้นะ ห้ามให้แม่มุกลุกไปทำอะไรเด็ดขาด เดี๋ยวคีนจ๋ากลับมา”

“ได้เลยค่ะ เดี๋ยวเช่จะเฝ้าแม่มุกไม่ให้ไปไหนเลย”

“ดีมากจ้ะ” ชายหนุ่มโยกหัวพินีตาไปมาเบาๆ เมื่ออีกฝ่ายรับคำขึงขังเป็นมั่นเป็นเหมาะ

ร่างสูงผุดลุกขึ้นยืนก่อนจะกวาดสายตามองหาร้านขายยาหรือร้านสะดวกซื้อที่ใกล้ที่สุดแล้วเดินตรงดิ่งไปซื้ออุปกรณ์ทำแผลขนาดเล็กกลับมาโดยไม่ทัดทานต่อเสียงบ่นของมุกลดาที่หาว่าเขาทำราวกับมันเป็นเรื่องใหญ่โต แผลแค่นี้คืนเดียวก็คงสมานกันเรียบร้อย แต่ในเมื่อเขาอยากจะดูแลคนของเขาแล้วมันทำไมล่ะ

เมื่อป่าวประกาศไปแล้วว่ามุกลดาคือของเขา ชายหนุ่มก็ต้องดูแลไข่มุกของเขาให้ดีที่สุด

พินีตายื่นหน้ามาให้กำลังใจตลอดเวลาที่คอนสแตนโซ่ทำแผลให้กับมุกลดา เด็กหญิงทำหน้าตาเหยเกราวกับว่าตัวเองเป็นคนโดนใส่ยาเสียเอง พอเขาแปะพลาสเตอร์ลงบนนิ้วเรียวเล็กของมุกลดาเรียบร้อย พินีตาก็มาสะกิดให้เขากระเถิบไปนั่งอีกทาง

“ให้เช่เป่าเพี้ยงให้แม่มุกจ๋าก่อน”

“เป่าให้แม่หายเจ็บเลยนะ” มุกลดาก้มหน้าลงพูดกับลูกเสียงหวาน หญิงสาวรู้ว่าเมื่อไรก็ตามที่เธอมีบาดแผลบนร่างกาย พินีตาจะคอยกังวลว่าเธอเจ็บปวดหรือเปล่า จนกระทั่งเจ้าตัวได้เป่ามนตร์ให้เธอคลายเจ็บนั่นแหละ พินีตาถึงค่อยเบาใจไปได้

                เด็กหญิงจับมือของมารดาอย่างเบาแรง พินิจพลาสเตอร์ที่ปิดคลุมบาดแผลก่อนจะยกขึ้นมาใกล้ริมฝีปาก พินีตาทำแก้มป่องพลางสูดลมหายใจเข้า ก่อนจะเป่าลมผ่านเหนือนิ้วชี้ของคนเป็นแม่ด้วยท่าทางจริงจังจนคนมองต้องยิ้มตาม

                “เพี้ยง! ให้แม่มุกหายเจ็บเร็วๆ น้า”

“ไหนๆ คีนจ๋าเป่าด้วยได้ไหม” ชายหนุ่มเสนอตัวพร้อมทั้งให้พินีตาสอนว่าเขาต้องทำอย่างไร แน่นอนว่าเด็กหญิงเต็มใจที่จะทำให้ดูอีกรอบอยู่แล้ว

แต่คอนสแตนโซ่กลับทำให้มุกลดารู้สึกวาบไหว เมื่อเขาไม่ได้ทำเพียงเป่าลมปัดผ่านนิ้วที่เป็นแผลของเธอ แต่กลับแตะริมฝีปากลงบนปลายนิ้ว มันแผ่วเบาเหมือนขนนกปลิวใส่ แต่ก็ทำให้ร้อนวาบ...ร้อนไปถึงใบหน้าด้วย

“เพี้ยง! หายแล้วนะไข่มุก” เสียงทุ้มนั้นนุ่มนวลพอๆ กับแววตาที่เขาช้อนมองใบหน้านวลแดงปลั่ง มุกลดาเบือนสายตาไปอีกทางก่อนจะค่อยๆ ดึงมือเธอออกจากพันธนาการของคอนสแตนโซ่

“คุณไม่ควรทำแบบนี้เลย”

“ทำไม...ผมทำคุณเจ็บหรอ”

“เปล่าค่ะ” มุกลดาก้มหน้างุด ไม่ชอบใจตัวเองเลยที่กำลังจะโอนอ่อนเพราะการกระทำที่ใส่ใจของคอนสแตนโซ่ ทั้งที่คิดว่าจะโกรธเขา ไม่คุยกับเขา แล้วเป็นไงล่ะ? สุดท้าย...เธอก็พ่ายต่อความอ่อนโยนของคอนสแตนโซ่อยู่ดี




เซ็ตนี้มีเล่มต่อนะคะ ถ้าใครอ่านเล่มอ่านตอนพิเศษน่าจะพอเดาได้ เป็นเรื่องของฌอน...เพื่อนคีนจ๋านั่นแหละค่ะ

ตามไปเลยค่า เทพบุตรร้อยเล่ห์รัก น่าจะอัพรัวๆ ได้ช่วงหลังสงกรานต์ค่ะ ตอนนี้ยังไม่มีต้นฉบับใดๆ ทั้งนั้น แฮ่ๆ ฝากติดตามด้วยนะคะสาวๆ

หรือจะจิ้มที่รูปนี้เพื่อแอดแฟนเลยก็ได้ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

284 ความคิดเห็น