มาเฟียร้อยเหลี่ยมรัก

ตอนที่ 55 : บทที่ 13 | ยอมจำนน (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4141
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    20 ก.พ. 61

อีบุ๊กที่แอพลิเคชั่น ไลต์ ออฟ เลิฟ มาแล้วนะคะ ส่วนที่ MEB, Hytexts และนายอินทร์ปัณณ์คงตามมาทีหลังค่ะ เดี๋ยวแนนแจ้งให้ทราบอีกทีนะคะ
อันนี้ลิงก์อีบุ๊กของ สนพ. นะคะ >> https://goo.gl/wNo2q1 สามารถดูรายละเอียดวิธีดาวน์โหลดได้ที่นี่ค่ะ >> https://goo.gl/nx7JSB


คอนสแตนโซ่วางเรื่องของพินีตาเอาไว้ก่อน เขามีแผนสำหรับเรื่องนี้และจะจัดการต่อในภายหลัง ตอนนี้เขาต้องจัดการกับสภาพจิตใจของมุกลดาเสียก่อน ดูเหมือนว่าหลายวันมานี้จิตใจของมุกลดาจะไม่ค่อยอยู่กับร่องกับรอยเท่าไหร่นัก และเขาก็รู้ดีว่าสาเหตุมันมาจากเรื่องใดกัน

“วันนี้ไปเดินเล่นริมชายหาดกัน” เขาโผล่เข้ามาที่บ้านของมุกลดาในเช้าวันอาทิตย์ วันหยุดที่สองแม่ลูกกำลังนอนดูการ์ตูนด้วยกันอยู่กลางบ้านด้วยท่าทางสบายแบบสุดๆ ก็คงไม่ได้คาดคิดว่าชายหนุ่มจะบุกมาเอาดื้อๆ แบบนี้เพราะเขาไม่ได้บอกเธอเอาไว้ก่อน

“ชายหาด!” พินีตาร้องขึ้นด้วยความตื่นเต้น “เช่ไปเล่นก่อปราสาททรายได้ไหมคะ” เด็กหญิงหันไปถามทั้งแม่ของตนแล้วก็คอนสแตนโซ่ แน่นอนว่ารายหลังต้องยอมอยู่แล้ว

มุกลดาคิดว่าเธอกล้ำกลืนความเสียใจเอาไว้ในส่วนลึกได้แล้ว เธอใช้ชีวิตอย่างผ่อนคลายกับพินีตาและพยายามที่จะไม่คิดถึงเขา มันก็เป็นไปได้ด้วยดี จนกระทั่งเขามาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเธออีกครั้ง

คอนสแตนโซ่ยังคงทำตัวเฉกเช่นเดิม ราวกับเขาลืมไปว่าเมื่อวันก่อนได้ลงคมมีดลงบนหัวใจเธอเอาไว้ หรือว่าเธอจะไร้ความสำคัญให้เขาจดจำ

หากว่าเป็นอย่างนั้น...เธอก็จะลองทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ดูบ้าง

“คุณไม่เห็นบอกก่อนเลยว่าจะมา” มุกลดาพยายามที่จะทำตัวให้เหมือนเดิมที่สุด แต่การที่คิดทึกทักไปว่าคอนสแตนโซ่เป็นพ่อของพินีตาทำให้เธออยากหลบหน้าเขามากกว่าพูดคุยกัน ถ้าเขาเป็นพ่อ แล้ววีรดาเป็นแม่ของลูกเธอ สองคนนั้นเจอกันแล้ว และอาจปรับความเขาใจกันเรียบร้อยเลยด้วย ไม่รู้ว่าการมาของคอนสแตนโซ่ในวันนี้ เขาจะมาเอาพินีตาไปจากเธอหรือเปล่า

เธอจะขอร้องให้เขาไม่ทำเช่นนั้นได้อยู่ไหม?

“ก็...ความคิดถึงมันไม่ได้แจ้งเตือนล่วงหน้านี่” คอนสแตนโซ่ทำตัวเป็นปกติได้อย่างแนบเนียน เขาทำเหมือนว่าตัวเองไม่ได้รู้เรื่องราวอะไรมา เขายังไม่อยากทำให้มุกลดาตกใจเกี่ยวกับแผนการที่เขาวางไว้ อีกอย่าง...เขาอยากได้ยินเรื่องราวความจริงจากปากของมุกลดาก่อนด้วย แต่ตั้งใจว่าจะค่อยๆ ตะล่อมให้เธอค่อยๆ เล่าทุกอย่างให้เขาฟังมากกว่า “ไปเปลี่ยนชุดสิ จะได้ไปทะเลกัน”

ความจริงโรงแรมของคอนสแตนโซ่ก็อยู่ติดทะเล แต่ทั้งเขา มุกลดา รวมถึงพินีตาก็ไม่ได้มีโอกาสไปเดินเล่นรับลม หรือแม้กระทั่งปล่อยตัวเองให้เพลิดเพลินกับบรรยากาศของทะเลบ่อยนัก วันก่อนที่รับประทานมื้อค่ำบนชายหาดใต้แสงจันทร์ เขาสังเกตว่ามุกลดาเองมีท่าทีผ่อนคลายทั้งที่เธอต้องอยู่ท่ามกลางสายตาของพนักงานคนอื่นๆ และพินีตาเองก็ดูจะชอบหาดทรายอยู่ไม่น้อย วันนี้เขาเลยตั้งใจว่าจะพาทั้งคู่ไปผ่อนคลายเสียหน่อย

โดยเฉพาะฝ่ายแม่...คงคิดมากเรื่องลูกมาหลายวันแล้ว ดีไม่ดี...อาจรวมถึงเรื่องของเขาด้วย

คอนสแตนโซ่ขับรถเอื่อยๆ มาจนถึงชายทะเล พอรถจอดสนิทพินีตาก็กระโดดลงจากรถแล้ววิ่งตรงไปยังชาดหาดจนคนเป็นแม่ตามลงไปแทบไม่ทัน ขณะที่คนพามาหอบข้าวของที่เตรียมมาเดินตามลงไปอย่างไม่รีบร้อน

ชายหนุ่มปูผ้าผืนใหญ่ลงบนพื้นทรายแล้วทิ้งตัวลงนั่งด้วยท่าทางผ่อนคลาย วางถังพลาสติกรวมทั้งพลั่วของเล่นเอาไว้ข้างตัว ทอดสายตามองตามร่างของสองแม่ลูกที่จูงมือกันวิ่งไปตามแนวชายหาด อันที่จริงต้องบอกว่าคนแม่โดนลูกจูงมือไปมากกว่า

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเห็นความสนิทสนมอย่างอบอุ่นของมุกลดากับลูกสาว มันเป็นเช่นนี้มาตั้งแต่เขารู้จักกับเธอ และคอนสแตนโซ่ก็เชื่อว่าก่อนหน้านี้มุกลดาก็คงสนิทกลมเกลียวกับพินีตาอย่างที่เขาประสบ มุกลดารักเด็กคนนี้อย่างสุดหัวใจโดยไร้ซึ่งข้อแม้ ความแตกต่างทางสายเลือดไม่อาจทำให้ความรักที่หญิงสาวจะมอบให้กับพินีตานั้นลดน้อยลงไปเลย

ถ้าหากว่ามุกลดาต้องสูญเสียลูกสาวที่เธอรักดุจดั่งดวงใจไปล่ะก็...หัวใจของเธอคงแหลกสลาย คงแทบไร้พลังในการก้าวต่อไปเลยด้วยซ้ำ และเขาจะไม่ยอมทนให้เป็นเช่นนั้นได้

ไม่ว่ามุกลดากำลังเผชิญเพื่อต่อสู้กับเรื่องอะไร ต่อให้หญิงสาวไม่ได้ร้องขอ เขาก็จะยื่นมือเขาไปช่วยเธออยู่ดี

“คีนจ๋า...” พินีตาตะโกนเรียกเสียงแจ๋ว กระโดดชูไม้ชูมือหย็อยๆ จนชายหนุ่มต้องโยกมือขึ้นมาโบกตอบกลับ “มาเล่นกับเช่ไหม?”

“มาเล่นตรงนี้มา” คอนสแตนโซ่กวักมือเรียกอีกฝ่ายให้มาหาเขาแทน ตรงนี้ร่มกว่า แล้วก็เป็นส่วนตัวมากกว่า พอเห็นว่าเด็กน้อยลังเลเขาก็ชูของเล่นที่เตรียมมาด้วยขึ้นมายั่วอีกฝ่าย คราวนี้พินีตาจึงรีบจูงมือมุกลดาตรงมาหาเขาทันที

แล้วกิจกรรมก่อปราสาททรายก็เริ่มขึ้นในตอนนั้น...กว่าจะช่วยกันสร้างจนเป็นรูปเป็นร่างได้สำเร็จก็เล่นเอาแทบหมดพลังกันเลยทีเดียว พอท้องหิวคอนสแตนโซ่ก็เดินไปสั่งอาหารทะเลร้านใกล้ๆ แล้วเอามานั่งกินบนชายหาดประหนึ่งว่าเป็นครอบครัวกำลังมาปิกนิกกัน





เซ็ตนี้มีเล่มต่อนะคะ ถ้าใครอ่านเล่มอ่านตอนพิเศษน่าจะพอเดาได้ เป็นเรื่องของฌอน...เพื่อนคีนจ๋านั่นแหละค่ะ

ตามไปเลยค่า เทพบุตรร้อยเล่ห์รัก น่าจะอัพรัวๆ ได้ช่วงหลังสงกรานต์ค่ะ ตอนนี้ยังไม่มีต้นฉบับใดๆ ทั้งนั้น แฮ่ๆ ฝากติดตามด้วยนะคะสาวๆ

หรือจะจิ้มที่รูปนี้เพื่อแอดแฟนเลยก็ได้ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

284 ความคิดเห็น

  1. #276 Sunny-Sukhakorn (@SuriSukhakorn) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:53
    คีนจ๋า จะทำอะไรก็รีบทำนะ
    #276
    0