มาเฟียร้อยเหลี่ยมรัก

ตอนที่ 13 : บทที่ 3 | เหมือนเวลาเมื่อหกปีย้อนกลับ (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4871
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    15 พ.ย. 60

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ซง จีอึน

                มุกลดาลืมตาโพลงขึ้นมาในความมืดและเงียบสงัดของราตรีกาล รับรู้ถึงความชื้นฉ่ำของคราบน้ำตาที่เกาะอยู่ตรงหางตาและแพขนตา ฝันเมื่อครู่เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงเมื่อหกปีก่อน มุกลดาไม่เคยฝันแบบนี้เลยตั้งแต่พินีตาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเธอ แต่เธอกลับฝันถึงเรื่องนี้เพียงเพราะว่าคอนสแตนโซ่โผล่เข้ามาในชีวิต

                ใช่...คอนสแตนโซ่และพอร์ชของเขา รถพอร์ชรุ่นลิมิเต็ดสีแดงเลือดนกที่เธอเอาลิปสติกไปละเลงใส่เมื่อวานนี้ เป็นสีเฉกเช่นเดียวกันกับที่เธอเห็นเมื่อหกปีก่อน มุกลดาไม่อาจสรุปได้ว่าเป็นรถคันเดียวกันหรือเปล่า แต่มันละม้ายคล้ายกันจนเกือบแยกไม่ออก

                วันนั้น...เหตุการณ์มันเกิดขึ้นรวดเร็วอย่างที่เธอตั้งตัวไม่ติด เธอไม่ทันมองเห็นแผ่นป้ายทะเบียนรถด้วยซ้ำ ส่วนคนที่ลงจากรถเอาเด็กทารกมาทิ้ง ก็แต่งตัวปิดหน้าปิดตามิดชิด เห็นเพียงแต่ว่าเป็นผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่...เธอไม่เคยคาดคิดว่าคนที่เอาเด็กมาทิ้งจะมีลักษณะแบบนั้น แค่มองแวบเดียวเธอยังรู้ว่าไม่ใช่ประเภทมอซอไร้ทางเลือก ตรงกันข้ามกลับดูมีเงิน...จากรถที่เขาใช้ ท่วงท่าการเดินดูดูแม้จะรีบร้อน คล้ายกับพวกนักกีฬาหรือนายแบบอะไรทำนองนั้น

มุกลดาเห็นหลังเขาไวๆ คาดเดาอายุของชายนิรนามคนนั้นไม่ได้ จึงไม่อาจสรุปได้ว่าเป็นคอนสแตนโซ่ แต่ก็ชวนให้คิดว่าเป็นเขาเหลือเกิน

                แต่มันตั้งหกปีมาแล้ว บางทีเขาอาจจะไม่ใช่...ใครก็ตามที่เกี่ยวข้องกับพินีตาก็ได้

                ไม่รู้สิ...ตอนนี้สมองของเธอมันตื้อไปหมด ประมวลผลอะไรได้ไม่ดีนัก แต่ใครที่เข้าข่ายน่าสงสัยแม้แต่เพียงเล็กน้อย มุกลดาไม่อาจมองข้าม...แล้วยิ่งถ้าคนๆ นั้นเข้ามาวนเวียนในชีวิตเธอด้วยแล้วล่ะก็...อย่างไรเธอก็ต้องตั้งข้อสงสัยไว้ก่อน เธอไม่อยากปล่อยผ่านไปง่ายๆ แล้วมาเสียใจเอาทีหลัง

                มุกลดารั้งร่างเล็กของคนที่เธอรักเหมือนลูกแท้ๆ เขามากอดแนบชิด ไม่รู้สิ... คอนสแตนโซ่อาจจะเกี่ยวข้องหรือไม่เกี่ยวก็ได้ แต่อย่าเพิ่งให้เขารู้เรื่องพินีตาจะดีที่สุด หญิงสาวรู้ว่ามันเป็นการกังวลที่เกินกว่าเหตุไปหน่อย ต่อให้ต้องมีวันที่คอนสแตนโซ่รู้ว่าพินีตาเป็นลูกของเธอจริงๆ แต่เขาคงจะคิดไม่ถึงหรอกว่าพินีตาเป็นเด็กที่เธอเก็บมาจากคนขับรถพอร์ชที่เอามาทิ้งไว้เมื่อหกปีก่อน

                ใช่...เขาไม่มีทางรู้ได้หรอก ก็ถ้าจะไม่มีคนปากโป้งไปล่ะนะ

                แม้จะพยายามบอกตัวเองว่าคอนสแตนโซ่กับเธอเดินอยู่บนทางคนละเส้น เขาเป็นถึงผู้บริการของโรงแรมระดับพรีเมี่ยมห้าดาวที่ขยายสาขาไปทั่วโลก ส่วนเธอเป็นเพียงพนักงานตัวเล็กต๊อกต๋อยที่ทำงานอยู่หน้าฟร้อนท์ แต่สุดท้ายมุกลดาก็สะบัดความกังวลทิ้งไม่ได้อยู่ดี และเพราะความคิดที่หมุนติ้วอยู่ในหัวทำให้เธอหลับๆ ตื่นๆ จนกระทั่งถึงเช้า

                มุกลดาจึงไปทำงานด้วยสภาพที่ค่อนข้างอิดโรย แม้ว่าจะแต่งแต้มใบหน้าด้วยเครื่องสำอาง แต่แววตาของเธออิดโรยจนแม้แต่เพื่อนร่วมงานยังเอ่ยปากทัก

                “เมื่อวานโดนท่านประธานใช้ให้ล้างรถกี่สิบคันล่ะ วันนี้ถึงได้มีสภาพเหมือนศพแบบนี้น่ะมุก” อลิสาเอ่ยถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วงกึ่งขบขัน แล้วก็ขยับเข้ามาประชิดตัวอีกฝ่ายก่อนจะกระซิบถาม “แล้วได้อยู่กับท่านประธานสองต่อสองระหว่างที่ล้างรถจนเสื้อผ้าชุ่มโชกแนบเนื้อหรือเปล่า”

                “จะบ้าเหรออ้อย!” มุกลดาตวาดเพื่อนเบาๆ ไม่รู้ว่าอลิสาคิดเรื่องวาบหวิวอะไรแบบนั้นไปได้อย่างไร อย่างเธอกับคอนสแตนโซ่เนี่ยนะจะมีโมเมนท์ชวนหวามไหวแบบนั้น ไม่มีทางเสียล่ะ

                หรือถ้าจะมี...ก็คงเป็นเธอฝ่ายเดียวที่เฝ้าคิดถึงแต่หุ่นและใบหน้าหล่อเหลาทรมานใจของเขา ส่วนชายหนุ่มน่ะคงไม่ชายตามองคนอย่างเธอหรอก

                แต่หล่อสมาร์ทหุ่นกระชากใจพลังดาเมจรุนแรงแล้วอย่างไรล่ะ ถ้าเขาเป็นคนที่ได้ชื่อว่าให้กำเนิดพินีตาแล้วเอามาทิ้งไว้จริง คนแบบนี้มุกลดาก็ไม่อยากจะไปคบค้าสมาคมด้วยหรอก รวยเสียเปล่าแต่ไร้ความรับผิดชอบชะมัด

                มุกลดาสะบัดศีรษะไล่ความคิดของตัวเองที่กำลังกล่าวหาคอนสแตนโซ่อยู่ ยายมาลีบอกเธอเสมอว่าจะไปกล่าวหาใครโดยไม่มีหลักฐาน ความคิดของเราจะบอกว่าจิตใจเราสูงหรือต่ำ แต่ให้ตายเถอะ อย่างไรเธอก็ปักใจเชื่อไปเกินครึ่งแล้วว่าคอนสแตนโซ่เป็นคนสารเลวคนนั้น!

                ขอโทษนะคะท่านประธาน...หญิงสาวไม่อยากจะกล่าวหาเขาเลย แต่ก็ห้ามความคิดอุบาทว์ที่แล่นเข้ามาในสมองไม่ได้จริงๆ

                เอาเป็นว่าเธอจะพยายามมองเขาอย่างคนที่ไร้อคติก็แล้วกันนะ หากว่าเขาจะโผล่มาให้เธอมองน่ะ









---------------------------------------------------------------------

แจ้งข่าวนิดหนึ่งค่า ตอนนี้อีบุ๊ก #กรรมสิทธิ์อสูร เข้าเมพแล้วนะคะ ฝากดาวน์โหลดด้วยค่า

ส่วนคีนจ๋า พระเอกเรื่องนี้เป็นลูกชายของเคนกับพเยียใน #เสน่หามายาเวนิส นะคะ

เรื่องนั้นเป็นหนังสือทำมือนะคะ ไม่ได้ออกกับ สนพ. เป็นแนวรักข้ามเวลา 

ถ้าสนใจลองโหลดตัวอยากจาก MEB มาอ่านดูนะคะ ละมุนละไมน๊าาาา

---------------------------------------------------------------------

รีอัพฉบับรีไรท์ใหม่นะคะ ขอโทษที่มาช้าน้าาาา อย่าเพิ่งเทกันเด้อ ^^

สำหรับใครที่กำลังรอรูปเล่มพบกันเร็วๆ นี้แน่นอนค่า

ทุกการกดติดตาม ทุกคอมเม้น เป็นกำลังใจของเค้าค่า มาแอดแฟนกันเยอะๆ น้าาา


--- แอดแฟนรอจิ้มรูปหัวใจเลยนะคะ ---

มาค่ะมา มาจิ้มหัวใจมาเฟียกัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

284 ความคิดเห็น