มาเฟียร้อยเหลี่ยมรัก

ตอนที่ 10 : บทที่ 2 | ความลับที่เธอต้องซ่อนเร้น (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5656
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    10 พ.ย. 60

“เข้าไปบอกน้าแก้มกันว่าแม่มาแล้ว จะได้กลับบ้านกันเนอะ” มุกลดายันกายลุกขึ้น ส่งมือไปให้พินีตาเกาะกุมก่อนจะจูงมือลูกสาวเข้าไปในตัวบ้าน

“วันนี้ที่โรงเรียนมีการบ้านด้วยน้า แต่ปอร์เช่ทำเสร็จหมดแล้ว” เด็กหญิงคนเก่งเอียงหน้าขึ้นมาพูดคุยกับมารดาเสียงใส

“ว้าว ลูกสาวใครน้อเก่งที่สุดเลย”

“ลูกสาวแม่มุกจ๋า” พินีตาตอบรับเสียงแจ๋วด้วยความภูมิใจ ชวนให้คนมองอดยิ้มตามไปด้วยไม่ได้

มุกลดามองใบหน้าจิ้มลิ้มของพินีตาอย่างแสนรัก ตั้งแต่เธอมีพินีตา เด็กคนนี้ก็กลายเป็นทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของเธอ ไม่ว่าเธอจะกินอะไร จะไปไหน จะทำอะไร หญิงสาวก็มักจะนึกถึงลูกเป็นลำดับแรกเสมอ

หญิงสาวแวะทักทายเจ้าของบ้านที่ง่วนอยู่ตรงเคาน์เตอร์ล้างจาน พูดคุยกันไม่กี่คำก็ขอตัวกลับโดยบอกว่าจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับตัวเองวันนี้ให้ฟังทีหลัง

บ้านของมุกลดาอยู่ถัดจากบ้านของกมลชนกไปอีกสองหลัง เป็นบ้านชั้นครึ่งกึ่งไม้กึ่งปูนหลังไม่ใหญ่ แต่ก็มีพื้นที่ใช้สอยครบครันเพียงพอสำหรับสองคนแม่ลูก

พออาบน้ำเสร็จสองแม่ลูกก็มานอนกอดกันอยู่บนเตียง ในมือน้อยๆ ของพินีตามีหนังสือการ์ตูนภาษาอังกฤษปกแข็งถืออยู่ แต่เด็กหญิงก็ไม่ได้ร้องขอให้มารดาอ่านให้ฟังเพราะยังอยากเจื้อยแจ้วพูดคุยกับอีกฝ่ายมากกว่า

“แล้วพรุ่งนี้แม่มุกจะกลับช้าอีกหรือเปล่า”

มุกลดานิ่งไปหลายวินาทีกับคำถามของลูก ถ้าเป็นในยามปกติเธอคงจะรีบตอบว่าเธอจะเลิกงานตรงตามเวลา แต่นั่นมันก่อนที่เธอจะไปก่อเรื่องเลวร้ายกับท่านประธานใหญ่เอาไว้นี่สิ แต่เธอก็ชดใช้ให้เขาด้วยการล้างรถราคาแพงระยับของเขาจนใหม่เอี่ยมแล้วนี่นา เขาคงไม่หาเรื่องมาใช้งานเธออีกแล้วล่ะ

“คงไม่ช้าหรอกค่ะ ถ้าไม่มีงานด่วนเข้ามาแม่จะไปรับปอร์เช่ที่โรงเรียนนะคะ” นี่แหละเป็นเหตุผลที่ทำให้มุกลดารับเวรเฉพาะกะเช้า เธอต้องเข้างานเจ็ดโมงเช้าและเลิกงานสี่โมงเย็นเพื่อที่จะได้ไปรับไปส่งพินีตาในทุกวัน

หญิงสาวยอมแลกวันหยุดกับการได้ทำงานในกะเช้า แทนที่จะทำงานวันละสองกะเหมือนเพื่อนร่วมงานบางคนเพื่อให้ได้ชั่วโมงงานครบจำนวนแล้วมีวันหยุดติดต่อกันสำหรับพักผ่อน แต่ในเมื่อมุกลดามีอีกชีวิตที่ต้องรับผิดชอบ เธอก็ยินดีจะทิ้งวันหยุดยาวเหล่านั้นเพื่อทำหน้าที่แม่ให้ดีที่สุด

ก็ในเมื่อพินีตาถือกำเนิดขึ้นมาในความรับผิดชอบของเธอแล้ว มุกลดาก็ต้องทำทุกอย่างให้ดีที่สุดเท่าที่ผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างเธอจะทำได้

“ปอร์เช่อยากให้แม่มุกมารับที่โรงเรียนทุกวันเลย”

“แม่ก็อยากไปรับปอร์เช่ทุกวันจ้ะ”

“ปอร์เช่อยากฟังนิทานที่แม่มุกเล่าทุกวันด้วย”

มุกลดายิ้มกับท่าทางออดอ้อนของลูกสาว จรดจมูกลงบนเรือนผมนุ่มของพินีตาแล้วรับเอาหนังสือนิทานมาถือไว้เสียเอง

“แม่มุกก็อยากเล่านิทานให้ปอร์เช่ฟังแล้วเหมือนกัน ใครน้า...รอฟังเรื่องลูกเป็ดขี้เหร่อยู่”

“ปอร์เช่รอฟัง” แขนเล็กป้อมยกขึ้นชูจนสุดก่อนที่พินีตาจะพลิกตัวหันหน้าเข้าหามุกลดา เด็กหญิงนอนจ้องหน้าคนเป็นแม่ตาแป๋ว ตั้งใจฟังเสียงที่ขับขานเป็นนิทานกล่อมนอนให้เธอฟัง

พินีตาหลับไปทั้งที่มุกลดายังเล่านิทานไปไม่ถึงตอนจบ มันเป็นแบบนี้เฉกเช่นทุกวันยามที่สองแม่ลูกได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันก่อนจะหลับไหล มุกลดามองใบหน้าของลูกสาวที่หลับตาพริ้มอย่างรักใคร่ ก่อนที่จะสะบัดหัวเมื่อจู่ๆ ภาพของคอนสแตนโซ่ก็ซ้อนเข้ามาในความคิด

ท่านประธานกับรถพอร์ชคันงามของเขา...

ไม่ใช่หรอกน่า มันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน? แต่ถ้าไม่ใช่เขาแล้วจะเป็นใครไปได้ มุกลดาแทบไม่เคย...ไม่สิ ต้องบอกว่าเธอไม่เคยเห็นพอร์ชสีแดงเลือดนกแบบนั้นในจังหวัดภูเก็ตอีกเลยมาตั้งหกปีแล้ว

จนกระทั่งคอนสแตนโซ่มาปรากฏตัวที่โรงแรมนั่นละ แล้วแบบนี้จะไม่เธอคิดว่าเป็นเขาได้อย่างไรกัน

บางที...อาจจะไม่ใช่เขา รถที่เธอเห็นอาจจะเป็นรถคนละคัน คนละรุ่น เพียงแต่รูปลักษณ์คล้ายกันและสีเดียวกันก็เท่านั้น แต่รสนิยมแบบนี้...ซื้อรถราคาแพงลิบได้แบบนี้จะมีสักกี่คนกันเชียว...

แล้วถ้าเกิดว่าเป็นเขาขึ้นมาจริงๆ มันจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ ถ้าชายหนุ่มรู้เรื่องพินีตาขึ้นมา เขาจะมีปฏิกิริยาอย่างไรกัน แต่ถึงเขาจะรู้แล้วอย่างไรล่ะ ถ้าเกิดว่าเขาแคร์เด็กที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอย่างพินีตาจริงๆ เขาคงไม่ปล่อยเด็กหญิงให้ต้องเผชิญชะตากรรมแบบไม่รู้ดีไม่รู้ร้ายตั้งหกปีหรอก

แต่ถึงอย่างนั้นมุกลดาก็ไม่อยากให้เขาต้องมารับรู้อะไรที่เกี่ยวกับพินีตา คนไร้ความรับผิดชอบพรรค์นั้นไม่สมควรจะได้เห็นหน้าลูกตัวเองแม้อีกเพียงสักครั้งด้วยซ้ำไป

เธอจะซ่อนพินีตาเอาไว้ อย่างน้อยก็ให้นานที่สุดเท่าที่เธอจะพอทำได้ แล้วอีกอย่างที่มุกลดาจะทำ คือการภาวนาให้คอนสแตนโซ่รีบกลับอิตาลีไปเร็วๆ เสียทีเถอะ เธอจะได้ไม่ต้องใจหายใจคว่ำบ่อยนัก!










---------------------------------------------------------------------

แจ้งข่าวนิดหนึ่งค่า ตอนนี้อีบุ๊ก #กรรมสิทธิ์อสูร เข้าเมพแล้วนะคะ ฝากดาวน์โหลดด้วยค่า

ส่วนคีนจ๋า พระเอกเรื่องนี้เป็นลูกชายของเคนกับพเยียใน #เสน่หามายาเวนิส นะคะ

เรื่องนั้นเป็นหนังสือทำมือนะคะ ไม่ได้ออกกับ สนพ. เป็นแนวรักข้ามเวลา 

ถ้าสนใจลองโหลดตัวอยากจาก MEB มาอ่านดูนะคะ ละมุนละไมน๊าาาา

---------------------------------------------------------------------

รีอัพฉบับรีไรท์ใหม่นะคะ ขอโทษที่มาช้าน้าาาา อย่าเพิ่งเทกันเด้อ ^^

ทุกการกดติดตาม ทุกคอมเม้น เป็นกำลังใจของเค้าค่า มาแอดแฟนกันเยอะๆ น้าาา


--- แอดแฟนรอจิ้มรูปหัวใจเลยนะคะ ---

มาค่ะมา มาจิ้มหัวใจมาเฟียกัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

284 ความคิดเห็น

  1. #164 ฟ\'ฟิล์ม ฟีฟ่า (@filmfilm722) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 21:11
    ไรท์ต่อๆๆๆๆๆๆ
    #164
    1
  2. #36 Love Have (@rakmee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 16:45
     มุกจ้าจะเป็นไปได้เหรอคะว่าเจ้าของรถคันนั้นจะเป็นท่านประธานคะ
    #36
    0