เมียจานด่วน

ตอนที่ 9 : ท้าทาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,046
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    17 ก.ย. 59



ลังกลับจากงานในไร่ รมย์รวินท์ก็เตรียมอาหารมื้อค่ำแสนอร่อยไว้รอคอย ซึ่งทำให้ต่อตระกูลเจริญอาหารเหมือนเช่นทุกมื้อๆ ที่ผ่านมา บ้านช่องสะอาดเรียบร้อย แถมยังมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของอโรม่า เพื่อให้ความรู้สึกผ่อนคลายหลังจากทำงานหนักเครียดมาทั้งวัน(รมย์รวินท์ว่าไว้อย่างนั้น) ศาสตราแนะนำให้เขารีบขับรถเข้ากรุงเทพฯ แล้วบรรจงกราบเบญจางคประดิษฐ์งามๆ ให้คุณหญิงตวงทิพย์ ขอบคุณที่ท่านทำให้คุณภาพชีวิตหนุ่มโสดของเขาทั้งสองดีขึ้นมากทีเดียว

“ของคุณย่าเอาไว้ทีหลัง คืนนี้ฉันคงต้องตบรางวัลให้เมียเสียหน่อย”

ศาสตราเงยหน้าขึ้นมาสบตายิ้มนิดๆ แต่ดูเป็นยิ้มเยาะๆ เสียมากกว่า

“ที่พูดนี่หวังให้ผมอิจฉารึเปล่าครับเจ้านาย...ขอบอกเลยว่าไม่” อีกฝ่ายประกาศเสียงดังฟังชัด “เพราะผมรู้ว่าเจ้านายไม่มีทางทำสำเร็จหรอก”

“นี่นาย” เขาชี้หน้าอีกฝ่าย เลือดแทบขึ้นหน้า ที่จู่ๆ ถูกหมิ่นเชิงชายกันซึ่งๆ หน้า ระหว่างที่รมย์วรินท์กำลังเก็บจานชามข้าวปลาอาหารเอาไปล้าง “ดูถูกฉันเหรอ?”

“ครับ...ผมมั่นใจว่าดูถูกแน่ๆ อุตส่าห์เงี่ยหูนอนฟังมาสองสามคืน กลับไม่ได้ยินเสียงอะไร นอกจากหรีดหริ่งไรเรล้วนๆ ถึงได้กล้าพูดเต็มปากเต็มคำไงครับว่า คุณต่อบ่อมิไก๊ ชัวร์”

“นายคอยดูพรุ่งนี้ก็แล้วกัน” เขาท้าทาย หากอีกฝ่าย แบมือแล้วยักไหล่

“พนันกันไหมครับ ผมอยากได้ตังค์ไว้ใช้เล่น”

“เรื่องในมุ้ง เรื่องของผัวเมีย จะมีไม่มีอะไรกันนายจะไปรู้ได้ไง?”

“ก็ถ้าคุณรมย์เอาผ้าปูที่นอนไปซักตากเมื่อไหร่ ผมก็คงจะเชื่อไปแล้ว”

“นายนี่มัน” เขาได้แต่เงื้อง่า ไม่กล้าทำอะไรอีกฝ่าย “พวกโรคจิต ชอบถ้ำมอง ยุให้รำตำให้รั่ว” ว่าไปนั่น เพราะไม่รู้จะสรรหาอะไรขึ้นมาด่าอีกฝ่าย ที่ยักคิ้วหยับๆ อย่างท้าทาย

“หมื่นหนึ่งเลย ผมยอมจ่าย ถ้าเจ้านายได้เผด็จศึกคุณรมย์คืนนี้จริง”

“อย่ามาท้าฉันนะศาสตรา”

“ไม่ได้ท้าครับ ลูกผู้ชายพูดจริงทำจริง พรุ่งนี้ผมจะรอรับเงินหมื่น เอาไปสมทบทุนสินสอดเผื่อหาเมียของตัวเองบ้าง” ว่าแล้วก็ลุกขึ้นยืน ลูบท้องที่อิ่มแปล้ บิดขี้เกียจซ้ายขวา

อ้าว! คุณศาสตราจะไปแล้วหรือคะ?” รมย์รวินท์ที่กลับจากห้องครัวมาถาม เมื่อเห็นชายหนุ่มทำท่าจะกลับบ้านพัก

“ครับ...เปิดโอกาสให้คุณต่อแกหน่อย”

รมย์รวินท์ทำหน้าสงสัย หันไปมองที่ต่อตระกูล

“จะรีบกลับก็ไปเลยไป ผัวเมียเขาจะได้เอาเวลาไปจู๋จี๋กัน” ว่าพร้อมกับลุกขึ้นยืน แล้วยื่นแขนไปโอบเอวรมย์รวินท์เข้ามาหาตัว เท่านั้นไม่พอ หันไปหอมแก้มฟอดหญิงสาวที่ไม่ได้ทันตั้งตัวโชว์อีกต่างหาก

“คุณต่อ” รมย์รวินท์อายหน้าแดงทีเดียว ดิ้นขยุกขยิกอยู่ในอ้อมแขนที่พยายามโอบรัดตัวเธอเอาไว้

“หอมจังเลย ใช้สบู่อะไรนี่?”

เอ่อ! รมย์ยังไม่ได้อาบน้ำค่ะ เดี๋ยวขอตัวขึ้นไปอาบน้ำก่อนนะคะ” ว่าพร้อมกับดึงมือเขาออก แล้วเบี่ยงตัวออกจากอ้อมแขน หันไปกล่าวราตรีสวัสดิ์ศาสตราแล้วรีบเดินขึ้นบันไดหายไปบนบ้านเร็วจี๋

ศาสตราหัวเราะอย่างขบขัน

“เชยบรมเลยคุณต่อ ใช้สบู่อะไร? ฮะฮ่า...เดี๋ยวนี้ผู้หญิงเขาไม่นิยมล้างหน้าด้วยสบู่แล้วครับ เขาใช้โฟมหรือเจลกันแล้ว”

คนถูกหาว่าเชยขมุบขมิบปากบ่นเบา

“ทำอย่างกับนายเป็นเสือผู้หญิงนักนี่”

“ก็ถ้าคุณรมย์เธอโสด ผมแย่งคุณต่อจีบเธอแน่ๆ” เอ่ยกระเซ้าที่ทำเอาต่อตระกูลตีหน้ายักษ์ขึ้นมาทันที

“นี่นายพูดถึงเมียฉันอย่างนี้หลายครั้งแล้วนะวันนี้” น้ำเสียงว่าไม่พอใจ

“ยอมรับมาสิครับว่าหึง แล้วผมจะไม่แตะคุณรมย์อีกเลย”

“รีบกลับบ้านพักของนายไปเลยศาสตรา อย่ามากวนประสาทหน่อยเลย” ออกปากไล่ พร้อมกับเดินไปรุนหลังอีกฝ่ายผลักออกไปให้พ้นประตูบ้านแล้วปิดประตูปังไล่ตามหลัง

“อย่าลืมนะครับ พรุ่งนี้ผมรอรับเงินหมื่นอยู่” เสียงตะโกนข้ามบานประตูเข้ามายั่วประสาทให้ยิ่งหงุดหงิดใจ

สายตาคมดุดังพยัคฆ์ร้ายแลเหลือบขึ้นไปชั้นบนของบ้านอย่างหมายมาดอยู่ในใจ

“คืนนี้แหละรมย์รวินท์ หึๆ” เขาตั้งใจแล้วว่าจะทำตามความประสงค์ของคุณหญิงตวงทิพย์ให้บรรลุเป้าหมาย และก็ปิดปากนายศาสตราให้สนิท ไม่กล้ามาปรามาสเขาได้อีก

คิดได้ดังนั้นก็รีบก้าวกระโดดขึ้นบันไดไปชั้นบนอย่างรวดเร็ว พอเปิดประตูห้องเข้าไปก็ไม่เห็นรมย์รวินท์ แต่ได้ยินเสียงคนกำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ ร่างสูงชะงักไป รู้สึกใจเต้นตึกตั่ก และโดยไม่รู้ตัวเขาก็สาวฝีเท้าเงียบกริบเดินมาหยุดยืนหน้าประตูห้องน้ำ แทบจะกลั้นหายใจเพื่อให้เงียบที่สุด จะได้ฟังเสียงจากข้างในให้ชัดเจน รู้สึกตื่นเต้นราวกับเด็กหนุ่มนมกำลังแตกพานและริจะทำเรื่องอย่างว่า

ให้ตายสิ...เขาเพิ่งด่าศาสตราว่าโรคจิตไปหมาดๆ แต่ในตอนนี้ทำตัวไม่ต่างกันเลยสักนิด

เสียงน้ำเงียบไป...คนข้างในคงจะอาบน้ำเสร็จแล้ว และอีกเดี๋ยวรมย์รวินท์ก็คงจะออกมา ถ้าเธอเห็นเขายืนอยู่หน้าประตูห้องน้ำอย่างนี้ หญิงสาวจะคิดว่ายังไง

อีกครั้งที่ต่อตระกูลสาวเท้ายาวๆ กลับไปที่ประตูห้องนอน ยืนลังเลอยู่ เขาควรจะทำยังไง ทำหน้ายังไง หรือพูดอะไรดี

ถ้านับจากวันแต่งงาน คืนนี้เป็นคืนที่สามแล้วสินะ แต่เขาก็ยังไม่ได้เผด็จศึกเจ้าสาวเสียที...และก็ตั้งใจเอาไว้แล้วว่า วันนี้แหละจะเป็นวันดีเดย์

เสียงคลิกดังที่ประตู ต่อตระกูลตาโตทำอะไรไม่ถูก รีบเปิดประตูออกไปข้างนอก ก่อนจะหันหลังกลับทำเหมือนว่าเขาเองก็กำลังเข้ามาในห้องเช่นกัน

อ้าว! รมย์ เพิ่งอาบน้ำเสร็จหรือ?” เขาทำหน้าซื่อ ถามหญิงสาวที่ก้าวออกมาจากในห้องน้ำ พร้อมกับกลิ่นหอมกรุ่นชวนให้กระโดดเข้าไปกอดรัดฟัดหอมเสียจริงๆ

รมย์รวินท์มีสีหน้าตกใจนิดหน่อย ก่อนจะพยักหน้ารับ

“คุณต่อเพิ่งขึ้นมาหรือคะ?”

“ใช่”

ใบหน้าสวยนิ่วนิดๆ สีหน้าไม่ดีเลย

“รมย์เหมือนได้ยินเสียงคนเดินในห้อง”

“งั้นหรือ? เสียงใครล่ะ?” เดินสาวเท้าเข้าไปใกล้ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ เมื่อกลิ่นหอมที่กระทบนาสิกเข้มข้นขึ้นทุกขณะ

“อื้ม” หญิงสาวสั่นหน้าน้อยๆ

“ตัวหอมจังเลย” เขาว่าดวงตาหวานฉ่ำ คนถูกชมยิ้มขัดเขิน แก้มเป็นสีระเรื่อจนน่าจะฝังจมูกลงไปสูดกลิ่นให้ชื่นใจนัก

มือใหญ่ยื่นแค่อยากจะลองลูบไล้ที่หัวไหล่นวลเนียนขาวกระจ่างตาว่าจะนุ่มเหมือนความรู้สึกที่ตาเห็นหรือเปล่า?

“คุณต่อจะอาบน้ำใช่ไหมคะ?” คำถามกระชากเขาให้หลุดจากภวังค์เคลิบเคลิ้ม พร้อมกับผ้าขนหนูที่ถูกยัดเยียดเข้ามาในมือ “รีบไปอาบน้ำเถอะค่ะ ทำงานมาทั้งวัน สกปรกเหม็นเหงื่อแย่เลย” คำพูดนั่นเหมือนกำแพงเหล็กที่จู่ๆ ก็โผล่มาขวางตรงหน้า และก็ด้วยกลัวว่ากลิ่นไม่พึงประสงค์ของตัวเองจะทำให้บรรยากาศดีๆ ในห้องนอนเสียไป ต่อตระกูลจึงเดินเลยเข้าไปในห้องน้ำ และทันทีที่ประตูปิดลง เขาก็รีบยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมาดมฟุดฟิด

“เหม็นเหงื่อจริงเหรอ?” เขาไม่เห็นได้กลิ่น แต่คนเรามักไม่ได้กลิ่นตัวเองอยู่แล้ว เอาเถอะ รีบอาบน้ำให้สะอาดตัวหอมๆ แล้วไปจัดการธุระที่ตั้งใจไว้ดีกว่า

คิดแล้วก็รีบถอดเสื้อและกางเกงสลัดออกไปให้พ้นตัวแทบไม่ทัน เมื่อก้าวเข้าไปยืนใต้ฝักบัวก็อดจะนึกถึงภาพ ณ ตรงนี้เมื่อไม่กี่นาทีก่อนนี้ไม่ได้

มือยื่นไปหมุนฝักบัว หลับตาลงรับความชุ่มฉ่ำของกระแสน้ำ พร้อมกับจินตนาการถึงภาพเรือนร่างสาวขาวอล่องฉ่องกำลังลูบไล้ขัดถูฟองสบู่ไปทั่วนวลเนื้อ แค่คิดไอ้ตัวยุ่งกึ่งกลางกายก็ขยับมีปฏิกิริยาตอบรับทันที

อ่า...ใจเย็นๆ ไอ้ลูกชาย ใจเย็นไว้ก่อน เดี๋ยวแกได้สนุกซุกซนจนสำลักความสุขแน่ๆปลอบตัวเองให้สงบลง พร้อมกับรีบขัดสบู่ถูเนื้อถูตัวให้สะอาดๆ หอมๆ ไม่ให้น้อยหน้าคนที่อาบน้ำเสร็จไปก่อนแล้ว

+++++++++

 

ต่อตระกูลอยู่ที่เพชรบูรณ์

บ้านไร่ไกลปืนเที่ยงที่เขาเคยชวนเธอไปตกระกำลำบากด้วยกันเพื่อพิสูจน์รักแท้ แต่เธอไม่ยอมเอาด้วย ชื่อไร่อินทนิลอยู่ที่อำเภอเขาค้อจังหวัดเพชรบูรณ์

ภิรมณเพิ่งไปแอบถามนายยงยุทธคนขับรถของคุณหญิงมา

เมื่อสองสามวันก่อน คุณท่านก็เพิ่งไปเยี่ยมคุณต่อมาครับ

เพิ่งไปมา...มันชวนให้น่าสงสัย มีธุระสำคัญอะไรคุณหญิงถึงได้หอบหิ้วสังขารตัวเองไปไกลถึงขนาดนั้น

แล้วนายยงยุทธรู้จักภรรยาคุณต่อไหมคะ?

หนูรมย์หรือครับ รู้จักสิครับ รู้จักดีเลย ก็ตอนเด็กๆ เธอก็เคยอยู่บ้านนี้

หล่อนจำได้ว่าตอนที่คบหากับต่อตระกูลได้มาที่บ้านของคุณหญิงหลายครั้ง จนรู้จักคนรับใช้ คนขับรถ คนสวนในบ้านทุกคน แต่ก็ไม่เคยเจอหนูรมย์อะไรที่ว่านี่

พวกเขาแต่งงานกันไปนานหรือยัง? แล้วมีลูกด้วยกันแล้วหรือ?

โอ้ย! คงยังหรอกครับ คุณต่อเพิ่งโดนคุณหญิงจับแต่งงานกับหนูรมย์เมื่อไม่กี่วันก่อนนี้เองครับ คงยังไม่ทันได้มีลูกหรอก อาจจะยังไม่เข้าหอเสียด้วยซ้ำ เพราะคุณต่อแกงอแงเหลือเกิน ตั้งแต่วันแต่งก็ไม่ยอมเข้าหอมาทีหนึ่งล่ะ นายยงยุทธเล่ากลั้วขำกับคนที่กลัวมีเมีย ทั้งๆ ที่เมียออกจะสวย

แต่คำตอบนั้นกลับสร้างความหวังอันเรืองรองให้กับภิรมณ หล่อนมองเห็นท้องฟ้าที่มืดมิดกำลังสว่างไสวราวกับมีการจุดพลุไฟในวันเฉลิมฉลองใหญ่เลยทีเดียว

ถูกคุณหญิงตวงทิพย์จับแต่งงาน...แปลว่าต่อตระกูลไม่ได้เต็มใจในการแต่งงานครั้งนี้

เพิ่งแต่งงานกันไม่กี่วัน แถมยังไม่ยอมเข้าหอ...ก็แปลว่าอาจจะยังไม่สายเกินไป

ภิรมณไม่ลังเลที่จะควักแบงค์สีเทาจ่ายให้นายยงยุทธตอบแทนข้อมูลที่มีมูลค่ามหาศาลสำหรับหล่อน

แล้วนายยงยุทธพอจะบอกทางไปไร่อินทนิลให้ฉันหน่อยได้ไหมจ๊ะ

คุณมณจะไปหรือครับ ทางมันลำบากนา อีกฝ่ายมีท่าคิดหนัก

ใช่จ๊ะ ฉันอยากไปเยี่ยมเยือนต่อเสียหน่อย และก็ไปแสดงความยินดีกับเขาด้วย

หล่อนตอบเสียงหวานเจี๊ยบพร้อมกับควักแบงค์ละหนึ่งพันขึ้นมาอีกหนึ่งใบเพื่อล่อใจ

และตอนนี้ แผนที่ทางไปไร่อินทนิลก็อยู่ในกำมือหล่อนเรียบร้อยแล้ว เหลือก็แค่จัดกระเป๋า ก็พร้อมสำหรับออกเดินทางในทันที เพื่อที่จะได้ไปทวงคนรักเก่ากลับคืนมา

ถึงต่อตระกูลจะไม่ใช่ผู้ชายคนแรกของหล่อน แต่หล่อนแน่ใจว่าตนเองเป็นผู้หญิงคนแรกของเขาแน่นอน และคนเราก็ใช่ว่าจะลืมรักแรกได้ง่าย ต่อตระกูลก็คงเช่นกัน หล่อนกำลังคิดถึงชายหนุ่มหล่อเหลา ร่ำรวย เจ้าเสน่ห์ หากข้อเสียคือความหัวดื้อของเขานั่นแหละ ที่บางทีก็ทำเรื่องโง่จนเกินจะให้อภัย

แต่ถึงตอนนี้ หล่อนพร้อมจะอภัย และยกโทษให้เขาทุกอย่าง เพื่อจะได้กลับไปเป็นของกันและกันอีกครั้งหนึ่ง

ทันทีที่ได้ข้อมูลดีๆ นี้มา เรื่องของภาณุไม่ได้อยู่ในความหัวของหล่อนอีกเลย



***** ผัวเมียยังไม่ทันจะเข้าใจกัน ดูท่าจะมีมารมาผจญซะแล้ว



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

28 ความคิดเห็น

  1. #11 fsn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 01:13
    จะได้เฮมั้ยอะ คุณต่อ หุๆ
    #11
    0
  2. #3 Wanwisapin17 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 22:11
    สนุกกกกก
    #3
    0