♥ 마법 l MAKE ME XXX l รักไสยไสย (My Bubble tea the series)

ตอนที่ 16 : ไลท์ ll 15ll คนโกหก 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,799
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    4 ธ.ค. 60




15

คนโกหก


“ยังไม่นอนหรอก มีอะไรรึเปล่า” ฉันย่นคิ้วแล้วมองไลท์ด้วยสายตาหงุดหงิดนิดหน่อย แต่ไม่มาก แค่เห็นหน้าเขา ฉันก็เสียวสันหลังวูบวาบกลัวว่าอีตานี่จะประสาทอะไรขึ้นมาอีก ฉันก็แค่ขอเวลาและขออยู่คนเดียว ทำไมเขาต้องทำตัวเข้าใจยากเย็นด้วยวะ!



เอาเถอะ ยังไงพรุ่งนี้ฉันกับเขาก็จะได้ลาขาดกันแล้ว! ต่อให้ตาย ฉันก็จะไฟท์ให้พ่อเขาน้ำตาไหลให้ได้!



“เจ็บหน้าว่ะ” ไลท์เบ้ปากแล้วชี้ไปที่รอยช้ำบริเวณที่เขาอ้างว่าโดนฉันต่อย ซึ่งบอกตรงๆ ว่าฉันจำไม่ได้และฉันไม่น่าจะเป็นคนทำมันด้วย ฉันเคยทำร้ายใครที่ไหนเล่า… แค่สบตาไลท์ ฉันยังแทบจะหัวหดเข้าไปในกระดอง ฉันจะไปกล้าต่อยเขาได้ไง ตลก… “ถ้ายังไม่นอนก็ช่วยทายาให้หน่อยดิ”



“ฮะ” ฉันชะงักแล้วเริ่มเครียดขึ้นมาอีกรอบกับข้ออ้างร้อยพันแปดที่เขาสรรหา ถ้าฉันทายาให้ไลท์เสร็จ เขาก็คงจะขึ้นมาเคาะประตูห้องฉันแล้วมีสตอรี่ใหม่มาพรีเซ้นส์ทั้งคืนแน่ๆ



“เธอก็ยังไม่ทายานิ มีรอยช้ำที่ไปไฝว้กับพวกนั้นด้วย ฉันเห็น”



“...เดี๋ยวมันก็หายเองแหละ” ฉันยิ้มเจื่อน สภาพฉันตอนที่ตื่นขึ้นมาเห็นผู้ชายสองคนนั่นนอนกองอยู่กับพื้น เสื้อขาดรุ่งริ่ง หัวยุ่งรุงรัง และมีรอยช้ำตามตัวเป็นบางที่ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ฉันก็จัดการมันเองได้ และแน่นอนว่าไม่จำเป็นให้ไลท์มาช่วยทายาให้ฉันหรอก…



“ก็ทาสิ จะได้หายเร็วๆ”



“ฉันไม่มีอารมณ์จะทาหรอก ฉันกำลัง…” ฉันบ่ายเบี่ยงแล้วขยับหนีก่อนที่อีคนตัวสูงจะยิ้มกรุ้มกริ่มแล้วทำตาปิ๊งๆ ราวกับกำลังจะหว่านสเน่ห์ให้ แต่สำหรับฉันมันเป็นอะไรที่น่ากลัวมาก เขาเหมือนโรคจิตที่คิดคุกคามและจะพุ่งเข้าใส่ฉันเลยอ่ะ ;_;



“งั้นฉันช่วยปลุกอารมณ์ให้เอามั้ย ฉันเก่งมาก” ไม่ว่าเปล่า นางยังบังอาจยักคิ้วทีนึงให้ด้วย ฉันมองหน้าไลท์แล้วยิ้มเจื่อน ใจหวิวและนึกไปถึงเรื่องวันนั้นขึ้นมาจนได้



เวร! เวร! ฉันจะไม่พลาดอีกเป็นครั้งที่สองหรอก!



“ทะลึ่ง”



“ทะลึ่งอะไร คิดไปเองปะ?” คนกวนประสาทไหวไหล่แต่ยังไม่ปล่อยมือฉันพร้อมกับบีบมันเบาๆ “น่า มาทายามา จะไปหาพ่อฉันสภาพนี้เหรอ เดี๋ยวพ่อฉันก็คิดว่าเธอโดนฉันซ้อมมาหรอก” ไลท์พยายามเกลี้ยกล่อมแล้วดึงแขนฉันให้ไปทางเขา ฉันดึงกลับแต่ก็สู้แรงไม่ได้ และก็รู้แหละว่าต่อให้พูดอะไร ฉันก็จะโดนลากไปอยู่ดี



เฮ้อ! เมื่อไหร่วันคืนที่สยองขวัญจะจบลงสักที ถ้าฉันกับเขาเราขาดกันเมื่อไหร่ ฉันโทรไปเล่าให้รายการเดอะช็อกฟังดีมั้ยเนี่ย ;_;



“โอ๊ยๆๆ เจ็บหน้าฉิบ” ไลท์ลากแขนฉันไป บ่นไปแล้วทำเป็นสำออยทั้งที่หน้าเขาหนายิ่งกว่าคอนกรีต เอากระแทกกำแพงหิน หินยังแตกเลยมั้ง ทำมาเป็นเจ็บ… ฉันกลอกตาอยู่ด้านหลังแล้วก็เดินตามอย่างไม่เต็มใจนัก



“นายหนาวเหรอ มือนายเย็นจัง” ฉันย่นคิ้วเล็กน้อยตอนที่ฉันกำลังลงบันไดและเดินไปที่โซฟาตามหลังคนตัวสูงและเพิ่งสังเกตว่ามือไลท์เย็นอย่างกับอุณหภูมิร่างกายเขาติดลบสี่องศา



“ไม่รู้ว่ะ มือมันเย็นเอง”



มีงี้ด้วยเหรอ… งง



ฉันไม่เข้าใจกับคำตอบของไลท์เท่าไหร่แต่ก็เออออไปให้มันจบๆ ไลท์เป็นคนที่ช่างสังเกตและสาระแนอยู่พอประมาณ ฉันไม่ได้บอกเขาสักคำว่าตู้ยาอยู่ตรงไหน แต่เขาก็เดินค้นรอบบ้านและหยิบมันมาจนได้



ฉันนั่งหน้าเซ็งอยู่ตรงโซฟาตอนที่พวกเราลงมาด้านล่างแล้ว ฉันเปิดไฟทุกดวงในบ้านเพราะไม่อยากให้เกิดบรรยากาศที่สุ่มเสี่ยงเสียตัว และเปิดทีวีช่องที่รายงานข่าวทั่วไปเพื่อจะได้มั่นใจว่าไม่มีอะไรมาปลุกเร้าอารมณ์หื่นกามของไลท์ได้แน่



ไลท์เดินถือกล่องยามาก่อนจะกระแทกมันลงโต๊ะกระจกตรงหน้าโซฟาและนั่งลงข้างฉัน ทันทีที่โซฟายุบตัวลงเพราะน้ำหนักของคนตัวสูงฉันก็กลืนน้ำลายอึก



“ฉันจะทาให้เธอก่อนแล้วกัน ไหน มีตรงไหนช้ำบ้าง ขอดูหน่อย” เขายิ้มแล้วทำท่าจะเลิกเสื้อฉันขึ้นมา ฉันรีบถอยกรูดแล้วยกมือตั้งการ์ดพร้อมสู้ แม้จะรู้ว่าสู้ไม่ได้ก็เหอะ แต่การที่เปิดไฟทุกดวงแล้วเขาจะมาเลิกเสื้อฉันมันเกินไปอ่ะ!



แฟนก็ไม่ใช่ ผัวก็ไม่ใช่ เป็นใครก็ไม่รู้ที่ฉันพลาดสาดน้ำหอมเวรนั่นเฉยๆ เอง T^T



“ม่ะ ไม่เป็นไร ฉันทาให้นายดีกว่า ส่วนของฉัน ฉันทำเองได้”



“ฉันบอกว่าจะทำให้”



“ไม่เป็นไร… เฮ้ย!” ฉันสะดุ้งโหยงเมื่อคนตัวสูงดึงแขนฉันไปข้างนึง ใจฉันเต้นเร่าๆ เหมือนจะหลุดออกมาข้างนอกตอนที่สบตาเขา ไลท์นิ่งไปนิดหน่อยแล้วมองไปที่แขนข้างนั้น ก่อนจะใช้มือข้างที่ว่างป้ายยาแล้วมาทาบริเวณที่ช้ำเป็นบางส่วน



“บอกว่าจะทาให้ ก็เล่นตัวอยู่ได้” เขาบ่นอุบอิบและแตะบริเวณนั้นเบาๆ ฉันเกร็งไปทั้งตัว ทำอะไรไม่ถูกเพราะไม่เคยเจอโมเม้นต์แบบนี้กับเขา…



นี่เขาทายาที่จะช่วยให้ฉันหายจริงๆ ใช่มั้ยเนี่ย ไม่ได้ทาแล้วตายใช่ปะ ;_;



ทำแบบนี้แล้วคิดว่าจะฉันจะเคลิ้มรึไง…



ฉันเม้มริมฝีปากแล้วกำหมัดข้างนึงด้วยความเกร็ง และเผื่อทุบไลท์ ถ้าเขาเกิดประสาทจะพุ่งใส่ฉันด้วย ยาเย็นๆ บรรยากาศแปลกๆ ทำให้ฉันอึดอัดมากขึ้นไปอีก



“ถ้าเธอไม่ประสาท เธอก็ไม่ต้องมาเจ็บตัวแบบนี้หรอก”



เออ ขอโทษแล้วกันที่ฉันประสาท แต่ฉันมั่นใจว่าไม่เท่านายแน่ๆ



“ฉันไม่เคยทายาให้ใครเลยนะ” เขายังคงพร่ำต่อก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองฉันอย่างมีความหมาย และเป็นความหมายที่ฉันไม่ต้องการด้วย… อืม ดูจากหน้าตาเขาแล้วก็น่าจะไม่เคยทายาให้ใครอ่ะ น่าจะไปต่อยชาวบ้านเข้าโรงพยาบาลมากกว่า นี่ฉันควรดีใจรึเปล่าวะที่ได้เป็นคนแรกเนี่ย



“จริงเหรอ?” ฉันถามด้วยน้ำเสียงไม่อยากจะเชื่อนัก



“ก็ฉันอยู่คนเดียว”



“...”



อ้าว ดึงดราม่าไปอีก



“เธอไม่ต้องจริงจังกับพ่อฉันมากหรอก เธอแค่บอกว่าเธอเป็นใครก็พอ” ไลท์ว่าแล้วปล่อยมือข้างนั้นก่อนจะชะโงกหน้าและสำรวจที่เรียวขา “และอีกเรื่องที่ฉันอยากจะขอ”



“ฮะ” ฉันกลืนน้ำลาย รู้สึกว่าเรื่องที่เขาจะขอมันต้องเป็นเรื่องหื่นกามลามปามอีกแน่ ฉันถลึงตาพร้อมคิดหาทางออกไว้ล่วงหน้าสามสเต็ปว่าฉันจะวิ่งหนีไปทางไหน แต่มันกลับไม่ใช่อย่างที่คิด ไลท์ปรายสายตามามองพร้อมบอกฉันด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง



     “ไม่ว่าพ่อฉันจะพูดอะไร ก็ห้ามเชื่อเขาเด็ดขาด”



35%

“ฮะ” ฉันงงกับสิ่งที่ไลท์บอก ไม่แน่ใจว่าหูฝาดไปรึเปล่า เขาบอกว่าห้ามเชื่อพ่อเขาเนี่ยนะ? “ทำไมถึงห้ามเชื่อ นั่นพ่อนายไม่ใช่เหรอ”



“ก็เพราะเขาเป็นคนขี้โกหกไง”



“โกหก… ยังไง?” ฉันย่นคิ้วนิดหน่อยและสัมผัสได้ว่าความสัมพันธ์ของไลท์กับพ่อดูท่าจะไม่ราบรื่นนักและถ้าสมมติว่าเป็นอย่างนั้นจริงๆ มันก็อาจจะมีปัญหากับแผนการณ์ที่จะไปขูดรีดน้ำตาพ่อเขาในวันพรุ่งนี้ก็เป็นได้ “นายกับพ่อมีปัญหาอะไรกันรึเปล่า?”



“มี แต่เธอไม่จำเป็นต้องรู้หรอก” ไลท์ตอบห้วนๆ และทำหน้าหงุดหงิดแต่ประโยคของเขาทำเอาฉันชะงักและใจหล่นไปที่ตาตุ่ม ไม่นะ นายจะมีปัญหากับพ่อนายไม่ได้! นายต้องรักกันกับพ่อปานจะกลืนกินสิ ไม่งั้นฉันจะทำให้เขาร้องไห้เพื่อนายได้ไงอ่ะ T^T



ฉันลนลานแต่ไม่แสดงออกก่อนจะฉุกใจคิดอยู่สามวินาทีและบีบมือไลท์เบาๆ พร้อมด้วยสายตาแสร้งเป็นห่วง



“แต่ฉันอยากรู้ทุกเรื่องของนายนี่”



ไลท์เลื่อนสายตามาสบฉันก่อนจะนิ่งไปพร้อมถอนหายใจยาวมากและวางยาในมือลงก่อนจะขยับตัวเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้นจนหน้าเขาอยู่ห่างไม่ถึงสองเซนติเมตร



“เขาบอกกับฉันว่าทุกอย่างมันจะโอเค มันจะไม่เป็นไร” เสียงของไลท์เบาลงจนแทบไม่ได้ยินก่อนที่เขาจะใช้มือข้างนึงสางผมฉัน ฉันกลืนน้ำลาย รู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่เคร่งเครียดและอึดอัด สายตาของไลท์ทำให้ฉันหายใจไม่ออก มันไม่ได้น่ากลัวเหมือนอย่างเคย “แต่เขาโกหก”



เสียงไลท์อ่อนลงเรื่อยๆ และหน้าเขาก็โน้มลงมาซบเข้าที่ไหล่ข้างนึงของฉัน ฉันนั่งตัวเกร็งเพราะทำอะไรไม่ถูก จะผลักออกก็รู้สึกว่าฉันคงใจร้ายเกินไป เพราะเขาดูจะไม่โอเคเท่าไหร่กับเรื่องที่เขาเพิ่งบอก… แถมยังเป็นประโยคลอยๆ ที่ฉันไม่เก็ตอีกต่างหาก



อะไรของเขาวะ ถ้าจะเล่าก็ไม่เล่าให้จบ ดันทำให้ฉันอยากรู้ขึ้นมาซะงั้น



“แล้วมันไม่โอเคเหรอ?” ความปากไวและความสาระแนของฉันทำให้ฉันโพล่งขึ้นมา และเพราะแบบนั้นแหละไลท์เลยถือโอกาสซุกหน้าเข้ามาจนแทบจะสิง มือทั้งสองข้างดึงเอวฉันเข้าไปกอดจนฉันสะดุ้ง



เวร… ไม่น่าถามเลย อยู่ดีไม่ว่าดี โดนดึงดราม่าและลวนลามไปอีก



“ไม่โอเค”



“อ่า” ฉันอึกอักแล้วพยายามจะดันตัวเองออกมา คือเขาไม่โอเคกับพ่อเขา แต่ฉันก็ไม่โอเคกับเขาเหมือนกันนั่นแหละ ให้ตายเถอะ กอดขนาดนี้ สิงฉันเลยมั้ย



“อยากได้คนปลอบ” ไม่ว่าเปล่าเขาเงยหน้าขึ้นมาสบตาฉันด้วย และการที่เขามองมาอย่างมีความหมายมันก็ทำให้ไรขนอ่อนฉันชูชันขึ้นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย อากาศเย็นกลายเป็นร้อนภายในไม่กี่วินาที ฉันยิ้มเจื่อนตอนที่เขาทำท่าจะคุกคามฉันให้ได้



หนอย อีตานี่ ปั้นเรื่องดราม่ามาหลอกลวนลามฉันรึเปล่าวะเนี่ย เมื่อกี้เกือบสงสารละเชียวนะ



“นายไม่เป็นไรหรอก” ฉันพูดปลอบเท่าที่จะทำได้แล้วใช้มือดันหน้าเขาที่พยายามเบียดเข้ามาสุดแรงเกิดก่อนจะแสร้งทำเป็นขยับมือไปลูบหัวเขาแทนตอนที่หน้าเขาห่างจากฉันจนอยู่ในระยะปลอดภัยแล้ว



ฉันลูบหัวเขาอีกทีพร้อมรอยยิ้มเจื่อนๆ ก่อนที่ไลท์จะนิ่งไปแล้วสบตาฉัน และทุกอย่างก็เข้าสู่ความเงียบที่น่าอึดอัด ไลท์ไม่ได้ขยับตัว ไม่ได้พูดอะไรสักคำ เอาแต่จ้องฉันอยู่อย่างนั้นจนฉันทนไม่ไหว



“มองอะไร” ฉันหยุดมือแล้วจ้องเขากลับ ไลท์ไหวไหล่นิดๆ แล้วผละออกจากตัวฉันก่อนจะถอนหายใจอีกรอบ



“แค่คิดว่าจะฉันจะอยู่ยังไง ถ้าเธอโกหกฉันเหมือนคนอื่น”



“...”



ฉันชะงักไปนิดหน่อย มันก็แค่ประโยคธรรมดาที่ไลท์พูดแต่ไม่รู้ทำไม… ฟังแล้วรู้สึกผิดขึ้นมาแปลกๆ



โอ๊ยยยยย อะไรของเขาวะ ถึงไม่มีฉัน เขาก็มีชีวิตของเขาเหมือนเดิมนั่นแหละ ฉันไม่ได้มีอะไรสลักสำคัญกับเขาเลยถ้าไม่มีน้ำหอมนั่น ฉันกับเขา เราก็ไม่มาอยู่กันตรงนี้หรอก!



ใช่ ฉันไม่มีความจำเป็นต้องรู้สึกผิดที่จะโกหกเขาหรือล่อลวงเขาเพื่อให้พวกเราพ้นจากสภาพนี้…



ต่อให้เขาจะตีดราม่าใส่ฉันแค่ไหน ไม่ว่ายังไงพรุ่งนี้ฉันก็จะจบเรื่องนี้ให้ได้



ฉันกำหมัดแน่นเพื่อเรียกสติตัวเองให้กลับคืนมา แต่พอมองไปที่ไลท์และรอยช้ำบริเวณแขนที่เขาเพิ่งจะทายาให้ฉันก็เผลอถอนหายใจออกมาหนักๆ



เฮ้อ ไอ้น้ำหอมบ้านี่มันมีผลแค่กับไลท์คนเดียวจริงๆ ใช่มั้ยเนี่ย...



60%

ตอนเช้า



ฉันนอนไม่หลับ… ใครจะไปนอนได้ลงในเมื่อไลท์พยายามจะก่อกวนและเรียกร้องความสนใจฉันอยู่ทั้งคืน เขาก็ไม่ได้จะปล้ำฉันหรอก แต่แบบ ผู้ชายอะไรไม่รู้ข้ออ้างสารพัดสารเพ ตั้งแต่ทายา หิวข้าว อยากมีเพื่อนดูหนัง บ้าบอจนฉันต้องนั่งง่อยๆ บนโซฟาและรอให้เขาหลับ แถมยังเสนอหน้ามานอนหลับซบฉันอีกต่างหาก พอจะลุกออก ก็เหมือนมีเรดาห์จับการเคลื่อนไหว ฉันแค่ขยับนิดนึง เขาก็ลืมตามาจ้องฉันแล้ว



เออ… เอาเถอะ อย่างน้อยมันก็ไม่ได้เลยเถิดขนาดที่ฉันกลัว และทุกอย่างจะจบลงวันนี้แหละ!



ฉันรู้สึกเหมือนเวลาผ่านไปนานมาก ไลท์นอนหลับบนโซฟาและซบไหล่ข้างซ้ายของฉัน ส่วนฉันก็ตาตื่นจนกระทั่งแสงสว่างลอดผ่านม่านเข้ามาบ่งบอกว่าเช้าแล้ว



ไลท์ตื่นมาแต่งตัวด้วยท่าทีปกติ เสมือนกับเมื่อวานเขาไม่ได้พูดอะไรกับฉัน หน้าตาเขาดูสดใสเหมือนคนนอนเต็มอิ่ม ส่วนฉันอะเหรอ เหมือนศพที่ตายมาแล้วสิบชาติเศษ ใต้ตาดำคล้ำแถมเมื่อยไหล่เพราะโดนซบอีกต่างหาก



เป็นเวรเป็นกรรมของฉันจริงๆ สาดน้ำหอมผิด ชีวิตเปลี่ยน เฮ้อออออ!



พวกเราจัดการตัวเองเสร็จเรียบร้อยก็นั่งแท็กซี่ไปที่เรือนจำเพื่อเยี่ยมพ่อของเขา ฉันนั่งคิดอยู่ในหัวหลายอย่างว่าจะพูดอะไรดี เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะกับการที่จะพูดประโยคที่ทำให้คนซึ้งจนน้ำตาไหล หรือฉันจะขอให้เขาร้องไห้เลยดีวะ สั้นๆ และชัดเจน…



แต่ใครมันจะไปร้องไห้เพราะคำขอร้องกันวะ คราวที่แล้วฉันก็ลองกับผู้หญิงคนนั้นไปครั้งนึง ยัยนั่นก็มโนว่าฉันจะข่มเธออีก ไม่เคยมีใครเข้าใจจุดประสงค์ที่แท้จริงของฉันสักคน!



โอ๊ยยย ยิ่งคิดฉันก็ยิ่งเครียด และยิ่งเครียดฉันก็ยิ่งเก็บท่าทีตัวเองไม่ได้ ฉันเผลอเอามือสองข้างขยุ้มหัวขณะที่เรานั่งอยู่บนแท็กซี่ฝั่งด้านหลังข้างๆ กัน และนั่นทำให้ไลท์หันมามองด้วยความสงสัยแต่เขาไม่ได้พูดมันออกมา



“ฉันแค่เซ็ตผม” ฉันตอบแทนสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามแล้วทำหน้าเจื่อนๆ



“เซ็ตให้มันยุ่งอะนะ” เขาย่นคิ้วแล้วกระตุกยิ้มเหมือนตลกก่อนจะพุ่งมือเข้ามาเหมือนจะบีบคอฉัน ฉันเลยโยกตัวหลบตามสัญชาตญาณป้องกันตัว หากแต่มือไลท์ไม่ได้พุ่งเข้ามาบีบคอฉันอย่างที่คิด มันกลับหยุดอยู่บริเวณเรือนผมข้างนึงของฉัน



“...”



อะ อะไร เขาจะช่วยทึ้งหัวฉันเหรอ? หรือจะกระชากผมฉันเพราะรำคาญ ฉันลนลานแล้วกลืนน้ำลายเมื่อเห็นสายตาและหน้าดุๆ ที่แฝงความน่ากลัวนั่นจ้องลงมา



“เอามือออก”



“ฮะ” ฉันงง ไลท์ถอนหายใจแล้วไม่ได้พูดอะไรต่อแต่ดึงแขนที่กำลังขยุ้มผมของฉันออกก่อนจะใช้มือข้างนั้นของเขาสางผมฉันลงมาด้วยท่าทีนิ่งๆ



“...”



อะไรอ่ะ เขากำลังช่วยฉันจัดผมให้เรียบร้อยอยู่เหรอ... คนอย่างเขาอะนะ



ฉันกะพริบตาปริบๆ ทำอะไรไม่ถูกเพราะไม่คิดว่าคนอย่างอีตานี่จะสามารถทำอะไรแบบนี้ได้ด้วย คือหน้าไม่ได้ไง ดูยังไงก็ให้รังสีเหมือนผีในเรื่องโฉบกระชากหัวมากกว่าผู้ชายที่จะมาลูบผมผู้หญิงอ่ะ



“จะไม่เอาแล้วใช่ปะ ผมเธออ่ะ... เดี๋ยวฉันจะโกนทิ้งให้”



“จะบ้าเหรอ” ฉันตีมือคนตัวสูงด้วยความตกใจ เพราะไม่รู้อันไหนล้อเล่น อันไหนพูดจริง ก็เวลาเขาพูดแล้วสีหน้าเขาไม่เปลี่ยนเลยนี่หว่า… ถ้าฉันตอบกวนประสาทไป พรุ่งนี้ฉันอาจจะตื่นมาพร้อมทรงสกินเฮดก็ได้ ใครจะไปรู้…



“ก็เห็นขย้ำซะขนาดนั้น”



“กะ ก็ให้มันมีวอลลุ่มไง เดี๋ยวหัวแบน” ฉันแถแล้วทำหน้าเหมือนฉันกำลังพูดเรื่องจริง ไม่อิงตลก



“อะเหรอ ได้ งั้นเดี๋ยวฉันช่วย” คนตัวสูงยิ้มชั่วๆ แล้วทำท่าจะขย้ำหัวฉันให้มันไม่เหลือซาก ฉันเลยผละตัวออกแล้วเบ้ปากพร้อมกับตีแขนเขาดังเพี๊ยะอีกรอบ



ช่วยอะไรล่ะ ช่วยให้มันแย่ลงกว่าเดิมอะเหรอ! ฮึ่ย!



“ตีอยู่นั่นแหละ เดี๋ยวฉันตีกลับหรอก”



“ก็นายแกล้งฉัน”



“ไม่แกล้งเธอละจะให้แกล้งใคร แกล้งลุงแท็กซี่รึไง” ไลท์จิ๊จ๊ะ ส่วนฉันก็พยายามจะเลี่ยงมือซุกซนของเขา เพราะฉันระแวง ลุงแท็กซี่หัวเราะที่เราเปิดสงครามเล็กๆ ก่อนจะเอ่ยแซวด้วยประโยคที่ฉันไม่เห็นด้วยเท่าไหร่



“น่ารักนะคู่นี้ เหมือนลุงกับป้าสมัยสาวๆ”



น่ารักอะไรล่ะ น่าขนลุกล่ะสิไม่ว่า…



ฉันคิดอยู่ในใจแล้วหันไปทางอื่น ไม่อยากจะเสวนากับไลท์อีก ยังไงฉันก็จะแยกกับเขาอยู่แล้ว ไม่อยากจะวุ่นวายวอแวและถูกเขาแตะเนื้อต้องตัวเท่าไหร่ ฉันเปลืองตัวมามากละ



“ถึงแล้วหนู” ลุงร้องบอกเมื่อส่งพวกเรามาถึงจุดหมาย ฉันหายใจเข้าลึกๆ เพื่อตั้งสติ ฉันไม่แน่ใจว่าวันนี้ฉันจะทำสำเร็จรึเปล่า แต่แค่ฉันรู้ว่าพ่อไลท์อยู่ที่ไหน ฉันก็สามารถจะมาหาเขาได้อีก ถ้าฉันต้องการ



ฉันกับไลท์เดินลงจากรถแล้วแยกกันเพื่อให้พวกเขาค้นตัวและดำเนินการตามขั้นตอนการเข้าเยี่ยม ซึ่งการเยี่ยมผู้ต้องหาจะมีเป็นรอบๆ และมีเวลาจำกัดสำหรับการพูดคุย เมื่อตรวจร่างกายและค้นตัวแล้วพบว่าฉันกับไลท์ไม่ได้มีของต้องห้าม เจ้าหน้าที่ก็ให้พวกเราผ่านเข้าไปด้านใน



ฉันเกร็งนิดๆ ตอนที่พวกเราเดินไปบริเวณแดนขัง  มีผู้ต้องหาและญาติพวกเขาหลายคนยืนกันเป็นจุดๆ คุยกันผ่านสายโทรศัพท์เครื่องนึงที่ต่อเข้ากับด้านในและมีกระจกกั้นระหว่างพวกเขา บางคนหัวเราะ บางคนร้องไห้



ฉันเดินพร้อมความรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ในขณะที่ไลท์ตีสีหน้านิ่งอย่างที่เขาชอบทำ พอฉันกำลังจะได้เจอจริงๆ แล้วสมองของฉันก็ว่างเปล่าไปซะทุกอย่าง



เจ้าหน้าที่ไปตามพ่อของไลท์และบอกให้พวกเรารออยู่พักนึง



ฉันคิดวนอยู่ในหัวอยู่หลายอย่างว่าฉันจะพูดอะไรกับเขา แต่สุดท้ายฉันก็ไม่ได้พูด



          เพราะพ่อของไลท์ไม่ยอมออกมา...


100%
ทำไมมมมมม
ทำไมละพ่ออออ
นังเด็มอุตส่าห์พยายามมาหาเลยนะ 55555555
ออกมาเจอมันสักหน่อยมั้ยยย
สงสารรรร ฮื้ออออออ



5555555555555555555555555555555

ขอโทษที่ไม่ได้มาอัพนานค่ะ

เจนกลับมาแล้ววววว


ตอนนี้อีไลท์เปิดพรีอยู่น้าาาาาาาาาา

ปกมันดีงามเว่อร์อะ 55555555555555+

ใครอยากได้คลิกอ่านรายละเอียดที่ตอนถัดไปหรือ

>คลิก<


สั่งซื้อได้ที่ >> www.jennydrenger.com

หรืออินบ็อกเพจ JENNY D RENGER 

ได้เลยน้าาาาา


รักนาง ชอบนาง

ติดแฮชแท็ก

#ไลท์โดนของ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

6,374 ความคิดเห็น

  1. #6278 amine mine (@arun2520) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 15:29
    พ่อฆ่าแม่??
    #6278
    0
  2. #5108 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 12:14
    เกิดอะไรกับพ่อลูกคู่นี้
    #5108
    0
  3. วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 04:02
    มีe bookมั๊ยคั
    #4944
    0
  4. #4120 ลายหมึก (@sunonwater) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:17
    ไลนี่มันดุโหดสม่ำเสมอจริงๆ
    #4120
    0
  5. วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 02:36
    ซับซ้อนไปหมดฮืออออ
    #2910
    0
  6. #2904 กระตุ่ยย~ (@ploy_suwannasri) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 09:04
    ทำไมพ่อไลท์ไม่มา ไลท์ปิดบังไรแน่เลย


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 5 ธันวาคม 2560 / 09:05
    #2904
    0
  7. #2903 MajorChippy (@mayechippy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 01:21
    วงวารเด็ม55555
    #2903
    0
  8. #2902 $pirit Finger$ (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 01:04
    อ้าววววววลุง ไรเนี้ยยยยย
    #2902
    0
  9. #2901 Namtip15 (@Namtip15) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 20:22
    วายยยยย?
    #2901
    0
  10. #2900 แทฮยองที่รัก (@phatphs) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 17:04
    ถถถถถถถถ
    #2900
    0
  11. #2899 Lisa-Yoshiyukii (@Lisa-Yoshiyukii) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 16:20
    เด็มททนๆเถอะลูกก
    #2899
    0
  12. #2898 DranDran (@DranDran) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 16:16
    โอ้ยสงสารน้องเด็มตั้งใจจะมาหาพ่อไลน์. ต่อๆๆๆ
    #2898
    0
  13. #2897 Na_999th (@onenazaaaaa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 14:45
    อ้าว ผิดแผน
    #2897
    0
  14. #2896 NAME :: Aida (@i_da) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 14:27
    อ้าว อล้วทีนี้จะทำไงต่อดีเนี่ย
    #2896
    0
  15. #2895 Lisa-Yoshiyukii (@Lisa-Yoshiyukii) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 09:06
    ถึงจะโหดแต่น่ารัก5545₩
    #2895
    0
  16. #2894 แทฮยองที่รัก (@phatphs) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 03:43
    ใจจะขาด เด็มรักไลท์ทิ้งงี้
    #2894
    0
  17. วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 20:16
    ไลท์กับพ่อน่าจะมีปัญหากันเรื่องแม่หรือเปล่า 55
    #2893
    0
  18. #2892 อัยย์จันทร์ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 19:48
    อ้อนทีเกือบขาดใจ คนอ่านอ่ะ 55555 งื้ออ น่ารักก
    #2892
    0
  19. #2891 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 12:57
    ไลท์มีปมอะไรพ่อหน้าสงสารอยู่นะ เด็มให้กำลังใจไลท์เยอะๆน้าาา^^
    #2891
    0
  20. #2889 khem22 (@iamkhem22) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 12:16
    งื้อออออ้อนขนาดนี้ใจอ่อนเถอะเด็ม
    #2889
    0
  21. #2888 Namtip15 (@Namtip15) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 09:36
    ใจเริ่มจะอ่อนแล้ววว
    #2888
    0
  22. #2887 MajorChippy (@mayechippy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 09:01
    งือออ อย่าดราม่าเยอะน้าาา บางทีน้ำหอมอาจจะไม่ได้มีผลอะไร แต่ไลท์อาจจะถูกใจเด็มจริงๆไหมอ่ะ แบบอารมณ์ว่าชอบอ่ะคนนี้ จะเอา 55555 -.,-
    #2887
    0
  23. #2886 mamacream (@mamacream) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 06:22
    เด็มหวั่นไหวแล้วใช่มั้ย
    #2886
    0
  24. #2885 sbphatsachol (@sbphatsachol) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 05:23
    หรือทั้งหมดอาจไม่ได้เป็นเพราะน้ำหอมจริงๆ น้ำหอมอาจมีส่วนแต่คงไม่ใช่ทั้งหมด อ่านแล้วคือหดหู่ตามเลย ดูทรงแล้วพ่อนางก็เป็นคนรักลูกคนนึงนี่แหละ วันข้างหน้าไลท์อาจจะคิดว่าที่เด็มมาทำอย่างงี้ด้วยเป็นเพราะน้ำหอมหรอ? ฮืออออออออ ไม่เอาาา
    #2885
    0
  25. #2883 pinkkiepieee (@pinkkiepieee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 07:30
    น่ารักกกก ไม่อยากจะคิดตอนน้ำหอมคลายเด็มต้องคิดถึงนางแน่ๆ
    #2883
    0