Temporary Bliss ข้ามคืน | CHANBAEK END

ตอนที่ 5 : ข้ามคืนครั้งที่ 4 : ข้อตกลงของเรา [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,574
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    2 พ.ย. 59

TEMPORARY BLISS : CHAPTER 4

ข้ามคืนครั้งที่ 4 : ข้อตกลงของเรา

#ฟิคคืนของชานแบค

 

            “คะ...คุณมาได้ไงนั่นคือประโยคแรกที่ผมถามปลายสาย เราสบตากันผ่านบานหน้าต่างที่ขวางกั้น เขากำลังยิ้มให้ผมแสดงความอ่อนโยนที่เหมือนกับหมาป่าเจ้าเล่ห์ให้ผมดู ผมขมวดคิ้วมุ่ยไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงโผล่มาอยู่ที่นี่

 

            ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เขาขับไสไล่ส่งให้ผมกลับมาเอง

 

            (เรานัดกันไว้)

 

            อะ...

 

            (ลืมแล้วเหรอ ?)

 

            ผม...คำพูดของเขาทำให้สมองของผมอื้ออึงไปหมด ประมวลคำตอบช้าจนน่ารำคาญ ผมมองเขาอยู่แบบนั้นสักพัก ฟังเสียงของเขาที่เรียกผมให้ลงไปเปิดประตูให้เขา มันไม่ใช่การต่อว่าหรือบังคับ น้ำเสียงของเขามันนุ่มชวนฟังราวกับวอนขอความเมตตา

 

            ขอความเมตตาจากคนที่ไม่มีอะไรจะให้อย่างผม...

 

            (ผมคิดถึงคุณนะแบคฮยอน)

 

            “…”

 

          (ผมอยากกอดคุณ...จะแย่อยู่แล้ว)

 

            สุดท้ายพอถูกรบเร้ามากๆ ผมก็ยอมลงไปเปิดประตูให้เขา ดีที่ตอนนี้พวกแม่บ้านพากันกลับที่พักไปหมดแล้ว เลยไม่มีใครมาวุ่นวายกับพวกเรา ผมพาชานยอลมาที่ห้องนอนของตัวเอง ใจนึงก็สับสนว่าทำไมผมถึงต้องทำแบบนี้

 

            ความเงียบของคฤหาสน์ทำให้ผมได้ยินเสียงหายใจและเสียงหัวใจของตัวเองอย่างชัดเจน

 

            ทุกย่างก้าวของผมสั่นราวกับว่าตอนนี้ผมกำลังถูกนำทางไปนรกโลกันต์ ตลอดระยะทางที่มาห้องของผมมันสั้น แต่กลับยาวนานในความรู้สึกของผม ผมไม่แม้แต่จะปริปากคุยอะไรกับชานยอล เขาเองก็เอาแต่เดินตามหลังผมเท่านั้น

 

            ความเงียบของเราคือคำตอบของกันและกัน

 

            จนกระทั่งเราเข้ามาในห้องของผม สัญชาติญาณเสือของเขาก็สถิตร่างแทบจะทันที !

 

หมับ !

 

            “อื้อ !” ผมครางออกมาเมื่อชานยอลกระชากร่างของผมเข้าไปในอ้อมกอดแล้วฝังริมฝีปากลงมา บดเคล้าหนักหน่วงจนผมเจ็บไปทั่วริมฝีปาก ถึงกระนั้นเขาก็ยังสอดลิ้นเข้ามาเก็บเกี่ยวความหวาน ควานทุกอย่างที่จะกอบโกยจากผมไปได้ ใบหน้าของผมร้อนวูบแผ่นหลังถูกดันชิดกับบานประตูใหญ่

 

            เสียงหอบหายใจดังควบคู่ไปกับเสียงจูบที่โหยหา ชานยอลประคองใบหน้าผมเอียงองศาให้ปรับมุมเข้ากันได้มากขึ้น ส่วนมือของผมก็ขยุ้มเสื้อตรงอกของเขา ภาวนาขอให้ตัวเองอย่าทรุดลงไปเพราะตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนขามันไร้เรี่ยวแรงเหลือเกิน

 

            เขาไม่ปล่อยให้ผมขัดเขินหรือว่าดำเนินอะไร เขาปล่อยให้ผมเป็นฝ่ายที่โหยหาสัมผัสของเขา...

 

            เขาทำให้ผมแทบคลั่งไม่ต่างจากพวกเล่นยาที่ขาดยาเพ้อฝันพวกนั้นไม่ได้ ถ้าชานยอลคือหมาป่า แล้วมือหนาคือกับดับ สัมผัสของเขาก็คงเป็นยาพิษรสหวานที่ไม่ว่าใครก็ปฏิเสธไม่ได้ สุดท้ายแล้วเมื่อหลงลงมาในวังวนแห่งความต้องการ

 

            ก็ทำได้แค่ดิ้นรนให้ร้าวรานในกับดับแสนหอบหวานเท่านั้นเอง...

 

            หยุด...หยุดก่อน แฮ่ก ร่างของผมถูกผลักลงบนเตียงขณะเดียวกันอีกฝ่ายก็ยังไม่ถอนจูบออกไป ชานยอลไม่ต่างจากสัตว์ร้ายที่กำลังจะกินเหยื่ออย่างผม มือหนารั้งเสื้อผมออกจากกายก่อนที่ริมฝีปากร้อนจัดจะจูบไปทั่วลาดไหล่เนียนขาว

 

            ความรุ่มร้อนจากริมฝีปากเขามันทำให้ผมรู้สึกวูบวาบราวกับถูกสาปยังไงยังงั้น

 

            ชานยอล...เดี๋ยวก่อน...อะ

 

            “เราค่อยคุยกันทีหลังได้ไหม

 

            “อะไรนะ...!”

 

    “ผมอยากกอดคุณจะแย่แล้ว แบคฮยอน

 

            ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แค่อีกฝ่ายพูดคำนั้นออกมาเบาๆ ผมก็เลื่อนมือที่ดันเขาออกเป็นโอบคอเขาไว้ ปล่อยให้เขาทำตามใจราวกับตัวเองไม่มีความรู้สึก หัวใจของผมยังคงเต้นปกติ ลมหายใจของผมก็ไม่ได้ขาดห้วงหรือสั่นไหว ดวงตาของผมก็ยังคงรับรู้ได้

 

            ผมยังคงมองเห็นผู้ชายตรงหน้าที่โอบกอดผมซ้ำๆ

 

            สัมผัสของเขามันแนบชิดไปทุกสัดส่วน รสจูบของเขายังปลูกฝังไปทั่วร่างกายของผม สัมผัสแสนรุ่มร้อนก็กระชับอยู่บนเรียวปาก ทุกๆอย่างของเขาทำให้ผมหลงลืมสิ่งรอบกายไป

 

            จนกระทั่งมันจบลง ผมนอนหันหลังให้เขา ระยะห่างเพียงเล็กน้อยคือสิ่งที่กั้นกลางเราไว้ทำให้เราไม่สามารถเข้าใกล้กันได้ ผมเหนื่อยแทบตาย ความอุ่นร้อนที่เขาฝังไว้ยังคงอยู่ในร่างกายของผม เสียงหอบหายใจที่เริ่มแผ่วลงไม่ได้ทำให้สติของเราเลือนหายไป

 

            และมันทำให้ความสงสัยปะทุขึ้นมา

 

            ชานยอล คุณยังไม่หลับใช่ไหม ?

 

            “ว่าไงที่รักของผมเสียงทุ้มชวนฟังกระซิบเข้าที่ข้างหูพร้อมกับท่อนแขนอุ่นพาดผ่านเอวบางรั้งร่างผมเข้าไปในอ้อมกอดจนแผ่นหลังแนบชิดกับอกกว้างอุ่นร้อน มีอะไรเหรอ ?

 

            “เวลาที่คุณทำแบบนี้กับใคร

 

            “…”

 

            “คุณเคยรู้สึกอะไรบ้างไหม ?คำถามของผมคงทำให้อีกฝ่ายชะงักไปเล็กน้อย ดูได้จากลมหายใจที่เผลอหยุดไปชั่วขณะก่อนที่จะกลับมาหายใจปกติ ชานยอลไม่ได้พลิกร่างผมให้หันไปมองหน้าเขา เขาเพียงแค่เท้าแขนกับหมอนยันศีรษะขึ้นมามองผมที่ยังคงหันหลังให้เขา

 

            หมายถึงการกอดใครสักคนน่ะเหรอ ?

 

            “…ใช่

 

            “ทำไมถึงถามล่ะ ?

 

            “ผมอยากรู้

 

            “…”

 

            “อยากรู้ว่าการกอดใครสักคน มันจะรู้สึกอะไรบ้างไหม ?

 

            “แล้วตอนถูกผมกอด คุณรู้สึกอะไรยังไง ?

 

            “อะ...คำถามของเขาที่ผมเบิกตากว้างนิดหน่อย ไม่คิดว่าจะถูกย้อนถามกลับมาแบบนี้ ทว่าเขาก็ไม่ได้เร่งเร้าให้ผมรีบตอบ ผมเลยทบทวนว่าสองครั้งที่ผมถูกเขากอดมันรู้สึกยังไง ครั้งแรกยอมรับว่ามันตื่นเต้นและกลัวไปหมด แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันเงียบสงบ

 

            เราสองคนทำมันตามความปรารถนาของเรา

 

            ไม่

 

หืม ?

 

ไม่รู้สึกอะไรผมตอบเสียงแผ่ว แต่มันจริงอย่างที่ผมรู้สึก แรกเริ่มมันอาจจะแปลกประหลาด แต่ตอนนี้มันกลับ...ว่างเปล่า

 

            “ใช่ไหมล่ะ

 

            “หืม ?

 

            ไม่เห็นต้องรู้สึกอะไร แค่พอใจกันก็พอ

 

            นั่นเป็นสิ่งที่เรารู้สึกเวลากอดคนอื่นสินะ กับคนกอดอาจจะรู้สึกแบบนั้น แล้วกับคนที่ถูกกอดล่ะ มันจะเป็นยังไง ตัวผมตอนนี้ยังไม่เข้าใจอะไร อาจเพราะว่านี่เป็นความสัมพันธ์ฉาบฉวยที่ตอนเช้ามันก็จบลง ไม่มีสานต่อ ไม่มีการทำอะไรให้กัน

 

            อีกอย่างเราแทบจะไม่รู้อะไรของกันและกันเลยสักนิด

 

            นอกจากเสียงลมหายใจและสัมผัสของอีกฝ่ายที่จะมอบให้

 

ผมอยากนอนแล้ว พอคิดว่าผมไม่จำเป็นต้องรู้สึกอะไรอย่างที่เขาบอก ผมก็ขยับตัวห่างจากเขานิดหน่อยก่อนจะบอกเขาพลางหลับตาลง ข่มให้ตัวเองนอนหลับ แม้จะได้ยินเสียงเขากระซิบบอกให้ผมหลับฝันดีแล้วกอดผมไว้แนบชิดร่างอีกครั้ง ผมกลับไม่รู้สึกยินดีหรืออยากได้มันเลยสักนิด

 

กลับกันไม่รู้ว่าเพราะอะไรทั้งๆที่ถูกกอดเอาไว้แบบนั้น

 

    ผมกลับรู้สึกอ้างว้างไม่ต่างจากนอนอยู่คนเดียว...

 

            นี่คงเป็นอีกความรู้สึกของคนที่ถูกกอดสินะ...

 

            และก็เหมือนกับวันนั้น...

 

            คุณจะไปแล้วเหรอ ?

 

กึก !

 

            “ผมมีประชุมเช้าน่ะ

 

            “แต่นี่มัน...เพิ่งตีห้า

 

            “มันจะดีกว่าถ้าผมกลับก่อนที่พ่อของคุณจะกลับมาชานยอลตอบพร้อมส่งยิ้มมาให้ผมหลังจากแต่งกายตัวเสร็จเรียบร้อย นัยน์ตาสีสวยทอดลงมองเรือนกายของผมที่ถูกแต่งแต้มด้วยฝีมือของเขา ร่างสูงเลยทิ้งตัวลงนั่งข้างๆเอื้อมมือมาลูบหัวเบาๆ แล้วคืนนี้ผมจะมาหาอีกนะ

 

            “...

 

            “ทำไมทำหน้าแบบนั้น เหงาเหรอที่ผมจะไป ?

 

            “ก็...เปล่าผมปฏิเสธใบหน้ายังคงเรียบนิ่งไม่แสดงอาการอะไรออกมา ชานยอลเลยยิ้มอย่างเอ็นดูอีกครั้งก่อนจะรั้งใบหน้าผมให้เชิดขึ้นรับสัมผัสแสนหวานจากเขา ปลายลิ้นร้อนชื้นสอดเข้ามาเก็บเกี่ยวความหวานซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฝากความอบอุ่นเอาไว้ให้ผมได้จำถึงเรื่องราวของเราที่ดูเหมือนจะทอดยาวไม่มีวันจบ

 

            ถึงผมจะไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงยอมตกลงทำอะไรแบบนี้...

 

            แต่ผมกลับรู้สึกว่ามันก็ไม่ใช่เรื่องไม่ดีอะไรที่จะทำ...

 

            ผมไปนะ

 

            “ครับผมพยักหน้ารับสัมผัสรุ่มร้อนที่หน้าผากอีกครั้ง ก่อนที่ร่างสูงจะผละออกไปจากห้องนอนของผม สักพักผมก็เคลื่อนกายบอบใต้ผ้าห่มที่มีเพียงเชิ้ตขาวติดตัวเท่านั้นไปมองดูอีกฝ่ายจากหน้าต่าง ผมเห็นเขากำลังคุยโทรศัพท์ เหมือนจะหัวเราะให้ปลายสายนิดหน่อย ราวกับว่าบทสนทนาของเขากับอีกคนจะเป็นเรื่องที่น่าสนุกมากยังไงยังงั้น

 

            ผมมองภาพนั้นจนเขาออกรถลับสายตาไป พลางกลับมาคิดเองในใจ...

 

            ผมไม่เคยได้คุยกับเขาเรื่องอื่นเลย...

 

มหาลัย

 

            แม้ว่าเมื่อคืนอีกฝ่ายจะเล่นงานผมไว้หนัก แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังพาตัวเองมาเรียนต่างจากเมื่อวานที่โดดเรียนไปเดินเล่น ดีหน่อยที่วันนี้ผมมีเรียนคาบบ่ายเลยได้นอนพักเอาแรงอยู่นานหลายชั่วโมงเลยทีเดียว ทว่าพอมาเรียนผมกลับต้องทนเห็นภาพบาดตาของ...

 

            เดี๋ยววันนี้เราไปดูหนังกันนะ ซอยอลจะได้ไม่เบื่อ

 

            “แต่ถ้าไปแล้วจงอินหลับอีก ก็ไม่ไปนะ น่าเบื่อกว่าอีก เสียงหวานแหววของคู่รักทำให้ผมเกิดอาการเหม่อลอยไปชั่วขณะ ผมมองภาพคนที่ผมชอบด้วยความรู้สึกหลากหลาย ยิ่งตอนที่จงอินกับซอยอลแฟนของเขาสวีทกัน

 

            หัวใจผมก็เหมือนจะ...พังยังไงยังงั้น

 

            รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่จงอินบอกลาแฟนแล้วเดินเข้ามาในคลาสของผม ฝีเท้าที่ขยับเข้ามาใกล้จนในที่สุดอีกฝ่ายก็ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆโบกไม้โบกมือตรงหน้าผมเป็นการเรียกสติ

 

            เหม่ออะไรแบค ไม่สบายเหรอ ?

 

            “อะ...เอ่อ เปล่าผมส่ายหน้าเผลอสะดุ้งกับการกระทำเมื่อกี้ เล่นเอาต้องรีบหันมาโฟกัสหน้าห้องเรียนเตรียมตัวรออาจารย์ ผมกับจงอินเราเป็นเพื่อนกันมานาน รู้จักกันดีกว่าใครๆ จนกระทั่งซอยอลเข้ามาในชีวิตของเขา ก็ดูเหมือนว่าผมจะกลายเป็นเศษเกินไปในพริบตา

 

            ตอนแรกมันก็เฉยๆนะ แต่พอนานไปผมก็เริ่มรู้ตัวว่าหลงรักเพื่อนของตัวเอง

 

            และคนที่รู้สึกก่อนคนที่ไม่เคยรู้อะไร จุดจบของมันคือกลายเป็นผู้แพ้เสมอ...

 

            แล้วเมื่อวานไปไหนมา อยู่ดีๆก็ขาดเรียน

 

            “ไม่สบายนิดหน่อยน่ะ

 

            “งั้นวันนี้ก็ยังไม่หายดีล่ะสิท่า หน้านายยังดูไม่โอเคอยู่เลยเจ้าตัวว่าพร้อมเขยิบหน้าเข้ามาใกล้เล่นเอาหัวใจผมเต้นผิดจังหวะ ใบหน้าที่ห่างกันไม่มากทำให้ดวงตาของผมหลุกหลิกจนน่าสงสัย มีอะไรเหรอ นายดูเหมือนมีอะไรปิดบังฉันนะ

 

            “ไม่มี...ไม่มีอะไรผมส่ายหน้าอีกครั้งผละหน้าออกมา กลัวว่าเขาจะได้ยินเสียงหัวใจของตัวเอง จงอินขมวดคิ้วนิดหน่อยที่ผมทำแบบนั้น แต่ด้วยนิสัยของเขาการเงียบไปไม่ใช่สิ่งที่ชอบทำ เขาเลยเซ้าซี้โดยการยิ้มให้ผม หลอกถามต่างๆนานาราวกับว่าการแกล้งผมเป็นเรื่องสนุก

 

            ผมชอบรอยยิ้มของเขา ขณะเดียวกันผมก็ไม่เคยได้รับมาครองอย่างแท้จริง

 

            งั้นวันนี้ไปนอนบ้านฉันนะ ฉันมีของจะให้นายดู

 

            “อะไรนะ...ผมเบิกตากว้างตอนที่ได้ยินแบบนั้น ในใจมันเต้นโครมครามไปในทิศทางที่หลากหลาย แต่ทว่าพอนึกถึงที่ได้ยินว่าอีกฝ่ายชวนแฟนไปดูหนังเย็นนี้ก็ทำให้ความตื่นเต้นหายไป

 

            เขาคงชวนผมไปดูของที่ทำให้แฟน...

 

            วันนี้ฉันไม่ว่างน่ะ ขอโทษนะ

 

            “ช่วงนี้เป็นไรไปเหรอแบค รู้สึกเหมือนนายทำตัวห่างเหินกับฉันจัง

 

            “…”

 

            ฉันทำอะไรผิดไปงั้นเหรอ ?

 

LOADING 100 PER

เจิมรอพี่ชานรุกหนัก ตอกย้ำถึงข้อตกลง !

รอเยอะอัพไวนาจา

เรื่องนี้เป็นภาคต่อฟิคคริสเฉิน TEMPORART REGEN นะคะฝากติดตามด้วยน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้กำลังใจแบคฮยอน

 เมื่อพูดถึงค่ำคืนของพวกเขา อย่าลืมติดแท็กในทวิต !

#ฟิคคืนของชานแบค

 (c) Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

872 ความคิดเห็น

  1. #843 PinkySirakarn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 11:32
    ไม่ชอบชานยอลลลเลยย ทำตัว โอ้ยยยย
    #843
    1
  2. #831 Pn Bunyaporn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 16:21
    ฉันทำอะไรผิดเหรอ ..ผิดที่มีแฟนค่ะ 555
    #831
    1
  3. #820 Jhying (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 01:03
    อยากจะตีคุณชานยอลจริง ๆ
    #820
    1
  4. #733 nsjcbw. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 07:37
    คิดจะมาก็มาคิดจะไปก็ไป
    #733
    1
  5. #636 pcy921 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 17:00
    นี่คิดว่าแบคเริ่มผูกติดกับชานยอลเกินไปละ สงสาร
    #636
    1
  6. #571 Ppp (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 19:45
    แอบมากินลูกเขาถึงบ้าน อหหหหหหหหห

    กล้ามากกกกกกกกกกกกกกกกกกกล #พ่นไฟ

    กลางวันไม่รุ้จัก กลางคืนเรียกที่รัก อิด๊อกกกกกกกกก
    #571
    1
  7. #83 noey_7712 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 12:18
    รอค่ะรอออ!!!
    #83
    1
    • #83-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 5)
      4 พฤศจิกายน 2559 / 07:40
      จะรีบอัพน้า
      #83-1
  8. #82 noey_7712 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 18:11
    บางทีก็อยากต่อยพี่ชานน!!
    รอค้าาาาา
    #82
    1
  9. #81 HaeEun_Hyuk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 00:06
    รักเพื่อนก็ไม่สมหวัง ยังจะไปมีข้อตกลงกับชานยอลอีก โอย /นวดขมับ
    #81
    1
  10. #80 pichaya_aom (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 21:20
    สงสาแบคคคคน้ำตาซึมเบาๆ
    #80
    1
  11. #79 nongmuiza (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 19:53
    รู้สึกสงสารแบคฮยอนมากToT
    #79
    1
    • #79-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 5)
      2 พฤศจิกายน 2559 / 17:45
      สตรองไว้ แงงง
      #79-1
  12. #78 poisonbabe (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 18:48
    ชานนยอลเห้นเเค่เเบคเป็นเครื่องระบายความใคร่เท่านั้นเอง อยากก้มางี้ ขอไคเเบคหน่อย5555
    #78
    1
  13. #77 Thedav_20 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 18:41
    มันค้างงงงงงงง
    #77
    1
  14. #76 HaeEun_Hyuk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 03:23
    อึดอัดมากสังโค๊มมมมมม
    #76
    1
  15. #75 oil_exo-l (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 12:50
    สักวันหนึ่งเราจะรู้สึกเอง....
    #เพ้อเบาๆ
    #75
    1
  16. #74 kaminuki (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 11:37
    แม่งแก่แล้วยังจะใจร้ายอีกอิพี่ชาน
    #74
    1
  17. #72 RealFdm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 22:33
    ปาร์ ชานยอล... นาย!!!!! แบคฮยอนอ่าาาา ต้องเจ็บมากแน่เลย
    #72
    1
    • #72-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 5)
      29 ตุลาคม 2559 / 07:28
      ตอนนี้ยังไม่รู้สึกอะไรหรอก...
      #72-1
  18. #71 HaeEun_Hyuk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 22:14
    หนูก็ยอมเค้าไปหมดเลยอ่ะลูกกก อย่าทำแบบนี้สิ T T อย่าเป็นแค่ที่ระบายความอยากเขาสิ หนูจะเจ็บเองนะ TOT
    #71
    1
    • #71-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 5)
      29 ตุลาคม 2559 / 07:28
      เราต้องสตรองนะ
      #71-1
  19. #69 poisonbabe (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 18:58
    อิพี่เเม่ม มีความอยากอะไรเบอร์นั้นนน
    #69
    1
    • #69-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 5)
      28 ตุลาคม 2559 / 19:27
      คนเราต้องหิวโหย5555
      #69-1
  20. #68 คนมันทำไมอ้อ? (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 17:25
    พี่ชานเขากระหายมาจากไหนเนี่ย5555555
    #68
    1
  21. #67 poisonbabe (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 00:40
    เเบคควงผู้ใหม่เลยเถอะ
    #67
    1
    • #67-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 5)
      27 ตุลาคม 2559 / 15:19
      เพิ่งเปิดเรื่องเอง อย่ารีบร้อนสิ55555
      #67-1
  22. #66 oil_exo-l (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 14:57
    แกไม่นึกถึงความรู้สึกแบคเลยชินะชานยอล
    #66
    1
    • #66-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 5)
      26 ตุลาคม 2559 / 16:11
      ความรู้สึกเราต้องรับผิดชอบเอง...
      #66-1
  23. #65 HaeEun_Hyuk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 13:32
    ทำไมพี่ชานเอาแต่ใจอ่ะ แล้วความรู้สึกน้องล่ะ T T
    #65
    2
    • #65-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 5)
      26 ตุลาคม 2559 / 14:17
      มันต้องจบในตอนเช้า...
      #65-1
    • #65-2 คนมันทำไมอ้อ?(จากตอนที่ 5)
      28 ตุลาคม 2559 / 17:24
      พี่ชานเขากระหายมาจากไหนเนี่ยย555555
      #65-2
  24. #64 Bbest sin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 11:38
    รอนะคะ
    #64
    1