Temporary Bliss ข้ามคืน | CHANBAEK END

ตอนที่ 14 : ข้ามคืนครั้งที่ 13 : ช้ำใจไร้คนรักษา [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,048
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    4 มี.ค. 60

TEMPORARY BLISS : CHAPTER 13

ข้ามคืนครั้งที่ 13 : ช้ำใจไร้คนรักษา

#ฟิคคืนของชานแบค

 

-BEAKHYUN PART-

 

            เหมือนกับขยะที่ถูกทิ้ง...

 

            ผมยืนนิ่งอยู่หน้าห้องอาหาร จุดเดียวกับที่เจอจงแดและพ่อของผมที่มาทานข้าวด้วยกัน ทว่าตอนนี้กลับไม่เหลือใครสักคน มีเพียงผมเท่านั้นที่ยืนอยู่ตรงนี้เพียงผู้เดียว มันไม่ใช่เรื่องแปลกที่ชานยอลจะวิ่งตามหลานเขาไป เขาคงแปลกใจไม่น้อยที่จู่ๆก็เจอจงแดที่นี่ แถมยังมาเจอตอนที่อยู่กับพ่อของผมอีก

 

            แต่ที่มันน่าแปลกใจคือทำไมพ่อผมถึงต้องวิ่งตามไปด้วย “

 

            พ่อขอไปดูจงแดแปปนึงนะ

 

            คำพูดนั้นยังลอยอยู่ในหัวของผมราวกับเทปที่กรอซ้ำไปซ้ำมาหาจุดสิ้นสุดไม่ได้ ผมไม่เข้าใจเลยว่าทำไมพ่อถึงต้องตามจงแดไป ทั้งๆที่ชานยอลก็วิ่งไปหาหลานชายเขาแล้ว ผมไม่รู้เหตุผลเรื่องนั้น รู้แค่ว่าตอนที่เห็นแผ่นหลังของพ่อที่วิ่งตามจงแดไป

 

            ผมก็รู้สึกอ้างว้างขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

 

            โดดเดี่ยวขณะที่ไม่รู้อะไรเลย...

 

            แบคฮยอน

 

            “พ่อครับ...

 

            “รอนานไหม

 

            “…”

 

            “โทษทีนะ พ่อมัวแต่คุยกับชานยอลนานไปหน่อย ผมไล่สายตาเลื่อนลอยมามองใบหน้าหล่อเหลาของพ่อตัวเองที่ยกยิ้มสำนึกผิดให้ผม ยังคงทำตัวปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผิดกับผมที่รู้สึกตงิดใจ ผมรู้ว่าการมาทานอาหารร่วมกัน มันย่อมไม่ใช่เรื่องแปลก

 

            แต่ที่แปลกทำไมพ่อต้องมากับจงแด ผมไม่ได้เกลียดจงแดนะ ผมแค่สงสัย พอรวมกับความรู้สึกสำคัญที่หายไป...

 

            มันอดเคว้งไม่ได้จริงๆ

 

            เขากลับไปแล้วเหรอครับ อาชานยอลน่ะ

 

            “อื้ม ไปส่งจงแดน่ะ

 

            “…”

 

            “ตอนแรกพ่อจะไปส่งจงแดให้เพราะพ่อเป็นคนพาเขามา แต่ชานยอลมันหวงหลาน มันเลยไล่พ่อกลับมาหาแบคฮยอนคุณพ่อพูดติดตลก ยิ้มขำนิดหน่อยให้กับสิ่งที่พูดออกมา ผิดกับผมที่ยังคงนิ่งไม่แม้แต่จะยิ้มหรือเคลื่อนไหวอะไรบนใบหน้า

 

            ผมนึกว่าวันนี้จะได้มีอะไรดีๆกับชานยอลซะอีก เขาอุตส่าห์ทำดีให้ผมเซอร์ไพรส์

 

            สุดท้ายก็แค่สายลมที่พัดผ่านมา

 

            ถือโอกาสดินเนอร์ด้วยกันเลยดีไหม ไม่ได้อยู่พร้อมหน้ากันมาพักใหญ่แล้วน้ำเสียงอ่อนโยนมาพร้อมกับการวางมือลงบนหัวผม ออกแรงขยี้เบาๆราวกับเรียกสติ ผมเลยพยักหน้ารับคำพูดของเขา คุณพ่อเลยกดริมฝีปากลงบนหน้าผากของผม

 

            สัมผัสแสนอ่อนโยนทำให้ผมหลับตาลงซึมซับมัน

 

            ไปครับคนเก่งของพ่อ วันนี้อยากกินอะไรบอกพ่อเลย พ่อเลี้ยง

 

            “คุณพ่อก็เลี้ยงตลอด ไม่ต้องมาทำเป็นป๋าใส่แบคเลยนะ

 

            “น่าๆ นานๆทีให้พ่อเป็นป๋าบ้างก็ได้ร่างสูงว่าพร้อมโอบไหล่ผมพาผมเข้าไปในห้องอาหารที่เขากับจงแดจองร่วมกันไว้ บอกตามตรงผมรู้สึกอึดอัดนิดหน่อย ทว่าก็ยังอดทนทำเป็นไม่รู้สึกอะไร เพราะผมอยากให้คุณพ่อสบายใจ

 

            มันดีกว่าถ้าผมไม่พูดอะไรที่ไม่ดีออกไปเลย

 

            ว่าแต่ดูเรากับชานยอลเข้ากันได้ดีนะ

 

            “อะ...

 

            สนิทกันเหรอ “

 

            “ก็...ไม่เชิงครับ อาชานยอลแค่อัธยาศัยดีผมตอบเลี่ยงๆ มันไม่ใช่เรื่องที่ผมควรพูดว่าผมกับเขาสนิทกันแค่ไหน เพราะพ่อคงไม่อยากรับรู้แน่ว่าลูกชายกับรุ่นน้องเขาเกินเลยกันไปมากกว่าคำว่า อาหลาน กัน ถ้าพ่อรู้เรื่องนั้นมันคงเป็นปัญหาใหญ่

 

            ซึ่งต้องขอบคุณพ่อที่ไม่ได้ซักไซ้อะไร เขาแค่พยักหน้าเข้าใจ

 

            จากนั้นพวกเราก็เปลี่ยนเรื่องคุย

 

            เกือบสามทุ่มที่ใช้เวลากลับบ้าน นี่แทบเป็นคืนแรกๆก็ว่าได้ที่ผมกลับมานอนคนเดียวในห้อง ไม่ได้ถูกชานยอลลากไปทำอะไรในคอนโดของเขา บอกตามตรงมันค่อนข้างอ้างว้างไม่เบา รู้สึกเหงาๆยังไงไม่รู้ตอนที่เห็นความว่างเปล่าในห้องนอนของตัวเอง

 

            ไม่มีกลิ่นโคโลญจน์ ไม่มีเสียงลมหายใจที่แว่วดังอยู่ข้างหู และที่สำคัญ...

 

            ไม่มีความอบอุ่นรินรดร่างกาย

 

            อย่ามาไร้สาระน่าแบคฮยอน เลิกคิดสักทีผมตอบตัวเองแบบนั้นพลางสะบัดไปมาไล่ความคิดที่เล่นงานผมอย่างหนัก คงไม่ใช่ผมคนเดียวหรอกมั้งที่เกลียดการเสพติดใครสักคน และรู้สึกเหงาทุกครั้งที่คนคนนั้นหายตัวไป ผมไม่อยากยอมรับว่าผมเสพติดชานยอล มันไม่ใช่แบบนั้น

 

            แต่เพราะก่อนหน้านี้มันมีเรื่องให้ผมคิดมาก และเขาก็เป็นคนเดียวที่อยู่ข้างๆ มันเลยทำให้ผมรู้สึกปลอดภัยเวลาเขาอยู่ด้วยกัน

 

            ทว่ามันก็แค่นั้น สุดท้ายเรามันก็แค่...

 

Rrrr !

 

            เสียงมือถือที่ดังขึ้นทำให้ผมหันมาให้ความสนใจกับปลายสาย ผมสอดมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงหยิบโทรศัพท์ตัวเองมาดูว่าใครคือคนโทรมา พอเห็นว่าเป็นคนที่ผมรู้จักเป็นอย่างดี ผมก็ไม่รีรอที่จะรับสายของเขาราวกับว่าผมรอเวลานี้อยู่

 

            ‘LUHAN CALLING’

 

             ฮัลโหล ว่าไงลู่หานผมกรอกเสียงใส่ปลายสายพร้อมทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงนอนของตัวเอง มีอะไรหรือเปล่าโทรมาดึกเชียว

 

            (เปล่า ก็วันนี้ไม่มีเรียนใช่ไหมล่ะ ก็เลยอยากโทรหาเท่านั้นแหละ)

 

            โทรมาแบบนี้ต้องมีเรื่องแน่ๆ

 

กึก !

 

            “บอกมานะว่ามีเรื่องอะไร

 

            (ก็ไม่เชิงว่ามีอะไรหรอก...) ปลายสายอึกอักเหมือนคิดหาคำตอบ แสดงให้เห็นว่าที่ผมพูดดักคอไปทำให้เขารับรู้ได้ว่าผมรู้ทันเขา แน่นอนว่าอีกฝ่ายเงียบไปสักพักจนผมเริ่มขมวดคิ้วใส่ เรียกชื่อเพื่อนรักให้ตอบรับกลับมาเผื่อว่าเขาจะเผลอปล่อยสายทิ้งไว้

 

            อย่าปล่อยให้ผมอยู่คนเดียวอีกเลย วันนี้ผมก็เหมือนโดนทิ้งมาพอแล้ว

 

            ลู่หาน มีอะไร

 

            (เปล่าๆ)

 

“…”

 

(ก็แค่จะโทรมาบอกว่าวันนี้กูเจอจงอินที่ห้างกับซอยอล)

 

            แล้ว “

 

            (เหมือนพวกมันจะทะเลาะกันว่ะ) ความอึดอัดใจแล่นเข้าสู่หัวใจผมอย่างไร้สาเหตุ เล่นเอาผมถึงกับหลุบตาต่ำมองพื้นเหมือนครุ่นคิด (กูไม่แน่ใจว่าทะเลาะกันจริงไหม รู้แค่ว่าซอยอลเหมือนพยายามยื้อจงอินเอาไว้อ่ะ ส่วนจงอินก็ดูผลักไสยังไงไม่รู้ดิ)

 

            คิดมากไปเองหรือเปล่า จงอินไม่ทำแบบนั้นหรอก

 

            (แต่...)

 

            จงอินรักซอยอลจะตาย ไม่มีทางทำแบบนั้นแน่นอนผมยืนยันคำเดิมแม้ว่าภายในใจจะชาดิกอย่างบอกไม่ถูก แต่มันก็น้อยกว่าช่วงแรกๆ ตอนนี้ผมแทบจะไม่รู้สึกอะไรแล้วด้วยซ้ำ อีกอย่างพวกเขาจะทะเลาะอะไรกัน มันก็ไม่เกี่ยวกับเราอยู่ดี ปล่อยเขาไปเถอะลู่หาน

 

            (...)

 

            วันนี้ฉันเหนื่อยมามากพอแล้ว

 

            (เฮ้ย มึงเป็นอะไรหรือเปล่าแบคฮยอน)

 

กึก !

 

(บอกกูมา ระบายมาเลย)

 

            ไม่มีอะไร ก็แค่...เหนื่อยทั่วไปผมโกหกเพราะผมไม่อยากพูดเรื่องที่ผมหนักใจให้ใคร แม้ว่าคนที่รับฟังจะเป็นเพื่อนสนิทของผมก็ตาม ถึงอย่างนั้นลู่หานก็พยายามเซ้าซี้ราวกับจะง้างปากผมให้คายความลับออกมา ซึ่งผมก็เลือกที่จะตอบเลี่ยงๆไป

 

ลู่หานไม่จำเป็นต้องรู้ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับผมหรอก

 

ตอนนี้ฉันเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า...ฉันสามารถไว้ใจใครได้บ้าง

 

            (มึงหมายความว่าไง “)

 

            ไม่รู้สิ

 

            (...)

 

            ฉันแค่อยากมีของของตัวเองบ้าง ก็เท่านั้นเอง

 

            (กูงงไปหมดแล้ว)

 

กึก !

 

            (มึงต้องการจะสื่ออะไรกันแน่แบคฮยอน พูดตรงๆมาเลย อ้อมค้อมอยู่ได้ เก็บไว้มันก็ไม่สบายใจหรอกนะ) แทนที่ผมจะนิ่งงันไปกับคำพูดของลู่หาน ผมกลับยกยิ้มมุมปากราวกับนึกขำ ทั้งๆที่มันไม่มีอะไรน่าขำเลยสักนิดเดียว

 

            กลับกันมันน่าเศร้าที่แม้แต่เพื่อนสนิทผมก็ยังพูดออกไปไม่ได้

 

            ไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วผมไม่อยากให้ลู่หานเข้าใจหรือว่าผมไม่กล้าพอที่จะเล่าออกไปให้เขาฟังกันแน่ บางทีอาจจะเป็นอย่างหลังเพราะผมก็ขี้ขลาดมาตลอด

 

            แต่เอาเถอะนี่ไม่ใช่เรื่องที่ผมควรพูดออกไป

 

            ลู่หานไม่จำเป็นต้องมาสนใจเรื่องของผมหรอก

 

            ไม่มีอะไรหรอกลู่หาน วันนี้ฉันเหนื่อยมามากแล้ว ขอไปนอนก่อนนะ

 

            (เดี๋ยวสิแบค...!)

 

            ฝันดีผมพูดแค่นั้นก่อนจะกดวางสายไม่รอให้อีกฝ่ายยินยอมพร้อมใจ ผมรู้ว่าถ้าผมปล่อยให้ลู่หานพูดต่อ เขาต้องไม่ยอมเลิกเซ้าซี้ผมแน่ๆ หลังวางสายผมก็ปิดเครื่องหนีกันไม่ให้ปลายสายเมื่อกี้โทรมากวนใจก่อนจะล้มตัวลงนอนไป

 

            ให้ความอบอุ่นกับตัวเอง

 

ตอนเช้า

 

            แสงแดดที่ส่องลงมาจากบานหน้าต่างคือสัญญาณบอกว่าเช้าวันใหม่มาถึงแล้วได้เป็นอย่างดี ผมเองก็ไม่ใช่คนที่จะมาอิดออดเวลาที่ต้องก้าวเดินออกไปเผชิญกับความจริง เพราะต่อให้ผมนอนนิ่งๆ ความจริงมันก็อยู่รอบกาย ผมเลยเลือกที่จะอาบน้ำเตรียมลงมาทานข้าว

 

            แล้วผมก็ต้องแปลกใจเมื่อวันนี้ผมนั่งอยู่คนเดียว...

 

            พ่อล่ะครับ “

 

            “คุณท่านออกไปทำงานตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ ท่านฝากบอกว่าติดประชุมเลยขอตัวไปก่อนเมดสาวบอกผมพร้อมกับโค้งให้ มันเป็นมารยาทที่เธอจะไม่เงยหน้าสู้สายตากับผู้เป็นนาย ซึ่งนั่นมันก็ไม่สำคัญ ผมพยักหน้าตอบรับคำพูดนั้นนั่งทานข้าวเงียบๆไปคนเดียว

 

            หลายวันแล้วที่ผมต้องอยู่แบบนี้ กินข้าวคนเดียว อยู่บ้านคนเดียวโดยที่พ่อเอาแต่โหมงานหนัก มันเป็นแบบนี้อยู่บ่อยครั้ง ตั้งแต่ชานยอลยังไม่เข้ามาในชีวิตของผมซะอีก ถึงอย่างนั้นก็ใช่ว่าพ่อจะทำงานจนลืมลูกชายคนนี้ เขายังดูแลผมดีเสมอทุกครั้งที่มีโอกาส

 

            แต่ไม่รู้ทำไมผมถึงรู้สึกเหงาใจ

 

            นานแล้วที่ผมไม่ได้รู้สึก...อ้างว้างขนาดนี้

 

            คุณหนู เป็นอะไรหรือเปล่าคะ “

 

            “อะ...!”

 

            “ไม่สบายเหรอคะ คุณหนูแบคฮยอนเสียงของหญิงสาววัยสี่สิบปลายๆเอ่ยถามผมจากด้านหลัง ทำให้ผมหลุดออกจากภวังค์หันไปมองแม่นมที่เลี้ยงผมมา เธอมองผมด้วยแววตาห่วงใยพลางทาบมือลงบนหลังมือของผม

 

            มีแค่แม่นมที่ทำให้ผมรู้สึกอบอุ่น แม้ว่าเธอจะไม่ใช่แม่แท้ๆของผมก็ตาม

 

            ไม่ครับ ผมไม่เป็นไรผมส่ายหน้าพลางฝืนยิ้มให้ ผมแค่คิดอะไรเพลินไปหน่อยน่ะครับ

 

            “ไม่ดีเลยนะคะคุณหนู รีบทานข้าวดีกว่าเดี๋ยวจะไปเรียนสายนะคะ

 

            “ไม่ต้องไปเร่งเขาหรอกครับแม่นม

 

            “อ๊ะ !”

 

            “เดี๋ยวผมไปส่งแบคฮยอนเอง ไม่ต้องห่วงร่างกายผมเย็นวาบแทบจะทันทีที่ได้ยินเสียงคุ้นเคย จู่ๆเลือดในกายก็แล่นวูบวาบพาลเอาหัวใจผมเต้นแรงไปหมด เพราะเสียงที่ผมได้ยินมันดังมาจากทางเข้าห้องอาหาร แน่นอนว่ามันเรียกให้ผมหันไปมองหน้าเขา

 

            เขา...ที่เพิ่งถูกพาดพิงเมื่อคืนนี้

 

            จงอิน “

 

            ไงแบคฮยอน

 

            มะ...มาทำอะไรเนี่ย “

 

            “ถามได้ ก็มารับนายน่ะสิ

 

            รับฉัน “ ผมขมวดคิ้วหลังจากทวนคำนั้น ความไม่เข้าใจฉายชัดบนนัยน์ตา รับทำไม นายจะพาฉันไปไหน “

 

            “ก็ไปมหาลัยไง นายนี่นอนมากจนเบลอหรือไง หืม “จงอินหัวเราะให้กับความโก๊ะของผมที่จริงๆแล้วผมไม่ได้อยากเป็นแบบนั้น ผมแค่แปลกใจที่จู่ๆเขาก็มาที่บ้าน แถมยังทิ้งตัวลงนั่งข้างๆพูดคุยกับคนใช้ในบ้านอย่างสนิมสนม ซึ่งมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เมื่อก่อนจงอินเข้าออกบ้านผมเป็นว่าเล่นไม่ต่างจากผมที่ไปบ้านเขา

 

            แต่หลังจากที่เขามีแฟน บ้านของพวกเราก็ไม่ต่างจากสถานที่ต้องห้ามที่ไม่คิดจะเหยียบเข้าไป

 

            ผมไม่อยากเข้าไป...ผมไม่อยากเห็นรูปถ่ายของเขากับซอยอล

 

            นี่จะมองหน้าฉันอีกนานไหม มีอะไรก็ถามมาเลยสิ เงียบเป็นเต่าแล้วจะรู้ไหม ร่างสูงถามพร้อมกับยื่นมือมาขยี้หัวผมอย่างหยอกล้อ

 

            และด้วยความที่ควบคุมตัวเองไม่ได้ ผมเลยเผลอถามสิ่งที่สงสัยออกไป

 

            นายไม่ไปรับซอยอลหรือไง

 

            “…”

 

            “ไม่ใช่ว่าวันนี้พวกนายมีเรียนด้วยกันเหรอ “

 

            “ใช่ วันนี้พวกฉันมีเรียนด้วยกัน

 

            “แล้วทำไม...

 

      “แต่ฉันไม่ต้องไปรับซอยอลแล้วล่ะ ฉันกับซอยอล...เลิกกันแล้ว

 

LOADING 100 PER

เจิมช้ำใจไร้คนรักษา งานนี้หาคนดูแลด่วน !

รอเยอะอัพไวนาจา ใครอยากอ่านรีบเจิมไวๆ ไม่นานเกินรอ !

ฝากติดตามด้วยน้า อย่าลืมเม้นน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้กำลังใจแบคฮยอน

 เมื่อพูดถึงค่ำคืนของพวกเขา อย่าลืมติดแท็กในทวิต !

#ฟิคคืนของชานแบค

 (c) Chess theme

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

872 ความคิดเห็น

  1. #838 Pn Bunyaporn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 03:49
    เอาแบคไปเลยจงอิน ไหนๆมพ่อกับชานก็ไปหาจงแดกันอยู่ละ
    #838
    1
    • #838-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 14)
      26 พฤศจิกายน 2560 / 15:38
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #838-1
  2. #837 Pn Bunyaporn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 03:48
    จงอิน เอาแบคไปเลย ไหนๆ พ่อกับชานก็ไปหาจงแดอยู่ละ
    #837
    1
  3. #785 izfxrn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 12:13
    เอาแล้ว จงอินมาทวงของคืน
    #785
    1
  4. #742 nsjcbw. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 21:46
    หูยยย ชานยอลหนาวแน่ๆรอบนี้
    #742
    1
  5. #726 mooping11 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 18:23
    ชานยอลมีคู่แข่งแล้วละ
    #726
    1
  6. #645 pcy921 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 18:24
    เออออ เลิกกันแล้ว เยี่ยมยอด!!!
    #645
    1
  7. #620 toki226 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 23:06
    ระบายบ้างก็ได้แบค เก็บไว้คนเดียวอึดอัดตาย
    #620
    1
  8. #580 Ppp (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 22:06
    ตายแล้วววววววว เลิกกันแล้ววววววววว

    อิช้อยอยากจะรำถวายละเกินค่ะ

    ไปค่ะ ไปเล้ยยยยย อย่างน้อยจงอินก็เป็นเพื่อน

    ช่างหัวผัวข้ามคืนมันค่ะ เทมันโลดดดดดดด
    #580
    1
    • #580-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 14)
      13 พฤษภาคม 2560 / 10:02
      เทไม่ได้ พระเอก55555
      #580-1
  9. #265 อ๋อม'แอ๋ม (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 12:21
    ดูแลแบคหน่อยสิจงอิน55555
    #265
    1
  10. #250 Real_ChanBaek (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 10:14
    สั้นๆง่ายๆ หึ!!! แล้วจะได้รู้ว่าแบคไม่ใช่ตัวเลือกของใคร เห็นแก่ตัวบ้างได้แล้วแบคไขว่คว้าหาความสุขให้ตัวเองบ้างงงงงงง
    #250
    1
  11. #249 kylmex_q (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 00:56
    อุ๊ววววว พี่ชานต้องรีบแล้วล่ะค่ะะะ
    #249
    1
    • #249-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 14)
      4 มีนาคม 2560 / 06:44
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #249-1
  12. #248 Km_theaparak62442 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 20:59
    เหยียดยิ้ม ฮึ!!
    สงสารแบคคค TT
    #248
    1
    • #248-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 14)
      4 มีนาคม 2560 / 06:41
      สตรองเข้าไว้เด็กๆ
      #248-1
  13. #247 Honey_dew (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 19:56
    สงสัยว่าจะได้คนดูแลใจแล้วแหละ ชานยอลวิ่งสิคะ
    #247
    1
  14. #246 เงาแต่งฟิค (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 19:43
    รอรอๆค่ะ
    #246
    1
    • #246-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 14)
      4 มีนาคม 2560 / 06:39
      จะรีบมาอัพน้า
      #246-1
  15. #245 chanbaek (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 19:26
    จงอิ้นนนนนน งงไปหมด
    #245
    1
    • #245-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 14)
      4 มีนาคม 2560 / 06:38
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #245-1
  16. #244 starland (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:29
    ทำไมทุกคนถึงทำแบบนี้กะแบคอ้ะ สงสารนางมาก
    #244
    1
    • #244-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 14)
      28 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:20
      สู้ๆนะเตง
      #244-1
  17. #243 ยัยปีโป้ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:29
    ทำไมเป็นแบคล่ะต้องถูกเท งื้อออแบคเราควีนนะต้องเป็นผู้เลือกสิ อยากเห็นวันนึงที่แบคจะเหนือกว่าทุกคนบ้างจะได้ไม่ต้องเจ็บแบบนี้ ฮรึ่มมมมม
    #243
    1
    • #243-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 14)
      27 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:50
      ต้องลุ้นแล้ววว
      #243-1
  18. #241 Aphinya_Mali (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:48
    ตะแบคน่าสงสารเกินไปแล้ว
    #241
    1
    • #241-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 14)
      25 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:39
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #241-1
  19. #240 nongmui_igot7 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:13
    คือสงสารแบคมากกกก ทำไมแบคต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย?
    #240
    1
    • #240-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 14)
      25 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:39
      ไฟท์ติ้งงง
      #240-1
  20. #239 Real_ChanBaek (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:01
    น่าสงสารแบค ฮึ้ยขัดใจทั้งคริสทั้งชานเลย เอาจงอินกลับมาดูแลแบคเลยนะไรท์จะได้รู้กันไปว่าแบคเป็นคนเลือกไม่ใช่ตัวเลือกของใคร
    #239
    1
    • #239-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 14)
      25 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:52
      รอลุ้นเลยยย
      #239-1
  21. #238 kylmex_q (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:08
    โอยยยยยยยยยยย
    #238
    1
    • #238-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 14)
      25 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:51
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #238-1
  22. #237 Honey_dew (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:04
    สงสัยต้องหาคนรักษาหัวใจช้ำๆแล้วแหละ
    #237
    1
  23. #236 yuuulkiki (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:37
    รอน้าาา ตอนนี้แอบหน่วงอ่ะ
    #236
    1
  24. #235 Aphinya_Mali (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:19
    รอออต่อไป สู้ๆน่ะไรท์
    สนุกมากกก??
    #235
    1
    • #235-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 14)
      23 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:03
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #235-1
  25. #234 Real_ChanBaek (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:50
    อิหยอยใจร้าย ขอให้จงอินเลิกกับแฟนละรู้ใจตัวเองว่ารักแบค มาเอาแบคไปเลยเกลียดหยอยแล้ว
    #234
    1
    • #234-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 14)
      20 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:34
      ลุ้นเลยยยย
      #234-1