Temporary Bliss ข้ามคืน | CHANBAEK END

ตอนที่ 13 : ข้ามคืนครั้งที่ 12 : โกหกหน้าตาย [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,013
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    18 ก.พ. 60

TEMPORARY BLISS : CHAPTER 12

ข้ามคืนครั้งที่ 12 : โกหกหน้าตาย

#ฟิคคืนของชานแบค

 

            จงแดขมวดคิ้วมองเราสองคนด้วยความแปลกใจ ผิดกับผมที่ไม่สามารถเก็บสีหน้าแห่งความตื่นตระหนกไว้ได้ มันฉายชัดอยู่บนใบหน้าไม่ต่างจากพ่อของผมที่เดินออกมายืนอยู่ข้างจงแด เขาเลื่อนสายตามองชานยอลที่ยืนอยู่ด้านหลังผม

 

            นัยน์ตาของเราสี่คนสบกันมาเหมือนหาข้อเท็จจริง

 

            ไงครับพี่คริส

 

            “อะ...

 

            “เพิ่งเห็นว่าพี่มาที่นี่ ชานยอลยกยิ้มให้พ่อผม ทักทายอย่างไม่ทุกข์ร้อนหรือมีพิรุธอะไร เล่นเอาพ่อผมถึงกับแปลกใจ ซ้ำร้ายยิ่งต้องนิ่งงันเข้าไปใหญ่เมื่อคนข้างกายผมทอดสายตาลงมองหลานชายของตัวเอง แถมยังมากับหลานชายตัวดีของผมด้วย หมายความว่าไงกันนะJ

 

            “ก็แค่...

 

            “อาคริสเจอผมที่มหาลัย เขาเลยพามาทานข้าวเพราะเห็นผมยังไม่ได้ทานอะไรตั้งแต่เถียง แทนที่พ่อผมจะได้ตอบ จงแดกลับเป็นฝ่ายโต้ตอบอาเขาเสียเอง แถมยังยกแขนกอดอกตัวเองมองเราสองคนด้วยแววตาไม่ไว้ใจ แล้วทำไมอามากับแบคฮยอนได้

 

            “เดาสิคนเก่งของอา

 

            “…”

 

            “เราฉลาดไม่ใช่เหรอผมไม่แน่ใจว่าชานยอลกำลังสื่ออะไรให้จงแดฟัง รู้แค่ว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ดีอย่างแน่นอน ไม่อย่างงั้นจงแดคงไม่นิ่งไปขนาดนี้ อีกอย่างการพาหลานชายมาทานข้าว ก็เป็นเรื่องที่ดีของคนเป็นอา ใช่ไหมครับพี่คริสJ

 

            ...ก็ใช่

 

            “แม้ว่าจะไม่ใช่หลานในไส้ก็ตามคำพูดนั้นทำให้ผมหันไปมองชานยอลที่ยกยิ้มให้ ผมไม่รู้เลยว่าเขาซ่อนอะไรไว้ในรอยยิ้มนั้น มันเหมือนกับว่าเขาเป็นกระจกสะท้อนเงา แต่ไม่สะท้อนความรู้ด้านในนั้นออกมา ร่างสูงปล่อยมือที่โอบเอวผมไว้อย่างแนบเนียนเหมือนเมื่อกี้ไม่ได้ทำอะไร

 

            มันทำให้ผมแปลกใจ แต่มันก็สมควรแล้วที่เขาจะทำ

 

            เราควรร่วมโต๊ะกันไหมครับหรือว่าควรแยกย้ายกันกลับไปโต๊ะใครโต๊ะมัน

 

            “ก็แล้วแต่นะ ฉันได้หมดอยู่แล้วพ่อผมหยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ เขาเว้นระยะห่างจากจงแดออกนิดหน่อยไม่ให้ผิดสังเกต แม้ตอนนี้ผมจะมองพวกเขาอย่างไม่วางตาก็ตาม จงแดล่ะว่าไง อยากนั่งร่วมโต๊ะกับแบคฮยอนไหม

 

            “ผมอยากกลับบ้าน

 

            “อะ...

 

            “เผอิญมีธุระต้องไปจัดการ ขอบคุณที่เลี้ยงอาหาร เอาไว้โอกาสหน้านะครับ จงแดว่าโดยไม่เปลี่ยนสีหน้าหรือแม้จะหันไปพูดตรงๆกับพ่อผมก็ไม่มี เพราะพอเขาตัดบทสนทนาไว้แค่นี้ เจ้าตัวก็เดินหนีไปอีกทางเลย เล่นเอาพ่อผมทำท่าเหมือนจะตามไป

 

            แต่ก็ไม่ทัน ชานยอลวิ่งตามอีกฝ่ายไม่ซะก่อนทิ้งให้ผมกับพ่อยืนมองหน้ากัน

 

            โดยที่ช่องว่างระหว่างเรามันเริ่มเกิดขึ้นมา

 

-CHANYEOL PART-

 

            “จงแด ! จงแดหยุดก่อน ! อาบอกให้หยุด !” ผมคว้าแขนเล็กของคนเป็นหลานเอาไว้ทันที หลังจากเดินตามเขามาที่ลานจอดรถ ขาก็มีแค่นี้แต่เดินเร็วกว่าวิ่งซะอีก ดีแค่ไหนที่ผมมาทันก่อนที่เขาจะขึ้นแท็กซี่ไป แน่นอนว่าพอผมดึงแขนเขาไว้ อีกฝ่ายก็ตวัดสายตามามอง

 

            ดวงตาสีเดียวกับผมสะท้อนภาพของผมออกมา

 

            ทำผิดแล้วจะคิดหนีเหรอ ?

 

            “ผมทำอะไรผิด

           

            “…”

 

            “ถ้าหมายถึงเรื่องที่ผมมากับพ่อของแบคฮยอน ผมบอกก่อนว่าผมไม่ผิดคนตัวเล็กสวนกลับมาอย่างรวดเร็วไม่เปิดโอกาสให้ผมเปิดหัวเรื่องก่อนเลยสักนิด หรือต่อให้ผิด ผมว่าอาเองก็ผิดเหมือนกัน

           

            “อาผิดยังไง อาแค่พาแบคฮยอนมาทานข้าว

 

            “คริสก็แค่พาผมมาทานข้าวเหมือนกัน

 

            “งั้นทำไมต้องทำตัวมีพิรุธขนาดนั้น

 

            “ผม…

 

            “แค่มากินข้าวก็ไม่เห็นต้องขอตัวกลับมาก่อนเลยนิ

 

            “ผม...ผมบอกแล้วไงว่าผมมีธุระคนตัวเล็กไม่สบตากับผม หนำซ้ำยังเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเหมือนไม่อยากฟังเรื่องที่ผมกำลังเซ้าซี้เขาอยู่ อาจะมาคาดคั้นอะไร คนมีธุระก็ต้องไปทำธุระสิ

 

            “มีธุระหรือว่าไม่อยากให้แบคฮยอนรู้ว่าเราเล่นกับพ่อเขาอยู่กันแน่

 

            “อ๊ะ !”

 

    “จะเล่นเกมทั้งที เล่นให้มันเนียนกว่านี้หน่อยนะหลานชาย เพราะดูออกง่ายเหมือนเผยไต๋ออกมาให้รู้เองJ

 

            “อย่าบอกแบคฮยอนนะ

 

            “…”

 

            “ห้ามบอกแบคฮยอนเด็ดขาดเลยนะ อาชานยอล คนตัวเล็กอ้อนวอนคล้ายบังคับเพราะน้ำเสียงที่เขาใช้ มันไม่ได้เหมือนกับการขอร้องเลยสักนิด กลับกันเหมือนเขากำลังขู่ผมมากกว่า แต่สำหรับคนอื่นก็คงคิดแบบนั้น คงมีแค่ผมเท่านั้นที่รู้ดีว่านี่คือการขอร้องจากเด็กเจ้าอารมณ์

 

            เด็กน้อยที่ผมเลี้ยงมากับมือ

 

            งั้นบอกความจริงมาสิว่าทำไมเราถึงมาเล่นกับพ่อแบคฮยอนแบบนี้

 

            “ผมไม่มีผิดนิ

 

            “…”

 

            “เขามาของเขาเองคนตัวเล็กมองหน้าผมนิ่ง ผมไม่เห็นแววตาสั่นไหวแสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้พูดโกหก ซึ่งมันทำให้ผมแปลกใจไม่น้อยเลยว่าทำไมพี่คริสถึงเลือกมาเล่นกับเด็กแบบนี้ เด็กที่หัวรั้น ดื้อดึงแตกต่างจากลูกชายเขาอย่างสิ้นเชิงน่ะ เงียบแบบนี้กำลังเอาผมไปเปรียบเทียบกับแบคฮยอนอยู่ล่ะสิ

 

            “เปล่า อาแค่สงสัยว่าทำไมเขาถึงมาเล่นกับเราได้

 

            “ผมเองก็สงสัยเหมือนกัน ไล่เท่าไหร่เขาก็ไม่ยอมไป

 

            “…”

 

            “สงสัยติดสัตว์มั้ง ผมชินชากับถ้อยคำแรงๆจากปากเด็กคนนี้จนมองว่ามันเป็นเรื่องปกติ ผมว่าจะไปซักไซ้พี่คริสคนเดียวคงไม่พอ บางทีเข้าหลานของผมอาจจะไปชักนำเขามาก่อนก็ได้ ทว่าไม่รู้ว่าเพราะอะไรผมถึงรู้สึกได้ว่าหลานชายของผมกำลังเปลี่ยนไป

 

            ใครบางคนกำลังเปลี่ยนตัวเขาอยู่

 

            งั้นอา...

 

            “จงแด

 

            “อ๊ะ !”

 

            “อยู่นี่เอง...เหรอ เราสองคนหันไปมองพี่คริสที่วิ่งมาหยุดยืนห่างจากเราไม่กี่ก้าว เขามองผมสลับกับจงแดเช่นเดียวกับผมที่ทำแบบนั้นเหมือนกัน ใบหน้าหล่อเหลานั้นไม่มีรอยยิ้มประดับเหมือนที่ชอบทำผิดกับผมที่แม้จะตกอยู่ในสถานการณ์ที่น่าอึดอัด...

 

            ผมก็ยังยิ้มออกมาได้อย่างปกติJ

 

            “พี่คริสนี่ใจดีจังนะครับ ทิ้งลูกออกมาตามหลานชายผมด้วย

 

            “ชานยอล

 

            “ผมควรจะขอบคุณกับการเสียสละของพี่ดีไหมนะ ผมยิ้มให้เขาจนแทบหยีติดกัน แน่นอนว่าคำพูดของผมไม่ได้ทำให้ใครในทีนี้ยิ้มไปด้วยเลย บอกกันตามตรงผมก็ไม่ต่างจากพ่อหวงลูกสาว แม้จงแดจะเป็นเด็กผู้ชาย ผมก็รักเขาเหนือสิ่งอื่นใดราวกับว่าเขาเป็นลูกชายของตัวเอง

 

            พอมีคนเข้ามาในชีวิตเขาแล้วเป็นคนที่ผมรู้จักเป็นอย่างดี ก็ยิ่งทำให้ผมสร้างกำแพงมาโอบล้อมหลานชายตัวเองไว้ แหม ก็ผมเลี้ยงของผมมาตั้งนานจะยอมให้คนอื่นมาพรากไปได้ไง

 

            ต่อให้แลกด้วยแบคฮยอน...ผมก็ไม่เอาJ

 

            “ฉันอธิบายได้ ถ้านายอยากฟัง

 

            “ผมว่าพี่ควรไปทานข้าวกับลูกชายพี่นะ ทิ้งเขาไว้แบบนี้ มันไม่ดี ผมพูดตามหลักความเป็นจริง ต่อให้ผมจะอยากคลุกคลีกับแบคฮยอนแค่ไหน แต่การที่จะให้ไปอ้อร้อเขาในขณะที่พ่อเขาอยู่ที่นี่มันก็ไม่ใช่ อีกอย่างผมเองก็อยากจะคุยอะไรกับหลานชายตัวเองนิดหน่อย

 

            ทว่าคนแถวนีก็หัวรั้นกว่าหลานชายผมซะอีก

 

            นายมากับเขานิ เขาคงจะดีใจกว่าถ้านายกลับไปทานข้าวกับเขา

 

            “เหรอครับ เสียดายจังที่ผมไม่ว่าง

 

หมับ !

 

            “ผมต้องไปส่งหลานชายตัวเอง ผมยิ้มพลางเอื้อมมือไปโอบไหล่เล็กของร่างบางเอาไว้ รั้งให้เข้าหาตัวราวกับยั่วยุให้อารมณ์พี่คริสแตกหัก ขออภัยที่ไม่ได้ขออนุญาตพี่ก่อนว่าพาลูกชายพี่มาทานข้าว แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว ผมจะไปส่งหลานผมกลับบ้าน

 

            “แต่จงแดมากับฉัน ฉันไปส่งเขาเองได้

 

            “ผมว่าพี่ได้ยินที่ผมพูดไม่ชัด

 

            “…”

 

            ผมบอกว่าให้พี่กลับไปหาลูกชายก่อนที่เขาจะเสียใจไปมากกว่านี้ คริส

 

            “…”

 

            “อย่าให้ผมต้องพูดซ้ำคำพูดของผมเรียบนิ่งผิดกับรอยยิ้มบนใบหน้า เล่นเอาพี่คริสถึงกับชะงัก แน่นอนว่าผมไม่ได้เปิดทางให้เขามาวุ่นวายกับหลานผมอีกครั้ง ผมโอบไหล่ของตัวเล็กไว้แน่นขณะที่หมุนตัวเตรียมพาเขาไปที่รถของตัวเอง

 

            โดยไม่ลืมหันไปกล่าวลารุ่นพี่ของตัวเองก่อน

 

            ไปก่อนนะครับพี่คริสJ เจ้าของชื่อได้แต่ยืนหน้าตึงไม่พูดอะไร และผมก็ไม่คิดจะยอมให้เขาได้พูดอะไรด้วย ผมพาหลานของตัวเองมาขึ้นรถ พาเจ้าตัวออกมาจากร้านอาหาร ไม่สนใจใบหน้าของแบคฮยอนตอนที่เขาเดินออกมาจากตัวอาคาร

 

            ดวงตาแสนเศร้ามองรถของผมจนลับสายตาไป

 

            อุตส่าห์คิดว่าจะได้ผูกสัมพันธ์ที่ดีกับอีกฝ่ายไว้ อาการ หวงหลานก็กำเริบขึ้นมาซะได้ สงสัยพรุ่งนี้คงต้องลองใหม่

 

            หลังจากที่ผมเคลียร์ใจกับเจ้าเด็กดื้อเสร็จแล้ว

 

            ไงเรา เอาแต่นั่งเงียบเชียวนะ

 

กึก !

 

            “คิดหาทางกลับไปหาพี่คริสเหรอผมถามคนตัวเล็กที่เอาแต่นั่งเงียบมาตลอดทาง ราวกับว่าถูกขโมยปากจนไม่สามารถสื่อสารกับใครได้ แต่ผมรู้ดีว่าทำไมเขาถึงเงียบ เขาคงกำลังคิดว่าเขาควรจะทำยังไงหรือไม่ก็คงหาทางกลับไปหาพี่คริสจริงๆ

 

            แต่มีเหรอที่คนอย่างจงแดจะยอมรับความจริง เพราะทันทีที่ผมพูดแบบนั้นออกไป เขาก็หันมาสวนผมกลับอย่างรวดเร็ว

 

            “อาอย่ามาพูดบ้าๆ ผมไม่ได้จริงจังอะไรขนาดนั้น

 

            “นี่ขนาดไม่จริงจัง

 

            “…”

 

            “ยังทำหน้ากังวลจนอยากจะผลักอาแล้วขับรถกลับไปหาเขาแล้วคนตัวเล็กเม้มปากแน่นเมื่อผมพูดแบบนั้น เลยเอาผมถึงกับแค่นหัวเราะ ส่ายหน้าเบาๆให้กับการอ่านออกได้อย่างง่ายดายของหลานชายตัวเองที่ร้อยวันพันปีไม่เคยแสดงอะไรออกมาได้ง่ายๆ

 

            ผมคงคิดไม่ผิดจริงๆสินะที่รู้สึกว่าหลานชายตัวเองเปลี่ยนไป

 

            อา มากับคนอื่น แต่กลับกับอีกคนแบบนี้มันไม่ดีนะ

 

            “แบคฮยอนจะเข้าใจในสิ่งที่อาทำ

 

            “…”

 

            “พี่คริสเองก็เหมือนกัน เขาจะเข้าใจว่าทำไมอาถึงพาเราออกมาแบบนี้

 

            “นี่อาชานยอล อย่ามาทำเหมือนผมเป็นเด็กนะ ผมโตแล้ว

 

            “ต่อให้อายุสามสิบ เราก็เด็กในสายตาอา

 

            “อาชานยอล...!”

 

            “อาเลี้ยงเรามากับมือ ทำหน้าที่แทนพ่อตัวเองทุกอย่าง จะให้อาปล่อยเราไปง่ายๆ อาทำไม่ได้หรอกนะ และจะไม่มีวันทำด้วย ผมกดเสียงต่ำปรามเขานิดหน่อย ให้เขารู้ว่าการใส่อารมณ์กับผมไม่ใช่เรื่องที่ดี แม้ว่าทั้งชีวิตผมจะตามใจเขามาตลอดเลยก็ตาม แต่จงแดรู้ดีว่าถ้าผมเอาจริงขึ้นมา เขาก็ต้านผมไม่ได้

 

            ยังไงซะ ผมก็ถือว่าเป็นผู้มีพระคุณของเขา ถ้าจะมีคนที่เขายอมอ่อนข้อด้วยได้ก็มีแค่ผมล่ะมั้ง

 

            แต่ตอนนี้ผมไม่แน่ใจว่ากำลังมีใครอีกคนมาแทนที่ผมหรือเปล่า

 

            อาหวงเรามาก เราก็รู้นิ

 

            “แต่อามีแบคฮยอนอยู่แล้ว

 

            “…”

 

            “อย่าทำให้เขารู้สึกว่าถูกผมหักหลัง แย่งความรักจากเขารอบด้านแวบนึงผมเห็นความสั่นไหวในดวงตาคู่นั้น คู่ที่มักจะแข็งกร้าวและแสดงความไม่พอใจออกมาตลอดเวลา เพราะแค่วันนี้เขาคงรู้สึกแย่มาก ที่ทุกคนทิ้งเขามาหาผม แม้ว่าผมจะไม่ต้องการให้มันเป็นแบบนั้นก็ตาม

 

            “ก็ถ้าเราไม่ทำตัวมีพิรุธ ป่านนี้เราอาจจะนั่งร่วมโต๊ะกันก็ได้

 

            “…”

 

            “ถ้าจะมีคนที่ทำให้แบคฮยอนไม่ไว้ใจ...

 

            “…”

 

            มันก็คือตัวเราเองนั้นแหละ จงแด

 

LOADING 100 PER

เจิมโกหกหน้าตาย ใครไม่เนียนมีเจ็บให้จำ !

รอเยอะอัพไวนาจา ใครอยากอ่านรีบเจิมไวๆ ไม่นานเกินรอ !

ฝากติดตามด้วยน้า อย่าลืมเม้นน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้กำลังใจแบคฮยอน

 เมื่อพูดถึงค่ำคืนของพวกเขา อย่าลืมติดแท็กในทวิต !

#ฟิคคืนของชานแบค

 (c) Chess theme

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

872 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. #858 ampqiii (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 14:48
    โง้ยยย อะไรกันนี่ ชานโหดร้ายถ้าแบคหายไปจะรู้สึกฟ
    #858
    1
    • #858-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 13)
      5 เมษายน 2561 / 16:16
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #858-1
  3. #857 ampqiii (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 14:48
    โง้ยยย อะไรกันนี่ ชานโหดร้ายถ้าแบคหายไปจะรู้สึก
    #857
    1
  4. #849 PinkySirakarn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 12:17
    น่ากลัวอะ ดูเป็นความสัมพันธ์ที่มันอะไรกันเนี่ยฮืออออ
    #849
    1
  5. #836 Pn Bunyaporn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 03:41
    ปวดหัวละเกิน - -
    #836
    1
  6. #823 J4UNGY (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 21:49
    ดาร์กสุด จะร้องงงง คริสก็ดูผิด เอาจริง ตะงิดกับประโยคที่ชานพูดอ่ะ เอาแบคทาแลกก็ไม่ยอม ถามพ่อเขายังว่าเอาจงแดมาแลกกับลูกเขา แล้วเขายอมไหม หึหึ เกมส์ยังไม่จบอย่าพึ่งนับดิว่าใครเล่นไม่เป็น
    #823
    1
    • #823-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 13)
      19 ตุลาคม 2560 / 06:38
      ตลก5555
      รอลุ้นๆๆ
      #823-1
  7. #808 IREAL (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 22:34
    หวังว่าชานยอลจะไม่มีอะไรไปมากกว่าหวงหลานน สสแบคค แงงง
    #808
    1
    • #808-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 13)
      10 กันยายน 2560 / 08:14
      แค่หวงหลานเองงง
      #808-1
  8. #784 izfxrn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 12:10
    จุ้งกับประโยคที่ว่า เลี้ยงจงแดมาเองกับมือ หากใครเอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม แม้แต่แบคฮยอนอาชานก็ไม่เอา เอ้อ หน่วงแทนวุ้ย
    #784
    1
  9. #741 nsjcbw. (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 21:27
    ฮืออ ทำไมทิ้งแบคไว้กลางทางหยั่งงี้คะคุณอาชานนนน
    #741
    1
  10. #644 pcy921 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 18:18
    หวงหลานมาก ระวังเขาหวงลูกบ้างแล้วจะหนาว
    พ่อคริสนี่ก็แลดูเลวค่ะ บอกเลยทิ้งลูกออกมาหาเด็ก
    #644
    1
    • #644-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 13)
      2 มิถุนายน 2560 / 22:10
      ไม่หรอกคิดมากกก
      #644-1
  11. #579 Ppp (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 21:59
    ทำเปนหวงหลาน แต่ตัวเองไปแอบกินลูกชาวบ้าน

    ลูกเขาก็มีพ่อมีแม่ คิดบ้างดิคิด ว่าเขาอิเหนาเปนเอง อิบ้า!

    ไปแบค กลับบ้าน ช่างแม่งให้หมด ช่างหัวพ่อแกด้วย

    ทั้งเพื่อน ทั้งพ่อ ทั้งผัว ไม่ได้เรื่องสักคน พวกผุ้ชายเฮงซวย!!!!

    #579
    1
    • #579-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 13)
      13 พฤษภาคม 2560 / 10:02
      คนเราก็ความคิดแตกต่างกันล่ะแหละ
      อยู่ที่ว่าจะรักแบบไหนเท่านั้นเอง
      #579-1
  12. #369 ซีบี บีซี (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 16:31
    ทำไมรุสึกเจ็บแทนแบค
    #369
    1
  13. #258 buakaiyuan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 10:55
    มันน่าสงสัย หวงเกินไปแล้ว
    #258
    1
    • #258-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 13)
      5 มีนาคม 2560 / 13:31
      คิดมาก ก็อาหลาน55555
      #258-1
  14. #228 joy92 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:08
    สงสารแบคเเรงมากโกรธชานยอลกะคริสเรยทิ้งแบคกันหมดT^T
    #228
    1
  15. #227 nongmui_igot7 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:35
    สงสารทั้งแบคทั้งจงแดเลยอ่า

    #227
    1
  16. #225 Honey_dew (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:43
    ทำไมรู้สึกเหมือนชานยอลโยนให้คนอื่นรู้สึกผิด
    #225
    1
    • #225-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 13)
      18 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:12
      ก็อาจจะเป็นได้
      #225-1
  17. #224 metinan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:35
    สงสารแบคอ่าาาา ต้องเฟลมากอะขนาดพ่อตัวเองยังเลือกที่จะไปหาคนอื่นแทนเลย
    #224
    1
  18. #223 SnowyKiMJA (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:29
    คุณอ๊าาาาาาาาาาา หลานบอกอะไรก็ฟังหลานบ้าง หลานก็เหมือนกัน อย่าดื้อนักสิ จริงอย่างที่จงแดว่านั่นแหละ แบคฮยอนจะรู้สึกแย่แค่ไหนกัน ;-;
    #223
    1
    • #223-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 13)
      17 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:37
      ใช่ไหม เจ็บปวดแทน
      #223-1
  19. #222 Honey_dew (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:57
    สงสารแบค โดนทิ้งอีกละ ทั้งพ่อทั้งผั..
    #222
    1
  20. #221 nongmui_igot7 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:52
    ชานยอลหวงจงแดมากอ่า แถมคำพูดชานร้ายมากพูดเลย!
    #221
    1
    • #221-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 13)
      13 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:56
      ใจนักเลงง
      #221-1
  21. #220 kim fern (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:49
    งือออออออ อยากอ่านต่อแล้วง่าาาาาาา
    #220
    1
    • #220-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 13)
      13 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:15
      จะรีบมาอัพน้า
      #220-1
  22. #219 SnowyKiMJA (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:34
    ชานยอลกับจงแดนี่อาหลานธรรมดาจริงๆไหม ถ้าไม่ใช่จะสงสารแบคฮยอนมากเลยนะ ;-; ไรท์สู้ๆนะคะ รออยู่น้า
    #219
    1
    • #219-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 13)
      12 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:34
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #219-1
  23. #218 Jaaaakz (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:42
    ชานยอลอย่างแรงงงง
    #218
    1
    • #218-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 13)
      12 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:34
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #218-1
  24. #217 K_ChanSeNy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:16
    ดูพี่ชานหวงจงเเดมากๆเลยนะ สองคนนี้ซัมติงอะไรกันอยู่รึป่าววว อยากรู้ววจางเลย รอๆ^^
    #217
    1
    • #217-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 13)
      12 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:33
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #217-1
  25. #216 joy92 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:29
    ทะแม่งๆอ่ะเหมือนชานกับจงแด?
    #216
    1
    • #216-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 13)
      12 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:22
      เขาเป็นอาหลานกันเฉยๆ55555
      #216-1