Temporary Bliss ข้ามคืน | CHANBAEK END

ตอนที่ 12 : ข้ามคืนครั้งที่ 11 : ซื้อใจคนฟัง [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,119
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    29 ม.ค. 60

TEMPORARY BLISS : CHAPTER 11

ข้ามคืนครั้งที่ 11 : ซื้อใจคนฟัง

#ฟิคคืนของชานแบค

 

            ผมถึงเงียบไปทันทีที่ชานยอลพูดออกมาแบบนั้น นัยน์ตาสีสวยตวัดมาสบผมอย่างประเมินค่า มันทำให้ผมเลือกที่จะหลุบตาหลีกเลี่ยงการสบสายตากับเขา แม้จะรู้ว่าตราบใดที่เราอยู่ด้วยกัน ผมไม่มีทางทำแบบนั้นได้ตลอดเวลาก็ตาม แน่นอนว่าพอผมทำแบบนั้นชานยอลก็ระบายยิ้มเอ็นดูออกมา

 

            ผิดกับผมที่ยังคงนิ่งงันไม่ต่างจากเสาปูน

 

            ไม่ต้องประหม่าไป คุณไม่ต้องคิดมากขนาดนั้น

 

            “…”

 

            “ผมไม่ได้หลอกคุณเล่นหรอกนะ แต่เชื่อเถอะว่าผมจะไม่ก้าวก่ายพื้นที่ของคุณมากเกินไป ชานยอลว่าพร้อมกระดกไวน์ในแก้วด้วยท่าทางสบายๆ แตกต่างจากผมที่เริ่มเกร็งขึ้นมานิดหน่อย ผมรู้ว่าการถูกตามตื้อหรือถูกกดดันมันแย่แค่ไหน ถึงผมจะบอกว่าจะค้นหาตัวตนภายใน...

 

            “…”

 

            “ผมยังคงต้องให้คุณบอกใบ้อยู่นะJ ผมไม่คิดจะตอบรับสักคำพูดของเขาราวกับว่าเผลอทำปากหล่นไปเมื่อกี้ จริงๆการไม่พูดอะไรก็ไม่ต่างจากการนั่งทบทวนความคิดหรือประมวลสิ่งที่ได้ยิน ผมรู้ว่าชานยอลอ่านคนเก่ง แต่มันก็ไม่ทั้งหมด

 

            เขาแค่ทำเป็นเดาทางผมได้ ทว่าเชื่อเถอะว่าทุกเส้นทางย่อมมีทางออกที่แตกต่างกันไป

 

            การที่เขาปิดทางผมไปทางนึงไม่ได้แปลว่าผมจะกลายเป็นหมาจนตรอกนิ จริงไหม ?

 

            ผมว่าคุณมีคนที่ควรจริงจังในเรื่องนี้มากกว่าผมนะ

 

กึก !

 

            “คุณยังมีโอกาสเจอคนดีๆอีกเยอะชานยอล อย่าเอาตัวตนผมมาเล่นเป็นของเล่นฆ่าเวลาของคุณ มันไม่สนุกหรอกผมพูดออกไปตามความคิดที่อยากให้เขาได้ยิน ซึ่งมันก็ทำให้ชานยอลแปลกใจนิดหน่อย ผมคิดว่าทั้งชีวิตของเขาคงมีผู้หญิงมากมายหลายล้อมและขอให้เขาดูแลเธอให้ดี ผิดกับสิ่งที่ผมพูดให้เขาฟัง

 

            มันไม่ใช่การทำให้ตัวเองสูงค่า ผมแค่คิดว่าเขาไม่ควรมาเสียเวลากับผม

 

            เพราะแค่เราเจอกันทุกคืนก็เหมือนสร้างรอยด่างผล็อยให้ตัวเองแล้ว ไม่ใช่แค่ผมที่รู้สึกแปลกๆกับความสัมพันธ์เพียงข้ามคืน แรกเริ่มมันน่าสนใจตามประสาวัยอยากรู้อยากเห็น แต่ยิ่งนานวันมันก็ไม่ต่างจากโซ่ตรวนที่พันธนาการเราสองคนเอาไว้

 

            มันเหมือนใยแมงมุมที่ฉีกทึ้งเท่าไหร่ ก็ไม่มีวันปล่อยให้พวกเราเป็นอิสระ

 

            มันไม่สนุกไม่ได้แปลว่ามันไม่น่าสนใจ

 

            “อย่าเอาความรู้สึกใครมาเป็นเครื่องล้อเล่นชานยอล ไม่มีใครเขาจะสนุกกับคุณตลอดเวลาหรอกนะ

 

            “แต่ที่ผ่านมาผมก็เจอคนที่พร้อมสนุกกับผมนะ

 

            “นั่นก็เพราะเขาไม่จริงจังกับคุณต่างหาก

 

“…”

 

และคุณเองก็ไม่ได้จริงจังกับพวกเขาเลยสักคนชานยอลทำหน้าแปลกใจอีกครั้งเมื่อเห็นว่าผมพูดเหมือนอ่านเขาออกหมดทุกระเบียบนิ้ว ทั้งๆที่ความจริงแล้วผมก็พูดตามสิ่งที่ผมคิดเท่าไหร่ ทว่าอีกฝ่ายกลับส่ายหน้าเบาๆเป็นเชิงว่ามันไม่ใช่แบบนั้น

 

เล่นเอาผมถึงกับขมวดคิ้วมุ่ย เอ่ยปากถามเขาไปทันที

 

มีคนที่คุณเคยจริงจังด้วยเหรอ ?

 

ไม่มีหรอก

 

อ้าว...

 

            ผมไม่เคยคบใครจริงจัง แต่...ตอนนี้ผมก็เริ่มคิดบ้างแล้วล่ะ เพราะเหมือนจะมีคนที่สะดุดตาผมเข้าให้แล้วJ

 

            คำพูดของชานยอลทำให้ผมชะงักไปทันทีเพราะดวงตาตอนที่เขาพูดถึงคนที่เขาถูกใจมันกำลังสะท้อนอะไรบางอย่างออกมาโดยมีภาพของผมเป็นตัวหลัก ผมไม่ได้หลงตัวเองหรืออยากจะเข้าข้างตัวเองว่าเขาชอบใจผมนะ

 

            ผมแค่รู้สึกว่าเขากำลังหมายถึงคนใกล้ตัว...

 

            งั้นผมก็ขอให้คุณโชคดีกับคนที่สะดุดตาคุณ

 

            “แล้วคุณไม่อยากรู้เหรอว่าผมหมายถึงใคร ?

 

            “…”

 

            “ผมอาจจะกำลังหมายถึงคุณก็ได้ ผมจะบอกถ้าคุณอยากรู้รอยยิ้มของชานยอลทำให้ผมรู้สึกแปลกๆไปทั่วร่าง ยิ่งเขาไล่สายตามองผมตั้งแต่หัวจรดทางสายตา ก็ยิ่งทำให้ผมรู้สึกไม่ต่างจากการถูกมองทะลุเนื้อผ้า เพียงแค่คุณถาม คุณจะได้คำตอบอย่างที่คุณต้องการ

 

            “…”

 

            “แต่ต่อให้ไม่อยากผมก็ยินดีจะเฉลยนะ ผมเบือนหน้าหนีรอยยิ้มแสนหวานของเขาราวกับว่ามันคือของร้อนที่ไม่น่าเข้าใกล้ ชานยอลขยับเข้ามาใกล้ผมอีกครั้ง รั้งมือผมไปจับเอาไว้ไม่เกรงใจว่าจะมีคนเห็นการกระทำนั้นไหม เล่นเอาผมถึงกับชะงัก ทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ เพราะคนที่สะดุดตาผม ไม่ใช่ใครอื่นที่ไหน

 

            “ชานยอล

 

            “มันคือคุณ แบคฮยอน หัวใจผมเต้นแรงไม่เป็นส่ำทันทีที่ได้ยินแบบนั้น เลือดมากมายสูบฉีดไปบนใบหน้าคงทำให้อีกฝ่ายรู้ว่าตอนนี้ผมเขินอายมากแค่ไหน ถึงผมจะดูนิ่งเหมือนไม่คิดอะไร แต่การถูกหว่านล้อมก็ใช่ว่าจะไม่มีอิทธิพลกับผมนิ

 

            โดยเฉพาะกับเขาคนนี้ที่ดูเหมือนจะรุกผมหนักเป็นพิเศษ...

 

            ทว่าผมก็ยังพยายามแก้เกม แม้ว่าตัวเองจะเล่นเกมไม่เก่งเลยก็ตาม

 

            มีคนมากมายให้คุณสะดุดตาชานยอล แต่หนึ่งในนั้นไม่ใช่ผมผมว่าพร้อมดึงมือตัวเองกลับ เลือกที่จะหลบตาอีกฝ่าย ทั้งๆที่รู้ว่าถูกจ้องอย่างไม่วางตาก็ตาม ผมกับคุณมันต่างกันเกินไป เราเป็นแค่...คนที่พอใจกัน คุณเป็นคนพูดเอง

 

            “บางครั้งคนเราก็เลือกที่จะกลืนน้ำลายตัวเองนะแบคฮยอน

 

            “อะ...!”

 

            “เพราะมันให้ผลลัพธ์ดีกว่าการเย่อหยิ่งในสิ่งที่ไม่เข้าท่าผมสะอึกนิดหน่อยตอนเขาพูดแบบนั้นออกมาราวกับว่ากำลังถูกตำหนิว่ายังไงยังงั้น ผมรู้ว่าผมพูดอะไรไป และมันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรขนาดนั้น ความคิดคนเราเปลี่ยนแปลงกันได้ มันอาจจะเปลี่ยนง่ายกว่าสายลมด้วยซ้ำ

 

            “...ถึงจะพูดแบบนั้นผมก็ไม่ใช่คนที่เหมาะสม

 

            “แล้วอะไรที่ทำให้คุณคิดแบบนั้นล่ะ ?

 

            “ผม...

 

            “อย่าเอาความไม่มั่นใจของตัวเองมาพังเกมของผมสิ แบบนั้นมันก็หมดสนุกพอดี คุณว่าไหมJ ชานยอลระบายยิ้มบางก่อนจะเปลี่ยนที่นั่งเลื่อนมานั่งข้างผม เล่นเอาผมสัมผัสได้ถึงความร้อนจากกายหนาของเขา ผมเลยเขยิบกายห่างเบาๆ แต่อีกฝ่ายกลับสอดมือมาโอบเอวล็อคตัวผมไว้อย่างรวดเร็ว

 

            ผมได้ตกลงในกับดักของเขาแล้ว

 

            ผมรู้ว่าผมบอกคุณให้เราเน้นเรื่องความพอใจ

 

กึก !

 

            “แต่ในเมื่อนี่มันคือเกมที่เราสร้าง... เขาเว้นวรรคยาวก้มลงมากระซิบข้างหูผม กติกามันก็เปลี่ยนไปตามใจของผู้เล่น มันไม่มีกฎตายตัว จึงไม่แปลกถ้าผู้เล่นจะพลิกกฎเกณฑ์บ้าง

 

            “แบบนั้นก็เท่ากับว่าเอาเปรียบคนอื่นน่ะสิ

 

            “ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะทำนิ

 

            “…”

 

            “อยู่ที่ว่าจะเล่นเกมเก่งแค่ไหน อย่างคุณผมถือว่าอนุโลมให้ เพราะผมถูกใจผู้เล่น...ที่เล่นไม่เป็นลมหายใจร้อนๆรินรดอยู่ที่ซอกคอของผม เล่นเอาผมถึงกับต้องเบี่ยงตัวหลบนิดหน่อย ทว่าก็ไม่ได้ขยับมากนักเนื่องจากเขากอดผมไว้แน่นพอสมควร มั่นใจได้ว่าผมจะไม่หลุดออกจากมือของเขา ริมฝีปากร้อนจัดประทับลงบนกกหูผมเบาๆราวกับต้องการเน้นย้ำถ้อยคำที่พูดออกมา

 

            ผมไม่ได้สนใจเรื่องเกมของเขา สมองมันว่างเปล่าเมื่ออีกฝ่ายเริ่มสัมผัสผมไปทั่ว ทั้งๆที่ก็รู้ว่าตอนนี้เราอยู่ในร้านอาหาร ต่อให้ที่นั่งของเรามันจะส่วนตัวแค่ไหนก็ตาม...

 

            ก็ไม่มีใครรับประกันได้ว่าเราจะไม่ตกเป็นเป้าสายตา

 

            อยะ...อย่านะชานยอล นี่มันข้างนอกนะ

 

            “ผมก็ยังไม่ได้ทำอะไรเกินเลยกับคุณนิ

 

            “คุณจะ...

 

            “ผมแค่ตอกย้ำถึงสิ่งที่ผมพูดเท่านั้นด้วยความที่ผมหันไปมองเขาพอดี อีกฝ่ายเลยใช้จังหวะนี้กดจูบลงมาบนเรียวปากของผม บดเคล้าหนักหน่วงจนผมรู้สึกเหมือนถูกสูบเรี่ยวแรงไปจนหมด มือบางเลยยกขึ้นแตะอกแกร่งพยายามดันเขาให้ออกไป แต่อีกฝ่ายก็แรงเยอะพอที่จะกอดผมเอาไว้

 

            ชานยอลแกล้งผมได้ไม่นานก็ปล่อยผมไป ความอายทำให้ผมเบือนสายตาหนีไปทางอื่น แล้วมันดันไปพอดีกับตอนที่ใครบางคนเดินเข้ามาในโซนนี้

 

            เล่นเอาผมถึงกับร่างเย็นวาบเอ่ยเรียกคนที่ยืนอยู่กับใครบางคนที่เคาท์เตอร์บาร์เบาๆ

 

            พ่อ…”

 

            “มีอะไรเหรอแบคฮยอน

 

            “ผมว่าผมเห็นพ่อตัวเองนะ

 

กึก !

 

            “เดี๋ยวผมมาผมว่าพลางยันตัวเองลึกขึ้นพร้อมกับชะเง้อมองหาพ่อของตัวเองที่เมื่อกี้ยืนอยู่ตรงหน้าเคาท์เตอร์ แต่ตอนนี้กลับหายตัวไปแล้วราวกับผมตาฝาด แต่ผมมั่นใจนะว่าผมไม่ได้ตาฝาดหรือคิดไปเอง ชานยอลขมวดคิ้วใส่ผมนิดหน่อย ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้ตามผมมา

 

            ผมเดินตรงมาที่เคาท์เตอร์บาร์พยายามกวาดตามองหาร่างสูงที่คุ้นเคย แต่ก็ไม่พบ

 

            พ่อของผมหายไปแล้ว

 

            ขอโทษนะครับเมื่อกี้มีคนใช้ชื่อคริสจองโต๊ะที่นี่หรือเปล่าครับ พอหาไม่เจอผมเลยหันไปถามพนักงานที่เป็นคนต้อนรับแขกแทน พร้อมทั้งทำท่าทางประกอบคำพูดไปด้วย ที่ตัวสูงๆผมสีคาราเมล ดูภูมิฐานหน่อยน่ะครับ

 

            “อื้ม...สักครู่นะครับ เดี๋ยวผมเช็คให้พนักงานคีย์ข้อมูลลงไปกับคอมก่อนจะส่ายหน้า ไม่มีนะครับ วันนี้ยังไม่มีใครใช้ชื่อคริสจองโต๊ะที่นี่เลยครับ

 

            “งั้นเหรอครับ...

 

            “แต่จากที่ฟังคุณพูดมา ผมพอจะบอกได้ พนักงานยิ้มพลางผายมือไปที่โซนไพรเวทระดับสูง เป็นห้องอาหารที่มีสามารถรับประทานอาหารกันแบบสองต่อสองเท่านั้น เขาเดินไปทางนั้นครับ แต่ไม่ได้ใช้ชื่อคริสในการจองโต๊ะ

 

            “แล้วเขาใช้ชื่ออะไรครับ ?

 

            ใช้ว่า จงแด ครับ

 

            ผมรีบตรงมาที่ห้องอาหารตามคำบอกของพนักงานคนนั้นทันที ในใจนี่เต็มไปด้วยความสงสัยว่าทำไมพ่อถึงใช้ชื่อของจงแดในการจองโต๊ะ รวมถึงยังพาเจ้าของชื่อมาด้วยอีกต่างหาก

 

            นั่นคือคนที่มากับพ่อผม เพียงแค่ตอนแรกผมยังไม่มั่นใจว่าเป็นเขาหรือเปล่า เพราะเจ้าตัวยืนกอดอกหันหลังให้กับผมตอนที่ยืนรอผมที่เคาท์เตอร์บาร์ ลักษณะดูจะหงุดหงิดหน่อยๆราวกับถูกลากให้มาด้วยกัน ระหว่างทางผมก็พยายามทำใจให้สงบ

 

            คิดในแง่ดีว่าผมอาจจะมองคนผิด บางทีนั่นอาจจะไม่ใช่พ่อของผมก็ได้

 

            คุณมันบ้า ใครจะไปสนใจกัน

 

กึก !

 

            “อีกอย่างผมไม่ตลกเลยที่คุณเลือกที่นี่ ก็เห็นอยู่นิว่าเมื่อกี้เราเจอรถใคร เสียงของจงแดที่ผมจำได้เป็นอย่างดีลอดออกมาจากประตูห้องที่ปิดไม่สนิทเท่าไหร่ รวมถึงพวกเขาไม่ได้ยืนอยู่ไกลจากประตูมากนัก ผมเลยแอบมองจากช่องบานประตูนั้นได้

 

            ภาพที่ผมเห็นคือจงแดกำลังแสดงความไม่พอใจใส่คนตัวสูงที่หันหลังให้ผม เขาพยายามจะเข้าไปปลอบให้อีกคนใจเย็นลง แต่ดูเหมือนจะไม่ช่วยเท่าไหร่

 

            ผมขมวดคิ้วไม่เข้าใจว่าทำไมพวกเขาถึงมาด้วยกัน

 

            ไหนจะสรรพนามนั้นอีก นี่มันเรื่องอะไรกันแน่ ?

 

            และอย่ามาหลอกผมนะว่าคุณไม่เห็นลูกตัวเอง ทั้งๆที่เขานั่งมองพวกเราอยู่

 

            “!!!”

 

            “ผมไม่ได้โง่นะคริสที่จะไม่เห็นอะไรเลย ผมเบิกตากว้างที่จงแดพูดแบบนั้น ถ้าเขารู้อยู่แล้วว่าผมมาที่นี่แล้วทำไมเขาถึงไม่แสดงท่าทีอะไรเลย หนำซ้ำยังทำเป็นนิ่งไม่ต่างจากคนที่ไม่รู้เรื่อง ผมไม่อยากให้มันเป็นเรื่องใหญ่ ผมรำคาญ คุณก็รู้

 

            “มันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก คุณไม่ต้องเครียดไป

 

            “ผมไม่ได้เครียดอะไร

 

            “…”

 

            “ผมแค่ไม่อยากได้ผู้เล่นเพิ่มเท่านั้น ผมสะดุ้งสุดตัวตอนที่จงแดตวัดสายตามามองทางผม แวบนึงผมเห็นแววตาแปลกใจจากดวงตาคู่นั้นก่อนที่มันจะกลับไปเป็นนิ่งเรียบแบบเดิม มันเป็นจังหวะเดียวกับที่ผมค่อยๆถอยหลังเพื่อออกไปจากตรงนี้ กันเขาจับได้ว่าผมแอบฟัง

 

            ทว่าโชคก็ไม่เข้าข้างเมื่อชานยอลโผล่มากอดผมจากด้านหลัง

 

            แล้วจงแดก็เปิดประตูออกมาพอดี

 

            อาชานยอล ?

 

LOADING 100 PER

เจิมรอการซื้อใจ งานนี้ไม้ตายอะไรงัดมาให้หมด !

รอเยอะอัพไวนาจา ใครอยากอ่านรีบเจิมไวๆ ไม่นานเกินรอ !

ฝากติดตามด้วยน้า อย่าลืมเม้นน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้กำลังใจแบคฮยอน

 เมื่อพูดถึงค่ำคืนของพวกเขา อย่าลืมติดแท็กในทวิต !

#ฟิคคืนของชานแบค

 (c) Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

872 ความคิดเห็น

  1. #643 pcy921 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 18:09
    เอาแล่วววว เกมสตาร์ท
    #643
    1
  2. #578 Ppp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 21:50
    ปากดีอ่ะชานยอล

    ละอิอาหลานนี่มันอะไรกัน

    เกมบ้าบอไรของม้านนนนนนนนนนนน
    #578
    1
    • #578-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 12)
      13 พฤษภาคม 2560 / 10:01
      ตามได้ที่คริสเฉินนะจ้ะ
      #578-1
  3. #201 fernn14 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 07:31
    อาหลานนี่ชอบเล่นเกมกันซินะ
    #201
    1
    • #201-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 12)
      31 มกราคม 2560 / 19:06
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #201-1
  4. #200 nongmui_igot7 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 21:09
    แบบนี้ความลับของทั้งสองฝ่ายจะถูกเปิดเผยหรอ?!
    #200
    1
    • #200-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 12)
      30 มกราคม 2560 / 17:33
      ต้องลุ้นกันนน
      #200-1
  5. #199 fangfangChinese (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 08:03
    พ่อ!!!!!ไรท์เอาเข้าทำไมมมมมมม รู้สึกถึงความตายของแบค
    #199
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #199-2 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 12)
      27 มกราคม 2560 / 17:22
      รอลุ้นนน
      #199-2
  6. #198 nongmui_igot7 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มกราคม 2560 / 18:48
    ตายล่ะหว่า! คุณพ่อจะมาอะไรตอนนี้ค้าาาาาา มันใช่เวลาไหม
    #198
    1
  7. #197 cbtk (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มกราคม 2560 / 18:47
    พ่อมาาา
    #197
    1
  8. #195 nongmui_igot7 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 21:22
    แนะนำว่าให้พี่ชานของเราหยุดที่คนนี้ได้แล้วนาจา
    #195
    2
  9. #194 fangfangChinese (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 21:11
    คนสะดุดตา อร๊ายยยยยยกรี๊ดบ้านแตก รีพมาอัพไวๆน้ารออยู่
    #194
    1
    • #194-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE(จากตอนที่ 12)
      22 มกราคม 2560 / 07:11
      รับทราบค่า ฝากติดตามด้วยน้า
      #194-1
  10. #192 Real_ChanBaek (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 22:31
    หืมมม มีอะไรพิเศษกว่านี้อีกมั้ย มาต่อๆ
    #192
    1