คนนี้พี่จอง [APINK & SNSD & TWICE]

ตอนที่ 17 : เข้าค่าย2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 301
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    21 ส.ค. 59

(c)                 Chess theme
 



   "เอาล่ะ ทุกคนนั่งให้เรียบร้อย"อาจารย์สาวคนหนึ่งกล่าวขึ้นมา เมื่อถึงเวลาที่พวกเธอจะทำกิจกรรมต่อไปเเล้ว

  นี่ก็คืนวันที่2เเล้ว เวลามันช่างผ่านไปเร็วจนตามไม่ทันเลยก็ว่าได้ ซึ่งตอนนี้พวกเธอก็กำลังจัดเเถวกันอยู่ กิจกรรมที่เราจะเล่นคืนนี้ก็คงไม่พ้นการล่าท้าผีกันหรอก เเล้วคงไม่รู้ว่าจะรอดกลับมาได้หรือปล่าวเหมือนกัน

  "ซานะมานี่เร็ว"เพื่อนสาวของเรียกชั้นให้มาหาเค้า 

  "เอาล่ะ เราจะเเบ่งเป็นคู่ เเล้วทุกคนคงมีบัดดี้ของตัวเองสินะ"ใช่เเล้วกิจกรรมนี้จะจัดเป็นคู่ซึ่งชั้นก็ต้องคู่กับยัยเด็กบ้านเดียวกันนั่นเเหละ คงจะปวดหัวน่าดู

  ไม่นานทุกคนก็จัดคู่ของตัวเองเรียบร้อย เเต่เห็นหน้ายัยเด็กนี่เเล้วรู้สึกหงุดหงิดยังไงไม่รู้

  "ถือว่าพี่โชคดีนะ ที่ได้ชั้น"ชั้นไม่รู้ว่าเขาเอาความมั่นใจนี้มาจากไหน มองบนเเปป

  "เหอะ กลัวล่ะสิไม่ว่า"ชั้นเเสยะยิ้มให้คนตรงหน้า

  "ระวังกอดชั้นไม่รู้ตัวล่ะ"จื่อวี่หันมายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะไปสนใจอาจารย์กล่าวต่อ

    ยัยเด็กนี่หนิ....

   "อาจารย์จะให้ทุกคู่ไปเอาธงมาที่ศาลาใกล้ ซึ่งพวกอาจารย์ได้เตรียมไว้เเล้ว ออเเล้วก็ต้องผูกขาคนละข้างเอาไว้กับอีกฝ่ายด้วยนะจะได้สนุก เเต่เราจะไปทีละสองคู่นะเพื่อไม่ให้เสียเวลาเเต่คนละฝั่งกัน โอเค๊"อาจารย์สาวอธิบายให้ฟัง

  "ค่าาา/คร๊าบบ"

  "เอ....สองคู่ไหนไปก่อนดี"อาจารย์สาวทำท่าครุ่นคริดพร้อมกับไล่ตามองลูกศิษย์ของตน

  "หนูค่ะ"เด็กสาวคนหนึ่งยกมือขึ้นมาอย่างมั่นใจซึ่งไม่ใช่ใครนอกจาก โจว จื่อวี่ นักเรียนเเลกเปลี่ยนจากไต้หวันนั่นเอง

  "งั้น คู่ของเธอ กับ คู่ของประธานของเราละกัน"อาจารย์สาวชี้ไปที่สองคู่นั้น

  "ฮู้ว~~"เสียงจากเด็กนักเรียนบางกลุ่มส่งเสียงโฮขึ้นมา

  "เอาล่ะๆไปกันได้เเล้ว"

-------------

 "นี่เดินดีๆหน่อยสิ"ซานะบ่นคนข้างๆที่ต้องเดินผูกขากับเธอ

 "พี่ต่างหากล่ะ เดินให้มันเร็วหน่อยดิ"จื่อวี่ย่นหน้าใส่ร่างบางอย่างไม่พอใจ

  "เเล้วอีกนานไหมเนี่ย"ร่างบางชะเง้อหน้ามองหาธงที่อาจารย์สาวบอกเอาไว้

  "ชั้นก็ไม่รู้เหมือนกัน เดินไปก่อนเเล้วกัน"ร่างสูงเอื้อมมือไปจับมืออีกฝ่ายเเล้วเดินต่อไป 

----------------

  "ทางไหนวะเนี่ย"โชรงหันซ้ายหันขวามองหาทางที่จะไป 

  "เเล้วที่คุยกับอาจารย์เมื่อกี้นี่คืออะไร"เด็กสาวเอ่ยถามด้วยเสียงทุ่ม

  "จำไม่ได้โว้ยย"ร่างเล็กเกาหัวตัวเองอย่างหัวเสีย ก่อนจะตั้งสติใหม่

  "เเล้วเอาไงทีนี้ ชั้นไม่อยากหลงทางกับคนอย่างรุ่นพี่หรอกนะ"ร่างบางกอดอกตัวเองเเล้วหันไปทางอื่น

  "ชิ งั้นไปทางนี้เเล้วกัน"พูดเสร็จก็เดินไปทั้งๆที่ขาของทั้งสองพันกันอยู่ทำให้ร่างบางไม่ทันตั้งตัวจึงสดุดล้ม

  "อะ..โอ้ย!!"ร่างบางร้องออกมาอย่างเจ็บเเสบ เมื่อเข่าของเธอถลอกกับพื้น
เเต่ก็ไม่ถึงกับมาก

  "โทษที เป็นอะไรมากไหม"โชรงหันมาหาเด็กสาวเเล้วย่อตัวลงมาถามอย่างเป็นห่วง

  "เจ็บสิ ถามได้"เด็กสาวส่งสายตาอย่างไม่พอใจเเต่เเต่น้ำใสๆก็เริ่มคลอเบ้าตาเพราะอาการเจ็บที่หัวเข่า

  "มานี่"ร่างเล็กถอดเชือกที่ผูกขาก่อนจะพยุงตัวอีกคนให้ลุกขึ้นเเล้วช่วยพยุงให้อีกฝ่ายเดินง่ายขึ้นโดยการโอบรอบเอวส่วนมืออีกข้างก็จับเเขนเด็กสาว
 
   เด็กสาวทั้งสองเดินมาได้ซักพักเเล้วเเต่ก็ยังไม่เจออะไร ร่างเล็กจึงคิดว่าคงจะหลงกันเเน่ๆเเถมอยู่ในป่าอีก 

  "ชั้นว่าพวกเราหลงเเล้วล่ะ"

   ใช่ ตอนนี้พวกเธอกำลังหลงทาง มันมืดไปหมด เเต่ก็ยังคงเห็นอีกคนอยู่นิดๆ

  "เเล้วจะทำไงเนี่ย"โบมีพูดอย่างหัวเสีย

  "อ่า จริงด้วยมีไฟฉายหนิ"ร่างเล็กนึกขึ้นได้ว่าตัวเองมีไฟฉายอยู่ในกระเป๋าใบเล็ก

   โชรงเเละร่างบางเดินไปตามทางที่อาจารย์สาวบอกเเต่ยิ่งไปก็ยิ่งมืดเเล้วที่ที่พวกเธอไปก็มีเเต่ป่า

  ฟุป!!~

   เสียงอะไรบ่างอย่างหย่นลงพื้นทำให้ทั้งคู่สดุ้งเเต่ที่มากไปกว่านั้นคือเห็นเงาของใครบางคนที่น่าจะมากัน2-3คน

   "ใครน่ะ"ร่างเล็กอดถามไม่ได้ในสิ่งที่เธอเห็น อีกทั้งยังเดินเข้าไปใกล้อีก

  "หลงทางหรอสาวน้อย"เสียงจากชายปริศนาเอ่ยขึ้น

  "พี่โชรง!!!"เด็กสาวตะโกนชื่อคนพี่เมื่อเห็นชายปริศนานั้นกำลังจะฟาดไม้ไปที่หัว

  "อั๊ก!!!"โชรงร้องอย่างโอดครวนเมื่อมีของเเข็งมากระเเทกหัวจากด้านหลังเธอ

  "หึๆ มากับพี่เถอะ"ชายปริศนาคนนั้นเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเเข็งที่ดูน่ากลัว

  "ปล่อยนะ!!"โบมีพยามดิ้นรนเมื่อชายปริศนาอีกคนมาล๊อคเเขนเธอ

  "อยู่นิ่งๆเหอะน่าสาวน้อย"ชายปริศนาคนนั้นเดินมาหาเด็กสาวพร้อมกับจับปลายคางเเล้วเเสยะยิ้มออกมา

  "ปล่อยเธอนะ"เสียงเเหบพร่าจากคนที่นอนหมดกำลังอยู่ที่พื้นเอ่ยขึ้น

  "พาพวกมันไป"ชายปริศนาอีกคนที่น่าจะเป็นหัวหน้าเอ่ยขึ้น

   ชายปริศนาทั้งสามก็ได้พาพวกเธอทั้งสองไปที่ไหนซักเเห่งโดยที่พวกเธอไม่รู้สึกตัวอะไรเลยซักนิด

----------------
  "นั่นไงพี่"จื่อวี่ชี้ไปที่ศาลาตรงหน้าอยางดีใจ

  "ไปกัน"

   ทั้งสองเดินไปที่ศาลาตรงหน้าเเต่ก็ต้องหยุดเมื่อได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง

  อาอู้!!!!~

   เสียงหมาหอนจากที่ไหนซักเเห่งทำให้ซานะต้องกระโดดเข้าไปกอดร่างสูงอย่างไม่ได้ตั้งใจ

  "ฮ่าๆ ฮ่า ไหนบอกว่าไม่กลัวผีไง"ร่างสูงหัวเราะใส่อีกคน ตัวเองบอกเองว่าไม่กลัวเเต่ภาพที่เห็นนี่มันใช่ไหมล่ะ

  "รีบๆไปเอาธงเหอะน่า"ซานะหน้าขึ้นสีทันทีที่ถูกคนเด็กกว่าล้อเธอ

  "งั้นพี่ก็ปล่อยชั้นก่อนสิ"จื่อวี่เอ่ยขึ้น เพราะตอนนี้มีซานะกอดคอเธออยู่เธอจึงเดินไม่ได้

  "อืมๆ"ซานะคลายอ้อมกอดมาจับมือร่างสูงเเทน

  "ฮึๆ"ร่างสูงกลั้นหัวเราะเล็กน้อยก่อนจะโดนฝ่ามืออีกคนมาฟาดตรงไหล่เธอ

  "หัวเราะอะไร"

  "ปล๊าว"จื่อวี่พูดเสียงสูง

   ทั้งสองเดินมาถึงศาลาที่ว่าไว้อย่างกล้าๆกลัว เเล้วคนเด็กกว่าก็เอื้อมมือมาหยิบธง 

  "ไปกลับ"เด็กสาวเอ่ยขึ้นหลังจากที่เธอได้ธงมาเเล้ว

   ซานะยังไม่ปล่อยมือจากอีกคนจนเดินมาถึงที่ที่อาจารย์เเละทุกๆคนอยู่

  "นั่นไงมาเเล้ว!!"เสียงจากเพื่อนสาวเอ่ยขึ้น

  ซานะโบกมือให้เพื่อนสาวของเธออย่างดีใจ

  "เอ...เเล้วอีกคู่ไปไหนล่ะ"อาจารย์สาวนึกสงสัย เพราะเวลานี้น่าจะต้องออกมาเเล้วสิ

  "ยังไม่มาอีกหรอคะ"จื่อวี่เอ่ยถามอาจารย์ของตน

  "ยังหรอก เเล้วพวกเธอไม่เจอกันระหว่างทางหรอกหรอ"

  "ไม่เจอเลยนะคะ"เป็นซานะที่ตอบเเทนเด็กสาว

  "น่าจะยังไม่มานั่นเเหละ"อาจารย์สาวพูดก่อนจะเดินไปที่ที่ตัวเองอยู่


   ผ่านไป 20น.

  "นี่ทำไมยังไม่มาอีกเนี่ย"อาจารย์คนหนึ่งเอ่ยขึ้น เพราะตอนนี้มันก็ดึกมากเเล้ว

  "หรือว่าจะหลง"

  "หลงหรอ นี่เรียกเจ้าหน้าที่ด่วน"อาจารย์ชายคนหนึ่งตะโกนเรียกให้นักเรียนไปบอก

  "เอาล่ะทุกคน อยู่ตรงนี้ก่อนนะ"

  "อาจารย์มันเกิดอะไรขึ้นหรอคะ"เพื่อนสาวของยุน โบมี คนหนึ่งเอ่ยถามขึ้น

  "เกิดเรื่องนิดหน่อย ไปพักก่อนเถอะ"

  "โบมีหายตัวหรอ"

  "เธอรู้จักยุน โบมีหรอ"

  "ค่ะ ชั้นเป็นเพื่อนเธอ"

  "ดีล่ะ งั้นช่วยครูอีกเเรงละกัน"

   ตอนนี้ทุกคนต่างตื่นตระหนกกับเหตุการณ์ อาจารย์ทุกคนรวมตัวกันประชุม เเล้วกิจกรรมนี้ก็ถูกยกเลิกกลางคัน ทำให้ไม่ค่อยมีใครพอใจนักเเต่จะให้ทำไงได้ล่ะ ก็ คนหายตั้งสองคนเเหนะ

   "นี่ก็ดึกมากเเล้ว ถ้าหาตอนนี้คงจะลำบาก เราไว้ค่อยหาตอนเช้าดีกว่าเถอะครับ"เจ้าหน้าที่คนหนึ่งเอ่ยขึ้น

   "เพื่อนชั้นหายทั้งคนนะคะ!!"อึนจีตะโกนใส่เจ้าหน้าที่ ใครจะปล่อยให้เพื่อนของตัวเองตกอยู่ในอันตรายกันล่ะ

   "พี่อึนจีใจเย็นๆก่อน"นาอึนเข้ามาปลอบเเฟนของตนเเล้วลูบหลังให้ใจเย็นๆ

   "ไออึนจี ใจเย็นดิวะ หาตอนนี้ก็ไม่ได้เรื่องอะไรหรอก"เเทยอนเข้ามาพูดกับเพื่อนสาวของตนอีกคน

   "ใช่ พี่อึนจีใจเย็นดิ พี่โชรงซะอย่างปลอดภัยอยู่เเล้วน่า"รุ่นน้องของเธอเข้ามาปลอบอีกคน

  "ขอให้เป็นอย่างนั้นเถอะ"



-----------------------------------------
  มาเเล้วจร้าา มาซะช้าเลย เเหะๆ

   โชรงเเละโบมีถูกชายปริศนาจับตัวไป เรื่องจะเป็นยังไงต่อไปนั้น มารอติดตามดูนะคะ


1คอมเม้น1กำลังใจ
นาจาา

ไรท์น้อยใจง่ะ ไม่ค่อยมีใครคอมเม้นเลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

57 ความคิดเห็น

  1. #44 Dao (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 16:47
    รออยู่นะคะไรท์ เป็นกำลังใจให้คะ
    #44
    1
    • #44-1 taeny mylove (@mitsuko1150) (จากตอนที่ 17)
      1 กันยายน 2559 / 19:02
      ขอบคุณค่าาา
      #44-1
  2. #42 pej_apink (@por2918) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 16:34
    ใครที่มาจับตัวโชรงกับโบมี แล้วจับทั้ง2คนไปทำไม รอตอนต่อไปนะครับ
    #42
    0