MAD SET | ( MINI HIGH CLASS ) MADCAP หัวใจสีดำ [YAOI]

ตอนที่ 15 : #แบล็คเด็กผี EPISODE 13 [ 130 Per. ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10842
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 87 ครั้ง
    12 ส.ค. 59









EPISODE 13




ผมวางของลงบนเคาน์เตอร์ครัวด้านหน้าห้อง ห้องนี้ค่อนข้างกว้างและแบ่งสัดส่วนพื้นที่อย่างชัดเจน มีห้องน้ำแยกออกมา โซนครัวที่มีเครื่องมือครบครัน ห้องนอน ห้องนั่งเล่น ระเบียงกว้างขวาง ของใช้สอยครบครันไม่มีอะไรที่ไม่ดีเลย ยกเว้นเพียงอย่างเดียว เขาคงจะเหงานะดู


แต่ที่น่ากังวลในตอนนี้คือกลิ่นคาวเลือด


ผมก้าวเดินไปที่ประตูห้องหนึ่งที่ถูกเปิดแง้มเอาไว้ กลิ่นคาวๆ นั่นหนาในอากาศขึ้นเมื่อเข้ามาใกล้ หัวใจของผมมันเต้นแรงระทึกเมื่อก้าวมาใกล้ ผมยกมือกุมหน้าอกตัวเองเอาไว้ 


พยายามกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงลำคอ...ยากลำบาก ผมหายใจไม่ทั่วท้องเลย เพราะรู้ดีว่าพี่แบล็คไม่ได้เหมือนคนทั่วๆ ไป และสาเหตุของกลิ่นคาวเลือดนั่นมันต้อง...ไม่ใช่อะไรที่ธรรมดาๆ แน่ๆ


ผมจับลูกบิดค้างอยู่อย่างนั้น


ตั้งสติหน่อยโกเซ็น ตั้งสติ...


ผมกัดริมฝีปากตัวเองจนรู้สึกเจ็บและค่อยๆ ดันบานประตูให้เปิดเข้าไป


สิ่งที่สะดุดสายตาของผมคือ คราบเลือดที่ถูกละเลงไปทั่วห้อง ซึ่งมันไม่ต่างอะไรจากหนังฆาตกรรมน่าขนหัวลุกเลย ผมแทบหยุดหายใจและอยากหนีออกไปจากที่นี่ใจจะขาด ทว่าร่างของพี่แบล็คที่นอนบนเตียงแขนอาบเลือดมันทำให้ผมหยุดความคิดที่จะหนีไป 


ใบหน้าคมคายซีดเซียว ริมฝีปากขาวผาก ผมรีบวิ่งไปโดยไม่สนใจคราบเลือดที่พื้นว่ามันจะเปรอะเท้าหรือเปล่า ไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย แขนของเขามันเต็มไปด้วยบาดแผลถูกกรีดที่มองดูด้วยตาเปล่ามันไม่ได้ลึกอะไรมาก 



เหมือนกรีดบนผิวเนื้อไม่ได้ลึกจนถึงขนาดนั้น แต่ผมก็ผมไม่กล้าแม้จะแตะต้องมันเพราะกลัวว่าการแตะจะทำให้พี่แบล็คเจ็บ


พะ...พี่แบล็ค” เขา...ทำร้ายตัวเองเหรอ?


ผมไม่เข้าใจ และในเวลาเดียวกันผมก็เป็นห่วงเขามาก ผมคลานขึ้นบนเตียงและแตะมือลงบนแก้มสากอย่างเป็นห่วงจับใจ


...” เขาหลับ? ระ...หรือว่า?


ขอบตาผมมันร้อนผ่าวขึ้นมาเมื่อนึกว่ามันเป็นแบบนั้น สิ่งที่ผมทำคืออังมือที่ปลายจมูกโด่งเป็นสันของอีกคน 


และพบว่าเขายังมีลมหายใจ เมื่อมันเป็นแบบนั้นผมถึงกับโล่งใจ ผมถอนหายใจออกมาหนักๆ หัวใจยังคงไม่หยุดสั่นรารัวเหมือยกลองชุด ผมเม้มริมฝีปากเข้าหากันและแตะมือลงบนแก้มเขาอีกครั้ง พี่แบล็ค...พี่แบล็ค


หรือว่าจะสลบไป?


เดี๋ยวเค้าพะ...พาไปหาหมอนะ” ผมพึมพำบอกขณะที่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อกดโทรไปโรงพยาบาล


หมับทว่าโทรศัพท์ของผมกลับถูกคว้าเอาไว้ซะก่อน ผมหันไปมองฝ่ามือที่เปื้อนเลือดแห้งกรังจนน่ากลัวด้วยความตกใจ เขาไม่ได้หมดสติไป แต่พี่แบล็คกำลังยิ้มและหรี่ตามองหน้าผม มา...ทำไม?” น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยถามผม ผมยังไม่ตอบและเลื่อนสายตามองที่เตียง ที่ที่ผมนั่งอยู่ตอนนี้มีแต่เลือด และกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งจนน่าสะอิดสะเอียน ผมแทบอาเจียนออกมาด้วยซ้ำ แต่ก็ต้องกักเก็บมันเอาไว้


พี่แบล็ค ไปหาหมอเถอะนะ เลือดมันออกเยอะขนาดนี้


...” คนตัวสูงที่นอราบบนเตียงไม่ยอมตอบในขณะเดียวกันเขาก็ไม่ยอมขยับตัวเพื่อลุกไปหาหมอตามที่ผมบอก


พี่แบล็ค


...


งั้นเค้าจะไปซื้อของมาทำแผลให้นะ” ผมยอมใจกับความดื้อด้านของอีกคน แต่ด้วยความที่ผมห่วง ไม่รู้ว่าพี่แบล็ค อยู่ในสภาพนี้มานานแค่ไหนแล้ว ไม่รู้ว่าเขาได้ทานอะไรบ้างหรือยัง และไม่รู้ว่าอีกคนเหงาแค่ไหน ผมลุกขึ้นและเดินออกไปจากห้องเพื่อไปยังซุปเปอร์เพื่อซื้ออุปกรณ์ทำแผลเท่าที่มีมา 


แถวนี้ไม่มีร้านขายยาเลยค่อนข้างลำบากเล้กน้อย ผมได้สำลี ผ้าก็อซ แอลกอฮอล์ เทปพันแผล นอร์มอลซาไลน์(น้ำเกลือยาหยอดแผล คิดว่ามันก็น่าจะเยอะพอถ้าแผลพี่แบล็คไม่ลึกแล้วก็กว้างขนาดต้องเย็บ

 

ผมกลับมาที่ห้องพี่แบล็คอีกครั้งและเขายังคงนอนที่เดิม เขาเหมือนจะหลับไปอีกครั้ง ผมจึงไปนั่งข้างๆ และค่อยๆ ยกแขนพี่แบล็คมาวางไว้บนตัก ก่อนจะค่อยๆ ทำแผลอย่างเบามือ 


พลันภาพวันที่เขาทายาที่ริมฝีปากผมก็ลอยเข้ามาในหัว ผมจำได้ว่าตอนนั้นหัวใจผมเต้นแรง แก้มร้อนผ่าว...และตอนนี้ก็เช่นกัน ผมทำมันอย่างเบามือ น้อยครั้งนักที่ผมจะได้สัมผัสตัวพี่แบล็ค และเขาไม่ได้ทำอะไรผม 


คนตัวสูงแค่นอนนิ่งๆ ให้ผมทำแผลไป ไม่ร้อง ไม่บ่นอะไรออกมาเลย


เขาดูเศร้าและเหงาจนผมรู้สึกไม่ดี


พี่แบล็คเหงามั้ย?” ผมถามเสียงเบาหลังจากที่ค่อยๆ พันแผลที่แขนเขาเรียบร้อยแล้ว


...


เดี๋ยวเค้าทำอะไรให้ทานนะ


...


ไม่ตอบ... แต่ก็ปกติน่ะที่จะไม่ตอบ ผมเลยวางมือเขาลงบนเตียงที่เปื้อนคราบเลือดแห้งกรังก่อนจะเดินไปที่ครัวเพื่อเอาอาหารอุ่นในไมโครเวฟ มันง่ายที่สุดแล้ว คิดว่าอีกเดี๋ยวค่อยลงไปซื้อของสดมาทำอาหารเย็นเอาไว้ให้ก็ได้ เขาอยู่คนเดียวแบบนี้คงไม่ทำหรอก พี่แบล็คดูโทรมๆ ไปด้วย


 

ระหว่างรออาหารผมก็นั่งรอที่เก้าอี้ครัว คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ตลอดระยะเวลาที่ผมไม่ได้ไปมหาลัย การันกับเวลพยายามติดต่อมาตลอดเลย แต่ผมก็ไม่ได้รับ ตั้งแต่เกิดเรื่องแบบนั้นผมแทบไม่อยากกลับไปเรียนที่นั่นเลย แต่ก็ย้ายไม่ได้เพราะผมเกรงใจพ่อไวท์กับม๊าอิน เขาคือคนที่ส่งเสียผมกับพี่แบล็คเรียน 


ผมไม่อยากจะไปเรื่องมากกับพวกเขา



เพราะผมคิดว่าเท่านี้ที่พวกเขาให้มันก็มากจนไม่รู้จะตอบแทนยังไงดีแล้ว ลองคิดดูสิ ถ้าไม่มีพ่อไวท์กับม๊าอินปราณีรับพวกเรามาเลี้ยง เราจะมีทุกวันนี้เหรอ ผมจะได้กินอิ่มนอนหลับ อาหารทุกๆ อย่างที่พวกเขาปรนเปรอผมกับพี่แบล็คมันเป็นอาหารชั้นดี ได้ศึกษาที่โรงเรียนชั้นนำที่ค่าเทอมแพงแสนแพง ไม่ว่าพวกเราอยากได้อะไร พวกเขาก็ให้ เงินที่ให้พวกผมใช้แต่ละเดือน มันมากจนผมไม่คิดว่าควรจะได้รับ พวกเขาคือผู้มีพระคุณมากๆ



ดูอย่างพี่แบล็คสิ ถึงม๊าอินกับพ่อไวท์จะให้เขาแยกออกมาอยู่คนเดียว แต่ที่ที่พี่แบล็คอยู่คาดจากสายตาและย่านแล้วราคามันคงไม่ใช่เล่นๆ แน่ ผมว่าการที่พ่อไวท์กับม๊าอินทำแบบนี้มันย่อมมีเหตุผลรองรับที่ดีมาก ผมไม่โทษพวกเขา แต่ผมโทษตัวเองที่เป็นหนึ่งในต้นเหตุที่ต้องให้พี่แบล็คเจอเรื่องนี้แบบนี้



จริงอยู่ที่เขาชอบทำร้ายผม แต่ผมกลับไม่รู้สึกรังเกียจพี่แบล็คเลยแม้แต่น้อย ราวกับคนเสพติดความทรมาน แต่ผมไม่ได้รักมันหรอกชอบที่จะโดนทำร้ายหรอกนะ เพียงแค่พี่แบล็คสำคัญมากเกินกว่าผมจะเกลียดเขาลง 


ไม่รู้สิ ระหว่างผมกับพี่แบล็คมันเหมือนมีสายใยอะไรบางอย่างที่แยกกันไม่ขาด ผมอาจจะดูบ้าที่เป็นห่วงคนที่ไม่คิดว่าตัวเองเป็นน้อง และเป็นห่วงเขามากมาย ในขณะที่ถูกเขาทำร้ายมาตลอด



...ผมคงบ้าไปแล้วล่ะมั้ง



 

ติ๊ง... ไมโครเวฟแจ้งเตือนว่าอาหารเสร็จแล้ว ผมเลยหยิบเอาถุงมือหนาๆ มาสวมที่มือไว้ และหยิบมันออกมา จัดแจงจานให้เรียบร้อย คิดว่าระหะว่างที่พี่แบล็คทานผมก็จะเข้าไปทำความสะอาดห้องเขาให้ด้วยเลย ห้องที่เต็มไปด้วยรอยเลือดเปรอะๆ แบบนั้นมันไม่น่าอยู่หรอก น่ากลัวจะตายไป


และเมื่อผมวางจานอาหารบนโต๊ะเรียบร้อยแล้วกำลังจะเดินไปหาเขา ร่างสูงก็เดินออกมาซะก่อนพี่แบล็คเดินตรงดิ่งมาหาผม นัยน์ตาคู่คมจ้องมองมา ริมฝีปากซีดขยับยิ้มเย็นจนผมเผลอก้าวถอยหลังหนี แต่พี่แบล็คเร็วกว่าเขาก้าวมาด้วยเท้ายาวๆ จนถึงตัวผมและใช้มือบีบท้ายทอยรั้งผมเอาไว้ พะ...พี่แบล็ค...


แบล็คว่าจะปล่อยไปแล้วแท้ๆ...ฮะๆ


ปล่อย? 


90 Per.

เขาหมายถึง...ปล่อยผมไปงั้นเหรอ? 


หมายถึงว่าเราจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับอีก...ใช่ไหม?


ทำไมหัวใจผมถึงโหวงเหวงแบบนี้เมื่อได้ยินพี่แบล็คพูดประโยคนั่นออกมาก


...


โกเซ็นโคตรรนหาที่ ฮ่าๆ” คนที่ใบหน้ายังเปื้อนเลือดอยู่พึมพำ และระเบิดหัวเราะออกมา ผมไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงเป็นแบบนี้แต่ผม... ผมเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมผมถึง รนหาที่’ อย่างที่พี่แบล็คว่า


หรือว่าผมจะรักเขา?


...รักเหรอ มันไม่ควรเกิดขึ้นด้วยซ้ำ


เค้า...ปะ...เป็นห่วงพี่แบล็ค อื้อออ” ริมฝีปากผมถูกอีกคนบดขยี้ลงมา ผมรีบยกมือดันแผงอกกว้างให้ล่าถอยออกไป แต่พี่แบล็คกับใช้มืออีกข้างหนึ่งบีบคางผมให้ยอมเผยอปากรับรสจูบเขาโดยดี 


ผมครางอื้ออึงในลำคอ แต่สุดท้ายก็ต้องยอมจำนนต่ออีกคน รสจูบเร่าร้อนและรุนแรงถูกถ่ายทอดผ่านคนมาที่ผม 



มันดุเดือดจนผมรู้สึกทรมานในร่างกาย กลายเป็นตอนนี้ผมขยุ้มมือลงบนเสื้ออีกคนแทนขณะที่อีกคนมอบรสจูบแปลกประหลาดมาให้กับผม



หัวใจผมเต้นแรงอีกแล้ว แก้มผมร้อนฉ่า ร่างกายอ่อนระทวยจนประคองตัวเองให้ยืนต่อไปแทบไม่ได้ และเมื่อผมจะทรุดลงพี่แบล็คก็ใช้มือที่เคยบับปลายคางผมมารับรั้งเอวของผมเอาไว้และดึงกระชากให้แนบชิดติดกัน


พอมาเป็นแบบนี้แล้ว...


ผมเองก็ไม่สามารถคิดกับพี่แบล็ค...ให้เขาเป็นแค่พี่ชายผมไม่ได้จริงๆ


พี่แบล็คยอมผละออก ปล่อยให้ผมได้หอบหายใจหนักๆ จนตัวโยน ผมรู้สึกชาที่ริมฝีปาก ผมพิงศีรษะลงบนแผงอกกว้างอย่างเหนื่อยอ่อน หลังจากที่ผมได้สติ...สิ่งที่ผมพูดออกไปก็คือ...



พี่แบล็ค...มะ...ไม่ใช่พี่ชายของเค้า ...ไม่มีวันใช่อีกแล้ว



ผมว่าที่ผมพูดไปมันไม่ใช่เพราะผมได้สติหรอกมั้ง แต่มันเพราะผมไร้สติมากๆ ต่างหาก


และหลังจากที่ผมพูดแบบนั้นออกไป พี่แบล็คก็ระเบิดเสียงหัวเราะจนดังลั่นห้อง...เขาหัวเราะอยู่แบบนั้น...


ส่วนผม...ทำได้แค่หอบหายใจในอ้อมกอดของพี่แบล็ค




101%

พี่แบล็คยอมนั่งกินข้าว และผมก็ไม่กล้าที่จะถามถึงสาเหตุของรอยแผลพวกนั้น ผมรู้แค่ว่าไม่มีใครเป็นคนทำมันได้นอกจากร่างสูงที่นั่งเขี่ยอาหารและตักกิน ขณะสายตาคมคายก็จ้องมองใบหน้าผมไปด้วย ทุกๆ ครั้งที่ผมเผลอสบนัยน์ตาสีดำนั่นหัวใจผมจะกระตุกไหวทุกๆ ครั้ง


...ผมพยายามคิดว่ามันไม่ผิดบาปกับความรู้สึกพวกนี้ ในเมื่อเราไม่ได้มีสายเลือดร่วมกันเสียหน่อย


แต่ที่ผมกังวลคือความรู้สึกของเขาที่มีต่อม๊าอินต่างหาก


และดูเหมือนว่าอีกคนจะรับรู้ถึงความกังวลนั้น พี่แบล็คหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและไถลมันบนโต๊ะมาให้ผม ผมขมวดคิ้วยุ่งและมองมันด้วยความสงสัย... เขาส่งมันมาให้กับผมทำไมกัน?


อะ...อะไรเหรอ?


เปลี่ยนสิ


เปลี่ยน?


หึๆๆ...เขาหัวเราะและไม่ยอมพูดต่อ ผมเม้มริมฝีปากแน่นและหยิบโทรศัพทาขึ้นมา พอกดที่หน้าจอก็พบว่าหน้าจอเป็นเพียงแค่สีดำ ไม่มีแบล็คกาวน์อะไรทั้งสิ้น แต่ผมเข้าโทรศัพท์ไม่ได้เพราะมันล็อคอยู่ 130895


รหัส... 130895


ถ้าหากเอามาไล่เลียงดีๆ แล้วล่ะก็ 13 คือวันที่ 08 คือเดือนสิงหา และ 95 คือปีมาตาก 1995...ทั้งหมดทั้งมวลนั่นคือประวัติติดตัวเด็กกำพร้าแบบผม ทั้งหมดถูกตั้งขึ้นในวันที่พบผม 


ผมนิ่งค้างไปกับสิ่งที่รับรู้ มะ...หมายความว่ายังไงกัน? เขาตั้งรหัสเป็นวันเดือนปีเกิดของผมงั้นเหรอ? ผมกลั้นในกดรหัสนั่น และพบว่ามันถูกต้องทั้งหมด ผมเข้ามาหน้าจอโฮมของโทรศัพท์พี่แบล็ค ซึ่งหน้าจอพื้นหลังมันก็เป็นสีดำ


สะ...ดีดำก็ดีแล้วนี่พี่แบล็ค


ดีกว่าก่อนหน้านี้เหรอ?



130%

ฝากนิยาย ชญ สาย M เป็นภาคเชื่อมจาก Madcap ด้วยนะคะ
" ธันธารา " น้องชาย นาราชา เพื่อนรุ่นน้องน้องแบล็คของเฮา
รับประกันความจิตป่วง แซ่บ สนุก กาม 555
* คลิกรูป *



ผีแบล็ค55 เกลียดความเต๊าะน้องแบบหลอนๆ 555

โกเซ็นจะเป็นคนเดียวที่รับความแบล็คได้ 
และทุกๆ การกระทำของตัวละครมีเหตุผลของมัน ปมหลังก็มี อย่าเพิ่งตัดสิน
อิอิ 555555 เรารักทุกๆ คนนะ ขอบคุณมากที่เข้ามาอ่านนะคะ
มีความสุขทุกครั้งที่อ่านคอมเม้น


อ่านเม้นโหวต
และไรต์ขอฝากน้องแบล็คไว้ในอ้อมอกทุกคน 
อยากให้ทุกคนรักเด็กผีคนนี้ ฮือออ เลิ้บ!

เล่นแท็ก



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 87 ครั้ง

7,396 ความคิดเห็น

  1. #7303 cxpiicat (@copycat52) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 21:55
    โอ้ย เขินอ่ะ เขิน ._. โคตรเกลียดแบล็คเลยที่โรคจิตแต่ก็ทำให้เราเขินได้ขนาดนี้อ่ะ ทั้งๆที่มันก็แค่หัวเราะแล้วพูดประโยคสั้น แต่มันกร๊าวใจเรามาก ฮือ เริ่มรู้สึกดีให้กันแล้วใช่มั้ย
    #7303
    0
  2. #7259 B'Baekhyun XM'Hunger Gay Club (@baekhyun158) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 15:16
    เขินอีกล่ะ555555555 ทำตัวให้มันดีๆก็หล่อเหมือนกันนะแบล็ค
    #7259
    0
  3. #7209 The Little King (@khingkk1336) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 12:57
    ออกมาเที่ยวข้างนอกกับแม่และก็เพื่อนแม่ นั่งๆอยู่ก็มีอ่านนุ้งแบล็ค อ่านตอนนี้พยายามมากที่จะไม่ยิ้ม-///- น้าเค้านั่งมองอยู่55555แต่ไม่ไหวต้องหันไปยิ้มข้างๆ. ฮาาา
    #7209
    0
  4. #7199 Chirin Sama (@chirin-sama) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 02:10
    โอ๊ย ใจเต้น ไม่รู้เพราะหลอนหรือเพราะเขิน 55555
    #7199
    0
  5. #7008 nscho (@nscho) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 22:35
    น่ารักแล้ว น่ารักแล้ว เค้าเริ่มหวานกันแล้วววว555555
    #7008
    0
  6. #6514 Pllll (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 23:28
    มันมีความจิตแบบมุมิ 😍😍😍 อ่านไปๆก็สยองๆอยู่นะ อารมณแบบบรรยากาศสีดำปนชมพูๆ หยึ่ยๆๆ ชอบฉากncแบบ sm รอนาจาาาาา
    #6514
    0
  7. #4254 Quiqoang (@thancha233) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 23:11
    แบล็คคงจะรักโกเซ็นแล้ววววววว ฮื่อ ตั้งรหัสผ่านก็นึกถึงโกเซ็น และโกเซ็นก็เป็นห่วงแบล็คอีก
    #4254
    0
  8. #3978 Alinlie (@Alinlie) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 19:12
    คำผิดเจอค่อนข้างบ่อย อ่านแล้วสะดุดนิดๆ ฝากดูด้วยนะคะ
    I support you.????????
    #3978
    0
  9. #3723 kim_kyunsoo (@kim_kyunsoo) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 00:42
    นี่คือจีบฉบับพี่แบล็คใช่มั้ยค่ะ หลอนจริงไรจริง
    #3723
    0
  10. #3273 N - xainah ★☆ (@hisachi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 11:11
    คืออ่อยหรอพี่แบล็ค 55555555555
    #3273
    0
  11. #3228 mmaijii (@mmaijii) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 21:11
    แบล็คชอบน้องแต่แรกใช่ไหม แต่สับสนกับอินใช่รึป่าว
    #3228
    0
  12. #3137 BABOLONA (@babolona1997) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 21:13
    555 น่ารัก~~ เอาวันเกิดโกเซ็นมาตั้งเป็นรหัส~~
    #3137
    0
  13. #3085 kbms31 (@mosysp) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 03:00
    เต๊าะน้องแบบหลอนๆ น่ารักกกก โอ๊ยยยยชอบ งื้ออออออ
    #3085
    0
  14. #3052 xpin.A (@wuonly-pin06) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 22:37
    กรี้ดดดดดดดแบบนี้ก็ได้หรอนี่เรียกจีบหรือเปล่าคะสังคม มีความเต๊าะแรงมาก อ่านไปแล้วแบบได้หรอแบบนี้ก็ได้หรอออออโอ้ยยยมันควรจิตควรหลอนควรหดหู่ไหมแต่ได้ข่าวว่านี่อ่านไปเขินไปยิ้มไปแบบโอ้นนนยยยยนึกว่าตัวเองเป็นโกเซ็น55555555555555
    #3052
    0
  15. #3045 lucky_girl (@aom_1985) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 21:55
    อ่านมาตั้งแต่แรกถึงตอนนี้
    ทีแรก..คิดไว้เรืองนี้แม่งจิตอ่ะ
    พออ่านมาเรื่อยๆ กลับหยุดอ่านไม่ได้...
    สนุกมาก ... จิตมาก ... ชอบอ่ะ
    #3045
    0
  16. #2990 Ap_Fortune (@apisara21102542) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 16:36
    อร๊ายยยยยย รักข่าาาาา
    #2990
    0
  17. #2986 lovelove_empty (@lovelove_empty) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 14:19
    อิเด็กผี แกจะละมุนไปไหนนน
    #2986
    0
  18. #2957 Wubeo (@kgalaxyb) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 09:24
    เกร้ดดดด นี่ฉันพลาดอะไรดีๆไปรึป่าว-..-
    #2957
    0
  19. #2933 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 07:31
    ง๊ากกกกก
    ตายอย่างสงบ!!
    อะเฮือกกกกก
    #2933
    0
  20. #2888 NuaNan (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 11:52
    มีความเอาใจเล็กๆ เรารู้สึกละมุนใจในความน้อยนิดนี้ แม้จะไม่ค่อยชินน~ งุ้ยยย
    #2888
    0
  21. #2887 Holla K (@hollakujira) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 10:53
    กรี๊ดดดดดด แงงงง อีเด็กผีมันละมุนอ่ะ>< //จิกหมอน
    ฮือออออ เขิลลลลล อิพี่แม่ง ฟกัหนสไำกยไสผทไบ
    ขอบคุณสำหรับควาทฟินนี้ เลาจะไม่เกลียดเทอแล้วน้าพี่แบล็ค ดีกันๆ//ยื่นมือเกี่ยวก้อย
    ตัลล้าคคคคค!!!
    #2887
    0
  22. #2882 palmy3050 (@palmy3050) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 09:22
    ดีกว่ารุปม๊ายุล้าวค่าาาา
    #2882
    0
  23. #2854 KukkieNCream (@KukkieNCream) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 00:09
    รหัสนี่ตั้งนานแล้วหรือเพิ่งตั้งคะนุ้งแบล็คคค~~~~ โอยยยเขิลลลล
    #2854
    0
  24. #2847 white-dwarf ParI'ch (@white-dwarf) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 23:52
    เกลียดดดดอิแบล็ค กับคำว่า เปลี่ยนสิ แหม๋ มีบอกรหัส เกลียดดดด เกลียดความเต๊าะแบบแข็งๆเน้ *จริงๆแล้วพิมพ์ไปยิ้มไป 5555555
    #2847
    0
  25. #2838 Nutsuayyyyyy (@Nutsuayyyyyy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 20:45
    ชอบๆๆๆ อ่านแล้วอ่านอีก
    #2838
    0