HIGHCLASS หัวใจมังกร ตอนพิเศษ [YAOI]

ตอนที่ 9 : #ไวท์อิน [ ตอนพิเศษ ] : EPISODE 07 [ 130% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3261
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    25 ก.ค. 59













#ไวท์อิน
[ ตอนพิเศษ ]


EP. 07
- ความทรงจำ -


#สี่ชั่วโมงต่อมา

คนไข้พ้นขีดอันตรายแล้วนะครับหมอที่เดินออกมาด้วยสภาพอิดโรยบอกกับทุกๆ คน ผมรีบลุกพรวดขึ้นและยิ้มออกมาในที่สุด ไวท์...ไม่เป็นอะไรแล้วใช่ไหม... แต่อาการยังอยู่ขั้นวิกฤตน่าเป็นห่วง คิดว่าต้องดูอาการที่โรงพยาบาล หมอจะส่งคนไข้เข้าห้องไอซียูเพื่อดูอาการ งดเข้าเยี่ยมนะครับ


อะ...อาการเป็นยังไงบ้าง เขาจะไม่เป็นอะไรมากกว่านี้ใช่ไหมผมถามเสียงพร่า


สมองได้รับการกระทบกระเทือนรุนแรง ร่างกายมีกระดูกแตกหัก บาดแผลปกช้ำ แล้วก็อวัยวะภายในบอบช้ำหนักครับ เสี่ยงติดเชื้อหากจะเข้าเยี่ยม ยังไงหมอขอตัวก่อนนะครับคุณอิน


ผมทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้หลังจากหมอเดินจากไปแล้ว ตอนนี้ก็เหลือเพียงแค่พวกเราที่นั่งมองหน้ากัน 


นัยน์ตาของทุกๆ คนเต็มไปด้วยความเศร้าสร้อย เพราะถึงแม้ว่าอาการไวท์จะพ้นขีดอันตราย... แต่อาการที่หมอบอกมามันก็รุนแรง


เด๋อมันถึก ไม่เป็นอะไรหรอก ให้มันนอนพักๆ ไป เดี๋ยวมันก็หาย ฮึดขึ้นมาแกล้งอินอีกนั่นแหละ ไม่ร้องนะพี่วินเทจตบบ่าของผม ผมพยักหน้าทั้งน้ำตาและยกมือกุมใบหน้าของตัวเองเอาไว้ 


ให้ตายเถอะ ผมหยุดร้องไห้ไม่ได้เลย ทำไมก่อนหน้านี้เราถึงต้องทะเลาะกัน ทำไม... ทำไมนะ ทั้งๆ ที่ชีวิตมันสั้น มันเกิดอะไรร้ายๆ ได้เสมอ แต่ผมกลับงี่เง่าใส่ไวท์ ผมกลับ...หนีออกห่างจากเขา ถ้าผมไม่บ้าบอจะกลับบ้านไวท์ก็คงไม่เป็นแบบนี้


ผมมันแย่ที่สุดเลย... แย่จริงๆ

20 %

#หนึ่งเดือนต่อมา

พ่อกับแม่ไวท์เพิ่งบินกลับต่างประเทศไปเพราะมีงานด่วนเข้ามา พวกเขากลับมาไทยมาหลังจากวันที่ไวท์ประสบอุบัติเหตุเพียงหนึ่งวัน ท่าทางทั้งสองดูแย่พอๆ กับผมในตอนนี้ ถึงหมอจะบอกว่าอาการของไวท์จะดีขึ้นเรื่อยๆ แต่ผมกลับรู้สึกห่อเหี่ยวลงทุกๆ วัน ส่วนเด็กๆ เราฝากแม่บ้านดูแลกันไป ผมอยากจะขอโทษพวกเขาที่พามาแล้วไม่ได้เลี้ยงดูอย่างเต็มที่ ไม่ได้ให้เวลาอะไรมากมาย... เพราะตอนนี้ผมยังไม่พร้อมจริงๆ สำหรับทุกๆ อย่าง


พี่อินผอมลงไปเยอะเลยนะกรินบอกและโอบผมหลวมๆ


ตอนนี้ไวท์ถูกย้ายมาห้องพักฟื้นแล้ว เป็นแบบโซนวีไอพีตึกไพรเวทโรงพยาบาลของครอบครัวผมเอง และวันนี้เขาก็ยังไม่ฟื้นขึ้นมาเลย เป็นเวลาหนึ่งเดือนที่หนักหนาสาหัสมากจริงๆ เพราะผมทำได้แค่มองคนตัวสูงที่ผมรักนอนนิ่งๆ บนเตียง 


เสียงที่ยังทำให้ผมอุ่นใจก็คือเสียงเครื่องวัดชีพจรที่อยู่ในรัดับปกติ แพทย์บอกแค่รอไวท์ฟื้นขึ้นมาเท่านั้น ...และไม่มีใครรู้ว่าเมื่อไหร่


ผมทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ เตียงของไวท์ และกุมมือของเขาเอาไว้


พี่คิดถึงไวท์จังเลยผมบอกและจับมือนั่นไว้แน่น อยู่ๆ น้ำตามันก็ไหลออกมาอีกครั้ง ผมทนไม่ไหวที่ทำได้เพียงแค่นั่งมองไวท์นอนนิ่งๆ ไม่ขยับตัว ไมรู้เมื่อไหร่เขาจะตื่นขึ้นมา ผมคิดถึงน้ำเสียงที่ชอบกวนประสาทผม 


คิดถึงใบหน้านิ่งๆ ของอีกคน คิดถึงทุกๆ อย่าง คิดถึงวันเวลาที่มีร่วมกันมาตลอด ไม่ว่าจะมองไปทางไหน ที่ใด มันก็มีแต่ภาพของผมและไวท์เต็มไปหมด ความทรงจำเหล่านั้นมันเอาแต่ทำร้ายผมอยู่เรื่อยไป


เมื่อไหร่...เมื่อไหร่จะตื่นซักที


พี่อิน


พี่อยากจะบ้าตายอยู่แล้วกริน พี่ต้องมานั่งมองเขานอนอยู่แบบนี้โดยที่ไม่รู้เลยว่าเขาจะตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่ พี่ไม่ไหว ฮึก... พี่คิดถึงไวท์ พี่คิดถึงเหมือนกับบางอย่างในใจของผมขาดหายไป... เหมือนกับว่าได้สูญเสียมันไปแล้ว บางอย่าง...ที่ผมก็หวาดกลัวอยู่ลึกๆ ทั้งๆ ที่ใม่รู้ว่าสิ่งที่ผมสูญเสียไปมันคืออะไร


อีกไม่นานหรอกพี่อิน แต่พี่ต้องดูแลตัวเองด้วยนะ ถ้าพี่เป็นอะไรไปอีกคน กรินจะอยู่ยังไงล่ะ กรินมีพี่ชายแค่คนเดียวนะ


ฮึก...ผมซบหน้าร้องไห้บนฝ่ามือของคนที่นอนยังไม่ยอมตื่นซักที ถ้าไม่รีบตื่นมานะ...พี่จะมีแฟนใหม่แล้วคอยดู...ก็ทำได้แค่พูด แค่พูดไปเท่านั้น


ตื่นมาซักทีสิไวท์ ตื่นซักที...

 


ก็อกๆ... อยู่ๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ผมและกรินหันไปมองพบว่าคนที่เปิดประตูและเดินเข้ามาคือ... แพรี่ ผู้หญิงที่สวมชุดเดรสรัดรูปโชว์ส่วนเว้าส่วนโค้ง ใบหน้าสะสวยที่เคลือบแต่งไปด้วยเครื่องสำอางเรียบเฉย ในมือถือกระเช้าผลไม้มาด้วย ผมยกแขนเสื้อปาดน้ำตาลวกๆ และยืนขึ้นมองหน้าเธอ


เพิ่งได้ข่าวจากคุณนิษาบอกว่าไวท์ประสบอุบัติเหตุ ฉันมาเยี่ยม


อืมผมทำท่าจะรับของในมือเธอ แต่ยัยผู้หญิงคนนี้กลับเอามันไปวางบนโต๊ะข้างๆ เตียงแทน พอหันไปมองหน้ากริน น้องชายผมพร้อม Fight มาก แต่ผมยกมือปรามๆ เขาเอาไว้ กรินเป็นพวกหัวร้อนน่ะ แพทย์ก็ปรามไม่ค่อยอยู่


เอาไว้จะมาเยี่ยมใหม่นะคะJ


ถ้าไม่จำเป็นไม่ต้องมาบ่อยก็ได้ ที่นี่ไม่ได้อยากรับคนนอกบ่อยๆ


เฮอะ แล้วไง ใครสน


ตอนนี้คนไข้ต้องพักฟื้น และอยู่ในสถานที่ปลอดเชื้อ ถ้ามีเชื้อโรคสะสมมากๆ ผมเกรงว่าคนไข้จะมีอาการแทรกซ้อนเอาได้นะครับJกรินตอบกลับไป ผมลืมไปเลยว่าตอนนี้เขาอยู่ในชุดกาวน์ เป็นนักศึกษาแพทย์อยู่ ลุคคุณหมอขนาดนี้... ยัยแพรี่ผีพรายคงเชื่อนะ ว่าเธอแม่งคือเชื้อโรคอ่ะ


ตอนแรกคิดว่าผู้หญิงคนนี้จะหลุดออกจากวงโคจรโลกแล้วซะอีก ที่ไหนได้ ยังคงมาเสนอหน้าอยู่ไม่หายไปแต่อย่างใด


เป็นหมอทำไมมาหยาบคายกับญาติคนไข้แบบนี้คะ?


หึ คุณจะเป็นใครยังไงก็ช่างเถอะครับ มันไม่ได้สำคัญกับอาชีพของผมขนาดนั้น ตอนนี้กรุณาออกไปจากห้องด้วยนะครับ ผมกลัวว่าคนไข้จะได้รับเชื้อแปลกปลอม...น้องผมนี่มันริมฝีปากคมจัดจ้านดีจริงๆ สมกับเป็นกรินเลยล่ะ


คอยดูเถอะ ฉันจำชื่อที่ปกเสื้อแกได้ คอยดูฉันจะเล่นงานแก


นี่คุณครับ จะเล่นงานก็ช่วยดูสถานที่หน่อยมั้ยครับ นี่โรงพยาบาลและมันเป็นโรงพยาบาลของครอบครัวผมด้วย คิดว่าตัวเองมีอำนาจอยู่คนเดียวถึงวางกล้ามกับคนอื่นได้เหรอ


...ผมก็เล่นงานคุณได้เหมือนกันนะถ้าคุณทำให้ที่นี่หรือน้องชายผมเสียหายผมเถียงแทนกรินด้วยความหงุดหงิด ทำไมผู้หญิงคนนี้มันน่าหงุดหงิดแบบนี้วะ ใช่ว่าที่บ้านผมจะทำธุรกิจนี้อย่างเดียวที่ไหน มันมีหลายอย่างเลยแหละ พูดง่ายๆ ว่าตระกูลศริฐีนนท์ก็ไม่ได้หมูๆ ให้ใครมาเหยียบได้ง่ายๆ นะ


หึ ถ้าไวท์ไม่อยู่ที่นี่ฉันก็ไม่ได้อยากจะมาเหยียบนักหรอก


งั้นก็ออกไปผมตัดปัญหาโดยการไล่เธออีกครั้ง ก่อนจะปรี๊ดแตก


ผู้หญิงคนนี้แม่งเอ้ยยย... จะเอาให้ได้เลยใช่ไหม?


เอาไว้จะมาใหม่ก็แล้วกันว่าก่อนเธอจะเดินเชิดหน้าออกไป


ผู้หญิงอะไรวะกรินโพล่งขึ้นมาทันทีหลังจากที่แพรี่ออกไป พี่ระวังยัยนี่ไว้ดีๆ นะ แม่งโคตรหน้าด้านหน้าทนอ่ะบอกเลย


ไม่มีอะไรหรอก แล้วนี่ไม่ทำงานหรือไงกรินเนี่ย


ผมไว้ใจไวท์ มันจะไม่เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นอีก


ก็เป็นห่วงพี่อินไง ตอนนี้คงต้องไปทำงานแล้วแหละ


ตั้งใจทำงานนะ เดี๋ยวตอนเย็นๆ ไปนั่งกินข้าวที่โรงอาหารด้วย


โอเค อย่าร้องไห้เยอะนะ ตาบวมหมดแล้ว


อื้อๆผมพยักหน้าและฉีกยิ้มส่งให้เขา กรินยอมเดินออกไปในที่สุด ผมเลยทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้อีกครั้ง สายตาของผมมันมองไปยังกระเช้าผลไม้ ในนั้นมีการ์ดอยู่ด้วย แต่ผมไม่ได้สนใจจะอ่านมัน เพราะขืนอ่านไปก็มีแต่จะทำให้หงุดหงิดมากกว่าเดิม รีบๆ ตื่นนะไวท์


90%

Whites Side

ผมลืมตาตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองนอนอยู่ที่โรงพยาบาล เห็นสายอะไรระโยงระยางทั่วร่างกาย แถมยังรู้สึกปวดระบมไปทั่วทั้งตัวอีก คิดว่าตัวเองคงประสบอุบัติเหตุแล้วมานอนแหง็กในสภาพนี้


แต่เมื่อเลื่อนสายตามองต่ำลงไปก็พบกับใครบางคนที่นอนฟุบหน้าลงบนเตียงแถมยังกุมมือของผมเอาไว้อีก ผมค่อยๆ ดึงมือตัวเองออก ข้างนั้นมันไม่เป็นอะไร แต่อีกข้างหนึ่งมีเฝือกดามอยู่ ตอนนี้ดูเหมือนว่าร่างกายผมมันยังไม่พร้อมที่จะขยับเท่าไหร่ เจ็บจนต้องเบ้หน้าเลยล่ะ


หือ...เมื่อผมขยับมือออก คนที่นอนฟุบอยู่ก็เงยหน้าขึ้นมา เขาฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าผมมองอยู่ ไวท์! ตื่นแล้วเหรอ ระ...เราไปเรียกหมอนะ เราไปเรียกหมอแป๊ปนึง


คนคนนั้นทำท่าทางดีใจและลุกพรวดก่อนจะวิ่งออกจากห้องไปเพราะบอกว่าจะไปเรียกหมอ ผมจำไม่ได้ซักนิดว่าเขาคือใคร แต่ผมจำได้ว่าตัวเองชื่อไวท์... จำว่าตัวเองคือใครได้... น่าแปลกที่คนคนนั้นผมกลับแค่รู้สึกคุ้นๆ


ใครกันนะ?



 

Ins Side

ผมรีบวิ่งไปหาแพทย์ทันทีเมื่อเห็นว่าไวท์ตื่นขึ้นมาแล้ว มันดีใจจนน้ำตาไหลอาบแก้มเลย ดีใจ...จนไม่รู้จะอธิบายออกมาว่ายังไงดี และหลังจากที่เรียกแพทย์แล้วผมก็โทรเรียกพี่ๆ มาที่นี่ด้วย แต่ก็ไม่ลืมโทรบอกพ่อกับแม่ของไวท์นะ พอทั้งสองรู้ก็มีท่าทีสบายใจขึ้น


ตอนนี้เราทั้งหมด ผม กริน แพทย์ พี่ปรรณ พี่วินเทจก็มายืนล้อมเตียงไวท์


อาการดีขึ้นเยอะเลยนะ มีแผลฟกช้ำแล้วก็เรื่องกระดูกที่แตกหัก ตอนนี้ใช้การเชื่อมเข้าช่วยแล้วคิดว่าถ้ากายภาพบำบัดไม่กี่เดือนก็กลับมาใช้ชีวิตได้เกือบๆ ปกติ ส่วนจะให้ปกติร้อยเปอร์เซ็นต์คงต้องใช้เวลาพักใหญ่ๆ เลย อาจจะปีกว่าๆ นะ อืม... ส่วนสมองที่กระทบกระเทือนมีการผ่าตัดแล้ว จะมีแผลที่หัวนะไวท์ อีกหน่อยหายผมก็จะงอกขึ้นมาตรงส่วนนั้นแพทย์สรุปอาการ เราทุกคนดูเบาใจลงที่เห็นว่ามันดีขึ้นเร็วมาก อาการของไวท์ไม่ได้ร้ายแรงมากมายอะไรแล้ว แต่เขาคงต้องใช้ชีวิตอยู่โรงพยาบาลพักใหญ่เหมือนกัน


เด๋อมึงจำกูได้ไหม


วินเทจ


“แกูล่ะๆๆพี่ปรรณชี้ตัวเองบ้าง


ปรรณ...ญาอ่อน


เดี๋ยวกูโบกกระโหลดยุบพี่ปรรณแซวและเสียงขำก็ดังขึ้นภายในห้อง สุดท้ายทุกๆ สายตาก็มองมาที่ผมรวมถึงไวท์ด้วย ผมยิ้มให้กับเขาเพื่อรอให้ไวท์เรียกตัวเอง ไวท์จำได้... ก็ต้องจำผมได้ดิ อีเด๋อนี่งอนอะไรหรือเปล่าถึงไม่ค่อยสนใจผมเลยเนี่ย ตัวเองหลับไปเป็นเดือนแท้ๆ


ละนั่นอ่ะพี่วินเทจชี้มาที่ผม


ไวท์เงียบไป...


ใครเหรอ?


...


ผมสะอึกในลำคอและมองหน้าไวท์เขม็ง อำเหรอวะเด๋อ ก็นั่น...


ใคร?


ก็...


แกล้งกันเหรอวะ ผมโพล่งถามขึ้น ทั้งๆ ที่น้ำตามันกำลังจะไหลออกมาแล้ว ขอเถอะ อย่ามาลืมกันแบบนี้นะ ทำไมจำทุกคนได้แล้วลืมผมล่ะ ทำไม... เรา...เราไง อินอ่ะ ทำไมจะจำไม่ได้ จะแกล้งเราเหรอไวท์!”


หือ


...


คุณคือใคร?


130%

จะร้องไห้ T_T
พล็อตเหมือนเดิม mubmy สไตล์ อาจจะไม่ซับซ้อนแบบที่ใครชอบ ต้องขอโทษด้วยน้า

อ่านเม้นและโหวตนะคะ
เม้นหาย ไปไหนกันหม้ดด 


ฝาก #แบล็คโกเซ็น
รุ่นลูกของ #ไวท์อิน คลิกรูป









เปิดจองแล้วเด้อ คลิก!






พี่แพทย์วางแผงแล้ววว!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

679 ความคิดเห็น

  1. #647 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 09:50
    ว่าแล้วเชียว แงงงงง~สงสารอิน
    #647
    0
  2. #639 แพรรี่ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 22:40
    อิเด๋าไวท์ T T
    #639
    0
  3. #582 Jetaime2014 (@Jetaime2014) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 11:35
    เค้าเป็นน้องใหม่พึ่งเข้ามาอ่าน ตอนอ่านเรื่องหลักคิดว่าจะหาหนังสือมาอ่านแต่หาไม่ได้เลยแล้วในนี้คือไม่ลงแล้ว และถ้าว่าจริงๆเข้ามาได้เพราะกระดาษหน้าเดียวที่เพื่อนในฟิคyเอามาโพสต์แล้วบอกให้มาอ่านเอาในนี้ จากนั้นก็เลยลองเปิดตอนพิเศษซึ่งอ่านแค่สองตอนแล้วพอดีไปเจอที่ร้านหนังสือเลยซื้อมาอ่านมันสนุกมากแถมทำให้ยิ่งอยากอ่านเรื่องหลัก T.T ตอนนี้พออ่านที่ซื้อมาจบภายในหนึ่งวันที่(ไม่ยอมทำอะไรเลยเอาแต่อ่าน) พอจบก็เลยได้มาเปิดตอนนี้อ่าน ตอนไวท์รถชนยังไม่เท่าไหร่แต่พอมาตอนนี้น้ำตาล่วงเลยคิดว่าจากคนที่รักมากๆอยู่กันมานานพอมาลืมกันความรู้สึกของคนถูกลืมมันเป็นยังไง น้ำตามันก็ซึมออกมาเองเลย หน่วงในใจแทนอินเลยแบบนี้ ไรต์แต่งได้สุดยอดจริงๆไม่คิดว่าจะได้อ่านอะไรแบบนี้จริงค่ะ แต่ถ้าว่าตามตรงไม่เคยซื้อหนังสือแนวนี้เลยนี่ครั้งแรกและคิดไว้ว่าคงต้องตามหาเรื่องหลักให้ได้แต่เพราะอยู่เกาะเลยยังไม่รู้ว่าจะหายังไงดี แต่จะพยายามและคงได้ตามอ่านมันทุกเรื่องที่ไรต์แต่งอ่ะเพราะชอบในฝีมือมาก มายาวเลย^___^
    #582
    0
  4. #483 BM9397 (@bonida2540) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 15:04
    อิเด๋อ ทำไมทำงี้ ลูก2แล้วนะเว้ย ทำไมทำไมจำเมียไม่ได้
    #483
    0
  5. วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 09:06
    อ้าวอีเด๋อ ลืมอินคนเดียวเนึ่ยนะ
    งานมือที่สามมาแน่
    #478
    0
  6. #469 mene melt (@nunoonpccl) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 08:24
    อีเด๋อออออออออออออออออออ จำเมียไม่ได้ ได้ไงห้ะ นังเด๋ออออ
    #469
    0
  7. #465 kopypinkk2 (@kopypinkk2) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 06:55
    นังเด๋ออออออออออออออออออ โอ๊ยยย
    #465
    0
  8. #461 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 22:40
    มาต่อไวๆนะ อยากอ่านนนนแล้วววว
    #461
    0
  9. #460 Puttsu (@puttsu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 22:32
    ร้องเลย อิเด๋อ!
    #460
    0
  10. #459 annie2011 (@beebamboo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 21:21
    เด๋อจำเมียตัวเองไม่ได้สงสารอินมากเลย
    #459
    0
  11. #458 CBAM (@CBAM) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 19:44
    โอ้ยยยย อิเด๋อออออ ถ้าฟื้นมาแล้วยังจำอินไม่ได้แกสลบต่อไปเถอะ ขอร้องงง เดี๋ยวอิชะนีนาฃนั้นต้องมาแทรกอินกับไวท์แน่ๆ อิชั้นสัมผัสได้ อ้ากกกก ไม่ยอมมมมมมมมมมมมม
    #458
    0
  12. #457 Ma-prang (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 18:55
    สงสารอิน....ถ้าอีเด๋อ ยังจำไม่ได้ อินหาแฟนใหม่เลย!!!
    #457
    0
  13. #456 Ma-prang (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 18:55
    สงสารอิน....ถ้าอีเด๋อ ยังจำไม่ได้ อินหาแฟนใหม่เลย!!!
    #456
    0
  14. #455 Pornpawee Chotsupap (@wunsen_wun) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 18:31
    โอ้ยยยยย เด๋อ!! ถ้าจะฟื้นขึ้นมาแล้วจำอินไม่ได้อย่าฟื้นขึ้นมาเลยจะดีกว่าป่ะ ตายๆคาเตียงไปเลยก็ได้!!!
    #455
    0
  15. #454 DonaldFar (@farfareda) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 18:12
    หน่วงงงง
    #454
    0
  16. #453 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 17:59
    ไรท์ทำร้ายอย่างทารุณ แงงงงงงงง
    #453
    0
  17. #452 Ampchom Chomphoonut (@ampchom) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 17:52
    เด๋อคะจำอินไม่ได้ไม่ใช่ว่าดันไปจำสาวๆคนอื่นๆได้นะ ยุให้เมียทิ้งจริงๆด้วยชริส์
    #452
    0
  18. #451 017841014 (@017841014) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 17:23
    อีเด๋อออออออฮือออออออ
    นั้นเมียสุดที่รัก-น้าาา
    ฮือออออออออออ
    #451
    0
  19. #450 TICHA (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 17:13
    เด๋อออ เดี๋ยวอินหาผัวใหม่ช่วยไม่ได้นะ
    #450
    0
  20. #448 mene melt (@nunoonpccl) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 00:19
    เด๋อตื่นดิเด๋อตื่นนนนนนนนรรร
    #448
    0
  21. #447 annie2011 (@beebamboo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 21:17
    เด๋ออย่านอนนานแบบนี้ซิ
    #447
    0
  22. #446 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 20:32
    ไม่เอานะถ้าความจำเสื่อมอีกคนอ่านจะกรีดร้องดังมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #446
    0
  23. #445 pinkdolphin08 (@pinkdolphin08) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 20:19
    อย่าตื่นมาแล้วลืมอินนะ กลัวจิงๆว่าจะตื่นมาแล้วยัยแพรรี่สวมลอย แง้ๆๆๆๆๆ
    #445
    0
  24. #444 CBAM (@CBAM) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 19:29
    เดือนนึงแล้วนะเด๋อ ตื่นสักที TT
    #444
    0
  25. #443 Pornpawee Chotsupap (@wunsen_wun) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 18:48
    โอ้ยยย หนึ่งเดือนแล้วนะแก ตื่นขึ้นมาได้แล้วมั้ง!?!
    #443
    0