ตอนที่ 4 : {อัพครบ} ยักษ์กินชา❖สมมุติว่า... 'ฉีกขาด 1'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33335
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 549 ครั้ง
    20 ต.ค. 59


เครดิตภาพ tumblr , weheartit pinterest , flickr

เครดิตเพลง youtube เนื้อเพลง aelitaxtranslate


คำแนะนำก่อนอ่าน :: ตัวละครมีมุมสีเทา เป็นเรื่องที่สองของเซ็ต 'NOBODY' แต่แยกอ่านได้ บางฉากเนื้อหารุนแรง ใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยค่ะ


Song :: Vegas Skies -the Cab

#ยักษ์กินชา {EP.03}

:: ฉีกขาด 1 ::


อืม ปล้ำมันดี

ประโยคสั้นๆ ของยักษ์ทำให้ฉันเดือดพิกล ยังไงก็แล้วแต่ ฉันพยายามไม่สนใจมัน ไม่อยากหัวร้อนเพิ่มเติมน่ะ

“พี่ว่าน จะช่วยมั้ยเนี่ย” ฉันท้วง แอบยกขาขึ้นเตะขายักษ์ด้วย จนเขามองฉันอีกรอบด้วยสายตานิ่งๆ

“ช่วยอยู่” พี่ว่านไม่ยิ้ม ไม่ให้กำลังใจใดๆ ทั้งสิ้น เขาเอียงหน้าไปใกล้ยักษ์ “เอาถุงมั้ย ยังไงก็แฟนกัน”

เนี่ยเหรอช่วย?

“ไม่เอา!/เอา”

เชื่อเถอะ คำว่าไม่เอาน่ะออกมาจากปากฉันแน่ แต่คำว่าเอาดันออกมาจากปากยักษ์ด้วย ฉันไม่รู้ว่ายักษ์ได้บอกใครบ้างมั้ยว่าเราไม่ได้คบกันจริงๆ

คงเก็บเงียบแน่...

พี่ว่านหยิบกระเป๋าตังค์ออกมาเปิด หนีบซองสีดำไว้ระหว่างนิ้วชี้กับนิ้วกลางและส่งให้ยักษ์ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคืออะไร

“บอกว่าไม่เอาไง จะมาส่งมอบอะไรกันตอนนี้เนี่ย” ฉันพยายามเบนทิศด้วยการพูดกับพี่ว่านเป็นส่วนใหญ่

“เฝ้าไว้” ยักษ์หยิบมันมาถือพร้อมบอกพี่ว่าน ไม่นานเขาถึงหายไปจากวิถีการมองเห็นของเราสองคน

ฉันยกมือขึ้นกอดอก จำได้ว่าเชือกชุดว่ายน้ำหลุดไปแล้ว แต่รีบเดินออกจากห้องน้ำ เจอแบบนี้ฉันไม่อยู่หรอก

เป้าะ!

เสียงดีดนิ้วพร้อมฝ่ามือหนาของพี่ว่านซึ่งอยู่ในระดับสายตาทำให้ฉันชะงักเท้าอย่างตกใจ

“ไปไหน” เขาเคลื่อนกายมาขวางฉัน

“กลับบ้านสิ” หน้าฉันไม่มีรอยยิ้มใดๆ ทั้งสิ้น “พี่ว่าน พี่ไม่ได้เป็นแค่เพื่อนยักษ์นะ พี่เป็นเพื่อนกับพี่ขมด้วยอย่าลืม”

พี่ว่านทำเหมือนเข้าข้างยักษ์ ไม่ได้คิดไปเองใช่มั้ย

เขามองนาฬิกาข้อมือพร้อมเลื่อนให้ฉันดูเวลา

“ฝนตกหนัก รอหยุดก่อน ไอ้ยักษ์มันคงล้อเล่น”

“...”

“ขำๆ”

ขำ? เรื่องตลกของพวกผู้ชายเหรอ เอาถุงยางอนามัยมาล้อเล่นเนี่ยนะ

สิ้นคำพูดนั้น... พี่ว่านเดินไปเปิดประตูห้องแล้วแทรกตัวออกไป ฉันที่ยังไม่ทันตามก็เห็นยักษ์เดินตัดหน้าไปล็อกกลอนเรียบร้อย บนบ่าแกร่งที่เปลือยเปล่ามีผ้าขนหนู เสื้อเชิ้ตแขนยาวตัวใหญ่พาดอยู่ มือข้างนั้นยังถือซองสีดำอยู่เลย

หมับ!

“เฮ้ย นี่ ยักษ์!” ไม่ทันขาดคำหมอนี่ก็เดินมาใช้แขนเกี่ยวใต้สะโพกฉัน

เขายกร่างฉันขึ้นด้วยมือเพียงข้างเดียวโดยที่ดิ้นไม่ทัน พาเดินเข้าไปในห้องน้ำและวางฉันลงบนเคาน์เตอร์ใกล้อ่างล้างหน้า

ร่างกำยำเอาผ้ากับเสื้อวางไว้บนตักฉัน ขณะที่ฉันยกมือกำขึ้นหมายจะเล่นงานเขา

แกร๊บ...

ยักษ์เท้ามือสองข้างไว้ระหว่างร่างฉัน เสียงซองถุงยางอนามัยซึ่งถูกบีบไว้ในมือเขาทำให้ชะงักไป

“ทำซะ”

“...”

“อะไรที่กลัว จะได้ไม่ต้องเจอ”

“ฉันไม่เคยกลัว” ฉันฟาดมือลงไปแต่ยักษ์คว้าไว้พร้อมโน้มลงมาจนจมูกเราเกือบจรดกัน และฉันหันไปทางด้านข้างทันที

บ้าเถอะ ไม่เอาด้วยหรอก นี่มันเสียเปรียบชัดๆ

ประโยคต่อไปถ้าฉันพูด เสียงจะต้องไม่สั่น

แค่จะให้ฉันอาบน้ำเปลี่ยนชุดล่ะสิ เดาเอาน่ะ

“แค่อาบน้ำก็จบใช่มั้ย” โมโหชะมัดที่เขาดูออกว่าฉันรู้สึกยังไงกับซองถุงยางนี่ “ถ้าใช่ก็ออกไปเลย”

แววตานั่นกดฉันสิ้นดี ทำเหมือนฉันเป็นเด็กอยู่ได้ ฉันจ้องหน้าเขา พยายามไม่มองส่วนอื่นเพราะเขาไม่ได้ใส่เสื้อ ยักษ์หันหลังให้ฉัน

วินาทีนั้นดันเหลือบเห็นว่าตรงช่วงต้นเชิงกรานของเขามีรอยสักอยู่ ไม่รู้ว่ารูปอะไร หมอนี่ใส่กางเกงเอวต่ำมาก แล้วถ้าสักตรงนั้น... ไม่ต้องแก้ผ้าให้สักเลยเหรอ!

ปัง!

เขาออกไปแล้ว ฉันเดินไปล็อกห้องน้ำอย่างหงุดหงิด แต่เมื่ออาบน้ำสระผมเสร็จ ปัญหาของฉันคือมีแค่เสื้อ ไม่มีกางเกง ชุดว่ายน้ำเปียกหมด ฉันถึงเอาผ้ามาห่มช่วงล่างไว้ก่อนจะแง้มประตู

ยักษ์เปลี่ยนชุดแล้ว เดาว่าคอนโดแบบนี้คงมีห้องน้ำสองที่คือด้านนอกกับในห้องนอน

“ยักษ์” ฉันเรียก พอเขาหันมาถึงพูดต่อ “ไม่มีกางเกง”

“ไม่ต้องใส่”

“ไม่ตลก!” ฉันสูดลมหายใจ ขณะที่ยักษ์เหลือบตามอง ก่อนจะหายไปในห้องนอนแล้วเดินออกมาพร้อมกางเกงบ็อกเซอร์ตัวหนึ่ง

นัยน์ตาคมกวาดมองฉันด้วยสีหน้าราบเรียบ แต่ไม่นานผิวแก้มที่ขาวใสนั่นก็เริ่มมีสีแดงฉาบขึ้นมา

ฉันคว้ากางเกงมาแล้วปิดประตูใส่หน้ายักษ์ เขาหน้าแดงก็จริง แต่สายตากลับเฉยชา ฉันใส่บ็อกเซอร์ของหมอนี่ไม่ได้เพราะมันหลวมถึงได้เอายางรัดผมเส้นใหญ่ที่ใส่ไว้ตรงข้อมือมามัดขอบเพิ่มความแน่น

เมื่อส่องกระจก... ถึงได้รู้ว่าทำไมยักษ์ถึงหน้าแดง

เสื้อบางมาก ฉันเป็นผู้หญิง แล้วตรงหน้าอกมันก็...

“เหอะ” เหลือบไปเห็นตรงเคาน์เตอร์ในห้องน้ำมีลิ้นชักพอดี ในนั้นมีพวกของใช้เล็กๆ น้อยๆ รวมถึงพลาสเตอร์ด้วย

ฉันถอดเสื้อ เอาพลาสเตอร์แปะไว้ ทำให้ใกล้เคียงกับการใส่บราเซียร์ที่สุด ก่อนจะใส่เสื้อแล้วเดินออกมาด้านนอก ยักษ์กำลังเล่นบาร์โหนรุ่น Fully อยู่

กล้ามท้องเขาเกร็งทุกครั้งที่โหนตัวขึ้น

ฝนตกแรงมาก... ฉันนั่งกอดอกอยู่บนโซฟา

“ถ้าฝนหยุดฉันจะกลับเลย”

ยักษ์คงได้ยินแต่ไม่ได้โต้ตอบ มีบางครั้งที่เขาหันมาสบตาด้วย ฉันถึงได้เปลี่ยนเป็นนั่งด้านล่างแทน โชคดีที่กินยากินข้าวแล้ว ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ แต่มันทำให้ง่วง

ตั้งใจจะไม่นอนเด็ดขาด

แต่ความเหนื่อยกลับทำให้ฝืนไม่ไหว ฉันได้ยินเสียงเดินและตากำลังจะปิดพร้อมผมที่ยังเปียกชื้น

ฟู่~

รู้ตัวอีกทีคือตอนที่ได้ยินเสียงไดร์เป่าผม ฉันลืมตาแล้วหันเข้าหาโซฟาอย่างมึนงง ยักษ์นั่งอยู่ด้านบน ส่วนฉันนั่งอยู่ที่พื้น นิ้วเรียวยาวสางเส้นผมฉัน

“อะไรอีก ห้ามแตะผมฉันนะ” เมื่อจะขยับออกยักษ์จึงสอดนิ้วเข้ามาในกลุ่มผมพร้อมเป่าลมร้อนจากไดร์ลงมา

“นิ่ง” เขาว่า ไปเอาไดร์เป่าผมมาจากไหนฉันไม่คิดจะถามหรอก แต่...

“มันจำเป็นมั้ยที่นายจะต้องมายุ่งกับผมฉัน”

“...”

“อย่าจับ”

ฉันพยายามขยับออกจากระหว่างกลางหน้าขาเขาด้วย แต่ยักษ์ที่มีแรงเยอะกว่ารั้งไว้ได้ตลอด และคำว่า นิ่ง’ เป็นเพียงวลีเดียวที่เขาเอ่ย

“เฮ้ยไม่ต้องยุ่งได้ป่ะวะ” ฉันสะบัดหัว โมโหให้กับความเฉยเมยนี่ “ธุระของนายก็ไม่ใช่ ทำเพื่อ? ไม่ต้องเลย”

คราวนี้ยักษ์ขยุ้มผมฉันอย่างเบามือ แต่กลับทำให้หน้าแหงนขึ้นด้วยแรงกระตุกนั่นได้ เราสบตากัน

“ชอบ”

“...”

“เหมือนลูบขนแมว”

เป้าหมายของการมองลำดับที่สองคือเส้นผมฉัน

“ไอ้เฮงซวย” เอาผมฉันไปเทียบกับขนแมวเชียวนะ ตลกมาก “ฉันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงของนายนะยักษ์”

“ไม่เคยเลี้ยงสัตว์”

ใบหน้าของยักษ์ไม่ปรากฏร่องรอยความรู้สึกอะไรอีก

“ไม่ได้ถาม!” เขาไม่โต้ตอบฉัน แต่การกระทำชี้ชัดมากว่าเป็นการบังคับให้นั่งนิ่งๆ คือฉันทำอะไรมากไม่ได้ด้วยเพราะยังหน่วงตรงหน้าท้องอยู่

กระทั่งผมเริ่มแห้ง หมอนี่ถึงได้ยอมปล่อย

ฉันลุกถอยห่างออกมา เหลือบมองนาฬิกาซึ่งบอกเวลาสามทุ่ม ทำไมฝนยังไม่หยุดสักที อีกอย่างคือข้าวของของฉัน... ยักษ์ไม่ได้เอามาด้วยเลย

เสื้อผ้า มือถือ ฮาร์เล่ย์ กุญแจรถ...

ไม่มีสักอย่าง

“ถ้ารถ มือถือ กระเป๋าเงินของฉันหาย นายเจ็บตัวแน่”

“โทรเช็ค” ยักษ์เหลือบตาไปด้านหลังฉันที่มีโทรศัพท์บ้านวางอยู่ ใกล้ๆ มีมือถือของเขาด้วย

แน่ล่ะ ฉันไม่คิดจะหยิบมือถือส่วนตัวของเขาถึงได้เลือกโทรศัพท์บ้านแทน เบอร์ที่จำได้ก็มีแค่เบอร์กาแฟกับไอ้ฟาร์

ฉันควรโทรหาแฝดตัวเอง

ไม่คิดจะโทรหาไอ้ฟาร์ตอนที่อยู่กับยักษ์หรอก

[ฮัลโหล.../ ใครโทรมา / อย่ายุ่ง ฮัลโหล]

คล้ายกาแฟจะอยู่กับใครผู้ชายสักคน มีเสียงโต้ตอบกันจากปลายสาย ไม่รู้สิ น้องสาวฝาแฝดของฉันมันพวกเก็บเงียบ

“อยู่กับใครแฟ” ฉันถาม

[ชา?กาแฟถามกลับ [ยังโอเคนะ?]

“อืม พวกรถ เงิน ของใช้ของชาอยู่ไหน แฟได้เก็บไว้มั้ย”

[เก็บให้แล้วกาแฟตอบ ส่วนเรื่องอื่น เธอไม่พูดฉันก็ไม่เซ้าซี้

“โทรถามขิงให้หน่อยว่าว่างมั้ย จะให้มารับที่คอนโดยักษ์” เมื่อฉันถามกาแฟยักษ์ก็ยืนขึ้นทันที

จุดอ่อนล่ะสิ ชอบน้ำขิงเพื่อนฉันอยู่นี่

[ฝนตกแรงเกิน อยู่นั่นไปก่อน...]

กาแฟพูด แต่สายตัดไปในตอนที่ได้ยินเสียงฟ้าผ่าอีกรอบ โทรกลับก็ปิดเครื่อง ถึงได้กระแทกหูโทรศัพท์ลงกับตัวเครื่องแล้วเดินมาทิ้งตัวบนโซฟา นั่งมองทีวีที่เปิดไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

“รายงานข่าวความคืบหน้า โชเฟอร์แท็กซี่ข่มขืนนักศึกษามหาวิทยาลัยดังย่าน กลางดึกเมื่อคืนวาน ตอนนี้กรมตำรวจเร่งตามตัวคนร้าย...”

ข่าวไม่ได้ดีเลย เจอแบบนี้ยิ่งทำให้ฉันจนปัญญาทุกทาง

เวลาผ่านไปอย่างเงียบเชียบ ยักษ์นั่งกินเบียร์อยู่อีกมุมหนึ่งของห้อง กระทั่งเกือบเที่ยงคืนเขาถึงลุกขึ้น

“ไปนอนไป” เขาบุ้ยหน้าไปยังประตูซึ่งน่าจะเป็นห้องนอน ฉันถึงกับถลึงตา รู้อยู่หรอกว่าฝนตกหนักขนาดนี้ไปไหนไม่ได้ หมอนี่ไม่ไปส่งฉันแน่

“จะนอนตรงนี้ นายเข้าไปนอนในห้องตัวเองแล้วไม่ต้องออกมาเลยนะ”

ยักษ์เมินประโยคของฉันด้วยการเดินเข้าห้อง เอาหมอนกับผ้าห่มมาให้แล้วก็หายเข้าไปในครัว

ฉันน่ะไม่สนใจยักษ์หรอก ทำแค่ล้มตัวนอนนอนบนโซฟาเงียบๆ หลังจากที่ยักษ์เป็นคนปิดไฟ ผ่านไปนานพอสมควร เขาคงเข้าห้องนอนแล้ว แต่ฉันดันไม่หลับนี่สิ

บ้าฉิบ...

จนต้องลุกขึ้นนั่งหลังจากพลิกไปพลิกมาอยู่นาน ฉันเดาะลิ้นอย่างขุ่นเคืองใจพร้อมหันไปทางด้านหลังซึ่งเป็นประตูห้องนอนของยักษ์

!!!

“แม่งเอ๊ย ตกใจหมด” แต่ต้องสบถเมื่อเห็นยักษ์ยืนพิงประตูอยู่ในความมืดสลัว เขาเดินไปเปิดไฟพร้อมตั้งคำถาม

“ขาดเหลืออะไร”

“...”

“พูด” ไม่ว่ายังไงก็แล้วแต่ หมอนี่ยืนอยู่นานแล้วแน่ๆ

ฉันเบนหน้าไปทางอื่น

“หิว” ที่จริงมันมีอะไรมากกว่านั้นอีกนิด

ยักษ์เดินเข้าครัว หยิบจานข้าวผัดออกมาวางไว้บนโต๊ะ ฉันมองมันโดยยกมือขึ้นกอดอกไว้ตลอด

“ไม่เอาข้าวผัด อยากกินนม”

ใช่ ฉันมีนิสัยเสียอยู่อย่างหนึ่งคือถ้าไม่ได้กินนมแล้วจะนอนไม่หลับ จะไม่บอกนิสัยเด็กๆ แบบนี้ให้ใครรู้แน่

ขณะที่ยักษ์ซึ่งไม่ได้ใส่เสื้อก้มลงมอง... นมตัวเอง

“มีอยู่”

"อย่ามาทะลึ่ง!" ฉันเบือนหน้าหนี ที่จริงฉันจะเดินไปดูในตู้เย็นเองก็ได้ แต่นี่ไม่ใช่ห้องฉัน “ถ้ามีงั้นขอแล้วกัน” 

ฉันขอแล้วเดินไปเปิดตู้เย็นในครัว พบว่ามีแค่ไข่ไก่กับเบียร์เต็มตู้จึงปิดมันแล้วเดินออกมา

“ไม่เห็นมีนมสักกล่อง!

“อืม” เสียงทุ้มครางในลำคอ “มีแต่นม ไม่มีกล่อง”

กวนประสาทใช่มั้ย? ช่างเถอะ

“ขอยืมเงินหน่อยห้าสิบบาท”

“ตีหนึ่ง?” ยักษ์ทวนเวลาปัจจุบัน

“ตีหนึ่งแล้วทำไมล่ะ”

“ทำไมต้องนม” สายตาเคลือบแคลงแฝงอยู่ในดวงตาสีดำสนิท

“คนรักสุขภาพก็ดื่มนมเป็นธรรมดา” อีกแล้วนะ หมอนี่ทำท่าเหมือนสังเกตอะไรฉันอีกแล้ว

“นึกว่าติด” ยักษ์ยืนนิ่งอยู่กับที่ ก่อนจะพูดในสิ่งที่ฉันไม่ชอบที่สุดออกมาด้วยเสียงราบเรียบ “เหมือนเด็ก”

“สู่รู้ไม่เข้าเรื่อง แค่ห้าสิบบาทให้ยืมได้มั้ยล่ะ ถ้าไม่ได้จะได้ไปขอพี่ว่าน” นี่คือคำยืนกรานจากฉันที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพี่ว่านอยู่ที่ไหน

เข้าใจอารมณ์คนติดมั้ย ถ้าไม่ได้กินจะหงุดหงิด เหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง

เสียงขยับตัวจากยักษ์ทำให้ฉันหรี่ตา เขาเดินเข้ามาใกล้แล้วยัดมือถือของเขาใส่มือฉัน

“รอที่นี่” หลังจากนั้น เขาเดินไปคว้าเสื้อและกระเป๋าเงินมาถือ ทำท่าจะเดินออกไปนอกห้อง แต่หันกลับมาก่อน “รส?”

สาบานได้ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันบอกเขาด้วยตัวเองว่าอยากได้อย่างนั้นอย่างนี้

“เอานมชมพู ไวๆ ด้วย ง่วง” ฉันพูดจบยักษ์ที่กำลังจะใส่เสื้อก็ชะงักไป เขาคิดอะไรบ้าๆ อยู่แน่และฉันควรดักคำพูดเขาเดี๋ยวนี้ “ไม่ใช่นมนาย อย่าคิดอะไรเพ้อเจ้อนะขอร้อง”

เขาไม่ตอบอะไรหรอก แต่เดินออกจากห้องไปเลย

นี่เป็นช่วงหน้าฝนแล้ว ไม่รู้ทำไมสิน่า... พอยักษ์ออกไปได้ไม่ถึงเกือบสิบนาทีมันก็ยิ่งตกหนักกว่าเดิม

Rrrr...

มือถือของยักษ์ที่ฉันโยนไว้บนโซฟาดังขึ้น ฉันเหลือบมองแล้วเป็นเบอร์สาธารณะจึงตัดสินใจไม่รับจนมันตัดไป

ถ้าจำไม่ผิดมีมินิมาร์ทอยู่ฝั่งตรงข้ามคอนโดไม่ใช่? ทำไมไปนาน

ฉันเดินไปเปิดม่านสีดำที่บังหน้าต่างไว้ดู ปรากฏว่าร้านปิดไปแล้ว อ้าว... หรือฝนตกหนักเลยปิด?

Rrrr...

เมื่อริงโทนมือถือดังขึ้นรอบที่สองฉันถึงเดินไปกดรับ

[เปรี้ยง! / นมชมพูไม่มี / ครืน...]

เสียงฟ้าสลับเสียงของยักษ์ดังเข้ามาในสาย

“ไปซื้อที่ไหนของนาย ในนรกไง?” ฉันขมวดคิ้ว “ถ้าร้านตรงนี้มันปิดก็กลับขึ้นมาสิ”

[เลือกรสใหม่] ได้ฟังฉันพูดมั้ยเนี่ย

“อะไรก็ได้ จะเอารสอะไรก็เอามา” พอพูดจบสายก็ตัดไปทันที

เชื่อไหมว่ายักษ์ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงในการออกไปซื้อนม เขากลับมาด้วยสภาพเปียกซกพร้อมวางถุงกล่องนมประมาณสิบกล่องไว้ที่โซฟาก่อนจะเดินเข้าห้องนอนทันที

 

5 นาทีผ่านไป

ฉันกินนมไปแล้ว แต่...

ก๊อก! ก๊อก!

ตอนนี้กำลังเคาะห้องนอนยักษ์อยู่ เขาเดินมาเปิดประตูพร้อมกางเกงที่เปลี่ยนใหม่เรียบร้อย เหลือบเห็นแว้บๆ ว่ากำลังเล่นคอมอยู่

“ยาอยู่ไหน” หน้าฉันคงหงุดหงิดพิลึก “ยาพาราน่ะอยู่ไหน”

“ในครัว ชั้นบน”

ได้คำตอบฉันถึงเดินไปในครัว มันมีบิ้วอินท์ด้านบนอยู่แค่สองล็อก แต่สูงมากจนทำได้แค่เปิดดู มีกล่องยาสีขาวขนาดใหญ่อยู่ในนั้นแต่ลึกมากเกินกว่าที่จะหยิบมัน

 

YAK TALK

“แม่ง... ไม่รู้จะเอามาเก็บไว้ทำไมบนนี้ ทั้งสูงทั้งลึก คนบ้าคนไหนมันจะหยิบถึง”

ใบชาบ่นตอนที่ผมเดินตามมาเงียบๆ เธอกำลังเอื้อมมือไปหยิบกล่องยา ของไม่ค่อยได้ใช้ผมเลยเอาไปไว้ในนั้น

เธอค่อนข้างป่วย คงอยากกินยาอีกรอบ

แลลำบาก ผมถึงเดินไปยกตัวเธอขึ้นให้มันจบๆ กันไป

“คนบ้าคนนี้ หยิบ... ถึง?”

“ทำบ้าไร ตกใจ ปล่อยเลย!” เธอสะดุ้งและขยำข้อแขนของผม ใบชาคือผู้หญิงเสียงไม่เล็กมาก แหบนิดๆ ตะโกนแล้วดู... เซ็กซี่ดี

เห็นเธอหยิบกล่องยาได้ก็ทำท่าจะปล่อย แต่เธอพยศมาก ผมถึงเสียหลักจนต้องดันให้เธอนั่งบนเคาน์เตอร์ใกล้ซิงค์แทน

ตุบ!

เธอไม่พูดอะไร ทุบต้นคอผมเต็มแรงแล้วสะบัดมือเบาๆ

เจ็บมั้ยนั่น... ผมเจ็บ

“ทีหลังไม่ต้องมาอุ้ม นายจะทำเกินหน้าที่ไปละ” เธอมักจะเชิดหน้าขึ้นเวลาขู่

“ไม่มีน้ำเปล่า” ผมบอกในส่วนที่เธอควรรู้ ถ้าอยากกินยา... “ไปกินกับนม ไม่ก็เพียว”

ใบชาหรี่ตา เธอแกะยาสองเม็ด ส่วนผมก็ผละออก ว่าจะกลับห้อง แต่...

หมับ!

เธอกระชากท้ายทอยผม บางส่วนของร่องนิ้วหนีบเส้นผมของผมไว้ด้วย นั่นทำให้ผมหันกลับไป มีความซาดิสม์

“แล้วถ้าเป็นนายจะกินแบบไหน”

“เพียว” พูดไปงั้น เผื่อคนถามจะกล้า

ไม่ทันไรเธอจึงคว้าคางผมไว้ ออกแรงบีบจนริมฝีปากผมเผยอขึ้น ยาเม็ดเล็กถูกป้อนเข้าปากผม... เรียกยัดดีกว่า

ผมขมวดคิ้วเมื่อเธอบีบคางผมแรงๆ

“เคี้ยวสิ เอาเลย” เธอจ้องและยกยิ้มชั่วร้าย “เคี้ยว!! อย่าป๊อด ชอบเพียวๆ ก็เคี้ยวเข้าไป”

มันแค่ยาแก้ไข้แก้ปวด ผมถึงได้เคี้ยวดัง กรุบ กรุบขมเอาเรื่อง พอผมกลืน เธอถึงผลักอกผมออกแล้วกระโดดลงมาที่พื้น

“ใครป่วย” ขมคอ...

“แล้วใครที่มันบ้าออกไปตากฝนเมื่อกี้” เธอย้อนระหว่างเดินออกไป “เดี๋ยวป่วยตายขึ้นมาฉันจะซวย”

ผมหันไปเก็บกล่องยา ความขมติดอยู่ที่ปลายลิ้น

ผมเดินไปหาใบชาซึ่งกำลังกินนมกล่องที่สองอยู่บนโซฟา ตอนแรกว่าจะหยิบนมอีกกล่องออกมา แต่เธอเงยหน้ามองผมพร้อมเอาหลอดออกจากริมฝีปาก น้ำนมหยดเล็กๆ อยู่ตรงมุมปากบาง ผมใช้นิ้วโป้งแตะตรงนั้น

“พูดไม่ทันขาดคำ!” เธอตีมือผม ขณะที่ผมจรดมันลงกับริมฝีปากตัวเอง “อะไรนักหนาเนี่ยยักษ์!

“ยาขม แต่นมหวาน” แค่จะหาอะไรหวานๆ

ใบชารีบลุกเดินไปอีกฝั่ง เธอระวังตัวจากผมมากผิดปกติ

“ถ้านายคิดเรื่องลามกกับฉัน บอกไว้เลย... แบบนายก็คงทำได้แค่นั้นแหละ ทางที่ดีไม่ต้องคิดให้เสียเวลาจะเวิร์คกว่า เข้าใจ?”

บางทีใบชาก็เป็นผู้หญิงนิสัยประเภท...

ที่ผมทนยาก ปากโคตรดี

อยู่ใกล้แล้วอยาก ฉีก ชง ดื่ม กลืนลงท้องให้หมดเรื่องไป

“อืม” ผมรับปากส่งๆ ก่อนจะเดินเข้าห้องไป

วันนี้ผมใช้เวลากับเธอเยอะมาก ปกติแค่วันละไม่ถึงสิบนาที ไอ้ขมบอกว่าน้องมันหัวรั้น ตอนเย็นผมห้ามไม่ให้เล่นน้ำและเธอไม่ฟังเลยจบอย่างที่เห็น

ความจริงไม่ได้กะจะให้ค้างที่นี่ บังเอิญน้ำมันรถจะหมด ฝนตก รถติด ผมแค่มาหลบฝนกับเปลี่ยนชุดที่นี่ และก่อนหน้านี้เธอทำผมหงุดหงิด แต่พอได้ออกกำลังกายโอเคขึ้น

"..."

สักพักผมก็ออกมาด้านนอกอีกรอบ ใบชาหลับไปแล้ว โซฟาคงไม่สบายพอเธอถึงทำท่าเหมือนจะตกลงบนพื้น

ผมตัดปัญหาด้วยการเดินไปอุ้มเธอไปนอนบนเตียงในห้องนอน

“อื้อ...” ระหว่างนั้นฝ่ามือเล็กคล้องรอบคอผมไว้จนเซลงเตียงไปด้วย เธอคงติดหมอนข้าง... เดา

ผมไม่อยากทับเธอถึงได้เบี่ยงตัวไปด้านข้าง ไม่นานทั้งขาทั้งแขนก็กอดก่ายผมเต็มที่ หัวเธอซบอยู่ที่ไหล่

เพื่อนมักบอกว่าผมเป็นพวกชอบผู้หญิงร้ายๆ... และคนน่ารักมักร้ายเงียบ ใบชาเป็นคนสวย เธอก็... เอาเรื่อง

น้องเพื่อน = น้องเรา

ผมแค่เทคแคร์แบบที่ไอ้ขมชอบทำกับน้องๆ ของมัน

แต่ผมไม่เคยมีน้อง

ทำยังไง... ใบชาก็ไม่ใช่น้องผมอยู่ดี

ผมไม่ได้รัก แต่ไม่ได้รังเกียจ นิสัยใบชาที่ดื้อรั้นตรงกับความชอบส่วนตัวของผม มันจะทำให้ผมอยากได้ตัวเธอ ผมชอบเอาชนะ แต่แม่งไม่เวิร์ค ผมไม่อยากทำเป็นเล่นกับน้องเพื่อน

ผมไม่ควรนอนกอดเธอ... เหมือนที่ทำอยู่ตอนนี้

ผมให้ความรักเธอไม่ได้ในเมื่อผมชอบคนอื่น ใบชาก็มีคนที่ชอบอยู่แล้ว บอกอยู่ว่าเธอปิดไม่มิด

ตึก... หัวใจผมมักเต้นแรงตอนนึกถึงน้ำขิงผู้หญิงที่ผมชอบ นั่นทำให้ผมขยับตัว

“อยู่นิ่งๆ...” มือเล็บตบลงบนแผ่นอกเหนือหัวใจผมเบาๆ ด้วยอาการเหมือนละเมอปนรำคาญ ร่างนุ่มน่าขยี้เบียดกับตัวผม มือผมลูบเส้นผมและไหล่เธอช้าๆ

ต่อจากนั้น...

ไม่ว่าผมจะนึกถึงน้ำขิงหรือหญิงอื่นอีกสักกี่คน

หัวใจผมก็ไม่เต้นแรงอีกเลย

เลิกตื่นเต้น แต่ตื่นตัวแทน

[อัพครบตอน]

LTA LUKTARN
ไอ้ยักษ์ ไอ้ทะลึ่ง 55555555555
คอมเม้นท์เป็นกำลังใจด้วยน้า <3 จุ้บ
ชอบก็กดแอดแฟนด้านล่างเลยค่ะ


เรื่องที่กำลังเริ่มอัพตอนนี้นะ พี่ยักษ์กับพี่ลักษณ์ค่ะ อยากอ่านเรื่องไหนกดที่รูป

พี่ยักษ์ {หื่นเงียบ}

ลิ้งค์กันพลาด http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1485962

พี่ลักษณ์ {หื่นโหด}

ลิ้งค์กันพลาด http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1426038








โหวต 100% ตรงนี้น้า
VV
V
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 549 ครั้ง

30,314 ความคิดเห็น

  1. #30230 L.Gladiolus (@Miramarin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 07:11
    ฉีก ชง ดื่ม กิน ลงท้องซะ
    #30230
    0
  2. #30050 แบ้กฮายอน (@aommii-ddn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 11:45
    5555555555555 วงวารอ่อนอ่ะพี่ยักษ์ 555
    #30050
    0
  3. #26477 maya93 (@pamlovely) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:35
    55555ชอบบบบ
    #26477
    0
  4. #25049 Janean (@Janean) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 19:50
    มาๆพี่ยักษ์มาฉีก ชง ดื่ม กิน หนู 555 รู้สึกชอบบบ
    #25049
    0
  5. #23201 Jr.ppepi (@rabbitwaa22) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 08:40
    ว้อยยยยยย อิยักษ์ 5555555555555555
    #23201
    0
  6. #19534 gaia05 (@giai05) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 08:57
    โอ้ยยย ชอบบ 5555 เลิกตื่นเต้น แต่ตื่นตัวแทน 5555555
    #19534
    0
  7. #11615 fandefsoul (@pppcheeze) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 23:33
    เลิกชอบขิงได้แล้วม้างงง
    #11615
    0
  8. วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 02:43
    ยังไม่เลิกชอบขิงหรอนี่ สงสัยจะรักจริงจังมากก
    #7735
    0
  9. #6408 Wendy A. (@teddywen) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 03:25
    ยักษ์หื่นอะ 555555
    #6408
    0
  10. #6194 ✚ADAM (@251159) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 21:25
    เดี๋ยวๆ .. โอ้ยยยย ชอบยักษ์อ่าาาา 555555
    #6194
    0
  11. #4445 Ishiika (@Ishiika) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 18:10
    งืมมมยักษ์เองอย่าทำไรน้องเค้านะ คนนิสัยไม่ดี
    #4445
    0
  12. #4274 rattanacare0184 (@rattanacare0184) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 22:35
    อ๊ายย มีความเหมือนเสพติดเรื่องพี่ยักษ์&ใบชาไปแร้ว
    #4274
    0
  13. #4192 Ginoza (@Auntonio) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 09:19
    กรี๊ดดดด ตอนนี้แอบมีความมุ้งมิ้ง>< ใบชานิสัยเหมือนเด็กเลยน่าร๊ากกก พี่ยักษ์-คนหื่นนนน!!! โอ้ยคือชอบคู่นี้มากเคมีลงตัวววว ขอให้รักกันไวๆๆ ><
    #4192
    0
  14. #4037 Gavyn (@deariess) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 13:25
    อร้ากกกกกก ????????
    #4037
    0
  15. #4030 Admit defeat (@23956600) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 09:55
    เลิกตื่นเต้น ตื่นตัวแทนนนนนนนนนนนนน 55+
    #4030
    0
  16. #3985 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 23:38
    พี่ยักษ์ แอบหื่นอีก
    #3985
    0
  17. #3801 kowhorm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 18:28
    เอาแล้วพี่ยักษ์เริ่มหวั่นไหวกับใบชาแร้วว
    #3801
    0
  18. #3739 preal (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 13:55
    ไอ่ยะ ยักษ์ชอบชาแล้วอะดิ รอๆๆๆ
    #3739
    0
  19. #3709 Snowdome (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 11:42
    ตื่นเต้นเพราะคิดถึงน้ำขิง แต่ตื่นตัวเพราะนอนซบอกใบชา โถ่ว อิพี่ยักษ์กี้ หื่นเงียบเนอะ 555555
    #3709
    0
  20. #3679 Minrt (@Minrt) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 10:33
    ชอบใบชาแล้วอะดิ ฉีก ชง ดื่ม ใบชาชอบใคร
    #3679
    0
  21. #3676 napatp (@napatp) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 10:19
    เกลียดตรงมันเริ่มตื่นตัวนี่หละ
    #3676
    0
  22. #3596 hahahahihihe (@hahahahihihe) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 06:52
    เจิมมมมค่ะ มันมาอะ. พี่ยักษ์หื่นหน้านิ่ง 😚😚
    #3596
    0
  23. #3592 Pradtana2232 (@Pradtana2232) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 02:36
    ห๊าาา เริ่มชอบเค้าแร้วดิ
    #3592
    0
  24. #3591 Like A Virgin (@eve_deeja) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 02:13
    เนี่ย! เขาเรียกว่าหื่นหน้าตาย 555555
    #3591
    0
  25. #3590 ray98 (@ray98) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 01:31
    ตื่นตัวแทน เอิ่มมมมมม
    ชาตื่นมากระทืบเร็ว หรือจะนอนซบอกต่อก็แล้วแต่นะฮ่าฮ่า
    #3590
    0