ตอนที่ 27 : {อัพครบ 200%} ยักษ์กินชา❖สมมุติว่า... 'กรีด 4'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44084
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 357 ครั้ง
    12 พ.ค. 60


ตอนนี้เปิดโอนรอบเก็บตกแล้วนะ
กดลิ้งค์ >> meawparadise.com

เครดิตภาพ tumblr , weheartit pinterest , flickr

เครดิตเพลง youtube เนื้อเพลง aelitaxtranslate


คำแนะนำก่อนอ่าน :: ตัวละครมีมุมสีเทา เป็นเรื่องที่สองของเซ็ต 'NOBODY' แต่แยกอ่านได้ บางฉากเนื้อหารุนแรง ความสัมพันธ์ของยักษ์กับชาจะออกแนวเกือบ open relationship นะ ใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยค่ะ


 
#ยักษ์กินชา {EP.25}

:: กรีด 4 ::



ที่จริงกาแฟมักจะเกรงใจทุกคนตลอด เธอไม่ค่อยพูดมาก นานๆ จะเห็นเธอโมโหสักที... ใจหนึ่งเริ่มรู้สึกดีที่น้องสาวฝาแฝดแสดงปฏิกิริยาอะไรบ้าง ใจหนึ่งก็รู้สึกไม่ดีเพราะสิ่งที่เธอแสดงเป็นปฏิกิริยาด้านลบพอสมควร

“เออ ก็เหี้ยตอบสนองอยู่นี่ไง” พี่ว่านพูดโดยไม่ได้หันมาสนใจใคร

เขาทำเหมือนในห้องนี้มีแค่เขากับกาแฟ และมองคนอื่นเป็นเศษฝุ่นที่จะสนใจก็ได้ ไม่สนใจก็ดี

“ยักษ์!” ฉันหันไปมองยักษ์เพราะคิดว่าคงไม่มีปัญญาจะห้ามพี่ว่าน

ซึ่งยักษ์ที่กำลังขมวดคิ้วอยู่ก็ลุกขึ้นยืน...

“ไอ้ว่าน...” ยักษ์เดินเข้าไปหาพี่ว่าน

ผลัก!

แต่ก็ถูกพี่ว่านผลักออก จนคนที่เมาอยู่แล้วเซมาทับฉันเต็มแรง ร่างกายของผู้ชายหนักมาก ยิ่งเวลาที่เขาไม่ออมแรงด้วยยิ่งแล้ว

เรื่องของกูคนอื่นอย่าเสือก พี่ว่านพูด เสียงของเขาไกลออกไป บ่งบอกได้ชัดเจนว่าเขากำลังลากกาแฟออกจากห้อง

“ชา...” ขณะที่ถูกทับ ฉันเหมือนได้ยินเสียงกาแฟเรียก

แต่ยักษ์ตัวหนัก และเขาก็เมาจนทำให้เรายุ่งเหยิงกัน กว่าจะผลักยักษ์ออกไปได้พี่ว่านก็ลากกาแฟออกไปแล้ว

ฉันไม่รอชา รีบลุกขึ้นแล้วทำท่าจะวิ่งตามไป แต่...

วูบ...

ฉันกลับรู้สึกหัวหมุนขึ้นมาซะงั้น อาจเพราะลุกเร็วเกินไป ยักษ์ซึ่งยังเซเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์เข้ามาประคองฉันไว้ ฉันดันเขาแล้วตัดสินใจคว้าขวดน้ำเปล่ามาเทใส่หัวยักษ์

เขาหลับตาอย่างรวดเร็ว ขณะฉันยกมือลูบน้ำออกจากใบหน้ายักษ์

“สร่างรึยัง” ฉันถาม รู้สึกร้อนรนบอกไม่ถูก

“...” ยักษ์พยักหน้าโดยไร้สุ้มเสียง มือสองข้างยังคว้าเอวฉันไว้ ไม่รู้จะพยุงฉันหรือตัวเองกันแน่

“ถ้าสร่างแล้วก็ลงไปตามพี่ว่าน ไปเอาน้องฉันกลับมาด้วย บอกให้มาคุยกันให้รู้เรื่อง” ฉันบอกยักษ์แล้วสูดลมหายใจ ทำท่าเป็นเชิงบอกให้เขาปล่อยได้แล้ว

ยักษ์สำรวจสีหน้าฉันด้วยสายตามึนๆ

“โอเค”

จากนั้นจึงตอบรับแล้วยกมือคลึงขมับก่อนจะก้าวเท้าออกจากห้องไปด้วยขาเซๆ ของตนเอง ขณะที่ฉันเดินไปนั่งไล่อาการมึนบนโซฟา สายตาเหลือบมองพี่ขม

“พี่ขม!!!” ฉันตะโกนเรียกพี่ขม แต่ไร้การตอบรับจากพี่ชาย “ไอ้ขี้เมา กาแฟโดนพี่ว่านลากออกไปแล้ว”

ตบท้ายด้วยการโยนขวนพลาสติกใส่พี่ขมส่งๆ เพราะโลกหมุนคว้างพิกล ไม่ใช่แค่พี่ขมไม่ยอมตื่น แต่ฉันเองก็เหมือนจะสติหลุดไปด้วย

โมโห ทำไมต้องมามึนตอนนี้ด้วยวะ

ฉันกัดฟันอย่างกังวล ถึงพี่ว่านจะเป็นคนที่คุ้นเคยกันเป็นอย่างดี แต่มาถึงจุดนี้ฉัน... ไม่รู้สิ ฉันหวังว่ายักษ์จะได้เรื่อง หวังว่าเขาจะเอาสองคนนั้นกลับมาที่นี่ได้

กดส่องเรื่องพี่ว่าน >> คลิกอ่าน

พักใหญ่ทีเดียว ยักษ์กลับมาด้วยสภาพที่มีแต่แผล... เขาดูจะสร่างเมาแล้ว และเดินเข้ามาในห้องด้วยท่าทีหงุดหงิด แต่มาคนเดียว ไร้เงาของพี่ว่านและกาแฟ

“ตามไม่ทัน” ยักษ์บอกฉันก่อนจะเดินเข้าไปล้างหน้า

“นายไปทำอะไรมา ต่อยกับพี่ว่านมาเหรอ” ฉันเดินตามไปก่อนจะยืนพิงกรอบประตู มองใบหน้ายักษ์ที่มีแผล มุมปากหยักบางมีเลือดปริ่มออกมาด้วย เขาดูหัวเสียและหงุดหงิดพอควร

ยักษ์ที่ล้างหน้าเสร็จเงยหน้ามองฉันผ่านกระจากในห้องน้ำ

“อืม” เขาครางตอบ...

 

YAK TALK

ผมโกหก... ผมไม่ได้ต่อยกับไอ้ว่าน

ผมตามไอ้ว่านไม่ทัน คือใช่ แต่สาเหตุเป็นเพราะผมเจอไอ้เยียร์ตรงหน้าคอนโดก่อน มันมาที่นี่... ผมไม่สนว่ามันมาทำไม แต่เมื่อเจอกัน ก็เลยซัดกันซะ พอดีมีรถสายตรวจผ่านมา ผมกับมันเลยแยกย้ายกัน

ที่ไม่บอกใบชาเพราะเดี๋ยวเธอจะคิดมาก

“ฉันให้ไปตาม ไม่ได้ให้ไปต่อยกันนะยักษ์” ใบชาขมวดคิ้ว เธอคงมองว่าผมไม่ได้เรื่อง

“น้องเธอไม่เป็นไร” ผมแก้ตัวแทนเพื่อน ไม่ค่อยรู้อะไรมาก แต่ไอ้ว่านไม่ได้บ้าขนาดนั้น... มั้ง

“ไม่เป็นไรเหรอ?” ใบชาอารมณ์ขึ้นทันทีที่ได้ยินผมพูด “ลากกันออกไปขนาดนั้นยังจะมาบอกไม่เป็นไรอีก”

“ฉันลากเธอ” ผมมองทางอื่น พยายามไม่เอาเรื่องที่หงุดหงิดไอ้เยียร์มารวมกับเรื่องนี้ “เธอไม่เห็นตาย”

“ถ้าพี่ว่านลากแฟไปแล้วเป็นแบบที่นายทำกับฉันใครจะรับผิดชอบ” ใบชาห่วงน้องของเธอ ผมดูออก

“ไอ้ว่าน” ถ้ามันทำ มันต้องรับผิดชอบถึงจะถูก เรื่องแค่นี้ใครก็ตอบได้

“กวนประสาทเหรอยักษ์”

“ไอ้ว่านเป็นคนดี” ผมพูด และคิดแบบนั้นจริงๆ

“แล้วไอ้พี่ว่านคนดีของนายมันเป็นอะไรกับน้องฉัน เขาคบกับกาแฟเหรอ” เธอถาม ผมส่ายหน้า “เป็นเพื่อนกันทำไมไม่รู้ โง่มาจากไหน”

“เธอเป็นพี่ยังมาถาม” เวลาพูด... เลือดมันปริ่มออกจากริมฝีปากผมตลอด

“ก็ฉันไม่รู้ไง” เธอเถียง

“อืม ไม่ต่าง” ผมว่า

คนสองคนคบกันใครจะไปรู้ ผมไม่เคยพูดว่าคบกับใครยังไง ไอ้ว่านคงยิ่งกว่า มันไม่ได้มีความลับ แต่มันไม่เคยเอามาคุยมากกว่า บางทีผมก็คิดว่ามันมีเมียแล้ว แต่บางทีก็ไม่

“นี่” ใบชาเลิกคิ้วก่อนจะเดินเข้ามาในห้องน้ำ จับผมให้หันไปเผชิญหน้าด้วยหลังจากที่เราคุยกันผ่านหน้ากระจกอยู่หลายประโยค “นายจะให้ท้ายเพื่อนกับใครก็ได้ แต่จะมาให้ท้ายเพื่อนกับฉันไม่ได้”

“...”

“จำไว้เลยนะ ถ้ามีไรเกิดขึ้นกับกาแฟ นายกับฉันจบกันแน่” เธอขู่

“อ้าว” ฉิบหาย สายตาท่าทางดูจริงจัง หรือว่าไม่ขู่วะ?

ต่อมามือเล็กก็จับคางผมให้หันซ้ายหันขวา นัยน์ตาคู่สวยมองสำรวจแผลบนริมฝีปากผม

“เจ็บมั้ยล่ะ” เธอถามแผลบนใบหน้าผม

“เจ็บ” ความจริงก็ไม่เจ็บเท่าไหร่ ทำให้สร่างเมามากกว่า ผมเจ็บแค่นี้ ไอ้เยียร์ก็ไม่ต่าง

“ดี เอาเลือดมึนๆ ออกไปซะบ้าง” เธอมองสภาพผมอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันหลังเดินออกไป ผมทำท่าจะเดินออกบ้าง แต่เธอห้ามไว้ด้วยคำพูดซะก่อน “ยังจะตามออกมาอีก อาบน้ำซะจะได้มาทำแผล”

เมียเก่าผม ปากร้ายแต่ใจดี...

“ผ้าเช็ดตัว...”

ผมคราง เห็นใบชาหันมาทำหน้าหงุดหงิด เธอมองค้อนอย่างงุ่นง่าน แต่เดาได้ว่าเธอจะไปหยิบให้ ไม่นานร่างเล็กก็กลับมาพร้อมผ้าเช็ดตัวสีชมพูของเธอ

“ของนายเพิ่งซัก ยังไม่แห้ง” เธอโยนมาให้ผมส่งๆ แต่มันดันหล่นลงที่บ่าผมพอดิบพอดี

กลิ่นหอมอ่อนๆ จากผ้าทำให้หัวใจผมเกิดเอฟเฟ็กต์นิดหน่อย ผ้าผืนนี้เธอใช้ประจำ คงเป็นผ้าผืนโปรด ลายผู้หญิงมาก ให้ผมใช้ไม่รังเกียจ? ไม่เป็นไร? ผมเช็ดทั้งตัว...

ผมตัดสินใจคว้าแขนเล็กไว้ในวินาทีที่เธอจะเดินหนีไปทางอื่น ใบชาหันมามองด้วยสายตาเป็นเชิงถามว่า อะไร

“เธอ” อาจจะต้องพูดอะไรสักอย่าง

“พูดมาสิ มีอะไร”

ดูใบชาจะกังวลในหลายๆ เรื่อง ผมอาจทำให้เธอกังวลเรื่องแผลนี่ ผมเห็นสายตาที่เธอใช้สำรวจ

“อาบด้วยกัน” ผมบอก

“ไม่! ไม่มีอารมณ์มาเล่นนะยักษ์” เธอแหวใส่ผมทันที แต่ผมก็คว้าแขนเธอให้เข้ามาอยู่ด้วยกันในนี้ก่อนจะปิดประตูห้องน้ำ “ยักษ์ พี่ขมอยู่ข้างนอก!

“มันเมา”

ผมพูดแล้วอ้อมมือไปลูบแผ่นหลังบอบบาง ก่อนจะสอดมือเข้าไปในเสื้อ พอได้เห็นใบชา เธออยู่ในมือผม ความหงุดหงิดเรื่องไอ้เยียร์ก็ผ่อนลงไปด้วย

ผ้าเช็ดตัวเมียเก่าหอม ทนไม่ไหว จะให้บอกว่าอยากปล้ำก็ยังไงอยู่

ช่างมัน... ทำก่อนค่อยว่ากัน

“ฉันกำลังเป็นห่วงน้อง นายก็เพิ่งต่อยกับพี่ว่านมา นี่ยังจะมีอารมณ์มากามใส่ฉันอีกเหรอ” ใบชาหยิกผม เธอดิ้นขลุกขลักแต่ไม่ได้แรงมาก หรือไม่ก็แรงแล้วแต่ผมไม่สะเทือน

ผมถึก... แต่ไม่แสดงออกเยอะ

“สมองมีหลายส่วน” ผิวเธอนุ่ม

"ให้มันน้อยๆ หน่อยนะยักษ์" เธอดุ

"..." สอดมือเข้าในเสื้อเธอดีกว่า...

“เฮ้ย บอกว่า... อ๊ะ” ใบชาครางในท้ายประโยค เธอสะดุ้งเมื่อผมสอดมือเข้าไปปลดบราของเธอออก นุ่มนิ่ม นุ่มนวล ควรบีบแรงๆ “นี่นายตั้งใจจะทำแบบนั้นอีกแล้วใช่ป่ะ ไม่ใช่ว่าฉันจะยอมง่ายๆ นะยักษ์... อื้อ”

ผมก้มหน้าลงไปจูบใบชา บดขยี้ริมฝีปากเธอด้วยริมฝีปากที่เจ็บแปลบของตัวเอง ก่อนจะช้อนตัวเธอขึ้นไปนั่งบนเคาน์เตอร์ที่ใช้วางพวกแชมพูโดยไม่ผละริมฝีปากออก ใบชาทุบอกผม ลมหายใจเธอเริ่มขาดห้วง ลิ้นอุ่นพยายามดันลิ้นผมออกจากโพรงปาก

และผมชอบสู้กับมัน... ผมเกลี่ยลิ้นเธอ ดูดดุนตรงส่วนปลาย มือปลดตะขอกางเกงขาสั้นของใบชาออก ก่อนจะดึงทั้งกางเกงและอันเดอร์แวร์เธอออกไป

“อะ อื้อ...” ใบชากระตุกไปทั้งตัว อารมณ์ผมฉุดไม่อยู่ ปล่อยให้เธอทุบและข่วนตามสบาย กระทั่งเริ่มแสบผิวผมถึงถอนริมฝีปากออก “มะ ไม่ได้”

ใบหน้าเธอแดงซ่าน มือเล็กผลักอกผม ขาเธอตีไปมา ผมมองเรียวขาที่เปิดกว้างจนเห็นทุกอย่างของเธอก่อนจะถอดเสื้อออก

ผมก้มหน้าไป... จูบซอกคอเธอ

“ใส่เฉยๆ ไม่ขยับ”

นิดเดียวไม่เป็นไร ไอ้ขมไม่น่าได้ยิน...

[CUT 20+ ในเล่มเท่านั้น]



สามวันผ่านไป

“เชี่ยยักษ์”

ใบชาแปลกไปในสามวันนี้

เหมือนคนมีความลับ

“ไอ้สัสยักษ์!” ผมสะดุ้งกับเสียงของไอ้ว่านจึงหลุดออกจากความคิดตัวเองเพื่อหันไปมองมัน “กูเรียกไม่ตอบ เหม่ออยู่นั่น”

“โทษที” ผมถอนหายใจและพักเรื่องที่คิดว่าใบชาทำตัวแปลกๆ ในช่วงสามวันนี้ไปก่อน

"..." ทุกคนในที่นี้มองหน้าผม

“คุยถึงไหน?” ผมเลยถาม ยังไงในนี้ทั้งหมดก็คุ้นเคยกันดี

“คุยถึงเรื่องไอ้เยียร์” ไอ้ฟาร์ว่า

วันนี้ผมไม่มีเรียน และกำลังนั่งคุยกับไอ้ฟาร์และไอ้ว่าน หัวข้อเป็นเรื่องไอ้เยียร์ ที่ไอ้ขมไม่ได้มาด้วยเพราะมันรู้จักไอ้เยียร์ในฐานะศัตรูตั้งแต่แรก ไม่เหมือนพวกผมสามคนที่เคยเรียนที่เดียวกัน ไอ้ฟาร์ ถึงจะไม่ได้สนิทกันสมัยเรียน แต่ก็ใช่ว่ามันจะไม่รู้จัก

ส่วนไอ้ว่านคงพากาแฟไปส่งให้ใบชาเรียบร้อย ผมไม่ได้ถามอะไรมาก เพราะมันบอกว่าไม่มีอะไร คงไม่อยากพูด

“เป็นไปได้มั้ยที่พอไอ้เยียร์แม่งรู้ว่าไอ้ยักษ์ยุ่งกับชา มันเลยอยากกลับมาแสดงตัวทั้งที่ก็หายหัวไปเป็นชาติ” 

ไอ้ว่านนั่งมองแก้วกาแฟที่ผมสั่งมาให้ตามความเงยชินเพราะเห็นมันชอบกิน

แต่วันนี้มันกลับไม่แตะ...

“เป็นไปได้”

ไอ้ฟาร์จุดบุหรี่สูบ มันไม่ได้รู้อะไรลึกมาก และมันก็ไม่ถามผมด้วย แต่มันรู้ว่าผมกับไอ้เยียร์แตกกันเพราะอะไร มันขมวดคิ้วและถามบางสิ่งที่ผมคิดว่าไม่สำคัญออกมา 

“ไอ้เยียร์มา แล้ว เธอมามั้ย?”

“เธอไหนวะ” ไอ้ว่านถาม มันตามไม่ทันเพราะใจลอยเป็นพักๆ

ผมรู้ว่าไอ้ฟาร์หมายถึงใคร ผมพยักหน้า เธอมาแล้ว... มาหาผมที่คลับ เธอคนนั้น... คือผู้หญิงที่ทำให้ใบชากับผมทะเลาะกันเพียงเพราะได้เห็นแค่คลิป พี่สาวของอดีตเพื่อน

ผู้หญิงที่มั่นใจในตัวเอง ผู้หญิงที่ครั้งหนึ่งเคยพูดกับผมว่า...

ยักษ์ นายรู้มั้ย... นายคือแรงบัลดาลใจในชีวิตฉัน

...

ตอนนี้ฉันเหมือนคนที่ฝากอนาคตไว้ที่นายเลยล่ะ นายคงไม่ได้รำคาญฉันใช่มั้ย

ไม่

นานๆ ผมจะนึกถึงเรื่องพวกนั้นสักที มันจบไปนานแล้ว แต่บางคนมันไม่จบกับผม

“ถ้าไม่เกิดเรื่องเหี้ยๆ ก่อน มันคงไม่เป็นแบบวันนี้” ไอ้ว่านกอดอก “ไอ้เยียร์อาจจะได้คบกับชา แล้วผู้หญิงนั่นแม่งคงได้คบกับมึง”

แต่ถ้าไม่เกิดเรื่อง แล้วผมเลือกคนที่รักผม มันอาจเป็นอย่างที่ไอ้ว่านพูดก็ได้ แต่เพราะเกิดเรื่องขึ้น... ผมถึงได้มีใบชาอยู่ตอนนี้

ไอ้ว่านเหม่อบ้าง มีสติบ้าง แต่ยังออกความเห็นได้ดีที่สุดในนี้ ถ้ามันเต็มร้อย... คงไม่มีใครอยากจะคิดตามมันทันเท่าไหร่

คุยกับไอ้ว่าน... ต้องฉลาด ไม่งั้นเดี๋ยวโดนมันหลอก

เราโง่ มันแกล้งโง่ตาม

เรารู้ มันแกล้งไม่รู้

คุยกับไอ้ฟาร์ ต้องมีสมาธิ ไม่งั้นตามการสรุปที่ปุปปัปไม่ทัน

เราช้า มันไม่รอ

เราไม่รู้ มันปล่อยให้โง่

มีผมคนเดียวที่ปกติ

“ไม่น่าใช่” ผมแย้ง จะให้นึกความรู้สึกตอนนั้นคงจำไม่ได้ เกลียดแล้วเกลียดเลย ไม่ย้อนคืน

“ถ้าเธอมา อย่าให้ยุ่งกับชาดีกว่า”

“...”

“ตัดปัญหาให้จบ” ไอ้ฟาร์ออกความเห็น

“ถ้าอีกฝ่ายไม่จบ จะให้ทำไงวะ” ไอ้ว่านขมวดคิ้วถาม 

ก่อนจะลดตามองบุหรี่ในมือ อาการคล้ายคนที่ถามไปงั้น ตามไปตามเรื่องหรือสถานการณ์ แต่ในหัวมันอาจคิดเรื่องอื่นอยู่

ขณะที่ผมดึงไฟแช็คมาจากมือไอ้ฟาร์แล้วจุดบุหรี่สูบ

“ทำให้มันจบ” ผมพูด...

ปกติผมมองข้ามเรื่องนี้ตลอด ยิ่งเวลาผ่านไปนาน เรื่องไอ้เยียร์ก็กลายเป็นแค่ส่วนเล็กๆ ในชีวิตที่ผมไม่สน ไม่แคร์ มันอยากทำไรก็ให้มันทำไป สำหรับผู้หญิงคนก่อนๆ ที่ผมเคยคุยด้วย ถ้าใจพวกเธอไม่ไปเองก็คงไม่เป็นไร หรือถ้ามีใครบาดเจ็บเพราะผม ส่วนใหญ่พอหายดี พวกเธอก็ไม่กล้ามายุ่งอีก ผมส่งเงินค่าทำขวัญไปให้ก็จบ แยก... 

ทุกอย่างกลายเป็นเรื่องง่ายและไร้สาระจนผมเอาเวลาไปเมนเรื่องอื่นมากกว่า

แต่นี่เป็นกรณีใบชา เธอเป็นผู้หญิงที่มันชอบ และผมคงต้องคิดใหม่ สันดานเป็นยังไงเราย่อมรู้กัน วันเวลามันผ่านไปแล้ว

ไอ้เยียร์ไม่ใช่คนดีมาก พอๆ กับที่ผมและไอ้ว่านไม่ใช่คนดีเยี่ยม เมื่อผมสนิทกับใครหรือสุงสิงกับใคร มันมีสิทธิ์เข้าไปหาคนนั้นได้ทุกเมื่อ

ก่อนหน้านั้นไอ้ฟาร์ถึงได้ไมให้เพื่อนในกลุ่มของใบชาเที่ยว จริงอยู่ว่าเป็นเพื่อนใบชา แต่ช่วงนี้... พวกนั้นคุยกับผมบ่อย จนผมคิดว่าทุกคนเป็นเพื่อนผมไปแล้ว

ที่ผ่านมาผมไม่เคยคบใครเป็นเพื่อนนอกจากพวกผู้ชาย

ผมไม่เคยรู้สึกมีเพื่อนเยอะขนาดนี้

แม้แต่ญาติอย่างที่รักกับไอ้ลักษณ์ ผมยังนานๆ ทีถึงจะไปสุงสิงด้วย

ยังดีที่ผมไม่ค่อยแสดงออกว่าค่อนข้างสนิทกับที่รัก ญาติคนน้องที่เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ไม่งั้นไอ้เยียร์คงพุ่งตรงมาที่เธอเป็นอันดับแรก

และยังดีที่ตอนนี้ที่รักมีไอ้ฟาร์

คงเหลือแค่ผม ที่ไม่ว่าจะสุงสิงกับใคร ทุกคนล้วนจะต้องซวยเพราะผมไม่ช้าก็เร็ว

“ไอ้ยักษ์ นั่นเมียเก่ามึงไม่ใช่?” จู่ๆ ไอ้ว่านก็ส่งสายตาไปยังด้านหลังผม

เมื่อผมหันไปมองก็เห็นใบชากำลังขึ้นแท็กซี่ อืม... ผมกับไอ้สองคนนี้นั่งอยู่ร้านกาแฟฝั่งตรงข้ามมหาวิทยาลัยพอดี

“ไปไหนวะ” ผมพึมพำ เห็นเธอเดินเหม่อๆ ไปอีกทางหนึ่ง

สวย... เหม่อยังสวย

“มึงไม่โทรไปถามวะไอ้ยักษ์ พึมพำอยู่ตรงนี้ชาคงได้ยินหรอก” ไอ้ว่านโบกหัวผมเข้าให้ หัวแทบทิ่ม

ผมกดโทรหาใบชาตามที่ไอ้ว่านบอก พอเดาได้ว่าเธอจะตอบยังไง ช่วงนี้ใบชาแปลกๆ เธอดูกังวลและมีบางอย่าง... ที่ผมเดาไม่ออก

[มีไร] ใบชาถามหลังจากรับสาย ไม่มีการทักทายที่น่ารักสำหรับเธอ 'ยักษ์จ๊ะ ยักษ์จ๋า' ไม่เคย...

“ไปไหน” ผมถามกลับ และมองแผ่นหลังของเธอที่เล็กลง

[ไป...] เสียงเธอเงียบหายไป [ไปซื้อของในท็อป]

“ทำไมไม่บอก” ซื้อของ?

เมื่อวานเธอก็ไปซื้อของ...

[นายหายหัวไปเองนะ ช่วยไม่ได้ ไว้คุยกันแล้วกัน] จากนั้นเธอก็ตัดบทด้วยการวางสาย ผมมองมือถือแล้วขมวดคิ้ว

“มีไร” ไอ้ฟาร์ทำลายการขมวดคิ้วของผมด้วยคำถาม

“เออ มีไรวะ” ไอ้ว่านก็ถามด้วย

“เปล่า” ผมส่ายหน้า... ถึงจะคิดว่ามี แต่ก็ไม่รู้ว่าอะไรอยู่ดี บางอย่างถ้าเธอไม่พูด ผมคงเค้นเอาไม่ได้

ต่อจากนั้นเราก็คุยกันเรื่องไอ้เยียร์ต่ออีกประมาณชั่วโมงหนึ่ง กระทั่งมือถือของผมสั่น เป็นใบชาส่งไลน์มา

ใบชา :: รออยู่หน้าสวนข้างเซ็นทรัล รีบมา มีเรื่องจะคุยด้วย

เรื่อง?

 

BAICHA TALK

ยักษ์ :: ได้ สิบห้านาที

หลังจากได้คำตอบ ฉันก็นั่งมองรถบนถนนที่วิ่งผ่านไปมา พยายามหายใจเข้าให้ลึกเข้าไว้ ตอนนี้ห้าโมงเย็นแล้ว ตรงจุดที่ฉันนั่งอยู่คือริมถนนที่มีคนเดินผ่านไปมา ด้านข้างคือบันไดทางลงไปใต้ติดที่เชื่อมกับทางลงห้างและเป็นทางเชื่อมเพื่อข้ามไปฝั่งตรงข้ามด้วย ถ้ายักษ์จะมาหาฉันที่นี่โดยที่เขาอยู่มหาวิทยาลัยหรืออยู่แถวนี้ เขาจะใช้เวลาไม่ถึงสิบห้านาทีและต้องเอารถมาจอดไว้ฝั่งตรงข้ามที่เป็นพื้นที่ของลานจอดรถและตึกจอดรถ

ทว่า...

“ใบชา มานั่งทำอะไรคนเดียวตรงนี้” เสียงทักทายดังขึ้นจากด้านหลังกลังจากที่ฉันรอยักษ์ได้สิบนาที ร่างสูงนั่งลงด้านข้างฉัน

“อ้าว... พี่เยียร์” ฉันหันไปมองแล้วพบว่าเป็นเขา

ซึ่งหลังจากครั้งนั้นก็ไม่ได้เข้ามาทักทายกันอีก แต่ถามว่ามีเห็นหน้ากันมั้ย ฉันเห็นนะ แต่แค่ไม่อยากเอามาพูดให้เป็นประเด็นกับยักษ์

“ว่าไง มาทำไรคนเดียว มันไม่มาด้วยเหรอ” มันที่ว่าคงหมายถึงยักษ์

“ไม่มาหรอกพี่” ฉันตอบโดยไม่บอกว่านัดยักษ์ไว้ “แล้วพี่มาทำไร”

ฉันยังจำได้ว่ายักษ์ขอไม่ให้ยุ่งกับเยียร์ แต่มันคงดูแปลกและไร้มารยาทถ้าจู่ๆ ฉันลุกหนีไปเลย เขายังไม่ได้ทำอะไรให้ เหมือนจะเข้ามาทักเพราะบังเอิญมากกว่า

“ถ้าบอกว่ามารอเจอใบชา... ใบชาจะเชื่อมั้ย?” เขาขยับยิ้ม ใช้ศอกเท้ากับเข่าโดยประสานมือเข้าด้วยกัน

“เอ่อ...” ตลกร้ายนะ

“พี่ล้อเล่น” แล้วพี่เยียร์ก็ขำฉัน เขายังทำท่าเหมือนเมื่อก่อน ตอนที่จีบฉันน่ะ ก็ชอบทำแบบนี้

ฉันยกมือขึ้นมาแกล้งดูเวลาจากนาฬิกาข้อมือ ควรปลีกตัวออกไปที่อื่นแล้วค่อยส่งข้อความบอกยักษ์อีกทีดีกว่า คิดได้ดังนั้นฉันจึงหันไปมองพี่เยียร์แล้วเผยอปาก

“จะไปแล้วเหรอ” แต่เขากลับถามตัดหน้าฉัน

“ใช่พี่ จะไปแล้ว บาย” ฉันตัดบทอย่างไม่มีอ้อมค้อม เป็นการคุยกันธรรมดา บังเอิญเจอ แต่ฉันเกิดอาการบ้าๆ ขึ้นมาตรงที่ไม่อยากให้ยักษ์คิดมาก

“โอเค ถ้าโชคดีคงได้เจอกันอีก” พี่เยียร์ไม่ได้รั้งฉันไว้ เขาโบกมือลาอย่างว่าง่าย ฉันยืนขึ้นจนเต็มความสูง และในจังหวะนั้นกระดาษแผ่นหลังที่ใส่ไว้ตรงกระเป๋าหน้าก็หล่นลง

ฉันจะก้มลงเก็บ แต่พี่เยียร์ช่วยเก็บขึ้นมาก่อน เขามองกระดาษวูบเดียวก่อนจะส่งคืนให้

“ซุ่มซ่าม” เขาเผยรอยยิ้มลุ่มลึกมาให้

“ขอบคุณมากพี่” ฉันรับคืนมา หัวใจเต้นกระหน่ำแปลกๆ

แต่สุดท้ายก็หันหลังให้แล้วเดินไปยังทางลงใต้ดินเพื่อไปฝั่งตรงข้าม โดยระหว่างนั้นก็หยิบมือถือขึ้นมากดข้อความหายักษ์ด้วยว่า จะไปรอฝั่งตรงข้ามกับสวนฉันมีเรื่องสำคัญจะคุยกับยักษ์ สำคัญมากจนไม่อยากสนใจอย่างอื่น

หมับ!

“เดี๋ยว” ฝ่ามือหนาคว้าเอวฉันไว้แล้วแย่งมือถือไปจากฉัน ทั้งที่ฉันยังไม่ได้กดส่งด้วยซ้ำ เขาหย่อนมันลงไปในกระเป๋าฉันอีกที “ไหนบอกว่าไม่ได้นัดไอ้ยักษ์ไว้ไง โกหกพี่นี่นา”

“เฮ้ย พี่!” ฉันตกใจที่จู่ๆ ก็โดนคว้าเอวไว้ “ทำไรวะ”

“อ้าว พี่ก็เตือนเราไปหลายรอบแล้วนะ” พี่เยียร์กระซิบ “บอกแล้วไงว่าพี่มองอยู่ ใบชาเป็นของพี่ บอกแล้วว่าพี่อยู่ข้างหลังใบชา”

ณ วินาทีนั้นข้อความในกระดาษโน้ตโรคจิตย้อนมาสู่ความคิดทันที

“พี่...” ฉันพูดอะไรไม่ออก ทั้งที่ฝ่ามือยังพยายามจะดึงแขนของผู้ชายที่แทบจะสวมกอดอยู่ด้านหลังออกไป

“ดิ้นแรงทำไม ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก ตรงนี้คนเยอะแยะ” เขาพลิกตัวฉันให้หันกลับไปเผชิญหน้าด้วย ฉันยืนอยู่ตรงทางลงบันไดขั้นบนสุดพอดี

“พี่ปล่อยชาเหอะ ชาอึดอัด” ฉันหลีกเลี่ยงที่จะพูดอะไรก็แล้วแต่ที่เป็นการกระตุ้นอารมณ์ของเขา ตรงนี้คนเยอะ ใช่... แต่ฉันไม่คิดว่าเขาจะเป็นโรคจิตที่คอยก่อกวน

เพราะอะไรรู้มั้ย พี่เยียร์เหมือนคนปกติ เป็นผู้ชายหน้าตาดี ฐานะร่ำรวย ใช่ว่าเราจะไม่เคยคุยกัน เนื่องจากเคยคุยไงฉันถึงได้คิดไม่ถึงว่าจะเป็นเขา อีกอย่าง... พอเกิดเรื่องที่เขาต่อยพี่ขมเมื่อหลายปีก่อนเราก็ยังเห็นหน้ากันอยู่แต่ไม่เข้ามาทัก แล้วไอ้ข้อความมันเพิ่งจะมาเอาตอนนี้

ถ้าพี่เยียร์คือคนที่เพิ่งโผล่เข้ามาฉันคงไม่ลังเลที่จะคิด แต่นี่ไม่ใช่ไง... มันเหมือนกับว่าครั้งแรกนั่นไม่ได้เป็นเขาที่มาหาฉัน แต่ฉันเองที่วิ่งไปชนเขา

ฉันพลาดเอง...

“อยากให้พี่ปล่อยเหรอ?” เขาถามก่อนจะกอดฉันแน่นขึ้น

“อย่า!” ฉันเพิ่มเสียงจนคนที่เดินผ่านไปหันมาหยุดมอง

“ใบชา...” พี่เยียร์กอดฉันแล้วเข้ามากระซิบ ก่อนจะแกล้งทำเหมือนจะผลักฉันไปทางด้านหลัง “ถ้าใบชาเสียงดัง อาจจะตกลงไปก็ได้นะ หืม?”

“...” ฉันไม่ลังเลที่จะคว้าแขนเขาไว้เพื่อยึด

“แต่ใบชาก็น่าจะรู้... พี่ไม่กล้าทำร้ายเราหรอก” เขากระซิบเบาๆ แล้วคลอเคลียร์ริมฝีปากกับใบหูฉัน “แค่อยู่นิ่งๆ ก็พอ”

“พี่... ทำอะไรเนี่ย” ฉันนิ่งตามที่เขาบอก

“พี่จะปล่อยเราก็ได้นะ ถ้าเรายอมกอดพี่ แล้วก็จูบพี่... จูบเบาๆ ที่ปากแบบน่ารักๆ แค่นี้พี่ก็ปล่อยแล้ว” เขามองสบตาแล้วกอดเอวฉันไว้อย่างแน่นหนา

“พี่ไม่กล้าทำร้ายชาไม่ใช่เหรอ” ทั้งที่พูดไปแบบนั้น แต่ในใจฉันไม่มั่นใจอะไรเลย

“ใช่ พี่ไม่กล้าทำให้ใบชาเจ็บจนเลือดออก แต่... ถ้าใบชาไม่จูบพี่เดี๋ยวนี้ เราก็แค่ตกลงไปด้วยกัน พี่จะกอดเราไว้ คงไม่เจ็บแน่ อย่างมากก็แค่กระแทกนิดๆ แต่สะเทือนแรงหน่อย”

ในแววตาของพี่เยียร์ไม่มีคำว่าล้อเล่น และฉันไม่มีทางเลือก ฉันคิดดีแล้วถึงได้ยกมือขึ้นกอดรอบคอแกร่งแล้วแล้วชะโงกหน้าขึ้นไปจูบริมฝีปากเขา

กึก... เขากัดริมฝีปากฉัน

และในตอนนั้น หางตาของฉันเห็นยักษ์ เขาอยู่ฝั่งตรงข้าม มองมาทางนี้


[ติดตามต่อในรูปเล่ม]

LTA LUKTARN
หมดโค้วต้าแล้วนะ หนังสือก็หมดนานแล้ว
เพราะงั้น ไปติดตามกันต่อที่เรื่องของพี่ว่านกับกาแฟ ชื่อเรื่อง พี่ชายร้ายลึก เป็นเรื่องที่ 3 ของเซ็ตนะ จุ้บๆ
ขอบคุณที่อยู่ด้วยกัน <3
1 เม้น 1 กำลังใจ
ฝากไลน์ OFFICIAL ของตาลกับเหมียวด้วยน้า

ถ้าชอบพี่ยักกี้กดแอดแฟนด้านล่างเลย




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 357 ครั้ง

30,312 ความคิดเห็น

  1. #30272 นู๋แน๊ตกะนายท็อป (@nattop) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 11:00
    ส่งต่อยักษ์ แอดไลนเลยnattop1212
    #30272
    3
    • #30272-1 kanna-chang (@kanna-chang) (จากตอนที่ 27)
      20 มิถุนายน 2561 / 22:44
      ตอนนี้ยังๆอยุ่ไหมอ่ะ
      ราคาเท่าไหร่
      #30272-1
  2. #30271 svalekaevn (@svalekaevn) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 03:52
    อื้อหื้อเพิ่งเคยมาอ่าน เสียใจมากไม่มีขายตามร้าน น้ำตาจะไหล TT เสียดายยยยยยยยอยากได้ ช่วยด้วยยยยยยย
    #30271
    1
  3. #30268 naysiaz (@yanisakong) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 12:10
    รีปริ้นเถอะนะค้าาToT
    #30268
    1
  4. #30263 Tonlhew (@Tonlhew) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:05
    เรามีของยักษ์ มังกรขายนะ ราคาไม่แรงมาก id:liwpiw
    #30263
    3
    • #30263-2 Baifern2546 (@fern2546_55) (จากตอนที่ 27)
      10 เมษายน 2561 / 00:51
      ตัวเองตอนนี้มีอยู่มั้ยงับ
      #30263-2
  5. #30248 mmomaygutiss (@mmomaygutiss) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 01:54
    อยากให้มี e book จังเลยค่ะ พลีสสส~~
    #30248
    0
  6. #30246 JUJUI_SUJU (@jujui-suju) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 17:57
    รีปริ้น อีกเสียงค่ะะะะ
    ได่โปรดดดดด ~~
    #30246
    0
  7. #30240 hongkawaii- (@hongkawaii-) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 16:30
    พี่ตาลจ๋าาารีปริ้นส์เถอะน้าาา?????????????????????????????????
    #30240
    0
  8. #30236 แมงจิซอน (@daowie) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 01:31
    พี่ตาลรีปริ้นนะคะหนูขอร้องง
    #30236
    0
  9. #30222 มิรามารินทร์ (@Miramarin) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 00:10
    ค้างเลย ณ จุดจุดนี้
    อา..อยากได้หนังสือจังงง
    #30222
    0
  10. #30220 kanlayaprem (@kanlayaprem) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 12:43
    อยากให้มี e book
    #30220
    0
  11. #30219 I\'am Airrzz (@loveairrzz) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 02:39
    มีคนอยากส่งต่อมั้ยย iD line : iamairrzz
    #30219
    1
  12. #30217 xxdw__ (@xxdw__) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 00:19
    มีใครส่งต่อมั่นคะ #พร้อมโอนเลยค่า @ID patcha852 ด่วนเลยน้า
    #30217
    1
    • #30217-1 ดาด้า (จากตอนที่ 27)
      7 ตุลาคม 2560 / 07:55
      รอเจ้ตาลเปิดพรีค่ะๆๆๆ ถูกกว่าคนส่งต่อแน่นอน
      #30217-1
  13. #30207 58101688 (@58101688) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 09:59
    มีใครส่งต่อมั้ย#อยากได้มากกก
    แอดไลน์ได้id:0933174866
    พร้อมโอนมากกก
    #30207
    1
  14. #30199 pinksoo16 (@pinksoo16) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 14:24
    รีปริ้นเถอะค่าาาาา ไม่ก็ขออีบุ๊คๆ ค้างมากอยากอ่านต่ออ
    #30199
    1
    • #30199-1 ORHHAN (@ORHHAN) (จากตอนที่ 27)
      31 สิงหาคม 2560 / 17:56
      เหมือนกันเลยยยยย
      #30199-1
  15. #30190 MLDDDDD (@miwdddd) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 08:42
    อยากล่ายยยยยยยยย มีใครมีส่งต่อมั้ยยเอ่นยย
    #30190
    0
  16. #30189 BamKingkaew (@BamKingkaew) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 17:51
    อยากได้ยักษ์กี้มากๆๆๆเลยค่ะ
    #30189
    0
  17. #30186 bounkham (@bounkham) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 17:02
    ยากใด้จังมีใครจะส่งต่อมั้ย
    #30186
    1
  18. #30182 0802193403 (@0802193403) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 18:52
    พรีอีกรอบได้รึป่าวค่ะ..สนุกอยากได้อยากได้..
    #30182
    0
  19. #30178 katty-Nichanun (@katty-Nichanun) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 00:08
    พรีอีกรอบได้มั้ยค่ะอยากได้ๆ
    #30178
    0
  20. #30177 kannikar_nam (@kannikar_nam) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 00:04
    เรื่องอื่นๆนี่จะอัพจบป่ะคะ??
    #30177
    0
  21. #30176 MorakotSiownsron (@MorakotSiownsron) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 14:30
    ไรท์มีแพลนจะทำหนังสือพี่ยักเพิ่มป่างค่ะตอบด้วยนะอยากรู้ตอบในการอัพเดตตอนว่านก้ยังดรค่ะ
    #30176
    2
    • #30176-1 kalakade (@kalakade) (จากตอนที่ 27)
      21 พฤษภาคม 2560 / 22:44
      ตาลบอกว่า จะรีปริ้นท์อีกที ตอนเขียนเรื่องพี่ว่านกับพี่คูณจบคะ
      ง่ายๆ คือเขียนเซทนี้จบ ก็เหลืออีก สองเรื่องเนอะถึงจะรีปริ้นท์อีกที
      แต่ลองมาอ้อนบ่อยๆ ก็ดีคะ เผื่อตาลจะใจอ่อน เปิดพรีอีกรอบ เพราะคนต้องการพี่ยักษ์เยอะจริงๆ
      #30176-1
  22. #30174 JittinanManeewan (@JittinanManeewan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 20:53
    ว้ายยยยยยักต้องเห็นนนนนน แผนของเยียยยร
    #30174
    0
  23. #30172 Kanokwan2559 (@Kanokwan2559) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 22:21
    เจิมมมมมๆๆ มาม่าแล้ววววว
    #30172
    0
  24. #30171 lai_lailai (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 15:18
    ฮือออออออออออออๆๆๆๆๆ
    #30171
    0
  25. #30170 By.A (@aownpawitzporn) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 14:49
    ยักษ์เจอช็อตเด็ดอีกแล้ว โอ้ยยย
    #30170
    0