END {ทำมือ} พี่ชายซ่อนรัก❖Nobody's Pure

ตอนที่ 25 : {อัพครบ} ยักษ์กินชา❖สมมุติว่า... 'กรีด 2'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 320 ครั้ง
    4 มี.ค. 60




เครดิตภาพ tumblr , weheartit pinterest , flickr

เครดิตเพลง youtube เนื้อเพลง aelitaxtranslate


คำแนะนำก่อนอ่าน :: ตัวละครมีมุมสีเทา เป็นเรื่องที่สองของเซ็ต 'NOBODY' แต่แยกอ่านได้ บางฉากเนื้อหารุนแรง ความสัมพันธ์ของยักษ์กับชาจะออกแนวเกือบ open relationship นะ ใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยค่ะ


 
#ยักษ์กินชา {EP.23}

:: กรีด 2 ::

“รู้ว่าโกรธ แล้วทำเพื่อ?”

ปลายนิ้วเรียวดันให้ฉันเงยหน้าขึ้นเพื่อสบตากับเขา ยักษ์พยายามใจเย็นตอนที่เราอยู่กันสองคน เขาน่าจะพยายามระงับสติในเมื่อตอนนี้เขาก็เห็นเต็มตาแล้วว่าข้อมือฉันแดงขนาดไหน

“ฉันทำไร” ฉันยกมือขึ้นหายจะดึงปลายนิ้วนี่ออกจากคาง แค่เขากลับเกร็งไว้ “มันเจ็บนะยักษ์”

“สำออย” สายตาเขาสำรวจลึกเข้ามาในดวงตาฉัน และฉันไม่ใช่คนที่มีความอดทนมากนัก

“เออ ฉันแม่งสำออย แต่นายกำลังทำฉันเจ็บ!” ฉันระเบิดอารมณ์ใส่ยักษ์และตัดสินใจดิ้นสู้เขาทั้งที่รู้ว่าแรงของเราสองคนต่างกันมากแค่ไหน ฉันไม่มีทางสู้แรงยักษ์ได้ นั่นคือความจริงที่สุด ฉันยังกลัวท่าทางของเขา เพราะความกลัวว่าเขาจะรุนแรงมากกว่านี้จนเลยเถิดนั่นแหละทำให้ฉันสู้

“เจ็บจริงหรือตอ?” เขาสามารถทำให้ฉันหยุดได้ด้วยมืออีกข้าง เขากำราบฉันได้อย่างง่ายดายด้วยการรั้งเอวฉัน ส่วนมืออีกข้างจัดการรวบมือทั้งสองข้างของฉันแล้วกดไว้ตรงหน้าตักฉันเอง

“นะ นาย...” ฉันติดอ่างไป นี่มันอะไรน่ะ

“ในงาน... อ่อยซะ” ยักษ์อยู่ดูฉันตั้งแต่ตอนไหนกันนะ ฉันกลั้นอารมณ์ไว้ ฉันหยุดดิ้น สุดลมหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะพูดต่อ

“ฉันแค่ไปงานวันเกิดอาหวาน ฉันไม่ได้ยุ่งกับพ่อนายเลย ทำไมนายต้องโกรธมากขนาดนี้ด้วยวะ ขอเหตุผลก่อนได้มั้ย ทำแบบนี้ฉันกลัวนะเว้ย” ฉันแทบจะน้ำตาไหล แต่พยายามกลั้นมันไว้ ไม่รู้ทำไมถึงได้อ่อนไหวนัก

ยักษ์ช้อนเอวฉันในวินาทีนั้น เขาแทบจะเหวี่ยงให้ฉันลงไปนอนบนโซฟาโดยมือรางกายสูงใหญ่คร่อมทับไว้ ฝ่ามือแกร่งรวบมือสองข้างของฉันไว้แล้วกดลงด้านข้าง

“เธอจะไปเข้าใจไร” ฉันรู้สึกว่าเขาโกรธมาก

น้ำตาเขาไหลลงมาหยดหนึ่ง มันกระทบแกมฉัน

ไม่ใช่จากความเสียใจ แต่เป็นรู้สึกอย่างอื่นที่หลากหลาย

“ยักษ์...” ฉันครางเรียกชื่อยักษ์อย่างตกใจ เพราะเขาไม่ได้ไร้อารมณ์สักทีเดียว นอกจากความโกรธ... ยังมีอย่างอื่นซุกซ่อนอยู่ด้วย

มีความเสียใจ กังวลและเป็นครั้งแรกที่ยักษ์พูดประโยคยาวเหยียดกับฉัน

“ไม่อยากให้พวกมันยุ่งกับเธอ ไม่อยากให้มันโดนตัวเธอ ไม่อยากให้มันมาเสือก แต่เธอไปหาพวกมัน”

“...”

“โกหกว่าอยู่ห้อง ฉันรีบมา กลัวหวานจะทำไรเธอ แต่เธอให้ไอ้ยุติโอบไหล่...” เขาอยู่เหนือร่างฉันแล้วถามด้วยเสียงที่สั่นเล็กน้อย “ชอบมั้ย ฉันโกรธ คุมไม่ได้”

การที่พ่อของยักษ์แตะตัวฉันเป็นเรื่องที่เขารับไม่ได้ เขาไม่ยินดีให้ฉันยุ่งกับคนพวกนั้นเลยแม้แต่คนเดียว

คำพูดพวกนี้เกิดขึ้นคล้ายอยากยืนยันว่ายักษ์เห็นทุกอย่างที่ฉันทำในงานจริงๆ

“ไม่ต้องพูดแล้ว” ตอนที่เห็นสีหน้าของเขา ได้ยินคำพูดของเขา เห็นน้ำตาของเขา ฉันรู้สึกว่ามัน...

“ไม่อยากทำให้เธอเจ็บ” ทุกอย่างมันอัดแน่นอยู่ในสายตาเขา ยักษ์ทำให้ฉันแทบนึกถึงเวลาก่อนหน้านี้ไม่ออกว่าเขากระชากฉันออกมาด้วยสีหน้าแบบไหน

โกรธเขาที่รุนแรง แต่มันเหมือนกับว่าเขาเป็นห่วงฉันมากจนคุมไม่ได้

โกรธที่เขาด่า แต่มันเหมือนกับว่าเขากังวลมากเกินไป

เกือบร้องไห้เพราะเขา แต่มันก็จางหายไปเมื่อเห็นน้ำตาเขาเป็นครั้งแรก

จู่ๆ ฉันก็เหมือนคนหน้าโง่...

“ไม่อยากด่า ไม่อยากให้กลัว แต่...” เสียงของยักษ์หายไปเมื่อฉันเอนใบหน้าขึ้นไปจูบเขาเพื่อหยุดคำพูดทั้งหมด

ริมฝีปากที่สั่นไหวของยักษ์

ฉันแนบสนิทอยู่กับริมฝีปากยักษ์และทำได้แค่นั้นเพราะถูกเขาตรึงมือสองข้างไว้อยู่ ลมหายใจกรุ่นร้อนที่รุนแรงในคราวแรกเริ่มสงบลง ดวงตาเขาสั่นไหว ทุกอย่างรอบตัวนิ่งไป

ไม่นานเขาก็คลายแรงบีบลงก่อนจะปล่อยข้อมือฉัน ส่งผลให้ฉันเอื้อมมือไปประคองแก้มเขาได้ ปลายนิ้วข้างหนึ่งของฉันสัมผัสกับผิวแก้มนวลเนียนที่ยังชื้นเพราะน้ำตาไหลผ่านของเขา... ยักษ์ยังลืมตาค้างไว้ แต่สุดท้ายเขาก็ค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่ง นั่นทำให้ฉันลุกตาม

มันมีอะไรสักอย่างที่ทำให้เขากังวล...

ฉันลอบถอนหายใจ ยอมลอมไปซะว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น ความกังวลยังไม่หมดไปในดวงตาเขา

ยักษ์ลดตามองต่ำ... ฉันจึงเอื้อมมือไปแตะใบหูด้านขวาของเขาก่อนจะลูบมันเบาๆ

“มันไม่มีอะไรหรอกยักษ์” ฉันชันเข่าขึ้นเพราะชุดมันผ่าข้างพอดี ตัวฉันเล็กกว่า... เวลานั่งหันหน้าเข้าหากันในระดับเดียวกัน ทำให้ฉันต้องช้อนตาขึ้นเพื่อมองเขา “ฉันไม่ได้อยากจะไป”

“...”

ดวงตาของยักษ์แทบจะปิดสนิท เขาคงไม่อยากให้ฉันเห็นแววตาในเวลานี้ และหลังจากประโยคยาวๆ ก่อนหน้านั้น เขาก็ไม่พูดอะไรอีก

“แต่อาหวานทำให้แม่ฉันเครียดจนป่วย ฉันโกรธก็เลยไป” ฉันพูดโดยเว้นเรื่องที่แม่ขอให้เลิกกับเขาไว้ “ฉันไปหาเรื่องอาหวานจริง แต่ไม่ได้ไปเพื่อยุ่งกับอาจารย์ยุติ”

ถ้าการพูดว่าคุณยุติคือพ่อของเขาจะทำให้เขารู้สึกไม่ดี ฉันคงต้องหลีกเลี่ยงที่จะเอ่ยถึงมัน

“เข้าใจมั้ย” ฉันถาม ยักษ์พยักหน้าเบาๆ จนฉันถอนหายใจอีกเบาๆ อีกครั้ง

ปล่อยให้รอบตัวเรามีแต่ความเงียบนานนับสิบนาที ยักษ์จึงพูดออกมาได้

“ไปอาบน้ำ”

แล้วเขาก็ลุกขึ้นเดินหายเข้าไปในห้อง กลับออกมาอีกทีพร้อมผ้าขนหนูผืนใหญ่

“ฉันจะกลับห้อง นี่ยังไม่ดึกเลยนะ กาแฟอยู่คนเดียว” ฉันเงยหน้ามองยักษ์ แต่เขากลับเบนหน้าไปทางอื่น

“พวกมันโดนตัวเธอ” เขาว่า “ไปอาบ”

ฉันชั่งใจสักพักจึงรับผ้าขนหนูแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป อาบน้ำเสร็จฉันก็เอาผ้าขนหนูคลุมตัวและเพิ่งนึกได้ว่ายักษ์ไม่ได้หาเสื้อผ้าให้

“ยักษ์! ไม่มีเสื้อ” ฉันตะโกนเรียก รอพักหนึ่งแล้วยังไม่มีเสียงตอบจึงตะโกนอีก “ยักษ์!

“...”

“ยักษ์!” เรียกครั้งแล้วครั้งเล่าก็ไม่ตอบ ฉันจึงทำใจกล้าเปิดประตูแล้วชะโงกตัวออกไป นึกว่าเขาออกไปสูบบุหรี่ แต่ไม่... เขายืนรออยู่ตรงผนังข้างห้องน้ำก่อนจะเหลือบตามองฉัน “นาย... ให้ตายเถอะ”

ฉันทำท่าผลุบหัวเข้าห้องน้ำ

หมับ!

ทว่าถูกยักษ์คว้ามือไว้ซะก่อน ร่างสูงกระตุกทีเดียวฉันก็แทบจะปลิวเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดเขาแล้ว

“จะทำแบบวันนี้อีกมั้ย” เขาถามฉัน

“...”

“บุกไปหาพวกมัน” ยักษ์หลุบตาจ้องลึกเข้ามาในดวงตาฉัน “จะทำอีกมั้ย”

“ไม่แล้ว” ฉันทำตัวไม่ถูก ทั้งที่ถูกคว้าไว้แค่ฝ่ามือแท้ๆ และฉันไม่คิดเลยว่ายักษ์จะจ้องฉันแค่ปราดเดียว ก่อนที่เขาจะเคลื่อนมือไปยังแผ่นหลังฉัน

“ยืนยัน... ให้มั่นใจที” เขาดึงผ้าออก...

ร่างฉันร้อนวูบวาบเมื่อยักษ์โยนผ้าขนหนูทิ้งไป

“นะ นาย อื้อ” เสียงประท้วงของฉันส่งออกไปไม่ทันเนื่องจากถูกกลีบปากหยักลึกประกบลงมาก่อน ฝ่ามือหยาบกร้านในแบบผู้ชายนาบกับแผ่นหลัง ส่วนมืออีกข้างแตะลงบนท้ายทอยฉัน

เขาเอียงหน้า กลีบปากทั้งบนและล่างขบเม้มกับผิวปากฉัน ขณะที่ฉันหลับตาแน่นให้กับสถานการณ์ฉุกละหุก ยักษ์คิดบ้าอะไรอยู่ เขาแค่ผ้าขนหนูมาให้ ฉันเรียกไม่ตอบ แล้วพอออกมาก็เกิดเรื่องแบบนี้เข้า

เขาตั้งใจหรือบังเอิญกันแน่...

“อื้อ...” ฉันสะดุ้งพร้อมครางประท้วงเมื่อถูกพลิกให้หลังแนบกำแพงแทนยักษ์ มือฉันยื่นไปด้านหน้าหมายจะดันแผ่นอกเขา แต่ก็ต้องเปลี่ยนเป็นกำมือกับเสื้อเชิ้ตเขาไว้แทนเนื่องจากเรียวลิ้นอุ่นกำลังพยายามจะแทรกเข้ามา ฉันส่ายหน้าจนริมฝีปากเป็นอิสระ “ยะ ยักษ์ เดี๋ยว”

หน้าฉันร้อนผ่าวทั้งที่ยังมีน้ำเกาะพราวอยู่ ฉันยกมือกอดตัวเองก่อนจะเอนตัวหนี

“อืม” เขาเท้ามือกับผนังด้านหลังในข้างที่ฉันกำลังหันไปเพื่อกักไม่ให้ฉันหนี พอจะหันไปอีกด้านหนึ่งก็ดันเห็นว่ายักษ์กำลังปลดกระดุมเสื้อพร้อมถาม “หนีทำไม”

ผู้ชายคนนี้มัน...

“ไม่เล่นแล้วนะยักษ์” ฉันพยายามทำหน้านิ่ง แต่ตอนนี้นิ่งไม่ออก พอไปไหนไม่ได้ถึงได้นั่งลงโดยยกเข่าขึ้นบังทรวงอกไว้พร้อมยกมือปิดหน้า “มะ ไม่ได้”

ยักษ์ย่อตัวลงแล้วพยายามจะดึงมือฉันออก แต่ฉันไม่ยอม

“นายคิดว่าฉันกล้าตลอดเหรอ ไม่เอาด้วยหรอกนะ!” ฉันพยายามขึ้นเสียงแต่มันทำไม่ได้ถึงได้พูดด้วยเสียงอู้อี้แทน “จะกลับห้อง เอาผ้าคืนมา บอกว่าไม่เล่น... อ๊ะ”

ความอบอุ่นจากเรียวปากยักษ์จรดลงกับหัวเข่าฉันจนเสียงหลง ส่งผลให้สะท้านไปทั่งตัว ช่วงขาฉันอ่อนแรง เปิดโอกาสให้ยักษ์ใช้มือแยกเข่าฉันออกจากกันได้ รู้สึกได้เลยว่าเขาเห็นทั้งหมดของฉันและใช้แรงดึงมือฉันออก

“ไม่เล่น” เขาพูดแล้วก้มหน้าลงมาจนชิดโดยจับมือทั้งสองข้างของฉันไว้

“นายจะหื่นกับฉันไม่... อึก” พูดได้ไม่จบประโยคเขาก็เอียงหน้าแล้วกัดริมฝีปากล่างฉันก่อนจะผละออก

“ไม่ได้เล่น” เขาย้ำ จากนั้นจึงเบนหน้าไปด้านข้างเพื่อเปิดโอกาสให้ตัวเองได้แนบสนิทกับฉันอย่างถือวิสาสะ

“อะ ไอ้...” ฉันด่าไม่ทันเพราะถูกใบลิ้นอุ่นนาบลงตรงใจกลางใบหู ความร้อนไล้เลียไปทั่วผิวกายฉันเมื่อเขากระซิบ

“ตอนนี้จริงจัง”

“...”

“...นะ”

[CUT 20+ เฉพาะในเล่ม]

 

สายวันต่อมา

YAK TALK

ผมตื่นแล้ว แต่ใบชายังไม่ตื่น เธอหลับสนิท แก้มเธอแนบอยู่กับอกผม ลมหายใจกรุ่นร้อนเป่าอกผมเป็นระยะ ผมหลุบเปลือกตาลงเพื่อให้ได้มองแค่เสี้ยวหน้าของเธอ 

ผมที่ปรกหน้าเธอ ผมเกลี่ยมันออกเบาๆ

“อือ...” ใบชาครางอย่างรำคาญ เธอพลิกตัวกลิ้งออกจากอกผมไปอยู่อีกด้านของเตียง ฝ่ามือเล็กควานหาผ้าห่มก่อนจะพึมพำเบาๆ “หนาว”

กลิ้งยังไงให้หนาว

เมื่อกี้เธอนอนอยู่ใต้ผ้าห่มกับผม แต่กลิ้งออกไปเอง ผมหันไปมองแผ่นหลังที่มีรอยจูบของเธอก่อนจะหยิบผ้าห่มไปห่มให้ และเธอก็สงบลงเมื่อพอใจ

เมื่อคืน... เมียเก่าน่ารัก

บ่นงุ้งงิ้ง ง่วงอย่างนั้น เหนื่อยอย่างนี้

เกือบได้โต้รุ่ง...

ผมยันตัวลุกขึ้นแล้วก้มมองช่วงแผ่นอกของตัวเอง คิ้วผมขมวด ต้องทำกี่ทีถึงจะไม่ข่วน?ผิวผมแสบโดยเฉพาะช่วงแผ่นหลังกับสะโพก โดนพญาแมวเปอร์เซียร์ฝนเล็บใส่

“ใครเปิดไฟวะ...” เธอพลิกตัวนอนคว่ำเพื่อหนีแสงจากหน้าต่าง มันรอดเข้ามาเพราะผมปิดหน้าต่างไม่สนิท เธอกลิ้งไปนอนตรงจุดที่แสงผ่านพอดี

ผมเดินไปปิดม่านจนในห้องมืด ก่อนจะหันไปมองใบชา...

เมื่อคืนผมโมโห เกือบจะรุนแรงกับเธอแบบไม่ยั้งไปแล้ว

ไม่อยากให้พวกมันยุ่งกับเธอ ไม่อยากให้มันโดนตัวเธอ ไม่อยากให้มันมาเสือก แต่เธอไปหาพวกมัน ไม่อยากทำให้เธอเจ็บ

ไม่อยากด่า ไม่อยากให้กลัว แต่...

ประโยคพวกนั้น ผมไม่คิดว่าจะพูดมัน ไม่คิดว่าเธอจะจูบผม

ที่จริง... ช่วงเย็นวานผมไปบ้านของแม่ไอ้ลักษณ์ (อาอึ้ม) มีเรื่องสงสัยตั้งแต่คราวก่อนแต่ยังไม่ว่างไปดูให้แน่ใจ ตั้งแต่ผมกลับมาใบชาก็อ่อนลง เธอเป็นคนที่ถ้าไม่มีเหตุผลจะไม่อ่อนให้

ผมถึงได้รู้ว่ารูปที่อยู่ในกระเป๋าใบชาคือรูปที่ผมทิ้งไว้ที่นั่น แม่ไอ้ลักษณ์ให้เธอ ใบชาคงรู้เรื่องของผมกับโอนิกะแล้วบางส่วน ผมไม่ได้ติดใจอะไรถ้าใครจะรู้

เพราะทุกคนรู้แค่ภายนอก ไม่เหมือนผมที่รู้ดีว่ามันเกิดจากอะไร

ไอ้ยุติกับอาหวาน... ผมรู้ดีว่าสันดานเป็นยังไง คนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อดีเด่นของผมคือผู้ชายเอาไม่เลือก ส่วนหวานแค่ขยะมีพิษ ผมไม่อยากให้ใบชาเข้าไปยุ่งกับพวกมัน โกรธแค้นแค่ไหนก็ไม่อยากให้ยุ่ง

ผมรู้ว่าใบชาโกหกตั้งแต่ตอนไลน์หาเธอ เพราะตอนนั้นผมอยู่ในบ้านไอ้ลักษณ์ ฝั่งตรงข้ามกับบ้านของพวกมันที่จัดงานเลี้ยงวันเกิด ผมรู้เพราะที่รัก (น้องสาวไอ้ลักษณ์, คู่หมั้นไอ้ฟาร์) ส่งไลน์มางุ้งงิ้งใส่ว่ากำลังไปงานวันเกิดหวานกับไอ้ฟาร์และพี่ผู้หญิงที่ชื่อใบชา

ผมโมโหที่เธออยู่ตรงนั้น ปล่อยให้ไอ้ยุติโอบเอว... ผมเห็นสายตาที่มันมองเธอ และเห็นท่าทางที่หวานมองเธอ

ใบชาเป็นกรณียกเว้น ใช่ เธอเป็น แต่ไม่ใช่กับหวาน

เธอเป็นกรณียกเว้นสำหรับคนที่คอยทำร้ายผู้หญิงที่ผมคบ เพราะคนที่ทำร้ายและแย่งผู้หญิงที่ผ่านมาของผม... รักเธอมากเกินกว่าที่ผมจะยอมรับได้ มันรักเธอจนไม่กล้าทำร้าย มันคือเจ้าของรูปของใบชาที่ผมเคยมี

ผมรู้ มันกลับมาและเฝ้าดูเธอ

...เหมือนที่มันเคยทำมาตลอด

ผมเลิกคิดเรื่องนี้ ปล่อยให้ใบชานอนต่อแล้วเข้าไปอาบน้ำ ก่อนจะนั่งมองเธอนอนไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเธอตื่น

“นาย...” ใบชายกมือขึ้นขยี้ตาก่อนจะเอนตัวขึ้น แต่เธอก็ล้มตัวลงนอนเหมือนเดิม “มะ มานั่งทำไมตรงนี้ นึกว่าผี”

สงสัยไม่รู้จะทำยังไง เสียงเธอสั่นนิดๆ จากนั้นก็คลุมโปงเฉย ผ่านไปหลายนาทีเธอก็ไม่ยอมลุก ผมเปิดไฟตรงโคมไฟ ขยับไปใกล้ ดึงผ้าห่มออกจากใบหน้าเธอ

“ไรของนาย ออกไปก่อน” เธอพยายามหันหน้าหนี

“ทำไมไม่ลุก” ผมมองใบหน้าที่ยังดูเหนื่อย แก้มเธอแดงไปหมด “อายไร”

“...”

“ไม่ใช่ไม่เคย”

“นายพูดถึงเรื่องอื่นไม่เป็นเหรอ” เสียงใบชาแหบกว่าปกติ เธออินโรยและต้องการพักผ่อน เมื่อคืน... ใบชาทำให้ผมคิดว่าเธอยอมผม

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมหวงเธอเพิ่มขึ้นทุกวัน ห่วงเพิ่มขึ้นทุกชั่วโมง อยากอยู่ใกล้มากขึ้นทุกนาที อยากเห็นหน้าทุกวินาที ตอนนี้เธอเป็นจุดอ่อนของผม

ผมมองหน้าใบชา ก่อนจะดึงให้เธอลุกขึ้นนั่ง ด้วยสภาพอ่อยๆ ตอนตื่นทำให้ผมถามออกไป

“เจ็บมั้ย” คำถามผมทำให้ใบชาเดาะลิ้น

“นายถามอย่างอื่นไม่เป็นรึไง” เสียงเล็กแต่แหบว่า

“งั้น...” ผมครางเพราะนึกไม่ออก ถามอย่างอื่น?

ใบชาพยายามดึงแขนออกจากมือผม มันก็ดีที่เธออาย แต่ผมกลัวเธอจะอายนานจนไม่กล้าอยู่กับผมสองคนอีก ผมหลุบตาต่ำก่อนจะเปลี่ยนคำถามทั้งที่รู้ว่าถ้าถามไปโดนแน่

“เมื่อคืน สนุกมั้ย?”

ผัวะ!

โดนตบหัวลั่นตามคาด ทำไมซื้อหวยไม่ถูกแบบนี้บ้าง

“ปากนายมันไม่เคยสร้างสรรค์เลยนะยักษ์!” เสียงใบชาแข็งขึ้น เธอมองผมตาขวาง “ใครมันจะไปสนุก!

“ฉัน” ผมตอบ ผมสนุกคนเดียว...?

“ให้ตายเถอะอีบ้า” นับวันใบชายิ่งด่าเหมือนผมเป็นผู้หญิงมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าจะดุด้วยสายตายังไงเธอก็ไม่สน “ฉันไม่ได้ถามเลย มันคือการประชดต่างหาก”

“ทั้งปีทั้งชาติ” เห็นประชดตลอด ประชดจนไม่รู้แล้วว่าอันไหนจริง

“ว่าไงนะ นายนี่มันยังไง ออกจากห้องนอนของนายไปเลยนะยักษ์ ไม่ต้องมาให้เห็นหน้าสักชั่วโมงก็ได้ ไปทำอะไรก็ไป” เธอร่ายยาวพร้อมผลักอกผมที่มีแต่รอยข่วนของเธอ

“เมียเก่า” ผมแกล้งผละออกไปทั้งที่แรงของเธอไม่ได้ทำให้สะเทือน ผมไม่อยากให้เธอมองว่าถึก “รุนแรง”

“ตอแหล!” เธอเริ่มอาละวาดทั้งที่ยังหน้าแดงอยู่... “เรียกฉันว่าเมียเก่าอยู่ได้ เรียกทำไมนักหนา”

“ไม่ได้?” ผมมองไล่ตั้งแต่ริมฝีปากจิ้มลิ้ม ผิวแก้ม จมูก ก่อนจะจบที่ดวงตาของเธอ จากนั้นจึงถาม “ไม่พอใจ?”

ใบชาเงียบราวกับเพิ่งรู้ตัวว่าเธอพลั้งปาก ร่างเล็กซึ่งนั่งอยู่บนเตียงนิ่งไป เธอกะพริบตาสองสามที ก่อนจะค่อยๆ กรอกตา

ทุกการกระทำอยู่ในสายตาผม รวมถึงการปฏิเสธคำถามก่อนหน้านี้ของผมด้วย

“เปล่า”

ใบชาสะบัดหน้าไปทางอื่น เธอคงอยากลุกหนี แต่สภาพนี้อาจกลัวผมปล้ำซ้ำตอนตื่นเลยไม่ขยับมากกว่า เมื่อเธอปฏิเสธ ผมจึงเงียบไป หรือเธอจะไม่พอใจ... แต่ไม่ทันไรเธอก็หันมาจ้องผมแล้วพูดต่อ

“ชื่อฉันก็มีเรียกเข้าไปสิ ใบชา ใบชา... มาเรียกเมียเก่าคนอื่นจะมองยังไง”

“จะไม่เรียกต่อหน้าคนอื่น”

ผมสูดลมหายใจเข้าปอดช้าๆ เพื่อไม่ให้ใบชาคิดว่าผมลำบากใจที่จะพูด ผมไม่คิดว่าเธอจะถามเรื่องนี้ แต่ลืมนึกไป... ไม่ว่าจะชิลยังไงเธอก็ผู้หญิงคนหนึ่ง

“งั้นขอเหตุผลดีๆ หน่อยว่าทำไมนายต้องเรียกฉันแบบนี้ ว้อท?” พูดจบริมฝีปากจิ้มลิ้มก็เม้มเป็นเส้นตรง มืออีกข้างของเธอยกขึ้นเสยผม ส่วนอีกข้างยังกำผ้าห่มไว้

ผมนั่งทำท่าเหมือนนึก... นึก... ทำให้เธอคิดว่ากำลังนึกคำตอบทั้งที่ความจริงผมมีเหตุผลในใจอยู่แล้ว แต่ครั้งนี้ใบชามีความอดทนพอที่จะรอเอาคำตอบ

“เผื่อไว้”

ผมตัดสินใจพูดมันออกมา ก่อนจะเอื้อมมือไปจับมือเธอเล่น เธอเป็นผู้หญิงที่มีมือนุ่มนวล ทั้งที่เธอก็ขี่ฮาร์เล่ย์... เป็นผู้หญิงที่ดูแลตัวเองเก่ง

“เผื่ออะไร” ดวงตาหวานฉันฉายแววสงสัย เธออาจคิดว่าผมกวนประสาท

ผมพยายามจะเว้นคำว่าแฟนไว้ เพราะคิดว่าสักวันคงทำเรื่องที่เลวจนเธอรับไม่ได้ 

ผมทำแน่... ตัวผม ผมรู้ดีที่สุด ถึงจะไม่ได้ทำเรื่องพวกนั้นกับเธอ แต่มันคงมีสักครั้งที่เกินทน เมียเก่าคำนี้มีไว้รั้งใบชาเพราะความเห็นแก่ตัวของผมที่อยากจะมีเธอ แต่อีกนัยมันมีไว้เพื่อเพิ่มทางเลือกให้เธอ

“ถ้าฉันเลวเกิน” ผมหลุบตาต่ำ ถ้าต้องพูด ก็คงพูด “เธอทนไม่ไหว”

“...”

“เธอไปได้ ไม่ต้องบอกเลิก”

ยังมีบางเรื่องที่ตอนนี้... แม้แต่ใบชาก็ไม่มีสิทธิ์ออกความเห็น

ถ้าวันนั้นมาถึง ถ้ามันเกิดขึ้น จะให้เธอบอกให้ผมปล่อยเธอแบบครั้งนั้น ผมคงไม่ไหว

“ทำไม ถ้าวันหนึ่งฉันเกิดเลวมากๆ นายจะ...” เธอขมวดคิ้วแล้วหยุดคำพูดไว้

“ไม่” ผมมองไปทางอื่น “ไม่ไปไหน”

มันไม่ได้มีไว้เพื่อผม แต่เพื่อเธอ ถ้าอนาคตผมทำสิ่งที่เธอรับไม่ได้ลงไป สู้ให้เธอไปโดยไม่พูดอะไรดีกว่า

“นี่ยักษ์” ใบชาเรียกผม มือข้างนั้นที่ใช้เสยผมตัวเอง เธอเอามาขยำเส้นผมของผม “ถ้านายเหลวไหล ฉันจะตบนายให้พูดไม่ได้ตลอดชาติเลย เข้าใจนะ”

ผมกะพริบตาเพื่อกลับสู่ปัจจุบัน

“อืม” ผมครางแล้วมองหน้าใบชา ก่อนที่เธอจะมีโอกาสหลบผมตัดสินใจจูบผิวแก้มนิ่มเบาๆ หนึ่งที

ครั้งนี้... ผมหวังว่าเธอจะไม่ใช้สิทธิ์นั้น


หลายวันผ่านไป

BAICHA TALK

ชาๆ เป็นไรอ่ะ เห็นทำหน้าง่วงตลอดเลยฝ่ามือเล็กของไอ้ตังเอื้อมมาเขย่าคอฉัน

“อย่าน่า” ฉันหันไปปรามเพื่อน ตอนนี้พวกเราอยู่กันตรงที่นั่งประจำหลังตึกเรียน อยู่กันครบทุกคน แม้แต่แสนโสมที่ไม่ได้เรียนที่นี่ก็ยังอยู่

พวกเราแบ่งกันเป็นสองโต๊ะเพราะคนเยอะ โต๊ะนี้มีฉัน ตัง กาแฟ โจลี่ ไอ้คิว น้ำขิง ส่วนอีกโต๊ะมีแสนโสม และฟาร์กับยักษ์ที่นั่งซุบซิบ

สักพักยักษ์ก็ลุกขึ้น เดินมาแตะมือลงบนหน้าผากฉัน

“อะไร” ฉันเอนหน้าหลบ

“เป็นไร” เขายืนค้ำหัวฉันแล้วหลุบตาลงถาม

“เป็นคนดิ จะมาจับทำไมอ่ะ”

“นึกว่าป่วย” ยักษ์กวาดตามองฉัน... มองค้างไว้จนคนอื่นหันมาสนใจเราสองคน ฉันยกมือขึ้นหมายจะผลักเขา แต่เขาคว้ามือฉันไว้

“พวกมึงเงียบๆ นะ เราอย่าไปรบกวนเขาเลย” ระหว่างนั้นไอ้คิวพูดด้วยเสียงกระซิบ

“ควรรอให้จีบกันเสร็จ” กาแฟกระซิบบ้าง

“เราห้ามขยับนะ เดี๋ยวเขารู้ตัว” นี่เป็นการกระซิบของน้ำขิง

“ระดับนี้ไม่ต้องเกรงใจฟ้าดินแล้วคร่า” ส่วนนี้เป็นของโจลี่ กระซิบเบากว่าทุกคนเลย “แปลงร่างเป็นปลากัด เยได้ก็เยค่ะ อย่าให้เหลือรอด ไม่มีใครรู้หรอก”

ตุบ!

ฉันทุบยักษ์ไปเต็มแรงก่อนจะหันไปเหยียดตามองทุกคนในนี้

“ไอ้พวกปัญญาอ่อน กระซิบระยะเผาขนแบบนี้นึกว่าไม่ได้ยินเหรอ” มันน่านัก อยู่กับยักษ์ทีไรโดนแบบนี้ทุกที “นายด้วยนะยักษ์ อย่ามาคุยกับฉันต่อหน้าเพื่อนให้มาก ฉันไม่อยากโดนแซว”

“ต่อให้เธอไม่คุยกับมัน คนอื่นก็แซวอยู่ดี” แสนโสมที่นั่งอยู่อีกฝั่งพูดเสียงดังฟังชัด ทำเอาทุกคนพยักหน้าอย่างไม่ทุกข์ร้อน

ยักษ์ปล่อยมือฉันก่อนจะยกขึ้นวางลงบนหัวฉันเบาๆ แล้วกลับไปนั่งคุยกับไอ้ฟาร์ต่อ ราวกับสองคนนั้นคุยอะไรเครียดๆ กันอยู่ ความเครียดของพวกเขาแผ่รังสีออกจนคนอื่นสังเกตเห็น

สักพักยักษ์ก็สบถคำว่า ‘FUCK’ เป็นภาษาไทย เขากดมือถือทำท่าจะคุยโทรศัพท์กับใครสักคนแล้วเดินไปทางอื่น

“ฟาร์ มึงทะเลาะกับไอ้ยักษ์เหรอ” เมื่อไร้เงายักษ์ ไอ้คิวจึงตะโกนถามไอ้ฟาร์

“เปล่า” ฟาร์หันมาปฏิเสธ

“คุยไรกัน ท่าทางเครียดๆ” กาแฟหันไปถามถึงเรื่องที่ฟาร์คุยกับยักษ์ และทุกคนก็ทำท่าทางอยากรู้

“อือ ไม่มีไร” ฟาร์ส่ายหน้า ขณะที่ฉันได้แต่ขมวดคิ้วแล้วคิดว่าเย็นนี้จะทำอะไรให้กาแฟกับยักษ์กินดี

ตอนนี้ยังเที่ยงอยู่ ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยได้ไปว่ายน้ำเท่าไหร่ ปวดเมื่อยตัวน่ะ มันเป็นไปเอง ไม่เกี่ยวกับยักษ์หรอก ฉันไม่อนุญาตให้เขาทำอะไรฉันแล้ว หลายวันที่ผ่านมาสถานการณ์ของเราปกติดี

“ดูดิ ล้อชามาก ชาแม่งหน้ามุ่ยเลย” ไอ้คิวหันมามองฉัน พอฉันเลิกคิ้วให้มันก็ยิ้มกว้างขึ้น “คืนนี้เที่ยวกัน จะได้อารมณ์ดี”

ฉันหน้ามุ่ยตรงไหนวะ?

“เออดีๆ ไม่ได้เที่ยวมาหลายวันละ ตังหิวเหล้า!” ไอ้ตังเห็นดีเห็นงามด้วย

"โจลี่ก็หิวผู้ชาย ป่ะค่ะ คืนนี้โจลี่จะสอนชาลี่ออกล่าเหยื่อ!" โจลี่ว่า แล้วทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วยอย่างเป็นหมั้นเป็นเหมาะ สรุปนะ... พวกมันอยากเที่ยวมากกว่า

“ไม่ได้” แต่ไอ้ฟาร์เป็นคนเดียวที่ปฏิเสธ ส่วนฉันได้แต่นั่งมองอย่างเดียว

[รออัพต่อ]

LTA LUKTARN
เด็กๆ ในกลุ่มจะไปเที่ยว หลัวแก่จู่ๆ ก็อารมณ์ไม่ดี ส่วนหลัวเก่านี่ทำหน้าที่พ่อกันเลยทีเดียว ฮา~
1 เม้น 1 กำลังใจ
ฝากเรื่องพี่เสี่ยด้วย อัพแล้วนา กดที่รูปเลย
ลิ้งค์กันพลาด https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1571433

ส่วนคนที่สั่งซื้อ หนังสือน่าจะได้ตอนที่ตาลอัพถึง 55-60% ณ.จุดนี้ยังมีเวลาถึง 23 มกราจ้า
ลิ้งค์สั่งซื้อ >> meawparadise.com
ฝากไลน์ OFFICIAL ของตาลกับเหมียวด้วยน้า

ถ้าชอบพี่ยักกี้กดแอดแฟนด้านล่างเลย




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 320 ครั้ง

30,314 ความคิดเห็น

  1. #29082 Podiipody (@exo-pod) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 21:39
    เจ้แพ้ท้องป่าววว
    #29082
    0
  2. #29062 ppanyee riin'z (@yeeninja1930) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 19:56
    เฮียฟาร์ต้องกลับไปดูแลเมียเด็กกก 55555 ยักกี้จะทำอะไรที่เลวมากๆ?? อะไรจะเกิดขึ้นก็สู้นะ!!!
    #29062
    0
  3. #28970 Miw Kwanchanok (@miw5944) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 01:04
    ชาเดี๋ยวนี้มีนั่งคิดว่าจะทำไรให้ยักกินดียักกลายเป็นส่วนนึงของบ้านล้าววววโอ้ยปลื้มปลิ่มเเทนหลัวเก่าาา#ทีมพี่ฮุนเอ๊อพี่ยัก55555
    #28970
    0
  4. #28969 018FFk (@navara6116) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 00:17
    สังเกตมาหลายตอนแล้ว ชาลี่ท้องรึป่าวน้าา มโน 555
    #28969
    0
  5. #28968 bigbiggirlinthebigbigworld (@pornsineetcb) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 23:32
    รออออออออ
    #28968
    0
  6. วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 22:53
    คือ เฮียฟาต้องกลับไปดูแลเด็กใช่ไหมมม
    #28967
    0
  7. #28966 Nara1980 (@air1980) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 22:41
    ยักกี้มึนชาลี้โหดแต่น่ารัก
    #28966
    0
  8. #28965 Naam (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 21:07
    พี้ยักษ์น่ารัก มีหนังสือเหลืออยุ่มั้ยคะ
    #28965
    0
  9. #28964 tigersweet (@tigersweet) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 20:43
    อื้อๆๆ อัพหลัวแก่ด้วยนะะ เขารักฟาร์
    #28964
    0
  10. #28963 tigersweet (@tigersweet) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 20:42
    ที่เฮียฟาร์บอกไม่ได้ เพราะจะกลับไปหาน้องที่รักใช่ม้าาา
    #28963
    0
  11. #28962 TAT47 (@TAT47) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 20:23
    เอ้าาา มีเรื่องแล้วว
    #28962
    0
  12. #28961 มัดป่าน (@poorit_jd) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 20:21
    พี่ตาลลลล มีหนังาอเหลือม้ายยยยยย????????????
    #28961
    0
  13. #28960 Backchanqii (@chnooq) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 19:02
    กรี้ดดดดด มือวางบนหัวว โซคิ้วมุ้งมิ้งไปอิ้กกกกก /เกิดไรขึ้นกับที่รักแน่ๆเลยยยยยยย
    #28960
    0
  14. #28959 qaorx (@limitedtonaoo) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 18:44
    อ้าววว ยังไงง มีความมุ้งมิ้งเบาเบา
    #28959
    0
  15. #28958 Cocoa (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 18:13
    เกิดไรขึ้น ปล.ไรท์อย่าลืมอัพหลัวแก่นะ

    รักส์
    #28958
    0
  16. #28957 janeBJ (@janeBJ) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 18:03
    555มุ้งมิ้งเบาๆ
    #28957
    0
  17. #28956 123purenaka (@123purenaka) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 17:49
    หลัวเก่ามีความลับอะไรกะหลัวแก่เนี่ย....
    #28956
    0
  18. #28954 supgraysimon (@supgraysimon) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 16:54
    ^^ :) 5555
    #28954
    0
  19. #28953 katuannn (@katuannn) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 16:21
    ยักษกี้เป็นยายยน
    #28953
    0
  20. #28952 Niinewna (@Niinewna) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 16:17
    หลัวแก่ กะหลัวเก่า ผนึกกำลังกันดีมากกก
    #28952
    0
  21. #28951 ชิเมโจได๋ (@pipytd) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 16:12
    เฮียยักษ์ตั้ลล้าคคค
    #28951
    0
  22. #28950 หว๋าย.... (@n0867634212) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 16:07
    #28950
    0
  23. #28949 SopapornPogpoon (@SopapornPogpoon) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 16:05
    ยักษ์ชา น่ารักขึ้นทุกวัน จีบกันต่อหน้าเพื่อนๆ ด้วย โดนแซวเลอออ555
    #28949
    0
  24. #28948 jjalaxy (@achalaya) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 16:01
    งูยยยยยเขาคุยอะไรกันนะเรื่องที่รักแน่เลย
    #28948
    0
  25. #28946 YisTheBEST (@fan-yaoi) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 15:46
    พี่ตาลจ๋าาาาา เมื่อไหร่จะเปิดโอนอีกรอบง่าาา รออยู่น้าตัวเองงงง
    #28946
    0