ตอนที่ 11 : {อัพครบ} ยักษ์กินชา❖สมมุติว่า... 'มีพิษ 1'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35799
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 531 ครั้ง
    16 พ.ย. 59



เครดิตภาพ tumblr , weheartit pinterest , flickr

เครดิตเพลง youtube เนื้อเพลง aelitaxtranslate


คำแนะนำก่อนอ่าน :: ตัวละครมีมุมสีเทา เป็นเรื่องที่สองของเซ็ต 'NOBODY' แต่แยกอ่านได้ บางฉากเนื้อหารุนแรง ความสัมพันธ์ของยักษ์กับชาจะออกแนวเกือบ open relationship นะ ใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยค่ะ


Song :: X-Ray Dog - Living Dead

#ยักษ์กินชา {EP.10}

:: มีพิษ 1 ::



“ไม่ต้องห่วงหรอก มันหลบทัน ไม่ตายแน่... อย่างมากก็แค่บาดเจ็บ”

“แต่มันไม่จำเป็นที่อาต้องเร่งเครื่องขนาดนั้นนะ” ฉันเป็นคนรักสัตว์นะ ความเป็นห่วงหรืออะไรก็แล้วแต่มันอยู่ในสามัญสำนึกของฉันอยู่แล้ว

“ช่างเรื่องนั้นไปเถอะ มันผ่านไปแล้ว มาที่เรื่องของเธอบ้างดีกว่า” อาหวานชะลอรถเมื่อใกล้จะถึงซอยที่ต้องเลี้ยวเข้าคอนโดของฉัน ราวกับอยากจะยืดเวลา

“...” ฉันไม่ได้โต้ตอบอะไร

“เธอกับยักษ์คบกันแล้วเป็นยังไงบ้าง”

“อามีอะไรรึเปล่าคะ” ตั้งคำถามมา ฉันก็แค่ถามกลับ ถึงจะไม่อยากพูดเรื่องของยักษ์เท่าไหร่ก็เถอะ

ไม่แปลกที่อาหวานจะรู้... เพราะเธอเป็นภรรยาของพ่อยักษ์ แต่ทำไมเธอจะต้องมาถาม ฉันไม่เข้าใจ อีกอย่าง... เป็นอะไรกับยักษ์ฉันก็ตอบไม่ได้หรอก

คิดว่าความรู้สึกมันเหมือนในนิยายเหรอ เมื่อฉันมีอะไรกับผู้ชายคนหนึ่งแล้วฉันจะกลายเป็นเมียเขา

“เธอเป็นหลานฉัน... ฉันก็ต้องห่วงใยเป็นธรรมดา” อาหวานพูดด้วยโทนเสียงราบเรียบ “ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นฉันคงไม่สน แต่นี่เป็นเธอ... เราสายเลือดเดียวกัน”

“...”

“ลูกเลี้ยงของฉันเป็นผู้ชายที่ไม่เคยดูแลรักษาผู้หญิงไว้ได้สักคน” อาหวานว่าในตอนที่รถจอดอยู่หน้าคอนโดพอดี “อาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม อาจจะไร้ความรับผิดชอบไปสักหน่อย”

“เขาอาจจะสร้างศัตรูไว้เยอะมั้งคะ” ฉันถอดเข็มขัดนิรภัย ถึงจะสงสัย แต่มันไม่มีประโยชน์ที่ฉันจะถามอะไรจากผู้หญิงคนนี้ ฉันถึงได้ทำท่าจะลงจากรถ “ขอบคุณที่มาส่งค่ะอาหวาน”

“อากลัวเธอจะไม่ปลอดภัยถ้าคบกับยักษ์” แต่อาหวานคว้าข้อมือฉันไว้ เธอวางนามบัตรลงบนมือฉันอย่างอ่อนโยน ดวงตามีแต่รอยยิ้ม “ถ้ามีปัญหาหรืออยากปรึกษาอะไรก็โทรมาหาอาได้นะ อายินดีช่วยเหลือ”

“ขอบคุณค่ะ” ฉันบอกอีกครั้ง ขณะที่อาหวานมองต้นคอฉัน

“อย่าลืมป้องกันด้วยล่ะ เดี๋ยวจะท้องเอาได้” เธอระบายยิ้มเหมือนคนที่เข้าใจวัยรุ่น “พูดแล้วก็นึกถึงเรื่องเก่าๆ อาก็เคยท้องอ่อนๆ อยู่เหมือนกัน”

“...”

“แต่แท้งซะก่อน” ตอนพูดประโยคนี้ เธอบีบแขนฉันด้วย ฉันไม่ได้โต้ตอบหรอก กระทั่งอาหวานคลายมือออก “โชคดีจ้ะหลานชา”

ฉันพยักหน้าแล้วลงจากรถ ยืนมองอาหวานขับออกไปจนสุดสายตา

หล่อนเป็นคนร้ายกาจแค่ไหนฉันรู้

ฉันขยำนามบัตรเป็นก้อนกลมๆ แล้วโยนทิ้งถังขยะไปอย่างไม่แยแส

เราเป็นญาติกัน...

ทำไมไม่คิดบ้างล่ะว่าฉันก็อาจจะมีด้านที่เลวร้ายเหมือนหล่อนก็ได้

 

ตอนแรกนึกว่าจะเป็นเหมือนในนิยาย มีเซ็กซ์ทีลุกไปไหนไม่ได้ จะเป็นจะตาย ช่วยตัวเองไม่ไหวเลย แต่เปล่า... ฉันยังมีความเป็นคนและแค่อ่อนเพลียผิดปกติ

ถึงมันจะทำให้ฉันเจ็บใจลึกๆ กับความรู้สึกที่มีก็เถอะ

ฉันแวะซื้อยาคุมฉุกเฉิน ยังไม่มั่นใจว่าต้องใช้มันมั้ย แต่เขาก็ป้องกัน... อาจจะต้องเสิร์จเน็ตดูก่อน

สิ่งแรกที่ฉันทำตอนถึงห้อวคือหาอะไรกิน หมายถึงกินทุกอย่างที่ขวางหน้าเพื่อบรรเทาความโกรธ จากนั้นจึงอาบน้ำ...

ฉันเอาแต่คิดว่าทำไมความรู้สึกถึงได้เป็นแบบนี้ไปได้

ฉันชอบฟาร์ แต่กลับต้องมาคิดเรื่องยักษ์

ฉันเสียความรู้สึกตอนที่ยักษ์ทำร้ายฉัน

ฉันเรียกชื่อยักษ์ตอนที่ไม่เต็มใจเมื่อเขาอยู่ในตัวฉัน

นั่นมันน่าโมโหสุดๆ เขามีอิทธิพลกับความรู้สึกของฉันไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

คิดถึงผู้ชายสองคนพร้อมกันได้ นี่สินะที่เขาเรียกกันว่า นางวันทองสองใจ

อีร่านเอ๊ย...

ฉันเอาแต่ด่าตัวเองและหลับไปเพราะความอ่อนเพลียจนลืมเรื่องยาคุมซะสนิท


บ้าฉิบ...

“ชา มีเรื่องเครียดอะไรรึเปล่า หรือเบื่อพี่”

“เปล่าๆ นี่กี่โมงแล้ว”

“ห้าทุ่ม รีบเข้าคอนโดซะไป”

ฉันลงจากรถในตอนกลางคืนที่ค่อนข้างเงียบหลังจากคุยกับพี่ขมเสร็จ ก่อนจะกัดริมฝีปากแล้วเดินเข้าคอนโดทันที

หลังจากคืนนั้น... ฉันหลับเป็นตายเลยล่ะ ตื่นมาอีกทีก็ข้ามวันข้ามคืน แล้วพี่ขมก็โผล่มาจากไหนไม่รู้ บอกให้ฉันไปขึ้นเรือยอร์ชเพื่อคุยงานแทนพ่อกับแม่เป็นเพื่อนเขา

พี่ขมไม่ได้ให้กาแฟไปเพราะเธอสกิลการสื่อสารห่วยแตก ฉันที่ปวดเมื่อยไปทั้งตัวเลยรับกรรมไป โชคดีที่เปิดเทอมวันแรกตรงกับวันศุกร์พอดี นี่จะวันอาทิตย์แล้ว

เมื่อมาถึงฉันก็เข้าไปในห้องส่วนตัว หาชุดที่จำได้ว่าใส่ยาคุมไว้ในนั้น พอไม่เจอถึงได้เดินออกไปหากาแฟซึ่งนั่งอยู่บนโซฟาด้านนอก

“แฟ” ฉันเรียก “เห็นเสื้อแขนยาว ชุดว่ายน้ำ กางเกงขาสั้นที่ถอดไว้ในห้องมั้ย”

“ซักจนแห้งแล้ว” กาแฟมองฉันอย่างสำรวจ ส่วนฉันเดินไปค้นชุดที่ซักแล้วในตะกร้า จนเจอยาคุมฉุกเฉินที่โดนปั่นจนเหลือแต่ซองก็ถอนหายใจ

“กลับมาก็หงุดหงิด” กาแฟเดินมาถามฉัน “มีไร”

“เปล่า ไม่มีไร” ฉันเดินนั่งสงบอารมณ์หน้าทีวี

ความจริงฉันควรจะกินตั้งแต่สองวันที่แล้ว แต่พี่ขมมาลากไปอย่างฉุกละหุก อยู่แต่บนเรือจะให้หากินได้จากที่ไหน คือฉันลองเสิร์จเน็ตแล้วด้วยว่ามันต้องกินภายในสามวัน มันทันภายในคืนนี้ มันมียาอยู่แล้วบวกกับไม่มีโอกาสซื้อฉันเลยกะว่าจะกลับมากิน 

ฉันคิดว่ายักษ์ป้องกัน แต่ฉันไม่ไว้ใจ

นี่ห้าทุ่มแล้ว ฉันไม่รู้จะไปซื้อมันมาจากไหน

ติ๊งต่อง! ติ๊งต่อง!

เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้น ฉันเดินออกเห็นกาแฟกำลังส่องตาแมวอยู่ สักพักเธอก็หันมามองฉัน

“ยักษ์มา”

“...”

“ความจริงมาทุกวัน” กาแฟว่า... ก่อนทำท่าจะเปิดประตูห้อง

“ไม่ต้องให้เข้ามา” ฉันห้ามไว้ ไม่ได้เจอกันเพราะฉันไม่อยู่น่ะดีมาก แต่ตอนนี้แม้แต่ชื่อเขาฉันก็ไม่อยากได้ยิน

“...?” กาแฟหันมาทำหน้าสงสัย เธอไม่ได้เปิดห้อง แน่ล่ะ เธอเป็นน้องฉันนี่

“ตะโกนบอกไปสิว่าชาไม่อยากเห็นหน้า ให้มันกลับไปเลย!!

อย่าหวังเลยว่าฉันจะคุยกับเขา



WAN TALK

ผมนั่งเล่นอยู่ในห้องไอ้ยักษ์หลังจากใช้ให้มันไปเฝ้าคลับบ้าง รู้สึกแม่งอู้ให้ผมเฝ้าอยู่คนเดียว ไอ้ขมก็เดินทางเป็นว่าเล่น แต่ยังไม่ถึงเที่ยงคืนไอ้ยักษ์แม่งก็กลับมา

เดินเข้าห้องมานั่งข้างผมเงียบๆ

หน้าตาเหมือนคนตายสนิท

“มันใช่เวลาที่มึงจะมาอยู่ตรงนี้มั้ย” ผมขมวดคิ้ว มันควรจะทำงานบ้าง “ไม่ได้เรื่อง”

“อย่าบ่น รำคาญ” ดูเหมือนมันจะหงุดหงิดมาได้สองสามวันแล้ว ผมยังไม่ได้ถามว่าเป็นอะไร

“เป็นไร ทะเลาะกับชา?” แต่ถามสักหน่อยก็ดี เดี๋ยวหาว่าไม่ใส่ใจ

“...” มันไม่ตอบ แต่จุดบุหรี่ขึ้นสูบแล้วขมวดคิ้วแทน

“มึงเลิกชอบน้องกูแล้ว?” ผมนั่งกดเปลี่ยนช่องทีวีเพื่อดูมวย

ไอ้ยักษ์ชอบน้ำขิงน้องสาวของผม คิดว่างั้น... มันไม่เคยพูดออกมา แต่น่าจะชอบอยู่ราวๆ สองปี แล้วผมก็ปล่อยให้มันรู้สึกไปโดยไม่ห้าม มันจำเป็นต้องรู้จักความรักบ้าง 

น้ำขิงเป็นผู้หญิงคนแรกที่มันชอบ ก่อนหน้านี้มันอาจจะมีแฟน แต่มันไม่เคยรักผู้หญิงพวกนั้น เหมือนคบเพื่อให้ไม่แตกต่างจากคนอื่น แต่ละคนก็ร้ายเกินกว่าที่ใครจะรักลง ผมไม่รู้ว่าทำไม แต่ถ้าให้เดา

ผู้ชาย... มักจะชอบผู้หญิงที่มีส่วนเหมือนแม่ของตัวเอง

“มึงรู้สึกกับชาเหมือนที่รู้สึกกับขิงมั้ย” ผมถามไปเรื่อยเปื่อยตามประสาเพื่อนคนแรกของมัน

“ไม่เหมือน” มันตอบและถอนหายใจพร้อมก้มมองมือถือ

รูปใบชา...

ผมเอื้อมมือไปกอดคอมัน

“งั้นมึงก็น่าจะรู้ได้แล้วว่า ชอบกับ รักมันต่างกัน”

นึกถึงเมื่อก่อน ช่วงม.ต้นตอนนั้นแย่กว่านี้ มันไม่คบกับใคร ไม่สนใจใคร เหมือนคนไม่รู้จักความรัก ไม่รู้จักการมีเพื่อน เมินเฉยกับทุกคน... แม้แต่ผมก็ด้วย

เมื่อสิบปีที่แล้ว... ตอนม.สองเทอมหนึ่ง

ผมเจอมันครั้งแรกบนดาดฟ้าตึก

มันกำลังจะฆ่าตัวตาย

แต่ตอนนั้นอารมณ์ผมคือเกลียดหน้าไอ้ยักษ์ ผมเลยเข้าไปซัดกับมันจนหมดแรงทั้งคู่ แล้วหลังจากนั้นมันก็ทำเหมือนผมไปขัดขวางชีวิตมัน เราฟัดกันอีกหลายปีจนเริ่มเป็นเพื่อนกัน

กว่าผมจะคุยกับมันรู้เรื่องก็นานอยู่

กว่ามันจะยอมรับว่า กูเป็นเพื่อนมึงก็ตอนที่เคยเหลือกันอยู่สองคน

ผมไม่เคยถามถึงอดีตพวกนั้น

ไอ้ยักษ์ไม่เคยพูดถึง ไม่เคยเล่า... ถ้าไม่เมามากจนหลุด

มันทำให้ผมนึกถึงคนที่ถูก 'ห้าม' มาทั้งชีวิต

แต่อดีตก็คืออดีต พอเราเริ่มโต... ไอ้ยักษ์ก็เริ่มโอเคขึ้น

“ใครถามมึง” แถมกวนส้นตีนด้วยอีกหนึ่ง ยังมีหน้ามาหลุบตามองต่ำ ทำเป็นเขินนะไอ้สัส น่ารักตายล่ะไอ้หอก

ผมเอามือออกจากคอมันและเมินด้วยการหันไปสนใจรายการทีวีแทน แต่รู้สึกได้ว่ามันกำลังเรียกร้องความสนใจอยู่ด้วยการนั่งจ้องผม

“เหี้ยไร” ผมถามโดยทำแค่เหลือบตามองหน้าจอมือถือที่มีรูปใบชานิดหน่อย “คบกูเป็นสิบปี เคยคิดจะมีมั้ย... รูปในเครื่อง”

“มีอยู่” ไอ้ยักษ์กดหารูปมาโชว์ให้ผมดู หน้าผมขาวโพลน มันไม่รู้รึไงว่าผมแค่แซว

“เออ” ผมรับคำ กะว่าจะไม่สนใจแล้วดูทีวีเหมือนเดิม แต่...

“มี” มันดันสไลด์นิ้วไปด้านข้าง โชว์รูปผมที่ไม่รู้ใครถ่ายไว้ต่ออีกรูป สงสัยเป็นไอ้ขม ผมโบกมือให้มันเลิกพูด แต่มันดันเลื่อนให้ดูอีกรูป “ยังมี”

“เอาไว้ชักว่าว?”

พอผมพูดจบ... ไอ้ยักษ์ก็ปรายตามองผมอย่างเหยียดหยาม ท่าทางไม่ออกแต่สายตาบ่งบอกชัดเจนว่ามันดูถูกคำพูดผม มึงจำเป็นต้องมีเอฟเฟ็กต์ขนาดนี้มั้ยเพื่อน?

“อยากเจอก็ไปหาที่ห้อง” ผมเลยเปลี่ยนเรื่องซะ

“เพิ่งไล่กูกลับ” ...แสดงว่ามันไม่ได้ไปเฝ้าคลับชัวร์ อืม... อย่างน้อยผมก็ไม่เคยเห็นมันเอาเรื่องผู้หญิงมาก่อนงานแล้วกัน

“โทร” ผมพูดต่อ

“ไม่มีเบอร์” นึกไว้อยู่แล้ว ไอ้ยักษ์ไม่เคยเมมเบอร์ผู้หญิงสักคน ขนาดผม... กว่ามันจะสำนึกได้ว่าควรมีเบอร์ก็นานอยู่

“ไลน์” ผมพูดเรื่อยๆ

“เปลี่ยนใหม่” เออดี

“เฟส อย่าบอกนะว่ามึงไม่มีอีก” คราวนี้ผมถอนหายใจ

“ไม่ชอบเล่น” ข้อบกพร่องล้านแปด

“ช่างหัวมึง”

ถ้าไม่มีไรเลยก็ช่างหัวแม่งเถอะ ผมไม่สนใจแล้วจุดบุหรี่แทน ไม่สนใจจริงๆ ให้แม่งนั่งบื้อหาทางเองต่อไป ทะเลาะไรกันผมไม่สนอยู่แล้ว เรื่องผัวเมียไม่เกี่ยวกับมิตรภาพ

“ไม่สงสาร?” ยังจะมากวนตีนไม่เลิก

“ไอ้ยักษ์” ผมขยี้บุหรี่ลงกับโต๊ะเพราะหมดอารมณ์จะสูบ ก่อนจะหันไปมองหน้ามันแล้วพาดพิงถึงใบชา “มึงควรไปอ้อนน้อง ไม่ใช่กู”

มันไม่ตอบนอกจากแบมือเหมือนจะขออะไรสักอย่างกับผม เรามองหน้ากัน... ผมเลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่า อะไร

“ขอกุญแจ” มันแบมือและขอผมด้วยคำพูดอีกครั้ง

"กุญแจไร" ผมขมวดคิ้ว “รู้ได้ไงว่ากูจะมี”

ไอ้ยักษ์ไม่ตอบคำถามผมและผมก็ไม่ให้ไอ้กุญแจที่ว่านั่นด้วย เพราะงั้นถึงได้ยืนขึ้น ทำท่าจะเดินหนีออกจากห้องมัน แต่ติดอยู่ตรงที่ว่าไอ้ยักษ์มันขยับตัวเดินตามผมมาติดๆ

ถึงมันจะเย็นชา... แต่มันชอบทำให้ผมรู้สึกเหมือนมีลูกหมาตัวน้อยๆ คอยพันแข้งพันขาตลอด

หงุดหงิดฉิบ

ถามคำเดียว...

ผู้ชายอะไรมาขอกุญแจห้องเมียตัวเองกับผู้ชายคนอื่น

ใบชาเนี่ย เด็กกูรึก็ไม่!

ผมควรให้แม่งเหรอ?

“มึงไปบอกไอ้ขมไป” ผมหันกลับไปมองไอ้ยักษ์ในวินาทีที่มันคว้าแขนผมไว้พอดี “อยากได้อะไรก็ไปขอพี่ชายน้องเขา”

“อืม”

“...”

“กูจะบอกว่ามึงมีกุญแจ” ไอ้ยักษ์พูดด้วยโทนเสียงนาบเนิบ ทำเอาผมชักของขึ้น

“มึงอย่าเอาความเย็นชามาบังหน้าความขี้ฟ้อง!” ผมจ้องมัน ไอ้ยักษ์ไม่ใช่คนพูดมาก แต่มันจะเอาจะกว่าจะได้ ส่วนผมไม่ชอบการเซ้าซี้ มันขู่ผม... คิดว่าผมกลัวเหรอ

ผมล้วงมือลงไปในกระเป๋า เอากุญแจเหวี่ยงใส่หน้ามัน

“ใช้เสร็จคืนกูด้วย” ผมทิ้งท้ายอย่างหัวเสียก่อนจะเดินออกไป

ลืมไปสนิทว่าผมมีเรื่องสำคัญจะบอกไอ้ยักษ์...

 

YAK TALK

ผมยิ้มในใจหลังจากไอ้ว่านเดินฟึดฟัดออกไป

กุญแจอยู่ในมือผม แต่ตอนนี้ดึกแล้ว ผมเพิ่งโดนไล่กลับมาเลยกะไว้ว่าพรุ่งนี้ค่อยเอาใหม่

เมียเก่าหลบหน้า ไม่ยอมให้เจอ

ผมไม่ได้เห็นหน้าเธอมา 70 ชั่วโมงได้... ประมาณสามวัน ไม่รู้ไปไหน ส่วนไอ้ขมยังคิดว่าผมคบกับใบชาแต่จะให้ถามมันคงแปลก

หงุดหงิด...

ปกติเกือบทุกวัน ผมอาจไม่ได้เข้าไปทัก แต่ผมเห็นเธอตลอดวันละสองสามนาที ยกเว้นครั้งนี้... เธอทิ้งวีรกรรมไว้ให้ดูต่างหน้า ห้องครัวของผมตอนนี้สภาพพอดูได้แล้ว

ผมเข้ามาในห้องนอนและได้แต่คิดว่าตอนนี้ผมไม่ต่างกับมัน ผมไม่เคยอยากเป็นอย่างมัน ทำไมผมถึงได้หน้ามืดทำกับใบชาอย่างนั้น...

มันคือสิ่งที่เคยเห็น สิ่งที่ตั้งใจว่าจะไม่มีวันทำ...

แต่ผมกลับทำลงไป

 

พอวันจันทร์ผมก็ถูกไอ้ขมลากไปที่จังหวัดอื่นเพราะไอ้ว่านไม่ยอมไปกับมัน แถมยังพาขับรถหลงจนต้องนอนค้างที่อื่น ช่วงกลางคืนไอ้ลักษณ์ก็ไลน์ถามหาที่อยู่ของใบชา แถมยังบอกผมว่าแฟนเก่าเฮิร์ทหนัก ผมไม่รู้ว่าตรงนั้นเกิดอะไรขึ้น

แต่อยากเจอเธอ...

กว่าไอ้ขมจะพาผมกลับได้ก็อีกวัน ผมเลยไปที่คอนโดของใบชาตอนช่วงเย็น ใช้กุญแจที่ขอไอ้ว่านไขเข้าไป

ห้องไหนวะ

ผมมองประตูสองบานที่อยู่ด้านในอย่างลังเล อาจเป็นห้องนั้น เพราะผมเคยจะปล้ำใบชาในนั้น... ผมเปิดประตูและเดินเข้าไปด้านใน ใบชานอนห่มผ้าอยู่บนเตียงคนเดียว

มือผมดึงผ้าห่มลง

เนื้อนมไข่...

เธอใส่แค่ชั้นใน หลับสนิทมาก ผมก้มหน้าลงไปหา กะลวนลามแก้มเธอนิดหน่อย 

แต่...

กริ๊ก!

ประตูห้องน้ำด้านในถูกเปิดออก น้ำขิงออกมาจากในนั้นและเบิกตามองเหมือนผมเป็นพี่ชายโรคจิตที่กำลังลักหลับเพื่อนเธอ

“ไม่ใช่โรคจิต” นิ่งไปสักพักผมถึงได้รู้สึกร้อนตัวและทำท่าจะลุกขึ้น

“ไม่ต้องลุกๆ ตามสบายเลย เดี๋ยวขิงจะออกไปเอง เอาเลย... เคลียร์กัน”

น้ำขิงยกมือห้ามผม เธอคงเกรงใจอะไรสักอย่างมั้งถึงได้รีบคว้ากระเป๋าแล้วเดินออกไปด้านนอกทันที แถมปิดประตูห้องให้เสร็จสรรพ

ผมมองใบชาอีกครั้ง เธอกำลังหลับอยู่และผมไม่อยากปลุกถึงได้ล้มตัวลงนอนข้างๆ แล้วกดมือถือที่มีเบอร์คนอื่นไม่ถึงห้าคนของตัวเองเล่น

ผมไม่เคยเห็นความสำคัญของการติดต่อคนอื่น

ต่อไปใบชาจะเป็นคนที่หก... ที่ผมจะเมมทุกอย่างไว้

ผมนอนมองใบชาและเริ่มคิดถึงผู้หญิงอีกคนไปพร้อมๆ กัน

ถ้าเธอรู้ว่าฉันกำลังยุ่งกับคนที่คล้ายเธอ

ถ้าเธอรู้ว่าฉันเผลอทำกับผู้หญิงคนนี้เหมือนที่เธอจะทำกับฉัน

ตอนนี้ฉันยังอยู่... แต่เธอคงไม่ได้หวังไว้

เธอจะทำยังไง... แม่

ระหว่างที่คิดถึงเธอคนนั้น ผมก็กดมือถือไปตรงรายชื่อผู้ติดต่อที่มีแค่ห้าคน และตัดสินใจกดโทรออก เสียงของระบบอัตโนมัติแบบเดิมดังขึ้น

“ขอโทษค่ะ ไม่มีเลขหมายที่คุณเรียก กรุณาตรวจสอบวิธีการเรียกใหม่อีกครั้ง...”

จำไม่ได้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มันเปลี่ยนจาก เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้งค่ะมาเป็นแบบปัจจุบัน

ผมกดโทรใหม่อีกครั้ง

เสียงเดิมตอบกลับมา...

“ขอโทษค่ะ ไม่มีเลขหมายที่คุณเรียก กรุณาตรวจสอบวิธีการเรียกใหม่อีกครั้ง...”

 

BAICHA TALK

ฉันรู้สึกตัวอีกทีตอนที่แขนปัดป่ายไปโดนอะไรแข็งๆ เข้าให้จนเผลอดึงมากอด ตอนนั้นฉันรู้สึกคุ้นเคย ถึงจะนิ่มๆ แข็งๆ ไปสักหน่อยก็เถอะ

“...” แต่ความอบอุ่นทำให้ฉันลืมตาขึ้นและพบว่าใบหน้าของบางคนอยู่ตรงกับใบหน้าฉันพอดี!

ตึกตัก ตึกตัก

ยักษ์เหรอ...

จู่ๆ ก็โผล่มานอนหลับบนเตียงชาวบ้านนี่มันหมายความว่ายังไง ใครเชิญเขาเข้ามา

ฉันผละแขนที่กอดเขาไว้ก่อนหน้านี้ออกแล้วยันตัวลุกขึ้น แน่ล่ะ... ฉันคงต้องขอมองสภาพของตัวเองด้วย เมื่อคืนนี้เพื่อนผู้หญิงมาที่ห้องฉัน ก็มีตังกับน้ำขิงนั่นแหละ แล้วก็นั่งกินเหล้ากันนิดหน่อย

บอกตามตรงว่าหลังจากที่ไม่ได้กินยาคุม รู้ทั้งรู้ว่ายักษ์คงป้องกัน แต่ฉันก็ยังเฮิร์ทอยู่ดี ความกังวลน่ะ ฉันเครียด... และมันจะดีมากถ้าไม่ได้ตื่นขึ้นมาเจอเขาเป็นคนแรกแบบนี้

นอนหลับสบายเลยนะ นึกว่านี่เป็นห้องของเขารึไง

ผัวะ!!!

ฉันยกเท้าขึ้นถีบหน้าท้องยักษ์ไปหนึ่งที แต่ด้วยความที่เพิ่งตื่นทำให้แรงยังไม่มากพอจะทำให้ยักษ์ตกเตียง มีผลแค่ทำให้เขาค่อยๆ ปรือตามองฉันที่ทำหน้าเหมือนจะฆ่าเขาให้ได้

“โอนิกะ... !!

นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นยักษ์ตกใจ เขาเด้งตัวขึ้นมานั่งและเหมือนจะตื่นเต็มตาในทันที ดวงตาข้างซ้ายของเขาคลอด้วยหยาดน้ำ ลมหายใจหอบถี่ซึ่งเป็นปกติของคนที่ตกใจ

แต่...

ฉันกลับไม่ได้สังเกตมันเพราะรีบเอาผ้าผืนบางๆ มาคลุมตัวก่อน พอขมวดคิ้วเหมือนเห็นอะไรก็ตวัดสายตากลับไปมองยักษ์ เห็นเขายกหลังมือขึ้นปาดดวงตาและเสี้ยวหนึ่งของหน้าผากก่อนจะมองฉันด้วยสายตา... เฉยๆ

ก็เฉยตามแบบที่หมอนี่ทำปกตินั่นแหละ

“ใครให้นายเข้ามาในห้องคนอื่น!” ฉันจ้องยักษ์เขม็ง

เมื่อกี้พูดชื่อผู้หญิงสินะ ลืมตามาเจอฉันแล้วพูดชื่อคนอื่นนี่มันหมายความว่าไง?

“ไม่มี” ยักษ์ตอบในตอนที่กำลังสำรวจฉัน เขามองที่ขาอ่อนของฉัน...

“ถ้าไม่มีแล้วมาทำไม!” เห็นหน้าเขาแล้วฉันโมโห หมอนี่คือความกังวล ความเครียด ความโกรธที่ฉันจะไม่มีวันให้อภัยเด็ดขาด

ยักษ์เงียบไปอึดใจหนึ่ง

“มาง้อ” แต่ในที่สุดเขาก็ยอมพูดออกมาจนได้ พูดด้วยสีหน้าเฉยชานั่นแหละ

“แต่ที่ฉันเห็นคือนายมาหลับ” ฉันลุกขึ้นยืน กำผ้าผืนบางไว้ก่อนจะถอยไปตรงประตูห้องส่วนตัว

“หลับรอ” ว่าไงนะ... หลับรองั้นเหรอ

“ผ่านมาหลายวันขนาดนี้นายควรรู้ตัวได้แล้วว่าฉันไม่อยากเจอ! ไม่ต้องมาง้อ ไม่ได้โกรธแต่เกลียด” ฉันเอื้อมมือไปเปิดประตูห้องโดยไม่ถามต่อแล้วว่าเขาเข้ามาได้ยังไง ก็คงมีวิธีสกปรกนั่นแหละ “ออกไป”

แต่ยักษ์กลับนั่งนิ่งอยู่บนเตียงของฉัน ดังนั้นฉันจึงหันไปมอง นึกว่าฉันเป็นพวกเก็บความรู้สึกเก่งนักเหรอ ฉันไม่อยากจะบอกเลยว่ารู้สึกยังไงตอนที่เห็นยักษ์โผล่มาที่นี่

ยักษ์ขมวดคิ้วมองฉัน เขาไม่ขยับ

อย่ามาทำสายตาเหมือนอยากกดให้ฉันกลัวนะ...

สักพักเขาก็เริ่มพูดออกมาตอนที่นั่งเอาศอกวางไว้ตรงขาอ่อนและประสานมือเข้าด้วยกัน ดวงตาคมยังจ้องฉัน

“เป็นเมียเก่าฉัน ห้ามเกลียด”

“...” ไอ้...

“ห้ามไล่”

“...” อี...

“ห้ามมีผัวใหม่”

[รออัพต่อ]

LTA LUKTARN
ชอบก็กดแอดแฟนด้านล่างเลย
กฏของผัวเก่าค่ะ 5555555555555
หยั่มมาเรียกร้องงงงงงงงงง
ตาลอธิบายเพิ่มให้นะ มันคือประโยคตีความอย่างง่าย
ตอนแรกจะไม่อธิบายเพราะเห็นมีคนเข้าใจ

ผมนอนมองใบชาและเริ่มคิดถึงผู้หญิงอีกคนไปพร้อมๆ กัน >> ชัดเจนแล้วนะว่ายักษ์กำลังคิดถึงคนๆ

ฉัน = ยักษ์ เธอ = คนที่ยักษ์กำลังคิดถึงอยู่ บทสนทนาด้านล่างเป็นตัวเอียง มีเครื่องหมาย '...' ชัดเจนอยู่แล้วถ้าสอดคล้องกับประโยคบน มันเป็นความคิดที่ยักษ์อยากจะพูดออกมา เหมือนยักษ์พูดในใจกับคนๆ นั้น

ถ้าเธอรู้ว่าฉันกำลังยุ่งกับคนที่คล้ายเธอ >> มีคำว่า 'ถ้าเธอรู้' ขึ้นมามันแปลว่า 'เธอ' คนที่ยักษ์คิดถึงยังไม่รู้ ถูกมั้ยเอ่ย

ถ้าเธอรู้ว่าฉันเผลอทำกับผู้หญิงคนนี้เหมือนที่เธอจะทำกับฉัน >> นั่นแหละ ตรงตัวเลยนะ ตอนนี้ยักษ์อยู่กับใครเอ่ย ใช่ใบชามั้ย เพราะถ้าตอนนี้ไม่ได้นอนมองใบชาจะไม่ใช้คำว่า 'ผู้หญิงคนนี้' แต่จะเป็น 'ผู้หญิงคนนั้น' คนนี้ ตรงนี้ คนนั้น ตรงนั้น โอเคนะ

ตอนนี้ฉันยังอยู่... แต่เธอคงไม่ได้หวังไว้ >> ประโยคมันบอกชัดแล้วว่า 'เธอคงไม่ได้หวังไว้' ซึ่งถ้าจะให้เป็นอย่างที่เธอหวัง ฉันคงไม่อยู่แล้ว ตอนนี้ฉันคงหายไปแล้ว

เธอจะทำยังไง... >> ไม่ต้องขยายเนอะ

แม่’ >> ชัดเจนเลยนะ มันคือคำตอบของคำว่า 'เธอ' ค่ะ แต่มันจะเอ๊ะตรงทำไมยักษ์ถึงใช้สรรพนามว่า ฉันกับเธอ ในการคิดถึงแม่ แค่นั้นเอง ทำไมยักษ์จะต้องเรียกแม่เลี้ยงว่าแม่ด้วยในเมื่อบทต้นๆ ยักษ์เรียกแม่เลี้ยงว่า มึง ค่ะ 55555

1 เม้น 1 กำลังใจ

ตอนนี้รีปริ้นเรื่องเก่าที่เกี่ยวข้องด้วยนะ
เป็นทำมือทั้งหมด เนื้อหาก็นะ รู้ๆ กันอยู่
หมดแล้วคือหมดเลยนะจ๊ะ
เช่น -โสมขิง [พี่ชายร้อนรัก] อีโรติกหนักมาก
-มังกรสายฟ้า [PSYCHO ROMANCE] เรทโหดๆ
-รบพีช [MAKING ROMANCE] แนวทารุณหัวใจ
-มัชเอวา [LOVE TRIAL] ดราม่านางเอกท้อง
ใครสนกด >> meawparadise.com
ฝากเรื่องเฮียฟาร์ด้วยน้า >> คลิก
เรื่องที่กำลังเริ่มอัพตอนนี้นะ พี่ยักษ์กับพี่ลักษณ์ค่ะ อยากอ่านเรื่องไหนกดที่รูป

พี่ยักษ์ {หื่นเงียบ}

ลิ้งค์กันพลาด http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1485962

พี่ลักษณ์ {หื่นโหด}

ลิ้งค์กันพลาด http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1426038











โหวต 100% ตรงนี้น้า
VV
V


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 531 ครั้ง

30,314 ความคิดเห็น

  1. #30300 fifteenthapr. (@wahn_wkn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:08
    ว่านยักษ์นี่มันสุดยอดจริง ๆ ขำความหน้ามึน 555
    #30300
    0
  2. #30280 131256 (@45611886) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 14:50
    ไรท์น่าจะทำอีบุ๊คทุกเรื่องเลยนะ หนังสือหายาก พกไม่สะดวก
    #30280
    0
  3. #30234 L.Gladiolus (@Miramarin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 08:13
    ห้ามเกลียดด้วย 555
    #30234
    0
  4. #30133 BYJ2011 (@BYJ2011) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 23:27
    ห้ามมีผ.ใหม่55555555555
    #30133
    0
  5. #28675 Pathanya (@Pathanya) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 03:29
    ถามว่างงมั้ยก็งงอยู่ดีค่ะ ตีความประโยคนั้นไม่แคกขนาดไรท์มาอธิบายให้ฟังก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี555555
    #28675
    0
  6. #27623 สวยพอเพียง -/- (@zukzonfz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:57
    แบบนี้ก็ได้หรอยักษ์
    #27623
    0
  7. #26503 maya93 (@pamlovely) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:59
    ยักษ์สู้ๆๆๆ
    #26503
    0
  8. #19207 ammy3421 (@ammy3421) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 11:00
    นึกแล้วว่าต้องมีซัมติงกันแน่ๆๆเลยเหอๆๆๆ
    #19207
    0
  9. #19187 Ginoza (@Auntonio) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 22:39
    โอ้ยยย จิ้นพี่ว่านกะพี่ยักษ์ได้มั้ย-///-555555 มีการมาง้อตั๊ลล๊ากกกก>< อยากรู้อดีตของยักษ์อ่ะมาม่าแน่นอนเลย ><!!!!
    #19187
    0
  10. #19084 นินวา (@nasemi) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 04:55
    ปมนี่แบบ5555555
    #19084
    0
  11. #18077 do.love (@ying-pd) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 03:42
    นี้อ่านิยายใช่มั้ย คิดหนักมากกกก มีความงง
    #18077
    0
  12. #14801 SECRETZ (@va-nil-la) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 19:38
    มีการตีความ 
    #14801
    0
  13. วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 10:39
    ห้ามมีปัวใหม่ 5555555
    #14505
    0
  14. #14336 0979845898 (@0979845898) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 17:52
    ถ้าเป็นใบชาจะเค้าจะให้อภัยเลย
    #14336
    0
  15. #14127 นางร้ายในชีวิต (@aoe21530) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 01:37
    ยอออออออออยักกกกกก
    #14127
    0
  16. #14074 하늘 SKY (@thitisudafa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 21:05
    ห้ามมีผัวใหม่ ชอบแรง
    #14074
    0
  17. #13893 JuHun (@JuHun) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 12:44
    รออออออ
    #13893
    0
  18. #13686 ... (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 05:02
    onega!(i)... = onegai = &#12362;&#39000;&#12356;= (^&#8743;^) = please ???
    #13686
    0
  19. #13684 ต้นเฟย (@proteen3695) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 01:19
    รอคร่าาาาา
    #13684
    0
  20. #13683 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 23:54
    รอออออออพี่ยักษ์
    #13683
    0
  21. #13681 123purenaka (@123purenaka) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 20:10
    รออออออออ
    #13681
    0
  22. #13680 123purenaka (@123purenaka) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 20:10
    รออออออออออ
    #13680
    0
  23. #13678 farsaimekdara (@farsaimekdara) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 19:47
    ยักกน่ารักไปไหนค่ะ
    #13678
    0
  24. #13677 nuylookwa (@nuylookwa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 19:13
    ผัวยักษ์มายังคะเมียรอเหงือกบวมแล้วค่ะ
    #13677
    0
  25. #13676 ~[ลูกแมวน้อย]~ (@sangrawee001) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 18:49
    ห้ามเกลียด ห้ามไล่ ห้ามมีผัวใหม่ นี้คือวิธีการง้อในแบบของเฮียหราาาา ฮาร์ดคอไปแล้วเฮีย เผด็จการฝุดๆอ่ะ แต่ก็ตั๊ลล๊ากกกกกก อิอิ//ไรท์สู้ๆนะคร่าาาา ^^

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 14 พฤศจิกายน 2559 / 18:50
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 14 พฤศจิกายน 2559 / 18:51
    #13676
    0