Zero attraction ช่วยสนใจผมน้อยๆลงหน่อยเถอะครับ (Yaoi/ BL , Harem)

ตอนที่ 9 : การเป็นคนธรรมดาข้อที่ 5 ประดิษฐ์เครื่องมือสื่อสารสุดไฮเทค! (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,011
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    12 มิ.ย. 59



การเป็นคนธรรมดาข้อที่ 5 ประดิษฐ์เครื่องมือสื่อสารสุดไฮเทค!

ZZZ รุ่น 243 คือเครื่องสื่อสารที่สุดยอดที่สุด!!!



“สรุปเราก็ได้ภารกิจแล้ว...แล้วจะทำไงต่อล่ะเนี่ย”


การที่คนสวมชุดแปลกประหลาดนั่งล้อมเป็นวงกลม ตรงกลางมีเด็กน้อยหน้าตาใสซื่อนั่งมองตาแป๋ว นี่มันไม่เหมือนแก๊งลักพาตัวเด็กไปหน่อยหรอ


“ลี่จังครับ ลี่จังอยากกินอะไรมั้ย” ซาวด์เริ่มเปิดประเด็นหลังจากทุกคนเงียบไปครู่ใหญ่ เด็กตัวน้อยเอียงคอมองกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะ...อ้าปากกว้างมากก


“กิน กินทุกอย่างเล้ยยยย” กินทุกอย่างเลยหรอ ผมดึงต้นหญ้าขึ้นมากำใหญ่ก่อนจะยัดเข้าปากลี่จัง


“เดี๋ยวครับคุณเซโรว์! หญ้ามันสกปรก...” คนผมน้ำตาลโวยวายก่อนจะอึ้งเมื่อเจ้าเด็กผมชมพูเคี้ยวมันตุ้ยๆแถมยังกลืนลงคอไปอย่างรวดเร็ว


“อร่อยจัง! มีอย่างอื่นอีกมั้ยอ่ะ มาม้า”


“เจ้าเด็กนี่แปลกชะมัด มันเป็นตัวบ้าอะไรเนี่ย?” กะเทย ไม่ๆ เดฮานส์บ่นพร้อมกับพยายามกระชากผ้าคลุมหน้าออก แต่ประเด็นคือชุดมันบังคับสวมใส่ สุดท้ายเจ้าตัวก็ต้องมานั่งหน้าบูดเหมือนเดิม


“ถ้านายไม่รู้ ฉันจะกรุณาบอก มันคือสไลม์สีชมพู และสิ่งที่เราต้องทำคือหาของให้มันกินจนกว่ามันจะอิ่ม” หนุ่มผมเทาเหลือบมองอย่างเหยียดๆ “แค่เปิดในหน้าต่างก็รู้แล้ว”


หน้าต่างอะไร เราอยู่ข้างนอกไม่ใช่หรอ??


“อ่อ เจอแล้วครับ ดูเหมือนจะมีหน้าต่างย่อยด้วยนะ” ซาวด์โบกมือไปมา กรอบสีฟ้าใสโผล่ขึ้นมา นี่คือหน้าต่างนี่เอง เข้าใจล่ะ


ภารกิจ “หิวทำลายล้างโลก”

ระดับความยาก A+

เนื้อหา : พาสไลม์สีชมพู “ลี่จัง” ไปหาของกินจนกว่าจะอิ่ม

รางวัล : คะแนนพิเศษ 100 คะแนน

ระยะเวลา : ตลอดการสอบภาคทฤษฎี

ความคืบหน้า : 1/1000


“กินหญ้านี่ได้แค่ 1 เองหรอ น้อยชะมัด” เสียงของคนตัวเล็กที่เงียบไปนานดังขึ้น หันไปมองก็เห็นครูเซสหอบอะไรบางอย่าง...หลายอย่างเลยล่ะ


ลูกกวาด ช็อคโกแลต ตังเม สายไหม และขนมอีกนานาชนิด กองสูงเป็นภูเขา หมอนี่คงใช้เวลาที่เรานั่งคุยกันไปเก็บมาแน่ๆ แต่มันออกจะเยอะไปหน่อยมั้ยเนี่ย


“ลี่จังสินะ” ครูเซสแสยะยิ้ม “หิวใช่มั้ย กินขนมพวกนี้ให้อิ่มเลยนะ หึหึๆๆ” เป็นเสียงหัวเราะที่ชวนขนหัวลุกมากครับ แต่ดูเหมือนเด็กตรงหน้าจะไม่ได้สนใจท่าทางนั่นเลย เอาแต่จ้องกองขนมตาวาว


“คุณไปหามาจากไหนเยอะแยะกันครับ” ตัวตลกผมน้ำตาลขมวดคิ้วทั้งที่ปากวาดเป็นรูปรอยยิ้ม


“ก็เจ้าต้นนั่นไง มีพวกนี้เต็มไปหมดเลย” นิ้วที่โผล่พ้นผ้าชี้ไปที่ต้นไม้ข้างหลัง


ติ๊ง!


คำเตือน: ถ้ายังให้ลี่จังกินแต่ขนมหวาน ระวังแมงกินฟันจะถามหานะ!

 

 “แมงกินฟัน...สไลม์มันมีฟันที่ไหนกันล่ะฮะ!” เดฮานส์แทบปาลูกไฟใส่กรอบฟ้าๆที่เด้งขึ้นมา ก็แถวนี้มันมีแต่ขนม แล้วจะให้กินอะไรกัน!!


“ดูเหมือนจะให้ลี่จังกินแต่ขนมไม่ได้จริงๆด้วยล่ะนะ”


ติ๊ง!


คำใบ้: ดินแดนมหัศจรรย์นี้ยังมีอะไรซ่อนอยู่! ลองค้นหาด้วยตัวคุณเองสิ!

ค้นหาไข่สีรุ้งเพื่อดรอปของเลเวล S (0/5)

ลองหาจากพวกอสูรในป่าสีรุ้งดูสิ!

 

หา? ไข่สีรุ้ง ชื่อฟังดูน่าจะเป็นวัตถุดิบชั้นเยี่ยมเลยนะเนี่ย


“ลี่จัง...” ผมเอ่ยขึ้นเมื่อยังไม่มีใครพูดอะไร “อยากกินเมนูไข่มั้ย? ผมทำให้ได้นะ”


“อยาก! ลี่จังอยากกินเมนูไข่ที่มาม้าทำ!” เด็กน้อยผมสีชมพูใสทำตาเป็นประกาย


“ก็ไม่อยากจะขัดหรอกนะ...แต่นายจะทำอาหารให้เด็กนี่ยังไงในเมื่อเราไม่มีอุปกรณ์น่ะ” เรเทลขัดขึ้นมา ดูเหมือนหมอนี่ชอบขัดคอคนอื่นนะ แต่ว่า...


“ผม เสก มันขึ้นมาได้” ว่าพลางดีดนิ้วเบาๆ เหล่าหม้อ กระทะ ตะหลิว ทัพพี จาน ชาม เครื่องครัวต่างๆโผล่ขึ้นมาในอากาศ คนอื่นๆในทีมเบิกตากว้าง


“พลังพิสดาร” ครูเซสทำปากขมุบขมิบ ก่อนจะถามต่อ “แล้วป่าสีรุ้งคือที่ไหนล่ะ?”


“ที่นี่แหละจ้า!” คนตอบกลับเป็นลี่จัง “ที่นี่ทั้งหมดคือป่าสีรุ้งเลยจ้า!!


“หมายความว่า...” ซาวด์หัวเราะเจื่อนๆ “เราต้องหาไข่นั่น ในพื้นที่ขนาดนี้”


“ภายในเวลา 3 ชม. ไม่สิ ตอนนี้เหลือแค่ 2 ชม. 15 นาที” เรเทลเสริม “ฉันเสนอให้เราแยกกันหา”


“แล้วเราจะหากันเจอได้ยังไงล่ะ ไหนอธิบายมาซิเจ้าหัวขี้เถ้า” เดฮานส์เริ่มทนไม่ไหว


“ฉันไม่แปลกใจว่าทำไมนายถึงไม่ค่อยใช้สมอง...เราก็แค่แยกกันไปจัดการสัตว์อสูร แล้วถ้าเจอสัตว์อสูรที่ดรอปไข่สีรุ้งได้ค่อยส่งสัญญาณเรียก...” เรเทลหันหน้ามามองผม “นายพอจะเสกเครื่องมือสื่อสารได้รึเปล่า? เซโรว์”


เครื่องมือสื่อสาร? ผมนึก เหมือนว่าซีลเคยออกแบบให้....


ปุ้ง!


“เอ่อ? นี่ใช่เครื่องมือสื่อสารแน่หรอครับ คุณเซโรว์”


“นี่ล่ะเครื่องมือสื่อสาร” ผมยืดอก “ZZZ 243 มีระบบติดตามตัวแบบเรียลไทม์ ระบบส่งสัญญาณนำร่อง รวมถึงระบบวิเคราะห์ข้อมูลผ่านเลนส์ตาด้วย น้ำหนักเบา สวมใส่ง่าย กันน้ำ ที่สำคัญสามารถพูดคุยโต้ตอบได้ด้วย”


“แล้วทำไมมันต้องเป็น...แบบนี้ด้วยล่ะฟะ!” คนหัวแดงวีนแตก มือเริ่มดึงทึ้งเครื่องมือสื่อสารที่อยู่บนตัวออก ถ้าจะบอกให้ชัดๆ มันคือ “หูแมว”


“ลืมบอกไปมันมีระบบพรางตัวด้วย สามารถปรับเปลี่ยนรูปลักษณ์เข้ากับผู้ใช้ได้ด้วย”


“หูแมวเหมาะกับนายแบบแปลกๆนะ” เรเทลเอ่ยขึ้นมาอย่างยากลำบาก ตัวเขาเองก็หนักอยู่แล้วกับเกราะเหล็กร้อนๆ แต่ เครื่องมือสื่อสาร ที่เพิ่มมายิ่งทำเอายุ่งยากเข้าไปอีก


“ฮ่าๆๆๆ ไอ้โบสีชมพูอันเบ้อเริ่มนั่นมันอะไรกัน ตลกชะมัด ฮ่าๆๆๆๆ” เจ้าของหูแมวลงไปนอนขำอยู่กับพื้น ส่วนอีกสองคนที่เหลือนั้น คนหนึ่งยิ้มเจื่อน อีกคนกลับนิ่งผิดปกติ


“เครื่องมือสื่อสารคุณเซโรว์ประหลาดจังนะครับ” ตัวตลกลูบเครื่องมือสื่อสารในรูปแบบต่างหูที่ใหญ่และอลังพอๆกับโคมไฟระย้าที่ใบหูข้างซ้ายของตน พลางมองผม...ที่สวมหมวกเชฟอยู่


ซีลเคยออกแบบเครื่องมือสื่อสารรุ่นนี้ไว้ตอนที่เราหัดเรียนเวทมนตร์ แน่นอนว่าหนูทดลองคนแรกคืออาจารย์ จำได้ว่าตอนนั้นผมกับซีลโดนลากไปนอนที่คอกหมูเป็นอาทิตย์กว่าจะไถ่โทษได้


“เอาล่ะ งั้นเราแยกย้ายกันไป ฉันไปทิศเหนือ เจ้ายักษ์ไปทิศใต้ เจ้าแคระไปทิศตะวันออก นายไปด้านทิศตะวันตก ส่วนนาย” ตาสีเทาดำหันมาสบ “อยู่แถวๆนี้ พาเจ้าวุ้นนี่เดินล่อเป้า ฉันเชื่อว่าต้องมีอะไรโผล่มาแน่ๆ”


“ได้” เสียงเรียบเอ่ยขึ้น ครูเซสที่ปกติต้องโวยวายเพราะโดนเรียกเจ้าแคระกลับเงียบผิดสังเกต ส่วนเดฮานส์...ยังวุ่นวายกับหูแมว


“ถ้าใครเจอสัตว์อสูรที่คิดว่าน่าจะใช่ตัวที่ดรอปไข่สีรุ้ง ส่งสัญญาณมาส่งยังไงนะ?”


“แค่กดที่เครื่องมือสื่อสารสัก 2 ที ระบบสื่อสารจะทำงาน แล้วถ้าจะขอความช่วยเหลือ ให้ลากนิ้วหมุนทวนเข็ม 1 รอบ แล้วระบบจะแจ้งเตือนไปที่แต่ละคน พร้อมกับระบุตำแหน่งด้วย นอกจากพวกนี้ ที่เหลือใช้คำสั่งเสียงทั้งหมดครับ” ผมอธิบายพร้อมสาธิตให้ดู


“เอาล่ะ” ชายหัวสีเทาหม่นเอ่ย “เวลาคือ 2 ชม. ถ้าไม่พบอะไรเราจะมาเจอกันที่นี่อีกทีในอีก 1 ชม. เข้าใจนะ ถ้างั้น


“แยกย้ายได้”



50%




“น่าเบื่อจังเลยนะครับ” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ย


“จะเอาอะไร นี่มันแค่การสอบคัดเลือก” อีกเสียงหนึ่งเอ่ยแทรก


“น่ารัก! เซรี่ใส่ชุดนี้แล้วเหมือนเจ้าชายตัวน้อยๆเลย น่ารักที่สุดดด!!” เสียงขัดกับบรรยากาศเงียบสงบในห้องดังขึ้น ชายหนุ่ม ผมขาวทั้งสองคนในห้องหันไปมองผอ.ที่กรี๊ดกร๊าดอย่างเฉยชา


“พิลล์ สรุปจะเล่ามาได้รึยัง? ว่าเซโรว์คือใครกันแน่” ดวงตาสีอำพันหรี่ลง


“หืม? ก็แค่คนที่แม็กกี้เอามาฝากเท่านั้นเอง เห็นบอกว่าเก็บได้” พิลเลนีอาร์กลอกตาไปมา “อ้อ! แล้วก็เป็นครูประจำวิชาปรุงยาคนใหม่ชั่วคราวระหว่างแม็กกี้ไม่อยู่ด้วย!


“แล้วนอกจากนั้นล่ะครับ?” คราวนี้คนที่ปกติยิ้มแย้มเริ่มไม่เล่นด้วย “ผมไม่คิดว่าการที่คุณรับคนเข้าทำงานจะไม่สืบประวัติของเขาหรอกนะครับ”


ชายหนุ่มผมทองเงยหน้าขึ้นสบตาของอีกฝ่าย นัยน์ตาสีแดงเข้มขึ้น ก็จะหัวเราะเบาๆ


“เซโรว์ ลา ซิลเลนเซีย หมู่บ้านอันริเอล นี่คือทุกอย่างที่เรารู้เกี่ยวกับเขา นอกนั้นมีบางอย่างที่ปิดกั้นพลังของเราไว้อยู่”


บรรยากาศภายในห้องเริ่มเพิ่มสูงขึ้นเป็นระยะๆ จนคนที่ทนไม่ไหวก่อนกลับเป็นชายหน้านิ่ง แอเรียลโบกมือครั้งหนึ่งก่อนที่อุณหภูมิที่สูงพอๆกับเตาอบจะกลับมาเป็นปกติ


“ของในห้องไม่ได้ทนทานขนาดนั้น” เขาตวัดสายตา “ระวังหน่อย”


“อ้า! ขอโทษน้า เราไม่ได้ตั้งใจ ก็ใครใช้ให้เฮเลเนียสเป็นเมืองหนาวกันล่ะ” ผู้อำนวยการหนุ่มหัวเราะ สีหน้าเปลี่ยนจากเมื่อครู่กลายเป็นแมวจอมเกียจคร้านเช่นเดิม


“หืม? เกิดอะไรขึ้นกันน่ะ ทำไมทุกคนในกลุ่มนั้นถึงแยกทางกันหมดนะ?” เสียงทุ้มของบุรุษเปลี่ยนกลับมาเป็นเสียงใสราวกับกระดิ่งแก้วของหญิงสาวเช่นเดิม รวมไปถึงร่างที่แปรสภาพเป็นสตรี โฟร์เรียลเคาะลูกแก้วตรงกลางห้องเบาๆ ก่อนที่มันจะฉายภาพ 2 มิติขึ้นไปบนผนังด้านหนึ่งของห้อง


” แอเรียลมองภาพตรงหน้านิ่งๆก่อนจะเปลี่ยนร่างกลับเป็นผู้หญิงแล้วสั่ง “ทำเป็นจอแยกทั้ง 5 จอ ฉันก็ถือว่าเป็นกรรมการเหมือนกัน เพราะฉะนั้นถ้าจะให้คะแนนจากจุดนี้คงไม่เป็นไร”


“แหม จะมีใครว่าแอร์ได้ไงล่ะ ก็พวกเราเป็น กรรมการพิเศษ นี่นา~


“ผอ.ด้วย! เราก็เป็นกรรมการพิเศษนะ แต่จะพิเศษเฉพาะเซรี่คนเดียว คิกๆ”


“งั้นเริ่มกันเลยแล้วกันนะคะ ขยายจอ เลือกหน้าจอที่น่าสนใจขึ้นมาเป็นจอใหญ่” สาวน้อยตาฟ้าสั่งการกับลูกแก้วเวทมนตร์ หน้าจอหนึ่งในนั้นขยายขึ้นมา นัยน์ตาสีอำพันของฝาแฝดตนสว่างวาบขึ้นมาแวบหนึ่ง เจ้าตัวรวบผมขึ้นก่อนจะเขยิบตัวเข้าไปใกล้จอ


“ช่วยแสดงอะไรที่ควรค่าแก่การดูของฉันหน่อย เมจอัจฉริยะ


“ทางนี้ก็ด้วยนะคะ” โฟร์เรียลยิ้มถูกใจเมื่อเห็นการเคลื่อนที่อย่าวรวดเร็วของอีกจอที่ขยายขึ้นมาเช่นกัน “หวังว่าฉันจะได้เห็นอะไรดีๆนะคะคุณ อัศวินเพลิงกาฬ


“งั้นเราจะดูเซรี่กับที่เหลือเอง!” ผอ.เอนหลังพิงโซฟาขนสัตว์อย่างเอื่อยเฉื่อย “เอ๋? สองคนนี้มัน?” นัยน์ตาสีแดงจ้องไปยังอีกสองคนในจอ ก่อนจะฉีกยิ้มกว้าง “น่าสนุกจังเลยแฮะ!!


“ท่านครับ” เสียงหนึ่งดังขึ้นในมุมมืด “องค์หญิงฟาเซียปรารถนาให้ท่านร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำเย็นนี้ครับ”


ข้าไม่ชอบให้คนมาขัดจังหวะตอนกำลังสนุก” พิลเลนีอาร์เหลือกตาอย่างเบื่อหน่าย “ผู้หญิงคนนั้นปล่อยให้เจ้าจัดการไป และอย่าให้เรื่องยุ่งยากตามมา เข้าใจนะ”


“ระ รับทราบครับ” เงาในมุมมืดกัดฟันแน่น ความกลัวที่แผ่ซ่านเข้ามาในจิตใจทำเอาแผ่นหลังเย็นเฉียบ เขาเป็นมือใหม่เพิ่งเข้ามาประจำการจึงไม่ชินกับการถูกกดดันด้วยพลังปริศนาบางอย่าง


“แล้วก็เจ้ามาใหม่สินะ” ชายหนุ่มยิ้มจาง “ฝากบอกเรซิ่นด้วยว่าถ้าไม่อยากส่งลูกน้องมาตายก็ช่วยฝึกมารยาทให้ดีกว่านี้ ให้รู้ว่าเวลาไหนและที่ไหนที่ควรโผล่เข้ามาแจ้งข่าวเพราะนอกจากจะโดนข้าจัดการแล้ว อาจจะโดนแม่สองสาวตรงนั้นจัดการด้วยนะ”


“คะ ครับ ข้าน้อยขอตัวก่อนนะครับ” ว่าแล้วก็รีบจรลีเผ่นไปในทันที ทิ้งชายหนุ่มผมทองนอนหัวเราะเบาๆ อย่างสะใจ


“แกล้งคนบ่อยๆระวังโดนเอาคืนนะคะ พิลล์” โฟร์เรียลส่ายหัวอย่างอ่อนใจ ก่อนจะยิ้ม


“แต่ถ้าเขาน่าแกล้งมันก็อีกเรื่องนึงนี่เนอะ”


”ส่วนอีกหนึ่งในห้อง นอกจากไม่สนใจแล้ว เจ้าตัวยังคว้าเอาตุ๊กตาจิ้งจอกมากอดพร้อมนั่งดูภาพยนตร์(?)อีกต่างหาก


“เฮ้! นั่นมันน้องเจเจของเรานะ แอร์!” เจ้าของจิ้งจอกส่งเสียงประท้วง แต่คนกอดกลับเปรยขึ้นมา


“เริ่มแล้ว

 




“ชิ! เจ้าบ้านั่น สั่งการซะอย่างกะเป็นหัวหน้า คิดว่าข้าเดฮานส์ผู้นี้เป็นใครกัน”


เสียงบ่นพึมพำดังออกมาจากปากร่างสูงใหญ่ในชุดน้อยชิ้น ชายหนุ่มผมแดงเลือดหมูเดินทอดน่องเหมือนกับจะล่อให้สิงสาราสัตว์ที่ซ่อนตัวอยู่ออกมา ถึงแม้ปากจะบ่นแต่ตากลับสอดส่องไปทั่ว


“เอาแต่ด่าเราว่าโง่ ตัวเองฉลาดนักแหละ เชอะ”


เท้าที่ก้าวไปเรื่อยๆชะงักกึก ก่อนเจ้าตัวจะเผยยิ้มออกมา


“ความจริงเราไม่จำเป็นต้องไปหามันก็ได้นี่ เอางี้ดีกว่า ชักเริ่มเมื่อยละด้วย” นิ้วชี้ข้างหนึ่งเรืองแสงสีส้มแดงขึ้นมาจางๆคล้ายเปลวไฟ ก่อนที่เจ้าตัวจะตวัดนิ้วไปมาเป็นวงแหวนลวดลายแปลกตา


Monster Essence : ฉันต้องการอสูรที่ดรอปไข่สีรุ้ง”


กลิ่นหอมหวานโชยออกมาจากวงแหวนที่ลอยอยู่กลางอากาศ เดฮานส์ยิ้มกริ่มก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งพิงต้นไม้อย่างสบายใจ มือยกขึ้นแตะหูแมวเบาๆก่อนเอ่ย “เรเทล”


“มีอะไร เจ้าแว่น”


“เรามาพนันกันมั้ย ว่าใครจะได้ไข่สีรุ้งมาก่อนกัน”


“หึ เอาสิ เดิมพันล่ะ”


“ถ้าฉันชนะ เลิกเรียกฉันว่าโง่ ยักษ์ซักที นายก็รู้นี่ว่าฉันไม่ได้โง่ขนาดนั้น”


แล้วถ้าฉันชนะล่ะ”


“ถ้านายชนะ.....บางทีฉันอาจจะทำตัวฉลาดขึ้นมาบ้างก็ได้นะ”


….ฟังดูไม่ค่อยยุติธรรมเลย”


“ก็นายอยากให้ฉันกำหนดเดิมพันเองทำไมล่ะแค่นี้ก่อนนะ ตัดสาย” เดฮานส์กลอกตาเซ็งๆ ยกมือขึ้นจับกระโปรง(?)ที่พลิ้วๆของตัวเองก่อนจะเบ้ปาก


“ไอ้บ้าตัวไหนมันออกแบบชุดอย่างนี้มาเนี่ย แต่เอาเถอะ หวังว่าไอ้ชุดนี่คงไม่มาเกะกะเราตอนสู้นะ” ดวงตาสีส้มเหลือบไปมองด้านหลัง “ว่างั้นมั้ย? เจ้าหัวหนาม”


โฮกกกกกกก


เสียงคำรามดังกึกก้องพร้อมกับกรงเล็บที่ตวัดลงมา ทว่าคนที่ยืนอยู่กลับย่อตัวลงก่อนจะไถลตัวหลบอย่างหวุดหวิด ชายผ้าปลิวไสวพร้อมกับเสียงกระดิ่งที่แผ่วเบา


“ให้ตายสิ” นางรำจำเป็นบ่น “อุตส่าห์หาจังหวะคุยกับเรเทลได้ เพราะแกแท้ๆเลยเชียว”


เดฮานส์คว้าเอากิ่งไม้ใกล้ตัวมาก่อนจะปาดมือจากปลายด้านหนึ่งไปอีกด้าน ไอเวทย์มหาศาลเปลี่ยนกิ่งไม้ผุๆให้กลายเป็นดาบแหลมคม


“พ่อแม่แกไม่สอนรึไงว่าอย่าลอบกัด สู้กันซึ่งๆหน้าสิไอ้หน้าหนาม!” ร่างสูงพุ่งเป็นเส้นตรงเข้าไป ซึ่งๆหน้า อย่างที่ปากว่า อสูรร่างใหญ่ยักษ์เตรียมตัวฟัดกับมนุษย์ตรงหน้า ทว่า


“หน่วง” คำสั้นๆพร้อมกับวงเวทย์สีเหลืองปรากฏขึ้นใต้เท้าสัตว์ประหลาด มันดิ้นรนก่อนพบว่าไม่สามารถขยับได้ ดาบนั่นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ


เคร้ง!


-100


“โว้วๆ เดี๋ยวนะ ลดไปแค่ร้อยเดียว พลังชีวิตมันเท่าไหร่เนี่ย?” เดฮานส์ยิ้มเครียด พูดลอยๆขึ้นมา แต่เหมือนพระเจ้ารับรู้ วงแหวนเวทย์สีม่วงเข้มปรากฏอยู่เบื้องหน้าของดวงตาข้างขวา


“หืม? นี่คือระบบวิเคราะห์ข้อมูลสินะ เจ๋งแฮะ เฮ้ย!” ขณะกำลังมองเจ้าสัตว์ประหลาดเพลิน บางอย่างก็สะดุดตาขึ้นมา


Spikey Boss

ค่าพลังชีวิต 99,900/100,000


“ค่าพลังชีวิตเยอะไปหน่อยรึป่าวอ่ะ” ขมวดคิ้วอย่างข้องใจ “แบบนี้ก็เล่นสู้ตรงๆไม่ได้น่ะสิ” ขืนเอาแต่ฟันตรงๆกว่ามันจะตายมีหวังเขาแพ้เรเทลแน่เลย


“งั้นคงต้องใช้วิธีนี้ล่ะนะ” เปลวไฟติดทั้ง 10 นิ้ว เจ้าสไปกี้เริ่มเห็นท่าไม่ดีรีบพุ่งกระโจนเข้ามา มันคำรามเสียงดังหวังให้อีกฝ่ายกลัว


“หน่วงปากเหม็นชะมัด….” เดฮานส์เบ้ปาก “อัล เอล อูล อีล ออล ประจำจุดมนตรา”


เปลวไฟห้านิ้วข้างซ้ายพุ่งไปตกบนพื้นล้อมรอบสัตว์อสูรเป็นรูปห้าเหลี่ยม สไปกี้เริ่มส่งเสียงกรีดร้องบาดหู เด็กหนุ่มเอามืออุดหูก่อนจะสะบัดมืออีกข้าง


“ดัล เดล ดูล ดีล ดอล ข่ายเวทมนตร์” สิ้นเสียง เปลวไฟอีก 5 บนนิ้วมือพุ่งออกจากปลายนิ้ววิ่งวนไปรอบๆสัตว์อสูรที่ตกอยู่ในเส้นแสงสีแดงราวกับเปลวไฟ


“เอาเหอะ ถึงวิธีนี้จะไม่เท่เลยก็ตาม” มือทั้งสองข้างง้างออก “แต่ก็นับว่ารวดเร็วดี”


แปะ!


ซูม!


เพียงแต่เสียงปรบมือ ร่างใหญ่โตก็ถูกเปลวเพลิงสีส้มเพลิงเผาผลาญหมดสิ้นในพริบตา ไม่เหลือแม้แต่ซากกระดูก ต้นหญ้าบริเวณรอบๆก็เช่นกัน หากแต่ไฟบรรลัยกัลป์นั้นไม่ได้ออกมาภายนอกวงเวทย์นั้นราวกับมีอะไรกั้นไว้ ทำให้ภายนอกปกติดีราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น


ติ้ง!


ยินดีด้วย!

ผู้เข้าสอบ เดฮานส์ สังหาร Spiky Boss สำเร็จ!

ได้คะแนนพิเศษ: 20 (+50)

ได้รับ ไข่สีรุ้งระดับ S 1 ใบ


“ไอ้คะแนนบวกเพิ่ม 50 ข้างหลังนี่มันอะไรกัน?”


เดฮานส์ขยี้หัวตัวเองแรงๆ คะแนนน้อยชะมัด ไม่รู้ด้วยว่าคะแนนแค่ไหนถึงจะผ่าน


“จริงสิ ติดต่อเรเทล”


“ว่าไง”


“นายคงยังไม่ได้ไข่ล่ะสิ” คนพูดเดาะลิ้นอย่างสะใจ “ฉันชนะนะเกมนี้ ฮ่าๆๆๆ”


“แน่ใจหรอ?”


“หมายความยังไง? นายได้ไข่แล้วงั้นเหรอ?!


“แล้วคิดว่ายังไงกันล่ะ”

 




ก่อนหน้านี้สักครู่


หลังจากปิดการสื่อสารกับเดฮานส์แล้ว หนุ่มผมขี้เถ้าเสยผมของตัวเองเบาๆ อย่างเหนื่อยใจ ก่อนจะเบือนสายตาไปทางด้านหน้า


“ฉันคิดว่าการปล่อยจิตสังหารจะล่อพวกตัวใหญ่ๆมา ไม่คิดว่าจะเป็นพวกปลาซิวปลาสร้อย”


แฮ่ๆ กรรรรรร


เหล่าสัตว์อสูรต่างส่งเสียงขู่ชายในชุดเกราะเหล็กกันระงม ทว่านอกจากเจ้าตัวจะไม่สนใจแล้ว เรเทลยังเรียกอาวุธของตนออกมา กวาดมือไปเพียงครั้งเดียว สัตว์อสูรทั้งหลายต่างราบเป็นหน้ากลอง


หลังจากกำจัดพวกเลเวลน้อยๆไป 2-3 ครั้ง ในที่สุดตัวที่รอคอยก็ดาหน้ากันเข้ามา


“นี่น่าจะใช่นะ ระบบวิเคราะห์ นี่ใช่สัตว์อสูรที่มีไข่สีรุ้งรึเปล่า?” ติ๊ดๆ วงแหวนสีม่วงรอบดวงตากะพริบเบาๆก่อนจะนำสายตาโฟกัสไปที่เจ้าตัวเล็กสุดในกลุ่มสัตว์อสูรเหล่านั้น


Green Dwarf

พลังชีวิต: 100,000/100,000


“เครานั่นดูแย่มาก เจ้าแคระ” คนแคระหน้าตาดุร้ายแยกเขี้ยว “ที่เหลือนี่ลูกกระจ๊อกสินะ”


Flaming Ice shot


ทวนในมือเปลี่ยนเป็นแท่งน้ำแข็งก่อนจะแตกเป็นเสี่ยงๆพุ่งไปเสียบพวกลูกกระจ๊อกตายคาที่ หน้าต่างสีฟ้าเด้งขึ้นมาตรงหน้าแต่ชายหนุ่มต้องรีบปิดมันอย่างรวดเร็วเมื่อเจ้าคนแคระเอาค้อนอันใหญ่กระแทกพื้น เถาวัลย์เส้นใหญ่โผล่ขึ้นมาพร้อมกับเริ่มโจมตีก่อนทันที


“ออกมา Melting tear” ทวนยาวปรากฏขึ้นมาในกำมือ ลวดลายหยดน้ำสีฟ้าใสราวกับหยดน้ำตา ตัดกับใบมีดสีเทาคมกริบที่พร้อมจะสะบั้นสิ่งกีดขวางทุกอย่าง


หยาดน้ำตาที่หลอมละลาย


“เพลงทวนบทที่1” ดวงตาสีเทาดำหรี่ลง “เรื่องอะไรจะต้องคิดชื่อด้วยวะ”


ฉัวะ! เคร้ง!


เถาวัลย์เส้นหนึ่งถูกฟันขาด ก่อนที่อีกเส้นจะถูกเกราะเหล็กกั้นเอาไว้ เรเทลหมุนตัวไปฟันมันขาดเป็นสองท่อน ก่อนจะเคาะเจ้าเกราะเหล็กเบาๆ


“นายก็มีประโยชน์เหมือนกันนี่” เขาสูดลมหายใจ “เจ้าคนแคระ เลิกเล่นซักที เอาให้มันจบๆไปเลยดีกว่า”


ชายหนุ่มในชุดเกราะกระโดดตีลังกาลอยข้ามหัวคนแคระไปในพริบตา อีกฝ่ายรีบยกค้อนขึ้นตั้งรับด้านหลังตน ก่อนจะพบว่าในมือของเรเทลไม่มีทวน


ฉึก!


“เพลงทวนบทที่ช่างเถอะ ไม่เห็นจำเป็น” ชายหนุ่มยกมือดันแว่นก่อนจะนึกได้ว่าไม่มี “แกควรจะสังเกตรอบตัวมากกว่านี้นะ เจ้าโง่”


เมื่อกี้เรียกว่าเป็นเพลงทวนไม่ได้ด้วยซ้ำ เขาแค่ตีลังกาไปโผล่ด้านหลัง หลอกให้เจ้านั่นคิดว่าจะโจมตีจากด้านหลังมัน แต่จังหวะก่อนที่กระโดด เขาพุ่งทวนนั่นตรงดิ่งมาเรียบร้อยแล้ว ทำไมเจ้าคนแคระโง่นี่ถึงไม่เห็นน่ะเหรอ


“กรี๊ซซซซ” คนแคระกรีดร้อง แค่โดนแทงแค่นี้มันไม่ตายง่ายๆหรอก


“เอาแต่ใช้พลัง หัดใช้สมองบ้างนะ” มือที่เอื้อมไปจับปลายทวนกำแน่น


เปรี๊ยะๆๆๆๆ


เสียงบางอย่างดังลั่นในหัวอสูร มันรู้สึกเหมือนโดนไฟฟ้าแรงสูงช็อต ร่างทั้งร่างบวมเป่งก่อนจะระเบิดกระจัดกระจายเป็นชิ้นเนื้อ แน่นอนว่าเจ้าของทวนกางเวทย์ป้องกันไว้ทำให้เศษเนื้อพวกนั้นไม่ลอยมาติดตัวให้สกปรกแต่อย่างใด


“แค่อาศัยหลักการอัดประจุเข้าไปในร่างกาย Melting Tear น่ะเป็นตัวนำชั้นยอดเลยนะว่าแต่ทำไมฉันต้องเสียเวลาอธิบายให้กับศพของแกด้วยนะ”


ติ๊ง!


ยินดีด้วย!

ผู้เข้าสอบ เรเทล สังหาร Green Dwarf สำเร็จ!

ได้คะแนนพิเศษ: 30 (+40)

ได้รับ ไข่สีรุ้งระดับ S 1 ใบ

 

ติ๊ดๆ


ขณะกำลังเก็บไข่ เสียงคนติดต่อก็ดังเข้ามา


“ว่าไง”


“นายคงยังไม่ได้ไข่ล่ะสิ” เสียงจากปลายสายแลดูกวน “ฉันชนะนะเกมนี้ ฮ่าๆๆๆ”


“แน่ใจหรอ?” เรเทลเหลือบมองของในมือ


“หมายความยังไง? นายได้ไข่แล้วงั้นเหรอ?!


“แล้วคิดว่ายังไงกันล่ะ”ชายหนุ่มยิ้มมุมปาก “ไข่สีรุ้งที่ว่านี่ ใช่ไข่ที่สีเงินๆแต่เวลาโดนแสงแดดจะทอประกายสีรุ้งออกมาใช่รึเปล่า?”


“นายรู้ได้ไง? ไม่สิ นายต้องบลัฟกันแน่ๆ แน่จริงเอาบันทึกเวลามาดูกันเลยสิ ว่าใครได้ไข่ก่อนกัน”


“ย่อมได้แต่ฉันคงต้องขอเปลี่ยนเดิมพันนิดหน่อย”


“อะไร? เราตกลงกันแล้วนี่” เสียงจากอีกฟากเริ่มไม่สบอารมณ์


“ก็ใช่ แล้วถ้าเกิดเราเสมอกันล่ะเอาเป็นว่ากลับไปที่จุดนัดพบก่อนละกัน……เดฮานส์”


อ๊ะ! เดี๋ยวซี่ เมื่อกี้นายเรียกฉันว่าเดปิ๊บ!” เรเทลตัดสายทิ้งพร้อมกลับหัวเราะเบาๆ ก่อนจะมองต้นไม้ต้นหนึ่งเขม็ง


“ผมไม่รู้หรอกนะว่าคุณเป็นใคร แต่ขอคะแนนพิเศษเพิ่มอีกสักนิดคุณคงไม่ว่าอะไรหรอกมั้ง?”


ติ๊ง!


ยินดีด้วย! คุณพบอะไรบางอย่างเข้า

ได้คะแนนพิเศษ +10

ปล. บางครั้งคนเราก็ควรเก็บปากเก็บคำไว้นะคะ คุณอัศวินเพลิงกาฬ

ปล.2 ฝากบอกคุณเมจอัจฉริยะด้วยนะคะ ใครบางคนอยากให้เขาแสดงฝีมือมากกว่านี้หน่อย

 

“วุ่นวายจริง….” คิ้วขมวดเป็นปม “คุณก็ควรรูดซิปปิดปากกับเขาบ้างแหละ คุณ นางฟ้า


“ขอบคุณที่แนะนำนะคะ แต่คงไม่จำเป็น คิกๆ”


“ผมจะทำเป็นไม่ได้ยินคุณละกัน…..




100% ครบแล้วค่าาาา พร้อมกับเปิดตัวคู่จิ้นคู่ใหม่ที่ไม่ได้หลงเข้าไปในฮาเร็มพิศวง เปิดตัวแรงมาก เล่นเอาผอ.กับสองแฝดนี่ดับไปเลยยย

คู่นี้เค้าน่ารักค่ะ ชอบแอบมุมิๆกันลับหลังคนอื่น ต่อหน้าก็ชอบกัดกันหรอก แหมๆๆ

สำหรับตอนนี้ยืดเยื้อนิดนึง เพราะอยากจะโฟกัสไปที่แต่ละคน เพราะทั้งกลุ่มนี่ไม่ใช่ตัวละครใช้แล้วทิ้งนะคะ

ส่วนหน้าตัวละคร เข้าไปดูได้เลยค่ะ อ่านที่เขียนไว้ในหน้านั้นด้วยนะคะ

มีบางส่วนที่เปลี่ยนแปลง สำหรับคนที่เคยแวะเข้าไปดู เข้าไปดูใหม่ได้นะคะ คริสเพิ่มบางข้อมูลเข้าไป รวมถึงใส่คู่จิ้นเข้าไปด้วยค่ะ55555

สำหรับตอนหน้า ความค้างยังไม่จบ เราจะไปหาอีกสามสหายที่ยังหามอนไม่เจอนะคะ บายยยยยย

ทุกเม้นทุกโหวตคือกำลังใจของคนแต่งนะ จุ๊บๆ

Crytalsphere

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

420 ความคิดเห็น

  1. #49 mothergod (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 18:55
    จะเอาฉากหวานของเซเซน้อยยยย
    #49
    0
  2. #48 poompooi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 18:19
    จีบกันหลังไมค์สินะ คึคึคึ แอบมุ้งมิ้งกัน2 คน ผ.อ.!!! นายไปเซโรว์มาหรอออ คึคึคึ มาต่อไวๆนะไรท์
    #48
    0
  3. #47 คนบ้าหลุดโลก (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 18:08
    เมนูไข่จะเป็นอะไรหว่า
    #47
    0
  4. #46 eyelove123 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 18:03
    เดฮานกับเรเทลนี่ยังไงๆอิอิ
    #46
    0
  5. #45 a-dark-devil (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 17:20
    อุปกรณ์สื่อสารสารพัดประโยชน์ คึคึ ><
    #45
    0
  6. #44 jiji-love (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 15:22
    อุปกรณ์สื่อสาร อย่างฮาอ่ะ 5555+++
    #44
    0
  7. #43 poompooi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 14:46
    หายไปนานมากกกกก แอบกลัวเลิกแต่งนะเนี่ย~~~ อุปกรณ์สื่อสารนิฮามากอ่ะ555
    #43
    1
    • #43-1 crystal-sphere(จากตอนที่ 9)
      23 พฤษภาคม 2559 / 17:35
      หายไปนี่วุ่นๆกับธุระส่วนตัวนิดหน่อยค่ะ (+พล็อตตันด้วย5555)
      #43-1