Zero attraction ช่วยสนใจผมน้อยๆลงหน่อยเถอะครับ (Yaoi/ BL , Harem)

ตอนที่ 8 : ตอนพิเศษคั่นเวลา วันๆของลี่จังก็เป็นอย่างนี้แหละ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,792
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    12 มิ.ย. 59

ขอลงตอนพิเศษคั่นเวลาก่อนนะคะ
เพราะมีผู้อ่านแจ้งเข้ามาว่าหน้าแนะนำตัวละครเปิดดูรูปไม่ได้ ดังนั้นคริสเลยกะจะเปลี่ยนเป็นรูปภาพธรรมดาไปเลย
แต่คงต้องใช้เวลาในการหารูปซักพัก หรือถ้าหาไม่ได้อาจจะต้องหาวิธีอื่น (ไม่น่าคิดคาแรคเตอร์ยากเลยฉัน) จึงทำให้ไม่ได้ไปแต่งต่อเลยยย ตอนนี้ก็ลงหมดสต๊อกละด้วย//เข่าทรุด
เพื่อเป็นการไถ่โทษ เอาตอนพิเศษที่เคยแต่งเล่นๆมาลงไว้ก่อนค่ะ


Special story
วันๆของลี่จังก็เป็นอย่างนี้แหละ



เรามาทำความรู้จักกับลี่จังผู้น่ารักกันก่อนดีกว่า

ลี่จังเป็นสไลม์...สีชมพูด้วยนะ

คนอาจคิดว่าลี่จังเป็นเด็กผู้หญิง ด้วยเส้นผมเป็นแผ่นคล้ายเจลสีชมพูใสๆหวานแหววนั่น รวมไปถึงดวงตากลมโตสีแดงอ่อนๆ แก้มยุ้ยๆสีชมพูระเรื่อ ส่วนสูงที่พอๆกับเด็กทั่วไป จึงไม่แปลกเลยที่จะโดนจับใส่กระโปรงบ่อยๆ

แต่ความจริง ลี่จังเป็นเด็ก "ผู้ชาย" นะ ไม่สิ ต้องเรียกว่าสไลม์ เพศผู้ ต่างหากล่ะ

"ลี่จังงง มอร์นิ่งงงงงงง"

วันนี่ก็เป็นวันธรรมดาวันหนึ่งในบ้านสัตว์เลี้ยงแสนสุข จะเรียกว่าบ้านสัตวเลี้ยงเดี๋ยวคนจะนึกไปถึงบ้านสุนัข เอาเป็นว่าลี่จังขอเรียกว่า Home sweet home ของเหล่าตัวปุกปุยละกัน

"ลี่จังงงงงงงงงง อยู่ไหนอ่ะะะะ"

เปลือกตาใสๆของลี่จังกะพริบถี่ๆ สู้แสงที่แยงตาเข้ามาจากหน้าต่าง สไลม์ตัวน้อยบิดขี้เกียจ ใช่ สไลม์ ตอนลี่จังนอนลี่จังชอบที่จะแปลงร่างกลับเป็นวุ้นสีชมพูใสๆมากกว่าร่างเด็กผู้ชายของตัวเอง

"ฮือออ ลี่จังงง...." เสียงที่รบกวนการนอนของลี่จังเบาลงเรื่อยๆ สไลม์ตัวน้อยสลัดผ้าห่มออกจากตัว โดดดึ๋งๆลงจากเตียง และเดินไปเปิดประตู

หลังบานประตู ชายหนุ่มวัยราวๆ 18-19 ปี กำลังคุกเข่าทำท่า OTL อยู่กับพื้น เส้นผมสีคาราเมลยุ่งเหยิงพันกันจนฟูฟ่องเหมือนขนมสายไหม ทันทีที่เสียงประตูเปิดออก เจ้าตัวก็รีบดีดตัวขึ้นมาทันที

"ลี่จัง! ตื่นแล้วหรอ วันนี้มีตลาดของพวกคาราวานพ่อค้าเร่ในเมือง ไปเที่ยวกันนะ นะๆๆๆ"

ดวงตาสีแดงอ่อนสบตากับดวงตาอีกคู่สีเดียวกันแต่เข้มกว่า อีกฝ่ายยิ้มกว้างพร้อมโดดเข้ามากอดวุ้นน้อยแน่น

ปุ้ง!

สไลม์สีชมพูเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์เพื่อให้คนตัวใหญ่กว่ากอดได้สะดวก เด็กชายเอียงคอมองนาฬิกาที่ติดอยู่ที่ผนัง เอ๋? เพิ่งจะบ่ายเอง ปกติลี่จังตื่นตอนเย็นๆที่มาม๊ากลับมาโน่น

"พี่ปิ๊ปโป้ ลี่จังจะนอน..."

"น้าๆๆๆๆ ไปเที่ยวเป็นเพื่อนพี่หน่อยนะ เห็นว่าขบวนคาราวานขบวนนี้มาจากทะเลทรายไร้ขอบเขตเลยนะ ต้องมีของแปลกๆเยอะแยะแน่เลย นี่ตาแก่ให้เงินพี่มาเยอะเลยนะ!" ว่าแล้วก็เขย่าถุงเงินที่ดูจะหนักไม่เบาไปมา เสียงกระทบกันของเหรียญทำให้ลี่จังแอบนึกไปถึง ผู้วิเศษผมม่วงคนนั้นไม่ได้

แลดูตามใจกันจังเลยแฮะ.... ลี่จังคิดในใจ (ไม่ได้ดูตัวเองเล้ยยย)

"งั้นไปก็ได้...แต่พี่ปิ๊ปโป้ต้องเลี้ยงขนมลี่จังนะ"

"งั้นไปกันเลยยยยย" เดี๋ยวสิพี่ปิ๊ปโป้ ลี่จังยังไม่ได้แปรงฟันเลยนะ?




"จะไปไหนกัน เจ้าหัวฟู"

เสียงทุ้มๆ เอ่ยขัดจังหวะสองร่างที่กำลังจะเดินออกจากบ้าน ลี่จังชะโงกหัวมองจากด้านหลังของ 'เจ้าหัวฟู' ของเจ้าของเสียงนั้น ก่อนจะกระโดดดึ๋งร้องตะโกนเสียงใส

"พี่เครอส! พี่ปิ๊ปโป้ชวนไปเที่ยว!"

ชายหนุ่มร่างสูงหรี่ตาคมกริบลง ดวงตาสีน้ำตาลไหม้แทบจะสาดแสงไปยังคนที่อยู่เบื้องหน้า เรือนผมสีโอโรสที่ทิ้งตัวยาวไปถึงกลางหลังเริ่มขยับเบาๆ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเข็มสีเดียวกันกับเส้นผมนับร้อยพุ่งตรงไปที่หนุ่มหัวฟูทันที

"แว้กกก! อย่านะ เคคคคค ใจเย็นก่อนนนน เดี๋ยวเค้าพาเคไปด้วยยยย จ้ากกก"

ปิ๊ปโป้กระโดดหลบเข็มล็อตแรกที่พุ่งตรงเข้ามาอย่างหวุดหวิด ก่อนจะเอี้ยวตัวหลบเข็มอีกหลายสิบอันที่ลอบจู่โจมด้านข้าง สุดท้ายก็กระโดดตีลังกาหลบเข็มที่ใหญ่พอๆกับเสาเข็มที่พุ่งมาจากด้านหลังอย่างฉิวเฉียด

ลี่จังรีบเข้าไปห้าม กลัวไม่มีคนพาไปเที่ยว(และเลี้ยงขนม) เด็กชายปรี่เข้าไปคล้องแขนคนตัวใหญ่และ...เกาะแน่น

"ทำอะไรนะลี่" เครอสยกต้นแขนที่มีเจ้าตัวเล็กเกาะไว้ และด้วยส่วนสูงที่ต่างกันมากกก ทำให้เด็กชายแกว่งไปมาเหมือนเล่นโหนบาร์

"อย่าแกล้งพี่ปิ๊ปโป้เค้าเลยฮะ เค้าอุตส่าห์มาหาลี่จังตั้งแต่เช้า (?) แถมสัญญาว่าจะเลี้ยงขนมลี่จังด้วย พี่เครอสก็ไปด้วยกันนะฮะ" ตากลมโตกะพริบปริบๆ อย่างออดอ้อน เครอสมองอยู่ครู่หนึ่งจึงถอนหายใจแรงๆ

"ตามใจ"

"ไชโยยยยย เคเคน่ารักที่สุดเลย" ฉึก! เจ้าก้อนฟูที่ไร้บทไปนานตะโกนขึ้นมาก่อนจะ...โดนเข็มอันใหญ่โผล่มาแทงลงไปนอนดับอนาถ

ลี่จังขอไว้อาลัยให้พี่ปิ๊ปโป้ 3 วิ...ไม่สิ พี่ปิ๊ปโป้ยังตายไม่ได้นะ ยังไม่ได้เลี้ยงขนมลี่จังเลย

"อย่าโอ้เอ้ ไปกันได้แล้ว" คนตัวใหญ่สุดจับขาข้างหนึ่งของศพ(?) แล้วลากออกไปอย่างรวดเร็ว

งั้นลี่จังก็ไปบ้างดีกว่าเนอะ




เย็นวันนี้ก็เป็นเย็นวันธรรมดาวันหนึ่ง

แสงไฟหลากสีจากโคมไฟที่ห้อยเรียงรายกับอาคารตึกรามบ้านช่องทำให้บรรยากาศในยามเย็นใกล้จะค่ำของเมืองเฮเลเนียสแห่งนี้ดูมีมนต์ขลัง ผู้คนมากหน้าหลายตากำลังให้ความสนใจกับขบวนรถที่จอดอยู่บริเวณกลางจัตุรัสกลางเมือง สินค้าแปลกๆและหายากถูกขายโดยฝีมือพ่อค้าแม่ค้าผิวสีแทน บางจุดก็มีพวกวณิพกพเนจรนั่งเล่นเครื่องดนตรีรูปร่างแปลกตาให้ได้ชม

"อู้หู~~ อันนี้ดูน่ากินจังเลยลี่จัง คุณลุงคร้าบบบ อันนี้ขายเท่าไหร่หรอครับ"

"โอ้! คุณลูกค้าตาถึงมากขอรับ นี่คือเนื้อจิ้งจกทะเลทราย หายากมากเลยนะขอรับ เสนอขายในราคาเพียง 100000 เหรียญเท่านั้นน"

"ว้าวน่าสนใจมาก งั้นผมขอสอง---" ผัวะ!!!

ลี่จังมองภาพตรงหน้าอย่างงงๆ เมื่อกี้พี่ปิ๊ปโป้กำลังเล่นตลก (?) กับพ่อค้าหนวดงามคนนั้นอยู่เลย จู่ๆ คนที่มาด้วยกันก็เดินตรงเข้าไปตบหัวฟูๆนั่นซะทิ่ม

"พ่อค้า...ของพรรค์นี้น่ะหรอจิ้งจกทะเลทราย ฉันว่ามันน่าจะเป็นจิ้งเหลนธรรมดาๆมากกว่า มาหลอกขายกันแบบนี้...อยากตายรึไง?"

นัยน์ตาสีน้ำตาลไหม้กดต่ำ ไอทะมึนบางอย่างแผ่ออกมาจากเจ้าตัวจนพ่อค้าหน้าหนวดตัวสั่น รีบเก็บข้าวของที่วางๆอยู่ก่อนจะขับรถหนีไปภายในพริบตา ทิ้งไว้เพียงฝุ่นที่ฟุ้งขึ้นมาจนลี่จังจามเสียงดัง

"ฮัดเช้ย!" "ลี่จังเป็นไรรึเปล่าา?? เป็นไข้? แพ้อากาศ? ผื่นขึ้นมั้ย มึนหัวรึเปล่าาา"

"แกควรจะเงียบปากได้แล้วนะ เจ้าหัวฟู ลี่ไม่ได้เป็นอะไร แค่จามเพราะฝุ่น"

"งื้อออ เค้าแค่เป็นห่วงลี่จังเอง เคหึงเค้าหรอ คิกคิก"

"แกจะหุบปากเองหรืออยากจะไม่มีปากให้หุบ ไอ้หัวหยิกหย็อง!"

"ว้ายยย เค้าไม่พูดแล้ว ใช้หัวใจเราก็สื่อสารกันได้ใช่มะ ลี่จางงง"

ลี่จังมองผู้ใหญ่สองคนเดินตีคู่กันไปนำหน้าตน เสียงที่ใช้เถียงกันไม่ได้เบาเลยสักนิด เลยทำให้ผู้คนที่เดินไปมาต่างก็หยุดหันมามองกันเป็นแถว โดยเฉพาะเมื่อยิ่งเห็นหน้าตาคณะสัตว์โลกน่ารักแล้ว...

"วัยรุ่นนี่มันดีจริงๆเลยนะ" "กรี๊ดดด คนไหนสามี คนไหนภรรยากันแน่เนี่ย" "หนูๆ กินน้ำตาลปั้นมั้ยจ๊ะ?"

เสียงสุดท้ายทำให้เด็กชายหันไปมองชายแก่คนหนึ่งในผ้าโพกหัวสีแดงเข้ม ด้านหน้าเป็นโต๊ะสำหรับนั่งปั้นน้ำตาลปั้น ลี่จังทำตาวาว หันไปมองสองคู่ชู้ชื้น(?) เห็นว่ายังยืนเถียงกันอยู่จึงรีบเดินเข้าไปดูน้ำตาลปั้นก่อน

"มันคืออะไรหรอฮะ คุณลุง ไอน้ำตาลปั้นอะไรเนี่ย"

"น้ำตาลปั้นก็คือขนมหวานๆที่เอาน้ำตาลมาหลอมแล้วขึ้นเป็นรูปสวยๆพวกนี้ไงล่ะคุณหนู สนใจรับซักชิ้นมั้ยล่ะ?" เขาชี้ไปยังแท่งไม้ที่มีรูปปั้นสีสวยๆหลากหลายรูปแบบ ลี่จังพยักหน้าแรงๆแล้วถาม

"ปั้นเป็นรูปอะไรก็ได้ใช่มั้ยฮะ"

"ตามใจคุณหนูเลย ลุงปั้นได้ทุกอย่างเลยล่ะ" คนขายหัวเราะเบาๆกับท่าทีน่าเอ็นดูนั่น

"งั้นปั้นเป็นสไลม์ เอาสีชมพูนะฮะ แล้วก็...เอ่อ..." เจ้าตัวเล็กล้วงลงไปในกระเป๋ากระโปรง ก่อนจะส่งรูปบางอย่างให้อีกฝ่ายดู

"เอาแบบนี้ด้วยฮะ เอาให้เหมือนเลยนะฮะ คุณลุง"

"เชื่อมือลุงได้เลย"




"ลี่จังหายไปไหนละเนี่ย..."
ชายหนุ่มผมสีคาราเมลกวาดตามองไปรอบๆ เมื่อสักครู่เขายังยืนอยู่กัน 3 คนแท้ๆ คลาดสายตาแวบเดียว เจ้าตัวเล็กวิ่งหายไปไหนก็ไม่รู้ ยิ่งตัวเล็กๆอยู่ แล้วจะหาเจอมั้ยเนี่ย

"เพราะแกแท้ๆเลยเชียว เจ้าหัวฟู" คนข้างเริ่มยกที่สอง "กลับบ้านไป...เตรียมตัว 'โดน' ได้เลย" เสียงฟันกระทบกันกรอดๆแทรกเข้ามา

"ใจเย็นๆน่า ลี่จังไม่ได้หายไปไหนหรอก...อ๊ะ นั่นไง!" นิ้วเรียวชี้ไปทางเด็กชายที่วิ่งด๊อกแด๊กเข้ามา ในมือถืออะไรบางอย่างที่เป็นแท่งๆ ส่วนบนถูกหุ้มไว้ด้วยถุงกระดาษสีน้ำตาลทำให้มองไม่เห็นของที่อยู่ภายใน

"ไปไหนมาลี่ ถ้าโดนลักพาตัวไปจะทำยังไง อีกอย่าง..." ลี่จังยกมือส่งสัญญาณให้เครอสหยุดพูดก่อนจะดึงมือทั้งสองคนเข้ามาใกล้ๆ

"นี่ๆ พี่ปิ๊ปโป้ พี่เครอส เมื่อกี้ลี่จังไปซื้อไอ้นี่มา คุณลุงเค้าทำได้จริงๆด้วย" ดวงตากลมโตสีแดงเรื่อๆพราวระยับ สองมือค่อยๆแกถุงกระดาษออกก่อนจะหยิบไม้แท่งแรกออกมา

น้ำตาลปั้นสีชมพูใสสะท้อนแสงอาทิตย์ยามเย็นจนกลายเป็นสีชมพูอมส้ม สไลม์ตัวขนาดเท่าฝ่ามือเรียกสายตา 2 คู่ให้มองอย่างเอ็นดู แต่ปากที่เตรียมจะชมกลับต้องปิดลงเมื่อเจ้าตัวเล็กดึงไม้แท่งต่อมา

"นี่มัน..." ปิ๊ปโป้อึ้งไปครู่ใหญ่ มองน้ำตาลปั้นสีคล้ายกับสีผมตัวเอง ไม่สิ นี่มันเป็นรูปตัวเขาในเวอร์ชั่นเจ้าตัวกลมๆเลยนี่นา

"ส่วนนี่...ฉันงั้นเหรอ?" ฝั่งเครอสเองก็จ้องเขม็งมองน้ำตาลปั้นรูปตัวเองที่คล้ายกับตุ๊กตายัดนุ่น ใบหน้าเริ่มขึ้นสีจางๆ

"ลี่จังเอารูปให้คุณลุงดู แล้วให้คุณลุงปั้นให้ แค่นี้เราก็มีน้ำตาลปั้นเป็นของตัวเองทุกคนแล้ว เย่!" เด็กชายกระโดดดึ๋ง

"อ่า...ขอบคุณนะลี่จัง วันนี้พี่มีความสุขที่สุดเล้ยยยย" พี่ชายหัวฟูก็กระโดดดึ๋ง

"ขอบคุณ" เครอสรับน้ำตาลปั้นมาก่อนจะ....เลียมัน

"อ๊าาาา นั่นมันน้ำตาลปั้นรูปชั้นนะ เคเคบ้าที่สุดดดด!!" พร้อมกับเสียงโหยหวนที่ดังก้อง....

The end
.
.
.
.
.
.
.
หรอ ฮุฮุ

หลังจากนั้น>>

ลี่จังนั่งมองน้ำตาลปั้นอันใหม่ที่มาม้าทำให้ ส่วนอันเก่ากินไปแล้ว (ในคำเดียวด้วย)

อันนี้ดูเหมือนลี่จังมากกกก ไม่มีไม้เสียบด้วยเพราะมาม๊าเสกขึ้นมาเลย

หมุนไปหมุนมา ก็เผลอทำหลุดมือตกลงพื้น แต่ด้วยเป็นของที่มาม้าเสก ความทนทานจึงมากกว่าน้ำตาลปั้นทั่วไป มันเลยไม่แตก นอกจากนั้นยังกลิ้งหลุนๆไปทางประตูห้องพี่ปิ๊ปโป้ซะด้วย

ลี่จังรีบวิ่งตามไปเก็บ จังหวะนั้น เสียงบางอย่างก็ลอดออกมา

"อื้อออ เบาๆ..."

รอยแง้มประตูกว้างพอที่ลี่จังจะมองเข้าไปได้ ในห้องมีคน 2 คนนอนอยู่บนเตียง

"นายคงไม่รู้...เมื่อวานฉันโดนเจ้าเด็กตาเขียวเล่นซะอ่วมขนาดไหน การนั่งฟังมันเทศน์ร่วม 4 ชั่วโมงไม่ใช่อะไรเล็กน้อยสักเท่าไหร่ ในขนาดที่แก....ไปนั่งออดอ้อนเซโรว์อย่างน่าหมั่นไส้"

"อ่าาาา~ เค้าขอโทษ ตัวเองอย่าทำเค้าเลยนะ เค้าขอร้องงง" เสียงเอื่อยๆค่อยๆเบาลงเรื่อยๆ

"คงต้อง 'ทำโทษ' กันหน่อยแล้วล่ะ ทีหลังจะได้ไม่ต้องมาวุ่นวายลี่อีก เซโรว์อุตส่าห์ฝากฉันให้ดูแล แต่ทุกครั้งที่มีเรื่องมันก็เริ่มมาจากนายตลอดนี่"

"คือ คือ อ๊าาา อย่ากัด เจ็บนะ"

"จะทำจนพรุ่งนี้ลุกไม่ขึ้นเลย หึหึ"

ลี่จังรับชมภาพและเสียงอย่างได้อรรถรส หืม? ใครว่าลี่จังแปลก ไม่สงสัยไม่ตกใจเลย ก็จะให้ลี่จังตกใจได้ยังไง บางวันที่ลี่จังไปขลุกอยู่กับมาม้าก็เจอเหล่าปะป๊ามาลากมาม๊าเข้าห้องเหมือนกัน เพราะงั้นลี่จังไม่ยุ่งดีกว่า

และนี่ก็คืออีกวันธรรมดาๆวันหนึ่งของลี่จังจ้า

The End จริงๆล่ะ

ตอนต่อไป พบกันเมื่อชาติต้องการนะคะ (และคนแต่งลุกจากที่นอนได้ คร่อก)

Crystalsphere




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

420 ความคิดเห็น

  1. #418 Wongbandit (@Wongbandit) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 16:19
    ลี่จังนว๊องกวนตรีนมว๊ากssss
    #418
    0
  2. #362 jsanghud (@jsanghud) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 19:20
    อร๊ายยย ทำอะไรกันอ่ะตัวเธอ เเถมปะป๊ากับมาม๊ายัง.....(?!)
    #362
    0
  3. #348 BL_Bualalissa (@BL_Bualalissa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 21:12
    พวกนายทำอันใดกันน่ะ กุอย่างเป็นลี่จังไปนั่งดูฉากชีวิตประจำวัน(?)บ้างจัง
    #348
    0
  4. #339 ยุน ซารัง (@fm-project) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 14:56
    ปะป๊าคือใคร!?!
    #339
    0
  5. #296 readerRoma (@readerRoma) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 08:51
    โอ้ยย อ้ากกก กรีสสสส ฟหกสดวสก฿@&&36'-9;&5@7?(:!3-7!+6':*#+(9-+"'โรมเอใจคอบ่ดีเลยก่ะะะ
    #296
    0
  6. #283 Chëetαн´ (@honey-candy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 09:18
    กรี๊ดดดด ฮาเร็มอันล้ำค่า
    ลี่จังไม่เหงาใช่ไหมลูก
    #283
    0
  7. #158 poppuly2 (@poppuly2) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 16:52
    วันธรรมดามากหนูเอ้ยยนนนนนนนนนน
    #158
    0
  8. #92 saiikun (@patiya) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 21:18
    เหล่าปะป๊า
    ฮาเร็มสินะ
    ว่าแต่สองคน(ตัว)เป็นคู่ที่น่ารักจริงๆ 
    #92
    0
  9. #80 mint2002 (@mint2002) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 18:39
    ความรักอันสุดเร่าร้อนของสัตว์โลกแสนน่ารัก (ยกเว้นลี่จังเด็กใสๆไว้คนนึง) เราขอลี่จังได้ไหมอ่ะน่าร้ากกกกกก #รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นอีป้าโรคจิต55555
    #80
    0
  10. #42 Say. (@a-dark-devil) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 14:41
    อั้ยยะ ติดตามๆ ><
    #42
    0
  11. #36 mothergod (@mothergod) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2559 / 21:59
    หนึ่งในนั้น คือ ผู้อำนวยการโรงเรียน555
    #36
    0
  12. #35 จีจี้ซัง (@jiji-love) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2559 / 21:19
    ละ...เหล่าป๋ะป๋า?!
    ฮาเร็ม!!! กริ๊ดดดดดดดดด!!!
    #35
    0
  13. #26 Dark Diamond (@hokange) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2559 / 08:23
    ไรท์จ๋าาาาา มาต่อเร็ว ๆ น้าาา อ่านรวดเดียวถึงตอนนี้เลย ชอบมาก เนื้อเรื่องน่ารักดีอ่ะ ^?^
    #26
    0
  14. #25 Silvercode (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 17:27
    เหล่าป๋าป๊า???? //^// อร๊ายยยยยยยยย

    คิดตามต่อไปค่ะ สู้ๆนะ
    #25
    0
  15. #24 Zero-b (@korinasai) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 17:02
    เรื่องรูป ถ้าอยากได้รูปธรรมดา ใช้รูปที่คนเขียนสร้างไว้ก็ได้ค่ะ
    โดนให้เปิดรูปเคลื่อนไหวที่คนเขียนสร้างไว้ กดปรื้นสะกรีน(มันจะถ่ายรูปหน้าจอ)
    เข้าโปรแกรม print แล้วกดวาง ตัดรูปเฉพาะส่วนที่ต้องการ เซฟ แค่นี้ก็เรียบร้อยแล้วค่ะ
    #24
    1
    • #24-1 sphere4meduza (@crystal-sphere) (จากตอนที่ 8)
      20 พฤษภาคม 2559 / 17:45
      ขอบคุณมากนะคะ แต่อาจจะเปลี่ยนไปเป็นรูปธรรมดาไปเลยค่ะหลังจากนี้ เพราะอาจจะไม่มีเวลาทำdream selfyแล้วด้วยน่ะค่ะ
      #24-1
  16. #23 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 15:24
    ใครคือป่าป๋าหนู มาบอกป้าก่อนนนนนน
    #23
    2
    • #23-1 sphere4meduza (@crystal-sphere) (จากตอนที่ 8)
      19 พฤษภาคม 2559 / 16:36
      "เหล่า" ปะป๊าด้วยค่ะอย่าลืม5555
      #23-1