Zero attraction ช่วยสนใจผมน้อยๆลงหน่อยเถอะครับ (Yaoi/ BL , Harem)

ตอนที่ 14 : การเป็นคนธรรมดาข้อที่ 10 นานๆทีต้องหาเวลาว่างทำกิจกรรมหรรษา?! (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,449
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    10 มิ.ย. 59




การเป็นคนธรรมดาข้อที่ 10 นานๆทีต้องหาเวลาว่างทำกิจกรรมหรรษา?!

หะ หะ หะ หรรษาบ้าอะไรล่ะ?!


คุณเคยรู้จักคำว่า “ตลาดมืด” บ้างไหม


คำจำกัดความของตลาดมืดคือแหล่งที่คนผิดกฎหมายนำสิ่งผิดกฎหมายมาขายหรือประมูลกัน ส่วนมากเป็นสถานที่ที่เด็กดีไม่ควรย่างกรายเข้าไปเด็ดขาด


แต่ทุกตลาดมืดย่อมมีกฎของมัน


ตลาดมืดแห่งเมืองเฮเลเนียสเองก็มีเช่นกัน


ป้ายที่ทุกคนถือจะเป็นตัวบ่งบอกถึงลำดับนั้น


ป้ายสีดำ คือ บุคคลทั่วไป


ป้ายสีเทาอ่อน คือ พ่อค้าแม่ค้าทั่วไป


ป้ายสีฟ้า คือ นักประมูล


ป้ายสีเหลือง คือ พวกนักล่าที่นำสินค้ามาส่ง


ป้ายสีแดงคือผู้มีอำนาจ


ป้ายสีขาวคือผู้คุ้มกัน


แต่เหนือสิ่งอื่นใด มีคนบางจำพวกที่อยู่เหนือกฎของตลาดมืด ไม่ใช่ว่าไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่ง แต่เพราะการเข้าไปยุ่งทำให้คนเป็นมากมายต้องกลายเป็นคนตายมาแล้วหลายชีวิต


นั่นคือพวกไร้ป้าย


 




ผมว่าต้องมีการเข้าใจอะไรผิดแน่ๆ


หยีตามองลองหมวกของเสื้อคลุมสีเทาที่ใส่อยู่ออกไป ความสับสนก็บังเกิดขึ้นในใจ


ตลาดมืด? ไม่ใช่ว่าตลาดมืดมันต้องมืดๆทึมๆสมชื่อไม่ใช่เหรอ แล้วตลาดที่เปิดไฟสว่างจ้านี่มันคืออะไร?! นี่ยิ่งกว่าตลาดข้างนอกอีกนะ


แล้วบรรยากาศเหมือนตลาดสดนี่คืออะไร?? แล้วยังไม่นับว่าพวกพ่อค้าแม่ค้านั่งจับกลุ่มคุยแบบไม่สนใจลูกค้าเลยด้วย


สิ่งหนึ่งที่แตกต่างจากตลาดทั่วไปคือพวกพ่อค้าแม่ค้าไม่มีการเรียกลูกค้าเลย พวกเขาแค่รอคนในเสื้อคลุมเดินเข้าไปนิ่งๆแล้วค่อยขาย นอกจากนี้ยังมีประตูแปลกๆตามตัวอาคารมากมายที่ไม่รู้ว่าเปิดไปแล้วจะหลงไปมิติไหนรึเปล่าเต็มไปหมด


“ทางนี้ เซโรว์ หลบทางพวกตัวใหญ่ๆนั่นหน่อย”


ผมโดนซาวด์ดึงหลบกลุ่มชายฉกรรจ์กลุ่มใหญ่ที่เดินผ่ากลางอย่างไม่เกรงใจใคร ป้ายสีเหลืองที่ห้อยอยู่โชว์เด่นหราว่าเป็นพวกนักล่า แน่นอนว่าตามหลังพวกนั้นมาก็เป็นกรงที่ถูกผ้าคลุมปิดจนมิด


“หึ....” เสียงคนข้างตัวดังขึ้นเบาๆ “พวกขยะทั้งนั้น สัตว์อสูรพวกนั้น....”


สัตว์อสูร? ตลาดมืดนี่มีของต้องห้ามพวกนี้ขายด้วยเหรอนี่ ผมมองพวกเขาเดินไปจนลับสายตา ดึงสายตากลับมา ซาวด์ที่อยู่ข้างตัวกลับเดินไปหาชายหนุ่มพ่อค้าคนหนึ่ง


“ชิ้นนี้ราคาเท่าไหร่” มือเอื้อมไปหยิบสร้อยคอที่เป็นจี้สีแดงหม่นทรงข้าวหลามตัดขึ้นมา นัยน์ตาสีเขียวมองลอดผ้าคลุมออกไปสบตากับพ่อค้าที่นั่งอืดอยู่บนเก้าอี้


200,000 เหรียญทอง” อีกฝ่ายบอกแบบไม่ใส่ใจเท่าไหร่ ราคามันแพงหูฉี่ไปไหมครับ 200,000 เหรียญทองนี่พอซื้อห้องในโรงแรมห้าดาวหนึ่งคืนได้เลยทีเดียว


“ดีล(Deal)” ซาวด์ชะโงกหน้าเข้าไปเล็กน้อย ชายผ้าคลุมบังถุงเงินที่เอาออกมา “อีกอย่าง...ผมมีเรื่องจะถามนิดหน่อย”


“ร้านนี้ไม่ขายข่าว ตรงไปบาร์นู่นไป” พ่อค้าหรี่ตาส่งเสียงเข้ม ในขณะที่ซาวด์หัวเราะเบาๆ


“ไม่เอาน่า...แค่ถามทางนิดหน่อยเอง” มือสะบัดของบางอย่างไปข้างหน้า ด้านพ่อค้าหนุ่มกลับรับได้อย่างพอดี


"ผมกำลังหาร้าน 'ขายของเล่นสำหรับผู้ใหญ่' อยู่น่ะครับ ไม่ทราบว่าไปทางไหนครับ"


พ่อค้าผิวปากวิ้ว มือลูบไรหนวดของตัวเองเบาๆ เดี๋ยวนะครับ! ไอ้ “ของเล่นสำหรับผู้ใหญ่” นี่คงไม่ได้หมายความถึงของอย่างนั้นจริงๆใช่ไหม???


ผมไม่ได้ใสซื่อนะ(?) พวกลุงๆในร้าน เดียร์โฟลว ชอบคุยกันเรื่องห่ามๆจะตายไป (หากพวกคุณจำร้านนี้กันไม่ได้ ผมแนะนำให้ลองย้อนกลับไปดูนะ) แต่ผม...ผมเพิ่งรู้ว่ามีร้านสำหรับของอย่างว่าแบบนั้นด้วย โอยยย ซาวด์ รสนิยมนายน่ากลัวเกินไปแล้ว


“สีชมพู ม่วง แดง หรือ ดำ ล่ะ”


“ชมพู” ฮะ ชมพู? มันคืออะไรอ่ะ ซาวด์ อธิบายฉันหน่อยสิ


“ใกล้ที่สุด ตรงไปถึงหัวมุม เลี้ยวซ้าย 2 รอบ เลี้ยวขวา 1 ยูเทิร์นกลับ ถ้าเดินเจอทางตันให้ย้อนกลับมาแล้วเข้าไปใหม่ พอครบ 3 รอบแล้วจะมีทางแยกขึ้นมา ให้นายเดินตรงไป เห็นป้ายชมพูเรืองแสงเมื่อไหร่แสดงว่านายถึงแล้ว”


“ขอบคุณครับ” ฟังจบแล้วรีบลากผมออกมาทันทีพร้อมกับสร้อยที่ซื้อมาเส้นนั้น ผมมองอีกฝ่ายงงๆ คือตอนนี้อยากรู้มากเลย ต้องอธิบายนะๆ


“มารยาทอย่างหนึ่งในการซื้อขายที่นี่ หากจะซื้อขายข่าวที่ไม่ใช่ในร้านเหล้า เราต้องอุดหนุนสิน้าของพวกเขาก่อน แล้วก็...ติดสินบนด้วยของที่เหมาะสมกับค่าข่าวครับ”


แล้ว ไอ้นั่นๆอ่ะ ชมพูม่วงแดงดำอะไรนั่น


“นั่นคือ ระดับของร้านน่ะครับ ใน วงการจะเป็นตัวจำแนกประเภทและความสามารถในการเข้าถึงครับ สีชมพูคือระดับต่ำสุด ไล่ขึ้นมาเป็นม่วง แดง แล้วก็ดำที่สูงสุด”


ผมว่าตลาดมืดนี่ใช้สีในการแบ่งชนชั้นดีเนอะ ลำบากในการจำความหมายของสีดี


เดินมาไม่รู้ถึงไหนแล้ว แต่คนข้างหน้าผมราวกับรู้ถิ่นดีทั้งๆที่เจ้าตัวเพิ่งเคยมาที่นี่เป็นครั้งแรก พาลากเข้าไปในซุ้มประตูเก่าๆก่อนจะชะงัก ผมเหลือกตาดูภาพตรงหน้าอย่างตกใจ


ร้านสวนสนุกหรรษา ยิปปี้ วู้ฮู~~ ยินดีต้อนรับ


พบกับสินค้าใหม่ล่าสุด หนวดพิศวง เครื่องเล่นที่จะทำให้คุณวูบวาบไปทั้งตัววว


สมัครบัตรสมาชิก รับไปเลย ส่วนลดในการซื้อผลิตภัณฑ์ 5000 เหรียญ เก็บสะสมแต้มแลกรับ ชุดเครื่องนอน จะนอนหรือไม่นอน ไปเลย 1 ชุด!!!


ป้ายสีชมพูติดไฟวิบวับพวกนี้คืออะไรกัน!


“เอาล่ะ เข้าไปกันเถอะครับ” จะให้ผมเข้าไปจริงๆเหรอ!


นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือนายเป็นคนอย่างนี้เองหรอกเหรอเนี่ยยย


ไม่นะ! ผมยังไม่พร้อม(???)


“ขอตรวจป้ายครับ” การ์ดหน้าเข้มยื่นตัวมาขวางทางเอาไว้ ซาวด์ยิ้มเรี่ยๆก่อนจะยื่นป้ายสีดำของตัวเองไป...พร้อมกับหินสีบางอย่างวางบนอุ้มมือใหญ่นั่น


ติดสินบนอีกแล้วเรอะ (เด็กดีไม่ควรเอาเยี่ยงอย่างนะครับ)


“ห้องหมายเลข 054 เข้าไปเลี้ยวขวา เชิญครับ” เปลี่ยนมานอบน้อมทันทีเลยนะเจ้าพวกการ์ดนี่


ผมเหลือบสายตามองทางเดินเงียบๆ หงุดหงิดเล็กๆที่เห็นสัตว์หลากหลายชนิดถูกสตาฟฟ์ประดับไว้ตามทางเดิน ช่างโหดร้ายจริงๆ


“ถึงแล้วครับ” ประตูเปิดเข้าไป ผมมองหา ของอย่างนั้น อ่าว ไม่ใช่ว่าเรามาที่นี่เพราะมันไม่ใช่เหรอ


“ของพวกนั้นที่คุณพูดถึงน่ะ หมายถึงไอ้นี่ใช่ไหม”


คนที่มาด้วยหยิบ แท่งอะไรบางอย่าง ขึ้นมา นี่ผมไม่ได้ล้อเล่นนะ ไม่ได้หลอกด้วย มันคือไอ้แท่งที่เขาไว้ยัดเบื้องล่างๆจริง! สีชมพูแหววอีกด้วย


“ยะ...อย่าเข้ามานะ” วินาทีนี้ตัวใครตัวมัน! หรือนี่จะเป็นฆาตกรรมในห้องปิดตายแล้วจริงๆ?!


“ความจริงคุณน่าจะสนใจกว่านะครับ...ว่าทำไมผมถึง อ่านใจ คุณได้” ร่างสูงโน้มตัวลงมากระซิบข้างหู เอ่อ ช่วยวางของในมือก่อนครับ ไม่...ไม่ต้องกดปุ่มให้มันสั่นอย่างน้านนนน


ครืดดดดดด


“ระ เรื่องนั้นฉันพอเดาได้” ผมเหลือบมองแท่งหรรษาสีชมพูสดอย่างไม่ไว้ใจ “สร้อยที่นายเพิ่งซื้อมา มันคงมีความสามารถในการอ่านใจคนที่ทำพันธะสัญญาด้วย ถ้าฉันจะ...จำไม่ผิดมันคือ หยดน้ำตาของโดโรธี ใช่ไหมล่ะ” การร่ายยาวขาดช่วงไปนิดเพราะต้องเอี้ยวตัวหลบแท่งสีชมพูที่โบกไปมา


เอ่อคือ นี่นายคิดว่าไอ้แท่งนั่นคืออะไร แท่งไฟเชียร์กีฬาเหรอไง? โบกอยู่ได้


“เก่งครับ แบบนี้ต้องให้รางวัล” พูดจบก็เอียงคอมาหอมแก้มผมอย่างรวดเร็วก่อนจะผละออก วางแท่งสีชมพูนั่นแล้วทิ้งตัวลงโซฟาอย่างสบายใจ


ทิ้งให้ผมยืนเหวอนิ่งๆอยู่คนเดียวไง


นี่แกใช่ซาวด์ตัวจริงรึเปล่าเนี่ย!!


สะบัดหัวแรงๆๆๆๆ เอาให้เหตุการณ์เมื่อกี้หลุดออกไปให้หมด


โอเค เรียบร้อย กลับมานิ่งเหมือนเดิมได้ล่ะ


“มานั่งสิครับ ที่นี่ไม่ใช่ร้านขายของอย่างที่คุณคิดหรอก” ซาวด์ตบเบาะเบาๆ “ถ้าคุณอยากรู้ ก็มาดูในจอนี่สิ” กวักมือเรียกผมเข้าไปใกล้


ผมมองจอเรืองแสงตรงหน้าอย่างบอกไม่ถูก รายชื่อของ สินค้า โผล่ขึ้นมาเป็นลำดับ บนมุมขวาล่างเขียนไว้ว่า จะเริ่มรอบต่อไปในอีก 2 นาที


“คุณรู้จัก กลาดิเอเตอร์ ไหม” ซาวด์เอ่ยยิ้มๆ “กลาดิเอเตอร์ก็คือนักสู้ที่สู้เพื่อชีวิต ชัยชนะ พวกเขาไม่สนหรอกว่าจะใช้วิธีอะไร ที่นี่เป็นเหมือนสนามสู้เถื่อนของนักสู้ใต้ดิน ไม่จำเป็นต้องเปิดเผยตัวตน กำไรส่วนใหญ่มาจากการพนัน และแน่นอน...มีคนจำนวนหนึ่งถูกจับมาเพื่อสู้ ไม่ว่าแพ้หรือชนะ หากต้องตาผู้ชมที่มีอำนาจ พวกเขาก็จะซื้อตัวไป...” นัยน์ตาสีเขียวหม่นลงเล็กน้อย


สรุปง่ายๆ ที่นี่คือสนามเถื่อน ที่มีทั้งการพนันและการซื้อขายทาสด้วยสินะ


“ถูกต้อง” คนตัวสูงกว่าพยักหน้า “ผมมาก็เพื่อสังเกตการณ์บางอย่างนิดหน่อย ที่นี่เหมือนจะมีเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดาเท่าไหร่”


นี่นายเป็นสายมือปราบอธรรมรึไงกัน


“เปล่าครับ ฮะๆๆ คุณช่วยเอ่ยปากพูดกับผมหน่อยเถอะ แบบนี้มันเหมือนผมคุยคนเดียวเลย”


ไม่เป็นไรหรอกน่า ยังไงก็อยู่กันแค่สองคน......ไม่สิ


มีคนแอบดูสินะ คงจะเป็นระบบรักษาความปลอดภัยอย่างหนึ่ง มิน่านายถึงยังไม่เอาหมวกคลุมหน้าออก


“อีกอย่างหนึ่ง....ใช่ว่าที่นี่ไม่มี ของเล่นสำหรับผู้ใหญ่จริงๆ ขายนะครับ ตัวผมก็เริ่มสนใจไอ้หนวดพิศวงนั่นไม่เลว...จะซื้อดีมั้ยน๊า จะได้สะสมแต้ม....”


แสดงว่านายเป็นสมาชิกด้วยเรอะ?!




ต่อตรงนี้นะคะ





“สวัสดีขอรับ ยินดีต้อนรับสู่สังเวียนเลือดเดือดแห่งปี บลัดไอร์แลนด์ กระผม สกูล(Skull) พิธีกรดำเนินรายการขอร้าบบบ”


“และดิฉัน คิ้วตี้(Cutie) ผู้น่ารักเจ้าเก่าคนเดิมค่า~


เสียงชายวัยกลัดมันร้องกระหึ่มไปทั่วสังเวียน สาวน้อยผมแกละไม่รอช้า รีบกะพริบตาเสริมความน่ารักของหล่อนขึ้นไปอีก


“เอาล่ะขอรับ คุณคิ้วตี้ สังเวียนเลือดของเราวันนี้มีรายการพิเศษอะไรที่ท่านผู้ชมเฝ้ารอกันบ้างขอรับ” หนุ่มในหน้ากากหัวกะโหลกเริ่มเอ่ยปากพูด


“คุณสกูลไม่รู้เหรอคะ วันนี้บลัดไอร์แลนด์ของเราเต็มไปด้วยคู่แข่งที่จะมาสร้างความตื่นเต้นให้กับท่านผู้ชมทุกท่านมากๆเลยค่ะ!” คิ้วตี้รับไม้ต่ออย่างชำนาญ “เริ่มด้วยคู่แรก หน้าใหม่จากใต้ดิน ดาวรุ่งแห่งโลกมืด สตาร์ พบกับ หนุ่มใหญ่บ้าเลือด แมสซีฟ อดีตแชมป์ของเรา แค่นี้ก็น่าตื่นเต้นแล้วใช่มั้ยคะ”


“ยังไม่หมดแค่นั้นขอรับ! ในรอบ เกมล่ามนุษย์ วันนี้เรามี เหยื่อ ชั้นดีจากหมู่บ้านลึกลับในเทือกเขาอัสลานมาให้ได้ชมกัน กับการ ดิ้นรน เอาตัวรอดจากเจ้าเขี้ยวอสุรา ราชาแห่งสัตว์อสูรขอรับ”


เหยื่อ? พวกเขาคือเผ่าพันธุ์เดียวกับพวกคุณนะ....


น่าสมเพชสิ้นดี


“ปิดท้ายด้วยการ สังหารหมู่ ของแชมป์ 5 สมัย ของสังเวียนเลือดแห่งนี้ ท่าน ชไวเซอร์!!!


“และอย่าลืมนะคะ ทุกท่านในห้องรับรองสามารถเลือก สินค้า ที่ท่านต้องการได้ เพียงแค่กดเลือกสินค้าบนเมนูบนหน้าจอ เสนอราคาเข้าไป และสามารถซื้อได้แม้ในระหว่างการแข่งขันนะคะ”


“ถ้าพร้อมแล้ว....เราเริ่มจากการแข่งขันคู่แรกกันเลยขอร้าบบบบ”


เฮฮฮฮฮฮฮ!!!!


“ถ้าไม่อยากดูก็ไม่ต้องดูก็ได้” ซาวปิดหน้าจอถ่ายทอดสดลง “ที่เราสนใจคือการแข่งขันรายการที่สองเท่านั้น”


ไอ้เกมล่ามนุษย์นั่นน่ะเหรอ ดูเหมือนตลาดมืดแห่งนี้จะมีอะไรหลายอย่างซ่อนอยู่สินะ


“ระหว่างนี้ สนใจซื้อของกันไหมครับ...ผมหมายถึงของทั่วไปน่ะ” มือปัดเอาหน้าจอขึ้นมาอีกครั้ง “เราสามารถรีเควสต์ของที่ต้องการหรืออยากซื้อได้ผ่านหน้าจอการค้าขายแบบส่วนตัว แล้วของก็จะมาส่ง...” นิ้วเรียวพิมพ์คำว่า เนื้อนกกระจอกเทศทะเลทรายเกรด A 5 กิโลกรัม ลงไป ราคาเด้งขึ้นมา อืมถือว่าไม่แพงเท่าไหร่ เนื้อนกกระจอกเทศนี่ปกติถ้าซื้อกันทั่วไปจะแพงมาก


ติ๊งต่อง


“มาแล้วล่ะครับ” ซาวด์ว่า ผมทำท่าจะไปเปิดประตูแต่กลับชะงักเมื่อกล่องพัสดุถูกส่งเข้ามาตรงช่องสี่เหลี่ยมข้างๆประตู ซาวด์ปาหินสี (อีกแล้ว) ออกไปทางช่องนั้น เสียงขรึมตอบกลับอย่างนอบน้อม


“ขอบคุณที่ใช้บริการครับ”


ขอบคุณที่ซื้อให้นะซาวด์ ผมมองกล่องตรงหน้าตาเป็นมัน เนื้อชั้นยอดมาอยู่ตรงหน้าผมแล้ว!


“ไม่เป็นไรครับ พอดีผมใช้บัตรสะสมแต้มซื้อ ทุก 10,000 เหรียญทองแลกได้ 1 แต้ม เพราะงั้นคุณอยากได้เนื้ออะไร เครื่องปรุงชนิดไหน พบอกมาได้เลยครับเลยครับ”


โอ้ นี่มัน! ไม่ใช่ว่าผมโลภนะ แต่สำหรับคนเป็นพ่อครัว โอกาสในการเข้าถึงวัตถุดิบเป็นสิ่งที่สำคัญมาก ถ้าคุณอยากพัฒนาฝีมือแล้ว การทำอาหารแปลกใหม่เป็นอะไรที่ท้าทายอย่างที่สุด!!


คราวนี้ผมต้องหาวัตถุดิบมาทำอาหารที่อร่อยที่สุดเท่าที่เคยทำมาให้ได้!!


“เดี๋ยวผมพิมพ์เอง นายดูการแข่งขันไปเถอะ รับรองว่าไม่ใช่ของแพงเกินแสนแน่นอน” ผมดันอีกฝ่ายให้ไปนั่งหน้าจอทีวี ซาวด์ดูเหมือนเข้าใจดี เจ้าตัวหัวเราะก่อนที่จะเปิดทีวีดู การแข่งขันคู่แรกเพิ่งจะจบไป ทางสนามกำลังเคลียร์พื้นที่ให้กับรอบ เกมล่ามนุษย์ อยู่


ผมพิมพ์เครื่องปรุงบางอย่างลงไป 4-5 ชนิด มันค่อนข้างที่จะเป็นเอกลักษณ์และหายากแต่โชคยังดีเมื่อลองคำนวณราคาดูแล้วผมพอจ่ายคืนให้ซาวด์ได้อยู่ จากนั้นก็ลองกดๆดูสินค้าน่าสนใจ อืม มีวัตถุดิบทำยาด้วยแฮะ ยาสำเร็จก็มี เอ๊ะ นี่มัน....


เม็ดยาสลับเพศชั่วคราว (จำนวนต่อ 1 ขวด: 50 เม็ด) ราคา 40,000 เหรียญทอง


คุณสมบัติ: เปลี่ยนเพศผู้รับประทานได้อย่างสมบูรณ์ 1 เม็ดจะสามารถเปลี่ยนได้ในเวลา 6 ชม.


หากฉุกเฉิน ใช้ ยาคืนสภาพฉุกเฉิน ดูต่อหน้าถัดไป


ผมกดปุ่มเลือกมันใส่ตะกร้าทันที 2 ขวดเลยด้วย แล้วกดไปหน้าต่อไปเลือกยาคืนสภาพฉุกเฉินใส่ตะกร้าไปอีกขวดเพราะมันแพงกว่ามาก


อย่าถามว่าผมซื้อมันไปทำไม เพราะเดี๋ยวคุณก็จะได้รู้เองล่ะ


Purchase ยืนยันการสั่งซื้อเรียบร้อย ยอดเงินทั้งหมด 145,600 เหรียญทอง หักส่วนลดสมาชิก 5% ของจะจัดส่งไปที่ห้องพักทันทีค่ะ


ไฮโซซซซ อยากได้บ้างจัง เอ่อ แต่ถ้าเป็นบัตรสีชมพูหวานแหววอย่างของซาวด์แบบนี้ ผมขอผ่าน


“เริ่มแล้วล่ะ” เสียงดังจากอีกด้านของโซฟา ซาวด์ยืดตัวตรงนั่งมองจอตาไม่กะพริบ ทำเอาผมหันไปสนใจกับเขาบ้าง


“เชิญยลโฉมและทำความรู้จักกับ นักสู้แห่งหมู่บ้านอัสลาน หมู่บ้านลึกลับแห่งเทือกเขาอัสลาน พวกเขาได้ขึ้นชื่อว่าเป็น สายเลือดแห่งสุนัขภูเขา เชิญพบกับนักสู้ทั้งสิบได้เลยขอรับบบบ”


เฮ! วู้ววววว!


ประตูเหล็กค่อยๆลื่นขึ้น คนผิวสีแทนกลุ่มหนึ่งถูกผู้คุมผลักออกมา ผมมองอย่างเห็นใจ เจ้าพวกนี้ แม้แต่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆก็มี จิตใจทำด้วยอะไรกัน


“อยากออกไปดูตรงระเบียงไหม” ซาวด์โน้มตัวมาถาม “อย่าลืมว่าเราสามารถซื้อพวกนั้นได้นะ”


ไม่เอาหรอก ผมส่ายหน้า ถ้าเราช่วยพวกเขาไม่ได้ทั้งหมดแล้วจะมีประโยชน์อะไร


“เอาน่า ผมอยากสังเกตอะไรบางอย่างด้วย” เขาคะยั้นคะยอ


อะไรบางอย่างบอกผมว่ามันสำคัญจริงๆ เลยพยักหน้าตามเบาๆ เดินออกไปทางระเบียงที่มีผ้าม่านโปร่งสีชมพูปิดบังจากภายนอกเอาไว้ ชั่ววินาทีที่ผมหยุดอยู่ตรงนั้น นัยน์ตาสีหมอกของตัวเองก็สบเข้ากับนัยน์ตาเรียวยาวสีเบจคู่สวยจังๆ


ผมว่าเคย...เห็นตาคู่นี้ที่ไหนมาก่อน


“เซโรว์ เป็นอะไรรึเปล่า” เสียงทุ้มเรียกผมขึ้นมาจากภวังค์ ผมกะพริบตาถี่ๆก่อนถอนสายตาออกมา ซาวด์กระชับบ่าของผมแน่น สายตาไม่ได้มองไปที่ชายคนนั้นแต่กลับมองไปทางชายแก่คนหนึ่งแทน


“โอ้ววว มีคนซื้อแล้วขอรับ หญิงสาววัยสะพรั่ง หมายเลข 03 ในราคา 100,000 เหรียญทอง จากห้อง 043 มีใครให้ราคาสูงกว่ามั้ยขอรับ ถ้าไม่มี เจ้าหน้าที่จะนำสินค้าไปส่งในทันทีขอรับ”


“เฮ่ย สาวสวยนี่หว่า” เสียงห่ามๆของชายฉกรรจ์ที่นั่งดูอยู่ตะโกนเฮ้วๆ


“ไอ้คนที่ซื้อนี่ตาถึงชะมัด นอกจากหล่อนแล้ว คนอื่นมีแต่พวกคนแก่กับเด็ก ผู้ชายก็ดูปวกเปียกชะมัด ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า”


ซาวด์พิมพ์อะไรบางอย่างลงไปบนหน้าจอ ก่อนที่เสียงคิ้วตี้จะประกาศอย่างตื่นเต้น


“ว้าว ทางนี้ก็มีแล้วเหมือนกันค่ะ ชายชรา หมายเลข 01 ในราคา 500,000 เหรียญทอง จากห้อง 043 สูงกว่าแม่สาว 03 ของคุณอีกนะคะคุณสกูล”


“ดูเหมือนมีคนใจบุญอยากช่วยคนแก่มั้งขอรับ คุณคิ้วตี้ ก่อนการแข่งขันจะเริ่ม ถ้าไม่มีใครเสนอราคาเพิ่มเราจะเริ่มการแข่งขันกันเลยนะขอรับ!!


“สำหรับการเสนอราคาในระหว่างการแข่งขัน ข้อมูลจะปรากฏขึ้นมาบนจอใหญ่นั่นนะคะ”


“เชิญพบกับ เขี้ยวอสุรา ค่า/ขอรับ!


โฮกกกกกก!!


ติ๊ง!


“ดูเหมือนว่าเราจะได้ของครบแล้ว ไปกันเถอะครับ” ซาวด์มองจอที่ขึ้น Purchase อย่างพอใจ พลางหมุนตัวกลับ


“เดี๋ยว...” ผมเรียก “ผม...ของยืมเงินนายหน่อยได้ไหม เดี๋ยวผมจะใช้คืน”


“หืม?” อีกฝ่ายเลิกคิ้ว “เอาไปทำอะไรครับ”


“เร็วๆ การแข่งขันจะเริ่มแล้ว......นะ” ผมเม้มปากแน่น ซาวด์ถอนหายใจก่อนจะยื่นจอโปร่งแสงให้


“เอาล่ะค่ะ นับถอยหลังนะคะ เราจะทำการปล่อยเจ้าเขี้ยวอสุราในอีก 5…4….3….2….1


“โอ๊ะโอ๋ ดูเหมือนว่ามีคนตัดสินใจในนาทีสุดท้ายค่า หยุดก่อนๆ ห้องเดิม 043 ชายหนุ่ม หมายเลข 09 ในราคา 500,000 เหรียญทองค่า เจ้าหน้าที่จะนำตัวสินค้าที่ถูกซื้อไปส่งในทันทีนะคะ”


ผมมองลงไป สบตากับหมาป่าหนุ่มอีกครั้ง คราวนี้เห็นชัดมากขึ้น ร่างเพรียวในกางเกงผ้าหยาบๆตัวเดียว เรือนผมยุ่งเหยิงสีฟางข้าว เขาอ้าปากเห็นเขี้ยวแหลมคมเหมือนกับจะพูดอะไรบางอย่างแต่...


“เดี๋ยวก่อนขอรับ 600,000 เหรียญทองจากห้อง 002 ห้องพิเศษขอรับ! ไม่ได้จะซื้อแต่ต้องการให้หมายเลข 09 แข่งต่อ....เดี๋ยวนะขอรับ ท่านผู้ชม!!! กระผมมีข้อมูลบางอย่างจะมาบอก” พิธีกรหน้ากากกะโหลกผายมือไปทางชายในสนามอย่างตื่นเต้น


“ชายคนนี้ หมายเลข 09 เขาคือ อิชเชย์กา (Ishcheyka) แห่งอัสลานขอรับ!!


ผมไม่สนใจเสียงตอบรับดังกระหึ่มนั่น ไม่สนใจเสียงซาวด์ขบฟันเบาๆ ไม่สนใจเสียงหน้าจอที่ขึ้นมาว่าคำขอล้มเหลว หูของผมกลับได้ยินเสียงเพียงเสียงเดียว มันเป็นเสียงของผู้ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นหมาในแห่งหุบเขา ดวงตาสีเบจที่จ้องตรงมา ริมฝีปากแห้งแตกนั่นขยับขึ้นลงเป็นคำพูด


“ผมไม่ใช่อิชเชย์กา...” แววตานั้นสื่อความหมาย “ผมคือโวค


เขายกมือขึ้นทาบหน้าอกด้านขวา ขยับปากพูดเสียงเบา ไม่มีใครได้ยิน


ยกเว้นผม...ที่อยู่ห่างไปหลายกิโลเมตร


“แล้วผมจะมีชีวิตออกไป....เจ้านาย”


ภาษารัสเซียวันละคำสองคำ

Ищейка (Ishcheyka) = หมาไน

волк (Volk) = หมาป่า


100%

เปิดตัวหมาน้อยตัวใหม่ หลังจากที่ซาวด์แย่งบทไปหลายตอน น่าหมั่นไส้นางดี (พ่อหนุ่ม SM?) โวคเป็นหมาน้อยใสซื่อนะคะ เรื่องนี้ใสๆ(?) เดี๋ยวอีกไม่นานเราจะได้เห็นหมาหวงก้างกัน ตอนหน้าช่วงหลังๆจะวาปไปโรงเรียนกันแล้วนะคะ ผอ.บอกอยากมีบทกะเค้าบ้าง แฝดก็เช่นกัน

ตอนต่อไป เด็กหนุ่มกับการเข้าโรงเรียนนนน

Crystalsphere


50%

ขอโทษที่เพิ่งกลับมาาา หลังจากไปจัดการเรื่องหอพักเรียบร้อยแล้ว ดันไปทำประตูกระจกหนีบมือตัวเองซะช้ำเลย ส่วนมืออีกครั้งตอนสะบัดตัวลงไปกองกับพื้น ลงผิดท่าข้อมือเคล็ดไปอีกกก กว่าจะหาย เลยเพิ่งจะมาได้วันนี้ค่ะ

กำลังทยอยแต่งนะคะ ขอกำลังใจให้มือหายเร็วๆ ช่วยกันเม้นช่วยกันโหวต แล้วอย่าลืมไปเล่นโพลหน้าแรกกันนะคะ

สปอยหน่อย ครึ่งหลังเปิดตัวฮาเร็มคนใหม่ค่ะ(???) มาในคราบหมาน้อยผู้ซื่อสัตย์?!

To be Continued

Crystalsphere

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

420 ความคิดเห็น

  1. #374 PiyapatBang (@PiyapatBang) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 12:42
    น้ำตาจัลลั้ย ทำไมชอบตอนนี้
    #374
    0
  2. #373 PiyapatBang (@PiyapatBang) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 12:42
    น้ำตาจัลลั้ย ทำไมชอบตอนนี้
    #373
    0
  3. วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 17:31
    กรี้ดดดดด โวคมาสั้นๆแต่ได้ใจไปเต็มๆเลยค่าาาาาาา????????????
    #312
    0
  4. #299 readerRoma (@readerRoma) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 10:22
    โวคจ๋าาา โรมเอหลงรักอ่ะ 5555555 น่าร๊ากกกกุ๊งกิ๊งมั่กมัยยยยยยยยยส์
    #299
    0
  5. #288 Chëetαн´ (@honey-candy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 10:53
    ยินดีต้อนรับฮาเร็มคนใหม่//โบกป้ายไฟ
    #288
    0
  6. #138 แฝดจอมซน (@mook59) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 08:42
    มาต่อเร็วๆนะคะ ฮาเร็มบันไซ!!!!
    #138
    0
  7. #135 Notty Kero (@sung-yong-nelu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 00:38
    หมาน้อยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #135
    0
  8. #134 mothergod (@mothergod) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 17:46
    เยอะๆก็ได้นะ นิยายใสๆก็ดีต่อหัวใจไปอีกแบบ...
    #134
    0
  9. #133 thanatsorn (@thanussorn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 17:13
    ฮาเร็มเรื่องนี้จะมีกี่คนอ่ะ
    #133
    1
    • #133-1 sphere4meduza (@crystal-sphere) (จากตอนที่ 14)
      11 มิถุนายน 2559 / 18:58
      เดี๋ยวจะค่อยๆเฉลยออกมาค่ะ ไม่ได้มีเยอะแยะมากมายใช้แล้วทิ้งแน่นอน555 แอบใบ้ว่ามากกว่า 5 (บอกทำไม?ถถถ)
      #133-1
  10. #132 Atk. S. (@lertwarachai) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 16:15
    หมาน้อยๆ. อ๊ายยยยย
    #132
    0
  11. #131 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 16:11
    ง้อวววววววววว กรีดร้องแปป สามีคนใหม่สินะ โฮ๊ะๆๆๆ~~~~ ท่านผอ.เราล่ะ หายสาบสูญไปแล้วสินะ555
    #131
    1
    • #131-1 sphere4meduza (@crystal-sphere) (จากตอนที่ 14)
      11 มิถุนายน 2559 / 19:00
      ท่านผอ.โดนจิกหัวทำงานอยู่ เดี๋ยวบทไปที่รร.ก็โผล่มาเองล่ะ5555
      #131-1
  12. #130 Say. (@a-dark-devil) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 16:06
    หืมมมม เจ้านาย? สองคนนี้เป็นอะไรกันน!!?
    ปล. เราเป็นกำลังใจให้เสมอน่าาา XD
    #130
    0
  13. #129 มาดามวาย •ㅅ• (@Ohhachacha) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 15:49
    นี่ยังสงสัยไม่หาย สองแฝดเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย? หรือทั้งสองเป็นผู้ฉิง!?
    #129
    1
    • #129-1 sphere4meduza (@crystal-sphere) (จากตอนที่ 14)
      11 มิถุนายน 2559 / 18:59
      เดี๋ยวก็รู้~~ รอไปก่อนนน อีกไม่นานหรอกก แฝดเค้าจะมาแย่งบทล่ะ
      #129-1
  14. #127 Say. (@a-dark-devil) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 18:38
    ฮาเร็มคนใหม่นี้กราดิเอเตอร์รึเปล่าา ><
    #127
    0
  15. #126 mothergod (@mothergod) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 18:36
    555555 หัวเราะกลบเกลื่อนแปป =///=
    #126
    0
  16. #124 PJ_20446 (@2JP_2550) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 16:58
    =_= รู้สึกว่าตัวเองคิดลึกไปจริงๆ
    #124
    0
  17. #123 Atk. S. (@lertwarachai) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 16:35
    รออออออออ
    #123
    0
  18. #122 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 15:37
    โฮ๊ะๆๆๆ~~~~ แหมมมมมมมมม ไอเราก้คิดไปไกล5555
    #122
    0