ตอนที่ 44 : บทที่ 39 ประชดประชัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 685
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    26 ก.พ. 61

บทที่ 39

ประชดประชัน

 

ภายในห้องสมุดที่ใหญ่มโหฬารราวกับหลุดออกมาจากภาพยนตร์เรื่องโฉมงามกับเจ้าชายอสูร

เด็กสาวในชุดโลลิต้าสีขาวนั่งอยู่บนพื้นไม้พลางอ่านหนังสือนิยายอีโรติกที่อ่านค้างไว้ด้วยใบหน้าเรียบเฉย ดวงตาทอดมองตัวหนังสือภาษาอังกฤษอย่างไร้อารมณ์

 

ทำเรื่องแบบนี้แล้วมันรู้สึกดีจริงๆ น่ะเหรอ?

น่าขยะแขยง

 

แค่นึกถึงภาพวันนั้นนึกถึงมือที่เคยลูบไล้ร่างกายของเธอ ภายในอกก็รู้สึกอึดอัดเสียจนไม่สามารถอ่านหนังสือต่อไปได้

ไม่ไหวแล้ว…” เด็กสาวค่อยๆ ยันตัวขึ้นจากพื้นเพื่อลุกขึ้นยืน วางหนังสือเล่มนั้นไว้ในที่เดิมของมัน

แต่แล้วเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น เด็กสาวผมทองชะเง้อจากชั้น 2 มองลงไปทางต้นเสียงดวงตาก็เบิกกว้างอย่างประหลาดใจ

ไม่คิดว่าลัลทริมาจะมาหาเธอถึงที่นี่

เอ่ออายาเมะ อยู่ที่นี่รึเปล่า?” ลัลทริมามองไปรอบๆ ห้องสมุดอันใหญ่โตแต่ก็ไม่เจอร่างของอายาเมะแม้แต่น้อย

 

โหใหญ่กว่าร้านหนังสืออีกแฮะ

 

บนนี้ค่ะ…”

ลัลทริมาเงยหน้าขึ้นตามเสียงเรียก เห็นอายาเมะยืนอยู่บนชั้น 2 เกาะราวกั้นด้วยใบหน้าเรียบเฉย

เธอมองใบหน้าซีดขาวของอีกฝ่ายที่ถูกแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างที่หล่อนชอบทำ รู้สึกราวกับโดนมนตร์สะกตจากดวงตาสีมรกตคู่สวยจนไม่สามารถละสายตาไปจากดวงตาคู่นั้นได้

ขึ้นมาบนนี้สิคะพี่ลัลอายาเมะเห็นรุ่นพี่ที่ได้แต่มองใบหน้าของเธออยู่นานสองนานก็พอจะรู้ว่าเพราะอะไรจนกระทั่งเธอหลุดหัวเราะออกมา ตายจริงฉันไม่รู้มาก่อนเลยนะคะว่าดวงตาของฉันมันมีผลกับผู้หญิงด้วยน่ะ?”

อ๊ะ…” ลัลทริมาที่โดนทักเข้าก็เริ่มรู้สึกเขินขึ้นมา เธอคงมองอายาเมะนานเกินไป

 

ตายแล้วน่าอายจัง

 

ทันทีที่ได้สติกลับมาครบถ้วน ลัลทริมาก็เริ่มมองซ้ายมองขวาจนกระทั่งเจอบันไดขึ้นไปชั้น 2 เธอเดินขึ้นบันไดขึ้นไปยังด้านบนจนกระทั่งเห็นว่าตอนนี้อายาเมะไม่จำเป็นที่จะต้องใช้รถเข็นอีกต่อไปแล้ว

ยืนได้แล้วงั้นเหรอ?” ลัลทริมาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสดใส เด็กสาวได้ยินดังนั้นก็หันมามองเธอพร้อมกับรอยยิ้มที่ฉายความเศร้าสร้อยออกมา

รู้ด้วยเหรอคะว่าก่อนหน้านี้ฉันเดินไม่ได้?”

พอดีรุทรเล่าให้ฟังน่ะเธอตอบไปตามความจริง แต่นั่นกลับยิ่งทำให้ดวงตาของเด็กสาวขุ่นมัวลงยิ่งกว่าเดิม

สนิทกันดีจังเลยนะคะรุทรกับพี่ลัลเนี่ยดูท่าว่าจะมีอะไรที่ทำให้ผูกพันกันมากเลยนะคะ…”

 

น่าอิจฉาจริงๆ…”

น้ำเสียงของเธอแม้จะแผ่วเบาแต่ก็รู้สึกได้ว่าเต็มไปด้วยความอิจฉา โกรธเคือง และเจ็บปวดจนแสดงออกมาผ่านสีหน้า ดวงตาแข็งกร้าวราวกับจะกินเลือดกินเนื้อลัลทริมาให้ได้

อายาเมะชอบรุทรงั้นเหรอ?”

“…” อายาเมะไม่ได้ตอบอะไร เธอเพียงมองไปยังชั้นหนังสือตรงหน้าด้วยแววตาว่างเปล่า ยังบอกอะไรแน่ชัดไม่ได้หรอกค่ะแต่ถ้าพี่ลัลออกห่างจากรุทรได้ฉันจะดีใจมาก

ลัลทริมาพยักหน้ารับเธอคิดว่าสภาพจิตใจของอายาเมะมันดูย่ำแย่จริงๆ

 

ทำไมกันนะ…?

ทำไมรุทรถึงได้มีอิทธิพลกับเธอจนดูเศร้าหมองขนาดนี้?

 

เด็กสาวถอนหายใจก่อนจะนึกอะไรดีๆ ออก เธอเดินเข้าไปใกล้กับรุ่นน้องชุดขาวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

นี่เราไปเที่ยวกันตามประสาผู้หญิงกันดีมั้ย?”

คะ…?” อายาเมะกะพริบตาปริบๆ ด้วยความสงสัย

อายาเมะอยู่ในบ้านมาหลายวันน่าจะเบื่อแย่เลย ไหนๆ ก็ใกล้จะเปิดเทอมแล้ว ไปเที่ยวสักครั้งดีกว่านะ~”

อายาเมะมองใบหน้านั้นอยู่พักหนึ่งรอยยิ้มจึงค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

ค่ะ…”

 

…………………………………………..

 

หลังจากซื้อเสื้อผ้า เดินเล่น ซื้อของที่อยากได้แล้วเด็กสาวทั้งสองคนก็พากันขึ้นรถเมล์เพื่อกลับคฤหาสน์

บนรถเมล์นั้นแออัดไปด้วยผู้คนราวกับเป็นปลากระป๋องเพราะเป็นช่วงเวลาเลิกงาน อีกทั้งยังรถติดอีกด้วย ขยับตัวก็ไปเบียดเสียดกับคนอื่นแสนจะลำบาก เมื่อจะพูดสองสาวจึงต้องพยายามเบาเสียงลง

ฉันไม่รู้เลยค่ะว่าใกล้ๆ บ้านจะมีห้างสรรพสินค้าแบบนี้ด้วยอายาเมะมองถุงพลาสติกหลายถุงภายในมือด้วยท่าทีสนอกสนใจ

แหม~ บ้านอุตส่าห์อยู่ในตัวเมืองทั้งทีไม่ได้ออกไปเที่ยวนี่น่าเสียดายนะลัลทริมาหัวเราะคิกคัก ภาษาที่อายาเมะพูดบางคำดูค่อนข้างโบราณไปหน่อยนะ อย่าง ห้างสรรพสินค้าน่ะจริงๆ เรียกแค่ห้างก็ได้

อ๋อค่ะ…” อายาเมะพยักหน้ารับ ส่วนเรื่องเที่ยวน่ะ...คุณปู่ไม่ให้ฉันออกจากบ้านง่ายๆ หรอกค่ะ ถ้าพี่ลัลไม่ได้เป็นคนขอร้องคงไม่ได้ออกมา…”

ทำไมกันล่ะ?”

 

ท่านคงไม่อยากให้ตัวกาลกิณีอย่างฉันไปทำใครตายอย่างที่เคยผลาญคนเกือบทั้งตระกูลล่ะมั้งคะ?”

รอบตัวของเด็กสาวแผ่รังสีความรู้สึกมืดมนออกมาอย่างชัดเจน

เนื่องจากที่อยู่ท่ามกลางผู้คน เธอจึงเลือกที่จะสื่อสารผ่านทางความคิดของเธอแทน

 

พ่อแม่ตายแถมยังเป็นคนลงมือฆ่าน้าสามีของเธอและลูกสาวด้วยมือของตัวเองฆ่าคนในตระกูลจนแทบไม่เหลือ ฆ่าหมอที่พยายามจะรักษาฉันฆ่าผู้ชายคนนั้น

 

คำว่า ผู้ชายคนนั้นยิ่งทำให้ภาพอดีตเลวร้ายของเธอทวีคูณขึ้นในความคิด สิ่งต่างๆ เริ่มตามมาหลอกหลอนแม้เธออยากจะลืม

 

รู้มั้ยคะว่าตอนฉันแอบหนีออกจากบ้านตอนเด็กฉันทำคนตายไป 3 คน

ไม่เหมือนญาณอาถรรพ์ของพี่ลัลพี่ลัลไม่ได้ลงมือฆ่าใครจริงๆ แต่ฉันตั้งใจฆ่าพวกเขาเอง

 

ดวงตาสีมรกตของเด็กสาวหรี่ลงพร้อมกับรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมรับกับคำพูดโหดร้ายของเธอ

ทำไม…?”

ใบหน้าของลัลทริมาซีดเผือดลงในทันที ไม่คิดว่าเด็กสาวตรงหน้าจะกล้าทำถึงเพียงนี้

ทำไมน่ะเหรอ?”

 

ถ้าอยู่ในสถานการณ์ที่จะโดนรุมโทรมพี่จะช่วยเหลือตัวเองยังไงคะ?

 

ลัลทริมายกมือขึ้นกุมริมฝีปากอย่างไม่เชื่อถ้อยคำที่เด็กสาวตรงหน้าพูดออกมาผ่านทางความคิด

อายุเพียงแค่นี้แต่สิ่งที่เธอเคยพบเจอมาแต่ละอย่างช่างโหดร้ายทารุณเกินที่เธอจะจินตนาการ

 

ฉันไม่อยากเป็นที่ระบายความใคร่ให้ใครทั้งนั้น

เพราะฉะนั้นทางเดียวที่ฉันคิดออกในตอนนั้นก็คือฆ่าพวกเขาซะ

ด้วยพลังของเมมฟิสโตที่จะทำให้การฆ่าคนเป็นเรื่องง่ายเพียงแค่จินตนาการถึงวิธีฆ่าพวกเขาภายในหัวเท่านั้นเอง

 

อายาเมะก้มใบหน้าลงพร้อมกับเม้มริมฝีปาก แค่พูดถึงเรื่องในวันนั้นหัวใจของเธอก็สั่นรัวไปด้วยความหวาดกลัว

 

พวกผู้ชาย….น่ากลัว

คนที่เคยไว้ใจได้อย่างรุทรก็เริ่มฉายแววความน่ากลัวนั่นออกมาเหมือนกัน

เห็นผู้หญิงเป็นแค่ที่ระบายความใคร่แย่ที่สุด

 

จู่ๆ อีกฝ่ายกลับเงียบไปนานจนผิดสังเกต อายาเมะเงยหน้าขึ้นมองลัลทริมาอีกครั้ง แต่ภาพตรงหน้าของเธอทำให้ดวงตาสีมรกตเบิกกว้างขึ้น

ลัลทริมาเม้มริมฝีปากแน่น ใบหน้าแดงระเรื่อขึ้นมาด้วยความรู้สึกอับอาย ดวงตาเบิกกว้างและเหล่ไปมองยังฝ่ามือของชายคนหนึ่งที่กำลังลูบไล้บั้นท้ายของเธอ

“…!!!” อายาเมะดวงตาเบิกกว้างขึ้นพร้อมยกมือขึ้นปิดริมฝีปาก ใบหน้าซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัดแต่ก็ยืนนิ่งไม่ยอมช่วยเหลือลัลทริมาแม้แต่น้อย

ทำอะไรน่ะ…? หยุดเดี๋ยวนี้นะ…” ลัลทริมาเอ่ยเสียงแผ่ว พลางส่งสายตาอ้อนวอนให้อายาเมะที่ยังคงยืนนิ่ง

 

อายาเมะอย่ายืนนิ่งแบบนี้สิ…!

 

ฝ่ายอายาเมะที่ใบหน้ายิ่งซีดลงทุกทีเมื่อเห็นลัลทริมาถูกลวนลามหนักข้อขึ้น หัวใจสั่นรัวจนรู้สึกแน่นหน้าอกไปหมด ภาพในวัยเยาว์เริ่มไหลย้อนเข้ามาภายในความคิดของเธอ

 

เฮ้ยมีเด็กมาว่ะ

 

มาเดินซอยเปลี่ยวๆ แบบนี้คนเดียวทำไมจ๊ะสาวน้อย?’

 

ไม่นะอย่าเข้ามา!’

 

อึก…” อายาเมะปิดริมฝีปากแน่น รู้สึกคลื่นไส้สะอิดสะเอียนเต็มทน ดวงตาได้แต่มองลัลทริมาที่ส่งสายตาอ้อนวอนเธออย่างน่าเวทนา

ฝ่ามือหนาลูบไล้ร่างกายของเด็กสาวผ่านตามเนื้อผ้าอย่างจาบจ้วง ลมหายใจผสมกลิ่นบุหรี่รดลงที่ข้างใบหูจนลัลทริมาเบือนใบหน้าหนี

 

พี่ลัล

ฉันอยากจะช่วย แต่….

 

ฮึก…”

น้ำตาเริ่มไหลออกมาจากดวงตาอย่างห้ามไม่ได้ ริมฝีปากพยายามจะเอ่ยห้ามชายคนนั้นแต่ก็ไร้ซึ่งเสียงเล็ดลอดออกไป

 

ฉันมันไร้ประโยชน์

แค่เห็นเรื่องพรรค์นี้ร่างกายของฉันมันก็

 

ขณะที่ภาพตรงหน้าเริ่มมืดลง เรียวขาไร้เรี่ยวแรงจนทรุดลงนั่งกับพื้น แต่แล้วก็รู้สึกได้ถึงใครบางคนที่เดินแหวกฝูงชนมาจนประชิดตัวเธอ ร่างกายค่อยๆ ถูกประคองให้อยู่ในอ้อมกอดของเขาคนนั้น พร้อมกับเสียงตะโกนอันเกรี้ยวกราดของอีกคน

 

แกทำอะไรกับยัยโง่ของฉันน่ะห๊ะ!!!!”

ได้ยินแค่เสียงก็รู้แล้วว่าเป็นการิน เด็กสาวจึงเงยหน้าขึ้นสบตากับเด็กหนุ่มทั้งน้ำตา

รุทร…?”

ดวงตาของเด็กสาวหรี่ลงเรื่อยๆ ใกล้จะหมดสติเต็มที แต่เสียงที่ทำให้เธอสะดุ้งขึ้นสุดตัวคือเสียงหมัดอันหนักหน่วงของการิน

 

ผัวะ!!

..เกิดอะไรขึ้นน่ะ…!?” อายาเมะหันไปมองทางต้นเสียงแต่แล้วก็ถูกรุทรใช้ฝ่ามือปิดดวงตาของเธอเอาไว้

เนื้อหาตรงหน้าเป็นภาพความรุนแรง เด็กอายุต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำรุทรหันไปมองยังการินที่กระหน่ำซัดเข้าที่ชายคนนั้นอย่างไม่ปรานี ท่ามกลางผู้คนที่บางส่วนยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายคลิป แต่การินก็ไม่ได้กลัวว่าคลิปนี้จะถูกเผยแพร่ลงอินเทอร์เน็ตเลยสักนิด

ฉันขอโทษ ฉันไหว้ล่ะ!” ชายคนนั้นพนมมือโหยหาความเมตตาจากการินด้วยใบหนาที่เต็มไปด้วยรอยแผล แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เขายอมใจอ่อนลงแม้แต่น้อย

เรื่องอะไรฉันจะยอมล่ะวะ!” การินเงื้อมมือขึ้นหมายจะซ้ำ แต่ลัลทริมาก็รั้งแขนของเขาเอาไว้

พอได้แล้ว! เดี๋ยวเขาก็อวัยวะช้ำตายซะหรอก

ไอ้นี่มันลวนลามเธอนะ!” การินหันมาสบตากับลัลทริมา ดวงตาสีนิลมองเธอด้วยความอาฆาต

แต่ที่ฉันห้ามก็เพราะฉันเป็นห่วงนายนะ!”

 

อาไม่ไหวแล้ว

 

อายาเมะเริ่มหายใจแผ่วลงเรื่อยๆ ก่อนจะหมดสติไปในที่สุด

 

…………………………………………..

 

อือ…?” เด็กสาวค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับกวาดตามองไปทั่วห้อง ตอนนี้เธออยู่บนเตียงนอนภายในห้องของเธอที่รายล้อมด้วยการิน ลัลทริมา และรุทร

อ๊ะตื่นแล้วล่ะลัลทริมาเอ่ยด้วยความดีใจ เมื่อเห็นร่างบนเตียงค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่งจึงไปช่วยประคอง

นี่ฉันเป็นลมไปงั้นเหรอคะ?”

เออ วูบคาแขนฉันเลยรุทรเสริมด้วยเสียงราบเรียบ เด็กสาวไม่ได้ใส่ใจอะไรแต่เริ่มขมวดคิ้วแน่น

ว่าแต่ว่านี่มันอะไรกันคะ!? ทำไมคุณการินแล้วก็รุทรถึงได้ไปอยู่บนรถเมล์คันเดียวกันได้ล่ะ!?! ถ้าไม่มีสองคนนั้นป่านนี้พี่ลัลโดนทำไปถึงไหนต่อไหนแล้ว แล้วทำไมพี่ลัลถึงไม่ขัดขืนรึตะโกนขอความช่วยเหลือเลยล่ะคะ!!”

ใจเย็นๆ นะลัลทริมายิ้มฝืดเฝื่อนก่อนจะตอบทีละคำถาม เรื่องสองคนนั้นการินกับรุทรเขาแอบตามเราสองคนมาตั้งแต่แรกแล้วล่ะ เพื่อความปลอดภัย ส่วนที่ฉันไม่ได้ตะโกนขอให้คนช่วยก็เพราะอายน่ะ…”

อาย…!? พี่ลัลคะ พี่ลัลจะอายแล้วปล่อยให้โดนเปิดซิงกลางรถเมล์เหรอคะ!?! ไม่ได้นะคะ!”

ใช่ ยัยเด็กนี่พูดถูกการินรีบพูดเสริมอายาเมะในทันทีพร้อมยกมือขึ้นกอดอก

ก็แหมฉันรู้อยู่แล้วนี่นาว่ามีนายตามมาด้วย ไม่งั้นฉันก็จะแก้ปัญหาด้วยวิธีอื่นแล้วล่ะลัลทริมาส่งยิ้มแห้งๆ ให้การิน แต่ก็ไม่ได้ทำให้เขาหายหงุดหงิดแม้แต่น้อย

ชิ…” การินจิ๊ปากด้วยความไม่พอใจก่อนจะแกล้งหันไปมองทางอื่น

ลัลทริมาเห็นท่าทีของเขาก็หลุดหัวเราะออกมา ก่อนจะหันมาสบตากับอายาเมะ ฝ่ามือเนียนละเอียดเอื้อมไปกุมมือของอีกฝ่ายเอาไว้

บางทีเราก็มีบางอย่างคล้ายๆ กันนะ อย่างการสูญเสียคนที่เรารักจากอุบัติเหตุทางรถยนต์

อายาเมะเบิกตากว้างก่อนจะหันไปมองรุทรที่เสมองไปทางอื่น

อ๋อรุทรบอกนี่เอง

เรื่องการสูญเสียน่ะฉันเข้าใจอายาเมะเป็นอย่างดีเลยนะ มีอะไรก็มาปรึกษาได้เด็กสาวเอ่ยด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ส่งผลให้รุ่นน้องของเธอยิ้มไปด้วย

ค่ะขอบคุณนะคะพี่ลัลอายาเมะกล่าวเสียงหวานก่อนจะเหล่ตาไปมองรุทรครู่หนึ่ง เอ่อขอความกรุณา คนนอกออกไปก่อนนะคะ ฉันจากจะคุยกับรุทรแค่สองต่อสองน่ะค่ะ

คนนอกงั้นเหรอ?” ลัลทริมาเบิกตากว้างก่อนจะหันไปสบตากับการิน

ก็ได้! ถ้ายัยนี่หาว่าเราเป็นคนนอกก็ไปก็เถอะการินพูดด้วยน้ำเสียงขุ่นขึ้งพร้อมจับข้อมือลัลทริมาลากออกไปจากห้องพร้อมกระแทกประตูเสียงดังทันที

 

ปัง!!

เสียงปิดประตูดังลั่นทำเอาร่างบนเตียงนอนสะดุ้งโหยง ก่อนจะถอนหายใจออกมา

เฮ้อเดี๋ยวบ้านก็ร้าวกันพอดีน้า…”

รุทรเห็นดังนั้นก็ย่างก้าวเข้ามาใกล้ก่อนจะนั่งลงบนเตียงในระยะประชิดกับเด็กสาว

รู้ด้วยเหรอว่าฉันอยากคุยกับเธอแค่สองคน?”

รู้สิก็นายทำท่าทางอึดอัดขนาดนั้นนี่นาอายาเมะหัวเราะเล็กน้อย ยังไงเราก็เป็นเพื่อนกันมาสักพักแล้วนี่เนอะ ทำไมฉันจะไม่รู้กันล่ะ?”

เฮ้อท่าทางแล้วก็น้ำเสียงเธอนี่ทะเล้นจริงๆรุทรเอื้อมมือมาแปะไว้บนหัวของอายาเมะพร้อมถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ตอนนั้นร้องไห้ทำไมหืม?”

อายาเมะบิกตากว้างด้วยความงุนงง เมื่อรุทรเห็นดังนั้นก็สะดุ้งและชักมือกลับ คิดว่าเธอคงไม่อยากให้เขาสัมผัสตัว

“ ‘โทษทีฉันลืมไปว่าเธอไม่ชอบ

เปล่าๆ..! เอ่อฉันฉันไม่ได้รังเกียจนาย แต่ตอนที่นายขู่จะจูบฉันวันนั้น…” อายาเมะหลบสายตาและลดระดับเสียงลง มันน่ากลัวน่ะก็เลยเผลอพูดจารุนแรงใส่…”

งี้นี่เอง…”

ถ้าเป็นนายล่ะก็จับได้ แต่อย่าทำรุนแรงรึบังคับฉันนะมันทำให้ฉันนึกถึงเรื่องไม่ดีฉันกลัวการถูกกระทำอย่างรุนแรงแบบวันนั้นมันทำให้รู้สึกแน่นหน้าอก กลัวจนรู้สึกเหมือนจะเป็นลม

ไม่ใช่เหมือน วันนี้เธอเป็นลมไปแล้วรุทรปล่อยมุกด้วยใบหน้าเรียบเฉย จนเด็กสาวที่ไม่รู้จะขำตรงไหนก็ได้แต่หัวเราะแห้งๆ

แหะๆก็ขอโทษละกันนะที่ต้องให้นายประคองอายาเมะยิ้มฝืดเฝื่อน แต่ก็แอบรู้สึกว่าคนตรงหน้าดูใจเย็นขึ้น แล้วก็กระทำกับเธออย่างอ่อนโยนขึ้นด้วย

เธอเนี่ยน้าบอบบางเกินไปหน่อยแล้วมั้ง?” รุทรเชยคางของเด็กสาวขึ้นมาพร้อมกับจ้องมองเข้าไปในดวงตาสีมรกตคู่สวยตรงหน้า ก็เข้าใจอยู่หรอกว่าเธอฝังใจ แต่ถ้าเธอกลัวการถูกลวนลามขนาดนั้นตอนแต่งงานไปจะมีปัญหาเอานะ…”

ถูกลวนลามกับสมัครใจมันคนละอย่างกันย่ะ แล้วปัญหาอะไรมันก็เรื่องของฉัน…” อายาเมะขมวดคิ้วแน่นอย่างไม่พอใจเมื่อเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา

ขนาดจูบฉันก็ว่ามันคงยากสำหรับเธอนะก็เธอกลัวการทำเรื่องอะไรทำนองนี้หนักมากเลยนี่นา เข้าข่ายโฟเบียรึเปล่านะ?”

พูดอย่างนี้ตั้งใจจะจูบฉันรึไง? เห็นขู่หลายรอบแล้วนะว่านายอยากได้จูบแรกของฉันน่ะ

ทำอย่างกับว่าเธอให้

ใบหน้าของรุทรประดับด้วยรอยยิ้มยียวนกวนประสาท แต่แล้วเธอก็ได้ทำเรื่องที่เขาไม่คาดฝันขึ้น!

อายาเมะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้เขาจนกระทั่งริมฝีปากสัมผัสกัน เด็กหนุ่มได้แต่เบิกตากว้างปล่อยให้เด็กสาวครอบครองริมฝีปากของเขาต่อไปและแนบแน่นขึ้นเรื่อยๆ

ความวาบหวามเกิดขึ้นในใจของเขา ไม่กล้าผละตัวไปไหน เด็กสาวเปิดเปลือกตาขึ้นมาสบตากับเขา นัยน์ตาสีมรกตคู่สวยที่กำลังมองเขาด้วยอารมณ์ที่ยากจะคาดเดาได้ ทั้งดูเสน่หาและโกรธเคืองไปในคราวเดียวกัน

เมื่อคิดว่านานจนเกินควร ร่างเล็กจึงค่อยๆ ถอนจูบออกด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อ ยกมือขึ้นปิดริมฝีปากอย่างเขินอาย

อยากได้นักใช่มั้ยเอาไปเลย ฉันยกให้ จะได้ไม่ต้องมาทวงอะไรจากฉันอีกอายาเมะไม่กล้าแม้แต่จะสบตาของอีกฝ่าย รู้ตัวดีว่าใบหน้าของเธอคงจะแดงเอามากๆ เพราะรู้สึกถึงความร้อนบนหน้าที่ลามไปถึงใบหู

หารู้ไม่ว่ารุทรเองก็ไม่ได้หน้าแดงน้อยไปกว่าเธอเลย

สัมผัสอ่อนนุ่มเมื่อครู่ยังติดอยู่บนริมฝีปากของเขา

ความรู้สึกหวิวๆ ในอกยังคงค้างคาอยู่ในใจเขา

รู้สึกราวกับกำลังเสพติด

เสพติดจูบของเธอ

..ฉัน…” รุทรถึงกับพูดอะไรไม่ถูก ไม่คิดว่าเด็กสาวจะจริงจังกับคำพูดล้อเล่นของเขาขนาดนี้ ฉัน..ล้อเล่นไม่คิดว่าเธอจะจูบฉันจริงๆ…”

เหอะก็นายชอบพูดขู่ฉันนี่นา เป็นไงล่ะ? ได้จูบแรกพี่ลัลกับฉันไปพอใจรึยังล่ะห๊ะ?” อายาเมะกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ แอบนึกน้อยใจอยู่เล็กๆ

ตอนจูบเมื่อกี้ดันนึกถึงภาพที่รุทรผายปอดลัลทริมาขึ้นมาซะได้

 

ถ้าไม่นับว่าการผายปอดเป็นจูบเธอก็ได้จูบแรกของฉันไปแล้วล่ะน่า ยัยบ้า…”

รุทรเลือกที่จะจ้องมองอายาเมะตรงๆ จนกระทั่งเด็กสาวเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขา ใบหน้าของเธอยิ่งร้อนผ่าวจนต้องยกมือขึ้นมาปิดบังใบหน้า

..อย่ามองนะ…!!”

อ้าวจูบเองเขินเองแบบนี้ก็ได้เหรอ?” รุทรแกะมือของเด็กสาวออกจากใบหน้าก่อนจะยิ้มอย่างมีเลศนัยให้ นี่จริงๆ แค่เอาปากแตะกันอย่างนั้นฉันไม่เรียกว่าจูบหรอกนะ

หา!? ถ้าไม่ใช่แล้วให้เรียกอะไรล่ะยะ!?!”

ราวกับโดนมนตร์สะกดให้หลงใหลในดวงตาสีมรกตคู่นั้นให้เสพติดริมฝีปากตรงหน้า

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าการกระทำของเด็กสาวมันยิ่งทำให้เขาหลงเสน่ห์เธอหนักขึ้นไปอีก

 

ขออีกนิดเถอะ

 

จูบจริงๆ น่ะแบบนี้ต่างหาก

ไม่ทันที่อายาเมะจะได้ตั้งตัวก็โดนรุทรโน้มใบหน้าลงมาครอบครองริมฝีปากของเธอ เด็กสาวพยายามขัดขืนทั้งที่มือทั้งสองก็ถูกเขารวบเอาไว้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้

เขาพยายามมอบจูบที่อ่อนโยนและละมุนละม่อมที่สุดให้เท่าที่จะทำได้ เพราะตัวเขาเองก็ไม่มีประสบการณ์ ทำได้เพียงปล่อยให้สัญชาตญาณชักนำตัวเขาไปเท่านั้น บังเกิดเป็นความรู้สึกลุ่มหลงและต้องการจะครอบครอง

เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าตัวเองโหยหาสัมผัสจากเธอมากขนาดนี้ไม่เคยรู้ว่าตัวเองคลั่งใคล้เธอมากถึงเพียงนี้ เพียงแค่จูบจากเธอก็ทำเอาเขาแทบจะบ้าคลั่ง แถมยังต้องการมากขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

อือรุทร…” อายาเมะถูกปล่อยริมฝีปากให้เป็นอิสระอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะประทับลงมาอีกครั้ง แทบไม่มีเวลาให้เธอได้พักหายใจเลยด้วยซ้ำ

ไม่รู้ทำไมจูบจากเขาถึงทำให้หัวใจเธอพองโตได้ถึงเพียงนี้ ทั้งที่รู้สึกเกลียดการสัมผัสจากผู้ชาย เกลียดการล่วงเกินแบบนี้ แต่พอเป็นรุทรอะไรๆ ก็ล้วนเป็น ข้อยกเว้น

ลึกๆ แล้วเธอเองก็ชอบที่ถูกเขาสัมผัสอย่างอ่อนโยนชอบที่จะถูกจูบแบบนี้

 

อ่าหัวสมองโล่งไปหมดแล้ว

ทำไมมันรู้สึกดีอย่างนี้นะ…?

 

ก่อนที่เธอจะหลอมละลายคาเตียงเด็กหนุ่มก็ถอนริมฝีปากออกซะก่อน ต่างคนต่างได้ยินเสียงหอบหายใจของกันและกัน ฝ่ายเด็กสาวที่โดนละเลียดรู้สึกแทบจะไร้เรี่ยวแรงเพราะการกระทำของเขา

นายนี่มันชอบฉวยโอกาสจริงๆ…”

เธอรุกฉันก่อนนะช่วยไม่ได้รุทรปล่อยมือจากร่างกายของเด็กสาวแล้วจึงกุมท้ายทอยพร้อมหันไปมองทางอื่น

 

ใครใช้ให้เธอจูบกันล่ะห๊ะ…!

ไอ้ความรู้สึกเหมือนเสพติดนี่มันน่ารำคาญชะมัด

 

ฉันไม่นึกเลยนะว่านายจะหน้าด้านได้ขนาดนี้…” อายาเมะบ่นพลางดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงปิดบังใบหน้าที่แดงก่ำ อยากจะไล่เขากลับบ้านไปซะตอนนี้แต่ก็กลัวว่าวันอื่นจะมองหน้ากันไม่ติดอีก

หน้าด้านอะไรของเธอ? เห็นอย่างนี้ฉันก็เขินเหมือนกันแหละน่า…” รุทรถอนหายใจ แล้วจะเอายังไง? จะให้กลับไปพูดกันแบบเพื่อนปกติเหมือนเดิมใช่มั้ย?”

ถามจริงเหอะ ปกตินายเคยทำกับฉันเหมือนที่เพื่อนปกติเขาทำกันด้วยเหรอ?” อายาเมะถามด้วยเสียงอู้อี้เพราะขลุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา เท่าที่ฉันรู้มาเพื่อนกันเขาไม่กอดไม่จูบแบบนี้หรอก

รุทรหันกลับไปมองร่างที่อยู่ภายใต้ผ้าห่มก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงราบเรียบ

โอเค งั้นฉันจะทำตัวให้เหมือนปกติที่สุดแล้วกัน

อื้ม…” เด็กสาวพยักหน้ารับ แต่แล้วก็ถูกรุทรดึงผ้าห่มออกจนต้องหันไปสบตากับเขา อะไรของนายอีกเนี่ย…?”

อย่าหนีฉันแบบนี้อีกสิ…” รุทรเอ่ยเสียงอ่อน มือหนาเอื้อมไปลูบหัวของเด็กสาวอย่างแผ่วเบา เห็นแล้วมันรู้สึกไม่ดีรู้สึกเหมือนว่าเราจะกลับไปคุยกันเหมือนเดิมไม่ได้อีก

 

ขอร้องล่ะพอสักที

อย่าเล่นกับหัวใจของฉันแบบนี้

นายเห็นฉันเป็นเพื่อนหรืออะไรกันแน่?

ถ้าไม่ได้ชอบแล้วมาจูบซ้ำทำไม…?

ฉันไม่อยากชอบนายนะรุทร

 

…………………………………………..

 

ลัลทริมาที่กำลังรออยู่หน้าประตูห้องกำลังเลื่อนหน้าจอเฟซบุ๊กด้วยใบหน้าเฉยชา ก่อนจะถอนหายใจยาวเมื่อพบคลิปบางอย่างเข้า

เฮ้อกลายเป็นข่าวในโลกโซเชียลซะแล้วล่ะ…” ลัลทริมายื่นมือถือให้การินอ่าน คลิปนั้นถูกเขียนแคปชันไว้ว่า จู่ๆ ก็มีการชกต่อยขึ้นเพราะแฟนสาวถูกชายในคลิปลวนลามบนเมล์

แฟนสาวงั้นเหรอ…?” การินเบิกตากว้างขึ้นก่อนจะอมยิ้มขึ้นมาและไม่คิดจะปฏิเสธอะไร จะยังไงก็ช่างเถอะก็เธอเป็นของฉันนี่นา

ถ้าจะบอกว่าฉันเป็นของเล่นของนายก็พูดให้มันชัดๆ สิ พูดแบบนั้นความหมายมันเปลี่ยนนะ…” ลัลทริมาเอามือถือกลับมาเล่นตามเดิมเพื่อแก้เก้อ ให้ตายสิก็ประโยคที่ว่า เธอเป็นของฉันมันหมายถึงแฟนมากกว่าที่จะเป็นของเล่นหาอาถรรพ์นี่นา

การินหัวเราะในลำคอขึ้นมา ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มยากที่จะคาดเดาความหมายได้

เธอเป็นของฉัน….พูดแค่นี้ก็พอแล้ว

หา?” ลัลทริมาเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจ ใบหน้าของเธอแดงระเรื่องขึ้นมาเพราะความเขินอาย

 

พูดแบบนั้นหมายความว่ายังไงน่ะ…!?

 

ขณะที่ลัลทริมากำลังสับสน อีกฝ่ายก็แนบใบหูเข้ากับประตูห้องราวกับกำลังแอบฟังบทสนทนาภายใน

ยัยโง่ฉันว่าคำพูดสองคนนี้มันแปลกๆ

เอ๋?” ลัลทริมาลองเอาหูแนบกับประตูบ้าง แม้เสียงจะค่อนข้างเบาแต่ก็สามารถจับใจความได้อย่างชัดเจน

ถ้าไม่นับว่าการผายปอดเป็นจูบ…เธอก็ได้จูบแรกของฉันไปแล้วล่ะน่า ยัยบ้า…

นั่นคือสิ่งที่ทั้งสองได้ยิน

นายได้ยินอะไรเกี่ยวกับจูบเหมือนฉันใช่มั้ย….?”

เด็กหนุ่มพยักหน้ารับทันทีก่อนที่จะเงี่ยหูฟังต่อจนถึงประโยคที่ว่า จูบจริงๆ น่ะแบบนี้ต่างหากและแล้วภายในห้องก็เข้าสู่ความเงียบ….

ที่เขาเงียบไปนี่คือจูบกันใช่มั้ย?” ลัลทริมากะพริบตาปริบๆ เห็นรุทรที่เงียบๆ เรียบร้อยมาตลอดไม่คิดว่าจะแอบร้ายได้ขนาดนี้

แต่ก็ไม่แปลกขนาดการินที่ว่าโรคจิตจู่ๆ ยังจูบเธอเลย

แค่คิดแบบนั้นใบหน้าลัลทริมาก็ยิ่งร้อนผ่าวหนักกว่าเก่า

ก็คงไม่ใช่อย่างอื่นแล้วล่ะ"

ทันทีที่การินพูดจบลัลทริมาก็ย่อตัวลงนั่งกับพื้นพร้อมทั้งกรี๊ดแบบไร้เสียง เธอว่าแล้วเชียวว่าสองคนนี้มี Something กัน!

อาการหนักนะเธอเนี่ย…” การินนิ่วหน้าด้วยความลำบากใจ เอาตรงๆ เขาก็ไม่ค่อยอยากจะยุ่งเรื่องชาวบ้านหรอกนะ เพียงแต่เพื่อให้แน่ใจว่ารุทรจะไม่มาแย่งลัลทริมาของเขานั่นเอง

 

หึอยู่กับยัยปีศาจไปนั่นแหละ ดีแล้ว

 

 

 

หลังจากนั้นสักพักประตูห้องก็เปิดออก รุทรเดินออกมาจากห้องพร้อมทั้งปิดประตูด้วยใบหน้าที่ร้อนผ่าว มือกุมท้ายทอยแน่นเมื่อนึกถึงภาพที่โดนเด็กสาวจู่โจมริมฝีปากของเขา

ยัยเบื๊อกเอ๊ย…” เขาบ่นกับตัวเองเพียงลำพัง สัมผัสอันนุ่มนวลยังคงติดใจของเขาอยู่

 

ไอ้นี่มันร้ายว่ะ…”

 

ขวับ!

รุทรหันตามทิศทางของเสียงในทันที เห็นการินที่ยืนยิ้มเจ้าเล่ห์พร้อมกับลัลทริมาที่อมยิ้มจนแก้มแทบปริราวกับจะบอกว่า รู้หมดแล้วยังไงอย่างงั้น

..ได้ยินตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย!?!”

ก็~ หมดแทบทุกอย่าง โดยเฉพาะคำว่า จูบน่ะน้า~’ ลัลทริมาหัวเราะแบบไม่เกรงใจรุทรสักนิด ไงจ๊ะ ไหนบอกแค่เพื่อนไง?”

..ก็แค่เพื่อนไง!” รุทรกล่าวปฏิเสธในทันที ใบหน้ายิ่งแดงหนักกว่าเดิมเสียอีก

เห็นนิ่งๆ ก็ไม่คิดว่าแกจะมีมุมแบบนี้นะ หึหึการินฉีกยิ้มยียวนกวนประสาท ก่อนจะพูดขึ้นมาพร้อมกับลัลทริมา

 

ร้ายกาจ…”

รุทรไม่รู้จะสบถออกมาเป็นคำว่าอะไร แค่ที่โดนอายาเมะจูบก็อายจะแย่แล้ว แถมตัวเองยังจูบซ้ำอีกรอบ แล้วไหนจะมาโดนรู้ความลับที่เกิดขึ้นในห้องนั่นเข้าด้วย อายยิ่งกว่าที่จะแทรกแผ่นดินหนีซะอีก

 

สงสัยได้โดนล้อยันลูกบวชแน่….

 

เด็กหนุ่มกุมขมับในทันที แต่ก็ยังไม่วายโดนรุ่นพี่ทั้งสองแซวต่ออีก

อยากได้น้ำมันพรายอีกมั้ยเดี๋ยวทำให้พิเศษเลยการินหัวเราะในลำคอก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ มือขวาตะปบลงบนไหล่ซ้ายของรุทรพร้อมทั้งโน้มตัวเข้ามากระซิบ “เห็นว่าคราวที่แล้วกินแห้วนี่นา…ถ้าไม่อยากพลาดประสบการณ์วาบหวิวอีกฉันช่วยได้นะ…”

ภาพเหตุการณ์ในวันนั้นลอยเข้ามาในหัวของรุทรในทันที วันนั้นตัวเขาเกือบจะพลาดทำเรื่องร้ายแรงลงไปแล้ว แต่วันนี้เขาก็ดันพลาดทำตามอารมณ์ตัวเองลงไปอีกจนได้!

ทำอย่างกับตัวเองไม่เคยเรียนสุขศึกษาที่สอนว่า ห้ามชายหญิงอยู่ด้วยกันสองต่อสองอย่างงั้นแหละ (ถึงแม้จะเป็นเรื่องเบสิกในแฟนฟิคและนิยายรักก็ตาม)

เรื่องแบบนั้นฉันไม่เอาด้วยหรอก!” รุทรผลักการินออกในทันทีด้วยใบหน้าที่ร้อนผ่าว นึกขยะแขยงคนตรงหน้าที่พูดเรื่องน่าเกลียดออกมา แถมยังรังเกียจตัวเองที่เคยเกือบได้เสียกับเพื่อนตัวเองด้วย

ยังยังไม่พอ ลัลทริมาเห็นรุทรเขินขนาดนั้นก็หัวเราะชอบใจ นานๆ ทีจะเห็นรุทรเขินขนาดนี้ขอแซวบ้างเถอะ

แต่งงานเมื่อไหร่ขอการ์ดเชิญด้วยนะจ๊ะ~”

นี่เธอ…!!!”

 

แอ๊ด

ทั้งสามคนเงียบทันทีเมื่อได้ยินเสียงประตูห้องถูกเปิดออก เด็กสาวผมทองชะเง้อมองแขกที่กำลังคุยกันนอกห้องรบกวนเวลาพักผ่อนของเธอด้วยใบหน้าหงุดหงิด

ขอโทษนะคะที่นี่ไม่ใช่ตลาดสด ขอฉันพักผ่อนหน่อยเถอะค่ะอายาเมะพูดจบก็ค่อยๆ กลับเข้าไปในห้องพร้อมกับปิดประตูลงท่ามกลางความเงียบของแขกทั้งสาม

 

แกร๊ก!

พร้อมกับล็อกกลอนด้วย

ดูท่าว่าอายาเมะจะโกรธพวกเรานะ…?” ลัลทริมาเอ่ยเสียงแผ่วพร้อมกับใบหน้าจืดเจื่อน

เธอคงรำคาญพวกเราล่ะมั้ง….เพราะงั้นพอเถอะรุทรยิ้มฝืดเฝื่อน แต่ก็ไม่อาจทำให้ลัลทริมาลดความสนใจจากเรื่องที่รุทรทำในห้องเมื่อครู่นี้ไปได้

งั้นระหว่างทางกลับบ้านรุทรช่วยเล่าตั้งแต่ต้นจนจบให้พวกเราฟังทีสิ~”

อึก…”

คงไม่จบง่ายๆ แล้วล่ะรุทร

 

…………………………………………..

 

เด็กสาวนอนตะแคงอยู่บนเตียงขนาด 6 ฟุตด้วยใบหน้าร้อนผ่าว เม้มริมฝีปากด้วยความเขินอายกับสิ่งที่ตัวเองกระทำลงไป

 

ถ้าไม่นับว่าการผายปอดเป็นจูบ…เธอก็ได้จูบแรกของฉันไปแล้วล่ะน่า ยัยบ้า…

 

คำพูดนั้นยังคงวันเวียนอยู่ภายในหัวของเธอพร้อมกับรสสัมผัสของจูบที่เขามอบให้

โอ๊ย…! บ้าๆๆๆ ฉันนี่มันบ้าที่สุดเลย!” อายาเมะพลิกตัวไปอีกฝั่งแต่ก็ต้องชะงักไปเพราะเด็กสาวผมดำที่นอนอยู่ตรงหน้าของเธอ

แหน่ะทำอะไรไปเมฟี่เห็นหมดนะคะ คุณหนู~” เมมฟิสโตฉีกยิ้มพรายพลางมองเด็กสาวด้วยดวงตาเจ้าเล่ห์

แต่อีกฝ่ายไม่ได้มีท่าทีเขินอายที่ถูกแซวแต่อย่างใด กลับทำตาโตพร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ

เมมฟิสโต!? หายไปไหนมาทำไมไม่มาหาฉันเลยล่ะ?”

ฉันก็มองคุณหนูอยู่ตลอดเวลานั่นแหละค่ะแต่คุณหนูไม่เห็นฉันเองนี่

อายาเมะได้ยินดังนั้นก็เขยิบเข้าไปใกล้ซาตานสาวก่อนจะรวบตัวเธอมากอดเอาไว้หลวมๆ

ทำไมไม่โผล่มาให้เห็นเลยล่ะฉันเหงานะ

เมมฟิสโตระบายยิ้มหวานขึ้นมาหลังจากนึกอะไรชั่วร้ายออก

ก็แหมถ้าฉันโผล่ไปตอนที่คุณหนูกำลังจูจุ๊บกับรุทรอยู่ก็คงไม่งามเท่าไหร่นะคะ

..นี่…!!!”

ได้ผลนั่นทำให้อายาเมะหน้าแดงเป็นลูกตำลึงเลยล่ะ

เป็นผู้หญิงแท้ๆ แต่ไปรุกเขาก่อนแถมเป็นฝ่ายจูบซะด้วย ใช้ไม่ได้เลยนะคะเมมฟิสโตหัวเราะคิกคัก

เมื่อกี้นี้ว่าฉันเหรอ…!?” อายาเมะขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ ผู้หญิงรุกก่อนไม่ผิดอะไรสักหน่อย

เปล่าค่ะฉันว่ารุทร

หา?”

ไม่ชัดเจนในตัวเองถึงขนาดต้องให้ผู้หญิงเริ่มก่อนเลยเหรอ? ใช้ไม่ได้จริงๆ…..” เมมฟิสโตถอนหายใจหลังพูดจบ แต่ก็นับถือคุณหนูจริงๆ นั่นแหละ ใจกล้ามากเลยนะคะที่ทำแบบนั้น

ที่ฉันทำไปก็เพราะประชดประชันต่างหากล่ะ…”

อ้อ เหรอคะ?” เมมฟิสโตทำตาโต ไม่ใช่ว่าใจจริงชอบเขาเลยยอมยกจูบแรกให้หรอกเหรอ?”

..บ้า! พูดอะไรของเธอ!” อายาเมะผละตัวออกจากเมมฟิสโตในทันที ใบหน้ารู้สึกร้อนผ่าวไปหมด

เมฟี่รู้จักคุณหนูดีกว่าใครๆ นะคะ…”

ใบหน้าของซาตานสาวปรากฏรอยยิ้มมีเลศนัยบางอย่าง ดวงตาสีอำพันส่อแววลึกลับยากที่จะคาดเดาความรู้สึกได้

ถ้าชอบรุทรก็ชอบไปเถอะค่ะฉันไม่ได้ห้ามอะไร

 

แต่ถ้าคุณหนูชอบรุทรไปแล้วฉันก็ไม่อาจรับประกันได้ว่าอนาคตข้างหน้าจะมีความทุกข์รออยู่มากมายแค่ไหน

 

 --------------------------------


 สวัสดีค่ะ จริงๆ ตอนนี้ใช้เวลาเขียนนานมาก ต่อพอใกล้เสร็จเราก็เอาเวลาไปปั่นตอนวาเลนไทน์ก่อน... แล้วก็...บางคนอาจจะคิดว่า "กลับมามีคู่รุทรอายะอีกแล้ว รินลัลหาย" ฮือ ข้าน้อยผิดไปแล้ว ก็คู่นี้คาแรคเตอร์มันเขียนง่ายกว่ารินลัลนี่นา T ^ T

อ่า...สุดท้ายแล้ว เราขอให้ทุกคนมีความสุขกับตอนนี้นะคะ (ตอนสุดท้ายก่อนสอบ) แล้วก็ขอให้ทุกคนรักและเอ็นดูอายะจังของเราด้วยนะคะ อย่าเกลียดนางเลยน้า > - <

 

20/2/2018

S
N
A
P
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

415 ความคิดเห็น

  1. #309 aorrachornnnnn (@aorrachornnnnn) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:00
    เขา!จูบ!กัน!แล้ว!!!!!!!!!
    #309
    0
  2. #308 Ranowhite Chalindel (@leenatalesrunner) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:42
    กรี๊ดมากเลยอ่าาา ทั้งสองคู่เลยแต่บางทีก็แอบคิดว่ารุทรเป็นคนน่ากลัวกว่าการินอ่ะ//อยากอ่านตอนต่อไปแอ้วววววววว>^<
    #308
    1
    • #308-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 44)
      24 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:45
      น่ากลัวกว่าการินนี่คือเจ้าเล่ห์ใช่มั้ยนะ = w =
      #308-1
  3. #307 เรโกะ จิทาคุ (@modsensei) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:33
    เงอะะะะะะะะะะะ 55555555555555555555555555555555555 อีรุทรรรรรรรร อายะ-รุทร ริน-ลัล//ฟินไปขำไปว้ากไป
    #307
    1
    • #307-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 44)
      24 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:43
      เอ๋~ มันน่าขำตรงไหนกันน้า~ > w <
      #307-1
  4. วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:06
    คู่ไหนก็ได้คนนี้นอนกินเลือดตัวเองแล้ว~~~
    //โดนน้องยกส่งโรงบาล
    #306
    1
    • #306-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 44)
      22 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:02
      งั้นวันหลังเพิ่มฉากจูบรุทรอายะเยอะๆ ดีมั้ยนะ แอ่ก--------
      #306-1
  5. #305 NichaPes (@NichaPes) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:10
    อ๊ากกก ฟินคู่รุทรกับหนูอายะมากมาย ไหนจะฉากที่การินต่อยไอโรคจิตที่มาลวนลวมหนูลัลอีก ตายตาหลับแล้วค่ะ อัก // พูดพร้อมกระอักเลือดมาเป็นสายน้ำ~
    #305
    1
    • #305-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 44)
      21 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:48
      กรี๊ดดด ดีใจมากค่ะที่ชอบ มีคนมาเม้นต์นอกจากเพื่อนตัวเองแล้วววว T w T
      #305-1
  6. #304 kuroko-love18 (@kuroko-love18) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:09
    เอารินลัลกลับมาได้รึเปล่า กลับม่หาฉันทีได้ไหมคนดี~~ (มีความมาเป็นเพลง 5555+)
    #304
    1
    • #304-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 44)
      21 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:50
      ไม่! อัก-----(//โดนคนอ่านตบ)
      #304-1