การิน ปริศนาคดีความรัก"สีเทา"

ตอนที่ 43 : บทพิเศษ วันวาเลนไทน์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 702
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    26 ส.ค. 62

บทพิเศษ

วันวาเลนไทน์

 

ทำไมฉันต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วย…?” 

การินเอ่ยขึ้นด้วยความคับแค้นใจ เขากำลังคุกเข่าอยู่ต่อหน้าซาตานที่บังอาจบุกรุกเข้ามาในบ้านของเขา แถมยังยึดโซฟาไว้เป็นของตนเองอีกต่างหาก

ซาตานสาวนั่งไขว่ห้างมองเจ้าของบ้านด้วยความพึงพอใจ ใบหน้าประดับดวงตาสีอำพันและรอยยิ้มเย็นราวกับจะบอกว่าตนถือไพ่เหนือกว่า

ใช่เมมฟิสโตถือไพ่เหนือกว่าการินอยู่แล้ว

ถ้าเจ้าอยากได้คืนก็ต้องทำตามที่ข้าสั่งนะ….” เมมฟิสโตเหยียดยิ้มเยาะหยันเขาอย่างไม่เกรงใจ ก่อนที่ริมฝีปากบางจะเอ่ยคำพูดที่ทำให้การินเบิกตากว้างขึ้นมา

 

ไปเดทกับลัลทริมาซะ

 

ย้อนกลับไปประมาณ 10 นาทีก่อน

 

ก๊อกๆๆ

เสียงเคาะประตูห้องของเด็กหนุ่มดังขึ้น การินซึ่งกำลังผูกเนคไทเตรียมไปโรงเรียนหันไปมองต้นเสียงอย่างไม่สบอารมณ์

 

ไอ้พ่อบ้ามาเคาะประตูอะไรแต่เช้าฟะ

 

การินผูกเนคไทให้เสร็จอย่างลวกๆ ทีแรกก็ว่าจะไม่เปิด แต่ไม่รู้อะไรดลใจให้เขายอมเดินไปเปิดประตูแต่โดยดี

 

แอ๊ด

เสียงเปิดประตูดังขึ้น แต่ก็ต้องประหลาดใจเมื่อร่างตรงหน้าไม่ใช่พ่อของตน แต่กับเป็นเด็กสาวตัวกระเปี๊ยกในชุดผ้าขี้ริ้วสีดำขลับที่มีใบหน้าเปื้อนยิ้ม

สวัสดีจ้า~”

เฮ้ยมาทำไมวะเนี่ย ถ้าจะมาทำห้องฉันมีแต่รอยเท้าไหม้ของเธออีกล่ะก็มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลยไป๊การินปัดมือไล่ซาตานสาว แต่เธอก็ยังคงยิ้มแป้นแล้นต่อไป

ขอรบกวนหน่อยน้า~” เมมฟิสโตเอ่ยเสียงระรื่นพร้อมเดินแทรกผ่านช่องเล็กๆ ระหว่างตัวการินกับกำแพงเพื่อเข้าไปในห้องโดยไม่สนใจเสียงพล่ามของเจ้าของห้องแม้แต่น้อย

เฮ้ยยัยเด็กบ้านี่!! ออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ เฮ้…!!”

ให้ตายสิ ทำไมถึงต้องมาเริ่มวันใหม่ด้วยความวุ่นวายแบบนี้ด้วยนะ

เมมฟิสโตเดินมานั่งยังโซฟาในห้องพร้อมกับนั่งไขว่ห้างสบายใจเฉิบ การินที่เดินกลับเข้ามาในห้องเมื่อเห็นสภาพแบบนั้นก็ยิ่งไม่สบอารมณ์เข้าไปใหญ่ ขมวดคิ้วนิ่วหน้าด้วยความไม่พอใจอย่างรุนแรง

เด็กหนุ่มเดินไปประจันหน้ากับซาตานสาวด้วยอารมณ์โกรธที่คุกรุ่น เขาจ้องมองเด็กสาวตรงหน้าราวกับจะกินเธอเข้าไปแทนอาหารเช้า เมมฟิสโตจ้องเขากลับพร้อมกะพริบตาปริบๆ ดูใสซื่อบริสุทธิ์ที่สุด

เมฟี่ทำอะไรผิดเหรอ…?”

ออกไปจากห้องของฉัน…” การินกดเสียงต่ำลงพร้อมกับแผ่บรรยากาศมาคุ

อยู่ต่อหน้าซาตานยังไม่เจียมตัวอีกนะ…” เมมฟิสโตแสยะยิ้ม ดวงตาสีอำพันคู่สวยเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นนัยน์ตาของแมว

 

คุกเข่าลงซะสิ…”

สิ้นคำร่างกายของการินก็หนักอึ้งราวกับแบกหินจำนวนมากเอาไว้จนต้องทรุดลงกับพื้นทั้งที่ใจจริงพยายามที่จะขัดขืนต่อแรงปริศนานั้น

แก…!” การินกัดฟันกรอด ได้แต่คุกเข่าอยู่กับพื้นอย่างนั้น อยากจะลุกก็ทำไม่ได้

เอาน่าๆ~ อย่างน้อยข้อเสนอของข้าก็น่าจะถูกใจเจ้าอยู่นะเมมฟิสโตเปลี่ยนจากมาดนางพญามาเป็นเด็กสาวสมวัยอีกครั้ง พอดีว่าข้าออกจะเบื่อๆ~ ก็เลยดึงญาณอาถรรพ์ของเด็กสาวคนนั้นมาเก็บลงในขวดนี้น่ะสิ~”

เธอกล่าวพลางชูขวดแก้วสีใสที่ปิดปากขวดด้วยจุกไม้ก๊อกขึ้นมา ภายในนั้นบรรจุกลุ่มควันสีดำที่มีใบหน้าและดวงตาแปลกประหลาดกระจัดกระจายไปทั่ว บ้างก็ฉีกยิ้มจนเห็นฟันแหลมคม บ้างก็ถลึงตาใส่การินซึ่งกำลังมองมันอย่างไม่เชื่อสายตา

 

นั่นน่ะเหรอญาณอาถรรพ์…?

 

แล้วฉันจะเชื่อได้ยังไงว่าแกไม่ได้โกหก

โกหกเหรอ?” เมมฟิสโตลืมตากลับขึ้นมาอีกครั้ง ครั้งหนึ่งข้าเคยเป็นทูตสวรรค์มาก่อนนะ ข้าไม่ทำอะไรต่ำช้าอย่างนั้นแน่นอน

การินหรี่ตาลงจ้องจะจับผิด เมมฟิสโตเมื่อเห็นอย่างนั้นก็ทำหน้ามุ่ยพร้อมถอนหายใจยาว

เฮ้อ~” เมมฟิสโตดึงขวดแก้วมาแนบกับแก้ม ปิดเปลือกตาลงพร้อมลูบมันอย่างทะนุถนอม แต่ว่าเจ้าคงจะไม่เชื่อแล้วก็ไม่อยากได้คืนสินะงั้นข้าคงต้องปล่อยให้ลัลทริมามีชีวิตสดใสไร้ภูตผีมากวนใจตลอดไปล่ะสิ~”

“!!!!”

แล้วสุดท้ายก็พอจะรู้กันนะว่าการินตัดสินใจยังไง

 

…………………………………………..

 

ห้องเรียนในยามบ่ายโมงกลับมีนักเรียนโหลงเหลงกว่าทุกวันเนื่องจากอาจารย์ขาดสอน นักเรียนในห้องส่วนใหญ่มักจะลากเก้าอี้ไปนั่งจับกลุ่มเม้ามอย บ้างก็ออกไปเที่ยวนอกโรงเรียน ส่วนที่โต๊ะของลัลทริมาเองก็มีเอมและนีลากเก้าอี้มาล้อมวงด้วยเหมือนกัน

เฮ้อเหมือนทุกปีอ่ะ ได้ช็อกโกแลตมากินฟรีก็จริงแต่ฉันเหนื่อยที่จะต้องปฏิเสธใครหลายๆ คนนะเอมิกาพูดพลางเคี้ยวช็อกโกแลตที่ได้มาในปากไปด้วย

จ้าๆ แม่คุณ ทีเราสองคนงี้เงียบเหงาไม่เห็นมีใครมาให้สักคน ฉันก็อยากได้ช็อกโกแลตบ้างนะมัณฑินีฟุบใบหน้าลงบนโต๊ะโดยมีลัลทริมาได้แต่หัวเราะแห้งๆ

น่าๆไม่เห็นเป็นไรเลย ปีหน้าก็ยังมี มหาลัยก็ยังมีนะนี…”

อย่าพูดแบบนั้นสิลัล! ก็คนไม่มีเสน่ห์น่ะมักจะนกช็อกโกแลตกับดอกไม้ทุกทีเลยนี่นา! ฮืออออ!!!”

โอ๋ๆใจเย็นๆ สิลัลทริมายิ้มฝืดเฝื่อนไม่รู้จะปลอบยังไงดี แต่แล้วเสียงเลื่อนประตูก็ดังขึ้น เธอหันไปมองยังต้นเสียงในทันที

เด็กหนุ่มผู้มีบรรยากาศอึมครึมเปิดประตูเข้ามาในห้องก่อนจะเดินตรงมาหาเด็กสาวผู้เป็นของเล่นชิ้นโปรด

..อะไรเหรอ?” ลัลทริมาถามเสียงแผ่วขณะมองใบหน้าราบเรียบไร้อารมณ์ของเขา

มากับฉันการินจับข้อมือของลัลทริมาดึงให้เธอลุกขึ้นยืนพร้อมกับเดินตามเขาออกมา

เฮ้ยเดี๋ยวสิ! แกจะเอาตัวเพื่อนฉันไปไหนห๊ะ!?!” เอมิกาลุกขึ้นพรวดพราด จนการินต้องหยุดเดินพร้อมกับยกมือข้างหนึ่งขึ้นกุมท้ายทอย

เฮ้อช่วยไม่ได้ ขี้เกียจโกหกซะด้วยการินหันมาสบตากับเอมิกาครู่หนึ่ง ขอยืมตัวยัยโง่แป๊บนึง เดี๋ยวเอามาคืน รับประกันได้ว่าวันนี้จะไม่เอายัยนี่ไปเสี่ยงตาย

พูดดังนั้นเขาก็ลากตัวลัลทริมาออกไปจากห้องทันทีพร้อมปล่อยเอมกับนีงงเป็นไก่ตาแตก

แกว่าวันนี้การินดูแปลกไปมั้ยเอม…?”

อืม ฉันก็ว่าหมอนั่นดูละมุนขึ้นนะ…”

วันนี้วันวาเลนไทน์ด้วยมัณฑินีพูดจบ ทั้งสองสาวก็หันหน้ามามองตากันอย่างรู้ใจ

 

ด้านการินที่ลากลัลทริมาออกมาด้วย ขณะนี้ทั้งสองคนเดินจับมือกันอยู่นอกโรงเรียนโดยที่ลัลทริมาเป็นฝ่ายเดินตามหลัง

การินนายจะพาฉันไปไหนเนี่ย?”

ไปเดทเขาตอบเสียงห้วนแบบขอไปที

ห๊ะ!?” ลัลทริมาเบิกตาโพลงอย่างไม่เชื่อหู นี่มันวันบ้าอะไรการินถึงมาชวน (บังคับ) ไปเดทเนี่ย

 

อ้อวันนี้วันวาเลนไทน์นี่นา

 

เธอตอบตัวเองภายในใจ จนกระทั่งพวกเขาเดินไปถึงร้านกาแฟหน้าโรงเรียนร้านประจำของเธอ

 

กริ๊ง…!

เสียงกระดิ่งตรงประตูร้านดังขึ้นเมื่อประตูถูกเปิดอย่างห่ามๆ จากการิน

ภายในร้านเต็มไปด้วยเหล่านักเรียนคู่รักหรือแก๊งเด็กสาวเต็มไปหมด การินยังคงดึงให้ลัลทริมเดินตามเขามาท่ามกลางสายตาของนักเรียนนิศาฯ แทบทั้งร้าน

แต่จู่ๆ การินก็หยุดชะงักไปในทันทีจนลัลทริมาชนกับแผ่นหลังของเขา

ทำไมแกมาอยู่ที่นี่?” การินเอ่ยเสียงขุ่นพลางมองน้องรหัสผู้เป็นไม้เบื่อไม้เมาตรงหน้าซึ่งกำลังนั่งกินเค้กกับเด็กสาวเพื่อนสนิทของเขา

ฉันสิต้องถามว่าทำไมนายมาอยู่ที่นี่?” รุทรเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย สายตาไล่มองการินตั้งแต่หัวจรดเท้าจนกระทั่งไปสะดุดกับฝ่ามือทั้งสองคนที่จับกันแน่น

อ้อ…” อายาเมะพูดขณะใช้ช้อนแตะที่ริมฝีปาก มาเดทนี่เอง

ใบหน้าทั้งสองคนร้อนผ่าวขึ้นมาทันที การินกรอกตามองไปด้านข้างก่อนจะพาลัลทริมากลับหลังหันเดินออกไปทันที

กลับกันเถอะ!”

..เดี๋ยวสิ…!” เด็กสาวถูกกระชากร่างให้เดินตามออกไปอย่างง่ายดายท่ามกลางความสับสนของรุทรและอายาเมะ

อะไรของเขาน่ะ…?” อายาเมะกะพริบตาปริบๆ พลางตักเค้กช็อกโกแลตเข้าปาก

คงไม่อยากโดนแซวล่ะมั้ง?” รุทรมองตามทั้งสองคนที่เดินออกจากร้านไปแล้วจนกระทั่งสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง อ๊ะยัยเบื๊อก ดูนั่น

หือ?” อายาเมะมองตามที่รุทรชี้ออกไปนอกร้าน เห็นเด็กสาวผมดำยาวเหยียดเข่าในชุดสไตล์พังค์วิ่งไปในทิศทางเดียวกันกับที่การินและลัลทริมาเดินไปเมื่อครู่ นายคิดเหมือนฉันมั้ย R1?”

ฉันก็คิดเหมือนเธอนะ A2” รุทรตบมุกอย่างรู้ใจ R1 มาจาก Rutorn 1 ส่วน A2 มาจาก Ayame 2

“A2 นี่ที่เป็นกระดาษปะ?”

“…” รุทรติดสตั้นไปกับมุกแป้กของอายาเมะก่อนจะยกมือขึ้นกุมขมับ หุบปากแล้วกินเค้กไปเลยไป

ใจร้าย…” อายาเมะรู้สึกงอนจึงทำแก้มป่องหวังจะเรียกร้องความสนใจ แต่รุทรก็ไม่ได้เหลือบมองเธอแม้แต่น้อย เชอะ…”

 

สุดท้ายการินก็เลยพาเดินกลับเข้ามาในโรงเรียนอีกครั้ง โดยที่ยังไม่ได้ปล่อยมือลัลทริมาเลยจนมือของทั้งสองเริ่มชุ่มไปด้วยเหงื่อ

การิน…” เด็กสาวเรียกขึ้นพลางมองมือของตนเอง ปล่อยมือเถอะ…”

ได้ยินดังนั้นเขาก็ยอมละจากมือของเธอก่อนหันมากำชับ

ห้ามแอบหนีไปไหนล่ะ ตามฉันมาเด็กหนุ่มออกคำสั่งกับเธอด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

พักหลังมานี้เขาดูเป็นมิตรกับเธอขึ้นเยอะจนเธอเริ่มไว้วางใจ แถมพักหลังเขาก็ไม่เอาเธอไปเสี่ยงอันตรายกับอาถรรพ์อีกแล้วด้วย จนเธอแอบอมยิ้มและเร่งฝีเท้าเพื่อเปลี่ยนไปเดินเคียงข้างกับเขาแทน

จะพาไปไหนอีกล่ะ?” ลัลทริมาถามด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

พาไปที่ๆ ไม่มีใครกล้ารบกวนเราน่ะสิ หึหึ

แค่ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอของเขาก็ทำเอาลัลทริมาเริ่มลดความไว้ใจลงซะแล้ว

 

คงไม่ใช่ป่าหลังโรงเรียนหรอกนะ

 

 

และมันก็เป็นจริงอย่างที่เธอคิด

ตอนนี้พวกเขาทั้งสองยืนอยู่หน้าต้นไทรหลังโรงเรียน โดยที่ลัลทริมาได้แต่ทำหน้าบูดบึ้งเหมือนจะไม่พอใจ

ถ้าจะชวนเดททั้งทีขอที่ที่มันโรแมนติกกว่านี้หน่อยสิยะอย่างน้อยให้ฉันซ้อนท้ายมอไซค์เที่ยวสักที่รับลมก็ยังดี

โรแมนติกอะไรนั่นฉันไม่มีหรอก ที่นี่แหละดีแล้วการินเดินไปนั่งยังใต้ต้นไทรก่อนจะกวักมือเรียกลัลทริมา มานั่งนี่

เด็กสาวยอมเดินไปนั่งข้างๆ เขา ทีแรกเธอก็กลัวว่าจะโดนสัมผัสจากต้นไทรหรือจากป่าหลังโรงเรียนทำให้รู้สึกอึดอัด แต่ผิดคาด

เธอกลับไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิดเดียว

นี่ยัยโง่…” การินเรียกเธอด้วยเสียงแผ่วเบา เธอรู้สึกอึดอัดรึว่าคลื่นไส้อะไรมั้ย?”

 

นั่นไงสุดท้ายก็ไม่ได้พามาเดทจริงๆ

 

ไม่นะ ไม่เห็นรู้สึกอะไรเลยลัลทริมาส่ายศีรษะเป็นเชิงปฏิเสธ นั่นทำให้การินขมวดคิ้วในทันที ถามทำไมเหรอ? จะแกล้งอะไรฉันอีกรึไง?”

เปล่าฉันแค่ต้องการทดสอบบางอย่างในตัวเธอเท่านั้นเอง

 

แชะ!

เสียงกดชัตเตอร์ดังขึ้นพร้อมกับแสงแฟลช การินหันไปมองด้านหลังของเขาก็พบกับเด็กสาวผมสีดำที่ถือกล้องถ่ายรูปรีบหลบอยู่หลังต้นไม้ไม่ไกลจากพวกเขานัก

อะไรเหรอการิน?” ลัลทริมาถามขึ้นด้วยความสงสัย เธอไม่ได้ยินเสียงถ่ายรูปเมื่อครู่นี้เลย

ฉันว่าฉันหูฝาดไปเอง…”

อ๋อ…” เด็กสาวตอบเช่นนั้นเพราะไม่รู้จะพูดอะไรดี และแล้วก็เข้าสู่ความเงียบราวๆ ห้านาที

เมื่อเด็กหนุ่มทนกับบรรยากาศอึดอัดนี่ไม่ไหวก็ลุกขึ้นยืนนิ่งอยู่สักพักแล้วจึงหันมากำชับเธอ

อยู่ตรงนี้แล้วรอฉันกลับมานะ ห้ามไปไหน

จะไปไหน?” ลัลทริมาหรี่ตาลงด้วยความสงสัย แต่การินก็ไม่ได้ตอบอะไรเธอแถมยังเดินหนีไปดื้อๆ อีก

 

เฮ้อเดินหนีไปซะแล้ว

แต่ก็สมกับเป็นตานั่นแหละนะนี่ฉันหวังอะไรอยู่เนี่ย? ให้เขาตอบคำถามดีๆ งั้นเหรอ?

แค่ที่การินเป็นอยู่ตอนนี้ก็ดีกว่าเมื่อก่อนตั้งเยอะแล้วนะ

 

เธอคิดแบบนั้นพลางถอนหายใจ แล้วจึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเล่นฆ่าเวลาระหว่างรอการินกลับมา

เธอไม่เคยเห็นการินให้ความสนใจกับวันวาเลนไทน์เลยสักนิด ก็แค่วันที่ให้ดอกไม้ให้ดอกกุหลาบกัน แล้วอยู่ดีๆ ตาบ้าคลั่งอาถรรพ์นั่นก็เกิดมาชวนเธอเดทเนี่ยนะ?

ต้องมีอะไรแน่ๆ…”

ถึงจะมีอะไรน่าสังสัยเยอะแยะไปหมดชวนให้คิดอยู่นานสองนาน แต่เด็กสาวก็คิดไม่ออกว่าการินจะชวนเธอเดทไปทำไม?

สงสัยฉันจะเป็นยัยโง่อย่างที่การินบอกจริงๆ…” ลัลทริมาถอนใจ ล็อกหน้าจอมือถือแล้วเก็บใส่กระเป๋ากระโปรง หลับตาลงเพื่อพักสายตา

รู้สึกถึงลมที่โชยมาคลอเคลียข้างแก้ม เงียบเสียจนได้ยินเสียงใบไม้ไหวและเสียงนกร้อง แถมยังไม่มีความรู้สึกอึดอัดจากต้นไทรมารบกวนเธออีก

 

สบายจัง

 

แต่แล้วความสุขของเธอก็จบลงอย่างกะทันหันเมื่อรู้สึกถึงแก้วน้ำเย็นเจี๊ยบสัมผัสกับแก้มซ้ายของเธอ

ว้าย!!” ลัลทริมาร้องขึ้นพร้อมกับเบิกตาโพลง เห็นการินโน้มตัวลงมาจนใบหน้าแทบจะติดกัน เขาค่อยๆ นำแก้วน้ำที่แตะแก้มของเธอออกพร้อมยื่นให้

ชอบกินชาเย็นใช่มั้ย?” การินถามเสียงห้วนและใบหน้าเรียบนิ่ง เล่นเอาอีกฝ่ายประหลาดใจกับคำถามของเขา

 

จำได้ด้วยเหรอ…?

 

ก็ใช่ลัลทริมาพยักหน้าพร้อมกับรับแก้วชาเย็นมาไว้ในมือ ขอบคุณนะ…”

การินไม่ตอบอะไรแต่นั่งลงข้างๆ ลัลทริมา ในมือเขามีแก้วกาแฟเย็นอยู่เช่นกัน

ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าเดทที่ดีควรจะทำยังไง รู้แค่ว่าควรจะอยู่กันแค่สองคน…” การินเงียบไปครู่หนึ่งและเริ่มขมวดคิ้ว โดยไม่มีไอ้ขี้เก๊กนั่นอยู่ในสายตาของฉัน เห็นแล้วหงุดหงิด

คิก…” ลัลทริมาหลุดหัวเราะออกมา การินหันขวับมามองเธอทันทีจึงต้องกลั้นหัวเราะเอาไว้ “’โทษทีฉันไม่ได้ตั้งใจขำ

ก็ฉันไม่ชอบขี้หน้าหมอนั่นนี่…” การินเอ่ยเสียงขุ่น ใบหน้าแสดงความไม่พอใจออกมาอย่างรุนแรง

น่าๆรุทรก็ไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้วน่า ช่างเถอะ

เหอะ…” การินยกแก้วกาแฟเย็นขึ้นมา จับหลอดดึงขึ้นมาเล็กน้อยแล้วเริ่มดูดน้ำดับกระหาย ซึ่งความจริงดูก็รู้แล้วว่าเขาขี้เกียจที่จะพูดถึงเรื่องรุทรแล้ว

ทั้งสองคนเงียบไปครู่หนึ่ง ลัลทริมาใช้หลอดคนชาเย็นในแก้วแล้วเริ่มดื่มบ้างก่อนที่จะพูดขึ้นมา

จริงๆ ฉันชอบนะที่นายอ่อนโยนขึ้นน่ะ ไม่ต้องเป็นคนดีเลิศอะไรขนาดนั้นก็ได้แค่ที่นายเป็นอยู่ตอนนี้ฉันก็พอใจแล้ว

งั้นเหรอแสดงว่าเมื่อก่อนฉันคงแย่มากสินะ?” การินหัวเราะในลำคออย่างที่ชอบทำ ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มกวนประสาทขึ้นมา ขอโทษด้วยละกัน

หา?” เด็กสาวหันไปมองบุคคลเคียงข้างเธออย่างไม่เชื่อหูตัวเอง วันนี้มีแต่อะไรที่ประหลาดๆ ทั้งนั้น นายผีเข้าเหรอวันนี้?”

เรียกปีศาจสิงน่าจะเข้าท่ากว่า…” การินบ่นพึมพำกับตัวเอง อีกฝ่ายได้ยินดังนั้นก็กะพริบตาด้วยความสงสัย อ้อเปล่าไม่มีอะไร

เด็กสาวไม่ได้เอะใจอะไร นั่งดื่มชาเย็นในมือต่อไป รู้สึกได้ถึงน้ำแข็งที่เริ่มละลายจนเริ่มจะจืด

ถ้ามีความรักตอนแรกที่หวานชื่น ผ่านไปแล้วจะจืดจางลงเหมือนชาเย็นที่เธอดื่มรึเปล่านะ? ลัลทริมาคิดเช่นนั้นใบหน้าก็เริ่มเศร้าหมอง มือจับหลอดดูดน้ำสีเขียวคนน้ำในแก้วอย่างเฉื่อยชา

 

ให้

คำพูดห้วนๆ เอ่ยขึ้นจากริมฝีปากของเด็กหนุ่มพร้อมกับที่เขายื่นช็อกโกแลตแท่งให้ร่างบางที่นั่งข้างกัน

เอ๊ะ…?” เด็กสาวใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีพร้อมทำตาโตด้วยความประหลาดใจ ให้ฉันเหรอ?”

เออสิ คิดว่าฉันพูดกับใคร? ซาตานเหรอ?” การินถามคำถามเธอกลับอย่างประชดประชัน ถ้าไม่เอางั้นฉันเก็บล่ะ

ทันทีที่พูดจบลัลทริมาก็รีบรับไว้ก่อนการินจะเก็บเสียก่อน

ขอบคุณนะลัลทริมายิ้มน้อยยิ้มใหญ่พลางแกะห่อช็อกโกแลตแท่งในมือ ใช้มือหักเป็นชิ้นเล็กแล้วนำเข้าปาก ฉันไม่อยากกินคนเดียวอ่ะ กินด้วยกันหน่อยสิ

เธอหักช็อกโกแลตแท่งเป็นสองส่วนเท่าๆ กันแล้วยื่นให้การิน

อะไรของเธอ?”

อ้าว? แบ่งกันกินไง?” ลัลทริมากะพริบตาปริบๆ พลางเคี้ยวช็อกโกแลตในปาก

การินเห็นดังนั้นก็ฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์ วางแก้วกาแฟเย็นลงก่อนโน้มใบหน้าเข้ามาประทับริมฝีปากอย่างรวดเร็วจนตั้งตัวไม่ทัน มืออีกข้างกดศีรษะของเธอไม่ให้หนีไปไหนเพื่อที่จะได้ลิ้มรสช็อกโกแลตและ อีกอย่างไปพร้อมๆ กัน

ช็อกโกแลตค่อยๆ แทรกซึมเข้ามาทีละน้อยพร้อมกับลิ้นเรียวที่เริ่มซุกซนจนเด็กสาวพยายามส่งเสียงเพื่อขอร้องให้อีกฝ่ายหยุดแกล้งเธอเสียที

..อือ…”

ริมฝีปากนุ่มยังคงถูกละเลียดไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีที่ท่าว่าจะหยุด เด็กหนุ่มยังคงลิ้มรสริมฝีปากหวานของเธอราวกับเป็นขนมหวาน

ภายในหัวขาวโพลนและคิดอะไรไม่ออก หัวใจสั่นระรัวอย่างห้ามไม่ได้ รู้สึกเคลิ้มตามอีกฝ่ายไปโดยง่าย

จนกระทั่งทั้งสองแทบขาดใจ การินจึงค่อยๆ ถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง มองเด็กสาวที่หอบหนักด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ

นายเอาอีกแล้วนะ…” ลัลทริมาพูดไปหอบไป รู้สึกเหมือนเมื่อครู่นี้แทบจะขาดใจ เธอมองการินที่เลียริมฝีปากของเขาและละเลียดเธอผ่านทางดวงตาเจ้าเล่ห์คู่นั้น

ฉันก็แค่กินช็อกโกแลตตามคำเชิญชวนของเธอไง ก็อยากให้ฉันกินไม่ใช่เหรอ?” เขาหัวเราะในลำคอพร้อมทั้งฉีกยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่ดูไม่น่าไว้วางใจที่สุดเท่าที่ลัลทริมาเคยเห็นมา!

 

ฉันชอบนะแล้วก็อยากจะ กินอีกสักทีนึงด้วย

 

…………………………………………..

 

ซาตานสาวในชุดสไตล์พังค์สีดำเดินไปพลางดูรูปแอบถ่ายภายในกล้องด้วยใบหน้าเปี่ยมด้วยความซุกซนตามประสาเด็ก

ได้รูปมาเยอะแยะเลยน้า~ เอาไปทำอะไรดีล่ะ~” เมมฟิสโตเอ่ยเสียงระรื่นขณะเดินดูรูปในกล้องโดยไม่มองทางจนกระทั่งไปชนเข้ากับเด็กหนุ่มคนหนึ่งเข้า โอ๊ย!”

ขอโทษครับ เป็นอะไรรึเปล่า?” เด็กหนุ่มขยับแว่นทรงเหลี่ยมเล็กน้อยพร้อมมองดูเด็กสาวตรงหน้า และก็เหลือบไปเห็นรูปการินกับลัลทริมาในกล้องของเธอ เอ๊ะนั่นมัน…”

เมมฟิสโตมอง เมธาธรตั้งแต่หัวจรดเท้า ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมา

อยากได้เหรอคะ?” ซาตานสาวคิดแผนการขึ้นในใจ เธอรู้แล้วว่าจะทำยังไงกับรูปพวกนี้ดี หนูอยากได้อะไรสักอย่างเป็นข้อแลกเปลี่ยนกับรูปพวกนี้หน่อย

อยากได้อะไรล่ะ?” เมธาธรถามด้วยดวงตาเป็นประกาย ถ้าได้รูปพวกนี้ไปทำข่าว รับรองต้องเป็นข่าวเด็ดแน่ๆ

ก็แค่อะไรเล็กๆ น้อยๆ อย่าง….” เมมฟิสโตกรอกตาไปมาเพื่อหาร้านที่เธอต้องการ เมื่อเห็นร้านคาเฟ่ที่เธอสนใจก็ชี้ไปทางนั้นทันที เลี้ยงขนมหนูสักครั้งสิคะ

 

หลังจากที่ตกลงแลกเปลี่ยนกันเสร็จสรรพแล้ว ซาตานตัวน้อยก็กำลัง Enjoy eating กับบรรดาขนมเค้ก คุกกี้และน้ำชาบนโต๊ะ

ว่าแต่เธอไปได้รูปนี้มาจากไหนเหรอ?” เมธาธรถามขณะกำลังมองเด็กสาวตรงหน้า

ตรงต้นไทรหลังโรงเรียนค่ะเมมฟิสโตตอบพลางกัดคุกกี้อย่างเอร็ดอร่อย

แต่ว่าเธอไม่ใช่เด็กโรงเรียนนี้นี่ ไม่มีเรียนเหรอถึงได้ใส่ชุดนี้?”

เด็กปกติเขาเรียนโรงเรียนรัฐฯ ไม่ก็เอกชน แล้วอีกส่วนก็เรียนโฮมสคูลไงคะเมมฟิสโตตอบบ่ายเบี่ยง แหงล่ะก็ซาตานอย่างเธอไม่เข้าข่ายทั้งสองอย่างที่ว่าไปนี่นา

อ้อ เรียนโฮมสคูลนี่เองเมธาธรพยักหน้ารับ แล้วเธอจะยกรูปพวกนี้ให้ฉันได้เลยรึยัง?”

อ้อ ค่ะๆเมมฟิสโตตอบก่อนจะยกถ้วยชาขึ้นจิบ เธอหยิบกล้องมาส่งรูปผ่านสัญญาณวาย ฟายเข้ามือถือของเมธาธร

ยกเว้นรูปสุดท้าย ที่เธอหวังจะให้เขาคนนั้นดูเพียงคนเดียว

 

…………………………………………..

 

ภายในห้องผู้อำนวยการ ชายวัยกลางคนกำลังนั่งดูเอกสารอย่างขะมักเขม้น โทรศัพท์มือถือก็สั่นเพราะข้อความเข้า หน้าจอเรืองแสงขึ้นมาในทันที

ใครส่งข้อความมาอีกล่ะเนี่ย…,?” นรินทร์ละสายตาจากเอกสารขึ้นมามองข้อความที่ถูกส่งมา หน้าจอปรากฏป๊อบอัพแอพพลิเคชั่นส่งข้อความสีเขียว จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดข้อความดู พบข้อความจากชื่อ ‘Unknow’ ส่งมาให้

เป็นรูปอิริยาบถน่ารักๆ ของพ่อลูกชายตัวดีและนักเรียนที่หมายมั่นปั้นมือว่าจะให้เป็นลูกสะใภ้ (?) รูปแรกๆ ก็น่ารักดีอยู่หรอก แต่รูปสุดท้าย

จูบจูบเน้นๆ

มันเป็นภาพขณะที่การินและลัลทริมากำลังจูบกันอย่างดูดดื่ม

เห็นดังนั้นแล้วก็ทำเอาท่านผู้อำนวยการคิ้วขมวดกันเป็นปมในทันที

 

การินนนนนนน!!!!!!”

  

 -------------------------

 

สวัสดีค่า > w < เรากลับมาแล้วพร้อมกับตอนพิเศษวาเลนไทน์ (นำมาลงแทนวันเกิดการิน) ที่ขอสารภาพว่าเผามาก เพิ่งเขียนเสร็จแบบสดๆ ร้อนๆ การตัดฉากก็อาจจะชวนมึนกันสักหน่อยนะคะ แหะๆ...

คือว่าช่วงนี้ก็...เครียดอีกแล้ว บ่นกี่ตอนๆ ก็บอกว่าเครียดเนอะ จริงๆ วันนี้แทบไม่มีอารมณ์เขียนตอนนี้จนจบด้วยซ้ำ แต่เขียนแล้วจะไม่อัพก็เสียดาย เอาเป็นว่าก็ขอให้มีความสุขกับวันวาเลนไทน์นะคะ

ห๊ะ? อะไรนะ? วันนี้แค่วันพุธเหรอ? อ้อ...โอเคๆ วันพุธก็วันพุธ

 

14/2/2018

S
N
A
P
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

421 ความคิดเห็น

  1. #346 yokyuni (@yokyuni) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 12:09
    กริ้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด//แอ้ก!!!เลือดหมด
    #346
    1
    • #346-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 43)
      3 พฤษภาคม 2561 / 15:36
      ดีใจที่ชอบนะคะ ^ w ^
      #346-1
  2. #303 486900 (@486900) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:48
    ฟิน~~~~รินลัลน่ารัก!!!อยากให้รินมีนิสัยแบบนี้ทุกวันเลย
    #303
    0
  3. #302 NichaPes (@NichaPes) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:46
    อ๊ากกกก ฟินอ่ะ
    #302
    1
    • #302-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 43)
      17 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:19
      ถ้าชอบเราก็ดีใจค่า~
      #302-1
  4. #301 Erng-Tanuwohan (@Erng-Tanuwohan) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:00
    ม่ายช่าย~ไม่ใช่วันพุธสักหน่อยแต่เป็นวันพระต่างหาก
    #301
    1
    • #301-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 43)
      15 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:12
      ทำไมเล่นมุกเดียวกันกับเพื่อนเราเลย!?!
      #301-1
  5. #300 เรโกะ จิทาคุ (@modsensei) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:14
    ผอ....อย่าเพิ่งไปขัดสิ สองคนนั้นเขารักกันนะ... เขาคนนั้น...เมมฟี่มีคู่ล่ะ มาโคตรครบ
    #300
    4
    • #300-3 rename-re (@rissara-me) (จากตอนที่ 43)
      17 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:09
      ตายๆ แน่ๆ
      หมายถึง ทั้งการินและผู้อ่านน่ะนะ 555+

      ชอบตอนเล่นมุขกกัน มุขA2 ออกจะตลกนะ 55555+

      หวานชื่น ////-\\\\
      ช็อกโกแลตไม่พอเหรอ!? //รีบเปย์ช็อกโกแลตให้การิน

      จริงๆ ตอนนี้น่ะ ได้ญาณอาถรรพ์ออกมาแล้ว การินน่าจะเอามาเป็นของตัว้องไปเลยน่าจะดีกว่าไม่ใชา้หรอ (บ่น อิจฉานานล่ะ 55+)

      #300-3
    • #300-4 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 43)
      17 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:16
      แหม เมฟี่เขาไม่ยกญาณอาถรรพ์ให้การินหรอก ถ้าการินมีญาณอาถรรพ์เดี๋ยวโลกนี้วุ่นวายกันพอดี 5555
      #300-4
  6. #299 สาวกจีเจ็ด (@nanny-g7) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:15
    จกหมอนขาดดดดด เขินหนัก ตอนนี้ออกมาทำร้ายคนอ่านจริงๆ555 สู้ๆนะคะไรท์ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ^^
    #299
    2