[FIC Seventeen] ;:Eternal ;;Couphan

ตอนที่ 6 : :;Last name

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 816
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    29 ส.ค. 59

ETERNAL 



วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่ว่าคุณแม่อย่างจองฮันยังทำหน้าที่ภรรยาที่ดีให้กับเขา แต่กลับไม่มีคำพูดใดเอ่ยออกมาจากริมฝีปากนั้นเลยแม้แต่คำเดียว ถ้าให้เดาคงเป็นเพราะเจ้าซากเถ้าบุหรี่ที่กองอยู่ในที่เขี่ยอันหรูที่ตั้งอยู่บนโต๊ะรับแขกในห้องนั่งเล่นนั้นแหละ


           "จองฮัน...วันนี้ผมจะอนุญาติให้คุณไปที่ร้านดอกไม้"

 

 

         "จริงเหรอ?" นั้นเป็นคำพูดแรกที่เอ่ยขึ้นมาหลังจากที่นั่งเงียบมานาน ดวงตากลมสวยเหลือบไปมองสามีที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์ธุรกิจอยู่ไม่วางตา จองฮันไม่เคยเดาใจสามีออกเลยแม้แต่น้อยครั้งนี้ก็เช่นกัน

 

         "แต่มีข้อแม้...."

 

           ซึงชอลวางหนังสือพิมพ์ลงก่อนหันไปสบตาภรรยาอย่างจริงจัง คนตัวเล็กถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่ายเมื่อได้ยินเมื่อครู่นี้ และร่างสูงคงเดาออกว่าคนตัวเล็กคงไม่พอใจเท่าไหร่ที่ต้องโดนบังคับแลกกับหลายๆอย่าง ซึ่งข้อนั้นเขารู้ดีอยู่แล้ว

 

 

        "คุณต้องไปที่บริษัทของผมทุกวัน...หลังจากเที่ยง ผมจะไปส่งคุณที่ร้านดอกไม้ และนับจากนั้นคุณจะมีเวลาถึงสองทุ่ม...และผมคิดว่ามันเพียงพอแล้วในแต่ล่ะวัน"

 

 

        "แล้วทำไมชั้นจะต้องเข้าไปที่บริษัทด้วยล่ะคุณซึงชอล...จะให้ชั้นเข้าไปฟังคำหัวเราะเยาะจากพวกลูกน้องของคุณหรือยังไง"

 

            จองฮันเอ่ยขึ้นทันควันเมื่อฟังข้อตกลงจากซึงชอลจบแล้ว คนตัวเล็กไม่เข้าใจว่าทำไมสามีของเขาจะต้องพาเขาเข้าไปที่บริษัททั้งๆที่มันไม่ใช่เรื่องจำเป็นเลยด้วยซ้ำไปและอีกอย่างงานพวกนั้นเขาทำไม่เป็นด้วยซ้ำจะให้ไปทำงานแบบนั้น

 

            "คุณคิดมากไปเองหรือเปล่า...จะไม่มีใครหัวเราะเยาะคุณทั้งนั้น และถ้ามันคนไหนทำผมจะไล่มันออกทันที"

 

            จองฮันหันไปมองอย่างไม่เข้าใจกับอารมณ์ของซึงชอลเมื่อครู่นี้ เหมือนคนตัวสูงจะมีท่าทีเป็นห่วงเขาซะเหลือเกิน ซึ่งอันที่จริงทันแทบตะไม่จำเป็นขนาดนั้นเลยด้วยซ้ำไป

 

          "คุณไปอาบน้ำแต่งตัวเถอะ...ผมให้เวลาคุณครึ่งชั่วโมง"

 

 

            "นี่คุณคิดว่าชั้นทำอะไรเร็วเหมือนเมื่อก่อนหรือไงกัน...ครึ่งชั่วโมงเนี่ยนะ!"

 

 

           คนตัวเล็กหันไปค้อนใส่คนตัวสูงที่นั่งอยู่ไม่ไกลก่อนที่เสียงหัวเราะจะดังขึ้นจากคนคนนั้น ซึงชอลหัวเราะก่อนจะเดินเข้ามาหาเขาและนั่งคุกเข่าลงกับพื้นในระดับที่ใบหน้าหล่ออยู่บริเวณหน้าท้องนูน

 

 

       "ผมก็ลืมไปว่าคุณท้อง...และบางทีผมก็คิดว่าคุณก็ลืมว่าตัวเองท้องเหมือนกัน..ช่วยอย่าทำอะไรเร็วๆแบบนั้นอีกนะ"

 

 

            สิ่งที่ซึงชอลพูดออกมานั้นทำให้ใบหน้าหวานหมองลงมันที ยิ่งเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อเช้านี้ขึ้นมาก็ยังรู้สึกผิดไม่หาย หลังจากที่เขาปลุกให้คนตัวสูงไปอาบน้ำตัวเองก็ออกมาทำอาหารเช้าคอยซึ่งในจังหวะที่เขากำลังวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะและกำลังจะเดินไปหยิบของในครัวกลับสะดุดขาตัวเองซึ่งโชคดีที่ตอนนั้นซึงชอลเดินมาจนเกือบถึงตัวของจองฮันพอดีจึงรับตัวเอาไว้ได้ไม่อย่างนั้นคงล้มและลูกคงเป็นอันตรายไปแล้วแน่ๆ

 

 

          "ชั้นรู้แล้วล่ะหน่า...อย่าพูดให้รู้สึกผิดไปมากกว่านี้จะได้มั้ย"

                     

           "ผมไม่ได้พูดให้คุณรู้สึกผิดแต่พูดเพื่อให้คุณระวังให้มากกว่านี้...เพราะผมเป็นห่วงคุณและลูก..."

 

            

            ดวงตาคมเอ่ยอย่างจริงจังและจ้องลึกลงไปในดวงตาสีน้ำตาลสวยนั้นเพื่อสื่อว่าสิ่งที่เขาพูดมาเป็นห่วงนั้นเป็นเรื่องจริงไม่ได้โกหกแต่อย่างใด ทุกครั้งที่เขาเอ่ยเกี่ยวกับลูกมันทำให้หัวใจของจองฮันวูบไหวอย่างห้ามไม่ได้ รางกับทุกอย่างมันซึมลึกลงไปทำลายกำแพงสูงในใจของคนตัวเล็ก

 

                       

             "คุณไปอาบน้ำแต่งตัวเถอะนะ...จะใช้เวลานานขนาดไหนก็ได้ ขอแค่ทำอะไรให้ระวังๆก็พอ เดี๋ยวผมจะเดินไปส่ง"

 

            "พูดเหมือนเข้าทำงานสายได้อย่างนั้นล่ะ"

  

            

              จองฮันเอื้อมมือไปให้สามีก่อนจะค่อยๆลุกจากเก้าอี้และแถมด้วยการพูดประชดไปให้อีกเล็กน้อยซึ่งนั้นก็เรียกเสียงหัวเราะให้กับซึงชอลได้เป็นอย่างดี

 

         "ต่อให้วันนี้ผมไม่เข้าไปทำงานก็ไม่มีใครกล้าไล่ผมออกหรอกหน่า คุณลืมหรือไงว่าผมเป็นเจ้าของบริษัท"

 

 

           คนตัวเล็กหันไปยู่หน้าให้กับประโยคเมื่อครู่อย่างนึกหมั่นไส้ไม่น้อย ถึงเขาจะยังโกรธอยู่บ้างกับเรื่องมากมายสำหรับผู้ชายคนนี้ แต่ก็ต้องยอมรับว่าซึงชอลเองก็เหมาะที่จะเป็นพ่อของเจ้าตัวเล็กอยู่ไม่น้อยเช่นกัน

 

              หลังจากที่แต่งตัวเรียบร้อยซึงชอลก็พาจองฮันเข้าบริษัท และนี่นับว่าเป็นครั้งแรกที่จองฮันจะมาเหยียบที่นี่ในฐานะภรรยาอย่างถูกต้องตามกฏหมายหลังจากที่อยู่ในฐานะเพียงแค่คู่หมั้น ทั้งสองเดินจับมือกันเข้าไปในบริษัทท่ามกลางสายตานับร้อยที่จ้องมองอยู่และถึงแม้จองฮันจะพยายามสะบัดมือออกขนาดไหนซึงชอลก็ยังคงจับมือจองฮันไม่มีปล่อย

 

                 "มาทำงานสายอีกแล้วนะคะบอส~"

 

           เสียงใสของคนที่อยู่ในตำแหน่งเลขานุการดังขึ้นเมื่อเห็นซึงชอลเดินผ่านหางตาของเธอไป สาวหน้าใสเงยหน้ามองก่อนจะกระเด้งตัวลุกขึ้นอย่างตกใจเมื่อเห็นคนที่ยืนอยู่ข้างๆเจ้านายของเธอ ก่อนจะยิ้มเจื้อนส่งกลับไป

 

  "ผมมาทำงานสายแล้วคุณจะตัดเงินเดือนผมเหรอครับคุณซูจอง"

 

 "อะ...อ่อ ป่าวคะบอส ใครจะไปกล้าล่ะคะมีหวังเงินซูจองติดลบพอดีสิคะ...เอ่ออ..."

 

 

          หญิงสาวตอบกลับไปก่อนจะทำท่าทางน่ารักใส่ซึ่งนั้นก็เป็นเรื่องปกติที่ซึงชอลจะเห็นมันบ่อยๆอยู่แล้ว ก่อนที่หญิงสาวเลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่าคนที่ยืนอยู่ข้างนั้นใช่ภรรยาของเขาหรือเปล่า เพราะดูจากทรงผมแล้วเธอเองก็จำไม่ได้ว่าใช่หรือเปล่า เพราผมของจองฮันตอนนี้เปลี่ยนเป็นตัดบ๊อบสั้นไปแล้ว

 


"อ่อ..นี่คุณจองฮันกับยัยหนู ภรรยาและลูกของผม"

 

        "อ่อ...แหม่ก็ยังคิดอยู่ว่าต้องใช่แน่ๆน่าเสียดายจังเลยวันงานแต่งไม่ได้ไปงานเพราะต้องเคลียร์เอกสารของบอสเนี่ย อดเห็นคุณหนูจองฮันใส่ชุดเจ้าสาวเลย ต้องสวยมากแน่ๆ ขนาดตอนท้องยังสวยขนาดนี้เลยนะค-"

 


"หายใจบ้างคุณซูจอง...แล้วไม่คิดจะแนะนำตัวบ้างหรือยังไง?"

 

 

ซึงชอลเอ่ยขัดเลขาฯคนสนิทเมื่อเห็นว่าเธอเริ่มพูดไวผิดปกติเพราะเธอตื่นเต้น ซึ่งนั้นเรียกเสียงหัวเราะจากจองฮันได้เป็นอย่างดีเช่นกัน  และมันก็กลายเป็นอาการที่แก้ไม่หายเลยสำหรับซูจองไม่ว่าจะเจอเหตุการณ์แบบไม่ทันตั้งตัว

 

         "ขอโทษคะคุณจองฮัน แฮะๆ ดิชั้นชื่อจอง ซูจองคะ เลขาฯของคุณซึงชอลคะ อยากได้อะไรเรียกใช้ได้ตลอดเวลานะคะ...โทรศัพท์เปิดตลอด"

 

  "ครับ...ผมชื่อยุนจองฮันนะครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ"

 

 

   "เอ๊ะ...ใช้นามสกุลยุนเหรอคะ??"   

 
  CR.SQW
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

100 ความคิดเห็น

  1. #88 *-hyo_wook-* (@hyo_wook) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 23:18
    รีบทลายกำแพงเร็วซึงชอล จองฮันมีแววใจอ่อนแล้วนะะะะ
    #88
    0
  2. #67 myxjeong (@jhmymayom) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 22:40
    เอ้ะ แต่งแล้วทำไมไม่ใช้นามสกุลของสามีล่ะคะลูกสาว~~~
    #67
    0
  3. #15 Mymimz :) (@mymim123) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 16:30
    สนุกมากกก รอนะคะ ~
    #15
    0
  4. #14 whan_ss (@whan_ss) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 15:06
    ฮื่อออออ รอค่าาา ชอบๆมาก สู้ๆนะคะไรท์
    #14
    0