เปิดPREORDER BAD ADDICT รักคนเลว เจ็บเอวต้องยอม [yaoi]

ตอนที่ 9 : BAD ADDICT 08 120% nc

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    14 พ.ค. 59

ตอนที่ 08

 

               กว่าพวกผมจะเลิกคลาสก็4 โมงเย็น พี่โจ๊กเกอร์ก็ไม่ได้โทรหรือไลน์มาเป็นปกติ ซึ่งผมต้องใช้เซ้นอันแรงกล้าตรวจจับหาดูว่าพี่แกอยู่หนใด ส่วนใดของโลก

"ไอ้บิล ไปไหนวะ" ไอ้ริทเดินมาคว้าไหล่ผมให้ไปคุยกับมัน

"หื้มไปห้าง ไปซื้อโทรศัพท์ใหม่" ผมตอบยิ้มๆ พอดีกำลังอารมณ์ดีครับ

"อ่อ..ว่าแล้วถึงโทรไม่ติด" ไอ้ริทบ่นเบาๆ

"เออน่า...งั้นกูไปก่อน...นะ...ริท?" ผมกำลังจะบอกลาเพื่อนแล้วออกตระเวนหาพี่โจ๊กเกอร์ แต่ไอ้ริทมันคว้าแขนผมไว้เสียก่อน หน้ามันดูยุ่งๆยังไงไม่รู้ ผมก็เดาไม่ออกว่ามันรู้สึกยังไง

"มึง..." มันพูดพึมพำอะไรไม่รู้

"เห้ย วันนี้กูกลับหอ เดี๋ยวซื้อไรไปฝาก ไม่ต้องกลัวหิว" เห็นมันยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงครับ หน้ามันดูปวดท้องด้วยสิ อาจจะโรคกระเพาะกำเริบหรือเปล่า มันเคยบอกว่าเป็นอยู่

"อืม...ไปกับใครวะ" มันถามเสียงอ่อย...พอมันถามแบบนั้น ผมก็นึกถึงเหตุการณ์เมื่อวาน..สรุปแล้วมันรู้สึกยังไงกับพี่โจ๊กเกอร์กันแน่นะ

"พี่..อะแหล่ะๆ ไม่ต้องห่วงน่า" ผมพูดยิ้มๆ ไม่รอให้มันถามอะไรอีกก็ขอตัวออกมาเลย พวกนั้น3คนไปกินข้าวด้วยกันอยู่แล้ว หรือบางทีก็ไปเต๊าะสาว แต่ผมก็เห็นไปเต๊าะไม่กี่วิ ไม่เห็นเคยควงเกิน1 วัน

ผมเดินลงมาหน้าคณะ มองหารถลูกรักของพี่โจ๊กเกอร์ แต่ก็ไม่เจอ แต่ผมก็สะดุดตากับรถเบนซ์สีดำเปิดประทุนคันนึง รุ่นบ้าบออะไรไม่รู้แหล่ะ ผมไม่บ้ารถขนาดนั้น ข้างในไม่มีใครนั่งอยู่หรอกครับ แต่แค่มองแล้วมันสะดุดตา....

เหมือน...เหมือนเคยเห็น...ไม่สิ เคยนั่ง....

ขณะที่ผมกำลังมองรถคันนั้นแล้วยืนคิดอะไรนานๆ ก็ได้ยินเสียงรุ่นพี่คณะข้างๆมากรี๊ดอะไรแถวนี้จึงหันไปดูโดยไม่ได้คิดอะไร แต่ไอ้ศูนย์กลางของเสียงกรี๊ดมันก็น่าคุ้นอีกแล้วว่ะ

"น่ามึงงงงงกูรู้ว่ามึงจบนอกมาแล้ว มาช่วยกูทำโครงงานเสนอหน่อยจิ" พี่สันนีนี่เอง ที่จริงพี่เขาชื่อนี แต่ว่าเป็นตำนานพี่สันฯ ที่น่ารัก เก่ง และแซ่บ ทั้งมหาลัยเลยตั้งฉายาให้พี่เขาแบบนั้น เป็นผู้ชายหน้าสวยชนิดผู้หญิงเลิกคบ ตัวสูงพอๆกับผมเลยครับ ผิวก็ขาวกว่าผมนิดหน่อย ปากก็แดง...น่าหลงใหลชะมัด รู้สึกว่าพี่นีกำลังยืนคุยกับผู้ชายร่างสูงใส่แว่นดำคนหนึ่ง ซึ่งทั้งคู่เป็นศูนย์กลางของเสียงกรี๊ด

แต่ที่ผมคุ้นหน้าน่ะ..ผู้ชายใส่แว่นที่หันข้างคนนั้นต่างหาก...แล้วจะไม่คุ้นได้ไงล่ะ

"หึ...มึงก็เก่งนี่หว่า" ในเมื่อนั่นคือคนที่ผมกำลังตามหา! พี่โจ๊กเกอร์! พี่แกตอบด้วยใบหน้ายิ้มหล่อ ใครเห็นเป็นต้องหลง ขนาดผมยังแอบใจกระตุก เพราะพี่โจ๊กเกอร์ไม่ค่อยยิ้มแบบนั้นให้ผมเห็นเลยน่ะสิ...

"แหมก็กูคิดถึงมึงนี่หว่า นี่ก็แค่ข้ออ้างจะอยู่ด้วยกันแหล่ะว้า" พี่นีพูดแล้วใช้มือบอบบางนั่นคล้องแขนพี่โจ๊กเกอร์ไว้ พี่โจ๊กเกอร์ก็ไม่ได้ปัดป้องอะไร ยังทำหน้าเหมือนเดิม..ยิ้มหล่อๆน่ะ

"ไปคุยตรงอื่นได้ปะวะ กูมารอคน" พี่โจ๊กเกอร์พูด พี่นีก็พยักหน้ายิ้มๆ ผมก็แอบหวังว่าพี่เขาจะมารอผม

ทั้งสองคนเดินมาคุยกันที่คณะผมเนี่ยแหล่ะ แต่หลบอยู่ใต้คณะ ซึ่งแถวนั้นมีพวกของรกๆอยู่เต็ม ผมจึงแอบฟังได้สะดวก สายตาผมมองไปที่มือบางที่คล้องแขนแกร่งของพี่โจ๊กเกอร์

=_=+

"มารอใครหรอมึง?" พี่นีถามเสียงใส ไม่บอกก็ไม่รู้นะครับว่าปี3 แล้ว นึกว่าม.5 พี่โจ๊กเกอร์เงียบไปสักพักก่อนจะตอบเสียงนิ่ง

".....คนรู้จัก" คำตอบของพี่โจ๊กเกอร์ทำผมตัวชาวาบทันที หัวใจที่เต้นระรัวเสมือนจะหยุดเต้นโดยฉับพลัน เลือดสูบฉีดแรงกว่าเดิมแต่เหมือนจะไม่เข้าเส้นเลือดเลยสักนิด ความหวังที่ริบหรี่อยู่แล้วเหมือนดับวูบโดยไม่รู้สาเหตุ สมองแฟ่บๆของผมตื้นตันไปหมด...

คิดบวกไว้ว่าอย่างน้อยผมก็ไม่ใช่ของเล่นแล้วละกัน...เป็นคนรู้จักแล้ว....อื้ม!

"หรอ..งั้นปล่อยแค่คนรู้จักไว้แล้วไปกินดินเนอร์กับกูดีกว่าน่า~" พี่นีพูดเชิญชวน

"...มึงว่าง?"

"ว่างสิ...กูคิดถึงมึงจะตายคิดถึงคืนที่เราอยู่ด้วยกันบนเตียง...คิดถึงลีลาของมึงนะ..มึงไม่คิดถึงลีลาของกูหรอ" พี่นีพูดพลางบดเบียดสะโพกตัวเองไปที่ต้นขาแกร่ง ผมได้แน่มองดูนิ่งๆจากที่ลับตา หัวใจเต้นช้าลงเสมือนไม่อยากจะเต้นอีกต่อไป ผมพอจะรู้แล้วล่ะ..ว่า 'ว่างคืออะไร

ว่างคู่นอนไงล่ะ...และพี่โจ๊กเกอร์ก็คงเป็นหนึ่งในคู่นอนของพี่นี

ไม่ก็พี่นีเป็นหนึ่ง..ในคู่นอนของพี่โจ๊กเกอร์

"หึ...ลีลาสุดเร่าร้อนของมึงน่ะหรอ" พี่โจ๊กเกอร์พูดยิ้มๆ มือแกร่งเลื่อนมาโอบเอวบางของพี่นี ทั้งสองประสานตากันหวานเยิ้ม..โอ้ย! ผมจะทนดูไม่ไหวแล้วนะ!

"ใช่..กูว่างสำหรับมึงเสนอนะ" แขนพี่นีเอื้อมไปคล้องคอพี่โจ๊กเกอร์เฉย พี่แกก็ยังโอบเอวบางอยู่อย่างนั้น ก่อนที่จะก้มหน้าลงไป...ใกล้..ใกล้....

และผมก็ไม่อยู่ดูอีก...รีบสาวเท้าออกไปจากตึกนี้ให้เร็วที่สุด

 

JOKKER PART

ผมโอบเอวบางที่แสนคุ้นเคย ก่อนจะมองสีหน้ายั่วยวนชวนเชิญของนี มันเป็นคู่นอนเก่าที่นอนด้วยกันบ่อยสุดของผมเอง ลีลาเด็ดเร่าร้อนดี แล้วเซ็กส์ของผมก็มันส์พอให้มันพอใจด้วย

"ใช่...กูว่างเสมอสำหรับมึงนะ" ผมยิ้มตอบนีหน่อยๆ พาลให้นึกถึงคนคนนึง...หึ

ผมก้มหน้าเข้าไปใกล้นีจนสัมผัสลมหายใจซึ่งกันและกันได้ ก่อนที่ริมฝีปากผมจะเลื่อนไปที่ใบหูมัน

"แต่กูไม่ว่างแล้วว่ะ" ผมกระซิบ

"อะ..อะไรนะ!" มันมองผมอย่างตกใจ ใบหน้าเรายังใกล้กันมากอยู่ดี บางมุมอาจจะคิดว่าเราจูบกันด้วยซ้ำ ผมยิ้มร้ายตอบ..ยิ้มร้ายเพราะคิดถึงใครบางคนน่ะนะ...

"ลีลามึงเร่าร้อนถูกใจกูก็จริงว่ะ แต่กูเจอคนที่เย้ายวนใจ เซ็กซี่ และเร่าร้อน..กว่ามึงแล้วว่ะ"

"ว่าไงนะ!" นีพูดเสียงดัง มันคงเสียเซลฟ์ละมั้งครับ ผมหัวเราะในลำคอก่อนจะปล่อยมือจากเอวมัน

"แค่เห็นหน้ามัน..กูนี่แทบแตก" ผมพูดกับนีเป็นประโยคสุดท้าย ก่อนจะขอตัว เพราะคนที่กำลังรอ..อาจจะมาแล้วก็ได้

เพราะมันก็รอผมมาตลอด

END JOKKER

 

ผมวิ่งออกมายังลานกว้างหน้าคณะ เหมือนว่ามหาลัยนี้มีแต่เส้นทางที่ผมไม่รู้จักเต็มไปหมด เพราะผม..ไม่รู้เลย ว่าควรจะไปไหนดี

แดดมันก็ร้อน...ใจผมก็ร้อน...แต่ขอบตาร้อนกว่า..เหมือนว่าน้ำตาที่ชอบไหลอยู่แล้วของผม มันไหลลงมาอีกแล้ว เล่นเอาผมมองไปทางไหนก็เบลอไปหมดเลย

ผมคงยืนโง่อยู่นานไปหน่อย คนที่เดินออกมาทีหลังจึงเห็นผมเข้า ทั้งๆที่ไม่อยากจะเจอหน้าตอนนี้แท้ๆ...ทั้งๆที่เมื่อกี้ยังสวีทหวานแหววกับคนอื่นอยู่เลยแท้ๆ...ไม่ใช่สิ

ผิดแล้ว..ผมต่างหาก ที่เป็น 'คนอื่น'

หมับ!

ผมหันหลังไปหาคนที่คว้าต้นแขนผมแถมยังออกแรงบีบอย่างแรงอีก หน้าตาบึ้งตึงขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ตาคมมองผมงงๆ ถือว่าเป็นสีหน้าที่แปลกใหม่ดี

"....ค..รั..บ" ผมพูดเสียงติดขัดพลางหลุบตาต่ำมองพื้นปูนอย่างเดียว

"เป็นไร" น้ำเสียงห้วนๆถามผม ผมกัดริมฝีปากตัวเองแน่น น้ำตายังไหลเป็นสายอยู่เลย

"ช็อคน่ะครับ" ผมตอบเบาๆ

"....." ที่พี่แกเงียบ คงเป็นเพราะไม่เข้าใจผมเสียมากกว่า และกำลังรอผมอธิบาย

"...ผมเจออะไรไม่คาดฝันมาน่ะครับ"

"อ่า..." พี่โจ๊กเกอร์ตอบรับนิ่งๆ มือแกร่งยังคงจับต้นแขนผมไว้อยู่

"ครับ..ปล่อย.." ผมแกะมือพี่โจ๊กเกอร์ออกจากแขนตัวเองอย่างง่ายดาย อาจจะเพราะพี่เขาไม่ได้อารมณ์ร้ายก็เลยยอมปล่อยง่ายๆ แต่ผมน่ะ..อารมณ์ just คนรู้จักอ่ะครับ!

ผมยืนหันหลังให้พี่โจ๊กเกอร์ก่อนจะใช้หลังมือปาดน้ำตาไปให้สิ้น พี่โจ๊กเกอร์ยืนอยู่เงียบๆไม่ได้พูดอะไร แต่พอผมหันหลังไป...

... ว่างเปล่า... พี่โจ๊กเกอร์ไปไหนแล้วฟะ

ผมหันซ้ายหันขวาก็ไปพบร่างสูงของคนที่ตามหา ก่อนจะคอตกคอพับตามไปนั่งที่ม้าหินใต้ต้นไม้ ซึ่งมันคือต้นอะไรไม่รู้ มะยมมั้ง..

ปั่ก!

"โอ๊ย" ผมร้องด้วยความเจ็บกลางกะบาล ปรากฏว่าลูกมะยมตกมาใส่หัวผม3 เม็ดพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

มะยมยังไม่รักกูเลย อืม

"เฮ้อออ" ผมถอนหายใจยาวก่อนจะฟุบลงไปที่โต๊ะพลางคิดอะไรเรื่อยเปื่อย เรื่องพี่นีเมื่อกี้แหล่ะคือเรื่องเรื่อยเปื่อยของผม ผมรู้สึกช็อคเบาๆ...ที่จริงช็อคแรง ผมไม่แปลกใจหรอกที่พี่โจ๊กเกอร์จะมีคู่นอนเก่าแซ่บๆ...แต่ก็พาลให้คิดอีกแล้ว แล้วอย่างผมเนี่ย..ไปนอนกับเขาได้ไงนะ

คงจะโดนทิ้งเมื่อไหร่ก็ไม่รู้สินะ

ผม..ไม่มีความมั่นใจอะไรเลย ไม่มีเลยแม้แต่นิดเดียว..

อ๊ะ!” ผมสะดุ้งตัวตรงขึ้นมาเมื่อรู้สึกเย็นๆที่หลังคอ พี่..โจ๊กเกอร์...

“….” พี่โจ๊กเกอร์ไม่ได้ตอบอะไร แค่ยื่นกระป๋องน้ำส้มแฟนต้าให้ผม...มองเลยไปข้างหลังก็ศูนย์อาหารของคณะนี่นา....

ไป..ซื้อมาหรอครับ

กูไปประมูลมามั้ง

ให้ผม..หรอครับ” ผมถามเสียงสั่น ใจเต้นระรัวจนหายใจแทบไม่ออก รู้สึกน้ำตาที่เกือบแห้งมันกลับมาเอ้อล้นอีกครั้งยังไงไม่รู้

ให้ควายมันถาม” จะโรแมนติกกว่านี้อีกครับ....=_=

แล้ว...” ผมกำลังจะถามถึงพี่นี แต่พี่โจ๊กเกอร์ก็ชิงพูดประโยคยืดยาวออกมาก่อน

กูมีของเล่นมากมาย...กูได้เล่นจนพอใจ...แต่มีชิ้นนึง ที่เป็นชิ้นที่กูเล่นบ่อย เล่นจนพัง กูก็ซ่อม แล้วกูก็เล่นอีก...เป็นของเล่นชิ้นโปรด...ที่ทำให้กูกลับไปเล่นชิ้นอื่นไม่ได้

ฮึกกก...ฮึก..ฮือออ” ผมพอจะจับใจความได้ละมั้ง...เข้าใจถูกแล้วมั้ง...ฮ่ะๆ ผมปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายคนแล้วโผเข้ากอดพี่โจ๊กเกอร์ทันที

หมั่บ!

ฮือออ..เป็นอะไรก็ได้..ฮึก..ผมเป็น..อะ..ไรก็ได้ขอแค่ฮึก..อยู่กับพี่ฮือออ” ผมพูดเสียงอู้อี้กับอกปนสะอื้นไปด้วย ไม่รู้ว่าเจ้าตัวฟังรู้เรื่องหรือเปล่า พี่โจ๊กเกอร์ไม่ได้ปลอบ..แต่แต่ให้ผมกอดอยู่อย่างนั้น แค่นี้ก็พอ..

สำหรับตอนนี้..แค่นี้ก็พอแล้ว

 

@ห้างG

พี่โจ๊กเกอร์พาผมมาซื้อโทรศัพท์ตามที่บอกไว้จริงๆ ผมไม่คิดจะใช้อย่างอื่นนอกจากไอโฟน เพราะผมใช้รุ่นนี้มาตลอด ขี้เกียจเรียนรู้เทคโนโลยีใหม่ๆ แต่พี่โจ๊กเกอร์อวยซัมซุง ซึ่งผมไม่รู้จักสักรุ่นเลย พี่แกก็ฟาดงวงนิดหน่อย แต่ก็โยนกระเป๋าตังให้ผมถืออีกแล้ว ฮ่ะๆ

ไอโฟน6sนะครับ..” ตอนนี้พนักงานกำลังหยิบเครื่องสีทองมาให้ผมตรวจดู ผมก็ยิ้มมิตรภาพไปให้ แต่พอพนักงานยื่นไอโฟนให้ผม มือเขากลับลูบมือผมจนนานเกิดเหตุ ผมรีบชักออกเร็วๆ...กลัวพี่แกจะอาละวาดน่ะสิ

ครับ ผมว่าไม่ต้องเช็คหรอกครับ เครื่องเอื่อมขนาดนี้” ผมบอกยิ้มๆ แต่พนักงานตื้อสุดๆ!

นี่ครับ” พนักงานเดินอ้อมมายืนข้างๆผมพลางเอามือข้างขวามาช่วยประคองมือผมที่ถือไอโฟนอยู่ ส่วนอีกข้างก็อ้อมตัวผมมาจับไอโฟนอีกข้าง กลายเป็นว่าผมโดนเขาโอบอยู่งั้นสิ!

นี่ครับ ตรงนี้ใส่ซิมนะครับ ทำแบบนี้อ๊ะ! มือใครวะ!” พี่พนักงานยังอธิบายไม่จบประโยคเขาก็ทำเสียงตกใจ ผมรู้สึกได้ถึงรังสิตทะมึนและมือแกร่งของใครบางคนที่โอบเอวผมอยู่และกำลังเลื่อนต่ำไปที่ก้นถึงกระนั้น ถ้าโดนก้นผม..ก็ย่อมโดน..น้องชายของพี่พนักงานด้วยน่ะสิ

คุณลูกค้าครับทำแบบนี้มันล่วงละเมิดทางเพศนะครับ!” พี่โจ๊กเกอร์ยืนประกบผมอีกข้างนี่เอง จากนั้นก็ออกแรงดึงผมเข้าไปหาตนจนหัวผมชนกับปลายคาง

กูล่วงละเมิดใครวะล่วงมึงหรอ?” พี่โจ๊กเกอร์ถามเสียงกวนส้นตีนมากครับ

ล่วงลูกค้าของผม!” พี่พนักงานเถียงฉอดๆ แต่ทว่าใบหน้าหล่อกลับมีรอยยิ้มร้ายระบายที่มุมปาก

ลูกค้าของมึง แต่เสือกเป็นของกู ทีนี้ใครมีสิทธิ์กว่ากันวะ แล้วที่มือหลอกจับมือน่ะ ใครกันแน่ที่ล่วงละเมิดทางเพศของๆใคร!!” พี่โจ๊กเกอร์พูดเสียงเหี้ยม พอพี่พนักงานทำหน้าซีดเถียงอะไรไม่ออกพี่โจ๊กเกอร์ก็ลากผมออกจากร้านทันที

พี่ไอโฟนผม” ผมพูดอย่างเสียดาย

ใช้ของกูไปแม่ง

ห๊ะ?” ขอทวนอีกที ให้ใช้โทรศัพท์พี่โจ๊กเกอร์งั้นหรอ!

กูมีซัมซุงกับไอโฟน มึงก็ใช้ไอโฟนไป!! ไม่ต้องซื้อแม่ง ตังกูไอ้สัส!” เหวี่ยงใส่ผมเสร็จก็เดินนำไปก่อนเลย เอ้า..

เอ้า..ทำไมกูดีใจ

 

ผมคงเป็นบ้าละมั้ง


(ต่อ)


@ในรถ

บางทีผมก็คิดนะครับ ว่าผมกับพี่โจ๊กเกอร์แลจะมีฉากในรถกันบ่อยเหลือเกิน เหมือนใช้ชีวิตกันในรถบ่อยมาก ==^

พี่..” ว่าแล้วก็ชวนคุย...แต่คงไม่ใช่เรื่องน่าโสภาเท่าไหร่นัก..อ่ะนะ พอดีผมเพิ่งนึกออกว่าผมโดนลักพาตัวมาอยู่กับพี่โจ๊กเกอร์แล้ว พี่แกก็บอกตอนเดินดูโทรศัพท์น่ะสิ ผมดันบอกไอ้ริทไปว่าจะกลับไปนอนหอ

อืม

คือ...” ผมอ้ำๆอึ้งๆจนพี่โจ๊กเกอร์รำคาญ

อะไร!”

ผม..บอกริทว่าวันนี้จะนอนหอ

“….” ในรถเงียบกริบอีกแล้ว...

ดะ..เดี๋ยวผมโทรป..

อืม” พอผมกำลังจะบอกว่าเดี๋ยวโทรไปบอกไอ้ริทเองว่าไม่ไปแล้ว พี่โจ๊กเกอร์ก็ตอบตกลงเสียอย่างนั้น

อ่ะ..ครับ” ถึงจะได้ไปก็เถอะ..แต่ลึกๆก็อยากอยู่กับพี่โจ๊กเกอร์มากกว่าล่ะนะ

เมื่อมาถึงใต้หอผม พี่โจ๊กเกอร์ก็เดินลงจากรถมาด้วย ไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้นแต่เดินตามผมมาเรื่อยๆ จนมาถึงหน้าห้อง

แกร๊ก

ผมเปิดประตูเข้าไปปรากฏว่าพวกนั้นมันไม่อยู่ห้องกัน เป็นไปได้ว่าไปดริ๊งไปแดนซ์กัน พวกมันค่อนข้างจะไปบ่อยอยู่นะครับ แต่ผมไม่ค่อยได้ไป อย่างว่าล่ะ..พี่แกไม่ค่อยให้ไปเท่าไหร่หรอก เหอๆ

ผมเดินเข้าห้องมาแล้วกำลังหันหน้าไปบอกลาพี่โจ๊กเกอร์ แต่ทว่ามือแกร่งกับเปิดบานประตูเข้ามา พาร่างสูงของตนย่างก้าวเข้ามาในห้องผมซะงั้น

พี่!?” ผมตกใจ พี่โจ๊กเกอร์เดินผ่านผมไปแล้วไปนั่งที่เตียงเฉยเลย ผมมองตามร่างสูงอย่างงงๆ

ปิดประตูดิวะ ยุงเข้า” พี่โจ๊กเกอร์พูดอย่างรำคาญ ผมรีบลนลานปิดประตูทันที แต่ยังยืนซื่อบื่ออยู่หน้าประตูเหมือนเดิม

แล้วยืนโง่ทำอะไรวะ เกะกะลูกตา ไปเปิดทีวีให้กูดิ้” หน้ายุ่งๆนั่นมองมาที่ผมอย่างเซ็งๆ ผมก็พยักหน้าแล้วเดินไปเปิดให้แต่โดยดี

จะอยู่นี่หรอครับ” ผมตัดสินใจถามออกไป

เปล่า...” พี่โจ๊กเกอร์ตอบหน้านิ่ง แต่เหมือนมีอะไรจะพูดแต่ไม่พูดมากกว่า ผมยืนนิ่งรอฟังคำตอบอยู่ แต่ก็โดนไล่ซะงั้น

ไปในครัวทำอะไรให้กินทีดิวะ

ห้ะ..อ่อ ครับๆ คุณชาย

เสือกประชดกูอีก!” พี่โจ๊กเกอร์ว่าไล่หลังผมมา ผมก็เดินเข้าครัวมาหาอะไรให้กิน ครัวมีแค่ที่วางของแนวยาวกับช่องวางตู้เย็นเท่านั้นแหล่ะ มายืนขนานกันคงทำไม่ได้ แต่ถ้ายืนแนวยาวเรียงกันก็ได้4คนพอดี (นึกภาพสี่เหลี่ยมผืนผ้าน่ะค่ะ แล้วทางยาวเดินได้คนเดียวอ่ะค่ะ/ไรท์)

ระหว่างที่ผมกำลังเขย่งเท้าเพื่อเปิดตู้ด้านบน พี่โจ๊กเกอร์ก็เดินเข้ามาพอดี เดินเข้ามาเงียบๆไม่พอ มือน่ะ!!! มือพี่อ่ะ!!!

พี่มือ!” ผมทักท้วง ก็ไอ้เจ้าปัญหาดันมาลูบเอวผมภายใต้เสื้อก่อนจะเลื่อนไปบีบคั้นสะโพกผมอย่างหมั่นเขี้ยวชัดๆ หน้านิ่งๆที่แฝงไปด้วยความหื่นกระหายนั้น ส่อผ่านมาทางสายตาที่จ้องมองเรือนร่างผมแล้ว!

ทำไมหื่นขึ้นได้เนี่ย” ผมถามด้วยความสงสัย

กูว่าจะเอามึงที่ห้องกู” พี่โจ๊กเกอร์ตอบไม่ตรงคำถาม

แล้วไงครับไม่ได้อยู่ห้องพี่นะครับ

ก็มึงจะมาหอมึง ก็เลยเปลี่ยนแผนมาเอาที่ห้องมึงไง

เดี๋ยวเพื่อนผมกลับมานะครับ” ผมพยายามบ่ายเบี่ยงเต็มที่ ก็ถ้าพวกแม่งกลับมาตอนกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มพอดีก็แย่น่ะสิ เดี๋ยวไปไม่สุด เอ้ยมันไม่ใช่เรื่องที่ควรทำที่นี่โว้ย!!!

แล้ว?” พี่โจ๊กเกอร์ถามหน้าตายอีกแล้ว!

ถ้าพวกมันเห็นก็แย่สิครับ” ผมพยายามพูดอย่างใจเย็น ที่จริงเหนื่อยใจ พี่ด้านไปแล้ว!

อยากดูหนังสดก็ให้มันดูไปดิวะ” คนๆนี้!!ไม่สนอะไรแล้วใช่ไหมพี่โจ๊กเกอร์ไม่สนใจสถานที่จริงๆนั่นแหล่ะครับ มือแกร่งปลดตะขอและซิบผมอย่างรวดเร็วจนกางเกงย่นลงไประดับสะโพก เผยให้เห็นอันเดอร์แวร์สีเข้มของผม ใบหน้าคมซุกไซร้เข้าที่ซอกคอขาวของผมก่อนที่ลิ้นร้อนจะขบเม้มติ่งหูของผมแล้วเลียใบหูอย่างยั่วยวน

อื้ออ..จั๊..กจี๋..อ๊า” เพราะลิ้นร้อนของพี่โจ๊กเกอร์แท้ๆ ทำให้ผมเสียสติเผลอครางเสียงน่าอายนั่นออกมาเสียได้

อ่า...หอม..อืมม” พี่โจ๊กเกอร์กระซิบเสียงแหบพร่าข้างๆหูผมทำให้ผมเผลอคล้อยตามการเชิญชวนนั่นจนได้


++++++++++++ nc ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


อ๊ะ! ผม..มะ อ๊ะ..ไหว..” แต่ทว่าก่อนที่ผมจะได้ปลดปล่อยนั้น..

แกร๊ก

กลาบบบบมาแย้ววววว ไอ้บิลหรอว๊า!” กลับมีเสียงเปิดประตูตามมาด้วยเสียงเมายานคางของคาดว่าไอ้เฟย์!

O_O!!

ผมกระตุกแทบจะดิ้นออกจากอ้อมแขนพี่โจ๊กเกอร์ทันที พี่แกก็ไม่ได้ยอมปล่อยแต่ผมเอาออกและลงยืนเอง เหมือนจะขัดใจร่างสูงไปบ้างแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร

ชิบหายทำไงกับท่อนล่างดีวะ!!! ผมรีบติดกระดุมเสื้อเร็วๆให้ตัวเองและพี่โจ๊กเกอร์ก่อนที่จะมองหาทางรอด

ระเบียง!? ไม่สิแคบไป

ตู้เย็นสัส คงตายก่อน

อะไรดีวะ!!!

ไอ้บิลลลล อยู่หนายย หื้ม!” นี่ก็ไอ้เวท ผมได้ยินเสียงฝีเท้ามันเริ่มเดินเข้าใกล้ทางนี้แล้ว ได้ยินเสียงเปิดประตูห้องน้ำด้วย

เมาแล้ว..นะพวกมึง” ไอ้ริทพูดเบาๆ แปลว่ามันก็มึนๆครับ แต่ไม่เมาเพราะต้องรอแบกไอ้พวกนี้กลับมาไง

พี่เราทำไงดี” ผมหันมาขอความช่วยเหลือจากพ่อสมองทองหน่อยสิ๊ ฉลาดนักก็ใช้ให้เป็นประโยชน์หน่อย!

ทำต่อ มึงจะเสร็จอยู่แล้ว กูก็จะอยู่แล้ว!” พี่แกพูดอย่างหัวเสีย ไม่ได้สนใจสถานการณ์บ้างเลย!

บ้าเปลือยล่างขนาดนี้รีบเลย!! อ๊ะนี่ไง” สายตาผมกวาดไปเห็นสิ่งที่จะช่วยพวกผมได้พอดี

ผ้ากันเปื้อนไงล่ะ!!

+

+

+


nc- คือมันไม่เสร็จ55555

ขัดจังหวะจริงจริ๊งไอ้เพื่อนพวกนี้ ฮ่าๆๆๆ

รักทุกคนนนน คิคิ ตักตวงความฟินไว้ดีๆค่ะ หึหึ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

241 ความคิดเห็น

  1. #61 Sophita Sinpomart I'mso (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 06:38
    พี่โจ๊กนี่ก็นะ นี่มันห้องที่เพื่อนบิลจะเข้าจะออกยังไงก็ได้
    #61
    0
  2. #59 abcabcasd976 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 11:26
    อ๊ายยยยยยยยยยย>[]< ฟิน! 
    #59
    0
  3. #57 chami (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 19:27
    สนุกมากกกกกเลยยยยยอ่ะ
    #57
    0
  4. #56 abcabcasd976 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 09:01
    ชอบมากกกกกก จะรอนะคะ
    #56
    0
  5. #55 Sophita Sinpomart I'mso (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 08:31
    พี่แกนี่โหดจริงๆ ชอบอ่ะ
    #55
    0
  6. #54 Sense of life (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 21:42
    เย่ๆๆมาเเว้ววว
    #54
    0
  7. #53 ploy2205 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 21:35
    ทำไมขำๆๆ????????
    #53
    0
  8. #52 ออนซ์ซัง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 21:33
    หึงล่ะสิ 5555+ ดี๊ดี ~~
    #52
    0
  9. #51 Helena Kadian (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 21:30
    แหนะ มีไว้ทำไม2เครื่อง อิอิ
    #51
    0
  10. #50 Tangmoksw (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 20:54
    โจ๊กเกอร์ขี้หึงจัง ช๊อบบบบชอบ ><
    #50
    0