เปิดPREORDER BAD ADDICT รักคนเลว เจ็บเอวต้องยอม [yaoi]

ตอนที่ 8 : BAD ADDICT 07 110%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,306
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    9 พ.ค. 59

ตอนที่ 07

 

               เชี่ยรับสิวะเอ้า ปิดเครื่องเฉย!”  ริทบ่นพึมพำกับโทรศัพท์ตัวเองอยู่นานสองนานเพราะทางปลายสายที่โทรไปหานั้น นอกจากจะไม่รับแล้วยังปิดเครื่องหนีไปเสียอย่างนั้น!

               “ไอ้ริท เมียหายหรือไงวะ” เฟย์ที่นั่งอยู่บนเตียง เห็นอาการกระวนกระวายของเพื่อนร่วมห้องแล้วชักรำคาญสายตาทักขึ้น

               มึงช่วยเป็นห่วงไอ้บิลหน่อย!” ริทพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ มือหนาก็กดโทรออกซ้ำๆ แม้จะได้ยินเสียงผู้หญิงตอบกลับมาในปลายสายก็ตาม...(เลขหมายที่ท่านเรียก..ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้..)

               ทำไมวะ มันหายไปงี้ก็กลับมาปลอดภัยไร้ทุกข์ทุกที งานเสร็จอีก กูล่ะงง ไปนอนห้องสมุดหรือเปล่าวะ” เวทพูดขำๆ เฟย์เองก็เห็นดีเห็นงามกับความเห็นเวท

               มันไม่ได้ไปนอนห้องสมุด ไอ้ควาย” ริทพูดเสียงดัง เฟย์กับเวทจึงหันมามองงงๆ กำลังสงสัยว่าวันนี้ริทเป็นอะไร ตั้งแต่กลับมาจากกินข้าวก็อารมณ์เสียตลอด ฟาดงวงฟาดงาใส่พวกเขาไม่หาย

               แล้วมันไปไหนวะ” เฟย์ถามอย่างอยากรู้ ทั้งสามหยุดการกระทำทุกอย่างแล้วนั่งมองหน้ากัน

               ไปนอนกับพี่หรอวะ ติดพี่จะตายห่า” เวทพูดอย่างนึกขึ้นได้ เฟย์ก็มีท่าทีจะเห็นด้วย แต่ความคิดนั้นก็ต้องกระเจิงหายไปหมดเมื่อโดนริทพูดแทรก

               นอนกับผัวไอ้สัด!”  ริทพูดเหวี่ยงๆ เฟย์กับเวทหันขวับทันที               

               ตุ๊บ!

               โทรศัพท์ในมือทั้งคู่หล่นลงพื้นโดยมิได้นัดหมาย ดวงตาตี่เบิกกว้าง ปากค้างจนพูดอะไรไม่ออก ทั้งห้องจึงตกสู่ความเงียบไปสักพัก..

               ห๊ะ!” เฟย์ท่าจะเรียกสติกลับมาได้แล้ว จึงตอบสนองดีเลย์ไปหน่อย

               ห๊ะด้วย!” เวทตามมาติดๆ

               เออไปอยู่กับผัวไง พี่มันอ่ะผัวมัน

               “มึงดึงสติหน่อย พี่โจ๊กเกอร์อะนะ

               “เออไอ้พี่เหี้ยนั่นแหล่ะ

               “ไอ้สัด กูช็อคไอ้บิลเนี่ยนะ” เฟย์ออกอาการช็อคจริงๆถึงกับเอามือทาบอกแรงๆ

               ทำไมวะ” เวทถามด้วยความรู้สึกแปลกใจ เฟย์จะตกใจอะไรกันนักกันหนา

               ไม่น่าเชื่อว่าสติเลอะเลือนแบบมันจะได้ผัวฉลาด!”

               “ถุย!/ถุ้ย!!” ริทและเวทสบถพร้อมกัน เขาสองคนก็นึกว่ารังเกียจหรือรับไม่ได้ที่เพื่อนชอบผู้ชายอะไรทำนองนี้ ก็ตกใจเสียโอเวอร์ขนาดนั้น เป็นใครก็คิดล่ะวะ ส่วนตัวริทและเวทเองไม่ได้รังเกียจอะไรอยู่แล้ว ริทเองก็ไบอยู่แล้ว ส่วนเวทนั้นชอบผู้หญิง เฟย์เองก็รู้สึกจะ...รุก

               ไอ้บิลเหมาะกับกูมากกว่านะเว้ย ฮ่าๆ

               “….” เวทหันไปมองเฟย์เอือมๆ

               “เชี่ย!” ริทก่นด่าเฟย์เบาๆตาม ถึงแม้จะรู้ว่าเฟย์พูดเล่นก็เถอะ เพื่อนทั้งคู่ก็อดไม่ได้ที่จะเบะปากสระอิใส่

               หรือมันจะเอาจริงก็มิทราบสินะ...

               ก๊อก!! ปังๆๆๆ!

               “สัสดึกจนเซเว่นปิด ใครมาเคาะขนาดนี้ กะเอาให้ประตูกูพังเลยใช่ไหมวะ!” ริทยังอารมณ์เสียไม่หาย แต่ก็ลุกไปเปิดประตูให้ เวทและเฟย์ก็มองตามไปที่ประตูเช่นกัน

               ผ่าง!

               “อะ..ไอ้ไอ้พี่โจ๊กเกอร์” ริทพูดชื่อคนตรงหน้าออกมาอย่างติดขัด สายตาริทมองไปที่คนในอ้อมแขนของร่างสูงตรงหน้า

               บิลเห้ย มึงทำอะไรมันวะ” ริทลนลานเมื่อเห็นเพื่อนที่นอนหลับไม่สติแถมตามเนื้อตัว คอ และแขนยังมีรอยกัดและรอยช้ำม่วงไปทั่วตัวอย่างปิดไม่มิด

               โจ๊กเกอร์วางขาบิลลงพื้นก่อนจะผลักร่างบางไปทางริทอย่างไม่สนใจว่าจะร่วงลงพื้นหรือไม่ อันที่จริงก็คำนวณไว้แล้วว่าไม่ร่วงหรอก เพราะริทรีบคว้าตัวบิลมาประคองทันที โจ๊กเกอร์มองท่าทีที่เป็นห่วงออกนอกหน้าของริทอย่างหงุดหงิด ตอนอยู่ห้างยังอ่อยเขาแท้ๆ ทีตอนนี้ทำมาห่วงบิล18มงกุฎรึไงวะ

               ไอ้เฟย์ เอาบิลไปทีดิ๊สัส” ริทหันไปเรียกเพื่อนมาช่วยประคองบิล เพราะตนเองมีเรื่องอยากจะคุยกับโจ๊กเกอร์เล็กน้อย โจ๊กเกอร์ยืนกอดอกหน้านิ่งมองการกระทำตรงหน้าอย่างไม่คิดอะไร นอกจากคิดว่าริทกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่

               เชี่ยบิลไอ้เวทมาช่วยกูดิ๊” เฟย์เรียกเวทมาช่วยลากบิลขึ้นไปบนเตียง เมื่อริทเห็นว่าเพื่อนสองคนจัดการได้จึงหันมาประจันหน้ากับโจ๊กเกอร์ต่อ

               ...” โจ๊กเกอร์เงียบ แต่ยืนสบตาริทนิ่ง เหมือนกดดันให้เจ้าตัวพูดสิ่งที่คิดออกมาให้หมด

               ไหนดูแลของมึง!” ริทว่าอย่างหงุดหงิด มือบางหวังจะคว้าคอเสื้อโจ๊กเกอร์ แต่ด้วยพละกำลัง ส่วนสูง และความว่องไวที่ร่างสูงมี จึงปัดมือริทออกไปเร็วๆ ก่อนจะตอบริทเสียงนิ่ง

               ก็เลยเอาส่งไงวะ” โจ๊กเกอร์ตอบโดยคิดว่านี่คือคำตอบที่สั้นที่สุด

               อะไรของมึง” บิลถามอย่างหัวเสีย ในใจก็หงุดหงิดกับการตอบคำถามของร่างสูงตรงหน้าเต็มทน

               ถ้ากูไม่ดูแล ป่านนี้ก็คงยังครางให้กูฟังอยู่” โจ๊กเกอร์ขยายความให้ริท ปกติโจ๊กเกอร์จะชอบเงียบใส่ เพราะไม่มีอะไรต้องพูด แต่ทำไมคราวนี้ปากถึงพูดมากเป็นพิเศษก็ไม่รู้

               ไอ้ชั่ว!! เพื่อนกูไม่ได้เต็มใจแน่ๆ

               “ขึ้นมาขย่มเองเลยว่ะ หึ” จีกเกอร์ตอบด้วยเสียงเย้ยหยัน ริมฝีปากเหยียดยิ้มเยาะอย่างสะใจ ริทกำหมัดแน่นพาลอยากจะชกหน้าหล่อๆนี่สักทีสองที แต่ก็ข่มใจไว้ได้ดีเพราะไม่อยากมีเรื่องอะไรใหญ่โต   

               “ไอ้ริทปิดประตูไอ้สัส ไข้เลือดออกถามหา” เฟย์ตะโกนมาจากในห้อง ริทไม่ตอบอะไรโจ๊กเกอร์ แต่หันหลังจะปิดประตูใส่ แต่โจ๊กเกอร์ก็ดันประตูเอาไว้ก่อน

               ปล่อย” ริทพูดสั้นๆ

               กูมีอะไรจะถามมึงอีกเรื่อง” รืทไม่ตอบแต่เลิ่กคิ้วขึ้น เหมือนตอบว่าอะไรโจ๊กเกอร์มองริทด้วยสายตาคมกริบก่อนที่ริมฝีปากหนาจะขยับ มึงจะอ่อยกู หรือจะเอาบิล

               “เหอะ!” ริทกระแทกเสียงในลำคออย่างหงุดหงิด เหลือเชื่อจริงๆนี่เขาถามบ้าอะไรตอนแรกจะอ่อยมึง แต่ตอนนี้กูจะเอาบิลทำเมียโว้ย!” ริทตอบเร็วๆก่อนจะปิดประตูใส่หน้าโจ๊กเกอร์ดังลั่นไปทั่วชั้น ล็อคกลอนแน่นหนา3ชั้น ตอนแรกก็คิดว่าโจ๊กเกอร์จะอาละวาดใส่ประตูเสียอีก แต่กลับได้ยินแต่เสียงฝีเท้าเดินห่างออกไป ริทแอบโล่งใจเบาๆ อันที่จริงที่พูดไปแค่อยากยั่วให้โจ๊กเกอร์เลือดขึ้นหน้าเล่นเท่านั้น ตอนที่มีปากเสียงกันตรงที่ลานจอดรถ ริทก็พอดูออกว่าโจ๊กเกอร์คงบังคับบิลไม่น้อยกับการอยู่ด้วยกัน แต่ไอ้การแสดงความเป็นเจ้าของนั่น มันคือความรักหรือเจ้าของสิ่งของกันแน่...ริทเองก็อยากรู้เหมือนกัน!

               เพราะถ้าเป็นสิ่งของ..มันก็อาจจะคุ้มที่จะเอามาดูแลต่อเอง!

              

               โจ๊กเกอร์กลับมาถึงหอด้วยสีหน้านิ่งเรียบ ขัดกับอารมณ์ในใจตอนนี้ที่ลุกเป็นไฟแผดเผาไปทั่วทุกสถานที่ที่เขาเดินผ่านเลยก็ว่าได้

               แกร๊ก

               โจ๊กเกอร์เปิดประตูเข้าห้อง ก็พบว่าปอกลับมาห้องแล้ว ไม่รู้หรอกนะว่ารู้ได้ยังไง โจ๊กเกอร์ไม่มีอารมณ์ไปสนใจเรื่องคนตรงหน้าหรอก

               หน้าเป็นตูดเลยว่ะ ทำไม เหงา?” ปอแซวขำๆ ถึงแม้โจ๊กเกอร์จะส่งสายตาดุๆไปให้ ก็ไม่ทำให้ปอลดละความเสือก

               เหงาแล้วจะไปส่งเขากลับทำไมว๊า” ปอแซวต่อ โจ๊กเกอร์หันไปทำอะไรๆคนเดียวโดยไม่หันมาต่อล้อต่อเถียงกับปอสักนิด เห็นแบบนี้ปอก็อยากจะพูดกระตุ้นเรื่อยๆ

               แต่ดันส่งลูกแมวกลับเข้าท้องเสือซะงั้นว่ะ...หึหึ” ได้ผลโจ๊กเกอร์หันขวับมาทางปอทันที คิ้วสองข้างขมวดเป็นปมบวกกับสายตาแข็งกร้าวนั่น ทำให้ปอเหงื่อตกไปนิดที่ไปแหย่หมีเข้า

               รู้อะไร!” โจ๊กเกอร์กระแทกเสียงใส่ปอ ปอเริ่มรู้สึกกลัวตายเอาเสียแล้ว แต่ก็ทำในท่าทีของโจ๊กเกอร์ไม่น้อย

               หึ ไอ้เด็กริท...” ปอพูดทิ้งท้ายไว้ก่อนหันกลับไปทำนู่นนี่ของตนเอง แกล้งยั่วโจ๊กเกอร์เล่นเท่านั้นแหล่ะ

               มึงคงไม่อยากเจอตีนกูใช่ไหม?” โจ๊กเกอร์พูดเสียงเหี้ยม ปอจึงหันไปหาโจ๊กเกอร์ยิ้มๆอย่างจำยอม แขนสองข้างยกขึ้นมาข้างตัวในระดับหูอย่างยอมๆ

               ยอมๆ กูบอกแล้วไอ้สัส เก็บตีน!” โจ๊กเกอร์ยังคงมองปอเขม็ง ลีลาเหลือเกิน

               ไอ้เด็กริทมันเล็งน้องบิลแต่แรกแล้ว ที่ทำไปตอนห้างก็คงอยากเช็คความสัมพันธ์พวกมึงอะไรทำนองนี้มั้งวะ” ปออธิบาย

               “…..” โจ๊กเกอร์เงียบไปอีกรอบ ปอมองอย่างวิเคราะห์ ไม่รู้ว่าตอนนี้เพื่อนจอมปากแข็งของเขาคิดอะไรอยู่

               คิดอะไรวะ

               “มึงไปนอนกับไอ้ปายสักปีเถอะ” โจ๊กเกอร์พูดออกมาอย่างจริงจัง ก่อนจะเงยหน้าสบตาปอ ปอกระพริบตาปริบๆ สมองกำลังประมวลผลอยู่ อะไรนะ! เขาถูกไล่ที่หรอวะ

               จริงจังแค่ไหน แค่ไหนเรียกจริงจังวะ?”

               กูจะเอามันมาอยู่นี่

 โจ๊กเกอร์พูดแค่นั้นก่อนจะเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วหายแว๊บไปในห้องน้ำ ทิ้งให้ปอยืนยิ้มแห้งกับตัวเองคนเดียว

               ฮ่ะๆ ๆ ๆ กูเอ็นดูน้องบิลขนาดทิ้งที่นอนให้เลยหรอวะ ;__;” ปอคิดแล้วก็สงสารตัวเองไม่น้อย นอนเบียดกันที่ห้องปายก็ใช่ว่าจะสุขสบาย บรรยากาศบางทีก็อึดอัดใช้ได้ เพราะมีรูมเมทมันอยู่อีกคน แถมปอกับปายนิสัยต่างกัน ความชอบจึงต่างกันด้วย จึงด่ากันประจำเวลาย้ายถิ่นไปอีกห้อง

               สักพักโจ๊กเกอร์ก็เดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมผ้าเช็ดตัวที่พันช่วงล่างอยู่ ร่างสูงเดินไปหยิบกระเป๋าใบใหญ่ ก่อนจะโยนมันมาตรงหน้าปอ

               ตุ๊บ

               ปอมองตามอย่างงงๆ โจ๊กเกอร์เดินไปแต่งตัว แต่ปอยังคงยืนงงหน้าโง่อยู่ที่เดิม จนโจ๊กเกอร์เดินไปเอาสัมภาระเหมือนจะออกไปข้างนอกหนึ่งในนั้นมีกุญแจรถและคีย์การ์ด2อัน โจ๊กเกอร์สังเกตเห็นปอที่ยืนนิ่งจึงถามออกไป

               ยืนโง่ทำไมวะ

               “แล้วเอากระเป๋ามาทำไม” ปอถาม สีหน้าแสดงความสงสัยเป็นอย่างมาก โจ๊กเกอร์มองปอเซ็งๆ ก่อนจะตอบออกไปอย่างรำคาญ

               ก็เก็บของออกไปซะ

               “ห๊ะ ทำไมด่วนจังวะ กูเตรียมตัวไม่ทัน

               “ก็นี่ไงวะ กระเป๋าเนี่ย ของกูแท้ๆ กูให้มึง” โจ๊กเกอร์ชี้ไปที่กระเป๋าสุดรักของตน เป็นกระเป๋าใบใหญ่เกือบเท่ากระเป๋าเดินทาง โจ๊กเกอร์ชอบพกมันไว้หลังรถเสมอ

               ห๊ะมึงจะไปพาน้องเขามาพรุ่งนี้หรือไง” ปอถามด้วยความสงสัย อะไรจะใจเร็วป่านนั้น!

               “เปล่า

               เอ้า แล้วให้กูรีบทำไม” ปอกลอกตาไปมาอย่างเซ็งๆ โจ๊กเกอร์คงไม่รู้ตัวแน่ๆว่าตัวเองหน้ามืดตามัวขนาดไหนแต่ปอก็ต้องอึ้งกว่าเดิมเมื่อโจ๊กเกอร์พูดต่อ

               กูจะไปเอามันมาคืนนี้ พูดจบโจ๊กเกอร์ก็ออกจากห้องไปเลย...ปอยืนนิ่งสนิทยิ่งกว่าโดนดารามาจูบ

 

               เชี่ย...มึงเพิ่งไปส่งเขา ไอ้โจ๊กเกอร์ไอ้บ้าไอ้ส้มตำ!!” โวยวายไปก็เท่านั้น ร่างโปร่งจึงเริ่มเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า..ควรจะยกย่องเขาว่าเป็นเพื่อนที่แสนดีมากๆคนนึงเลยล่ะ..

(ต่อ)

00.01    น.

โจ๊กเกอร์ลงจากรถแล้วก้มมองเวลาบนหน้าจอโทรศัพท์ตัวเอง บ่งบอกเช้าวันใหม่แล้ว โชคดีที่หอของบิลมียามอยู่เป็นบางวัน และวันนี้ยามไม่มาเฝ้า โจ๊กเกอร์คิดจะจ้างยามนี่มาเฝ้าหอเขาบ้างเหมือนกัน เพราะหอเขาน่ะยามเฝ้าตลอด แถมเอาเพลงโปงลางมาเปิดฟังทุกคืน แต่ได้ยาปลุกของโจ๊กเกอร์ใส่ไปให้ก่อนที่จะออกมา สงสัยหายตัวไปปลดปล่อยที่ไหนแล้วมั้ง

ร่างสูงเดินตรงไปที่ประตูใต้หอ ยื่นคีย์การ์ดไปแตะและเข้าไปได้อย่างง่ายดาย...ไม่แปลกที่จะมีหรอก ก็บอกบิลให้ไปขอมาให้นั่นแหล่ะ อะไรที่บิลมี โจ๊กเกอร์ก็ต้องมีเหมือนกัน!

โจ๊กเกอร์มาหยุดอยู่ที่ประตูหน้าห้อง เล็งอยู่นานว่าจะเคาะดังๆหรือจะไขกุญแจเข้าไปเลยดี ดูจากแสงไฟที่ส่องออกมาจากห้องก็พอรู้ว่าคนห้องนี้ยังไม่นอน หรือไม่ก็ยังนอนไม่หมด

แกร๊ก

โจ๊กเกอร์ตัดสินใจไขกุญแจเข้าไปทันที ทันใดที่ประตูเปิดออก โจ๊กเกอร์ก็ต้องเบิกตากว้าง มือหนากำลูกบิดแน่นราวกับจะบีบเหล็กให้คามือ

ไอ้ริท!” โจ๊กเกอร์เรียกริทอย่างเดือดดาล ริทหันมามองโจ๊กเกอร์เหวี่ยงๆ ไม่ตกใจเท่าไหร่ที่เขามาปรากฎตัวอยู่ที่นี่ แถมเปิดห้องพรวดพราดเองอีก บ้าขนาดนี้!

อะไร” ริทตอบยียวน ไม่คิดจะญาติดีด้วยแล้ว

มึงทำอะไร!” โจ๊กเกอร์เดินเข้าไปหาริทแล้วกระชากริทเหวี่ยงไปที่พื้น โจ๊กเกอร์หัวเสียเป็นอย่างมาก เมื่อเปิดประตูมาก็พบริทกำลังจะถอดกางเกงบิล และบิลก็เปลือยท่อนบนแล้วด้วย ส่วนเฟย์และเวทคนนึงอยู่ห้องน้ำ คนนึงอยู่ในครัว

กูจะเช็ดตัวมันไอ้ห่า!!!” ริทโวยวายกลับ พลางยันตัวขึ้นแล้วผลักโจ๊กเกอร์กลับ

ไม่ต้องไปแตะมัน!! กูทำให้แล้ว และถึงยังไม่ทำกูก็จะทำเอง” โจ๊กเกอร์พูดเสียงโหด ร่างสูงก้าวขาเดินไปหาบิลที่เตียงก่อนจะค่อยๆอุ้มร่างบางขึ้นมา

เห้ยจะพามันไปไหนวะ” ริทวิ่งเข้ามาขวางอย่างหาเรื่อง ถ้าไม่กลัวว่าบิลจะโดนลูกหลง ป่านนี้เขาก็จะต่อยโจ๊กเกอร์หน้าแหกแล้ว!

ไปห้องกู

มึงจะบ้าหรอวะ!” โจ๊กเกอร์ไม่ต่อล้อต่อเถียงกับริท แต่เดินกระแทกไหล่ริทออกไปจากห้อง ริทยื้อไหล่แกร่งนั่นไว้ก่อน โจ๊กเกอร์เอียงตัวหันมาพูดใส่ริทหน้าเหี้ยม

ถ้ามึงพูดอีกกูจะโยนไอ้บิลทิ้งให้หัวฟาดพื้นแม่ง” โจ๊กเกอร์พูดใส่อย่างอารมณ์เสีย ริทชะงักฝีเท้าและฝีปากทันที..ยอมให้โจ๊กเกอร์เดินจากไปเงียบๆพร้อมกับร่างเล็กในอ้อมแขน..

ไอ้ริท ยืนบูชาอะไรตรงนั้น” เฟย์ที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำถาม สายตาพลันมองไปทั่วห้องและไม่พบร่างที่ควรจะอยู่ที่เตียง

ไอ้บิลอะวะ มันไปเดินเล่นหรอ

พ่องผัวลากกลับไปกินแล้วไอ้สัด!” ริทว่าอย่างเซ็งๆ ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปเลย

ผัว...อือหึ..” เฟย์ยืนพูดทวนอีกที ก่อนจะเดินไปแต่งตัว

 

JOKKER PART

ผมอุ้มบิลไปไว้ที่เบาะหลังในนอนได้สบายๆ ก่อนจะเดินมานั่งฝั่งคนขับ

อึก..อื้ออ” มันครางเบาๆเหมือนครั่นเนื้อครั่นตัว ผมหันไปมองร่างเล็กนิ่งๆ..ผมรู้ตัวนะว่าตัวเองทำอะไรที่บ้ามากแค่ไหน นี่ไม่ใช่ตัวผมสักนิด...

ผมไม่เคยทำอะไรให้ใคร..แม้แต่อุ้มก็ไม่เคย ผมถนัดแต่เขี่ยคนอื่นด้วยตีน ไม่ก็ฟันแล้วทิ้งแม่ง พวกผู้หญิงที่ชอบมายุ่งกับผมก็มีบ้างตามประสา แต่ช่วงนี้ผมไม่ค่อยได้สนใจพวกเธอเหล่านั้นเสียเท่าไหร่

ไลน๊!

Po : กูย้ายเรียบร้อยดูแลน้องบิลของกูด้วยนะครัช

ของกูไอ้สัด!” ผมพูดออกมาอย่างรู้ตัว ก่อนจะชะงักนิ่งไปนิด...ผมท่าจะบ้าว่ะ มันมีอะไรดีนักหนาผมถึงเผลอไผลเล่นกับมันได้นานขนาดนี้

ผมรู้ว่าสักวันคงจะเบื่อ

ใช่...สักวันผมก็จะเบื่อมันไปเอง...เหมือนกับที่ผมเบื่อคนอื่นๆนั้นแหล่ะ

ผมขับรถมาหอตัวเองแค่สองสามนาที ยังไงก็หอในเหมือนกัน แค่อยู่คนละฟากของมหาลัยแค่นั้นเอง เมื่อถึงหอผมก็ลงจากรถไปอุ้มมันมา เดินผ่านยามไปสบายๆ เพราะแม่งเปิดโปงลางทิ้งไว้แต่ตัวหายไปแล้ว หึ

เมื่อขึ้นห้อง ผมก็วางมันลงบนเตียงก่อนจะเขยิบก้นขึ้นไปนอนตะแคงแล้วมองหน้ามันนิ่งๆ...ลมหายใจที่ผ่อนปรนอย่างสม่ำเสมอกับคนตาเป็นแพตรงไม่งอนเท่าไหร่ จมูกโด่งได้รูปเข้ากับริมฝีปากเล็กที่เจือไปด้วยสีชมพูอ่อน ผมยกมือขึ้นเกลี่ยปอยผมสีน้ำตาลอ่อนจากการย้อม..โคนเริ่มดำแล้วด้วย  

กูว่างมากหรือไงวะ!

เมื่อได้สติผมก็ผลักหัวมันออกหน่อยๆอย่างระบายอารมณ์ แต่เจ้าตัวกลับไม่รู้อิโหน่อิเหน่ดิ้นซ้ายขวาแล้วดิ้นหันกลับมาด้านผมเสียงั้น แขนบางเหวี่ยงมากอดรัดแขนแกร่งของผมโดยที่เจ้าตัวยังคงหลับสนิท ปากก็บ่นพึมพำๆอะไรไม่รู้

พี..อืมม..รั..ก....เถ..อะ..” ถึงจะฟังออกเป็นบางคำ แต่ก็จับใจความอะไรไม่ได้..

แค่ไม่ละเมอชื่อคนอื่นออกมาก็พอ!” ผมพูดกับคนนอนไร้สติ ก่อนจะลุกขึ้นเพื่อไปอาบน้ำ แต่มือบางที่จับผมไว้ทำให้ผมชะงักกึก ผมหันไปมองมันที่นอนอยู่นิ่งๆ มันไม่ได้ตื่นหรอก...ก็แค่จับไว้..แต่ไม่ปล่อย

ผมมองที่มือบางนั่นสักพักก่อนจะยิ้มออกมาไม่รู้ตัว...เมื่อรู้ตัวผมก็หุบยิ้มทันทีก่อนจะแกะมือมันออก แล้วเดินไปที่โต๊กกระจก เปิดลิ้นชักหยิบจิวสีเงินที่สลักตัว ‘J’ มา1ข้าง ก่อนจะเดินมาหามันอีกรอบ

มันเจาะหูอยู่แล้ว ที่จริงเจาะไว้ข้างละ3รูด้วยซ้ำ เถื่อนกว่าผมอีกว่ะ =_= แต่ผมบอกไม่ให้มันใส่อะไรเยอะแยะ รำคาญลูกตา มันเลยไม่ใส่สักอัน ผมเลือกที่จะใส่จิวให้มันที่หูซ้าย เหมือนมันจะรำคาญนิดหน่อยจึงเอามือมาปัดๆ แต่ยังไงแรงคนนอนกูสู้แรงผมไม่ได้อยู่ดี ผมใส่ให้มันเสร็จผมก็เดินไปหยิบอีกข้างนึงมาใส่ให้ที่หูขวาตัวเอง

บางทีผมก็ใส่อะไรที่หูบ้าง มันเลยไม่แปลกสำหรับผม แต่สำหรับมัน ตั้งแต่กลับมามันไม่เคยใส่เลย...หึ คงพอจะกำจัดพวกอีกาฉลาดๆได้บ้างล่ะนะ ถ้ามันหน้าไหนยังกล้ายุ่งอีก..แปลว่าเปิดศึกกับผม!

END JOKKER

 

BILL PART

ผมตื่นขึ้นมางงๆเพราะได้ยินเสียงนกร้องจิ๊บๆ แสงแดดอ่อนๆสาดมาที่ตาผมอย่างช่วยไม่ได้ ด้วยสัญชาตญาณของผมจึงรู้ได้ว่าผมยังตื่นไปทันพรีเซนต์งาน เพราะยังไม่เลยเที่ยงแน่นอน ผมจึงควานหาโทรศัพท์เพื่อมาเช็คเวลา..

เอ๊ะ!!

ไม่มี” ไม่ใช่เสียงผมครับ..ผมหันไปมองคนตรงหน้าด้วยความตกใจ

พี่...” พี่โจ๊กเกอร์ไม่ตอบผม แต่เดินเข้าไปในครัวแล้วถือกาแฟออกมากินหน้าตาเฉย

ทำไมไม่มีโทรศัพท์ผมล่ะครับ” ผมถามออกไป พี่โจ๊กเกอร์ไม่ได้หันมามองหน้าผมแล้วตอบเสียงนิ่งเหมือนทุกที แต่พี่แกเลือกที่จะเดินไปนั่งโซฟาแล้วเปิดทีวีดูอย่างสบายใจ...โซฟาที่ว่าก็เล็กๆนั่งได้คนเดียวน่ะครับ

พังแล้ว

ห๊ะ!!” ผมร้องด้วยความตกใจ

อืม” พี่โจ๊กเกอร์แค่ตอบรับในลำคอตอบผมเท่านั้น ผมช็อคจนโวยวายไม่ออก โทรศัพท์มันคือเพื่อนรักที่สุดของผมเลยนะ!!! เวลาเงียบๆไม่มีไรทำหรือไม่มีไรคุยกับพี่โจ๊กเกอร์ผมก็จะเอาโทรศัพท์มาเล่นเกมเสมอ ไม่ก็เปิดเน็ตเล่น นี่มันหายไปแล้วผมก็เหงาน่ะสิ

พี่โจ๊กเกอร์เห็นผมเงียบจึงเหล่มามองผมเสี้ยวหน้า ก่อนที่ผมจะได้ยินเสียงถอนหายใจยาวๆจากร่างสูง

เฮ้อ..ก็ไปซื้อสิวะ” ผมแอบมองร่างสูงอย่างแค้นๆ ซื้อมันง่ายที่ไหนฟะไหนจะต้องโหลดนู่นนี่นั่นใหม่ ประวัติแชทผมล่ะผมยิ่งโรคจิตชอบเก็บประวัติแชทอยู่ แล้วพวกเบอร์โทรผมก็ไม่ได้แบ็คอัพไว้ด้วยสิ เบอร์เพื่อนเก่าๆที่ติดต่อกันอยู่อะไรแบบนี้..

ไม่ต้องทำหน้าแค้นกูเดี๋ยวตบหน้าหัน” พี่โจ๊กเกอร์พูดเหวี่ยงๆใส่ผมก่อนจะเดินไปเก็บแก้วในครัว ผมอดไม่ได้ที่จะแลบลิ้นตามหลังไป ครั้งนี้ผมหงุดหงิดจริงๆนะ!!

ครับ” ผมตอบสั้นๆก่อนจะล้มตัวนอนอีกรอบ แล้วแบบนี้จะติดต่อพวกมันยังไงเนี่ย...เห้อ

เป็นห่าอะไรนักหนาแค่โทรศัพท์เครื่องเดียวพัง” พี่โจ๊กเกอร์พูดอย่างไม่พอใจใส่ผม ผมสิต้องไม่พอใจพี่เข้าใจอะไรผิดใช่ไหมครับ

แต่เครื่องนั้นมันชีวิตผมเลยนะพี่ แล้วก็ผมมีเรียนเที่ยงขอกลับก่อนด้วยครับ” ผมพูดจาก้าวร้าวมากที่สุดเท่าที่เคยพูดมา แอบกลับจะโดนเหวี่ยงจนกำแพงเลือดออกในสมองตายเหมือนกัน แต่ก็พบแต่สีหน้ายุ่งๆของพี่โจ๊กเกอร์เท่านั้น

ผมนึกได้ว่าอยากจะกลับหอก่อน จึงเดินลงจากเตียงเข้าห้องน้ำเพื่อไปอาบน้ำ ระหว่างที่ผมกำลังเช็ดตัวอยู่ เสียงประตูห้องน้ำก็ดังขึ้นจากการเคาะของใครบางคน ซึ่งก็พี่โจ๊กเกอร์แน่นอนอยู่แล้ว ป่าเถื่อน!

ปังๆๆๆๆ!!!

พรึ่บ!

พี่โมโหอะไรเนี่ย..ครับ” ไม่ลืมจะเติมหางเสียงใส่ให้ พี่โจ๊กเกอร์เงียบไปห้าวิ ก่อนจะพูดออกมา

เดี๋ยวกูพาไปซื้อ!” พูดเสร็จก็เดินหน้านิ่วคิ้วขมวดไปนั่งดูทีวีต่อ ปกติพี่โจ๊กเกอร์ชอบหน้าบึ้งก็จริง แต่มันมีออร่าความโหดและน่ากลัวจนไม่กล้าหือมากกว่า แต่ครั้งนี้ทำไมมันหน้าแหย่จังวะ..ขนาดผมยังรู้สึกได้

...ครับ!” ผมตอบรับอมยิ้มนิดๆ ก่อนจะนึกขึ้นได้ อ๊ะพี่ แล้วทำมันพังอ่ะ พี่ทำหล่นหรอครับ” ผมแอบกล่าวโทษพี่โจ๊กเกอร์ไปก่อน เพราะผมไม่ได้ทำมันพังแน่ๆอยู่แล้ว

มึงละเมอแล้วปาทิ้ง

พี่ปาทิ้งสินะครับ =_=” ผมพูดอย่างรู้ทัน คงจะอารมณ์เสียอะไรจากโทรศัพท์ผมแน่ๆ เพื่อนผมอาจจะส่งไลน์มาด่าพี่แกหรือเปล่า...

กูไม่ได้ปาทิ้ง ปาทิ้งมันไม่เสียหรอก มึงโง่ปะวะ

พี่คงกระทืบมันพังคาเท้าเลยสินะครับ =_=” ผมพูดต่อ

ไอ้สัด!” พี่โจ๊กเกอร์ด่าผมกลับสะงั้น แปลว่าผมเดาถูกร้อยเปอร์เซนต์นี่พี่เขาทำกับเพื่อนรักผมขนาดนี้เลยหรอผมข่มอารมณ์ไม่เหวี่ยงใส่พี่โจ๊กเกอร์(เพราะผมอาจจะโดนเหวี่ยงกลับเป็นร้อยเท่าเอง)แล้วเดินไปเก็บเตียง

โอ๊ย!” เท้าผมเผลอไปเหยียบเศษอะไรเข้า ผมก้มลงไปดูชัดๆ...แก้วพลาสติกอะไรใสๆสักอย่าง...แต่เมื่อผมนึกดีๆ

นี่เศษหน้าจอผมหรอครับ..” ผมถามเสียงอ่อยพลางจ้องร่างสูงตาปริบๆ น้ำตาพาลจะไหลออกมาด้วยความตื้นตัย!

....อืม” พี่โจ๊กเกอร์ตอบนิ่งๆโดยไม่หันมามองผมด้วยซ้ำ..

ผมเหมือนโดนหักอก!

 

ผมขอให้พี่โจ๊กเกอร์ไปส่งผมที่หอก่อน เพราะจะเตรียมงานกับเพื่อน พี่แกก็ใจดีไปส่งผมที่หอตอน11.45 ซึ่งเป็นเวลาที่ทุกๆคนควรเตรียมตัวอยู่ที่ห้องรายงานแล้ว...ขอบคุณครับ

ผมรีบวิ่งขึ้นไปที่ห้องรายงานด้วยความกลัวสายสุดๆ แต่พอเปิดประตูเข้าไปอาจารย์กลับยังไม่มา ผมลืมไปว่าอาจารย์วิชานี้ชอบมาเลทและแกก็ใจดีด้วย แต่เป็นคนงานเนี๊ยบ

นึกว่าจะไม่มาสะแล้วว่ะ” ไอ้เวทขวักมือเรียกผมแล้วแซว

กูมาแล้วไงวะ กูจำเนื้อหาที่ต้องพรีเซนต์ในส่วนตัวเองได้แล้ว” ผมว่า พวกเราทั้ง4จึงมาเตรียมงานกันต่อ และเลื่อนดูสไลด์ตรวจความเรียบร้อย ฟอนต์ รูปภาพ ฯลฯ

เมื่อพวกผมรายงานเสร็จก็มารอกลุ่มอื่นรายงาน และบางทีก็เป็นเรื่องน่าเบื่อ ผมจึงไม่ฟัง

มึง” ไอ้ริทสะกิดผมหน่อยๆ ผมจึงหันไปหามัน

หื้ม

เมื่อคืนนอนไหนวะ

นอนกับพี่ไง...ไอ้นั่นแหล่ะ..” ผมนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวานก็พลัยหลบสายตาดุๆจากไอ้ริทโดยอัตโนมัติ

สรุปเรื่อจริง?” มันถามผมอย่างไม่เชื่อเรื่องที่เกิด ผมอึกอักอยู่สักพักก่อนจะตอบออกไป

ไม่หรอก..กูไม่ได้เป็นเมียเขา

ห๊ะ!!! ดูยังไงมันก็เห็นมึงเป็นของเล่นชัดๆ!!” ไอ้ริทพูดจี้ใจดำผมสุดๆ ผมมองไปข้างหน้า ปากเล็กเม้มเข้าหากันเป็นเส้นตรง ใช่..ผมเป็นของเล่นไงล่ะ..

อืม..ก็กูเป็นของเล่นของมันไง” ผมตอบความจริง...คนอื่นยังมองแบบนี้เลย แล้วพี่โจ๊กเกอร์จะเหลืออะไรล่ะ ก็คงมองเขาเป็นโน๊ตบุ๊คเครื่องละ100ละมั้ง..ใช้เสียบ่อย แต่ก็พังบ่อย...

มึง..กูช่วยมึงก็ได้นะถ้ามึงต้องการ..ไม่สิ กูอยากช่วยมึงนะเว้ย” ไอ้ริทพูดจริงจัง มันเอื้อมมือมาจับมือผมไว้ ผมไม่ได้กำตอบ

ไม่เป็นไรหรอก..กูเต็มใจเองแหล่ะ” ผมตอบเสียงอ่อย

มึงจะถูกมันเขี่ยเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ มึงต้องออกจากมันให้เร็วที่สุด!!!”

กูกับพี่เขาผ่านอะไรที่เลวร้ายกว่าที่มึงเห็นมาเยอะ..มาก...” ไอ้ริทดูจะอึ้งๆจนพูดไม่ออกเท่าไหร่

มึง ไม่ต้องทำเพื่อเขาขนาดนั้นก็ได้ เขาไม่เห็นทำอะไรให้มึงเลย มีแต่ทำร้ายมึง” ผมรับรู้ได้ถึงความห่วงใยของริทจริงๆ...แต่ว่า..

สักวันที่มึงรักใครสักคน..มึงจะเข้าใจเองแหล่ะ..กูรู้ในสิ่งที่ทุกคนไม่รู้ กูเข้าใจเขา...และกูจะอยู่เคียงข้างเขาในวันที่เขาไม่มีใครเอง” ผมบอกมันยิ้มๆ

อืม..ได้..แต่มีอะไรกูก็พร้อมจะช่วยมึงนะ” ริทบอกผมยิ้มๆเช่นกัน ผมพยักหน้ารับ ก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาฟังเพื่อนกลุ่มอื่นพรีเซนต์ต่อ

ไอ้บิล” ผมหันไปหาไอ้เฟย์ที่นั่งอยู่ด้านซ้ายมือของผม มันมองมาที่หูของผมตาลุกวาว

มึงใส่แนวนี้ด้วยหรอวะ จ๊าบว่ะ” ผมมองมันงงๆก่อนจะเลื่อนไปจับที่ติ่งหูตัวเอง สัมผัสได้ถึงความเย็นจากอลูมิเนียม

อะไรวะ...” ผมพึมพำ ไอ้เฟย์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้หูผม แล้วสังเกตอยู่สักพัก

จิวสีเงินอะมึง..มีสลักอักษรด้วยนะไอ้สาด เท่อ่ะ พากูไปทำมั่งดิ๊” ผมกำลังงงอยู่ว่าให้จิวสีเงิยมันมานั่งชูหน้าตาที่หูผมได้ไง

อืม..” ผมก็ตอบรับมันไปก่อน

ทำไมมึงเอาตัวย่อชื่อจริงวะ” มันถามผมต่อ

“?” ผมตีหน้ามึนใส่มันอีก

ก็ตัว อะ” ผมชื่อ จิตณัฐท์ ไม่แปลกที่มันจะเข้าใจแบบนั้น

 

“…อ่า” และผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าทำไมจู่ๆต้องอมยิ้มด้วยฟะ

 

+

+

 

งานนี้ทีมใครดีอ่ะ ไรท์ขอ #ทีมโจ๊กเกอร์ ฮ่าๆๆ 

#ทีมรักรีดเดอร์

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

241 ความคิดเห็น

  1. #49 Sophita Sinpomart I'mso (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 16:31
    สนุกดีค่ะสู้ๆ
    #49
    0
  2. #48 abcabcasd976 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 11:23
    รอคะ สู้ๆนะคะ
    #48
    0
  3. #47 ออนซ์ซัง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 05:16
    นี่ก็อยู่ทีมโจ๊กเกอร์มาตั้งแต่ไหนแต่ไร 5555 ชอบ ผช แบบเน้!
    #47
    0
  4. #46 Pearl (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 00:52
    พึ่งเข้ามาอ่าน. สนุกดี
    #46
    0
  5. #44 ploy2205 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 22:31
    รอคระ????
    #44
    0
  6. #43 abcabcasd976 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 19:19
    จะรอคะ
    #43
    0
  7. #42 Fah_parichat (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 14:43
    สงสารปอว่ะ
    #42
    0
  8. #41 Helena Kadian (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 13:27
    ย้ายหอเลยเถอะพี่ปอ5555
    #41
    0
  9. #40 Ployployployxe (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 10:30
    โอ้ะตื่นเต้นสัสๆ
    #40
    0
  10. #39 Sophita Sinpomart I'mso (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 10:01
    จ้า เมื่อไหร่พี่แกจะยอมรับว่ารักบิลแล้วอ่ะ
    #39
    0
  11. #38 solar (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 10:00
    ฮาลั่นอ่า แบบว่า5555สงสารคุณเพื่อนปอ หาที่ซุกหัวนอนใหม่เถอะ
    #38
    0
  12. #37 ออนซ์ซัง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 08:34
    -ควรรู้ใจนัวเองได้แล้วนะอิพี่โจ๊กเกอร์!!!
    #37
    0