เปิดPREORDER BAD ADDICT รักคนเลว เจ็บเอวต้องยอม [yaoi]

ตอนที่ 6 : BAD ADDICT 05 110%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,357
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    5 พ.ค. 59

ตอนที่ 05

 

               บรรยากาศในรถช่างเงียบสงัดราวกับป่าช้าที่ไม่มีผู้คนมาเยือนนานแสนนาน แม้กระทั่งภูตผีปีศาจยังมิกล้าแม้จะมาขอสิงสู่อาศัยอยู่...

               ปะ..เปิดเพลงนะครับ” บิลที่นั่งสะอึกสะอื้นอยู่นานเอ่ยขอเจ้าของรถ โจ๊กเกอร์ไม่ตอบรับอะไร ซึ่งทั้งคู่รู้ดีว่าแปลว่า ได้

               เส้นทางที่กำลังไปนั้น เป็นอีกคราที่บิลไม่รู้ว่าโจ๊กเกอร์จะพาไปที่ไหน โจ๊กเกอร์เองยังสับสนอยู่เลยว่าตนเองจะพาร่างเล็กข้างๆไปที่ไหนความรู้สึกตอนนี้นั้นช่างสับสนเหลือเกิน...

               ความรู้สึกตอนเห็นบิลถูกไอ้พวกแมลงสาบแตะต้องน่ะหรอหึแทบอยากจะหักข้อมือแล้วโยนให้หมีกินจริงๆ บิลเองก็เถอะ! นั่งนิ่งอยู่ได้ แต่ผลลัพธ์ก็ถือว่าดี..ถ้าไม่นับเรื่องที่บิลร้องไห้ล่ะก็นะ

               นี่” โจ๊กเกอร์เอ่ยเรียกร่างเล็กข้างๆที่หัวผงกไปมา บิลหัวชนกระจกดังโป๊ก ก่อนจะได้สติดีๆ

               หะ ครับ” บิลตอบพลางเอามือลูบหน้าผากป้อยๆ

               หรือกูควรขังมือไว้ดี

               “ห๊ะ..” คำพูดโจ๊กเกอร์ทำเองบิลนิ่งอึ้ง ไปต่อแทบไม่เป็น...อะไรนะพี่โจ๊กเกอร์พูดอะไรแบบนั้นออกมาน่ะ...

               จะได้ไม่ต้องมีใครมายุ่งกับมึงอีก

               “….อ่า....ฮ่ะๆ” บิลไม่รู้ว่าตัวเองทำสีหน้าอย่างไรออกไป รู้แต่ว่าในใจนี่ยิ้มแล้วยิ้มอีก ยิ้มจนปากฉีกไปดาวเสาร์แล้วนี่พี่แกจะไม่รู้ตัวเลยหรอว่าพูดอะไรที่ทำให้คนฟังเขินขนาดนี้!! คำผูกมัดอะไรเนี่ย!

               “ดีใจรึไงวะ!” โจ๊กเกอร์บ่นอย่างหัวเสีย เมื่อบิลยิ้มไม่หยุดแถมยังแอบหัวเราะเขาอีก

               ฮ่ะๆ พี่จะขังผมไว้ที่ไหนก็ได้...

               “….”

               “แม้แต่หัวใจของผม..ก็ถูกพี่ขังมาตั้งนานแล้วหล่ะครับ” บิลพูดยิ้มๆ...ยิ้มที่ทำให้คนฟังถึงกับหัวใจกระตุก แม้ว่าไม่ได้หันไปมองก็ตาม สัมผัสได้จากน้ำเสียงเลยหล่ะ

               ก็โดนขังไปจนตายแล้วกันวะ” ถึงจะพูดด้วยสีหน้าแสนหงุดหงิดและน้ำเสียงเหวี่ยงๆก็เถอะ แค่บิลมองแววตานั่นก็รู้แล้ว..ว่ามันสั่นไหวย่างผิดปกติ

               ครับ” และนั่นเป็นประโยคสุดท้ายของบทสนทนาบนรถ...และจุดหมายปลายทางของทั้งคู่....นั่นก็คือ

               รถลูกรักของโจ๊กเกอร์จอดอยู่ที่ใต้ตึกแห่งนึง ที่มีม้านั่งอยู่ข้างหน้าและมีเครื่องซักผ้าหยอดเหรียญเรียงรายอยู่ ใช่แล้ว...หอพักไง

               หอพักนี่เอง..” บิลพูดเสียงอ่อยอย่างผิดหวัง..เอ๊ะแล้วเขาหวังอะไรงั้นหรอ บ้าจริง!! บิลจบหัวตัวเองเบาๆเพื่อไล่ความคิดอะไรแปลกๆออกไป

               ตอนแรกกูจะพาไป...ช่างเถอะ” โจ๊กเกอร์เงียบไปสักพักก่อนจะปัดสิ่งที่คิดอยู่ก่อนหน้านี้ออกจากหัว มันคงเป็นเรื่องอีกนาน

               ใช่..ไม่มีใครสามารถทำลายกำแพงน้ำแข็งของหัวใจเขาได้หรอก ทุกคนที่ผ่านเข้ามาก็แค่คนชั่วคราวทั้งนั้น ไม่มีใครมั่นคงในเขาจริงๆหรอก แม้แต่บิลเอง..ถ้าเจอใครที่ดีกว่า สักวันก็จะไปเหมือนกับทุกคน

               ก็ยังเหลือเวลาในการเล่นกับของชิ้นนี้อยู่สินะ?

               “...............ไหมครับ” โจ๊กเกอร์หันมามองคนตรงหน้าอย่างงงๆ เมื่อกี้ร่างเล็กพูดอะไรหรือเปล่านะ?

               “...” เมื่อไม่รู้ว่าคนตรงหน้ามองหน้าเขาทำไม โจ๊กเกอร์จึงเงียบใส่

               คงมีเรียนอยู่แล้วสินะครับ” บิลพูดอย่างเสียดาย แต่ถึงแม้กระนั้น ใบหน้าหวานก็ยังคงระบายยิ้มบนใบหน้าให้โจ๊กเกอร์อยู่ดี

               “….เปล่า” โจ๊กเกอร์ตอบเบาๆ บิลเงยหน้ามองอย่างตกใจกับคำตอบ ดวงตามีประกายแวววาวอีกครั้ง

               งั้นไปนะครับผมเลิก11โมง” โจ๊กเกอร์พอจะเดาคำถามที่บิลถามก่อนหน้านี้ได้แล้ว คงถามว่า เที่ยงไปหาอะไรกินกันไหมครับ’ โจ๊กเกอร์ไม่ตอบคนตรงหน้าแต่กลับเดินหันหลังกลับขึ้นรถไปเสียดื้อๆ เมื่อรถขับเคลื่อนออกไปจากรั้วหอแล้ว บิลจึงเดินไปนั่งที่ม้านั่งข้างหน้าช้าๆ ดวงตาเหม่อมองไปยังท้องฟ้าสีมืดที่มองเห็นดาวแค่จุดสองจุด ปากเล็กขยับเพื่อบ่นอะไรหลายๆอย่างในใจ

               โถ่เอ้ย...เงียบงี้แปลเอาเองก็ได้ฟ่ะพรุ่งนี้ถ้าไม่เห็นล่ะน่าดู น่าดูจะโวยวายแม่ง...เชี่ย..ทำงั้นกูก็เละดิวะ...เห้อ...

               “นี่กูต้องรักขนาดนี้เลยหรอวะ” ร่างเล็กบ่นกับตัวเองสักพักก็เดินขึ้นห้องตัวเองไป และไม่ทันได้สังเกตเพื่อนร่วมห้องคนนึง ที่แอบยืนฟังอยู่แถวนั้นเลย

               บิลเคาะห้องสองสามที ก่อนที่เฟย์จะเดินมาเปิดประตูให้ด้วยท่าทางประหลาดใจ แถมยังขวักมือเรียกเวทให้มาดูด้วยว่าใครมากัน ทั้งคู่ทำท่าตกใจเสมือนว่าบิลเป็นผู้มาเยือนที่ประหลาด ทั้งๆที่นี่ก็ห้องของเขาแท้ๆ

               ต้องเวอร์เบอร์นี้เลยหรอวะ” บิลพูดขำๆก่อนจะเดินเข้าห้องและไม่ลืมที่จะปิดประตู

               มึงหายไปไหนมาวะไอ้สาดพวกกูลองถามยามเขาบอกว่ามึงกลับไปแล้ว” เฟย์เดินเข้ามาหาบิลอย่างสำรวจ

               กูไม่เป็นไรเว้ย

               “มึงไม่ได้โดนซ้อมมาใช่มั้ยวะ ตาบวมชิบหาย มึงแต่งหน้ากลบรอยหรือเปล่า” เวทเดินมาจับหน้าจับตาบิลอีกคน

               น่า กูไม่เป็นไร กูออกไปธุระกับพี่มาว่ะ” บิลตอบ เพื่อนทั้งสองก็ดูจะไม่เชื่อเท่าไหร่ แต่ในเมื่อเพื่อนเขาไม่ยอมไม่บอก จะเซ้าซี้ให้รำคาญทำไม

               อืมๆ มีอะไรก็บอกนะเว้ย กูพอจะมีเส้นสายเรื่องนักเลง” เฟย์พูดอย่างภูมิใจ แต่บิลกลับคิดในใจว่า เผลอๆคนกลุ่มนั้นก็คงเป็นพวกพี่โจ๊กเกอร์แหง

               กูก็สู้ได้นะเว้ย” บิลพูดพลางถกแขนเสื้อโชว์กล้ามที่พอมีบ้าง เพื่อนทั้งสองถึงกับขำ ก็เจ้าตัวน่ะตัวบางกว่าพวกเขาอีก ไม่ขำได้ไง

               มึงโดนกูโบกก็ร่วงแล้วไอ้บิล!” เฟย์พูดขำๆก่อนจะยกมือไปโยกหัวคนอวดเก่ง

               เออว่าแต่ไอ้ริทไปไหนวะ หิ้วสาวมารึไงวะ?” บิลทักขึ้นเมื่อสังเกตว่าในห้องนี้ขาดเพื่อนร่วมห้องไปคนนึง

               เปล่า มันลงไปเอาห่าเหวอะไรในรถเนี่ยแหล่ะ...อ่ะ มาพอดี” ทุกคนหันไปที่ประตูโดยอัตโนมัติ

               เห้ย บิลไปไหนมา” ริทที่เปิดประตูเข้ามาเมื่อเห็นบิลเดินมาหาก็แทบจะพุ่งเข้าใส่

               ไปธุระกับพี่มาว่ะ โทษทีที่ทำให้เป็นห่วงนะพวกมึง” บิลพูดอย่างสำนึกผิด

               น่าๆ มึงก็ปลอดภัยนี่หว่า มาๆปั่นงานๆ” เฟย์เป็นคนเรียกบรรยากาศครึกครื้นกลับมาให้ห้องนี้ ทุกคนจึงรีบหยิบชีทและงานๆต่างมานั่งปั่นกัน

               10.40 น.

               ไอ้บิล มึงมีสติเรียนไหมวะ ช่วงนี้ดูเหม่อๆ” ริทเขย่าตัวบิลเบาๆเมื่อเห็นว่าบิลเอาแต่จ้องโทรศัพท์ตาไม่กระพริบ

               ห้ะ..อ่อ..พอดีวันนี้กูมีนัดกับพี่ว่ะ” บิลพูดอย่างตื่นเต้น เรียกสายตาหมั่นไส้จากเพื่อนอีกสองคนได้ดี

               มึงเป็นบราค่อนหรือไงวะ” เฟย์หันมาแซว

               ติดพี่สัดๆ!” เวทก็อดไม่ได้ที่จะแซว

               อะไรวะแค่สนิทกันไง” บิลไม่อยากจะเถียงในใจเลยว่า มีเขามากกว่าที่ทำตัวสนิทอยู่คนเดียว

               พี่ชายมึงนี่คนนั้นปะวะ ที่พามึงมาส่งห้องวันที่มึงใกล้ตาย” เฟย์ถามพลางกดปากกาไปด้วยอย่างใช้ความคิด

               เออคนั้นแหล่ะ

               “โจ๊กเกอร์..” ริทพูดออกมาอย่างลืมตัว บิลหันไปมองริทอย่างตกใจ

               มึงรู้ได้ไง” บิลถาม

               อ้อ!! คนที่มาช่วยงานพี่รหัสเราไง เออว่ะ พี่โจ๊กเกอร์นี่เอง” เวทคลายข้อสงสัยให้

               ใช่ๆ กูจำได้” ริทบอก แต่บิลกลับคิดว่ามีอะไรแปลกๆกับท่าทางของริท

               เชี่ย มึงมีพี่เพอร์เฟคขนาดนั้นเลยหรอวะ ทำไมมึงถึงเป็นแบบนี้ล่ะวะ” เฟย์ได้ทีก็แซวบิลใหญ่ บิลก็เถียงกับเฟย์อยู่นานจนเพื่อนคนอื่นต้องหันมาบอกให้เงียบๆหน่อย

               เวลาผ่านไปจนเลิกเรียน บิลเก็บของใส่กระเป๋าอย่างลวกๆ พลางเปิดไลน์ดูด้วย ข้อความก็ไม่มีขึ้นมา...ถ้าไม่รอที่หน้าคณะตัวเอง ก็คงเป็นหน้าคณะเขา หรือไม่ก็...ไม่ได้มารอไงล่ะ..

               ก่อนที่บิลจะได้เคลื่อนตัวออกไปจากฝูงเพื่อน ริทก็ดึงบิลเอาไว้ก่อน

               มึง จะไปกินข้าวเที่ยงกับพี่สินะ

               “อ่าหะไม่รู้รออยู่ไหน

               “กูไปด้วยดิวะ” คำพูดของริททำเอาบิลหันมามองหน้าริทอย่างอึ้งๆ...มีที่ไหนจะอยากไปกินข้าวเที่ยงกับเขาและพี่ชาย ทั้งๆที่ไม่ได้สนิทกับ พี่ชาย’ ขนาดนั้นเสียหน่อย

               คือกูแค่อยากถามเรื่องเรียนกับพี่มึงไง” ริทแก้ข้อสงสัยของบิล บิลคิดไปคิดมาก็อาจจะจริง เพราะริทก็เป็นพวกใฝ่เรียนอยู่แล้ว

               แต่ใครจะอยากให้มีกขค.ขัดเขากับโจ๊กเกอร์กันล่ะวะ!!!

               ก็..ได้แหล่ะ” บิลจำยอมอย่างไม่เต็มใจ..ก็นี่รูมเมตเลยนะ..จะแตกคอกันได้ไงวะ

               ยะฮู้วงั้นไอ้เฟย์ไอ้เวทกูไปกับไอ้บิลก่อนนะ” ริทตอบรับดี๊ด๊าเสียจนบิลแอบหมั่นไส้ ก่อนจะโบกไม้โบกมือลาเพื่อนทั้งสอง

               บิลเดินออกมาจากห้องเรียนใหญ่ก่อนจะลงมาหน้าคณะ...ตาเล็กมองหาร่างสูงที่คุ้นเคยอยู่นาน แต่ก็ไม่พบวี่แวว ในใจก็เผลอคิดน้อยใจไปเสียยกใหญ่ แต่ไม่ทันจะด่าโจ๊กเกอร์หมดประโยค รถคันโปรดที่แสนคุ้นตาก็ขับผ่านตึกไปจอดข้างๆฟุตบาท

               ร่างสูงของโจ๊กเกอร์เดินออกมาจากรถในชุดไปรเวทที่ธรรมดา แต่อาจจะเพราะคนใส่มันเลยไม่ธรรมดา เสื้อเชิตน้ำเงินเข้มกับกางเกงเดฟรวมถึงรองเท้าผ้าใบและแว่นกันแดดสีดำ ผมที่ยุ่งนิดๆเพราะโจ๊กเกอร์ไม่ค่อยสนกับรูปลักษณ์ภายนอกอยู่แล้ว..อันที่จริงเจ้าตัวมั่นใจว่าตัวเองดูดีต่างหากล่ะ

               อ๊ะเจอแล้ว” หาใช่บิลพูดไม่บิลหันไปมองริทอย่างอึ้งๆ นี่รู้ด้วยหรอว่ารถพี่โจ๊กเกอร์คือคันไหน?

               “อ่า..นั่นสินะ” บิลตอบรับเสียงอ่อย ก่อนจะค่อยๆเดินไปหาโจ๊กเกอร์ที่รถ ร่างสูงเห็นบิลเดินมาพร้อมเพื่อนที่หน้าตาคุ้นๆก็ขมวดคิ้วสงสัย

               ไปกันเถอะครับ..” บิลพูดเสียงอ่อยแถมไม่มาหน้าโจ๊กเกอร์อีก ทำให้โจ๊กเกอร์มองตามร่างบางที่เดินขึ้นรถอย่างหมดแรงงงๆ แต่ถึงกระนั้นสายตาก็ยังไม่วายจะเห็นเพื่อนของบิลอีกคนยืนมองตาลุกวาวอยู่

               “….” โจ๊กเกอร์เงียบใส่ แต่ตาคมยังจ้องมองคนตรงหน้าเขม็ง

               ผมไปกินข้าวด้วยนะครับ บิลก็โอเคแล้ว อยากให้พี่ช่วยสอนอะไรหลายๆอย่างให้น่ะครับ” ริทพูดยิ้มๆ ก่อนจะขึ้นรถโดยไม่สนคำตอบโจ๊กเกอร์ชัดๆ โจ๊กเกอร์ขมวดคิ้วแน่น หางตางมองเจ้าคนหน้าคุ้นนี้อย่างจับผิด แต่ก็คิดได้ว่า เอาเถอะ...รอให้มีอะไรก่อนแล้วกัน..แต่ถ้าเป็นเห็บที่เกาะบิลมา โดนกูบี้ตายห่าแน่

               ท่ามกลางบรรยากาศที่อึดอัด ก็มีแต่คนที่นั่งอยู่ข้างหลังเนี่ยแหล่ะ ที่ฮัมเพลงสบายใจ บิลก็เอาแต่คิดอะไรไปพลางมองออกไปนอกหน้าต่างไปพลาง ที่จริงก็คิดเรื่องริทเนี่ยแหล่ะ...

               คงไม่ได้มายุ่งกับพี่โจ๊กเกอร์หรอก..นะ

            ทางโจ๊กเกอร์เองก็ขับรถไปเงียบๆ แม้ว่าสายตาจะมองถนนก็ตาม แต่ก็ยังผลัดมองกระจกหลังไปยังคนที่นั่งเบาะหลังเช่นกัน

 

               แค่ไม่มายุ่งกับบิล จะทำอะไรก็ทำ


(ต่อ)


               @ห้างที่เดินแล้วหลง

               อ่า ถึงสักทีรถติดจังวะ” ทั้งสามก้าวเดินเข้าห้างพร้อมกับคำบ่นของริท ซึ่งทำให้บิลคิ้วกระตุกไม่น้อย ไม่ใช่อะไรนะ...มึงกล้ามากที่บ่นแบบนี้ต่อหน้าคนขับ!

               “ก็งี้แหล่ะ แต่คนขับคงเหนื่อยกว่านะ” บิลว่า ริทเองก็เห็นด้วยจึงหันไปเอาอกเอาใจคนขับเสน่ห์แรง

               พี่โจ๊กเกอร์เหนื่อยมั้ยฮะ กินอะไรแล้วแต่พี่เลย” ริทพูดพลางยิ้มโปรยเสน่ห์ให้ โจ๊กเกอร์หันมามองริทก่อนจะมองข้ามไปยังคนข้างๆริท

               อืม” โจ๊กเกอร์ตอบรับในลำคอก่อนจะเดินนำไปยังยาโยอิ

               อิรัชชัยมะเซ~ พนักงานต้อนรับกล่าวเสียงดัง ก่อนจะนำทั้งสามไปยังโต๊ะที่ว่าง ในร้านคนมีประปรายพอประมาณ ไม่ได้แน่นเต็มร้านเหมือนช่วงเทศกาล โจ๊กเกอร์เลือกที่นั่งที่เป็นฝั่งเก้าอี้ และริทที่เดินตามหลังมาก็เลือกนั่งเก้าอี้ข้างๆโจ๊กเกอร์ บิลเดินตามหลังสุดท้ายจึงไม่มีทางเลือก ต้องนั่งอีกฝั่ง

               มื้อนี้ใครเลี้ยงวะ” ริทพูดขึ้นมาขำๆ บิลก็ไม่รู้จะตอบขำๆกลับไปดีหรือเปล่าว่า พี่โจ๊กเกอร์เลี้ยงว่ะ เพราะเจ้าตัวนั่งหน้านิ่งมองเมนูอาหารเสมือนมากินคนเดียว พูดเล่นไปจานอาจจะปลิวมาเสยคางบิล

แต่จะว่าพูดเล่นก็ไม่ถูก เพราะปกติโจ๊กเกอร์ก็จ่ายตลอด...ถึงจะเป็นการโยนกระเป๋าตังใส่หน้าบิลก็เถอะ...

เห้ย พูดเล่นนะ จ่ายแยกอยู่แล้ว ฮ่าๆ” เมื่อเห็นว่าไม่มีใครตอบ ริทจึงแก้ตัวเอง

ฮ่ะๆ” บิลก็ไม่อยากจะเสียน้ำใจ จึงหัวเราะให้เสมือนตั้งใจฟังคนตรงข้ามพูด อันที่จริงรู้สึกเกร็งกับริทแปลกๆ

               หลังจากที่ทุกคนกินเสร็จเรียบร้อย โจ๊กเกอร์ก็กระทำชำเรากับกระเป๋าตังเหมือนเดิม คือโยนไปให้บิลแบบไม่ใส่ใจ ก่อนจะเดินตัวปลิวไปนอกร้าน

               และกระเป๋าตังหนัก(เหรียญ(สตางค์))ๆก็ฟาดเข้าเต็มๆกับหน้าบิล

               อึ่ก” เจ็บโว้ยบิลได้แต่บ่นในใจ บิลเงยหน้ามองร่างสูงที่เดินสามสี่เก้าก็ถึงนอกร้านแล้วอย่างเซ็งๆ นี่จะส่งดีๆไม่ได้เลยรึไง โถ่

               พี่มึงป๋าสัส

               “อยากโดนเป๋าตังฟาดหน้าเหมือนกูมั้ยล่ะ” บิลพูดเซ็งๆ ก่อนจะเดินไปจ่ายตังค์ ริทเดินตามหลังบิลออกมาก่อนจะไปยืนรอข้างๆโจ๊กเกอร์

               พี่ครับ ตอนเย็นมีเรียนเปล่าครับ” ริทถามยิ้มๆ โจ๊กเกอร์นิ่งไปสักพักก่อนจะตอบ

               ไม่นะ” โจ๊กเกอร์ตอบริทดีๆ อันที่จริงคนที่เค้าใจร้ายด้วยก็มีแต่บิลนั่นแหล่ะ..และอริต่างๆนาๆ ยังไงกับเพื่อนร่วมโลกก็ต้องเข้าสังคมบ้าง โจ๊กเกอร์ก็เป็นหนึ่งในคนดังของมหาลัยเสียด้วย จะวางตัวเลวๆก็คงไม่เหมาะ(แม้ว่าชื่อเสียงด้านชกต่อยจะดังเหมือนชื่อเสียงด้านสมองก็ตาม)

               เยสงั้นพี่ช่วยสอนเรื่องเรียนผมเพิ่มหน่อยสิครับ” ริทพูด ดวงตาหวานจุดประกายสดใส แต่ก็ต้องโดนเบรกเสียก่อน

               พี่เขาไม่ว่างหรอกมึง” บิลพูดตัดบทขึ้นมาเสียก่อนที่โจ๊กเกอร์จะได้ตอบ ใบหน้าหวานที่มักจะระบายรอยยิ้มให้โจ๊กเกอร์เสมอ บัดดี้ยุ่งเหยิงจนโจ๊กเกอร์ถึงกับขมวดคิ้วสงสัยว่าร่างบางเป็นอะไร

               เอ้า มึงก็ช่วยโน้มน้าวหน่อยดิ้ เดี๋ยวงานเราเป็นฐานให้กลุ่มอื่นหรอก

               “พี่เขายุ่งจะตาย พี่เขาก็เรียนนะมึง” บิลเริ่มพูดเหวี่ยงๆ ก่อนจะเดินนำไปก่อน

               เอ้า..บิลเขาเป็นอะไรของเขาอ่ะครับ คะแนนเทสย่อยไม่ดีหรือไง” ริทบ่นให้โจ๊กเกอร์ฟัง ก่อนจะเดินตามบิลไป ทิ้งให้ร่างสูงยืนล้วงกระเป๋ากางเกงยกยิ้มมุมปากอยู่คนเดียว

               หึ...หายากว่ะ” โจ๊กเกอร์บ่นพึมพำ ก่อนจะเดินตามหลังไป

               บิลบ่นกับริทว่าร้อน อยากจะซื้อไอติมเสียหน่อย ที่จริงก็แค่เซ็งจนต้องหาอะไรมายัดปากก็เท่านั้นแหล่ะ

               ริทจะกินด้วยไหมครับ พี่เลี้ยงเอง

               ควับ!!

               ไม่ใช่แค่ริทที่หันควับจนคอแทบเคล็ด บิลเองก็หันควับจนคอแทบหลุดเหมือนกัน!!!

               ครับพี่เพิ่งจะเคยได้ยินพี่โจ๊กเกอร์ทรงเปล่งคำนี้ออกมาจากปาก!

               จริงหรอฮะ เย้ กินด้วยครับๆ พี่มึงใจดีจังวะ” ริทยิ้มร่าแถมยังดึงบิลมากอดคออีก ส่วนบิลก็หน้าค้างตึงทำหน้าไม่ถูกเลยทีเดียว

               อะแฮ่ม นี่ครับ เอากระเป๋าตังค์พี่ไปถือดีกว่า มือจะได้ไม่ว่าง^^*” โจ๊กเกอร์พูด ยิ้มๆ’ แล้วยื่นกระเป๋าตังห์ตนให้ริท ริทก็ยิ้มหน้าบานรับทันที

               รีบสั่งเหอะ กูอยากกลับละ” บิลพูดเบาๆ

               แม้ว่าบิลจะบ่นแบบนั้นก็เถอะ พอถึงเวลาจะกลับจริงๆโจ๊กเกอร์ก็ดันชวนเดินต่อเสียอย่างนั้น ทั้งๆที่ปกติแล้วชอบจะนอนอยู่แต่หออยู่แต่บ้าน บิลเดินตามทั้งคู่ด้วยอารมณ์ไม่คงที่สุดๆ ถ้ามีเพื่อนมาขอร้องอะไรตอนนี้ต้องโดนเหวี่ยงยับแน่นอน

               ขอไปห้องน้ำนะ” บิลพูดเบาๆก่อนจะเดินหันหลังเข้าไปห้องน้ำทันที โดยไม่สนว่าทั้งคู่จะได้ยินหรือไม่ แต่ระหว่างทางเดินตรงๆที่เป็นทางไปห้องน้ำ บิลก็รู้สึกถึงเสียงฝีเท้าที่แสนคุ้นเคยเดินตามหลังมาจึงหันไปมอง

               “…เข้าห้องน้ำหรอครับ” บิลหยุดเดินแล้วถามโจ๊กเกอร์ยิ้มๆ..ยิ้มฝืดๆสุดเท่าที่เคยทำเลยหล่ะ

               อืม” บิลพยักหน้าก่อนจะเดินต่อ สายตามองไปทางข้างหน้าแต่ความคิดกับเหม่อลอยไปไกล

               หมับ!

               บิลสะดุ้งโหยงเมื่อโจ๊กเกอร์คว้าข้อมือบิลมาจับ

               ตะ..ตกใจหมด

               “เป็นอะไร” โจ๊กเกอร์ถามนิ่งๆ สายตานิ่งๆนั่นกดดันบิลให้ตอบความจริงอีกแล้ว ครั้นจะหลบตาก็จะโดนด่ามาให้เสียอารมณ์อีก

               ผมว่าวันนี้พี่แปลกๆ” บิลตอบด้วยสีหน้ายุ่งๆ น้ำเสียงเองก็แข็งกร้าวต่างจากทุกที

               หรอวะ หึ กูแปลกยังไง” โจ๊กเกอร์ปล่อยมือจากบิลแต่กลับดึงร่างบางไปยังมุมแคบที่เดินมาธรรมดาจะไม่สังเกตเห็น แขนแกร่งเท้าไว้กับกำแพงส่วนมืออีกข้างก็เชยคางมนขึ้นมาสบตากับตน

               กะ..ก็..พี่ใจดี..” กับคนอื่น... บิลต่อในใจ

               หึ...แล้วที่กูทำกับมึงมันใจร้ายหรอวะ?” โจ๊กเกอร์ถามเสียงเย็น แต่ใบหน้าคมกลับระบายยิ้มพอใจออกมา...พอใจที่ได้แกล้งล่ะมั้งนั่น...

               “….” บิลไม่ตอบ แถมหลบตาโจ๊กเกอร์อีกต่างหาก โจ๊กเกอร์ปล่อยบิลเป็นอิสระก่อนจะเดินออกไป ฉากหลังก็คงเห็นเป็นแค่แผ่นหลังของคนใจร้ายคนนึงที่เดินออกไป...แต่หารู้ไม่ว่าฉากหน้านั้นกลับเป็นรอยยิ้มที่นานๆทีจะเจอ

               แต่คงไม่มีใครเห็น..นอกจากกล้องวงจรปิดระดับHDละมั้ง

               บิลยืนนิ่งสักพักก่อนจะเดินออกไปเลย ไม่เข้ามันแล้วห้องน้ำที่จริงไม่ได้จะมาเข้าห้องน้ำจริงๆอยู่แล้ว เมื่อบิลเดินออกไปก็ถึงกับช็อคกว่าเก่า เมื่อเห็นโจ๊กเกอร์ยืนโอบเอวริทอยู่

               อ่า บิลมาแล้ว เราไปเดินท้อปดีกว่า พี่อยากจะซื้อสลัดไปกินสักหน่อย” โจ๊กเกอร์พูดยิ้มๆ ตาคมปรายตามองบิลนิดๆก่อนจะรั้งเอวริทมาเดินข้างๆ

               นั่นสิครับ กินสลัดดีต่อสุขภาพเนอะ ไม่น่าพี่ถึงหุ่นดี” ริทที่เห็นว่าโจ๊กเกอร์ทำดีกับตนได้ทีก็แตะเนื้อต้องตัวโจ๊กเกอร์บ้าง

               บิลยืนมองนิ่งๆ ก่อนที่เท้าบางจะก้าวเดินตามอย่างลำบาก...ลำบากที่ใจมากกว่าเนี่ยสิ

               ของเล่นชิ้นนี้...พังแล้วหรอครับ

               ทั้งสองและอีกหนึ่งเดินไปท้อปชั้นล่างสุด ริทกับโจ๊กเกอร์ช่วยกันตักสลัดด้วยใบหน้าเบิกบานทั้งคู่..แม้ว่าของอีกคนจะตอแหลก็เถอะ บิลได้แต่ยืนพิงเค้าเตอร์นิ่งๆมองทั้งคู่ด้วยสายตาว่างเปล่า ในใจก็คิดน้อยใจอะไรไปเรื่อย ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าคิดไปร่างสูงก็ไม่สนใจตนเป็นแน่

               อ๊ะเจ็บ” บิลร้องเจ็บพลางยกเท้าขึ้นมากุมไว้

               “Oh! Sorry!!” ฝรั่งรูปหล่อที่กำลังเดินไปจ่ายตังแต่ดันทำอาหารแช่แข็งตกใส่เท้าบิลหันมาขอโทษ บิลยิ้มรับก่อนจะก้มไปเก็บของให้ แต่ทว่าเสื้อนศ.ตัวร้ายกลับเลิ่กขึ้นทำให้เห็นเนื้อขาวๆของบิล ฝรั่ง(ที่พูดไทยได้..)คนนี้ถึงกับตาลุกวาวมองค้างจนบิลยื่นของให้

               ...คอบคุณขรับ..ว่าแต่..คุณมี boyfriend ยังขรับ” บิลหน้างงกับคำถามของฝรั่งคนนี้ ก่อนจะเก็ทว่าโดนถามว่ามีผัวยัง..ไม่ใช่มีเมียยัง!

               “เอ่อ..” บิลก็คิดอยู่นาน ว่าเป็นอะไรกับโจ๊กเกอร์กันแน่วะ

               “no…ยังครับ” บิลตอบเบาๆก่อนจะตอบเสียงธรรมดา คนตรงหน้ายิ้มร่าก่อนที่มือใหญ่จะคว้ามือบิลขึ้นมาจับ

               “Lucky! ผมชอบคุณขรับ! YOU ARE LOVE AT FIRST SIGHT!” บิลกำลังนิ่งอึ้งอ้าปากค้างกับการกระทำของคนตรงหน้าจึงไม่ได้ชักมือกลับแต่อย่างใด แต่ถึงบิลไม่ได้ชักกลับเอง ก็มีคนกระชากกลับมาให้แทน

               “olo” โจ๊กเกอร์ประทานนิ้วกลางให้ฝรั่งตรงหน้าก่อนจะลากบิลออกไปทันที สลัดก็ยังตักไม่เสร็จ แต่เมื่อปรายตามามองร่างบางที่ยืนก็ถึงกับตาลุกวาวเป็นไฟนรก ขายาวก้าวมากระชากบิลอย่างไม่ยั้งคิด ตอนนี้ความโกรธกลับลุกโชนครอบคลุมสติโจ๊กเกอร์ไปหมดแล้ว

               อ้าวสลัดละครับพี่” ริทเรียกตามหลัง แต่เมื่อเห็นโจ๊กเกอร์ไม่สนใจจึงไม่มีกะใจจะตักต่อแล้ว วางทิ้งไว้แล้วเดินตามโจ๊กเกอร์กับบิลไปเลย

               โจ๊กเกอร์จับแขนบิลแล้วเดินลาก(กระชาก)บิลออกไปยังลานจอดรถ โชคดีที่มาจอดชั้นบนสุด คนจึงไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ มีเพียงไม่กี่คันเท่านั้น

               โจ๊กเกอร์เหวี่ยงบิลไปชิบกับรถลูกรักตนเอง บิลเบ้หน้าด้วยความเจ็บหลังเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าประชันหน้ากับร่างสูงอย่างงงๆ

               อะไร..พี่...” บิลเกิดอาการงงยิ่งกว่าไก่ตาแตก

               มึงนี่อ่อยไม่เลือกที่จริงๆว่ะ” โจ๊กเกอร์พูดอย่างเหลืออด ตาคมมองบิลด้วยความเดือดดาล บิลเริ่มไม่พใจกับคำพูดโจ๊กเกอร์ นี่เขาทำอะไรผิดงั้นหรอ?

               “ผมไปอ่อยอะไรอีก!” บิลเถียงโจ๊กเกอร์อย่างกล้าๆกลัวๆ

               หึ..ไอ้ฝรั่งนั่นจะลากมึงไปทำเมียอยู่แล้ว!!” โจ๊กเกอร์ตวาดลั่น

               แล้วไงแล้วเกี่ยวอะไรกับพี่” บิลถามเสียงสั่น...แต่เสียงนั่นก็เจือปนไปด้วยความต่อต้าน

               มึงอย่าลืมว่ามึงเป็นของเล่นของกู!!!”

               “แต่ของเล่นชิ้นนี้มันพังแล้วนี่!!!!!!” โจ๊กเกอร์ตวาดบิล แต่บิลกับพูดด้วยเสียงที่ดังกว่า น้ำตาที่กักเก็บมานานพรั่งพรูไหลออกมา โจ๊กเกอร์มองคนตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ

               ...

               “พี่ได้ของเล่นใหม่แล้วนี่แล้วจะเก็บผมเอาไปแยกชิ้นส่วนเล่นๆให้ทรมานหรอครับ!!!” บิลพูดไปน้ำตาก็ไหลทั่วไปทั้งใบหน้า ตาแดงก่ำมองร่างสูงอย่างคาดโทษและตัดพ้อ ทั้งคู่ยืนเงียบใส่กันสักพัก จนกระทั่งริทมาถึง

               อ่ะ..เป็นอะไรกันหรอครับ..เห้ย บิล” ริทเดินเข้าไปหาบิลช้าๆ มองโจ๊กเกอร์งงๆ บิลผลักริทออกเบาๆ

               มึงกลับเองได้ไหม..กูทะเลาะกับพี่เขานิดหน่อย เดี๋ยวมึงจะโดนลูกหลงนะ” ริทมองบิลอย่างสงสาร ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าให้ เพราะร่างบางร้องไห้จนโทรมแทบดูไม่ได้

               นี่น้องพี่นะครับทำขนาดนี้ได้ไงเนี่ย” ริทหันไปพูดกับโจ๊กเกอร์ โจ๊กเกอร์เริ่มไม่สนเรื่องภาพลักษณ์บ้าบออะไรนั่นแล้ว

               อันที่จริง...ที่ทำไปแค่อยากแกล้งบิลให้หึงเล่นเท่านั้นเอง

               ไม่เกี่ยวกับมึง” โจ๊กเกอร์พูดเสียงแข็ง ริทใจสั่นเล็กน้อยที่โจ๊กเกอร์พูดแบบนี้กับตน แต่ก็ยังอดจะเถียงไม่ได้

               เกี่ยวสินี่เพื่อนผมนะ พี่ทำเพื่อนผมขนาดนี้ผมจะปล่อยให้เขากลับกับพี่สองคนได้ไง!”

               “แต่นี่เมียกู!!!”

               “ห๊ะ! หื้อ...” ริทและบิลร้องพร้อมกันพลางหันมามองหน้ากันงงๆ บิลเองก็งงเช่นกันเลยตอบอะไรริทไม่ได้

               นี่เมียกู กูจะทำอะไรก็ได้!”

               “ใช่หรอครับพี่แล้วพี่เอาเพื่อนผมเข้ารถเนี่ย เพื่อนผมจะโดนพี่ทำอะไรรุนแรงหรือเปล่าก็ไม่รู้!!”

               “หึ..” โจ๊กเกอร์สบถในลำคอ ก่อนจะเดินไปหาบิลช้าๆ ใบหน้าคมโน้มเข้าหาบิลใกล้ๆ ก่อนที่มือแกร่งจะเชยคางบิลขึ้นมาประกบจูบอย่างรวดเร็ว บิลเบิกตากว้างอย่างตกใจแต่ก็รับรสจูบนั้นไว้ เป็นจูบที่รวดเร็วที่สุด...แต่กลับน่าอายที่สุดในความรู้สึกบิล

               คิดจะหยุดเสืออย่างกู...เหยื่อต้องเด็ด

               “….”

               “เรื่องบนเตียงเพื่อนมึงเด็ดมากนะ หึ...ขึ้นรถก็คงทำเรื่องผัวๆเมียๆ มึงจะอยู่ดูหรือเปล่าวะ?” โจ๊กเกอร์ถามเสียงเย้ยพลางเปิดประตูรถดันบิลเข้าไปนั่งแล้วปิด จากนั้นก็มาประชันสายตากับริท

               ไงจะเข้ามั้ย กูอารมณ์ค้างด้วยว่ะ” ริทสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะถอนหายใจยาว

               ได้..พี่บอกแล้วนะว่ามัน เมีย พี่...ดูแลเพื่อนผมด้วยแล้วกัน!” ริทพูดแค่นั้นก่อนจะยอมเป็นฝ่ายถอย เมื่อริทเดินออกไปแล้วโจ๊กเกอร์ยังคงยืนอยู่นอกรถสักพัก...ก่อนจะคิดในใจ

               ...กูเมาเชี่ยอะไรวะ พูดเหี้ยอะไรออกไปวะ..เชี่ย...

 

+

+


อ้าว...ไม่อิรี่นะจ้ะอิอิ (ไรท์ยังไม่ได้ดูอิรี่เลย! ต้องรีบตามกระแส555)

แอ่กกกก พี่โจ๊กเกอร์ต้องให้โมโหช้ะ ถึงจะหลุดปาก ฮ่าๆๆๆ

สะใจ อิอิ

ปล.รักทุกคนเช่นเดิม คริคริ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

241 ความคิดเห็น

  1. #34 ploy2205 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 22:48
    อร้ายยยยยยย
    #34
    0
  2. #31 Sophita Sinpomart I'mso (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 13:30
    อีพี่โจ๊กขี้โมโห
    #31
    0
  3. #30 Tangmoksw (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 10:11
    โจ๊กเกอร์พูดแบบนี้กับบิลตลอดอะ โกรธแทนนน !! 55555
    #30
    0
  4. #29 Helena Kadian (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 10:03
    ริทอ่อย???
    #29
    0
  5. #28 ออนซ์ซัง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 09:47
    ฮือออออ ริทรู้อยู่แล้วรึเปล่า แน่แค่อยากให้แน่ใจ งืออออ พี่โจ๊กเกอร์โหดใส่บิลอีกแล้ววววว T^T //รีบมาต่อนะไรท์
    #28
    0
  6. #26 today (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 19:02
    ริท แกคิดอ่ะไรอยู่บอกฉันมานะ!!!! แกชอบใคร
    #26
    0
  7. #25 Tangmoksw (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 09:09
    ริทคงจะไม่ได้ชอบโจ๊กเกอร์หรอกนะ อย่านะไอบ้าา 55555
    #25
    0
  8. #24 Sophita Sinpomart I'mso (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 07:03
    โจ๊กเกอร์กะบิลนี่ความคิดแบบ "ห้ามมายุ่งกับคนของชั้น" ประมาณนี้อ่า
    #24
    0
  9. #23 ออนซ์ซัง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 00:18
    เดี๋ยว? ริททำไม ทำไมมาอะไรกับพี่โจ๊กเกอร์ของชั้น!! # เบะปากมองบน # //รีบมาต่อนะไรท์ มีความรู้สึกค้างอ่ะ!
    #23
    0