เปิดPREORDER BAD ADDICT รักคนเลว เจ็บเอวต้องยอม [yaoi]

ตอนที่ 3 : BAD ADDICT 02 100% NC

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,531
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    1 พ.ค. 59

ตอนนี้ 02

               “บอกว่าอยากไงโจ๊กเกอร์พูดเสียงเข้มก่อนจะยืนขึ้นเต็มความสูง บิลเงยหน้ามองร่างสูงตรงหน้าอย่างอึ้งๆ..

               นี่แม่งมาเกิดอารมณ์อะไรตอนนี้วะ กูง่วงจนเงี่ย_ไม่ออก แต่บิลคงได้แค่คิด ถ้าพูดออกไปคงโดนตบฟันหลุดไปหลายซี่แหง

               แล้ว..บิลพูดอย่างกล้าๆกลัวๆ โจ๊กเกอร์ขมวดคิ้วแน่นมองบิลเขม็ง

               แล้ว? กูมาหามึงนี่ต้องให้อธิบายอีกหรอวะ

               “ดะ..เดี๋ยวพี่..หอผมมีรูมเมทเยอะนะ แล้วคนอื่นจะเข้าหอสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ด้วยบิลพยายามหาข้ออ้างเผื่อโจ๊กเกอร์จะง่วงจนหายอยากบ้าง อันที่จริง..การจะทำอะไรๆกัน ไม่จำเป็นว่าต้องในหอนี่?

               ใครว่ากูจะขึ้นหอมึง

               หมับ!

               มือแกร่งคว้าข้อมือบิลและกระชากให้เดินตามตนไป ด้วยความยาวของขาที่ไม่เท่ากันทำให้บิลเหมือนจะถูกลากเสียมากกว่าเดินตาม

               พี่ จะไปไหน นั่นมัน..

               “ขึ้นหอไม่ได้ก็ไปเอาที่ห้องน้ำดิวะ!” โจ๊กเกอร์พูดอย่างเป็นเรื่องธรรมดา..ใช่แหล่ะ อาจจะธรรมดาก็ได้....

               ห้องน้ำรวมเสียงมันก้องนะพี่!” บิลพยายามโต้แย้ง

               คนครางน่ะมันคือมึง มึงก็ห้ามตัวเองให้ได้ก็แล้วกัน

               เวรกรรมกู! ไอ้บิลเอ๊ย..เกิดเป็นมึงนี่น่าสงสารชิบหาย

               แต่พี่!” บิลว่าจะเถียงต่อ แต่พอโจ๊กเกอร์หยุดนิ่งแล้วหันมาถาม

               งั้นกูจะไปเอากับอื่นโจ๊กเกอร์พูดเสียงนิ่ง ตาคมกร้าวมองบิลนิ่งๆเช่นกัน

               ...กับผมเนี่ยแหล่ะจนได้ล่ะว้าไอ้บิล

               เฮ้อ..บิลถอนหายใจกับตัวเองรอบที่ล้าน แล้วเดินตามแรงลากของร่างสูงคนโหดเข้าห้องน้ำรวมไป..แค่เสียงเดินยังกึกก้องไปทั่วห้อง นี่เป็นตึกของพวกปี1 แน่นอนว่าคนส่วนใหญ่ก็เข้านอนกันหมดแล้ว เพราะงานมันก็ดึกมีเหล้ามีเบียร์มีเต้นมีตื๊ด ยังไงทุกคนก็ย่อมเหนื่อยเป็นธรรมดา

               แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะหลับจะนอนหรอกนะ..เช่นสองคนนี้ และคนอื่นก็อาจจะมีเช่นกัน

               ปัง! ตุบ!

               “อึ่ก อ๊ะ...อื้มมมมมมโจ๊กเกอร์ปิดประตูห้องน้ำอย่างแรงแล้วเหวี่ยงบิลไปชิดกำแพงสีเงาที่ถูกขัดถูดูแลอย่างดี ค่อยพิงได้หน่อย..จะได้ไม่ห่วงว่าจะสกปรก

         ++++++++++++++++++++ NC ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อ่านได้ที่ ธัญวลัย // ขอในเพจค่า ^^

               ฮ่ะๆ..ผมไม่ไหวแล้ว..ฝากผมด้วยแล้วกันบิลพูดเสมือนรู้ชะตาว่าร่างสูงต้องลักหลับตนเป็นแน่ ก่อนที่จะปล่อยสติให้หลุดลอยไป

               กูลักหลับมึงจนเบื่อแล้ว...โจ๊กเกอร์พูดกับร่างเล็กที่หมดสติไปแล้ว ก่อนจะล้างตัวให้ไปเลย ไหนๆก็อยู่ห้องน้ำแล้ว จัดการใส่เสื้อผ้าให้ตนและร่างเล็กเรียบร้อย ก่อนจะพาไปหอตนเองจริงๆ...เป็นอันโชคดีว่ายามแม่งหายตัว สงสัยไปห้องน้ำ

               ดีจริงๆที่ก่อนออกมาแอบใส่ยาถ่ายไว้ที่แก้วกาแฟยาม...โจ๊กเกอร์คิดในใจก่อนจะหิ้วบิลขึ้นหอไปอย่างง่ายตาย

               คณะโจ๊กเกอร์จัดรูมเมทแค่2คน จึงไม่เป็นปัญหาอะไร แถมยังจับคู่ได้ดีเกิน จนนึกว่าโจ๊กเกอร์เอาปืนไปจ่อหัวตอนที่กรรมการจัดหอหรือเปล่า

               กลับมาละโจ๊กเกอร์เอ่ยบอกเพื่อนร่วมห้อง มีห้องโจ๊กเกอร์กับห้องข้างๆเท่านั้นที่ยังเปิดไฟสว่างโร่

               เชี่ย หิ้วมาตามที่บอกจริงด้วยว่ะปอ ฝาแฝดของปาย ขึ้นชื่อเรื่องฟันไม่เลือกเพศสุดๆ เรื่องจะขอให้มันย้ายก้นไปนอนห้องข้างๆซึ่งเป็นห้องของปายนั่นเอง เป็นเรื่องไม่ยาก เพราะปอพร้อมจะถอดถอนตัวออกไปเพื่อให้โจ๊กเกอร์ได้ร่วมรักกับคนที่หิ้วมาอยู่แล้ว และแน่นอนว่าถ้าปอหิ้วมา โจ๊กเกอร์ก็ต้องเป็นคนย้ายก้นไปสิงที่อื่นแทน

               สองคนนี้ถือว่าเป็นเพื่อนรักโจ๊กเกอร์ก็ว่าได้ สนิทกันตั้งแต่สมัยโจ๊กเกอร์ยังเรียนอยู่ไทย พอโจ๊กเกอร์โดนเด้งไปต่างประเทศก็ยังคุยๆกันอยู่บ้าง ที่จริงโจ๊กเกอร์เรียนข้ามจนจบมหาลัยของที่นิวซีแลนด์แล้ว แต่เพราะความบ้าของมันจงมาสมัครเรียนที่ไทยอีก จึงได้อยู่ปี1ใหม่ และแน่นอนว่าการเรียนนั้นคงจะชิวๆสำหรับโจ๊กเกอร์อยู่แล้ว จึงได้เพื่อนเรียนด้วยถึงแม้จะทำตัวเหลวไหลก็เถอะ

               เออ ย้ายก้นไปซะโจ๊กเกอร์พูดขำๆ ก่อนจะวางบิลลงที่เตียงอีกฝั่งที่ปอนั่งอยู่

               เออๆ เบาๆนะมึง ห้องไอ้ปายน่ะทนฟังได้ แต่ไอ้ห่าห้องข้างๆแม่งไอ้เด็กเรียนแว่นหนาที่แข่งกับมึงอ่ะ มีหวังตื่นมาด่ากราด

               “ตื่นมาด่า กูก็เอาให้แม่งดูเลยไง หนังสด เผื่อชอบจะได้ไม่หมกมุ่นกับเรียนโจ๊กเกอร์ยักไหล่ไม่สนใจ ปอเบ้ปากใส่เพื่อนตัวดีก่อนจะโบกมือลา

               เจอกันตอนเช้าละกัน พวกเรามีเรียนบ่าย แต่ไอ้น้องรักมึงมีเรียนเช้าไม่ใช่?” ปอพูด โจ๊กเกอร์มองบิลนิ่งๆสักพัก

               ทำไมมึงรู้วะ

               “ไอ้ห่าเอ้ย มึงเอาตารางเรียนน้องเขาตั้งเป็นรูปหน้าจอขนาดนี้ กูก็เห็นบ้างไหมละเพื่อนเขาท่าจะอาการหนักอย่างไม่รู้ตัว ปอส่ายหัวเซ็งๆก่อนจะโบกมือลาของจริง

               อ่อ

               “กูไปละ ยิ่งง่วงๆ มึงเองก็ถ้างสงสารน้องเขาก็อย่าลักหลับบ่อยดิวะ

               ปัง!

               ปอปิดประตูหนีไปทันที ทิ้งให้โจ๊กเกอร์มองร่างเล็กที่นอนหลับตาพริ้ม ผ่อนปรนลมหายใจอย่างสม่ำเสมอนิ่งๆ ก่อนที่รอยยิ้มร้ายจะปรากฏขึ้นที่ใบหน้าหล่อ

               ไม่ลักหลับมัน..แล้วจะให้กูลักหลับใครวะ หึ

               และแล้ว..บทรักก็ดำเนินต่อไป แม้ผู้ดำเนินจะเป็นคนเดียว แต่แน่นอนว่าร่างกายมันสนองโดยที่เจ้านายไม่ต้องตื่นมามีสติร่วมรักก็ได้..ร่างกายมันจะคอยตอกย้ำเอง

               ว่าใครคือเจ้าของที่แท้จริงของมันกันแน่

 

               6.00

               ตี๊ดๆ จี๊ด ตี๊ด กี๊ด

               เสียงนาฬิกาปลุกแปลกๆจากเครื่องโจ๊กเกอร์ดังขึ้น โจ๊กเกอร์เด้งตัวขึ้นจากเตียงนอนงงๆ ก่อนจะคว้าโทรศัพท์มาปาไปโดนกรอบรูปตกแตกอีก โทรศัพท์ก็อาจจะยุบ บุบ พังเช่นกัน..

               6.01

               ปี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

               เสียงนาฬิกาปลุกจากเครื่องโจ๊กเกอร์ดังอีกเช่นเคย จนเจ้าตัวต้องลุกไปหยิบแล้วมากดปิด

               ห่าเอ้ย..ไม่น่าตั้งแบบนี้เลยกูโจ๊กเกอร์บ่นพึมพำก่อนจะเกาหัวงงๆ มองไปยังร่างเล็กของบิลที่นอนตัวขดกอดผ้านวมผืนใหญ่

               ร่างสูงเดินไปเขย่าตัวร่างเล็กแรงๆ จนบิลลืมตาตื่น

               อ่า..ห้องพี่สินะเนี่ย

               “อืม มีเรียนเช้าก็ไปเตรียมตัว

               “ฮะ..บิลตอบรับอย่างงงๆ ถึงจะงงว่าโจ๊กเกอร์รู้ได้ไงก็เถอะ แต่อาจจะปลุกเผื่อเฉยๆก็ได้

               บิลเดินออกมาจากห้องน้ำแต่งตัวเรียบร้อย บังเอิญว่ามีเหตุการณ์แบบนี้บ่อย จึงมีชุดนักศึกษาของบิลอยู่ที่ห้องนี้2-3ชุด

               บิลเดินเข้าไปหาร่างสูงที่ล้มตัวลงนอนอีกรอบ ขนาดหลับยังทำหน้าโหด..ตื่นมาก็ชอบว่าบิลวางปากเลย แต่ไหงมองไปต้องยิ้มไปด้วยวะ..

               เฮือก!

               บิลสะดุ้งนิดๆเมื่อจู่ๆโจ๊กเกอร์ก็ลืมตามามองตนเองเฉยเลย

               ตะ..ตกใจหมด

               “มองไม ไม่เคยเห็นกูหรือไง

               “ผมจะบอกว่า..จะออกไปแล้วนะครับ

               “อืมโจ๊กเกอร์ตอบรับในลำคอ ก่อนจะโบกไม้โบกมือไล่บิลออกไป แล้วพลิกตัวนอนอีกด้าน บิลมองคนที่ง่วงโคตรๆยิ้มๆ ใจจริงก็อยากให้ไปส่งหรอก แต่ท่าทางเมื่อคืนจะยาว..ก็แหม บิลตื่นมาก็โคตรจะปวดตัวชิบหาย แต่ต้องรีบลุกเพราะกลัวโจ๊กเกอร์จะโวยวายอีก

               ขี้เกียจฟัง...

               “ไปนะครับบิลก้มบอกโจ๊กเกอร์เล็กน้อย ไม่รอฟังคำตอบเพราะรู้ว่าคงไม่ตอบ บิลก็เดินออกไปไม่ลืมที่จะล็อกห้องให้ด้วย

               ใจจริงร่างสูงที่นอนอยู่ก็อยากจะไปส่งหรอก..แต่มันง่วงไง เคยฝืนความง่วงแล้วตื่นไปออกกำลังกายได้ทุกวันไหมละ!!

 

               “ฮะโหล ไอ้ริท!”

               (เออ หายไปไหนอีกแล้ววะ หนีไปนอนบ้านอีกแล้วหรอวะ)

               เออน่ะ กูกำลังไปคณะแล้ว

               (เออ เดี๋ยวกูหยิบกระเป๋าไปให้ ตอนนี้รอให้ห่าเฟย์อ้วกอยู่ ไอ้เวทย์แม่งก็ร้องเพลงในห้งน้ำอยู่ กูว่าจะออกไปก่อน) ปลายสายพูดเซ็งๆ บิลก็ขำกับอาการของเพื่อนอยู่เหมือนกัน

               ฮ่ะๆ เออ ลากมันมาเรียนด้วยแล้วกัน กูรอที่คณะ

               (เค)

               ตัดสายกันย่างง่ายดาย บิลเดินตัวปลิวไปรอหน้าคณะตนเอง เดินวนไปวนมาก็เซ็ง จึงเดินไปหน้าคณะบริหารธุรกิจเล่นๆ

               บิลบิลสะดุ้งโหยงกับเสียงเรียกด้านหลัง ก่อนจะหันไปประจันหน้ากับคนที่เรียกตน...แต่คิดอีกที ไม่น่าเดินมาเลย

               อ่ะ..บิลถึงกับไม่พูดออก

               บิลใช่ไหม?” คนตรงหน้าเดินเข้ามาชิดบิลเรื่อยๆ บิลไม่ได้ก้าวหนีแต่อย่างไร เพราะขาสั่นจนก้าวไม่ออกมากกว่า

               ค..ครับ พี่..

               “พี่เอง! พี่ติดต่อบิลไม่ได้ พี่เป็นห่วงมากรู้ไหม?” พี่เอง..ก้าวประชิดบิลมากขึ้น มือหนายกขึ้นลูบหัวบิลก่อนจะโอบกอดร่างเล็กไว้

               พี่บราว คือผม..

               “รู้ไหมว่าพี่ส่งคนไปหาตัวเราเท่าไหร่ก็ไม่เจอ นี่กลับมาแล้วทำไมไม่บอกพี่ล่ะ แล้วนี่ไอ้เชี่ยนั่นยังยุ่งกับเราอยู่ไหม คงบากมากเลยใช่ไหม เปลี่ยนเบอร์ด้วยนี่? โดนมันบังคับใช่ไหม ดีจังที่เจอกันบราวพูดออกมาเป็นชุด แถมยังกอดบิลแน่นกว่าเดิม บิลไม่ได้ผลักหรือดันออก เพราะยังงงๆ งงกับทุกอย่างที่กล่าวมา งงว่าบราวพูดถึงใคร และงงว่าบราวรู้อะไรมาแค่ไหน..

               พี่บราว ผมสบายดีนะตอนนี้

               “แล้วทำไมบิลไม่ติดต่อพี่มาล่ะ? พี่ถามเรื่องบิลจากพวกไอ้คิส ตอนแรกมันก็ยังพร้อมช่วยพี่อยู่เลย แต่พอหลังๆมานี้มันบอกไม่รู้เรื่องบิลเลย พี่ก็นึกว่าไอ้ห่าโจ๊กเกอร์มันจะพาบิลไปไหนอีก แต่ตอนนี้บิลเจอพี่แล้ว ไม่เป็นไรแล้วนะ

               ดะ..เดี๋ยวครับ เอ่อ..บิลพอจะเข้าใจอะไรบ้างแล้ว นึกขอบคุณในใจที่คิสไม่บอกอะไรบราวไปมากกว่านี้ อาจเป็นเพราะไม่อยากเข้ามายุ่งก็เป็นได้

               ครับ? ไหนๆเราก็กลับมาเจอกันแล้ว งั้นวันนี้พี่จะพาไปกินอะไรอร่อยๆนะ แล้วบิลย้ายมานอนหอนอกกับพี่มั้ย ตอนปี2ไง

               “เอ่อ...ทำไมต้องไปอยู่กับพี่ล่ะครับบิลถามงงๆ

               ก็เราเป็นแฟนกันไง รู้ไหมว่าพี่เป็นห่วงมากน่ะ หืม?” บิลยืนค้าง ค้างแม้กระทั่งกล่องเสียง

               เอ่อ..พูดไม่ออกเลยว่า...ลืมไปแล้ว..

               สมัยที่บิลยังอยู่ที่ไทย ก่อนจะถูกส่งตัวไปก็คบกับบราว พอบิลไปต่างประเทศบราวก็ไปด้วยกัน แล้ววันที่บิลเจอกับโจ๊กเกอร์ ช่วงแรกโจ๊กเกอร์ก็ปาโทรศัพท์บิลพัง บิลจึงต้องไปซื้อเครื่องใหม่ซึ่งมีเบอร์พ่อแม่พี่ชายและเพื่อนสนิท บิลเองก็ลืมไปเลย..ว่าคบกับบราวอยู่

               ลืมไปได้ยังไง...

               ลืมได้ยังไงกันเนี่ย!!! บ้าจริงโว๊ย!!

               จะบอกออกไปยังไงดี ว่าตอนนี้หัวใจของเขาไม่มีที่ว่างให้แฟน..แฟนที่กำลังจะเป็นแฟนเก่าเสียแล้ว มีแต่โจ๊กเกอร์เต็มหัวใจไปหมดแล้ว

               คือพี่บราวครับ บิลว่าเรื่องของเรา..

               “ไอ้บิล! มาอยู่ตรงนี้ได้ไงวะ กูหาเสียนานขณะที่บิลกำลังจะแก้ไขความเข้าใจผิดอันใหญ่หลวงมากๆ ริทก็ตะโกนมาจากทางหน้าตึกเรียน

               อ้าว มีเรียนเช้าหรอครับ? พี่ก็มีเรียนทั้งวันเลยวันนี้ งั้นเจอกันตอนเย็นนะครับบิล พี่จะมารอหน้าคณะบิลไม่ทันจะปฏิเสธหรือบอกล่าวใดๆ บราวก็วิ่งขึ้นตึกไปเสียแล้ว

               รอหน้าคณะ? บ้าสิ! ถ้าเจอพี่โจ๊กเกอร์เข้าระเบิดลงแน่นอน..แน่นอน!!

               มึงนี่ขัดจังหวะกูชิบหายบิลเดินไปบ่นใส่ริท ริทก็ทำหน้างงใส่บิล แต่ก็ไม่คิดจะเถียงอะไรให้มากความ เพราะต้องรีบเข้าเรียน


+

+

+

รักทุกคนเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือปันใจให้โจ๊กเกอร์ 555555555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

241 ความคิดเห็น

  1. #9 ออนซ์ซัง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 18:21
    มีงานเข้า มีงานเข้า มีงานเข้า!!! รีบมานะไรท์~~
    #9
    0
  2. #8 Fah_parichat (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 12:48
    งานงอกกกกก
    #8
    0
  3. #7 today (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 09:02
    งานเข้าแล้วบิล
    #7
    0