เปิดPREORDER BAD ADDICT รักคนเลว เจ็บเอวต้องยอม [yaoi]

ตอนที่ 2 : BAD ADDICT 01 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,732
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    1 พ.ค. 59

ตอนที่ 01

               ตื๊ดดดดด ตื้ด ด ด ตื๊ดดดด!!!

               “DANCE! DANCE! DANCE!” เสียงดีเจหนุ่มพูดปลุกระดมใจเหล่าคนเลือดร้อนทางกายที่พร้อมจะปลดปล่อยสะรีระ ทรวดทรงองเอวฉบับฝรั่งเมืองหนาว เหล่านักเรียนหน้าใหม่ต่างออกรสออกลายกันได้ดุเดือดเลือดพล่าน ในมือพลางถือแก้วค็อกเทลไปด้วย

               แต่ว่ายังมีโซนสำหรับหนุ่มเลือดเย็นที่หวังจะมาเพื่อให้เข้ากับเพื่อนๆได้เฉยๆก็มี..อย่างบิลเป็นต้น

               นี่ไม่ใช่ผับเปิดใหม่ย่านบ้านนอกที่เปิดได้ 24 ชม.แต่อย่างไร แต่มันคือ first night สำหรับนักศึกษาหน้าใหม่ต่างหาก! และนี่ก็ไม่ใช่รุ่งสางของวันใหม่ แต่เป็นเวลา 21 นาฬิกาพอดี ซึ่งนักศึกษาใหม่โดนบังคับให้อยู่หอในทุกคน และสมาชิกในห้องย่อมเป็นคนที่โดนจับฉลากมาพบเจอกันทั้งนั้น

               ไอ้บิล มึงไม่ไปแดนซ์?” เฟย์ หนุ่มรูปร่างสูงหล่อผมสีน้ำตาลอ่อนอย่างเป็นธรรมชาติเดินถือแก้วใสๆเดินมาถามบิลที่โต๊ะ เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกที่ถูกจับมานอนเบียดกับบิลในห้องแคบเท่ารังแตน

               ไม่ว่ะ กูเหมือนจะมึนๆแล้วซะที่ไหนล่ะ ก็แค่ข้ออ้างของบิลเท่านั้นแหล่ะ

               เออๆ ฝากดูของด้วยนะมึง พวกกูสายย่อสายโยกเฟย์พูดแทบจะไม่เต็มเสียง ก่อนจะหันหลังกลับไปแดนซ์ต่อกับเพื่อนๆ บิลได้แต่กระดกน้ำอัดลมเข้ากระเพาะอย่างจำใจ ไม่ใช่ว่าไม่อยากกิน...แต่เขาแค่คิดในใจว่าต้องรอทำแผลและเป็นที่รองรับอารมณ์ให้ใครคนนึงแน่ๆ...

               ไอ้เชี่ยเอ้ย! ไอ้ห่านั่นอีกแล้ว มึง! ไป!” หูดีๆของบิลบังเอิญได้ยินกลุ่มโต๊ะข้างๆพูดกัน ก่อนที่จะพากันออกไปนอกอาคารที่จัดงาน

               เฮ้อออบิลถอนหายใจยาวพลางส่ายหน้าเนือยๆ ไม่ต้องคิดให้มากความ คนที่ก่อเรื่องไว้ข้างนอก พี่โจ๊กเกอร์ชัวร์ๆ

               ว่าแล้วขายาวก็ก้าวไปบอกเฟย์ว่าขอไปห้องน้ำสักพัก เฟย์เองก็พยักหน้าส่งๆ รับรู้ว่าบิลพูดด้วยหรือเปล่าก็ไม่รู้ บิลมองอย่างเอือมๆ แต่สำหรับบิล..จะหาเรื่องอะไรมาสำคัญกว่าโจ๊กเกอร์ได้ล่ะเนี่ย

               ทางด้านนอกอาคาร ที่ปลอดอาจารย์และยามอย่างน่าประหลาดใจ ก็มีกลุ่มวัยรุ่นสองกลุ่มกำลังยืนประจันหน้ากันอยู่

               ไอ้โจ๊กเกอร์!! เมื่อกี้มึงจับก้นแฟนกู!!” หัวโจกร่างถึกของฝ่ายอริตะโกนชี้หน้าคาดโทษ โจ๊กเกอร์ยิ้มเยาะอย่างเหนือกว่า

               ประเด็นคือแฟนมึงยื่นตูดมาให้กูเอง มือกูเสือกวางพอดี

               “มึง!! ถ้ามึงมีสามัญสำนึก ก็ไม่ควรมายุ่งกับเมียของกู มึงไม่รู้สะแล้วว่านี่น่ะถิ่นกู อย่ามากร่าง!!” ชายร่างถึกแถมหน้าโจรยังอารมณ์ขึ้นไม่หาย โจ๊กเกอร์ตีหน้ากวนตีนเช่นเดิม

               แล้วทำไมไม่สอนเมียให้มีสามัญสำนึกบ้างวะ?” โจ๊กเกอร์พูดพลางยักคิ้วให้ฝ่ายอริ

               ไอ้ห่านี่มันเลวกู่ไม่กลับแล้ว!!! เห้ย รุมมัน!!” เมื่อหัวหน้าส่งสัญญาณรุมกระทืบได้ ฝ่ายอริก็เคลื่อนทัพแห่กันไปรุมฝั่งโจ๊กเกอร์เสมือนศึกบางระจัญ แต่ขอโทษ...มึงก็ควรเห็นว่าโจ๊กเกอร์ไม่ได้มาคนเดียว

               มันแห่มา เราก็แห่ไป!!” โจ๊กเกอร์ออกเสียงสังการลูกน้อง ทุกคนก็ระดมผลไปเจอกันตรงกลางชายแดนสองฝั่ง โดยที่โจ๊กเกอร์ยืนดูผลงานเฉยๆ ปล่อยให้ลูกน้องออกแรงกัน

               คนที่(โดนแต่งตั้งให้)เป็นมือขวาของโจ๊กเกอร์ ซึ่งฝีมือวิวาทระดับร้อยเอก ก็พุ่งเข้าใส่ไอ้หนุ่มหน้าโจรทันที ทั้งสองแลกหมักและตีนกันอย่างเมามันส์ ที่จริงไอ้อริเขาก็ไม่เห็นจะเก่งตรงไหน กระจอกงอกง่อยด้วยซ้ำ

               บิลที่ยืนดูเหตุการณ์ห่างๆ เดินฝ่าฝูงชนวุ่นวายนี่อย่างชำนาญก่อนจะกระชากโจ๊กเกอร์ออกมาตรงมุมอับลับสายตาผู้คน

               อะไรวะ!! คนกำลังสนุกเมื่อได้โอกาส โจ๊กเกอร์ก็เป็นฝ่ายเปิดปากขึ้นเสียงใส่ร่างบางทันที

               วิวาทในมหาลัย ถ้าอาจารย์มาเจอเข้าพี่จะเดือดร้อนนะครับ

               “เสือกชิบหาย เรื่องของกูโจ๊กเกอร์พูดอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะก้าวเดินไปที่เกิดเหตุ แต่ก็โดนบิลยื้อไว้ก่อน

               พี่ครับ เลิกวิวาทสักทีเถอะ! จะทำอะไรก็มาทำกับผมสิ ทำแบบนี้มันเดือดร้อนคนอื่น แถมเพื่อนฝูงพี่ก็ต้องมาเจ็บตัวบิลพูดหน้าเครียด โจ๊กเกอร์กระตุกยิ้มก่อนจะหันมาใช้มือบีบปลายคางบิลจนบิลรู้สึกว่ากรามจะเคลื่อน

               อย่าสำคัญตัวผิด...นี่มันความสนุกของกู

               “อึ่ก...เจ็..บ

               “มึง..มันก็แค่ตัวแทนปัง แต่ไม่ใช่ตัวบงการชีวิตกูพูดจบมือแกร่งก็สะบัดหน้าบิลไปอีกทางจนร่างบิลเซพิงกำแพง โจ๊กเกอร์เดินไปร่วมสนุกกับการวิวาทต่อ แต่เมื่อมาถึงอีกที ไอ้หน้าโจรที่เป็นหัวหน้าก็ถูกซัดหมอบไปแล้วโดยมือขวาของโจ๊กเกอร์

               อ้าว? หมดสนุกแล้วหรอวะ ไอ้ปายโจ๊กเกอร์เจียดตามองต่ำไปที่ไอ้หน้าโจรที่อยู่แทบเท้าของปาย

               เออ ฝีมือกากชิบหาย เสือกสถาปนาตัวเองเป็นหัวหน้า สงสัยไอ้พวกลูกน้องเมายาเห็นภาพหลอนว่าไอ้นี่เป็นลูฟี่ปายพูดติดตลก รองเท้าผ้าใบสีทึบถูกยกขึ้นออกจากหัวไอ้หน้าโจรกาก

               อ..ไอ้..สั..ส..โจ๊กเกอร์!” คนหมดสภาพพยายามเค่นเสียงออกมา พูดรอดไรฟันทั้งหมดด้วยแรงที่มี ขอแค่ด่าไอ้โจ๊กเกอร์ได้สักคำหน่อยเถอะ!

               หึโจ๊กเกอร์ย่อตัวลงกระชากผมที่แทบจะไม่เหลือเส้นผมของไอ้หน้าโจรขึ้นมาจากพื้นให้สบตาตนเอง ก่อนจะยกยิ้มมุมปาก

               มึงมาหาเรื่องกูก่อนเองว่ะ

               กูไปหาเรื่อง..มึงตอนไหน!! ไอ้ห่า!” ไอ้หน้าโจรตะโกนใส่หน้าโจ๊กเกอร์อย่างเหลืออด นี่กูไปทำบ้าอะไรให้มัน จู่ๆก็มีลูกน้องของโจ๊กเกอร์ลากเขาออกมาหาเรื่องถึงข้างนอกอย่างงงๆ.....เอ้ะ..หรือเขาจะทำโดยไม่รู้ตัว

               ก็ได้..กูจะบอกให้เอาบุญ..

               “…”

               “หวังว่ามึงคงจำไอ้หน้าอ่อนผมน้ำตาลที่มึงไปล้วงกางเกงเขาได้สินะ?” โจ๊กเกอร์กระซิบเสียงเหี้ยมข้างๆใบหูของคนหมดสภาพ ไอ้หน้าโจรถึงกับกลั้นหายใจชั่วคราว...อย่าบอกนะว่า..ไอ้หน้าอ่อนนั่น..

               ไอ้หน้าโจรเบิกตากว้างเสมือนรู้ชะตากรรม

               หึ..คงรู้ตัวแล้ว? แต่เหมือนจะสายไป?”

               “ยะ..ยะ..อย่าบอกนะ..

               “เออ..มันคือของๆกูว่ะ..และการที่มึงบังอาจมาแตะต้องของๆกู..ไม่ทันให้ได้หายใจหรือหลับตาเตรียมใจ หมัดหนักก็พุ่งเข้าแก้มซ้ายตามด้วยมือหนักๆที่กดหัวเขาครูดกับพื้นอย่างแรง

               อั่ก!! อ๊ากกกกกก!!” ทุกคนต่างมองภาพนั้นด้วยความสะเทือนใจ ยกเว้นปายล่ะนะ..ก็เพื่อนชั่วเพื่อนวิวาทกันมานี่นา

              

               บิลมองภาพตรงหน้านิ่งๆ เขาไม่รู้สึกสงสารอะไรคนเหล่านั้นเลย เป็นห่วงก็แต่โจ๊กเกอร์นั่นแหล่ะ หวังว่าคงไม่โดนไล่ออกตั้งแต่ต้นเทอมหรอกนะ

               อันที่จริงตอนบิลเดินไปขอน้ำอัดลมที่เค้าเตอร์ ก็โดนมือหื่นกามที่ไหนไม่รู้มาล้วงกางเกงเขา ปัดก็แล้ว ดึงก็แล้ว แต่ไอ้มือห่านี้ยังจะคลึงเบาๆข้างในอยู่ได้ บิลขยะแขยงเจียนจะอ้วก แต่พอดีเวลากับที่เครื่องดื่มมาพอดี บิลเลยรอดออกมาจากตรงนั้นได้ อันที่จริงก็ไม่เห็นหน้าไอ้ห่านั่นด้วย ก็มันมืดนี่หว่า แถมบิลเองก็สายตาสั้นเบาๆ

               บิลยืนมองโจ๊กเกอร์จนมีเรื่องเสร็จ โจ๊กเกอร์หันมาทางบิลอย่างรู้เชิงว่าบิลต้องยืนมองอยู่จากตรงนั้นแน่ๆ ก่อนจะฝากให้ลูกน้องจัดการเรื่องที่ตนเองก่อ แล้วเดินมาหาบิลหน้านิ่ง

               นิ่งหลบสายตาดุๆนั่นพลางคิดหวั่นใจเล็กน้อย

               ถ้าพี่โจ๊กเกอร์รู้เข้า..บิลพึมพำกับตนเอง ขณะนั้นขายาวๆก็ก้าวถึงตัวบิลแล้ว

               อั่ก!! พะ..พี่..หา..ยใจ..ไม่ออกโจ๊กเกอร์คว้าคอบิลมาขยำเล่นในมือทันทีที่ประชิดตัวได้ บิลใช้มือตีมือแกร่งรัวๆ

               อย่าคิดไปแรด..

               “อะ..ไรบิลพูดเสียงอึกอัก แค่จะหายใจก็ยากแล้ว โจ๊กเกอร์ไม่ยอมผ่อนแรงที่บีบคอบิลเลยสักนิด

               มึงไปร่านให้ใครจับตูด?” บิลตาโตตกใจจนพูดไม่ออก สายตาเลิกลั่กจนโจ๊กเกอร์จับผิดได้ ริมฝีปากโหดยกยิ้มเสมือนคิดถูก หึ!

               ผมปะ..เปล่า!”

               “มึงก็แค่จำไว้..โจ๊กเกอร์กดเสียงต่ำ มือแกร่งออกแรงบีบอีก จนบิลแทยจะหมดสติ แต่ก็ยังมีสติอยู่พอจะได้ยิน...

มึงคือของเล่นของกู..และของเล่นของกู ต้องไม่เปื้อนมือของใคร!”

พรึ่บ ฮวบ!

โจ๊กเกอร์ปล่อยบิลทันทีที่พูดจบ บิลก็ร่วงลงพื้นตามสภาพ ปากเล็กอ้าออกเพื่อสูดอากาศเข้าปอดให้ทันท่วงที สมองว่างเปล่าจนเคว้งไปหมด

แฮ่ก..แฮ่กโจ๊กเกอร์มองคนตรงพื้นนิดๆก่อนจะเดินเข้างานไปอย่างไม่สนใจตามเคย บิลยังคงหลับตานั่งพิงกำแพงอยู่อย่างนั้น ตอนนี้เขาคิดอะไรไม่ออกเลย...ทำไมนะทำไมถึงต้องยอมโจ๊กเกอร์ขนาดนี้งั้นหรอ..อืม เขาก็ไม่รู้เหมือนกัน ถึงมันจะเป็นการพบเจอที่แปลก..ละมั้ง

 

หลายเดือนก่อน ที่นิวซีแลนด์

อากาศที่หนาวเหน็บจนแทบจะก้าวขาเดินต่อไม่ออก บิลที่ออกมาจากบ้านของญาติโดยใส่เสื้อโค้ทมาแค่ตัวเดียวแทบจะแข็งตาย เห็นว่ามะรืนจะมีหิมะตก แต่ไม่คิดว่าวันนี้จะหนาวขนาดนี้ ตัวสั่นเทาพยายามที่จะก้าวขาเดินต่อไปให้ได้ แต่เมื่อเจอลมหนาวก็ต้องระเห็จระเหินตัวเองไม่นั่งขดอยู่ข้างทางจนได้

ห..นาว..ชิบบิลบ่นพึมพำกับตัวเอง แขนหดเข้าในเสื้อโค้ท ปากยังคงสั่นจนได้ยินเสียงฟันกระทบ

ผู้คนที่เดินไปมาบ้างก็หันมามอง บ้างก็เดินผ่านไป คงคิดว่าเป็นแค่คนจรจัดธรรมดาล่ะมั้ง บิลหาได้สนใจไม่ เขาแค่หนาวจนเดินต่อไม่ไหวแล้ว ก็ขอนั่งพักตรงนี้จนกว่าจะแข็งไปข้างแล้วกัน ไหนๆชีวิตแม่งก็ระกำขนาดนี้..

บิลเป็นลูกชายคนเล็กของบ้านตระกูลแพทย์ ซึ่งพี่ชาย2คนก็เรียนจบจนไปฝึกงานเพื่อสืบทอดธุรกิจทางโรงพยาบาลเป็นที่เรียบร้อย ตัวเขาซึ่งเลือกเดินสายทางที่แตกต่างก็ถูกสั่งให้ไปพักชีวิตซะที่ต่างประเทศ..

ถูกไล่มาเสียนึกว่าไม่ใช่ลูกตระกูลนี้แหน่ะ บิลคิดไปก็ขำไป หึ ก็ไม่ค่อยจะอยากอยู่หรอกประเทศไทย..ถ้าไม่ใช่เพราะมีเพื่อนดีๆล่ะก็ เขาเองก็ยังงงอยู่ว่าเกิดมาเพื่อทำอะไรกันแน่

ฟุ่บ!

หมวกกับเสื้อโค้ทอีกตัวถูกโยนมาใส่บิลอย่างงงๆ บิลเงยหน้ามองร่างสูงในเสื้อไหมพรมสีเทากับเสื้อกันหนาวสีดำกางเกงขายาวรองเท้าผ้าใบหุ้มข้อ ร่างสูงยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าบิลเสมือนทำเสื้อตกเสียอย่างนั้น บิลรู้สึกทำตัวไม่ถูกว่าจะหยิบมาใส่หรือส่งคืนดี

“Hey!” บิลสะดุ้งกับคำทักทาย..เอ..ทักทายหรือเปล่า

“What?...ตกใจหมดบิลพึมพำกับตัวเองด้วยระดับเสียงธรรมดา แต่ในเมื่อคนคุยด้วยก็เป็นคนไทยนี่นะ เขาก็ต้องได้ยินอยู่แล้ว

อ้าว คนไทยมาทำซากอะไรตรงนี้ โดนปล้น?” ร่างสูงกล่าวเสียงเหวี่ยง นี่กะช่วยหรือกะด่าเล่นๆเนี่ย บิลคิดในใจ

ผมหนาวบิลตอบเสียงสั่น ในมือยังถือเสื้อโค้ทกับหมวกไหมพรมอยู่

ให้ก็ใส่ดิวะงั้น โง่ชิบบิลขมวดคิ้วใส่..เอ๊ะ..สรุปนี่มันคนดีหรือคนไม่ดีวะ บิลไม่ได้ต่อล้อต่อความแต่อย่างไร ร่างบางใส่เสื้อโค้ทคลุมไว้กับหมวกไหมพรมที่หัว ยังไงมันก็ช่วยทำให้ตัวอุ่นขึ้นเยอะเลยล่ะนะ

แล้วนี่ไม่มีบ้าน? เร่ร่อนหรอวะร่างสูงถามบิล สายตาที่มองมาก็เหยียดหยามไม่น้อย แต่ก็ไม่เชิงดูถูก สรุปชายคนนี้ต้องการอะไรจากเขาล่ะนี่

ก็มี..แต่ไม่อยากกลับ

มาบ้านกูไหมล่ะ...

เอ้ะ..

กูจะทำให้อุ่นเอง

ไม่รู้ว่ามือขาวซีดนั่นยื่นออกไปจับชายเสื้อของร่างสูงในตอนนั้นได้อย่างไร..ทั้งๆที่คำพูดก็ส่อถึงเรื่องอย่างว่าขนาดนั้น ฮ่ะๆ นี่มัน รักแรกพบชัดๆ..ถึงจะพบในรูปแบบคนจรจัดก็เถอะ

หลังจากนั้นค่ำคืนอันแสนเร่าร้อนดุจดั่งไฟนรกก็เคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว..ความสำพันธ์เหมือนจะดี แต่ฟ้าใสมักจะตามมาด้วยพายุเสมอ..เมื่อโจ๊กเกอร์เจอรูปคู่ของบิลกับปังในโทรศัพท์เข้า โจ๊กเกอร์ก็เลือดแห่งการแก้แค้นพลุกพล่านจนหน้ามืดตามัว เขาแทบจะบังคับขู่เข็ญบิลให้ร่วมมือด้วยแม้จะต้องลงมือรุนแรง แน่นอนว่าบิลก็บ่ายเบี่ยงมาตลอด

แต่โจ๊กเกอร์ก็ยังบังคับให้บิลมาอยู่กับตนตลอด...เมื่อเป็นที่ระบายความใคร่? หรือแก้เหงา? ของเล่นถูกๆ? โจ๊กเกอร์ยังไม่รู้ตัวเองเลย แล้วคนอื่นจะไปรู้ได้ไง

เมื่อกลับมาไทยโจ๊กเกอร์ก็ให้บิลเรียนมหาวิทยาลัยที่โจ๊กเกอร์ขอย้ายโอนมา แต่บิลก็ตั้งใจจะเรียนที่นี่อยู่แล้ว โจ๊กเกอร์เข้าบริหารธุรกิจภาคอินเตอร์ ส่วนบิลนั้นตั้งใจจะเรียนเกี่ยวกับการพัฒนาระหว่างประเทศ

แต่เหตุผลที่พวกเขากลับไทย..แน่นอนว่าไม่พ้นความต้องการของโจ๊กเกอร์

กูต้องกลับมาสะสางอดีตของกูให้จบ แม้ว่าต้องแลกด้วยอะไร ชีวิตกูมันมีคนเกี่ยวพันไม่กี่คนนักหรอก

เพราะสีหน้าและแววตาตอนที่โจ๊กเกอร์พูดตอนนั้นมันเศร้าและโดดเดี่ยวมากหรือเปล่านะ? บิลถึงต้องยื่นมือเข้าไปช่วย...บ้าจริง นี่มันความรักบังตาชัดๆ

 

เห้ย! ไอบิลเสียงทุ้มเรียกบิลจากด้านหน้า บิลหันขึ้นไปมองอย่างเหน็ดเหนื่อย..เหนื่อยที่ต้องควักอากาศเข้าปอดเนี่ยแหล่ะ! คนที่มาทักก็คือหนึ่งในเพื่อนร่วมห้องอีกคน ริท

อื้ม ไม่ไปเต้นโยกๆแล้วหรอวะบิลพูดแซวเพื่อนไปงั้น ริทหัวเราะร่าพลางยื่นมือมาให้บิล

กูมาดูดข้างนอก แล้วก็เจอมึงเนี่ยคงไม่ได้เห็นตอนเขากับโจ๊กเกอร์คุยกันหรอกนะ...บิลคิดในใจ

อ่าหรอ..บิลกำลังจะเอื้อมมือไปจับมือผู้หวังดีอย่างริท แต่ก็ต้องชะงักกึกกลางอากาศเมื่อคิดว่ามีสายตาอีกคู่จ้องมาที่ตน ก่อนจะหันไปที่ประตูเข้างาน

กึก! ค้าง..

หื้ม?” ริทยังคงยื่นมือค้างไว้ พอเห็นบิลไม่เอื้อมมาจับเขาสักทีเลยคว้าบิลขึ้นมาเสียเองเลย

เอ้า ฮึบพอลุกขึ้นได้บิลแทบอยากจะทรุดนั่งต่อ พี่โจ๊กเกอร์ยืนอยู่นี่หว่า!!

อ่ะ..เอ่อ เจอกันที่หอนะไอ้ริท มึงก็อย่าเมามากนะ กูไปก่อนบิลรีบวิ่งไปหาโจ๊กเกอร์ที่ประตูทันที...ไม่อยากจะคิดไปเองว่าโจ๊กเกอร์รอเขาอยู่..ถึงจะไม่ได้รอในความหมายดีๆก็เถอะ ที่ยืนรอก็คงแค่คงคล้ายๆคุมความประพฤติเสียมากกว่า

เข้างานกันต่อเถอะพี่บิลดันหลังโจ๊กเกอร์ให้เข้างาน โจ๊กเกอร์ก็เดินเข้างานเงียบๆไม่พูดอะไร แต่สายตาเจ้ากรรมกลับเหล่ไปมองริทแว๊บนึง ก่อนที่ประตูจะปิดลง

บิลมองโจ๊กเกอร์อย่างลังเล ทำตัวไม่ถูก เพราะไม่รู้ว่าโจ๊กเกอร์คิดอะไรอยู่ในใจน่ะสิ มือเล็กลังเลอะไรบางอย่างก่อนที่จะคว้าหมับเข้าให้ที่ชายเสื้อโจ๊กเกอร์ คนตัวโตกว่าหันมามองนิ่งๆ

อะไร

พี่จะไปไหนหรอ

เรื่องของกูว่าแล้วโจ๊กเกอร์ก็เดินเร่งฝีเท้ามากขึ้น บิลก็ยังเดินตามอยู่

ไม่ต้องตามมาก็ได้ กูไม่ได้ไปต่อยใคร รำคาญโจ๊กเกอร์หันมาพูดกับบิลเสียงเย็นก่อนจะเดินหายวั้บไปกับแสงไฟสลัวๆ บิลก็ยืนนิ่งสักพักก่อนจะกลับไปที่โต๊ะเหมือนเดิม เพราะเพื่อนๆฝากของไว้นี่นะ

รำคาญนี่..รำคาญเราหรือรำคาญจะมีเรื่องวะ กูงงอันที่จริงบิลก็เป็นคนปากจัดกับเพื่อนฝูงอยู่หรอก แค่ตามใจโจ๊กเกอร์คนเดียวเท่านั้นเอง

แต่โจ๊กเกอร์เนี่ย..ปากกับการกระทำท่าจะหนักกับทุกคน..แต่ใจนี่ ก็ต้องดูเอาเองล่ะนะ

ราวๆเที่ยงคืน งานถึงเลิก รูมเมตบิลทั้งสามคนที่พอจะมีสติก็มีริทเนี่ยแหล่ะ ส่วนเฟย์และเวทนี่เมาพับจนเดินไม่ตรง ตาก็ปิดสนิท สภาพเพื่อนที่อยู่หอเดียวกับบิลหลายๆคนก็สภาพเดียวกัน เรียกได้ว่าใครมีชีวิตคือผู้โชคร้าย

ไอ้บิล มึงแบกไอ้เวท กูไอ้เฟย์เอง ตัวเท่าหมีควายริทแบกไปบ่นไป บิลก็อดจะบ่นไม่ได้เหมือนกัน

เออดิ แดกเหล้าเป็นน้ำยังกะวิ่งมาราธอนมา แถมไปเต้นอีก กระดกมันส์เลยทีนี้ กูเฝ้าของอย่างเหงาบิลบ่นยาวๆ ริทยิ้มขำก่อนจะนึกถึงตอนเจอบิลข้างนอก..แล้วมันออกไปทำอะไรวะนั่น?

เออน่า มึงก็ออกไปสูดอากาศข้างนอกแล้วไงริทพูดอย่างไม่ใสใจ กลับกันกับบิลที่ชะงักกึกไป ก่อนจะเดินแบกร่างเวทต่อ

ก็นะ สูดอากาศหรือสูดกลิ่นเลือดก็ไม่รู้ บิลคิดต่อในใจ

ดีแล้ว กูว่าเรารีบๆแบกเหอะว่ะ กูนี่ง่วงจนจะเมาตาม

ฮ่ะๆ กูก็ว่าจะนอนเลยเหมือนกัน เพลียทั้งสองก็คุยกันไประหว่างทาง จนถึงหอก็จัดแจงโยนเพื่อนโคตรเมาสองคนปลิวไปบนเตียง ขณะที่บิลรอริทอาบน้ำอยู่ ไลน์ก็เด้งขัดจังหวะเสียได้

ไลน๊

ตอนแรกบิลว่าจะไม่สนใจ แต่เมื่อเห็นชื่อไลน์ก็ต้องรีบหยิบมาตอบทันที ก็ถ้าไม่ตอบสงสัยเจ้าตัวเดินมาเคาะห้องประตูพังแน่ๆ เผลอๆถ้าพกปืนนี่คงยิงพรุน

'J : ลงมาหน้าหอ'

ไอ้ริท มึงปิดไฟนอนเลยก็ได้ กูไปข้างนอกแปปบิลตะโกนบอกริทที่อยู่ในห้องน้ำ ไม่รอฟังคำตอบจากริท บิลหยิบกุญแจห้องแล้วออกมาอย่างรวดเร็ว ใต้หอตึก2 ก็พบโจ๊กเกอร์นั่งอยู่ที่ม้านั่ง บิลเดินไปหาช้าๆ

ไม่นอนหรอพี่บิลถามเสียงอ่อย อันที่จริงบิลก็ง่วงจนขี้เกียจจะพูด

กูอยาก

ห๊ะ..


+

+

จะได้กินบิลไหมน้อ ฮ่าๆๆ

อยากให้ทุกคนรักน้องบิลด้วยค่ะ55555555 รักโจ๊กเกอร์ด้วยนะจ้ะ กร้ากกก

ไรท์ก็รักทุกคนงิ <3

ปล.บอกไว้ก่อนเน้อ ที่กีอัพแบบ 50 50 เพราะว่าถ้ารอกีอัพ100 มันจะโคตรนาน อยากจะให้รู้ว่าไม่ได้หาย ใครไม่ชอบรออ่านตอน100 ทีเดียวก็ได้ค้า แหะๆ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

241 ความคิดเห็น

  1. #233 stjinx_singto (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:35
    สงสารน้องงงงมั่งมั้ย ทำเค้าเจ็บตัวเนี่บ
    #233
    0
  2. #58 A'BBI (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 22:15
    ชอบมากกกกหกกหกกกกกก
    รักเลย
    #58
    0
  3. #6 ออนซ์ซัง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 15:17
    โอ๊ยยย กด fav. ค่ะเรื่องนี้ชอบบ อร้ากกกก ><
    #6
    0
  4. #5 today (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 08:53
    เอาแล้วอ่ะ เสร็จแน่
    #5
    0
  5. #3 SirieLux (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2559 / 07:24
    ชอบแนวนี้ ><
    #3
    0
  6. #2 beem kub (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2559 / 01:03
    โจ๊กเกอร์เถื่อนนนจัง มาต่อเร็วๆนะค่ะรอค่ะ
    #2
    0