สืบรัก สะกดรอยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 6,575 Views

  • 26 Comments

  • 100 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    8

    Overall
    6,575

ตอนที่ 15 : 8.3 อะไรอยู่ในตู้ ^--^

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    3 ส.ค. 60




8.3  อะไร ในตู้เสื้อผ้า ^--^


สารวัตรหนึ่งสยามมองตามอย่างสงสัย ท่าทางพวงสร้อยเหมือนโกรธจนระงับอารมณ์ไม่ได้ ดูหล่อนเป็นคนฉุนเฉียวและเอาแต่ใจตัวไม่น้อย ข้างคุณสแกวัลย์นั้น ก็ออกจะเกรงอกเกรงใจลูกเลี้ยงสาวคนนี้   เขาคิดที่จะเข้าไปดูในห้องนอนอีกครั้ง เพื่อจะหาว่าอะไรทำให้พวงสร้อย อารมณ์เสียถึงเพียงนั้น แต่ยังไม่ทันจะได้ขยับตัว เสียงเหมือนแพรก็ถามที่หน้าประตูขึ้นว่า

คุณพวงสร้อยมากับใครหรือ?”

 คุณสแกวัลย์ คุณแม่ของคุณชิดนาง

คุณไปถามอะไรขัดหูเธอหรือเปล่า ถึงได้หน้าหงิกออกไปอย่างนั้น

ไอ้ที่ทำให้เธอหน้าหงิก สงสัยจะอยู่ในนั้นมากกว่า

สารวัตรหนุ่มตอบ แล้วเดินเข้าไปในห้องนอน แล้วก็ขมวดคิ้ว เมื่อเห็นว่าทุกอย่างดูเรียบร้อยดี ราวกับว่าไม่มีใครมาแตะต้องอะไรเสียด้วยซ้ำ แต่เมื่อหันไปทางเหมือนแพร ก็เห็นเธอวางกระเป๋าไว้บนเตียง ส่วนที่มือยังถือกล้องอยู่ เธอเดินไปที่โต๊ะเครื่องแป้ง ถ่ายรูปพวกนั้นเอาไว้ เขาเลยยืนมองเธอเงียบๆ

แวบหนึ่งที่เหมือนแพรเงยหน้าขึ้นมาสบตากับสารวัตรหนึ่งสยามทางกระจก เธอยิ้มให้เขา ก่อนที่จะ หยิบๆ จับๆ พวกครีมบำรุงผิวโลชั่นต่างๆ ขึ้นดู บางกระปุกเธอก็เป็นฝาดู แล้วก็เห็นมันถูกใช้ไปแล้ว สังเกตยี่ห้อราคา มันก็น่าจะอยู่ในระดับที่ชิดนางใช้จ่ายได้อย่างสะดวกสบาย แล้วเธอก็เดินไปที่โต๊ะข้างเตียง เปิดลิ้นชักดูเห็นกระปุกยา ก็พูดขึ้นว่า

ยาของคุณชิดนางหรือ?”

เธอไม่สนใจในคำตอบ เมื่อมองสลากยา แล้วก็หยิบมันวางบนโต๊ะ เอากล้องถ่ายรูปเอาไว้ ก่อนจะเอามันเก็บไว้ที่เดิม แล้วเปิดลิ้นชักถัดไป

เอ ไม่เหมือนกัน

อะไร ไม่เหมือนกันสารวัตรหนึ่งสยามถาม แล้วก็ชะโงกหน้าไปดู มันเป็นกล่องใส่ถุงยางอนามัย

มันคนละยี่ห้อ กับห้องเกิดเหตุ ผู้ชายนี่เขาใช้ถุงยางเป็นยี่ห้อประจำหรือเปล่า

ตอนท้ายเธอพูดเหมือนบ่นกับตัวเองมากกว่าจะถาม แล้วก็ลุกขึ้นเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า ไม่เห็นสายตาของสารวัตรที่มองเธอเหมือนครุ่นคิดอะไรสักอย่าง แต่แล้วเขาก็เดินตามเธอไป แล้วก็เห็นเหมือนแพรเอียงคอมองเสื้อผ้าในตู้เฉยๆ

มีอะไรผิดสังเกตหรือ

เสื้อเชิ้ตสามตัวนี้เหมือนแพรตอบโดยไม่หันกลับมา

สารวัตรหนุ่มเดินไปใกล้ๆ มองเสื้อเชิ้ตสีอ่อนๆ สามตัวที่แขวนเรียงกันอยู่ ถามว่า

 “ทำไม?

มันทิ้งระยะห่างจากตัวอื่นๆ ที่เหมือนถูกรูดอัดแยกออกไปทั้งสองด้าน

คุณพวงสร้อย อาจจะแหวกดูก็ได้ว่ามีอะไรจะเก็บไปบ้าง

ก็คุณคิดว่าเธอเห็นอะไร ที่ทำให้เธออารมณ์เสียล่ะ

สารวัตรหนึ่งสยามไม่ตอบ แต่ก็เห็นเหมือนแพรไปเปิดตู้อีกบานหนึ่ง มันราวแขวนว่างมีเสื้อเชิ้ตแขวนอยู่สี่ห้าตัวเท่านั้น

เอะ แปลกจังเหมือนแพรจับที่คอเสื้อตัวหนึ่ง

อะไร?เขาถาม

เสื้อคนละไซต์ แต่มันอาจจะเป็นเพราะคนละยี่ห้อก็ได้

เธอพูดแล้ว ก็ย่อตัวเปิดลิ้นชักในตู้ ซึ่งไม่มีอะไรอยู่เลย

ตู้ด้านนี้เหมือนจะขนของเข้ามายังไม่หมด แต่ทางนั้นเต็มแล้ว” 

เหมือนแพรพูดแล้วก็ลุกขึ้น แต่ก็เป็นจังหวะเดียวกับที่สารวัตรหนึ่งสยามโน้มตัวเอื้อมมือไปหยิบเอาเสื้อเชิ้ตที่แขวนอยู่ ศีรษะของเธอเลยกระแทกเข้าที่ศอกของเขา

โอ๊ย!หญิงสาวอุทาน

ลุกขึ้นทำไมไม่บอก

จะลุกจะนั่ง ต้องขออนุญาตคุณด้วยหรือ

เหมือนแพรถามประชด เดินถอยไปนั่งที่เตียงใช้มือคลึงศีรษะตัวเอง มองเขาหยิบเอาเสื้อออกมาวาง ราบกับเตียงข้างๆ เธอ

สารวัตรหนึ่งสยามเห็นเธอยังคลึงที่ศีรษะหน้าบึ้งอยู่ ก็เลยถามว่า

ยังเจ็บอยู่หรือ

เปล่า ฉันนวดเล่นเธอพูดงอนๆ

ผมขอโทษ

เฮ้อ กว่าจะพูดขอโทษออกมาได้ นึกว่าฉันต้องรอชาติหน้าเสียแล้วเหมือนแพรพูดแล้วก็หัวเราะไม่มีทีท่าว่าจะเจ็บตรงไหน ถามเขาว่า เอาเสื้อออกมาทำไม

ยี่ห้อเดียวกัน แต่คนละไซต์สารวัตรหนุ่มตอบ พยามยามไม่ใส่ใจกับท่าทางขี้เล่นของเธอที่หลอกเขาเสียจนนึกว่าเธอเจ็บจริงๆ

เหมือนแพรลุกขึ้น เดินไปตรวจดูเสื้อที่แขวนไว้ในตู้อีกครั้ง มองไปแล้วมันก็ไซต์เดียวกันกับที่สารวัตรหนึ่งสยามเอาออกไปวาง

คิดว่ายังไง?”

อาจจะซื้อเสื้อมาผิดไซต์ แต่...เธอหยุดเดินไปที่เสื้อเชิ้ตสามตัวที่ตู้แรก เสื้อพวกนี้มันเหมือนได้รับการสวมใส่แล้ว และมันมาอยู่ที่ในส่วนเสื้อผ้าของผู้หญิง ห้องที่ชั้นแปดไม่มีเสื้อผ้าของคุณชิดนาง แสดงว่าขนมาใส่ตู้นี่ทั้งหมดแล้ว แต่ด้านนั้นยังไม่ได้มีการขนเข้ามา ที่เห็นอยู่มีแต่เสื้อซึ่งอาจจะเป็นการมาค้างเป็นบางคืนเท่านั้น

แล้วเหมือนแพรก็เดินไปที่ห้องน้ำ มองของใช้พวกสบู่เหลว ครีมขัดผิว ยาสีฟัน ยาสระผม ที่มีทั้งของผู้หญิงผู้ชาย เธอสังเกตเห็นว่า ของใช้ผู้หญิงนั้นพร่องมากกว่าผู้ชาย แต่เมื่อเดินไปดูยี่ห้อแล้ว ก็เห็นว่า ของใช้ผู้ชายนั้นมียี่ห้อที่ต่างไปจากห้องเกิดเหตุ เธอขมวดคิ้ว แล้วมองสบตาสารวัตรหนึ่งสยาม ที่ยืนอยู่หน้าประตู มองเธอเงียบๆ

ปกติคุณเปลี่ยนพวกอาฟเตอร์เชฟบ่อยไหม

ทำไม?

แฟนฉันไม่ค่อยเปลี่ยนนะ ใช้ยี่ห้อไหนก็ยี่ห้อนั้น แต่ผู้ชายบางคนฉันไม่รู้เลยถามคุณไง

เกี่ยวอะไรกับพวกนี้หรือ

ก็ยี่ห้อมันไม่เหมือนกับที่ฉันเห็นในห้องเกิดเหตุนะสิ ของผู้หญิงนะใช่ แต่ผู้ชายไม่ใช่ มันเหมือน...หล่อนคบผู้ชายสองคนในเวลาเดียวกัน มันไม่น่าจะเป็นไปได้

ผู้หญิงบางคนอาจจะคิดว่าตัวเองเก่ง ทำได้ แต่ก็พลาดไม่เนียนพอ

สารวัตรหนึ่งสยามพูดแล้วก็ถอยกลับออกไป แต่น้ำเสียงเหยียดๆ ออกมาไม่รู้ตัวของเขา ทำเอาเหมือนแพรสะกิดใจ เธอยิ้มออกมา ถามเขาว่า

ถ้าเป็นคุณ คุณจะฆ่าหล่อน เพราะจับได้ว่าแฟนหรือภรรยาของคุณ มีผู้ชายอีกคนหรือเปล่า

ผมไม่เสียเวลากับผู้หญิงพรรค์นี้หรอก

แสดงว่าคุณถอยยกให้เลยสิ...อืมม์ ถ้าไม่เพราะคุณใจเด็ด ก็คงเป็นเพราะยังไม่รักมากพอ

สารวัตรหนึ่งสยาม ขบกรามแน่นเมื่อมองสายตายิ้มๆ ของเธอ เขาไม่ชอบให้ผู้หญิงคนไหนมาแสดงความเห็นเกี่ยวกับตัวเขา

อย่ามาวิเคราะห์ผมเลย ดูที่คดีเถอะ ถ้าอยากจะทำตัวให้เป็นประโยชน์น่ะ

“คิดมากไปแล้วสารวัตร ฉันก็ถามเอามาเปรียบเทียบกับคดี วิธีคิดของผู้ชายเท่านั้น มันอาจจะเป็นไปได้ไหมว่า หนึ่งในนั้นคือฆาตกร

เหมือนแพรย้อนเขานิ่มๆ ก่อนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าอีกครั้ง

:+:+:+:+:


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น