ร้ายแผลงรัก

ตอนที่ 90 : ตอนพิเศษ 1/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,064
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    27 ก.พ. 62

เพราะตะลุยทำงานมาสองสามวันติดและเดินทางกลับบ้านที่ระยองอย่างเร่งรีบ ตามเข้าป่ามากับต้องจันทร์ ตกเย็นพอรับประทานอาหารเย็นเสร็จ พายัพก็จูงมือภรรยาเข้าเต็นท์นอน หัวถึงหมอนปุ๊บก็หลับปั๊บราวกับร่างได้พักผ่อน แม้จะเหนื่อยจนร่างเหนื่อยทุกอย่างจะถูกเยียวยาทันทีที่ล้มลงนอนกอดร่างอรชรเอาไว้แนบอก

กระทั่งดึกจัดอากาศเย็นยะเยือก จากที่นอนสบายมาตั้งแต่หัวค่ำ ตอนนี้พายัพรับรู้ถึงความอึดอัดบางอย่าง ในห้วงสำนึกเขารู้สึกเหมือน เจอผีสาว ขาว อวบ กำลังมานั่งทับอก

โดนแล้วไงไอ้ยัพ แดกงูเยอะ นางพญางูขาว บุกเต็นท์เลยมึง

เขาเริ่มออกแรงดิ้น แต่เสียงหัวเราะของนางพญางูขาวก็ดังราวสนุกสนาน ไม่เท่านั้น จากที่นางพญางูขาวนั่งทับอก มันก็ชักจะลามปามเลื้อยมือซุกสาบเสื้อ กายอ่อนนุ่มขึ้นมาพันรัด ขาพาดทับต้นขาแกร่ง มือนิ่มจับแหมะอยู่ที่จุดยุทธศาสตร์อย่างพอเหมาะพอดี

เฮียขา…”

เดี๋ยวๆ อย่ามาเรียกเสียงเหมือนเมีย แม้จะผิวขาว ผมยาว สวย แต่นี่คนรักเมีย พายัพคิดเป็นตุเป็นตะ ออกแรงดิ้นสะบัดแรงขึ้น จนรับรู้แรงเจ็บตรงจุดที่ฝ่ามือน้อยกุมอยู่ ไม่เพียงบีบเท่านั้น เสียงขู่น่ากลัวจากเจ้าหล่อนยังตามมาอีก

อย่าเล่นตัวนักเลยน่ะ

ปล่อยนะ นี่ของเมียกู อย่ามายุ่ง เดี๋ยวถูกต่อยตาแตกตวาดออกไปเสียงดัง แต่ในความเป็นจริง เพียงเสียงอู้อี้เบาๆ แถมแรงผลักก็เพียงเบาบาง เหมือนไม่ขัดขืนออกจะสมยอมเสียมากกว่า

เฮีย! เฮียขา

คราวนี้เสียงร้องแสนสะคราญก็ดังมาอีก แล้วฝ่ามือที่ซุกที่หน้าท้องก็ลูบไล้อย่างมีลีลา ความวาบหวามทำให้ร่างกายที่เครียดเกร็งผวาเฮือก ก่อนจะครางเบาๆ ยกมือกุมตรงที่ถูกก่อกวน

ไม่ใช่นางพญางูขาว แต่เป็นนางพญาเมียของเขาเอง

หนูจ๋า มาทำอะไรแบบนี้ครางเสียงพร่า แถมตื่นตัวทุกพื้นที่ อึดอัดหนักสุดก็ตรงหน้าขา

หนูปลุกตั้งนาน เฮียละเมออะไร แถมทำเป็นเล่นตัว

ต้องจันทร์ชันกายขึ้นนั่ง มองคนที่นอนแผ่หลา แถมยึดมือเธอเอาไว้ตรงตำแหน่งเดิม ไอ้ที่วางอยู่ตรงกล้ามหน้าท้องก็พอทน แต่ให้จับงูเหลือมที่กลายร่างเป็นอนาคอนดานี่สิทนไม่ไหว ก็เธอเล่นคิดจินตนาการลามกจนหน้าแดงไปหมดแล้ว

สะกิดแบบนี้ในป่า เฮียให้ไม่ได้หรอก คนงานตั้งสิบๆ คนอยู่ข้างนอก แถมนี่นอนกลางดินกินกลางทราย เฮียจะไม่ยอมมีอะไรกับหนูในสถานที่แบบนี้เด็ดขาด รู้ไหมว่าเฮียให้เกียรติหนูมากแค่ไหน

ดะเดี๋ยว เฮียเข้าใจไปถึงไหนเนี่ย

แล้วหนูสะกิดทำไมล่ะ แถมมาจับอนาคอนดาของเฮียด้วย

ต้องจันทร์ยื้อมือออก แต่ก็ถูกเขายืดไว้ที่เดิม แถมเขายังลุกขึ้นมานั่งเผชิญหน้า ดวงตาคู่นั้นหวานเยิ้ม ผมยุ่ง ก็ดูเซ็กซี่ได้ใจ

คือลูกอยากกิน…” เอ่ยตะกุกตะกัก ทั้งอ้ำๆ อึ้งๆ เธอนอนหลับไปแล้วแท้ๆ อยู่ก็รู้สึกหิวขึ้นมา จะกลั้นใจนอนลูกในท้องก็แผลงฤทธิ์ทำท่าพะอืดพะอม วิ่งเวียน นอนกระสับกระส่ายจนต้องปลุกเขา

กินอนาคอนดาของเฮียเนี่ยนะ ม๊ะ! เฮียรออยู่พอดี

คนที่ตื่นเพราะอารมณ์พิสดารรุนแรง กางขาออก ทำท่าจะถลกกางเกง ทำเอาต้องจันทร์ร้องห้ามหน้าแดงหน้าดำ ทำไมสามีเธอถนัดเรื่องหื่นๆ แบบนี้นักนะ นี่เธอพยายามเลียนแบบความหื่นของเขาดูแล้วแท้ๆ แต่ก็ยังแสดงความหื่นได้ไม่ถึงครึ่งพายัพเลย

เฮีย! ใช่ที่ไหนเล่า

เอ้า! ก็เห็นมาจับๆ ลูบๆ คลำๆ เฮียก็นึกว่าอยาก

ที่อยากเนี่ย เฮียหรือหนู ถามจริงเถอะต้องจันทร์ ขยำฝ่ามือลงไป ทำเอาคนตัวโตครางเสียงดังไปทั้งเต็นท์จน หญิงสาวต้องรีบโถมกายเข้าหา ยกมือขึ้นปิดปากได้รูปเอาไว้ เกรงคนงานเข้าใจผิดคิดว่าพายัพถูกเธอปู้ยี่ปู้ยำ เกิดห่วงเจ้านายวิ่งเข้ามาในเต็นท์เอา

จนเมื่อพายัพลดเสียงลงแล้ว ต้องจันทร์เลยลดมือลง ช้อนดวงตาสั่นๆ ขึ้นมอง

เฮียจำตอนที่เราไปหาพ่อกับแม่ครั้งแรกได้ไหมคะ พ่อเขาต้มเปรต

หนูจะเอาอนาคอนดาของเฮียไปต้มเปรต หรือพายัพโวยเสียงดังลั่นเต็นท์ ยกมือกุมเป้าแทบไม่ทัน ไอ้ที่มันตื่นตัวตอนแรก เหี่ยวแฟบแบบไม่ต้องรอเวลา

เฮีย! หนูหมายถึงปลาไหลเอ่ยทั้งส่งค้อนให้อีกคน ช่างวกเข้าแต่เรื่องใต้เข็มขัดทุกทีสิน่า ก่อนจะเอ่ยต่อ แต่หนูไม่ชอบเลย ทำไมลูกต้องทำให้อยากกินอะไรแบบนี้ไม่รู้ด้วย ไหนจะงู ไหนจะปลาไหล ต่อไปหนูไม่ท้องแล้วนะคะ คนนี้คนเดียว คราวหน้าเฮียไปทำหมันเลย

เฮ้ย! ได้ไงล่ะ เฮียอยากมีลูกหลายๆ คนเฮียสัญญาว่าคราวหน้าถ้าจะให้ท้อง เฮียจะเจรจากับลูกก่อน ว่าถ้าจะมาก็ห้ามทำให้แม่กินอะไรพิสดารมากนัก ดีไหม

ก้มหน้าลงมากระซิบชิดริมฝีปากบาง สองมือสากซุกเข้าที่พวงผมนุ่มนิ่ม จุมพิตซับหยดน้ำตาที่รินไหลลงมาเพราะความคับข้องใจกับการอยากกินอะไรที่พิสดารของตน

ไม่ร้องนะ หนูอยากกินอะไรเฮียจัดหาให้หมด นี่เฮียของหนูไง เฮียจะเปย์

แต่หนูไม่อยากกิน พี่สิง น้องไหลนิ

เดี๋ยวเฮียสอนเอง

กอดกระชับคนที่เริ่มสะอื้นไห้ นับแต่ท้องมาอารมณ์ของต้องจันทร์ก็แปรปรวนบ่อย พายัพรับมือกับมันได้ดีเพราะตนเองมีส่วนร่วมในการทำให้อารมณ์เธอขึ้นๆ ลงๆ แบบนี้ พอร่างอรชรในอ้อมกอดลงอาการสะอึกสะอื้นลง ก็ดันร่างภรรยาออกเช็ดหยาดน้ำตาให้อย่างเบามือ

แต่เฮียให้หนูชิมแค่นิดเดียวนะ แค่พออยาก นอกนั้นเดี๋ยวเฮียจัดการเอง

ว่าแล้วก็มุดออกจากเต็นท์ ได้ยินเสียงตะโกนเรียกหาลูกน้องลั่นป่า

ไอ้แสง คุณหนูสิงกับน้องไหล เขาอยากกินต้มเปรตปลาไหล ไปตลาดเลยมึงตอนนี้

ไอ้แสงและลูกสมุนที่ยังไม่ได้นอน ลุกขึ้นมารับคำสั่งเจ้านาย ทั้งเกาหัวอย่างสงสัย

ใครครับนาย คุณหนูสิงกับน้องไหล

ลูกกูไงวะ ถ้าออกมาเป็นตัวผู้ คงได้ชื่อสิงแน่นอน ส่วนถ้าเกิดเป็นตัวเมียก็คงไม่พ้นชื่อน้องไหล

พายัพเท้าสะเอวแม้จะยอมรับได้กับอาการแพ้ท้องผิดแผกของภรรยา แต่อดกังวลไม่ไดว่าลูกจะคลอดออกมา มีเกล็ด ตัวมีเมือก อาศัยการเลื้อยแทนการเดิน

ถ้าออกมาเป็นครอกล่ะนาย

พายัพสะบัดปลายเท้าใส่ลูกน้องตัวดีแทบไม่ทัน ทำเอาสมุนคนอื่นๆ หัวเราะร่วนถูกใจกับคู่กัดนายบ่าวที่ช่างตามกันทัน

ถ้าออกมาเป็นครอก กูจะเรียกเรียงตัวเลยมึง สิง เห่า ไหล หนูนา ตะขบ ตะกวาด ไอ้เข้

เดี๋ยวๆ นาย นั่นลูกหรือตัวอะไร

เออ! ลูกกูนี่แหละ

กว่าไอ้แสงจะหาซื้อปลาไหลในตอนดึกดื่นแบบนี้และกลับมาก็เกือบเช้าไปแล้ว พ่อครัวมือฉมังอย่างพายัพที่ขอสูตรปลาไหลต้มเปรตจากพ่อตามาลงมือจัดแจงทำเองก่อนน้ำต้มร้อนๆ ควันชอบฉุยจะยกมาเสิร์ฟ พร้อมขาวสวยหุงใหม่ แต่ดูเหมือนว่า ว่าที่คุณแม่จะหมดความอยาก เพราะหลับปุ๋ยไปแล้ว เหลือแต่พายัพที่ตาสว่าง เริ่มตั้งวงซดกับเพื่อน คุยกันเฮฮา จากเรื่องทะลึ่งตึงตังไปจนถึงเรื่องงาน เรื่องไม้ กระทั่งยกหม้อต้มเปรตมาตั้งใจจะเทใส่ถ้วยแต่มันว่างเปล่าจนต้องเคาะหม้อ ประจวบเหมาะกับว่าที่คุณแม่ที่มายืนเท้าสะเอว มองหม้อที่ถูกชิมกันเสียเรียบวุธ

เฮีย!

เสียงเรียกเพียงเท่านั้น ทำเอาพายัพเด้งกายจากที่นั่ง หน้าตาตื่นเต็มที่

ไอ้แสง มึงแดกต้มเปรตปลาไหลเมียกูหมด

อ้าวนาย…. ก็เรากินด้วยกัน

ไอ้แสงรีบออกตัว ก็เพราะว่าลืมตัว ฝีมือนายก็เด็ด ก็ชิมไปชิมมากลัวว่าต้องจันทร์จะไม่ชอบ ชิมหนักไปหน่อย เลยหมดหม้อ คนอยากกินเลยไม่ได้กิน และตอนนี้ตื่นมาด้วยท่าทีโมโหหิวบวกอาการแพ้ท้องอยากกินต้มเปรต หน้างี้ดุ มีออร่าความโหดแผ่ออกมาจากตัว

เอ่อหนูจ๋า เดี๋ยวเฮียไปตลาดเอง รอนี่

ไม่ต้องแล้วค่ะต้องจันทร์คว้ามีดเอามาถือไว้ในมือ ก้าวเดินเข้ามาหาพายัพอย่างหมายมาด หนูมาลองคิดๆ ดูแล้ว เอาอนาคอนดาของเฮียมาต้มเปรตก็ท่าจะดี

พายัพกุมเป้าเอาไว้แทบไม่ทัน หันไปเรียกหาลูกน้องเสียงหลง

ไอ้แสง มึงไปหาปลาไหลมาให้เมียกูเลย หาให้เจอจนกว่าเมียกูจะได้กิน ถ้ามึงหาไม่เจอ ไม่ต้องกลับมาให้กูเห็นหน้าเพราะกูอาจจะหามีชีวิตไม่แล้ว

การแพ้ท้องครั้งนี้ทำให้พายัพเห็นว่าเมียตนเองน่ะ ยั่วก็เก่ง โหดก็มา น้ำตาก็มี ครบทุกเม็ด คงได้รบกันจนกว่าจะคลอดโน่นแหละ

ว่าแต่ตอนนี้รักษาอนาคอนดาเอาไว้ก่อนจะดีกว่า


_________________________________________________


จบพิเศษหนึ่งแล้วนะคะ เอ๊ะ! ยังไม่มีสาระอะไรเลย 5555

เดี๋ยวเอาตอนเฮียเลี้ยงลูกมาฝากสักตอนนะคะ แต่วันนี้พอแค่นี้ก่อน ยาวมากมาย



ใครอยากอ่านอีบุ๊คฉบับเต็ม (ไม่มีตอนพิเศษนะคะ ตอนพิเศษ จะอัพในเวปนี้นะคะ แล้วค่อยเลือกเอาว่าจะเอาตอนไหนไปใส่ให้อ่านกัน) กดซื้อที่นี่นะ



ร้ายแผลงรัก
แรกอรุณ
www.mebmarket.com
“เฮียรู้ว่าหนูเป็นต้องจันทร์ เลยหลอกหนูใช่ไหม ทำไมเฮียเป็นคนแบบนี้ หลอกหนูทำไม” ตะโกนออกมาสุดเสียง แต่คนที่ถูกตะโกนใส่ กลับวางหน้านิ่งใจเย็นนิ่งอยู่ขอบเตียง ในสภาพเปลือย อวดหุ่นล่ำๆ ไม่คิดจะปกปิดสักนิด “เฮียไม่ได้หลอก หนูนั่นแหละมาหลอกเฮียเอง” พายัพยอมรับผิดแค่ครึ่งเดียว“เพราะหนูหลอกเฮีย เฮียเลยสวมรอยหลอกหนู” “ไม่สวมรอย แค่พอเฮียรู้ว่าหนูเป็นใคร เฮียก็แค่ไม่บอก เห็นหนูชอบเป็นไอ้หนูของเฮีย เฮียเลยไม่อยากให้เสียน้ำใจ อุ๊บ!” ‘มันต่างจากหลอกตรงไหนกันเล่า รู้แต่ไม่บอกเนี่ย’ คิดอย่างเหลืออดอีกคน ยกหมอนหนุนขึ้นฟาดพัลวัน จนพายัพต้องหาวิธีหลบ ยึดหมอนเอามาปิดตัวเองไว้ ต้องจันทร์เหลืออดกับความนิ่งเฉยและใจเย็นของอีกคน ลนลานคลานไปอีกฟากของเตียงมองหาเสื้อผ้าที่ถูกถอดออกไป“หนูจะเอาอะไรเฮียจะหยิบให้” “หนูจะเอาเสื้อผ้า ข้าวของ หนูจะไปจากที่นี่” ตวาดทั้งไม่มองหน้าเขา พยายามจะหย่อนขาลงพื้น แต่ก็ไม่ไวเท่าพายัพที่เดินไปหยิบเสื้อผ้ามายื่นให้ แล้วความใจดีเอาใจใส่ของเขาก็ทำให้ต้องจันทร์ต้องมองเมินไปทางอื่น คนอะไรไม่รู้หรือไงว่าเธออาย แม้จะพึ่งมีอะไรกันมา แต่ก็ใช่ว่าจะมองเขาเดินโชว์อวดเนื้อตัวไปทั่วห้องแบบนี้ได้“เสื้อผ้าน่ะเฮียให้ได้ แต่จะไปจากเฮียนะยาก หนูได้เฮียแล้วนะ จะมาทิ้งขว้างเฮียแบบนี้ไม่ได้ เฮียเสียหาย เสียตัวให้หนูแล้ว จะใจดำไปหน่อยไหมที่จะไม่รับผิดชอบการกระทำของตนเอง”___________________________________โหลดตัวอย่างมาอ่านก่อนตัดสินใจซื้อนะคะนิยายรักนี้ เส้นชีวิตราบเรียบมา ติดจะน่ารัก กุ๊กกิ๊ก อยู่บนพื้นฐานของคำว่า อะไรก็เกิดขึ้นได้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

491 ความคิดเห็น

  1. #490 joyjoy2525 (@joymayuree2525) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 22:15
    มีเป็นรูปเล่มไหมค่ะ
    #490
    1
    • #490-1 แรกอรุณ (@berryrow) (จากตอนที่ 90)
      15 พฤษภาคม 2562 / 08:15
      ไม่มีค่ะ จันไม่แน่ใจว่าจะมีคนจองเลยไม่เปิดจองค่ะ
      #490-1
  2. #487 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:47

    สงสารลูกเถอะ

    ชื่อน่ะชือออ

    55

    #487
    0
  3. #484 som_kiki (@som_kiki) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:47
    สงสาร5555
    #484
    0
  4. #482 mommoo06051958 (@mommoo06051958) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:29

    ท้องได้โหด มัน ฮา จังน้องต้อง

    #482
    0
  5. #480 iwila (@iwila) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:30
    555555 สงสารเฮีย
    #480
    0
  6. #479 rtom711 (@rtom711) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:20
    555 น้องสิง หนูไหล
    #479
    0