ร้ายแผลงรัก

ตอนที่ 82 : ตอนที่ 23 รับเฮียไปเลี้ยงดู 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,800
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    21 ก.พ. 62

ต้องจันทร์ไม่เถียง แม้จะรู้สึกว่าตนเองไม่เจ็บอะไรมาก แต่ไม่แน่ใจว่าที่ไม่เจ็บตอนนี้ อาจเป็นเพราะอะดรีนาลีนที่หลั่งออกมาจากความตื่นตกใจของตนเองหรือเปล่า เลยทิ้งกายนอนลงกับพื้น พายัพถึงค่อยๆ ดึงหมวกกันน็อกแบบเต็มใบออกอย่างเบามือที่สุด พร้อมปัดปอยผมที่ปรกหน้าออกอย่างอ่อนโยน

ตอนนี้คนจากอู่รถที่บังเอิญมาเจอต้องจันทร์กำลังคุยกับเจ้าหน้าที่ที่เข้ามาเคลียร์สถานการณ์ ดีที่ในรถของอู่มีกล้อง และที่หมวกกันน็อกของต้องจันทร์เองก็มีกล้อง แล้วเด็กแว้นพวกนั้นที่พายัพขับชนเขาก็ไม่แคร์ พวกมันดันขับสวนทางขึ้นไป ไม่ดูตาม้าตาเรือ เขาเลยสนองให้มันซะ

พายัพอยู่ข้างๆ ต้องจันทร์โดยไม่พูดอะไรเลย จนกระทั่งรถพยาบาลมาถึงที่เกิดเหตุ มีพยาบาลเข้ามาดูแลคนเจ็บเรียบร้อยแล้วนั่นแหละ

ไปกับรถพยาบาลก่อน เฮียจะตามไปทีหลัง

เขาเอ่ยเสียงเรียบ แม้ไม่ได้บอกว่าโกรธที่เธอหนีเที่ยวจนมาเจอเรื่อง แถมรถดันมาครูดพื้นอีก เกรงว่าเขาจะไม่พอใจ จำได้ว่าเคยทำรถล้ม พายัพวิ่งไปดูรถแทบไม่ทัน ไม่ได้ห่วงเธอเลยสักนิดเดียว ครั้งนี้ก็คงเช่นกัน

เฮียหนูคนทำผิดพยายามจะอธิบาย แต่พายัพสั่นหน้าไม่ให้พูดอะไร ต้องจันทร์เลยจำต้องหุบปากลง ทั้งมองคนที่ไม่ได้ขึ้นรถมากับตนอย่างอาวรณ์

เมื่อรถรถพยาบาลพาต้องจันทร์ออกจากที่เกิดเหตุ พายัพก็เข้าไปให้ปากคำกับตำรวจ ก่อนอยู่เคลียร์กับตำรวจอีกยาวทีเดียว เหตุการณ์ที่ถูกตามล่าโดยแก๊งมอเตอร์ไซค์ มันจบลงด้วยอุบัติเหตุชนกันยกโขยง ทั้งรถมอเตอร์ไซค์ รถกระบะ การจลาจลติดขัดไปอีกยาว

พายัพใช้ทุกหลักฐาน เพื่อรวบคนผิดแก๊งนี้เข้าคุกให้ได้นานที่สุด จากหลักฐานที่พบว่ามันตามต้องจันทร์มาตั้งแต่จันทบุรี พยายามบังคับให้ต้องจันทร์ขับรถเลี้ยวไปตามหนทางเปลี่ยว แต่เธอได้ใช้ทักษะทั้งหมดเอาตัวรถอดมาจนถึงที่นี่ เห็นชัดว่ามันต้องการเอาชีวิต เพราะต้องการรถมอเตอร์ไซค์ของอีกฝ่ายแน่

และใครอยู่เบื้องหลังงานนี้ เขาจะบีบและเคี่ยวให้มันไม่มีที่จะอยู่อีกต่อไป

 

ต้องจันทร์กลับมาจากโรงพยาบาลได้สักพักแล้ว กระทั่งอาบน้ำแต่งตัวมานั่งรอพายัพอยู่ที่ห้องนั่งเล่น อุบัติเหตุหนนี้เธอไม่ได้รับบาดเจ็บมากนัก เนื้อตัวไม่มีบาดแผลหนักอะไร จะมีก็แต่รอยเขียวนิดๆ จากการกระแทก ทั้งหมดต้องขอบคุณชุดขับรถที่พายัพหามาให้ มันป้องกันได้ดีระดับหนึ่ง เมื่อตรวจร่างกายอย่างละเอียดแล้วหมอจึงอนุญาตให้กลับบ้านได้

สองทุ่มไปแล้ว เสียงรถกระบะของพายัพก็เลื่อนเข้ามาจอดหน้าบ้าน ต้องจันทร์ถึงกับกุมมือแน่น ดวงหน้าสงบของพายัพตอนที่มาพบเธอนอนอยู่ที่พื้นถนนนั้น สงบนิ่งจนแลดูน่ากลัว เขาไม่ถามว่าเธอไปทำอะไรมาและเธอก็ไม่รู้ว่าเขามาได้อย่างไรทันท่วงทีแบบนั้น

แสงเอารถบิ๊กไบค์ในโรงรถส่งคืนให้หมดทุกคัน

เสียงห้วนจัดของพายัพดังมาก่อนตัว พร้อมเสียงแสงที่คงมาพร้อมกับเจ้านาย

คันของเจ้านายล่ะครับ

แสงรู้ว่าเจ้านายรักและห่วงบิ๊กไบค์คู่ใจมาก ใครจับก็ไม่ได้ ถึงไม่ได้ขี่ก็ขนไปด้วย ทำงานที่ไหน บิ๊กไบค์ต้องขนส่งตามไปที่นั่น

คันนั้นด้วย ส่งรถยนต์มาไว้ในโรงรถแทนสักสองคัน แล้วผู้ติดตามสองคนนั้นไล่ออก

คำสั่งเฉียบขาดทำเอาต้องจันทร์ที่รีรอจะลุกไปต้อนรับดีไหม ถึงกับนั่งลงบนโซฟาอย่างหมดแรง รู้สึกกลัวขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ตอนเจอคนตามล่าก็ไม่ได้น่ากลัวแบบนี้เลย

ไม่นานเสียงที่สั่งการเข้มงวดก็เงียบลง มีเพียงเสียงเดินตรงขึ้นมาหาเธอที่นั่งก้มหน้ารออยู่

หมอว่าไง

ต้องจันทร์ไม่กล้าเหลือบสายตาขึ้นมองคนพูด เลยจ้องตรงปลายเท้าที่มาหยุดอยู่ต่อหน้าเท่านั้น แม้คำถามแสนห่วงใยเท่าไหร่ แต่เสียงแข็งๆ แบบนั้นก็บอกว่าเขาโกรธ

หมอบอกว่าโชคดีที่ไม่มีอะไรแตกหักฮะ

ฮึ! โชคดีหรือ อีกนิดจะถูกมันปล้นรถแล้วฆ่าทิ้งเอ่ยเสียงไม่สบอารมณ์และหงุดหงิดทุกครั้งที่คิดถึงสภาพต้องจันทร์นอนพับอยู่ที่ขอบถนน แล้วไอ้พวกเดนนรกนั่นเดินกร่างเข้าไปหา

แต่ก็ไม่ปล้น ไม่ได้ฆ่านี่ฮะ

รอให้มันมาปล้น มาฆ่าก่อนสิ

ตวาดสวนกลับไป ราวกับดุด่าเด็กไม่รู้ความ ซึ่งต้องจันทร์ก็เสียขวัญมามากพอแล้ว เลยน้ำตาคลอ เอาแต่ก้มหน้าอยู่แบบนั้น

เฮียเคยบอกว่า ไปไหนให้ขออนุญาตเฮียก่อน ทำไมไม่ฟัง เคยจำบ้างไหม

ต้องจันทร์กำมือแน่น ไม่ยอมยกขึ้นเช็ดน้ำตาที่ไหลลงอาบแก้ม รู้ว่าตนผิด จะไม่ร้องไห้ น้ำตาก็ดันไหลออกมาเอง พยายามข่มใจเอาไว้ แล้วเค้นเสียงออกมา ทว่าแทนที่จะฟังแล้วรู้สำนึก มันก็ดันกลายเป็นเสียงตะโกนแข็งๆ ออกไปแทน

ขอ! แล้วหนูจะได้ไปไหมเล่า เฮียไม่เคยให้หนูไปไหนเลย หนูมีธุระของหนูบ้างไม่ได้หรือไง

ได้!

ที่พยายามข่มอารมณ์ให้เย็นมาตลอด ก็พังลงไม่เป็นท่า เพราะเสียงตะโกนไม่รู้สำนึกของอีกคน พายัพเลยตะโกนสวนกลับไม่ต่างกัน


__________________________________________


จันอัพถึงตอนที่ 24 นะคะ บทเข้าพระนางอาจไม่สมใจคนคอยเน้อ เพราะะเขาพึ่งเคาะสนิม และถ้าอัพลงเวปนี้ไม่ได้ รู้นะว่าท่านจะต้องไปที่ช่องไหน 55555555

 



ร้ายแผลงรัก
แรกอรุณ
www.mebmarket.com
“เฮียรู้ว่าหนูเป็นต้องจันทร์ เลยหลอกหนูใช่ไหม ทำไมเฮียเป็นคนแบบนี้ หลอกหนูทำไม” ตะโกนออกมาสุดเสียง แต่คนที่ถูกตะโกนใส่ กลับวางหน้านิ่งใจเย็นนิ่งอยู่ขอบเตียง ในสภาพเปลือย อวดหุ่นล่ำๆ ไม่คิดจะปกปิดสักนิด “เฮียไม่ได้หลอก หนูนั่นแหละมาหลอกเฮียเอง” พายัพยอมรับผิดแค่ครึ่งเดียว“เพราะหนูหลอกเฮีย เฮียเลยสวมรอยหลอกหนู” “ไม่สวมรอย แค่พอเฮียรู้ว่าหนูเป็นใคร เฮียก็แค่ไม่บอก เห็นหนูชอบเป็นไอ้หนูของเฮีย เฮียเลยไม่อยากให้เสียน้ำใจ อุ๊บ!” ‘มันต่างจากหลอกตรงไหนกันเล่า รู้แต่ไม่บอกเนี่ย’ คิดอย่างเหลืออดอีกคน ยกหมอนหนุนขึ้นฟาดพัลวัน จนพายัพต้องหาวิธีหลบ ยึดหมอนเอามาปิดตัวเองไว้ ต้องจันทร์เหลืออดกับความนิ่งเฉยและใจเย็นของอีกคน ลนลานคลานไปอีกฟากของเตียงมองหาเสื้อผ้าที่ถูกถอดออกไป“หนูจะเอาอะไรเฮียจะหยิบให้” “หนูจะเอาเสื้อผ้า ข้าวของ หนูจะไปจากที่นี่” ตวาดทั้งไม่มองหน้าเขา พยายามจะหย่อนขาลงพื้น แต่ก็ไม่ไวเท่าพายัพที่เดินไปหยิบเสื้อผ้ามายื่นให้ แล้วความใจดีเอาใจใส่ของเขาก็ทำให้ต้องจันทร์ต้องมองเมินไปทางอื่น คนอะไรไม่รู้หรือไงว่าเธออาย แม้จะพึ่งมีอะไรกันมา แต่ก็ใช่ว่าจะมองเขาเดินโชว์อวดเนื้อตัวไปทั่วห้องแบบนี้ได้“เสื้อผ้าน่ะเฮียให้ได้ แต่จะไปจากเฮียนะยาก หนูได้เฮียแล้วนะ จะมาทิ้งขว้างเฮียแบบนี้ไม่ได้ เฮียเสียหาย เสียตัวให้หนูแล้ว จะใจดำไปหน่อยไหมที่จะไม่รับผิดชอบการกระทำของตนเอง”___________________________________โหลดตัวอย่างมาอ่านก่อนตัดสินใจซื้อนะคะนิยายรักนี้ เส้นชีวิตราบเรียบมา ติดจะน่ารัก กุ๊กกิ๊ก อยู่บนพื้นฐานของคำว่า อะไรก็เกิดขึ้นได้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

491 ความคิดเห็น

  1. #445 tanyawikit (@tanyawikit) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:29

    โอ๊ย หนูต้อง อย่าเถียงเฮียเค้าซีลูก

    เฮีย กำลังขึ้น หนูต้อง ลง ก่อนนะจ๊ะ

    #445
    0
  2. #444 mommoo06051958 (@mommoo06051958) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:58

    เคยโดนแบบนี้...เราเลยเงียบ...เงียบไปเลย...

    #444
    0
  3. #443 Ming Pantawan (@mominggy) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:48
    รอน้าาาาาา สู้ๆๆๆ
    #443
    0
  4. #442 rtom711 (@rtom711) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:44

    โอ้ยยยย ต้องเอ่ย เละแน่ๆ

    #442
    0