ร้ายแผลงรัก

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 3 แหบมหาเสน่ห์ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,659
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    11 ม.ค. 62



แต่ในสถานการณ์ของเธอ เขาเข้าใจว่าเธอเป็นตุ๊ดที่ทำนมมาแล้ว ก้มมองตนเองแล้วถอนหายใจอย่างปลงๆ คงต้องยอมรับว่ารูปร่างเธอสูงเกินมาตรฐานหญิงไทย ชวนให้เชื่อแบบนั้น ซ้ำใบหน้าเธอสวยคลาสสิกแบบเหลี่ยมคมไปอีก แต่ก็พอดูหวานหยาด เพราะมีคางแหลมเล็ก เขาก็น่าจะแยกออกบ้าง แต่ก็นั่นแหละ เดี๋ยวนี้สาวประเภทสองสวยกว่าผู้หญิงก็ยังมีเลย

หญิงสาวถอนหายใจยาวอีกครั้ง ครุ่นคิดจะหาทางแก้ความเข้าใจผิดนี้ให้เขาเข้าใจทันทีที่ลงจากเศษเหล็กนี่

ใช่! เคยมี

เสียงพายัพดังกระหึ่มพร้อมเสียงหัวเราะที่ต้องจันทร์ไม่อยากใส่ใจ รู้เพียงว่าผู้ชายคนนี้กลิ่นกายหอมมีเสน่ห์มากๆ ดูมีอำนาจ อบอุ่น และที่สำคัญมันทำให้หัวใจสาวน้อยหวั่นไหวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยมีคนมาคบหาด้วย มีมากมายด้วยซ้ำ แต่ไม่เคยมีใครทำให้หัวใจเต้นแรงและทำงานหนักได้ขนาดนี้

เดี๋ยวมึงได้ทำหน้าที่สามี จะได้รู้ว่ามันสนุกกว่าเป็นเมียเป็นไหน แค่คิดก็บันเทิงแล้วเว้ย! เอาเป็นว่านับจากนี้เราสองคนจะไล่ฟาดพริตตี้ให้หมดสนามแข่งรถ จบงานนี้รับรอง มึงไม่อยากกลับไปเป็นเมียให้ไอ้ปัจมันอีกแน่

ลมที่ฟาดไปตามแขนและลำตัว ไม่เจ็บเท่าคำพูดหยาบโลนของพายัพเลย มันช่างเป็นการแนะนำตัวที่แสนประทับใจไม่รู้ลืม เธอมาที่จันทบุรีเพราะต้องการพบพ่อ แต่กลับมาพบว่า พี่แฝดมีปัญหาใหญ่มารออยู่ ระหว่างที่หนีไปพร้อมหน้าบิดๆ เบี้ยวๆ ถึงเข้าใจลึกซึ้งว่าทำไมพี่ถึงไม่ชอบพ่อ

แต่เธอจะยอมแพ้และล้มเลิกทุกอย่างไม่ได้ จะต้องไปถามพ่อให้ได้ว่าเธอไม่ใช่ลูกเขาจริงๆ

 

เสียงกระหึ่มและความเร็วของมอเตอร์ไบค์ ทำให้ต้องจันทร์แทบไม่กล้าดิ้นหรือขยับตัว เอาแต่นั่งนิ่งบังคับตัวให้เอนไปตามจังหวะรถเหวี่ยง ที่ราวกับคนขับแกล้ง ดีที่เธอมือกาวพอ กอดเอวเขาแน่นพร้อมหลับตาปี๋ กระทั่งรถแล่นเข้ามาจอดนิ่งสงบร่างที่ซบมาตลอดวาดเท้าลงจากรถ ทิ้งให้เฮมึนเบลอกับความเร็วและเส้นทางคดเคี้ยวนั่งอยู่บนเบาะ

เอ้าพี่ยัพ พึ่งมาหรือพี่

เออสิวะ! แวะไปธุระมา แล้วนี่คนอื่นๆ ล่ะไปไหนกันหมดพายัพทักทายคนรู้จักในคาราวานรถอย่างสนิทสนม พร้อมเท้าสะเอวมองอีกคนที่นั่งไม่ไหวติงบนเบาะรถ สลับกับมองหน้าเพื่อนร่วมคาราวานคนอื่นๆ

เข้าพักหมดแล้วพี่ เช้าเจอแดด บ่ายเจอฝน หวัดแดกกันระงม เลยเข้าพักก่อน ตอนเย็นถึงมีบุฟเฟ่ต์ให้ มาๆ พี่เดี๋ยวแดกเหล้ารอกันไปพลางๆ ก่อน

อ้าว! แล้วนี่ใคร

เสียงสนทนาจากวงเหล้า ทำให้ต้องจันทร์รู้ว่าตนนี้รถหยุดแล้ว แต่หัวเธอดันไม่ยอมหยุด มันยังหมุนติ้วๆ อยู่ สักพักท้องไส้ก็ทำท่าจะประท้วง ต้องถลาลงจากรถ ถอดหมวก สำรอกทุกอย่างในท้องที่ถูกกระเทือนด้วยเครื่องยนต์ 500 cc ความเร็วสูง ที่พุ่งฉวัดเฉวียน ปาดหน้าปาดหลังไม่เกรงใจตำรวจ ออกมาจนหมด

และดูเหมือนอาการอาเจียนเอาเป็นเอาตายของเธอ ไม่สร้างความแตกตื่นให้กลุ่มคนที่นี่เลย กลับคุยกันราวกับนี่เป็นเรื่องปกติ

เด็กใหม่ แล้วนี่ไอ้ฉัตรมันไปไหนวะ

โน้น! เห็นจี้ตูดตามนางแมวป่ามาตั้งแต่ออกคาราวานที่กรุงเทพแล้ว ตอนนี้คงจี้ไปถึงห้องเขานู้น!

หนึ่งในวงเหล้าเอ่ยอย่างคะนองปากและระคายหูลูกคุณหนูอย่างต้องจันทร์เป็นที่สุด ส่วนพายัพนั้นก็คึกจัด โยนคำถามทะเล้นตึงตังเขาไปในวงอีก

แล้วตูดเป็นไงวะ

ก็งอน เด้ง แล้วบะละฮึ่มสิพี่

บนหรือล่างวะ ที่บะละฮึ่มนะ ฮึ๊ย!

ยิ่งพายัพหยอดแหย่คำถามลงไปเท่าไหร่ หูของต้องจันทร์ก็เริ่มแดง เมื่อพื้นที่บนหน้าไม่มีที่เหลือให้แดงแล้ว คนพวกนี้แทบไม่สนใจเลยว่ามีสาวน้อยแสนเดียงสายืนอยู่นี่ด้วย และมันเป็นครั้งแรกเลยที่เธอรู้สึกขาดความมั่นใจเอามากๆ อย่างไม่เคยเป็น

บนสิพี่ นี่ลูกเท่าแตงโมนี่ เนื้อๆ เน้นๆ แล้วสวยๆ

ได้ยินแล้ว คนทำท่าเมารถก็ก้มมองตนเอง ไม่มีส่วนไหนของเธอจะพอบะละฮึ่มสู้ใครเขาได้เลย เลยได้แต่เงยหน้ามองคนที่สนความ บะละฮึ่มอย่างไม่พอใจ

ใช่ซี้!ครางออกมา ก็คนไม่เคยรู้สึกว่าต่ำต้อยอะไรแบบนี้มาก่อนนิ ใครต่อใครก็ต่างสนใจ หลานสาวคนเดียวในตระกูล พิริยะทรัพย์และดูเหมือนว่าเสียงแห่งความหึงหวงอย่างไม่รู้ตัวของเธอ จะดึงสายตากังขาของใครหลายคนให้มองมา รวมทั้งพายัพด้วย

แล้วข้างหลังนั่นล่ะพี่ จะเอามาขี่หรือว่าไง

อีกคนที่นั่งในวงเหล้า ตรงซุ้มข้างถนนเอ่ยพร้อมพยักพเยิดมาที่ต้องจันทร์ ที่ตอนนี้ผ้าปิดปากถูกทิ้งลงมาอยู่ปลายคางแหลม เปิดดวงหน้าสวยหมดจดแก้สายตาใครหลายคน ส่วนตัวเธอยืนโงนเงนทำท่าจะอาเจียนออกมาอีกระลอก ตอนนั้นเองที่พายัพถึงได้หันมาพิจารณา ภาพคนเมารถที่ยืนตาปรือ บอบบาง ผมยุ่งนิด ผิวหน้าระเรื่อ ดูน่ามองจน ต้องสบถอึ้งในอก

ไอ้ห่า! ทำหน้ามาซะสวยเลยมึง เวรกรรมกูจริงๆ จะดัดนิสัยไปแมนได้ยังไงไหววะ

เปล่า! มันเป็นผู้ชาย กูจะเอามาดัดสันดานตอบกระแทกเสียงอย่างหงุดหงิด

อ้อ!

ทุกคนลากเสียงอย่างเข้าใจ มีหลายคนที่เข้ามาคาราวานนี้เพื่อต้องการเปลี่ยนแปลงตัวเอง อยากเข้มแข็งขึ้น แมนขึ้น มั่นใจขึ้น และตัดสินใจเองได้ ผ่านการควบคุมเส้นทางการเดินรถ และความยากลำบากทรหดของหนทางที่ไป เลยต่างไม่แปลกใจที่พายัพไอ้หนูหน้าสวยมาด้วย

ใครมีกรรไกร หรือปัตตาเลี่ยนบ้างวะ

ทุกคนมองมาที่เด็กใหม่ ผมยาวสลวย หน้าใส ตัวบาง เป็นตาเดียว ก่อนพยักหน้า แล้วครางออกมาแทบเป็นเสียงเดียว ไม่ต้องซักอะไรต่อมากกว่า

อ้อ!

หาสถานที่เลยพี่ ผมมีกรรไกร ปัตตาเลี่ยนก็มี พกมาพอดี เผื่อมีคนอยากเสริมหล่อ ไม่คิดว่าจะมีเร็วแบบนี้

ชายคนพูดแยกตัวออกจากกลุ่ม ตอนนั้นพายัพหันมาพยักหน้าให้ต้องจันทร์ หญิงสาวกเดินตามเขาไป ยังไม่สบโอกาสที่จะอธิบายอะไรให้เขาทราบ เพราะว่าเธอยังมวนท้อง หัวก็หมุน เดินยังเซแซดๆ รู้สึกโลกของเธอมันยังเร็วไปหมดเหมือนต้นไม้ ที่พัก ผู้คนหมุนติ้วๆ รอบตัว ก่อนจะล้มหัวฟาดแถวนั้น มือหนาทว่าอบอุ่นของพายัพก็คว้าข้อมือลากเธอมานั่งที่เก้าอี้ ไม่ใกล้ไม่ไกลวงเหล้า ไม่นานผู้ชายที่แยกตัวออกไปจากวงเหล้าก็ย้อนกลับมาอีกพร้อมหอบอะไรมาด้วยแต่ต้องจันทร์มองไม่ชัด เพราะกำลังเล็งว่าจะเอาน้ำเหนียวๆ ขมๆ ในลำคอออกตรงไหนดี

ใครจะลงมือล่ะ

มันแน่นอนอยู่แล้วว่า มันต้องฉันเป็นคนเจิม ขอหนักๆ ปัตตาเลี่ยนก่อนเลย

พายัพลูบมืออย่างนึกสนุก นาบฝ่ามือหนาลงข้างศีรษะเล็ก ไอ้หนูมนต์ตะวันนี่ไม่เพียง เหมือนผู้หญิงทั้งเนื้อตัว หน้าตา ผมนี่ก็นิ่ม แก้มนี่ก็นุ่ม เขาคงต้องเริ่มกะเทาะทีละเล็กๆ คิดว่าแล้วก็จัดการไถปัตตาเลี่ยนลงที่ข้างหู

เสียงแกร๊กๆ ของมัน และผมยาวสลวยที่ไว้มาหลายปีร่วงลงมาแถบหนึ่ง เท่านั้น ต้องจันทร์ก็เบิกตาโต เข้าใจแล้วว่าพวกนี้เขาคุยกันเรื่องอะไร

ผะผมฉัน!!!

ในภวังค์ตกใจและช็อกแทบเสียสติ เพราะไม่เคยเลยที่เธอจะคิดไว้ผมสั้น หรือไถเกรียนติดหนังหัวให้เก๋ไก๋อย่างเพื่อนของเธอบางคนที่เปรี้ยวจี๊ด แบบนั้น กรรไกรที่คมกริบในมือของผู้ชายอีกคนก็เริ่มลงดาบ เล็บเลาะผมเธอแบบไม่ต้องหวีหรือวัดระดับกันเลย

เสียงฉับๆ สองสามที ผมยาวสลวยก็สั้นขึ้นมาจรดติ่งหู ลมเย็นวาบไล่เข้ามาปะทะกาย จากที่เบิกตาโต คราวเสียงแหบๆ ก็เริ่มเปล่งออกมาจากลำคอที่เจ็บร้าวเพราะฤทธิ์ไข้

กรี๊ดๆ

สิ้นเสียงกรีดร้องตกใจ คนร้องก็รู้สึกเหมือนตัวเองฟุบดำดิ่งเข้าไปในห้วงนิทราอย่างรวดเร็ว มันช่างเป็นวันบ้าๆ ของเธอ ที่ยังไม่ฟื้นไข้ดี แล้วดันมาเจอคนพาล ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นพี่ฝาแฝด ไม่เท่านั้น ยังถูกกล้อนผมไปแถบหนึ่งอีก ซวยจริงๆ

สงสัยฉันคงฝันแน่ๆ ว่าที่สามีอะไรแบบนี้

ไม่ได้ฝัน นี่เรื่องจริงไม่อิงนิยาย

เสียงเข้มจัดตอบกลับมา เพื่อยืนยันความเป็นจริง ก่อนที่ต้องจันทร์จะไม่ได้ยินเสียงอะไรอีกนับจากนั้น


_________________________________________

แล้วข้างหลังนั่นล่ะพี่ จะเอามาขี่หรือว่าไง
ไหนมีคนคิดว่าเฮียแกจะได้ขี่ไหม กดหนึ่ง ไม่ได้ขี่กดสอง 55555

อย่าลืมกดเม้น โหวต แชร์ กด FAV. เป็นกำลังใจให้จันด้วยนะคะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

491 ความคิดเห็น

  1. #389 mommoo06051958 (@mommoo06051958) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:11

    เฮียไวจริง...ผมน้องไปแล้ว

    #389
    0
  2. #54 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 22:27

    เฮียแก กลัวใจตัวเองซะแล้ว ไม่รู้ว่าใครจะรุ่ง ใครจะริ่งนะคะ

    #54
    0
  3. #25 rtom711 (@rtom711) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 14:15

    แล้วรถนางเอกละ ???

    #25
    1
    • #25-1 แรกอรุณ (@berryrow) (จากตอนที่ 5)
      22 มกราคม 2562 / 16:49
      จอดทิ้งไว้บ้านพ่อค่ะ
      #25-1