[Fic Diabolik lovers] Bloody Sakura ซากุระสีเลือด [END]

ตอนที่ 8 : กลิ่นเลือดครั้งที่ 6 : ซากุระฟื้นตัว [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,575
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    25 เม.ย. 59

สายลมผู้งดงาม...

จงแสดงการฟื้นตัว...

 

            หลังจากนอนพักไปสักพักอาการของฉันก็ไม่ดีขึ้นเท่าไหร่ สุดท้ายยุยก็ไปตามเรย์จิมาดูอาการแต่ผลลัพธ์ก็เหมือนกัน ต่อให้กินยาอะไรเข้าไปมันก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้ เพราะถ้าเกิดฉันไม่ได้รับพลังจาก ต้นซากุระ อีกไม่กี่วันฉันก็จะตาย

 

            ตายแบบไม่หวนคืนมาอีก แล้วทีนี้พวกที่หวังเลือดของฉันก็จะได้มันไปอย่างง่ายดาย

 

            ฉันไม่ยอม การตายมีความหมายในทางแย่มันแสดงให้เห็นว่าเราเป็นคนแพ้ และฉันก็ไม่อยากแพ้ เพราะงั้นฉันจะมาตายไม่ได้ ฉันเพิ่งจะได้ออกมาจากคุกแค่วันเดียว ความตายไม่มีสิทธิ์มาเอาชีวิตของฉันไป ถึงแม้ว่าตอนนี้ร่างกายของฉันจะเริ่มแตกสลาย

 

มันก็เร็วเกินไปที่จะตายอยู่ดี...

 

หนึ่งคำขอมีความหมาย จงอธิษฐานต่อดวงดาวให้เขานำพาความตายไปจากเรา

 

อะ... ฉันชะงักมือที่ถือแก้วชาที่ยุยจังเป็นคนไปเอามาให้เพราะความทรงจำบางอย่างมันไหลเข้ามาในหัว มันทำให้ฉันปล่อยทิ้งความห่วง รีบวางแก้วชาลง จากนั้นก็พุ่งออกไปจากห้องนอนไม่สนใจยุยที่เดินสวนมาพอดี

 

ยูสึจัง จะไปไหน...

 

สายลมเอ่ยจงตามหาพฤกษาผู้ยิ่งใหญ่ ฉันเอ่ยบอกสายลมที่มีดอกซากุระหมุนวนอยู่ในนั้นส่งพวกมันให้ออกไปนอกหน้าต่าง ส่วนตัวเองก็เดินลงไปชั้นล่างเพื่อออกไปจากคฤหาสน์ ใจจริงก็อยากจะใช้พลังพาตัวเองออกไปอยู่หรอกด แต่ถ้าใช้มันต่อนี้เกรงว่าจะไม่มีพลังมากพอที่จะทำพิธีฟื้นสภาพ

 

ได้ยินไหมผิดหรอก ฉันจะทำพิธีฟื้นสภาพ มันเป็นพิธีที่ใช้กับคนที่มีพลังแบบฉัน ท่านแม่เคยสอนเอาไว้ในตอนที่ฉันร่างกายร้าวรานแบบนี้ มันเป็นการให้ที่อยู่ใหม่กับต้นซากุระที่ไม่ได้อยู่ในบริเวณนั้น มันต้องใช้พลังค่อนข้างมากเพราะมันใช้สร้างการเกิดใหม่

 

ฉันจำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายที่ฉันทำมันเมื่อไหร่ รู้แค่ว่ามันนานมากแล้ว

 

อาจจะตอนเด็กๆตอนที่ท่านแม่ยังอยู่ก็เป็นได้...จำไม่ได้แฮะ ความทรงจำของฉันมันมักแปรปรวน เดี๋ยวมาเดี๋ยวไป เดี๋ยวจำได้ เดี๋ยวก็ลืม มันเป็นผลพวงที่ฉันใช้พลังเยอะ อีกไม่นานความทรงจำของฉันอาจถูกลบได้ ถ้าหากไม่ควบคุมพลังให้ดี

 

มันช่วยไม่ได้ ทั้งชีวิตฉันอยู่ในคุก พลังของฉันมันไม่ได้รับการปลดปล่อย พอใช้มันในตอนที่ยังคุมไม่ได้มันก็จะเป็นแบบนี้แหละ

 

แต่ไม่เป็นไร ถ้าได้ฟื้นฟูใหม่อีกไม่นานฉันก็จะกลับมาแข็งแรงอีกครั้ง และก็จะใช้พลังเก่งกว่าเดิม

 

ทว่า...

 

ไม่ทราบว่าคุณจะออกไปไหน ?

 

กึก !

 

            “ผมคิดว่าคุณควรจะนอนพักอยู่ในห้อง ไม่ใช่มาเดินเร่ร่อนแบบนี้คำพูดที่มาพร้อมกับน้ำเสียงเรียบนิ่งทำให้ฉันชะงักมือที่กำลังจะเปิดประตูหันไปมองเรย์จิที่ยืนพิงกำแพงดันแว่นมองฉันอยู่ นัยน์ตาสีสวยของเราสบกันแล้วฉันก็เป็นฝ่ายระบายยิ้มบางให้กับเขา

 

            แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เรย์จิเดินหนีไปจากฉันเลยสักก้าวเดียว

 

            กลับไปที่ห้องก่อนที่คุณจะอาการหนักกว่านี้

 

            “อย่าพูดเหมือนอาการของฉันมันร้ายแรงสิ แค่ออกไปสูดอากาศนิดหน่อยมันคงไม่แย่กว่าเดิมหรอก ฉันพูดเหมือนว่ามันเป็นเรื่องเล็กทั้งๆที่เรย์จิกลับมองมันเป็นเรื่องใหญ่ ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรที่มันเสี่ยง

 

            “…”

 

            “ไม่เกินหนึ่งชั่วโมงฉันจะกลับมา ร่างสูงยืนนิ่งแบบนั้นอยู่สักพักก่อนจะยอมหมุนตัวเดินจากไป วินาทีนั้นฉันไม่รอช้ารีบเปิดประตูพุ่งตัวออกไปทันที เป็นจังหวะเดียวกับที่สายลมของฉันกลับมา มันหมุนวนรอบตัวฉันพาร่างของฉันไปตามที่มันต้องการ

 

            ความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปทั่ว ร่างกายของฉันยังคงส่งเสียงแตกร้าวไม่หยุด ฉันมองมือตัวเองที่เกิดรอยร้าวนิดหน่อย คิดว่าถ้าปล่อยไว้อีกไม่นานฉันคงจะตาย และเหมือนว่าสายลมจะสัมผัสได้ไว พวกมันเลยทำให้ฉันกลายเป็นกลีบดอกซากุระเพื่อพาฉันไปให้เร็วขึ้น

 

            ไม่นานนักพวกมันก็พากฉันมาที่บ่อน้ำแห่งนึง มีทางทอดยาวเกือบครึ่งสระ ฉันมองมันช้าๆสำรวจว่าตรงไหนกันที่สายลมฉันปรารถนา จนกระทั่งพวกมันพาฉันมาลอยอยู่เหนือกลางบ่อน้ำ ที่ที่ตกลงไปคงลึกหลายเมตร แต่ไม่เป็นไร ฉันจะเสกให้มันกลายเป็นเกาะกลางที่มีต้นซากุระเติบโตอยู่

 

            ขอเพียงแค่ภาวนา ทุกอย่างมันจะดีขึ้นมาแน่นอน...

 

            เอาล่ะนะ ฉันสูดลมหายใจตั้งสมาธิ หยิบกลีบดอกซากุรีหนึ่งกลีบออกมาจากสายลมปล่อยมันลงบนผิวน้ำสะอาดตาก่อนจะฝังคมเขี้ยวลงกับมือบาง บีบเค้นให้เลือดคาวไหลออกมา

 

            ยามต้องแสงดาว เลือดของฉันดูสีสดจนน่ากิน มันไม่ได้เป็นพิษอย่างที่ฉันหลอกอายาโตะ ฉันแค่ไม่อยากให้เขามาทำร้ายฉัน เพราะถ้าเขาสามารถทำได้ ก็แปลว่าฉันยังอ่อนแอเกินไปที่จะดูแลตัวเอง แน่นอน ฉันเกลียดความอ่อนแอ

 

            ฉันไล่สายตามองเลือดตัวเองที่ย้อยลงบนนิ้ว บางหยดตกลงไปในสระทำให้มันกลายเป็นวงกว้าง แต่จะมีแค่หยดเดียวเท่านั้นที่ตกลงไปใจกลางของกลีบดอกซากุระ

 

ติ๋ง !

 

            หยาดแดงชโลมกลีบซากุระจนมันจมลงไปในบ่อลึก ในตอนนั้นก็ถึงเวลาที่ฉันจะต้องร่ายคาถา ฉันเอามือมาประสานกันไว้ตรงหน้า หลับตาลงวิงวอนให้สายลมได้รับฟัง

 

หนึ่งหยดแดงฉานต้องแสงกับดวงจันทร์ หนึ่งคำขอมั่นที่วิงวอนในราตรี ยามค่ำคืนนี้ข้าขอให้ท่านช่วยฟื้นสิ่งที่ขาดหายไปแก่ข้าแลกกับดวงวิญญาณไร้ค่านี้ตลอดไป

 

            เพียงชั่วอึดใจบ่อน้ำทั้งสระก็ถูกแสงสีทองโอบล้อมเอาไว้ ร่างกายของฉันร้อนวูบราวกับถูกไฟเผา นัยน์ตาสีหม่นเปลี่ยนเป็นสีทอง สายลมมากมายโหมกระหน่ำพร้อมกับที่บางอย่างค่อยๆผุดขึ้นมาจากใต้น้ำ ฝ่าเท้าฉันเหยียบลงบนพื้นหญ้าที่กลายเป็นเกาะกลางมีน้ำล้อมรอบ กลีบซากุระปลิวว่อนมันส่งกลิ่นหอมอ่อนๆออกมา

 

วินาทีนั้นฉันค่อยๆลืมตามองต้นซากุระที่มีดอกสีชมพูบานสะพรั่ง ฉันแตะมือลงบนลำตนของมันสัมผัสความแข็งแกร่งหากแต่ข้างในยังเปราะบาง ตอนนี้พลังของฉันมีไม่มากเลยทำได้แค่นี้ ไว้ถ้าพลังของฉันคงที่เมื่อไหร่ฉันจะทำให้มันกลายเป็นต้นซากุระที่แข็งแกร่งที่สุดให้ได้

 

ฉันหลับตาลงพึมพำอธิษฐานอีกครั้ง สายลมโอบล้อมฉันไว้กลีบซากุระมากมายซึมผ่านเข้ามาในร่างกายของฉันเป็นพันๆกลีบ ฉันไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดหรือว่าร้าวราน กลับกันฉันรู้สึกดีมาก ความเจ็บหรือความแตกร้าวมันหายไปกลายเป็นร่างกายที่อิ่มเอมเช่นเดิม

 

แสงสีทองปกคลุมรอบตัวฉันฟื้นสภาพของฉันใหม่อีกครั้ง ชีวิตใหม่ ร่างกายใหม่ ทำให้หัวใจของฉันใหม่ ฉันลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง นัยน์ตาของฉันยังคงเป็นสีทอง

 

วูบเดียวก็กลับมาหม่นเหมือนเดิมพร้อมกับที่แสงสีทองหายไป

 

แวบนึงฉันเห็นใครบางคนยืนยิ้มอยู่ข้างต้นซากุระ ใบหน้าสวยใสนั่นดูเหมือนกับคนมีชีวิตไม่มีผิด เธอคือคนในความคิดที่ฉันคิดถึงตลอดเวลาตั้งแต่ที่ท่านจากไปแบบไม่มีวันย้อนคืน

 

ท่านแม่...

 

ลูกได้ชีวิตใหม่แล้ว จงรักษามันให้ดี

 

อย่าปล่อยให้ชีวิตต้องตายไปดั่งซากุระที่เฉาตายเพราะความหวาดกลัว

 

ไม่มีเสียงตอบรับอะไรจากฉัน ภาพของท่านแม่ค่อยๆเลือนหายไปกับสายลมที่พัดมา ซากุระพวกนั้นล่องลอยขึ้นฟากฟ้าสีทมิฬ มันนำพาความเจ็บปวดออกไป บาดแผลของฉันที่มาจากการกัดเมื่อกี้ก็หายไปด้วย ฉันไล้มือลงกับร่องรอยในอดีตนั้นเหมือนคนไร้สติ

 

ภาพของท่านแม่ยังลอยวนอยู่ในความคิด และแลดูลบยากกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา จู่ๆก็มีดอกซากุระดอกนึงร่วงลงมาในมือของฉัน ทั้งๆที่มันเบา หากแต่กลับร้อนระอุเหมือนกับจุมพิตของท่านแม่ที่มีให้ในวัยเด็ก ความรักยังคงชัดเจนแม้ว่าท่านจะจากไปแล้วก็ตาม

 

 ในตอนแรกมันก็ดูไม่มีอะไร แต่พอผ่านไปสักพักจู่ๆน้ำตามันก็ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว

 

            ฉันนี่มันอ่อนแอซะจริง ฉันยกมือข้างหนึ่งปิดหน้าตัวเอง พยายามห้ามไม่ให้น้ำตามันไหลออกมา แต่ก็ทำไม่ได้ สุดท้ายเลยได้แต่ยืนร้องไห้อยู่แบบนั้น ทั้งๆที่ไม่ได้เจ็บปวดอะไร แต่น้ำตามันกลับไหลไม่หยุด มันชโลมไปทั่วมือของฉัน หยาดน้ำใสหยดแล้วหยดเล่าร่วงลงพื้นดั่งหยาดพิรุณพร่ำ

 

            ท่านพ่อเคยบอกไว้ว่าคนร้องไห้คือคนอ่อนแอ

 

            แต่ท่านแม่กลับแย้งว่าคนอ่อนแอไม่จำเป็นต้องร้องไห้เสมอไป แม้ว่าจะเป็นคนที่แข็งแกร่งดั่งหินผาเพียงใด สุดท้ายก็ต้องมีความอ่อนแอแฝงอยู่ในใจของทุกคน

 

            จำไว้นะยูสึ การที่ลูกร้องไห้ไม่ได้แปลว่าลูกอ่อนแอ ลูกแค่กำลังปล่อยให้ความอ่อนแอมันหายไปเพื่อให้ความแข็งแกร่งเข้ามา

 

            จำไว้คนแข็งแกร่งก็ร้องไห้ได้ ต่อให้แข็งแกร่งเพียงใดก็ร้องไห้ได้ดั่งพายุที่โหมกระหน่ำ เพราะงั้นร้องออกมาเถอะ ร้องให้ลืมความเจ็บปวด ร้องจนกว่าความแข็งแกร่งจะคืนกลับมา

 

            “ฉันควรทำตามคำขอของใครดีนะ... ฉันพึมพำไร้ซึ่งเสียงสะอื้นเหมือนน้ำตามันแค่ไหลออกมาเท่านั้น พลันร่างกายของฉันก็ต้องชะงักเมื่อใครบางคนคว้ามือของฉันจากด้านหลัง ความเย็นยะเยือกนั่นทำให้ฉันค่อยๆหันไปมอง

 

            ทว่ายังไม่ทันที่จะหันไปมอง ร่างของฉันก็ถูกดึงให้ล้มไปในอ้อมกอดของใครบางคน

 

            อะ... ฉันเบิกตากว้างตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น กลิ่นหอมไร้ซึ่งความอุ่นกำลังชโลมไปทั้งร่างของฉัน วินาทีนั้นแทนที่ฉันจะผลักเขาออกไป

 

            มือของฉันกลับสวมกอดเขาไว้แทน

 

            ฮึก...ชู

 

           

            ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ฉันหมดสติไป รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ร่างของฉันถูกวางลงบนเตียงของใครบางคน กลิ่นที่แตกต่างไปจากตอนแรกทำให้ฉันรับรู้ได้ว่านี่ไม่ใช่ห้องนอนของยุยจัง แต่เป็นห้องนอนของคนที่อุ้มฉันกลับมา

 

            ชูทิ้งตัวลงนอนข้างๆฉัน ไม่สนใจว่าฉันต้องการไหม

 

            เราสองคนหันหน้าเข้าหากัน ไม่มีถ้อยคำใดเอื้อนเอ่ยออกมา มีเพียงแค่ลมหายใจที่รินรดกันไปมาราวกับว่าเรากำลังสื่อสารกันผ่านลมหายใจของเราสองคน

 

            อะ...ปลายนิ้วเย็นเยียบเกลี่ยแก้มของฉันที่มีคราบน้ำตาอย่างแผ่วเบา ฉันไม่ได้ร้องไห้แล้ว แต่มันยังคงมีร่องรอยความเสียใจอยู่บนใบหน้า ชูเกลี่ยแก้มของฉันอยู่แบบนั้นเป็นเวลานานโดยที่ไม่อธิบายว่าเขาทำแบบนี้ทำไม

 

            มันไม่ได้อบอุ่นหากแต่เย็นยะเยือก มันไม่ได้รู้สึกดีแต่มันก็ไม่ได้รู้สึกแย่

 

            ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองควรจะรู้สึกยังไง แต่ฉันจำได้ว่าเมื่อตอนเด็กๆเขาก็เคยทำกับฉันแบบนี้ เกลี่ยน้ำตาให้แบบนี้ มองหน้าฉันด้วยแววตาแบบนี้ และปล่อยให้ความเงียบกลืนกินเราแบบนี้ไปจนเช้าอีกวัน ฉันไม่รู้ว่าเขาจะทำแบบนั้นไหม

 

            แต่อย่างน้อยเขาก็ทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะลืมเขาออกไปจากหัวใจตัวเอง

 

            ทำไมนายถึงไปที่นั่น

 

            “ก็แค่หาที่นอน

 

            “ไม่คิดว่ามันไกลไปหน่อยเหรอ ?

 

            “…”

 

            “คงไม่ได้กำลังเป็นห่วงฉันหรอกใช่ไหม ? ฉันถามเหมือนหยั่งเชิง มองดูชูที่เปลี่ยนจากเกลี่ยแก้มมาแตะลงบนแก้มของฉันเบาๆ ร่างสูงมองลึกเข้ามาในดวงตาของฉันโดยที่ฉันไม่รู้เลยว่าแววตาของฉันมันสั่นแค่ไหน เหตุการณ์ก่อนหน้านี้มันทำให้ฉันหวั่นใจ

 

            ฉันยังคงไม่สามารถอธิบายได้ว่าที่ร้องไห้ไป ฉันร้องเพื่ออะไร

 

            เพื่อรอให้ความแข็งแกร่งหวนคืน ?

 

            เพื่อปลดปล่อยความอ่อนแอ ?

 

            หรือเพื่อแสดงให้เห็นว่าฉันคือผู้แพ้ที่อ่อนแอหวั่นไหวกับอดีตงมงายของตัวเอง...

 

            เรย์จิบอกว่าเธออาการหนัก

 

            “ฉันไม่ได้เป็นอะไร

 

            “เธอโกหก เขาว่าพร้อมหลับตาลง มือหนาเลื่อนมือมาปิดดวงตาของฉัน ทำให้ฉันไม่สามารถมองเห็นได้ว่าเขาเขยิบเข้ามาใกล้แค่ไหน รู้แค่ว่าปลายจมูกของเรามันแตะกันเบาๆ พอฉันจะผละถอยมือหนาก็เลื่อนมาจับท้ายทอยเอาไว้

 

            ชูทำให้ฉันรู้สึกตกใจ แต่มันไม่เหมือนกับตอนที่อายาโตะกินเลือดฉัน

 

            ร่างสูงไม่ได้ทำแบบนั้น เพราะพอฉันชะงักร่างกายแข็งทื่อ เขาก็พลิกร่างฉันหันหลังให้เขาก่อนที่จะตวัดแขนมาโอบเอวฉันไว้ วินาทีนั้นฉันตกใจ ร่างกายนิ่งงันราวกับรูปปั้น หัวใจที่เงียบงับกำลังเต้นแรงไม่เป็นส่ำ ยิ่งร่างสูงเขยิบเข้ามาใกล้จนแผ่นอกติดแผ่นหลังฉัน ก็ยิ่งทำให้ฉันหายใจลำบาก

 

            ชูกอดฉันไว้แน่นมาก ใช้ลมหายใจเย็นๆนั้นรินรดท้ายทอยของฉัน

 

            ทำอะไรของนาย...

 

            “หนวกหู

 

อะ...

 

ฉันง่วงแล้วเขาพึมพำอยู่ใกล้ๆหูของฉันเล่นเอาฉันสงบจิตสงบใจแทบไม่ได้ อยากจะพาตัวเองออกไป แต่ร่างกายกลับไม่ขยับ ชูเขยิบเข้ามาใกล้ฉันแน่นอีก ฉันไม่รู้ว่าอะไรทำให้เขาทำแบบนี้ รู้เพียงแค่ว่าการที่เขาทำแบบนี้มันทำลายสมาธิฉันพังแบบไม่มีชิ้นดี

 

และก่อนที่ฉันจะบ้าไปมากกว่านี้ ชูก็ทำลายฉันอีกทีด้วยประโยคนี้ของเขา

 

ช่วงนี้ฉันนอนไม่ค่อยหลับ

 

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการที่นายมากอดฉัน ?

 

ก็นอนกอดกัน...มันจะทำให้หลับได้ง่ายขึ้น

 

คำพูดนี่มัน...

 

LOADING 100 PER

 

###คุยกันตามประสาคนอ่านคนเขียน

มาอัพแล้วจ้า เป็นไงพี่ชูเรารุกเงียบๆให้ได้ใจสินะ55555

ยูสึเราก็น่าสงสาร แต่เตรียมใจไว้หน่อยนะมันดราม่าจริงๆ

ยูสึยังต้องเจอกับความเจ็บปวดอีกหลายขุม ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ด้วยน้า

ใครอยากอ่านเม้นรายงานตัวไว้แล้วเราจะล่องลอยไปไม่นานเกินรอ

อย่าลืมเม้น เม้น เม้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 คน 1 เม้น = 1,000,000กำลังใจเลยน้า เพราะงั้นมาผลักดันอิเอลหน่อยเร็ววว

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

653 ความคิดเห็น

  1. #635 elpanpon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 17:04
    เพื่อนกันทำแบบนี้ก็ได้หรอ เอ๊ะๆๆๆๆๆ
    #635
    0
  2. #619 FoxAmaterasu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 18:02

    เรานะ รักชูและสุบารุมาก แต่เราอวยชูอะ ขอโทษนะสุบารุ#ก้มกราบ

    #619
    0
  3. #497 NgaemNoi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 11:09
    เพิ่งอ่านค่ะ ทีมชูเลยอ้ายยยยย อ่านๆมาก็หาทีมลงอยู่ สรุปแล้ว #ทีมชู นะอิอิ
    #497
    1
    • #497-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      22 มกราคม 2560 / 20:38
      ทีมชูวนไปปป
      #497-1
  4. #317 Berriest (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 10:05
    อวยชูว์ เลยจ้าาาาาา
    #317
    1
    • #317-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      26 ตุลาคม 2559 / 11:48
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #317-1
  5. #235 โลรินด้า (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 14:22
    ให้ชูเลย100คะเเนนเต็ม(คนอ่านละลายเเล้ว)
    #235
    1
    • #235-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      20 สิงหาคม 2559 / 13:40
      โกยตัวเองมาก่อนค่ะ5555
      #235-1
  6. #109 คนอ่าน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 21:12
    สนุกมากเลย รออ่านต่อน้า สู้ๆค่า
    #109
    1
    • #109-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      25 เมษายน 2559 / 21:15
      ขอบคุณมากนะคะ >O<
      #109-1
  7. #107 kanashima (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 12:29
    แอ๊ะๆ ชูทำอัลไลลลลลลล >\\\\\<
    #107
    1
    • #107-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      25 เมษายน 2559 / 15:21
      ทำเรื่องดีๆ แอร้ยยย
      #107-1
  8. #106 96mon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 06:22
    ชูจางงงง จะทำอะไรอย่างงั้นเหรอจ๊ะชูครีมที่รัก หึหึ(แสยะยิ้มชั่วร้ายมาก=[]=)
    #106
    3
    • #106-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      25 เมษายน 2559 / 06:59
      ฮารุกิจังร้ายกาจ เขาแค่นอนกอดกันเฉยๆ55555
      #106-1
    • #106-3 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      25 เมษายน 2559 / 09:29
      อ้าว เอลผิดเอง เอลขอโทษ55555
      #106-3
  9. #105 nongmuyza (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 06:14
    ชูอย่าซึน อย่าซึน! เรารู้นะวานายคิดอะไรกับยูสึ ปล.เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #105
    1
    • #105-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      25 เมษายน 2559 / 06:59
      ใจเย็นๆค่ะ55555
      #105-1
  10. #104 nanamisora (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 23:27
    รอนะค่ะ สู้ๆนะค่ะ ทั้งคนเขียนแล้วก็ยูสึจัง ><
    #104
    1
    • #104-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      25 เมษายน 2559 / 06:58
      ขอบคุณนะคะ ดีใจจังง ฝากติดตามด้วยน้าา
      #104-1
  11. #103 kanashima (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 20:11
    รอออรีบมาน้าาาาา
    #103
    1
    • #103-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      24 เมษายน 2559 / 20:15
      กำลังปั่นน้า
      #103-1
  12. #102 princesssong (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 14:04
    อยากรู้อดีตของยูสึจัง
    #102
    1
    • #102-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      24 เมษายน 2559 / 14:15
      บอกก่อนนะคะว่ามันน่าเศร้ามากTT
      #102-1
  13. #101 96mon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 13:36
    จะรอนะคะ กระซิก กระซิกY^Y ตอนนี้เศร้ายังไงไม่รู้YOY
    #101
    3
    • #101-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      24 เมษายน 2559 / 13:38
      เศร้าสิ ชีวิตมันดราม่า แงงงงงงงงงงงงงง
      #101-1
    • #101-3 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      24 เมษายน 2559 / 21:50
      ใช่ค่ะ อืดเลยช่วงนี้ ไม่ใช่ !55555
      #101-3
  14. #100 chiffon1 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 08:58
    รอค่าาา
    #100
    1
    • #100-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      24 เมษายน 2559 / 13:06
      จะรีบอัพค่า
      #100-1
  15. #99 kakaa1112 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 08:56
    มาต่ออีกน่าาาา รอๆๆๆๆ
    #99
    1
    • #99-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      24 เมษายน 2559 / 13:06
      จะรีบอัพน้า
      #99-1
  16. #98 nongmuyza (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 21:51
    โอ๊ะโอ ถ้ายูสึร้องไห้แสดงว่าในอดีตนางต้องเจ็บปวดมากสินะ ฮือๆ TOT (เอาผ้าซับน้ำตา) รอต่อนะคะ
    #98
    1
    • #98-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      24 เมษายน 2559 / 08:04
      เจ็บปวดยิ่งกว่าอะไรเลยล่ะค่ะ
      #98-1
  17. #97 toriya_mifuyu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 20:43
    มาอัพต่ออีก 50%  ที่เหลือเร็วๆน้าาา. >/\<
    รอๆ
    #97
    1
    • #97-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      23 เมษายน 2559 / 20:46
      รับทราบค่าาา
      #97-1
  18. #96 MYKAMshishu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 12:20
    จะรออ่านนะคะ แค่สปอยก็ของขึ้น(?)แล้ว
    #96
    1
    • #96-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      23 เมษายน 2559 / 16:38
      ใจเย็นๆนะคะ อย่าเพิ่งขึ้น555
      จะรีบอัพแน่นอนค่าาา
      #96-1
  19. #93 120486 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 11:50
    สนุกมากค่ะไรต์ อ่านรวดเดียวเลยย รอค่ะ^_^
    #93
    1
    • #93-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      23 เมษายน 2559 / 16:37
      อู้วหู้วว ดีใจไปอีกกก ขอบคุณนะคะ
      เอลจะรีบมาอัพน้าา
      #93-1
  20. #92 toriya_mifuyu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 09:50
    ว้าวววว *0* แค่สปอยก็อยากอ่านแล้ววว
    จะรออ่านน้าาา อัพๆ
    #92
    0
  21. #91 toriya_mifuyu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 09:45
    ว้าวววว *0* แค่สปอยก็น่าอ่านแล้ววว
    จะรออ่านน้าา อัพๆ
    #91
    1
    • #91-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      23 เมษายน 2559 / 09:53
      จะรีบอัพน้าาา
      รอนิดนึงง55555
      #91-1
  22. #90 nongmuyza (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 06:54
    แค่ประโยคข้างบนก็น่าอ่านแล้ว รอนะคะ >_<
    #90
    1
    • #90-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      23 เมษายน 2559 / 07:56
      จะรีบอัพน้า ขอบคุณค่า
      #90-1
  23. #89 MissForturen (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 เมษายน 2559 / 22:05
    จะรอนะ
    #89
    1
    • #89-1 nicharee-33(จากตอนที่ 8)
      23 เมษายน 2559 / 07:50
      จะรีบอัพน้าา
      #89-1