[Fic Diabolik lovers] Bloody Sakura ซากุระสีเลือด [END]

ตอนที่ 7 : กลิ่นเลือดครั้งที่ 5 : ซากุระเสแสร้ง [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,616
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    21 เม.ย. 59

สายลมผู้งดงาม...

จงเสแสร้งให้มากขึ้น...

 

กึก !

 

            “เฮ้ ยูสึ ยูสึ เฮ้ !”

 

            “อะ...อือ อายาโตะ ? ฉันปรือตาขึ้นมามองร่างสูงเจ้าของเรือนผมสีแดงสวยที่เขย่าร่างของฉันอยู่ ภาพตรงหน้ามันพร่าเลือน ใช้เวลานานเหมือนกันกว่าฉันจะปรับโฟกัสสายตาได้ ฉันกวาดมองไปรอบตัวพบว่าฉันยังอยู่ในห้องห้องเดิม หากแต่ทุกอย่างไม่เหมือนเดิม อะไรกัน ทำไม...!?”

 

            ฉันเบิกตากว้างอย่างตกใจ ผู้หญิงคนนั้นหายไป กลิ่นสาปส่งของเธอก็หายไป เสียงอันน่ากลัวของเธอก็หายไป ทุกอย่างหายไปเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น สัมผัสอันตรายที่เกิดก่อนหน้านี้ก็ไม่แสดงอะไรออกมาอีก

 

            เมื่อกี้...เมื่อกี้มัน...

 

            “อะไรของเธอยัยบ้าเสียสติไปแล้วหรือไง ? อายาโตะว่าพลางขมวดคิ้วใส่ เขาสาดสายตามองไปก็ไม่เห็นอะไรนอกจากห้องที่ว่างเปล่า นัยน์ตาดุดันหันกลับมาสบกับฉันอีกครั้ง แรงบีบที่แขนทำให้ฉันเงยหน้ามองเขา รู้ไหมว่าเธอทำให้คนอื่นตกใจกับเสียงกรีดร้องของเธอแค่ไหน ดีแค่ไหนที่ฉันมาเจอเธอ !”

 

            “อะ...

 

            “อีกอย่างเธอไม่เห็นหรือไงว่าห้องนี้ถูกล็อคเอาไว้ เข้ามาในนี้คิดจะทำอะไรกันแน่ !”อายาโตะบีบแขนฉันแรงอีกจนฉันเผลอนิ่วหน้าเจ็บ ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่สิ่งที่รู้คือเขาไม่ได้เห็นในสิ่งเดียวกับที่ฉันเห็น ไม่งั้นเขาคงไม่มองฉันด้วยแววตาไม่ไว้วางใจแบบนั้น

 

            มือหนาเลื่อนมาจับแก้มของฉัน สัมผัสปวดร้าวทำให้ฉันได้กลิ่นคาวเลือดออกมา

 

            ในตอนนั้น ก่อนหน้านี้ ผู้หญิงคนนั้นปามีดเฉียดแก้มฉัน...

 

            แผลนี่มัน...คิดจะเรียกร้องความสนใจหรือไง ? เขาถามพร้อมใช้นิ้วโป้งปาดเลือดที่ไหลเป็นทางของฉัน ฉันลืมเรื่องที่โกหกเขาไปก่อนหน้านี้เอื้อมมือไปจับแขนของเขาเอาไว้ อะไร ?

 

            “เมื่อกี้...ฉันเห็นผู้หญิง

 

            “หืม ?

 

            ผู้หญิงผมยาว ยาวมาก...มันเป็นสีม่วง

 

            “อะไรนะ…”จู่ๆอายาโตะก็เบิกตากว้างเหมือนตกใจ เขาลืมเรื่องแผลที่แก้มของฉันไปแทบจะทันทีที่ฉันพูดแบบนั้น เธอเห็นที่ไหน เธอเห็นยัยนั้นที่ไหน !?”

 

            “ตรงนั้นฉันชี้ไปที่ระเบียง รู้สึกเหมือนสติยังกลับมาไม่ครบ เธอเข้ามาในหัวของฉัน ทำร้าย เธอทำร้ายฉัน !”

 

            “ทำร้าย ?ร่างสูงขมวดคิ้ว เขามองแผลของฉันก่อนจะทำหน้าครุ่นคิดอยู่สักพัก ไม่นานนักเขาก็เอ่ยถ้อยคำนี้ออกมา เพราะแบบนี้สินะเธอถึงได้กรีดร้องแบบนั้น ภาพหลอนนั่นมันทำให้เธอกลัว

 

            “กลัว...กลัวเหรอ ?

 

กึก !

 

            “คนอย่างฉันไม่เคยกลัวอะไรราวกับสติคืนร่าง ฉันผลักอายาโตะออกก่อนจะเหยียดยิ้มหยัน ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงปรายตามองอีกฝ่ายด้วยแววตาทระนง คำว่ากลัวของเขามันปลุกให้ฉันตื่นออกจากสิ่งที่ฉันกำลังหนีมัน

 

            เขาพูดถูก ฉันกลัว แต่ฉันแสดงออกว่าฉันกลัวต่อหน้าเขาไม่ได้ เพราะถ้าแสดงออกไป ก็เท่ากับว่าฉันไร้ซึ่งความแข็งแกร่ง ถ้าแสดงความกลัวออกไปก็เท่ากับว่าปล่อยให้ตัวเองอ่อนแอ และเมื่ออ่อนแอทุกคนก็จะทำร้ายเราได้

 

            เพื่อให้ตัวเองมีชีวิตรอด ฉันจะอ่อนแอไม่ได้ ไม่ว่ายังไง ฉันก็ห้ามอ่อนแอเด็ดขาด

 

            ในโลกใบนี้ที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด คนแข็งแกร่งคือผู้อยู่รอด คนที่อ่อนแอคือผู้ที่ต้องตาย และฉันก็ไม่อยากตายเพราะงั้นหัวใจของฉันถึงต้องขจัดความกลัวตลอดเวลา

 

            ที่กรีดร้องออกไปก็แค่การเล่นละครเรียกร้องความสนใจ ฉันไม่ได้รู้สึกกลัวอะไรหรอก ฉันพูดเหมือนว่านี่คือเรื่องจริง ทั้งๆที่มันโกหก อายาโตะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงมองฉันไม่วางตาย ที่นี่มันน่าเบื่อ ฉันก็แค่สร้างสีสันให้กับมัน แต่คงทำให้พวกนายตกใจไปหน่อย เอาเป็นว่าลืมมันไปล่ะกันนะ

 

            “เธอ...

 

            “เพราะยังไงซะ ฉันก็ไม่มีทางแสดงความกลัวของตัวเองออกมาหรอก

 

ปึง !

 

            กรีดร้องขนาดนั้นยังจะโกหกว่าไม่กลัวอีกเหรอ แสร้งว่าตัวเองเข้มแข็งนี่มันมีความสุขมากหรือไง ? ฉันเบิกตากว้างเมื่ออายาโตะกระแทกหมัดลงกับประตูกักฉันไว้ในวงแขนของเขา ความโกรธที่ถูกฉันทำให้ระอุส่งผลให้เขากดเสียงต่ำ กัดฟันพูดใส่เหมือนสั่งสอน คิดว่าตัวเองจะอดทนได้นานแค่ไหน กลัวก็บอกว่ากลัวสิ !”

 

            “อะ...

 

            “จำใส่หัวกลวงๆของเธอไว้ว่าไม่มีใครเขาคิดว่าเธอเข้มแข็งหรอก เพราะคนที่แสร้งว่าเป็นเข้มแข็งสุดท้ายมันก็อ่อนแอทั้งนั้น อย่าคิดจะตบตาเลย มันไม่เนียนหรอกยัยโง่ !”

 

ไม่...

 

            “คิดจะทำตัวเองให้เข้มแข็งก็ไปฝึกมาใหม่ เพราะเธอมันอ่อนแอ อ่อนแอยิ่งกว่ามนุษย์ !”

 

เพียะ !

 

            ใบหน้าของอายาโตะหันไปตามแรงตบของฉัน ความแสบร้อนทำให้ฉันค่อยๆลดมือลง มองเขาด้วยแววตาเฉยเมย บอกเลยว่าฉันโกรธมาก แค่ว่าฉันอ่อนแอ ฉันก็ไม่พอใจจะแย่อยู่แล้ว แต่นี่ว่าฉันอ่อนแอเหมือนมนุษย์ เขามันจะโอหังเกินไปแล้ว !

 

            สำหรับแวมไพร์ชั้นสูงการถูกเปรียบว่าเหมือนมนุษย์ไม่ต่างจากการที่มนุษย์ด่าพวกเดียวกันว่าเป็นสัตว์ชั้นต่ำ มันคือคำต้องห้ามที่ห้ามเอามาใช้กับแวมไพร์ชั้นสูงแบบฉัน การที่เขากล้าว่าฉันแบบนี้แสดงให้เห็นถึงนิสัยที่แท้จริง

 

            เลวทรามและต่ำช้า

 

            เก็บปากของนายไปซะ อย่ามาว่าฉันแบบนั้นอีก อายาโตะแสยะยิ้มมองฉันที่กำลังเดือดดาดกับคำพูดของเขา ตัวนายที่ไม่ดีอะไร ไม่มีสิทธิ์มาว่าฉันหรอกนะ ฉันจะแสดงความกลัวหรือว่าไม่แสดง มันก็เรื่องของฉัน เหตุผลของฉันนายไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเข้ามายุ่ง

 

            “คิดว่าสั่งได้หรือไง...

 

            “อะ...

 

            “เธอคือสมบัติของฉัน ต่อให้ต่อต้านไปก็ได้เท่านั้นแหละ !”ร่างสูงตวัดแขนมากอดรัดร่างของฉันไว้ วินาทีนั้นฉันพยายามจะผลักเขาออกไป ทว่ามือหนาก็เลื่อนมาจับท้ายทอยฉัน ดึงผมนิดหน่อยให้ฉันเงยหน้าขึ้น ในตอนนั้นฉันคิดว่าเขาแค่บังคับให้ฉันสบตากับเขา

 

            จนกระทั่งคมเขี้ยวขาวทะลุผ่านลำคอ ฉันถึงได้รู้ว่าตัวเองพลาดท่าโดยไม่รู้ตัว

 

            อึก !”ความเจ็บลุกลามไปทั่วทั้งคอ ร่างกายของฉันปวดแสบปวดร้อนรู้สึกเหมือนจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันถูกดูดเลือด มันเป็นครั้งแรกที่ร่างกายของฉันแข็งทื่อขนาดนี้ และมันเป็นครั้งแรกที่สมองของฉันประมวลไม่ถูกว่าควรจะทำยังไงกับสถานการณ์นี้ดี

 

            ฉันขยุ้มแขนเสื้อของอายาโตะแน่น ความเจ็บทำให้ฉันนิ่วหน้ากลั้นเสียงร้องของตัวเองเอาไว้ อายาโตะกอดฉันแน่นขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก เขากดริมฝีปากลงมาอีกดูดดุนให้เลือดในร่างของฉันเข้าไปในปากของเขา ฉันสัมผัสได้ถึงความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยได้จากที่ไหนมาก่อน

 

            มันเจ็บ หากแต่มันก็รู้สึกดีในเวลาเดียวกัน

 

            ปวดร้าวทั้งๆที่หัวใจเต้นระรัว ไม่นานนักอายาโตะก็ผละออกไป ฉันได้ยินเสียงเขาหอบหายใจเช่นเดียวกับฉัน ไม่มีคำพูดใดๆออกจากปากของเรา ฉันพูดไม่ออกเพราะเริ่มมึนหัว ส่วนอายาโตะฉันไม่แน่ใจ

 

            แต่นัยน์ตาของเขากำลังสั่นไหว เขากำลังยกยิ้มพอใจ

 

            เลือดของเธอ...มันดีกว่าของยัยชิชินาชิเยอะเลย นี่น่ะเหรอเลือดของพวกชนชั้นสูง เขาทำหน้าดีใจไม่ต่างจากพวกโรคจิต ฉันไม่เคยเห็นนัยน์ตาที่เปล่งปลั่งขนาดนี้มาก่อน มือของเขากดลงไปบนรอบเขี้ยวของเขา ความเจ็บมันยังคงไม่บรรเทา

 

            มันกลับรุนแรงมากกว่าเดิม

 

            ชักติดใจซะแล้วสิ ฉันอยากจะกิน...!”

 

            “ซากุระเจ้าจงปกป้อง !”อายาโตะเบิกตากว้างเมื่อสายลมซากุระโหมเข้าใส่ร่างของเขา แค่ชั่วอึดใจอายาโตะก็สลบไปไม่มีเสียงเอะอะโวยวายอะไรออกมาจากปาก ฉันวางร่างเขาลงกับพื้น พลางทิ้งตัวพิงกับขอบประตู ความเหนื่อยล้าทำให้ฉันได้ยินเสียงแตกร้าว

 

            ร่างกายภายในของฉันกำลังกลายเป็นเศษแก้วทีละเล็ก ทีละน้อย

 

            บ้าที่สุดเลย... ฉันพึมพำมองตัวการที่ทำให้ฉันต้องใช้พลังเยอะขนาดนั้น ฉันเหล่ไปมองที่ระเบียงอีกครั้งเมื่อพบว่าไม่มีใครเลยเปิดประตูออกมา ไม่สนว่าอายาโตะจะเป็นตายร้ายดียังไง ฉันเดินกุมบาดแผลที่ต้นคอมาตามทาง เพราะเมื่อกี้ฉันใช้พลังเลยทำให้การฟื้นสภาพเป็นไปได้ช้า

 

            หรือที่เรียกว่ามันแทบไม่ฟื้นฟูเลย

 

            ทุกย่างก้าวของฉันมันสั่นไหว แทบจะทรุดลงไปแล้ว จริงๆมันมีวิธีรักษาอยู่ แต่ฉันคิดว่าที่นี่คงไม่มี สิ่งนั้น เพราะตั้งแต่ที่ฉันมา ฉันยังไม่ได้กลิ่นของมันเลย

 

            ถ้าฉันไม่ได้กลิ่นหรือว่าสัมผัสมัน ภายในอาทิตย์นี้ถ้ายังใช้พลังไม่หยุด อีกไม่นานชีวิตของฉันจะต้องหยุดลงแน่ๆ

 

          คนที่อ่อนแอคือคนที่สมควรตาย

 

ตุ้บ !

           

            “อึก !” ร่างของฉันทรุดฮวบลงกับพื้นเพราะเรี่ยวแรงเริ่มขาดหาย ตอนนี้ร่างกายภายในของฉันส่งเสียงไม่ต่างจากคนที่ปาแก้วทิ้ง ถึงมันจะไม่ได้แสดงอาการออกมา แต่ความเจ็บปวดด้านในทำให้ฉันรับรู้ได้ถึงความบอบช้ำของฉัน อดทนก่อนยูสึ...แค่นี้เอง

 

            “ยูสึจัง !”

 

            “ยุยจัง...

 

            “เกิดอะไรขึ้นกันคะเนี่ย !?” ยุยวางถาดอาหารลงรีบวิ่งมาประคองร่างของฉันที่แทบจะล้มลงไปนอนกับพื้นอยู่แล้ว สีหน้าตื่นตระหนกของเธอทำให้ฉันเผลอยิ้มออกมา

 

            มนุษย์น่า...ช่างไม่มีความนิ่งงันเอาซะเลย

 

            ปะ...ไปหาเรย์จิซังกันเถอะค่ะ เขาช่วยยูสึจังได้

 

            “ไม่ต้องเป็นเรย์จิ...ก็ช่วยฉันได้

 

            “เอ๋ ?

 

            “เลือดของเธอมันหอมมาก ฉันพูดพลางสูดดมกลิ่นเข้าร่างกาย กลิ่นหอมเย้ายวนใจ มันอาจจะไม่เหมือนกัน แต่มันก็น่าจะแทนกันได้ วินาทีที่ฉันเขยิบเข้าไปใกล้ๆ ยุยหน้าซีด ฉันคิดว่าเธอน่าจะรู้แล้วว่าฉันกำลังจะทำอะไร ฉันขอ...

 

          ยูสึ จำไว้นะคนที่ดีกับเรา เราไม่ควรไปทำร้ายเขา เราควรดูแลเขา

 

กึก !

 

            ถึงมนุษย์จะเป็นชนชั้นต่ำ แต่เขาก็มีหัวใจเหมือนกันเรา เราเจ็บได้เขาก็เจ็บได้เหมือนกัน

 

ขอโทษนะ

 

            “ยะ...ยูสึจัง...?

 

            “ฉันเวียนหัวน่ะ พาฉันกลับห้องได้ไหม ?ยุยดูแปลกใจ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ช่วยประคองร่างฉันให้ลุกขึ้นเดินได้ คำพูดของท่านแม่ลอยวนเวียนอยู่ในหัวของฉัน มันช่วยเตือนสติไม่ให้ฉันทำอะไรที่ไม่ดีลงไป เมื่อกี้ฉันเกือบทำร้ายคนที่ดีกับฉัน ฉันเกือบทำร้ายยุยเหมือนที่ปีศาจในคฤหาสน์นี้ทำ

 

            ยุยพาฉันกลับมาที่ห้อง ฉันทิ้งตัวลงนอนมองยุยที่ทำหน้าไม่ไว้ใจ ฉันไม่คิดจะพูดอะไร ฉันแค่อยากนอนพัก แม้ว่าร่างกายด้านในจะเสียหาย ฉันก็ไม่สนใจ

 

            เพราะฉันไม่สามารถทำร้ายคนที่ดีกับฉันได้ ต่อให้ทรมานแค่ไหน ฉันก็จะไม่ทำ

 

            อยากให้ฉันตามเรย์จิซังมาดูอาการไหมคะ ?ยุยถามหลังจากที่เราเงียบกันมาสักพัก อาการคุณดูไม่ดีเลยยูสึจัง

 

ฉันไม่เป็นไร

 

แต่หน้ายูสึจังซีดมาก ฉันกลัวว่า...

 

            “ฉันไม่เป็นอะไรยุยจัง

 

            “แต่...

 

            ฉันแค่กำลังเสแสร้งว่าฉันอ่อนแออยู่ก็เท่านั้น

 

            ขอโทษที่ต้องโกหก แต่ถ้าไม่โกหกเธอก็จะไม่ยอมปลดห่วงสักที

 

LOADING 100 PER

 

###คุยกันตามประสาคนอ่านคนเขียน

มาอัพครบแล้วจ้า ตอนหน้ามารอดีกว่าจะเป็นยังไง

ยูสึของเราก็มีด้านดีน้า ปริศนาของเธอเริ่มทยอยเผยออกมาแล้ว

แต่มันจะมีให้ลุ้นมากกว่านี้อีก อย่าลืมติดตามกันน้า

ใครอยากอ่านเม้นรายงานตัวไว้แล้วเราจะล่องลอยไปไม่นานเกินรอ

อย่าลืมเม้น เม้น เม้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 คน 1 เม้น = 1,000,000กำลังใจเลยน้า เพราะงั้นมาผลักดันอิเอลหน่อยเร็ววว

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

653 ความคิดเห็น

  1. #634 elpanpon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 16:42
    กอดๆนะยูสึ เธออ่า ดีมากเลย
    #634
    0
  2. #88 kanashima (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 23:41
    รายงานตัวเจ้าค่าาา รอน้ามา
    #88
    1
    • #88-1 nicharee-33(จากตอนที่ 7)
      23 เมษายน 2559 / 07:48
      อัพแล้วน้าา
      #88-1
  3. #87 MissForturen (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 08:11
    ว้าว
    #87
    0
  4. #86 MissForturen (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 08:11
    ว้าว
    #86
    1
    • #86-1 nicharee-33(จากตอนที่ 7)
      21 เมษายน 2559 / 15:15
      สตก. น่ารักอ่าาา55555
      #86-1
  5. #85 nongmuyza (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 06:27
    ยูสึเธอเป็นคนดีจริงๆ ทุกคนปรบมือ/แปะๆ/ นี่สินะคือต้นเหตุของชื่อตอน สงสารยูสึอ่ะ ปล.รอค่อน้าาา
    #85
    1
    • #85-1 nicharee-33(จากตอนที่ 7)
      21 เมษายน 2559 / 15:15
      ยูสึมีปมในใจเยอะค่ะ เอลจะค่อยๆเฉลยไปทีละปม
      แต่บอกก่อนว่าเรื่องนี้เอลเน้นไปทางดราม่าออกโรคจิตนิดๆ
      จะพยายามทำให้เต็มที่ค่า
      #85-1
  6. #84 toriya_mifuyu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 21:11
    กรี๊ดดด!!!!! ฉากดูดเลือดๆๆๆๆ  อยากอ่านแว้ววว
    จะรอเน้อ!!
    #84
    1
    • #84-1 nicharee-33(จากตอนที่ 7)
      20 เมษายน 2559 / 21:14
      จะรีบอัพเน้อออ
      #84-1
  7. #83 nongmuyza (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 16:03
    อายาโตะนิสัยไม่ดี ว่ายูสึได้ยังไง แต่ที่มากกว่านั้นคือดูดเลือดนี่สิ ปล.รอต่อน้าาา
    #83
    1
    • #83-1 nicharee-33(จากตอนที่ 7)
      20 เมษายน 2559 / 21:12
      มีให้ฟินอีกกกก
      #83-1
  8. #82 32721sutatta (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 22:45
    ในที่สุดยูสึก็โดนดูดเลือดจนได้
    ปล.ตอนนี้ค้างมากค่ะ รออ่านครึ่งหลังนะคะ>O<
    #82
    1
    • #82-1 nicharee-33(จากตอนที่ 7)
      20 เมษายน 2559 / 06:26
      อิอิ เดี๋ยวจะมีฉากให้สนุกกว่านี้อีกกก
      ปล่อยค้างดีกว่า//โดนตบ5555
      #82-1
  9. #81 96mon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 22:08
    อะไร้ เจ้าหญิง(?)เธอเนี่ยดูๆแล้วกลัวตายน่าดูชมถึงขนาดต้องทำแบบนี้นับถือ~ จะรอต่อนะค้า~
    #81
    1
    • #81-1 nicharee-33(จากตอนที่ 7)
      19 เมษายน 2559 / 22:10
      ขอบอกก่อนว่ายูสึมีความจิตในแบบตัวเอง
      พยายามจะดึงออกมาให้เห็นอยู่ ผิดพลาดประการใดขอโทษด้วยน้า
      #81-1
  10. #80 kanashima (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 21:59
    รอต่อน้าาาา มาไวๆนะคะ><
    #80
    1
    • #80-1 nicharee-33(จากตอนที่ 7)
      19 เมษายน 2559 / 22:00
      อ่านเร็วมาก ! นอนดึกไม่ดีต่อสุขภาพน้าเตงง
      #80-1
  11. #79 MissForturen (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 19:17
    รอนะ
    #79
    1
    • #79-1 nicharee-33(จากตอนที่ 7)
      19 เมษายน 2559 / 19:21
      กำลังจะอัพน้าา
      #79-1
  12. #78 kanashima (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 20:04
    รอออออ ออ
    #78
    1
    • #78-1 nicharee-33(จากตอนที่ 7)
      19 เมษายน 2559 / 08:57
      จะรีบมาอัพนะงับบบ
      #78-1
  13. #77 nongmuyza (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 16:06
    เดี๋ยวๆประโยคนี้ดูท่าจะต้องเป็นหนึ่งในซาคามากิแน่ๆ(มั่วมากอย่างเห็นได้ชัด)รอนะคะ เป็นกำลังใจให้ด้วย
    #77
    1
    • #77-1 nicharee-33(จากตอนที่ 7)
      18 เมษายน 2559 / 18:24
      แอบกระซิบบอกเบาๆว่าใช่ค่ะ แต่ไม่บอกว่าเป็นใคร เดี๋ยวไม่ลุ้น55555
      #77-1
  14. #75 kanashima (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 20:33
    รอค่าาาาา
    #75
    1
    • #75-1 nicharee-33(จากตอนที่ 7)
      17 เมษายน 2559 / 20:52
      จะรีบอัพค่าา
      #75-1
  15. #74 96mon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 19:55
    ใครกับใครกันแน่นะ รอนะคะ
    #74
    1
    • #74-1 nicharee-33(จากตอนที่ 7)
      17 เมษายน 2559 / 20:10
      จะรีบมาอัพน้า
      #74-1