[Fic Diabolik lovers] Bloody Sakura ซากุระสีเลือด [END]

ตอนที่ 6 : กลิ่นเลือดครั้งที่ 4 : ซากุระเจ้าเล่ห์ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,698
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    17 เม.ย. 59

สายลมผู้งดงาม...

จงแสดงเล่ห์เหลี่ยม...

 

กึก !

 

            “พูดแบบนั้นเหมือนว่าให้ความสำคัญมันเลยนะ ฉันระบายยิ้มอ่อนๆมองหนังสือสลับกับใบหน้าเรียบนิ่งนั้น ขอบคุณนะที่ยังรักษามันไว้ แม้ว่าคุณจะอยากทิ้งมันก็ตาม

 

            “...

 

            “ซาบซึ้งน้ำใจจัง ฉันแสร้งพูดแบบนั้น เรย์จิขยับแว่นนิดหน่อยก่อนจะขอตัวเดินหนีไป ฉันมองตามแผ่นหลังกว้างจนลับสายตาไป จริงๆเรย์จิก็ไม่ใช่คนที่เลวร้าย หากแต่เพราะการเลี้ยงดูเลยทำให้เขามีหลายมุมที่ซ่อนอยู่ ฉันเดินออกมาจากจุดนั้นกอดหนังสือเล่มหนาที่ฉันเคยอ่านมันเมื่อตอนเด็กๆราวกับมันคือของเล่นที่พร้อมจะหายตลอดเวลา

 

            น่าเสียดายที่ฉันอยากให้เขาได้อ่านมันมากกว่า ยังไงซะมันก็เหมาะกับเขามากกว่าฉัน

 

            พอคิดแบบนั้นฉันเลยว่าจะเดินไปที่ห้องทำงานเขาเพื่อแอบเอาหนังสือไปคืน ถ้าไม่ติดว่ามีบางอย่างสอดอยู่ในหนังสือซะก่อน ฉันหยิบแผ่นกระดาษบางๆนั่นออกมาก่อนจะไล่สายตาอ่านข้อความสั้นๆ วินาทีนั้นรอยยิ้มของฉันมันแสดงออกมา

 

            ไม่ใช่การเหยียดยิ้มหรือการแสยะ แต่มันคือรอยยิ้มที่อยากยิ้มจริงๆ ความคิดที่ว่าจะเอาไปคืนเขาตอนนี้พลันหายไปเหลือเพียงแค่การกอดหนังสือเล่มนั้นไว้อย่างเดียว

 

            ไว้จะเอาไปคืนวันหลังนะ ก็มีของสำคัญอยู่ในนั้น จะเอาไปคืนเขาตอนนี้ก็เสียดายแย่

 

            ทว่า...!

 

หมับ !

 

            “อ๊ะ !” ฉันสะดุ้งเล็กน้อยตอนที่ใครบางคนหยิบหนังสือเล่มนั้นออกไปจากวงแขนของฉัน กลิ่นเลือดที่แปลกประหลาดนั่นทำให้ฉันหันไปมองเจ้าของเรือนผมสีแดงฉานที่เหยียดยิ้มหยันพลิกหนังสือที่เรย์จิให้ฉันไปมาราวกับสำรวจ อายาโตะ

 

            นี่อะไร ?

 

            หนังสือไง

 

            “ฉันหมายถึงมันเกี่ยวกับอะไรต่างหาก คิดว่าฉันโง่มากขนาดไม่รู้ว่ามันคือหนังสือหรือไง !” ฉันไม่ได้ถอนหายใจ หากแต่กลับยืนแตะริมฝีปากแสร้งทำหน้าสำนึกผิดที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนว่าดูฉันแอบว่าอะไรประมาณนั้น แน่นอนว่าท่าทางของฉันมันทำให้อายาโตะขมวดคิ้วใส่อย่างไม่ชอบใจก่อนจะ...

 

ตุ้บ !

 

            เหวี่ยงหนังสือทิ้งไปอย่างไม่ไยดี

 

            ดูเหมือนนายจะต้องเรียนรู้เรื่องมารยาทกับเรย์จิอีกเยอนะ ถึงจะเข้าใจคำว่า สมบัติผู้ดี’” ฉันเหน็บใส่ด้วยน้ำเสียงสบายๆ หากแต่ถ้อยคำมาดร้ายก็ส่งผลให้อายาโตะไม่พอใจได้ไม่ยาก แต่ฉันก็ไม่สนใจเดินผ่านหน้าเขาไปทำท่าจะก้มลงไปหยิบหนังสือเล่มนั้น แต่ฉันก็เข้าใจนะว่าของแบบนั้นใช้กับนายไม่ได้ผล แต่อย่างน้อยนายก็น่าจะลองพยายามปรับดูนะ

 

            “หะ...

 

            “เผื่อว่าจะได้ไม่เป็นที่น่ารำคาญของใครอีก

 

            “เธอ !”

 

ปึง !

 

            มือข้างนึงถูกคว้าเอาไว้ก่อนที่จะได้หยิบหนังสือพร้อมกับที่ร่างกายถูกกระแทกลงกับกำแพงจนได้ยินเสียงปึงลอยออกมา ความเจ็บปวดไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกเสียหน้า หากแต่กลับทำให้ฉันระบายยิ้มบางเหมือนไม่รู้ร้อนรู้หนาวยิ่งมากกว่าเดิมผิดกับอายาโตะที่ร้อนรนแทบเป็นไฟ

 

            เขานี่มันความอดทนต่ำจังนะ ไม่สิ แทบจะไม่มีความอดทนเลยต่างหาก

 

            เลิกยิ้มแบบนั้นสักที ! เห็นแล้วมันน่าหงุดหงิดชะมัด

 

            “แย่จังนะ ฉันอุตส่าห์อยากให้นายได้เห็นรอยยิ้มของฉันแท้ๆ รู้สึกแย่จัง อีกครั้งที่ฉันเอาปลายนิ้วแตะที่ริมฝีปาก ทำหน้าทำตาเหมือนตกใจในคำพูดของเขาก่อนจะยิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มที่เขาบอกว่าให้เลิกยิ้ม ถ้าไม่อยากให้ฉันยิ้ม แล้วฉันควรทำอะไรเวลาอยู่ต่อหน้านายดี

อะ...

 

บอกฉันทีสิอายาโตะคุง

 

            “เฮอะ ! อย่างเธอน่ะอยู่เฉยๆให้ฉันกินเลือดก็พอแล้ว

 

            “เอ๋ ?

 

            หึ มาให้ฉันกินเลือดเธอซะดีๆ !” อายาโตะแสยะยิ้มออกมาอย่างร้ายกาจ เขากอดรัดร่างฉันไว้แน่น หากแต่ฉันก็ไม่ได้แสดงท่าทีว่ากลัวหรืออะไร ลมหายใจเย็นๆนั้นไล้ไปทั่วลำคอของฉัน สัมผัสเย็นวาบทำให้ร่างกายฉันเผลอเกร็งไปชั่วขณะ

 

            ระลึกไว้เสมอว่าเธอไม่ใช่มนุษย์ อย่าอ่อนแอแบบสัตว์ชั้นต่ำพรรค์นั้น !’

 

            “แน่ใจเหรอว่าจะกินเลือดฉัน ?แวบนึงในหัวของฉันก็ปรากฏคำพูดของใครบางคนที่ฉันหวาดกลัวที่สุดออกมา น้ำเสียงออกคำสั่งแสนน่าชังนั้นทำให้ฉันคิดอุบายต่อกรกับอายาโตะได้ แน่นอนว่าพอฉันพูดแบบนั้นออกไปเขาก็ลดคมเขี้ยวที่จะฝังที่คอของฉันลง ผละมามองหน้าฉัน

 

            นัยน์ตาที่สอดประสานกันทำให้ฉันล่วงลึกเข้าไปในดวงตาของเขา

 

            นายกินเลือดของฉันไม่ได้หรอก

 

            “ทำไม ?

 

            “ก็ถ้ากินเข้าไปแล้วเป็นอะไรขึ้นมาจะมาโทษฉันไม่ได้นะอายาโตะดูเหมือนจะไม่เข้าใจคำพูดของฉันเพราะเขาขมวดคิ้วหนัก หนำซ้ำฉันยังตอบย้ำให้เขาสงสัยเข้าไปใหญ่ เพราะฉันยังไม่เคยเห็นใครที่กินเลือดของฉันเข้าไปแล้วรอดจากความตายมาสักราย

 

            พูดเหมือนว่าเลือดของเธอเป็นพิษ ?

 

            “หรือเปล่านะJ

 

            “เธอ !”อายาโตะกัดฟันกรอดเอื้อมมือมาปิดตาฉันไว้เหมือนรู้ว่าฉันทำอะไรได้ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ฉันคับคล้ายคับคราว่าใช้พลังลบความทรงจำของเขาไปนะ หรือว่าฉันแสดงอะไรให้เขาเห็นไปหรือเปล่า ฉันก็ไม่แน่ใจเพราะฉันจำไม่ได้ อย่ามาเล่นเล่ห์เล่นกลกับฉัน !”

 

            ก็ไม่ได้เล่นซะหน่อย

 

            “ตะ…”

 

            แค่อยากจะบอกไว้ว่านายไม่ควรกินเลือดของฉันเข้าไปก็เท่านั้นเองJ

 

            ถ้าฉันจะกิน ใครก็ห้ามฉันไม่ได้ !”

 

            “น่าเสียดาย

 

            “อะไร...

 

            “ฉันไม่ให้นายทำ ฉันสลายตัวกลายเป็นกลีบดอกซากุระ แต่ไม่ได้ปรากฏตัวต่อหน้าเขา ฉันเลือกที่จะหนีไปทางอื่น ไม่สนว่าอายาโตะจะพยายามคว้าตัวฉันที่เป็นดอกซากุระแค่ไหน เพราะฉันรู้ว่าต่อให้เขาจะพยายามคว้ายังไง

 

สุดท้ายก็ได้แต่คว้าลมอยู่ดี

 

            น่าสมเพช ฉันพึมพำหลังจากพาตัวเองออกมาจากอายาโตะได้ไกลพอสมควร ฉันรู้สึกถึงความไม่ปกติของที่นี่ ไม่ใช่เพียงแค่พี่น้องซาคามากิ แต่มันรวมถึงบ้านหลังนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างเลยก็ว่าได้ เพราะตลอดทางที่เดินมา ฉันมักจะได้กลิ่นประหลาดลอยวนอยู่เสมอ

 

            มันไม่ใช่กลิ่นที่หอม แต่ก็ไม่ได้เหม็นถึงขนาดรับไม่ได้

 

            มันเป็นเหมือนกลิ่นของสิ่งที่ตาย หากแต่ก็ถูกชโลมทับด้วยกลิ่นดอกไม้จนฉันไม่แน่ใจว่าตกลงมันคืออะไรกันแน่

 

            จนกระทั่ง...

 

ผัวะ !

 

            “อ๊ะ !” ในตอนที่คืนสภาพตรงทางเดินไร้ผู้คนฉันก็ต้องเผลอสะดุ้งตกใจเมื่อห้องห้องนึงที่ถูกล็อคกุญแจไว้ จู่ๆกลอนตัวล็อคขนาดใหญ่มันก็แตกออกเป็นเสี่ยง วินาทีนั้นฉันสัมผัสได้ว่านั่นต้องไม่ใช่พลังของฉันแน่ๆ เกิดอะไรขึ้นกัน...

 

            เข้ามาสิ

 

            “อะ...

 

            เข้ามาหาฉัน

 

            “เสียง...

 

            เข้ามาหาฉันนะเด็กน้อย

 

            “เสียงใครกัน ? ฉันพยายามกวาดตามองเสียงที่ดังขึ้น หากแต่ก็ไม่พบใครเลยนอกจากความว่างเปล่า แต่เมื่อเข้าไปใกล้ๆประตูนั่น เสียงหวานๆนั้นก็ยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ ฉันจับเข้าที่กลอนประตู สัญญาณบางอย่างเต้นเตือนถี่ๆ ฉันเพิ่งเคยรู้สึกถึงรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมา

 

            น่ากลัว...

 

            น่ากลัวมาก...

 

            นี่มันคืออะไรกัน...

 

            อะไรอยู่ในนี้ ฉันเม้มปากแน่นลังเลว่าจะเปิดเข้าไปดีไหม ทว่าเสียงที่ยังคงดังขึ้นต่อเนื่องก็ทำให้ฉันทนต่อไปไม่ไหว ในที่สุดก็ตัดสินใจหมุนกลอนประตูช้าๆค่อยๆผลักมันเข้าไป สิ่งแรกที่ฉันเห็นคือความว่างเปล่าที่มาพร้อมกับ กลิ่นนี่มัน...

 

            เด็กน้อย เข้ามาสิ ปิดประตูแล้วเข้ามาหาฉัน

 

            “คุณคือใคร ? ฉันถามออกไป ไม่ได้มีความลังเลหรืออะไร มีเพียงแค่ความสงสัย ภายในห้องที่ไร้แสงไฟ ฉันได้ยินแค่เสียงที่เบามากและกลิ่นสาปส่งไม่ต่างจากซากศพ ฉันไล่สายตามองเครื่องประดับมากมายที่ว่างเรียงรายตรงพื้นมีกรอบรูปตกอยู่

 

            มันเป็นรูปผู้หญิงคนนึงที่กระจกครอบมันแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ดูจากสภาพมันน่าจะแตกมานานแล้ว แสดงว่าห้องนี้น่าจะเป็นห้องของเธอ

 

            แล้วเจ้าตัวอยู่ไหนกัน ไหนจะกลอนที่ถูกล็อคไว้อีก

 

            หรือว่าห้องนี้จะถูกปิดตาย ?

 

            ถ้าถูกปิดตายก็แสดงว่า...

 

            เธอทำถูกแล้ว

 

ปึง !

 

            “อ๊ะ !” ฉันสะดุ้งเฮือกทันทีที่จู่ๆประตูมันก็ปิดลงทั้งๆที่ในนี้ก็ไม่ได้มีลมผ่าน ส่งผลให้ฉันที่ยืนออยู่กลางห้องรีบวิ่งไปที่ประตูพยายามหมุนลูกบิดดู แต่มันก็ไม่ขยับราวกับว่ามันถูกล็อคจากด้านนอก ฉันเลยทุบบอกให้คนข้างนอกเปิดประตู เฮ้ ! อย่าล็อคสิ ฉันอยู่ในนี้ ! ได้ยินไหม เปิดประตูให้หน่อย !”

 

            ไม่มีใครได้ยินเสียงเธอหรอกเด็กน้อย

 

            “หะ...

 

            เธอตกอยู่ในพื้นที่ของฉันแล้ว

 

            “อะไรกัน...!” ฉันเบิกตากว้างถอยหลังชิดประตูเมื่อมีดเล่มนึงถูกปาเฉียดแก้มฉันไปส่งผลให้เลือดไหลออกมา วินาทีนั้นฉันยืนตัวแข็งทื่อกวาดมองหาเจ้ามีด แต่ก็ไม่พบมีเพียงแค่สายลมที่พัดมาจากที่ไหนสักแห่ง ฉันยกมือขึ้นแตะบาดแผลที่ใบหน้า เลือดสีสดเปื้อนมือ ใครกัน...

 

วูบ

 

            คุณ... ฉันเบิกตากว้างอย่างตกใจเมื่อเห็นใครบางคนที่ระเบียง เรือนผมสีม่วงยาวสลวยเลยสะโพกนั่นทำให้ฉันตกใจไม่น้อยเพราะเธอคือคนเดียวกับในรูปที่ฉันเห็น แม้จะไม่ได้หันหน้ามาให้ชมก็รู้สึกถึงความขื่นขมที่ก่อตัวขึ้นมา

 

            ความแน่นหน้าอกทำให้ฉันกำเสื้อตรงหัวใจแน่น รู้สึกถึงความน่าขยะแขยงจากสายลมที่พัดปะทะร่าง

 

            ความรู้สึกแบบนี้มัน...

 

            “ทรมานเหรอ ?

 

            “เอ๊ะ ? ฉันเงยหน้าขึ้นมามองผู้หญิงคนนั้น เสียงที่ดังออกมาโดยที่เธอไม่ได้หันหน้ามาหาทำให้ฉันขมวดคิ้วแน่น ขณะเดียวกันสัมผัสน่าขยะแขยงมันก็รุนแรงขึ้นจนฉันทรุดลงไปกองกับพื้น อึก หายใจไม่ออก...

 

            “น่าสงสารจังนะ มีชีวิตอยู่แท้ๆแต่ดันหายใจได้ไม่เต็มที่

 

            “...

 

            “บางทีเธออาจสนใจมาแลกเปลี่ยนความตายกับฉัน เด็กน้อย

 

            เฮือก !”โลกของฉันหมุนติ้วเหมือนมีคนผลักให้กระเด็น การทรงตัวดูเหมือนจะไม่เป็นผล หัวใจของฉันปวดหนึบไปหมดเหมือนมีคนมาจับตัวฉันเหวี่ยงไปมา ฉันพองตาโตเมื่อเจ้าของเรือนผมสีม่วงสวยนั้นหันมา แม้จะไม่ทันได้เห็นใบหน้าแต่ก็รับรู้ได้ถึงความอาฆาตแสนน่ากลัว ความรู้สึกแบบนี้ฉันไม่เคยเจอมาก่อน ความรู้สึกร้อนรนไม่ต่างจากคนบ้า !

 

ปึงๆ !

 

            “เอาฉันออกไป ! เอาฉันออกไปที !”ฉันพยายามตะโกนเรียกสลับกับทุบประตูให้เปิดออก แต่ก็ไม่มีวี่แว่วว่ามันจะเปิดเลยสักนิด สัญญาณอันตราเต้นเตือนถี่ๆว่าถ้ายังอยู่ที่นี่ต่อไป ฉันได้ตายแน่ๆ ! “ได้โปรด ! ได้โปรดเอาฉันออกไป ฉันกลัว !

 

            “หืม...

 

            ขอร้อง ฉันกลัว ! กลัวจริงๆ ! ได้โปรด ให้ฉันออกไป...!”

 

            “น่าสงสารจัง

 

            “!!!!!”

 

            “เธอไม่น่ากลัวฉันเลยนะ น้ำเสียงเย่อหยันนั่นทำให้ฉันแทบตะกุยประตู จู่ๆก็เหมือนทำอะไรไม่ถูก พลังที่มีเหมือนใช้การไม่ได้ ฉันได้ยินเสียงฝีเท้าที่เข้ามาใกล้ พอหันไปก็พบว่าเธอคนนั้นยืนก้มหน้าอยู่ไม่ไกลจากฉัน ฉันไม่ได้ทำอะไรเธอสักหน่อย

 

            “มะ...ไม่ อยะ...อย่าเข้ามา

 

            “อย่ากลัวฉันไปเลยเด็กน้อย ฉันแค่ต้องการพูดคุยเท่านั้นJ

 

            ไม่ ! กรี๊ดดดดดดดดดดด !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

 

LOADING 100 PER

 

###คุยกันตามประสาคนอ่านคนเขียน

เอาล้าว ! งานเข้ายูสึแล้ว ! ใครกันนะที่ทำให้ยูสึถึงกับหวาดกลัวขนาดนี้

แล้วแบบนี้ยูสึจะรอดออกไปไหม ใครกันที่จะมาช่วยเธอได้

หรือว่าเธอจะตายในห้องนี้เลย งานนี้จะเป็นยังไงต้องติดตาม !

ใครอยากอ่านเม้นรายงานตัวไว้แล้วเราจะล่องลอยไปไม่นานเกินรอ

อย่าลืมเม้น เม้น เม้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 คน 1 เม้น = 1,000,000กำลังใจเลยน้า เพราะงั้นมาผลักดันอิเอลหน่อยเร็ววว

ท่านชิชะทำแฟนอาร์ตมาให้ งดงามยามชมศิลป์มาก

ไม่เคยมีใครมาทำให้เลย ดีใจมากๆ ชอบมากๆเลยค่า ขอบคุณนะคะ จุ้บๆ

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

653 ความคิดเห็น

  1. #633 elpanpon (@elpanpon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 16:24
    นางอยากคุยกับลูกสะใภ้เปล่า แต่มาแบบน่ากลัวไปนิด
    #633
    0
  2. #330 Luna-themoon (@220325452245) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 00:58
    อิป้านั่น...ไม่ก่อเรื่องซักครั้งจะตายมั้ย?
    #330
    1
  3. #76 ' Lolita ❤ (@valkyre) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 20:51
    ใครอ่ะ... ผมม่วง คอร์ดิเลีย?
    #76
    1
  4. #73 Ai Phantom (@kanashima) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 11:48
    ใครก็ได้มาช่วยเร็ววววววว ยูสึสู้ๆอดทนเข้านะ
    #73
    1
  5. #71 haruki chan (@96mon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 10:31
    ยูสึ!! แย่แล้ว!! ยัยนั่นจะทำอะร้ายยยย ยูซึ!!~ ใครก็ได้ช่วยน้องยูสึทีเด้~!!!T[]T
    #71
    1
  6. #70 nongmuiza (@nongmuyza) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 07:03
    ยูสึของช้านนน หนูจะเป็นอะไรไม่ได้นะลูกกก ใครก็ได้ช่วยยูสึทีทีที ToT เป็นกำลังใจ+รอต่อนะไรท์
    #70
    1
    • #70-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 6)
      17 เมษายน 2559 / 08:24
      รอต่อค่ะ มันต้องมีคนหลง(?)มาช่วยยูสึแหละ //มั่นใจ !
      #70-1
  7. #69 izayoi miku (@MissForturen) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 19:48
    ยูเซซุอย่าเป็นอะไรนร๊า
    #69
    1
  8. #68 _JING_ (@_JING_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 08:36
    มาต่อไวๆน้ะค้ะ
    #68
    1
  9. #67 Ai Phantom (@kanashima) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 22:34
    มาเมนท์แล้ววววววววววต่อๆ
    #67
    3
  10. #66 endfeel (@princesssong) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 22:21
    ค้างแรง สู้ๆต่อไวๆนะ
    #66
    1
  11. #65 haruki chan (@96mon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 19:34
    ยูสึคนดี ปั่นหัวอายาโตะเยอะๆเข้าน้า~/Fc ยูสึจัง
    #65
    1
  12. #64 nongmuiza (@nongmuyza) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 16:57
    ยูสึเธอแรงจริง เราขอชมทุกคนปรบมือ ปล.รอต่อนะคะ
    #64
    1
  13. #62 izayoi miku (@MissForturen) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 07:47
    สนุกแน่
    #62
    0
  14. #61 benzsuthanya (@benzsuthanya) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 05:13
    มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะ
    #61
    0
  15. #60 haruki chan (@96mon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 11:18
    เหอะ! ใครกับใครกันนะ
    #60
    0
  16. #59 benzsuthanya (@benzsuthanya) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 10:05
    มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะ
    #59
    0