[Fic Diabolik lovers] Bloody Sakura ซากุระสีเลือด [END]

ตอนที่ 37 : กลิ่นเลือดครั้งที่ 34 : ซากุระเอาคืน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 665
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    16 ก.พ. 60

สายลมผู้งดงาม...

จงเอาคืนความเจ็บช้ำ...

 

พรึ่บ !

 

            ราวกับปฏิกิริยาอัตโนมัติสายลมขนาดใหญ่หมุนวนรอบกายฉันกันไม่ให้ยูชินะเข้ามาใกล้ได้ เล่นเอาคนที่จู่โจมเข้ามาถึงกับถูกพัดออกไปไกล วินาทีนั้นฉันตวัดสายตามองไปหยัดกายขึ้นจากการคุกเข่าให้กับป้ายหลุมศพ เหยียดมองพี่สาวที่ถูกพัดไปตั้งหลัก

 

            ดวงตาสีแดงฉานแสดงความเกลียดชัง

 

            ไม่ต่างจากดวงตาของฉันเลย

 

            ไงยูชินะ ขอบคุณที่ออกมาต้อนรับฉันนะ

 

            “…”

 

            “ซาบซึ้งจังJ ฉันแสยะยิ้มร้ายให้กับพี่สาวผู้น่าขยะแขยง พร้อมถอนพลังลงให้เหลือเพียงสายลมป้องกันธรรมดา แน่นอนว่ารอยยิ้มของฉันทำให้ยูชินะเพ่งตามอง

 

            ดูยังไงก็อยากจะเอาชนะฉันซะตัวสั่น

 

            ใช่ เธอควรซาบซึ้งน้ำใจฉันที่มาเปิดประตูสู่นรกให้เธอเองยูชินะตอกกลับพยุงตัวเองให้ยืนดีๆพร้อมต่อกรกับฉันโดยไม่สนใจว่าสถานที่ที่เราอยู่นั้น มันใช่สถานที่ที่เราควรจะต่อสู้กันไหม รู้แค่ว่าตอนนี้พี่สาวฉันตัวสั่นอยากจะเข้ามาฆ่าฉันเสียเต็มอก

 

            น่าเสียดายที่ฉันจะไม่ยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้น

 

            เพราะต่อให้ตัวเองตายวายชีวัน ฉันก็จะลากมันลงนรกไปด้วยกันให้ได้ !

 

            และควรดีใจที่ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอเสียพลังรอนาน !”

 

ฟึ่บ !

 

            ฉันยกแขนขึ้นมาใช้สายลมป้องกันไม่ให้ยูชินะเข้าถึงตัวได้ง่ายๆ ถึงอย่างนั้นฉันก็สัมผัสได้ว่าพลังของยูชินะเปลี่ยนแปลงไป มันเหมือนกับว่าจะแข็งแกร่งแต่เปราะบางดั่งผลึกแก้วที่พร้อมหล่นแตก ชั่วแวบนึงที่เธอเข้ามาใกล้แต่ฉันหลบได้

 

            ฉันเห็นตราบาปที่หลังคอของเธอ !

 

            “อึก !” พี่สาวถูกเวทย์มนต์ฉันอัดเข้าที่ท้องจนถอยพรืดยาวไปไกลพอให้ฉันตั้งหลักได้ ยูชินะควรจะรู้ว่าต่อให้เธอไปยืมพลังใครมามันก็ไม่สามารถจะเอาชนะคนที่เป็นเลือดพิเศษอย่างฉันได้ ทว่าการที่เอาตราบาปติดตัวรวมกับพลังที่ตัวเองได้มามันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะเอาชนะได้ง่ายๆ

 

            ถ้าเกิดเธอรู้ทริคหลอมพลังคนอื่นเข้ากับตราบาป แม้จะเป็นเวลาสั้นๆไม่กี่ชั่วโมง พลังเธอจะมหาศาลเทียบเท่าฉันได้เลย

 

            “ทำหน้าแบบนั้นกำลังประเมินค่าฉันอยู่ล่ะสิ

 

            “อ๊ะ !”

 

            “ไม่ชอบใจเลยจริงๆที่เธอรู้ทริคของฉัน แต่บอกเลยว่ามันมากกว่านั้น

 

            “…”

 

            “เพราะพลังปิดตายที่ฉันได้ มันจะไม่ได้มีแค่พี่น้องฝ่ายชายของฉันไงJคำพูดของยูชินะทำให้ฉันเบิกตากว้าง หัวใจเต้นกระหน่ำไม่เป็นส่ำ เมื่อเธอใช้พลังเรียกม่านหมอกให้ปรากฏบนมือฉายภาพของพี่น้องที่เหลืออยู่ของฉัน รวมถึงท่านพ่อที่นอนหลับใหลอยู่ในคฤหาสน์ซาคามากิ

 

            ทั้งสามแสดงสีหน้าที่ทรมาน บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่ายูชินะได้พลังเวทย์ปิดตายของยูไคมาแล้ว

 

            พลังที่ดึงความสามารถของคนอื่นจากการหลับใหล แทรกซึมกลายเป็นฝันร้ายที่ไม่ว่าใครก็ต่อต้านไม่ได้ น้อยคนนักที่จะมีพลังแบบนี้ บางทีถ้าเกิดยูไคเป็นเลือดพิเศษแบบฉัน เขาอาจจะถูกหมายหัวเหมือนฉันก็เป็นได้

 

            ถึงอย่างนั้นมันก็ยังดีกว่าถูกชิงพลังไปโดยที่ตัวเองไม่เคยได้ใช้มันเลย !

 

            จะมีพี่น้องไว้ทำไม ในเมื่อพลังปิดตายของพวกมันมีประโยชน์มากกว่าชีวิตของพวกมันซะเองJราวกับอ่านใจได้ ยูชินะพูดถ้อยคำมาดร้ายให้ฉันได้เข้าใจถึงความคิดชั่วช้าในหัวของเธอ ต้องขอบคุณยูไคที่ทำให้ฉันได้พลังนี้มา มันจะทำให้ฉันได้พลังปิดตายของคนอื่นด้วย ไม่เว้นแม้แต่ท่านพ่อของพวกเรา

 

            “เธอจะบ้าหรือไงยูชินะ เธอจะล้างผลาญพี่น้องเราแบบนี้ไม่ได้ !”

 

            “จริงๆแล้วเธอเองก็ไม่ได้สนใจพวกมันไม่ใช่หรือไง

 

            “…”

 

            “ให้พวกมันตายไป มันก็เป็นประโยชน์แก่เราทั้งสองฝ่ายนะ

 

            “อย่ามาพูดเหมือนว่าฉันมีความคิดสกปรกแบบเธอยูชินะ มันไม่ใช่แบบนั้นและจะไม่มีวันเป็นฉันกดเสียงต่ำดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานจนน่าหวาดหวั่น ฉันไม่เคยขอให้พวกเขาตาย ไม่เคยคิดจะให้ความตายเป็นของขวัญกับใครเพราะฉันรู้ว่าพวกเขาไม่มีทางทำได้ ถ้าไม่ถูกเธอบังคับ"

 

            “เฮอะ...

 

            “แค่เธอเท่านั้นที่ฉันเกลียดชัง

 

            “…”

 

            แค่เธอเท่านั้นที่ต้องตายด้วยน้ำมือของฉัน ยัยปีศาจ !”

 

            เธอเองก็เหมือนกัน แค่เธอเท่านั้นที่ฉันจะเหยียบย่ำให้จมดิน !” เสียงประกาศศึกของเราดังแข่งกับเสียงฟ้าร้องทั้งๆที่เมื่อกี้ ยังไม่มีท่าทีของเมฆฝน ทว่าตอนนี้กลับลุกโชนไปด้วยความอึมครึมของฟากฟ้าราวกับมาเป็นสักขีพยานในการชำระหนี้แค้น

 

            หนี้แค้นที่ฉันไม่ใช่คนเริ่มมันขึ้นมา !

 

            “สายลมเอ่ย เจ้าจงโบกสะพัด !”

 

            “ตราบาปข้า จงแผดเผา !” เวทย์มนต์ของเราสองคนเข้าปะทะกันอย่างจังเมื่อต่างคนต่างปล่อยพลังออกมา สายลมของฉันพัดพาเอาเปลวไฟของยูชินะสะท้อนกลับไปหาเจ้าตัว แต่ยูชินะกลับหลบได้แถมยังใช้มันโจมตีสวนฉันอีกต่างหาก ตายซะ !”

 

หวืด !

 

            ฉันเรียกสายลมบังกายบางตอนที่เปลวเพลิงขนาดใหญ่พุ่งเข้าหา ความร้อนของมันเผาไหม้ปลายเส้นผมของฉันนิดหน่อย เล่นเอาฉันถึงกับกัดฟันกรอดด้วยความเจ็บใจ เพราะเมื่อกี้เผลอเปิดช่องว่างเลยทำให้พลังของยูชินะผ่านเกราะกำบังเข้ามาได้

 

            พอรวมกับพลังที่ฉันสะท้อนกลับไป ก็เหมือนพลังฉันหักล้างกันเอง !

 

            “ชิ !” ฉันสะบัดเปลวไฟนั่นทิ้งไปที่สวน ส่งผลให้เพลิงไหม้ล้างผลาญสวนดอกไม้ที่ท่านแม่ชอบไปซะหมด ดีที่ตอนนี้มันเป็นแค่สวนร้างรา เพราะตั้งแต่ที่ท่านแม่ตายจากก็ไม่มีใครดูแลดอกไม้ของท่าน คงมาจากยูชินะ เจ้าตัวเกลียดกลิ่นของดอกไม้

 

            โดยเฉพาะกลิ่นของดอกซากุระ

 

            แหมๆ อาลัยอาวรณ์กันเหลือเกินนะ

 

            “อ๊ะ !”

 

            “อย่าลืมสิว่าฉันยืนอยู่ตรงนี้ อย่ามาให้ความสนใจพื้นที่รกร้างพวกนี้ต่อหน้าฉัน !” ยูชินะตวาดกร้าวตวัดเส้นใยบางๆใส่ฉันอย่างรวดเร็ว

 

            และเพราะมัวแต่คิดถึงภาพที่เคยใช้เวลาร่วมกับท่านแม่ แขนของฉันก็เลย...

 

เพียะ !

 

            “โอ๊ย !” ฉันโอดครวญออกมาแทบจะทันทีที่เส้นใยไร้สีฟาดเข้าที่แขนเกิดรอยแดงไม่ต่างจากใช้แส้ซัด วินาทีนั้นฉันกัดฟันกรอดเปลี่ยนนัยน์ตาที่เผลอหม่นไปชั่วขณะเป็นสีทองอร่ามไม่ต่างจากดวงจันทร์ ส่งผลให้บาดแผลของฉันค่อยๆสมาน

 

            และสะท้อนพลังในรูปของสายลมอันแหลมคม

 

ฉึก !

 

            “อึก !” ยูชินะถึงกับเบิกตากว้างเมื่อสายลมล่องหนของฉันทะลุผ่านร่างของเธอไปอย่างไม่ไยดี เล่นเอาเลือดในกายที่มีทะลักออกมาอย่างน่าสมเพช ร่างบางถึงกับตวัดนัยน์ตาเยือกเย็นมองฉัน ปาดเลือดที่ไหลออกทางปาก

 

            ถ่มหยาดเลือดลงกับป้ายหลุมศพยูตะ !

 

            “ยัยโสโครก !” ไม่ต่างจากเปลวไฟปะทุอยู่ในร่าง ภาพนั้นทำให้ดวงตาของฉันแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงแทบจะทันที เพราะต่อให้เวลาจะผ่านมานานแค่ไหน ยูตะก็สำคัญกับฉันมากที่สุด การที่ยูชินะไม่ให้เกียรติยูตะตอนมีชีวิตฉันก็ว่าแย่พอแล้ว

 

            แต่นี่ยังมาทำกิริยาต่ำๆใส่ป้ายหลุมศพของยูตะอีก

 

            ทว่าใครจะไปรู้ว่าความจริงมันไม่ใช่แค่การถ่มเลือดตราหน้าคนที่ตายไปแล้วธรรมดา แต่มันคือเวทย์มนต์ที่ใช้เลือดของผู้พิพากษาเป็นตัวชักนำ !

 

            “มาสนุกกันยูเซะสึ

 

            “อ๊ะ !”

 

            “แต่เราต้องมีเพื่อนร่วมเกมมากขึ้นนะ

 

            “เธอจะทำอะไร

 

            “แค่เคาะโลงเรียกน้องชาย

 

            “อะไรนะ...

 

            “เพราะเขาคงอยากพาแกไปลงนรกด้วย !”

 

ครืน !

 

            ฉันเบิกตากว้างเมื่อจู่ๆป้ายหลุมศพของยูตะก็สั่นไหวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ราวกับว่ามีศัตรูซ่อนตัวอยู่ในนั้น ทว่านี่ไม่ใช่ศัตรูของฉัน กลับกันเขาคือคนที่ฉันรักมากที่สุด ดินบริเวณหน้าป้ายหลุมศพเริ่มกระจายตัวเมื่อบางอย่างข้างใต้พยายามทุบมันให้ขยายออกไป

 

            วินาทีที่สายฟ้าฟาดลงมาไม่ไกล เป็นเวลาเดียวกับที่คนใต้ดินลุกขึ้นมา

 

            “พระเจ้า...หัวใจของฉันเต้นระรัวไม่เป็นส่ำ จ้องมองคนตรงหน้าที่ถูกตราบาปสวมทับให้กลายเป็นร่างไร้วิญญาณที่ภายนอกดูไม่ต่างจากตอนมีชีวิตเท่าไหร่ ในตอนนั้นน้ำตาของฉันมันไหลมาคลอกันขอบตา ความคิดถึงกัดกินไปทั่วร่าง

 

            ตลอดมาฉันหวังให้เขาฟื้นขึ้นมา และตอนนี้มันกำลังเป็นแบบนั้น

 

            ยูตะอยู่ตรงหน้าฉัน เขากำลังมองมาที่ฉัน

 

            เราได้อยู่ตรงหน้าของกันและกัน มันทำให้ฉัน...

 

            ยูตะ... เหมือนปฏิกิริยาอัตโนมัติ ฉันยื่นมือไปหาใบหน้าหล่อเหลาของคนตรงหน้าอย่างลืมตัว ไม่สนใจด้วยว่านี่จะเป็นความฝันหรือว่ามายา รู้แค่ว่าตอนนี้ฉันอยากจะกอดร่างสูงเจ้าของนัยน์ตาสีหม่นสีเดียวกับฉันที่เราชอบมองดวงตาของกันและกัน

 

            ในตอนที่ปลายนิ้วสัมผัสใบหน้าซีดขาว เนื้อตัวเย็นเยียบทำให้ฉันเม้มปากแน่น

 

            เอ่ยถ้อยคำที่อยากบอกที่สุดออกมา...

 

            ฉันขอโทษยูตะ ฉันขอโทษ

็น

 

LOADING 100 PER

 

###คุยกันตามประสาคนอ่านคนเขียน

มาอัพครบแล้วน้า ขออภัยที่ดองไปนาน

ใกล้สอบแล้วเอลวิ่งวุ่นมาก เลยแทบไม่มีเวลาปั่นงานเลย

แต่อย่าเพิ่งทิ้งกันน้า ปิดเทอมสัญญาจะมาอัพวันบายวันเลยจ้า

ตอนหน้ามีคนเจ็บหนัก จะเป็นใครก็มาลุ้นกัน !

ฝากติดตามด้วยน้า รับรองสนุกแน่ !

ใครอยากอ่านเม้นรายงานตัวไว้แล้วเราจะล่องลอยไปไม่นานเกินรอ

อย่าลืมเม้น เม้น เม้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 คน 1 เม้น = 1,000,000กำลังใจเลยน้า เพราะงั้นมาผลักดันอิเอลหน่อยเร็ววว

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

653 ความคิดเห็น

  1. #648 elpanpon (@elpanpon) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 02:08
    ยูชินะเลวจริงๆนะ แบบคนตายยังยุ่งอะ นรกต้อนรับมั้ยเถอะ
    #648
    0
  2. #543 Kurone_Kuro (@Kurone_Kuro) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:20
    รอค่ะ มาต่อไวๆนะคะ
    #543
    1
  3. #542 LuCinENa (@nanamisora) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:07
    ไม่น้าาาาาาา~~~~~ // รออ่านนะค่ะ ลุ้นๆ
    #542
    1
  4. #540 Lilina konome (@Alice_magatroy) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:45
    ทำอะไรน่ะยูชินะ
    #540
    1
  5. #539 LuCinENa (@nanamisora) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:18
    ตบมันเลยยยย หรือทำได้มากกว่าตบ //อินจัด
    #539
    1
  6. #538 tonkaw26 (@tonkaw26) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:26
    รอเอาคืนยูชินะ
    #538
    1
  7. #537 Lilina konome (@Alice_magatroy) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:56
    รอมานานจัดการเลย
    #537
    1
  8. #536 อิ๊หนูน้อย (@benzsuthanya) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:01
    รอค่ะรอ
    #536
    1
  9. #535 pittayabua123 (@pittayabua123) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:48
    สู้ๆนะ รอๆ
    #535
    1
  10. #534 InDy RinDa (@bunny-rdee) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:44
    รอออออ
    #534
    1
  11. #533 Lilina konome (@Alice_magatroy) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:10
    รอค่าาา
    #533
    1
  12. #532 pawanee5568 (@pawanee5568) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:26
    รอค่า~~
    #532
    1
  13. #531 Himechan (@Himechan) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:21
    รออออออออออออออ
    #531
    2
  14. วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:18
    รออออออออ
    #530
    1
  15. #529 Kurone_Kuro (@Kurone_Kuro) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:17
    เจิม เจิ่ม เจิ้มมมมมม
    #529
    2