[Fic Diabolik lovers] Bloody Sakura ซากุระสีเลือด [END]

ตอนที่ 32 : กลิ่นเลือดครั้งที่ 29 : ซากุระประกาศศึก [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 755
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    1 ม.ค. 60

สายลมผู้งดงาม...

จงประกาศศึกให้ศัตรูรู้ตัว...

 

กึก !

 

            “บ้าจริง...!” ยูชินะสบถพลางปาดเลือดที่ไหลออกมาจากปากอย่างเจ็บใจ นัยน์ตาสีแดงเฉิดฉายเมื่อรับรู้ได้ว่าตอนนี้เบี้ยตัวสำคัญของเธอถูกทำลายไปแล้ว แย่กว่านั้นคือการที่มนต์ดำแห่งตราบาปย้อนคืนสู่กายบางของเธอส่งผลให้เธอต้องทุกข์ทรมานแสนสาหัสกับความผิดบาปที่ตีตราไว้บนกายของท่านพ่อ

 

            และทุกอย่างมันเป็นเพราะยูเซะสึ !

 

            ถ้าเกิดคนบ้านนั้นไม่ส่งข่าวว่ายัยสวะนั้นไม่สบาย ท่านพ่อก็คงไม่ต้องไปเยี่ยมจนทำให้ถูกคลายมนต์สะกดแบบนี้ ถ้าเกิดยูเซะสึปกติดี ท่านพ่อก็คงไม่หลุดออกจากภวังค์ ถ้าเกิดเธอมีพลังก็คงเล่นงานยูสึให้หายไปนานแล้ว และยิ่งไปกว่านั้นถ้าคาร์ลไฮนส์ไม่มาขวางทางเอาไว้...

 

            ยูสึก็ไม่มีทางได้คลายมนต์ที่เธอสร้างเอาไว้หรอก !

 

            “ไหวไหมยูชินะ ทำใจดีๆก่อนนะ

 

            “อย่าเพิ่งขยับนะ ร่างกายเธอบอบช้ำมากเลยน้องสาวสองคนที่เป็นเบี้ยย่อยรีบเข้ามาพยุงร่างของพี่สาวคนโตให้ลุกขึ้นมานั่งบนโซฟา แม้ว่าก่อนหน้านี้จะถูกผลักไสไม่ต่างจากหมูหมาก็ตาม แต่เพราะถ้าไม่ทำตาม พวกเธอก็คงถูกทรมานไม่ต่างจากยูสึ ด้วยความที่มีพลังไม่เทียบเท่ายูชินะ รวมถึงความเป็นพี่ใหญ่เลยทำให้ใครขัดอะไรยูชินะไม่ได้

 

            และเพราะแบบนี้ไง เลยต้องตกเป็นเบี้ยล่างอยู่ทุกวัน

 

            ยัยบ้านั่นคลายมนต์ที่ใช้ครอบงำท่านพ่อไปแล้ว !”

 

            “อะ...

 

            “ว่าไงนะ...

 

            “ป่านนี้ท่านพ่ออาจจะรู้ตัวแล้วก็ได้ว่าถูกเราหลอกใช้มาตลอดน่ะยูชินะว่าอย่างไม่พอใจพร้อมกับรับยาที่ใช้รักษาอาการบาดเจ็บภายในมาจากน้องสาวคนรอง ส่วนยูเมะซึน้องสาวคนกลางก็ช่วยซับเลือดที่เปรอะตามกรอบหน้าให้ ส่งผลให้กลิ่นคาวคลุ้งไปทั่วคฤหาสน์แสนกว้างขวางนี้

 

            คฤหาสน์ที่มืดมนดั่งโดนอาถรรพ์แสนน่ากลัว

 

            ถ้าเกิดเป็นแบบนั้น พวกเราก็แย่น่ะสิ

 

            “ท่านพ่อได้ลากเราไปลงนรกด้วยแน่ๆ !” ยูเมะซึกับยูริกะแสดงอาการตื่นตระหนกออกมา ดูก็รู้ว่าหวาดกลัวอำนาจของท่านพ่อมากแค่ไหน ถึงตอนนี้จะยอมเป็นทาสให้ยูชินะจิกหัวใช้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะปลอดภัยเมื่อท่านพ่อรู้ความจริง เพราะต่อให้พวกเธอจะทำดีกับยูชินะแค่ไหน พี่สาวคนโตก็ไม่เคยสนใจไยดีเลยสักครั้ง

 

            กลับกันยิ่งเธอทำ อีกฝ่ายก็ยิ่งเกลียดชัง และกดขี่จนไร้ซึ่งความเป็นพี่น้องที่เกิดร่วมท้องกันมา

 

            งานนี้ฉันไม่เกี่ยวนะ ฉันแค่ทำตามคำสั่งของเธอ

 

            “ยะ...ยูริกะ

 

            “ถ้าเกิดท่านพ่อกลับมาแล้วจัดการพวกเรา เธอต้องรับผิดชอบนะยูชินะ เธอต้องจัดการสิ่งที่เธอทำมาเองทั้งหมดนะ !” ความกลัวทำให้ยูริกะปลดปล่อยความจริงในส่วนลึกของจิตใจออกไป โดยไม่กลัวว่ายูชินะจะกรุ่นโกรธแค่ไหน ที่เห็นว่าน้องสาวตัวร้ายที่เธอหลอกใช้เห็นแก่ตัวแค่ไหน อย่าให้ท่านพ่อมาเอาเรื่องกับพวกเรานะยูชินะ พวกเราไม่เกี่ยว...!”

 

            “เธอนี่มันดีแต่เห่าจริงๆยูริกะ

 

            “อ๊ะ !”

 

            “แผนที่สั่งก็ทำไม่เคยได้เรื่อง ซ้ำยังพูดจาไม่เข้าหู อยากรู้จริงๆว่าถ้าไม่มียูคิโตะปกป้อง เธอจะทำอะไรได้ !”ยูชินะตวาดเสียงดังยันร่างขึ้นมายืนมองหน้าอีกฝ่าย หลังจากที่ร่างกายเริ่มเข้าสู่ภาวะสมดุล นัยน์ตาสีแดงฉานตวัดมองน้องสาวแสนรักด้วยแววตาโกรธกรุ่น โทสะอันหลุมลึกฉาบไปทั่วทุกอณูผิวในตอนนี้ บางทีแทนที่เธอจะมัวพล่าม เอาเวลามาคิดแผนใหม่ดีกว่าไหม ?

 

            “จะคิดทำอะไรอีกล่ะยูชินะ แค่นี้มันยังไม่สาแก่ใจเธออีกเหรอ !”

 

            “จะ...ใจเย็นๆก่อนยูริกะ อย่าใช้อารมณ์เลยนะยูเมะซึเข้ามาห้ามปราม ด้วยความที่อ่อนแอที่สุดในบรรดาพี่น้องเลยทำให้เธอแทบจะไม่เคยขัดใจใครเลย ตะ...แต่ฉันก็เห็นด้วยกับยูริกะนะ แค่นี้ยังไม่พอใจอีกเหรอยูชินะ ฉันว่าเราทำกันมามากพอแล้วนะ

 

            “เธอคิดจะเข้าข้างมันเหรอยูเมะซึ ?

 

            “ฉัน...

 

            “จะเข้าข้างหรือไม่เข้าข้าง พวกเราก็ต่างถึงจุดที่ควรพอได้แล้ว !”

 

กึก !

 

            “อย่าสร้างบาปไปมากกว่านี้เลยยูชินะ จบมันเถอะนะ ความอิจฉาของเธอน่ะคำพูดของยูริกะแหลมคมดั่งสรปักอก เล่นเอายูชินะถึงกับชะงัก รู้สึกเจ็บร้าวไปทั้งอก เราเป็นพี่น้องกันนะ ถึงพวกเราจะทำไม่ดีกับยูเซะสึมาตลอด แต่ถ้าเกิดไปสารภาพ ด้วยความเป็นน้องฉันว่าเธออาจจะให้อภัยเราก็ได้

 

            “...

 

            “หรือไม่บางทีเธออาจจะลืมความบาดหมางที่เคยมีให้...

 

            “เธอคิดว่ามันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ ?

 

            “อะ...

 

            “ช่วยดูด้วยว่าเราทำอะไรกับยัยนั่นไว้ และที่สำคัญเหนือกว่าอะไร คิดว่าฉันจะยอมลดศักดิ์ศรีไปขอขมามันหรือไง ประสาทยูชินะกดเสียงต่ำนัยน์ตาสีแดงแวววาวสะท้อนภาพน้องสาวทั้งสองคนออกมา ใช่ ยูริกะพูดถูก ที่เธอทำไปทั้งหมดก็เพราะอิจฉาที่ยูสึเกิดมาเพียบพร้อมทุกอย่าง จนไม่น่าคิดว่าคนแบบนี้ก็มีบนโลก

 

            ทั้งพลังพิเศษที่หาได้ยาก ทั้งความรักที่ใครๆก็ฝันหา ทั้งรูปร่างหน้าตาที่งามสง่า ทุกสิ่งทุกอย่างราวกับว่าเทพพระเจ้าประทานให้ยังไงยังงั้น…!

 

            ยูสึแทบจะไม่มีจุดไหนผิดพลาด นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้พี่น้องที่เหลือดูด้อยค่า ทั้งๆที่ความจริงแล้วต่างคนต่างมีลักษณะแตกต่างกันไป ทว่ายูชินะไม่เคยมองจุดนั้น เธอมองแต่สิ่งที่ยูสึมีแต่เธอไม่มี และเมื่อไม่มีเธอก็ต้องช่วงชิงเอามาให้ได้

 

            แต่บางอย่างก็เอามาไม่ได้ เลยต้องกำจัดหมากตัวนั้นให้หายไป

 

            เผื่อที่เธอจะได้ขึ้นเป็นที่หนึ่งแทน

 

            เลิกเพ้อเจ้อไร้สาระได้แล้ว ฉันไม่มีทางถอยกลับแน่ๆ

 

            “แล้วจะเอาชีวิตของพวกเราทีเหลือไปเสี่ยงด้วยงั้นเหรอ ?

 

            “พูดเหมือนสำคัญเลยนะ

 

            “อะ...

 

            “รู้ไหมน้องสาวที่รัก ฉันแทบจะไม่เคยนึกถึงความสำคัญของพวกเธอเลยยูชินะเหยียดยิ้มหยันแสดงความกดต่ำออกมาอย่างถึงที่สุด ซ้ำร้ายกว่านั้นยังแผ่ไอเย็นชวนขนลุกจนทำให้น้องสาวทั้งสองถึงกับจับมือกันแน่นเมื่อความกลัวเริ่มประทุขึ้นมา แต่พูดเรื่องนี้ก็ดีนะ เพราะฉันก็นึกอะไรขึ้นมาได้เหมือนกัน

 

            “อะ...อึก

 

      ชีวิตที่ไร้ค่าของพวกเธอมันไม่เคยสำคัญเพราะงั้นสังเวยพลังให้ฉันซะ นี่คือคำสั่งของฉัน !”

 

            ว่าไงนะ !?”

            “สายลมเอ่ย...จงยึดครองพลัง !”

 

            “ยูชินะ...!”

 

วูบ !

 

            สายลมโหมกระหน่ำเข้าล้อมร่างของยูเมะซึและยูริกะ กอดรัดพวกเธอไว้แน่นดั่งเถาวัลย์เลื้อยไร้สี วินาทีนั้นทั้งสองเบิกตากว้างไม่คิดว่าพี่สาวคนโตจะทำถึงขนาดนี้ ถึงขั้นช่วงชิงพลังที่หลับใหลอยู่ในกาย เล่นเอายูเมะซึกับยูริกะดิ้นพล่านเมื่อสายลมบีบตัวกลายเป็นเส้นเล็กๆเลื้อยเข้าไปในหู ในปาก ในจมูก ทุกทิศทุกทางที่สามารถเข้าไปควานเอาพลังในกายได้

 

            ความเจ็บปวดแล่นริ้วไปทั่วร่าง สายธารสีฟ้าใสไหลออกมาจากกายบางแล่นเข้าสู่ร่างของพี่สาวคนที่เชื่อมกายติดกับเถาวัลย์ไร้สีนั้นไว้ แม้ทั้งสองจะมีพลังไม่เทียบเท่ายูชินะหรือว่ายูเซะซึ แต่ถ้ารวมพลังกันแล้วย่อมเทียบยูชินะได้สบาย เพียงแค่พวกเธอไม่รู้วิธีใช้มันก็เท่านั้น น่าเสียดายที่ยูชินะรับรู้วิธีการครอบครองมัน

 

            ทั้งสองเลยต้องกลายเป็นเหยื่อร้ายน่าเศร้าแบบนี้ไง...

 

            อึก...!”

 

ปัง !

 

            “ทำอะไรน่ะยูชินะ !”

 

            “อ๊ะ !”สายใยขาดสะบั้นเมื่อพี่ชายคนโตยูคิโตะเปิดประตูเข้ามาอย่างแรงจนบานประตูกระแทกเข้ากับผนัง ส่งผลให้ยูชินะตกใจเผลอปล่อยทั้งสองเป็นอิสระ ถึงกระนั้นก็สายเกินไปมาก พลังเกือบทั้งหมดสถิตอยู่ในร่างของปีศาจร้ายแล้ว นัยน์ตาสีแดงฉานเบิกกว้างนิดหน่อยหลังพลังมากมายหลอมรวมกับพลังของเธอ แสงสีฟ้าหมุนวนในดวงตาสีแดงก่อนจะย้อมมันให้กลายเป็นสีดำสนิท

 

            ตราบาปปรากฏขึ้นตามความคิดกันไม่ให้พวกคิดผิดต่อเธอมาแย่งพลัง

 

            นายไม่น่าเข้ามาสอดเลยยูคิโตะ อีกนิดเดียวหัวใจของพวกมันก็จะเป็นของฉันแล้ว

 

            “ฉันควรเข้ามาให้เร็วกว่านี้ต่างหาก ถ้าเกิดมาช้ากว่านี้เธอก็จะฆ่าน้องสาวของตัวเองน่ะสิ !”ยูคิโตะขึ้นเสียงใส่พร้อมกับเดินมาพยุงน้องสาวของตัวเอง ถึงยูคิโตะจะยอมทำตามคำสั่งของยูชินะ ก็ไม่ได้แปลว่าพลังของเขาน้อยกว่าหรือว่าอะไร เขาเพียงเห็นว่าร่วมหัวจมท้ายกันมาขนาดนี้แล้ว ถ้าเกิดทอดทิ้งไปก็ต้องตายเหมือนกับตอนที่ยอมรับผิดนั้นแหละ

 

            อีกอย่างด้วยความเป็นคนซื่อสัตย์เขาไม่อาจละทิ้งภรรยาได้ แม้ว่าผู้หญิงคนนั้นจะทำลายทุกอย่างก็ตาม ยิ่งไปกว่านั้นการที่เขายังอยู่กับยูชินะก็เพื่อปกป้องน้องๆอีกสี่คนให้พ้นจากมารร้ายตนนี้

 

            ก็ถ้าเขาละทิ้งไปเมื่อไหร่ พลังของทั้งตระกูลก็คงถูกช่วงชิงไปไม่มีชิ้นดี

 

            เธอจะทำอะไรก็ได้ยูชินะ ที่ไม่ใช่การทำร้ายคนในครอบครัว

 

            “ทีกับยูเซะสึฉันยังทำได้

 

            “…”

 

            “แล้วทำไมกับพวกมันฉันจะทำไม่ได้ !” ยูชินะตวาดเสียงใส่แสดงแววตาก้าวร้าวออกมาเมื่อเห็นว่ายูคิโตะเลือกที่จะปกป้องคนอ่อนแอ ก็แค่เศษสวะที่ไม่ได้เรื่องอะไร อยู่ไปก็เป็นภาระซะเปล่าๆ

 

            “แต่นี่มันน้องสาวของเรานะ ร่วมหัวจมท้ายกันมาขนาดไหนเธอก็รู้

 

            “รู้แล้วไง ฉันจำเป็นต้องสนใจด้วยเหรอ ?

 

            “ยูชินะ...

 

            “อย่าว่าแต่พวกมันเลย กับนายฉันก็ทำได้

 

            “…”

 

            “ตราบใดที่นายยังมีประโยชน์กับฉันอยู่ นั่นก็คือหลักประกันว่านายจะไม่ตายในตอนนี้ ร่างเล็กเหยียดยิ้มหยันกดสายตาต่ำลงไม่เกรงใจว่าคนตรงหน้าอย่างน้อยก็เป็นพี่ชายตนเอง ทว่าถ้าหลังจากนี้นายหมดประโยชน์หรือคิดจะหักหลังฉันเมื่อไหร่...

 

“…”

 

ฉันก็ไม่เอาไว้หรอก ยูคิโตะตีหน้าขรึมไม่แสดงความรู้สึกอะไรออกมา ตลอดเวลาที่ต้องทนทุกข์ทรมานมันทำให้เขาคิดว่าเขาไม่น่าพาน้องๆมาร่วมแผนการพวกนี้เลย ทั้งๆที่อยู่เฉยๆก็น่าจะดีอยู่แล้ว แต่เพราะถูกครอบงำด้วยเวทย์มนต์นั้นเลยทำให้ไม่อาจต่อต้านได้

 

ถ้าเกิดวันนั้นไม่เผลอตัวไป ตราบาปนั่นก็คงไม่มีทางสถิตอยู่บนร่างเขาเป็นแน่

 

พาพวกมันไปขัง ให้พ้นหูพ้นตาฉัน

 

“…”

 

คุกใต้ดินยังว่าง ไปขังมันไว้จนกว่าพวกมันจะสำนึกได้ว่าทำอะไรผิดต่อฉันร่างเล็กพูดแค่นั้นก่อนจะหันหลังให้ราวกับไม่ต้องการพบหน้าใคร ส่งผลให้ยูคิโตะได้แต่ส่ายหน้ารู้สึกปวดร้าวไปทั้งใจที่ทำให้น้องๆทั้งสี่ต้องมาเจออะไรแบบนี้ รวมถึงยูตะที่ตายไปแล้ว

 

ถ้าเลือกได้ เขาจะขอย้อนเวลากลับไปช่วยยูตะไม่ใช่เป็นคนลงมือฆ่าเขาซะเอง

 

ไปเถอะยูเมะซึ ยูริกะ

 

พี่คะ...

 

ไม่เป็นไร พี่อยู่นี่ยูคิโตะพูดแค่นั้นก่อนจะพาน้องๆออกไปตามคำสั่ง ยูชินะเหลียวไปมองอีกครั้งพลันเลื่อนสายตาไปมองดวงจันทร์ที่กลายเป็นสีดำแตกต่างจากทุกวัน พลังที่เธอได้รับมานั้นไหลเวียนอยู่ในกายเล่นงานจนกายบางร้อนรุ่มไปหมด ถึงกระนั้นมันก็เป็นสัญญาณว่าพลังนี้จะอยู่คงทนกับเธอ

 

และใช่ด้วยพลังนี้จะต้องทำให้เธอต่อกรกับยูเซะซึได้แน่ แต่การจะปล่อยพลังไปท้าดวลกับยูเซะซึตอนนี้ไม่ใช่ความคิดที่ดี เพราะที่คฤหาสน์หลังนั้นมีม่านพลังของคาร์ลไฮนส์กันเอาไว้ อย่างน้อยถ้าจะสื่อสารได้...

 

ก็ต้องให้พ้นอาณาเขตคฤหาสน์ซะก่อน

 

คงต้องส่งพิราบไปบอกข่าวสินะ

 

ไม่ต้องหรอกยูชินะ

 

อ๊ะ !”

 

อีกไม่นานฉันจะไปหาเธอเอง

 

ฟู่ว !

 

            ราวกับมืดแปดด้าน จู่ๆก็มีสายลมขนาดใหญ่พัดเข้ามากระแทกร่างของยูชินะเล่นเอาเธอถึงกับล้มลงไปกองกับพื้น สำลักเลือดออกมาระลอกใหญ่ ทั้งๆที่ตรงนั้นก็ไม่มีใครเปิดหน้าต่างทิ้งไว้ แต่สายลมที่อบอวลไปด้วยกลิ่นซากุระก็สามารถพุ่งเข้ามาทำร้ายเธอจากแดนไกลได้ ยูชินะรู้ดีว่าพลังนั้นเป็นของใคร และเจ็บใจเป็นเท่าตัวเมื่อรู้ว่าตัวเองตอบโต้อะไรอีกฝ่ายไม่ได้

 

            นานแล้วที่ไม่ได้ยินเสียงกระแสจิตที่ลอยมาตามลมของยูเซะซึ

 

            นี่คงเป็นการประกาศศึกของจริง

 

            หึ เป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว ฉันจะได้ไม่ต้องส่งนกพิราบไปให้รำคาญตานกพิราบที่เธอว่าหมายถึงเศษซากของบรรดาน้องชายไม่ก็น้องสาวของเธอ ร่างเล็กยันตัวขึ้นมายืนอีกครั้งต้านทานแรงลมที่พร้อมจะกำราบให้เธอหมอบได้ทุกเมื่อ อยากเล่นตอนไหนก็เข้ามา

 

          ‘…’

 

ฉันจะทำให้เธอมาวอนขอความตายจากฉันเอง...ยัยแม่มด

 

LOADING 100 PER

 

###คุยกันตามประสาคนอ่านคนเขียน

มาอัพแล้วนาจา ต้อนรับปีใหม่กันเลยทีเดียว

ปีใหม่นี้ก็ขอให้นักอ่านมีสุขภาพร่างกายแข็งแรง มีความสุขมากๆได้ในสิ่งที่หวังเอาไว้

เหนืออื่นสิ่งใดก็ขอให้ติดตามฟิคเรื่องนี้ไปนานๆน้า เป็นกำลังใจอยู่ซัพพอร์ตเอลไปอีกปีนะคะ

ปีนี้ก็ฝากตัวด้วยน้า จะพยายามให้มากขึ้นค่า

ใครอยากอ่านเม้นรายงานตัวไว้แล้วเราจะล่องลอยไปไม่นานเกินรอ

อย่าลืมเม้น เม้น เม้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 คน 1 เม้น = 1,000,000กำลังใจเลยน้า เพราะงั้นมาผลักดันอิเอลหน่อยเร็ววว

 
O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

653 ความคิดเห็น

  1. #457 khawhom26 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 17:42
    รออออออ
    #457
    1
    • #457-1 nicharee-33(จากตอนที่ 32)
      1 มกราคม 2560 / 09:50
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #457-1
  2. #456 ying21346 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 11:51
    ตอนพิเศษๆๆๆๆๆ(?)
    #456
    1
    • #456-1 nicharee-33(จากตอนที่ 32)
      1 มกราคม 2560 / 09:47
      ไม่มี ! เดี๋ยวเถอะ5555
      #456-1
  3. #455 benzsuthanya (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 10:40
    ไรท์...มันค้างคาอยู่ในใจมาต่อเร็วๆนะค่ะไรท์
    #455
    1
    • #455-1 nicharee-33(จากตอนที่ 32)
      1 มกราคม 2560 / 09:46
      รับทราบจ้า ฝากติดตามด้วยน้า
      #455-1
  4. #454 nanamisora (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 10:28
    ตายๆๆๆๆๆ
    ค้างค่ะ มาต่อเร็วๆนะค่ะ
    #454
    1
    • #454-1 nicharee-33(จากตอนที่ 32)
      1 มกราคม 2560 / 09:46
      รับทราบจ้า
      #454-1
  5. #453 Himechan (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 09:30
    ยูชินะขอให้ตายแบบอนาภ
    #453
    1
    • #453-1 nicharee-33(จากตอนที่ 32)
      1 มกราคม 2560 / 09:45
      จัดไป5555
      #453-1
  6. #452 Alice_magatroy (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 09:15
    อยากฆ่ายูชินะ
    #452
    1
    • #452-1 nicharee-33(จากตอนที่ 32)
      1 มกราคม 2560 / 09:45
      อย่าเพิ่งงง
      #452-1
  7. #451 mookmane (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 21:13
    บอกเลย หมั่นไส้ หมั่นไส้และเกลียดสุดๆ ยัยยูชิน้าาาาา ยัยโรคจิตตตตต!!!!!
    #451
    1
    • #451-1 nicharee-33(จากตอนที่ 32)
      31 ธันวาคม 2559 / 06:51
      มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
      #451-1
  8. #450 Kurone_Kuro (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 09:23
    รอค่าาา
    #450
    1
    • #450-1 nicharee-33(จากตอนที่ 32)
      30 ธันวาคม 2559 / 15:08
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #450-1
  9. #449 ying21346 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 03:53
    เกลียดอ่าาาาาาา
    #449
    1
    • #449-1 nicharee-33(จากตอนที่ 32)
      30 ธันวาคม 2559 / 15:08
      เกลียดใคร ? เกลียดยูชินะ เกลียดเอล ? เกลียดตัวเอง ? เกลียดยูสึ ?
      เกลียดใครคะ !?
      #449-1
  10. #447 Himechan (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 22:43
    รอออออออ
    อยากอ่านไวๆแต่ไรท์ตอนจบขอเอาเป็นยูชินะตายแบบทรมาน ทรหด นะ
    #447
    1
    • #447-1 nicharee-33(จากตอนที่ 32)
      30 ธันวาคม 2559 / 15:07
      ลุ้นกันนน
      #447-1
  11. #446 Alice_magatroy (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 19:50
    อยากฆ่ายูชินะ
    #446
    1
    • #446-1 nicharee-33(จากตอนที่ 32)
      30 ธันวาคม 2559 / 15:07
      จัดไปปป
      #446-1
  12. #445 khawhom26 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 15:20
    เจิมมม
    #445
    1
    • #445-1 nicharee-33(จากตอนที่ 32)
      27 ธันวาคม 2559 / 17:28
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #445-1
  13. #443 Kurone_Kuro (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 20:43
    จะรออ่านจนจบเลยค่ะ><
    #443
    1
    • #443-1 nicharee-33(จากตอนที่ 32)
      26 ธันวาคม 2559 / 16:52
      ขอบคุณค่าา
      #443-1
  14. #441 ying21346 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 15:03
    เจิมมมมม
    #441
    1
    • #441-1 nicharee-33(จากตอนที่ 32)
      25 ธันวาคม 2559 / 15:51
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #441-1
  15. #440 dekkun (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 14:04
    รออยู่ตลอดไม่มีห่างค่ะ
    #440
    1
    • #440-1 nicharee-33(จากตอนที่ 32)
      25 ธันวาคม 2559 / 15:50
      เขินน ฝากติดตามด้วยน้า
      #440-1
  16. #439 Alice_magatroy (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 09:16
    รอค่าา
    #439
    1
    • #439-1 nicharee-33(จากตอนที่ 32)
      25 ธันวาคม 2559 / 15:47
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #439-1
  17. #438 icezy9 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 08:35
    รอนะค่าาา
    #438
    1
    • #438-1 nicharee-33(จากตอนที่ 32)
      25 ธันวาคม 2559 / 08:36
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #438-1