[Fic Diabolik lovers] Bloody Sakura ซากุระสีเลือด [END]

ตอนที่ 31 : กลิ่นเลือดครั้งที่ 28 : ซากุระสารภาพบาป [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 821
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    24 ธ.ค. 59

สายลมผู้งดงาม...

จงสารภาพยามตกอยู่ใต้อำนาจ...

 

            ห้องอาหารถึงกับตกอยู่ในความเงียบสงัดทันทีที่ฉันพูดประโยคนั้นออกมา ไม่เพียงแค่ไหนนั้นบางคนที่ได้ยินก็ถึงกับเบิกตากว้างตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน ผิดกับคนที่ฉันพาดพิง ท่านพ่อยังคงนิ่งเหมือนกับไม่ได้ยินที่ฉันพูดแบบนั้น ทั้งๆที่เขาก็รู้อยู่เต็มอกว่าสิ่งที่ฉันพูดมันคืออะไร

 

            ถึงตัวเองจะไม่ได้ลงมือฆ่าคนที่ฉันรักให้ตาย แต่เขาก็มีส่วนรู้เห็นในแผนการนั้น

 

            แผนการของยูชินะ แผนการที่ทำให้ฉันกลายเป็นเศษเกินที่ไม่มีใครให้พึ่งพา เศษเกินที่ต้องสูญเสียทุกอย่างเพราะความโลภมากของบรรดาพี่น้องของตัวเอง

 

            และท่านพ่อผู้ที่หวังเป็นใหญ่เหนือใคร...

 

            ไม่คิดว่ามันเสียมารยาทไปหน่อยหรือไง ที่พูดเรื่องแบบนี้กลางโต๊ะอาหาร

 

            “…”

 

            “มารยาททรามลงนะ...ยูเซะสึ

 

กึก !

 

            “จะทรามหรือไม่ทรามมันก็เรื่องของฉัน ท่านไม่มีสิทธิ์มาก้าวก่ายดวงตาของฉันแปรเปลี่ยนกลายเป็นสีทองแวววาว อำนาจพลังที่เค้นมาจากโทสะทำให้คลื่นพลังอ่อนๆสร้างรอยร้าวบนแก้วน้ำและบานกระจกในห้องอาหาร ฉันพยายามอย่างมากที่จะข่มมันลงไป ทว่าพอนึกถึงภาพของท่านแม่และยูตะที่ตายไปมันก็สงบใจไม่ได้

 

            สรรพนามที่ใช้ก็เปลี่ยนไปเมื่ออารมณ์ร้ายเริ่มครอบงำ

 

            ท่านไม่มีสิทธิ์ตั้งแต่จะเอ่ยชื่อของพวกเขาทั้งสองคนแล้ว

 

            “หมายถึงยูตะกับยูริสึนะน่ะเหรอ ?

 

            “…!”

 

            “ทำไมจะเอ่ยไม่ได้ในเมื่อเราเป็นครอบครัวเดียวกันน้ำเสียงของท่านพ่อนิ่งงันยิ่งกว่าร่างกาย ท่านแผ่ไอเย็นออกมาราวกับต้องการข่มขวัญ บรรยากาศรอบข้างดูจะมาคุขึ้นมาจนทำให้เหล่าซาคามากิเริ่มอยู่ไม่นิ่ง บางคนมองมาที่ฉัน บางคนมองท่านพ่อ แต่ส่วนใหญ่คนที่ตกเป็นเป้าสายตาจะเป็นฉันซะมากกว่า

 

            ก็ดวงตาฉันมันกำลังเผยอำนาจที่ทำให้ทุกคนต้องหวั่นเกรง

 

            ครอบครัวเดียวกันเหรอ...พูดตลกดีนะท่านพ่อฉันตอบกลับเหยียดยิ้มให้ท่านตอนที่นัยน์ตาสีหม่นหันมามอง ถ้าเราเป็นครอบครัวเดียวกันจริง ท่านพ่อจะไม่ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้หรอก

 

            “ที่มันเป็นแบบนี้ก็เพราะเจ้าไม่ทำตามคำสั่ง

 

            “ลูกไม่ทำตามคำสั่งหรือท่านพ่อเห็นว่าคนอื่นเป็นตัวขัดขวางในแผนการกันแน่ !”

 

            “หยุดได้แล้วยูเซะสึท่านพ่อปรามแสดงอำนาจออกมาให้ฉันได้หวาดกลัว น่าเสียดายที่มันไม่ได้เป็นแบบนั้น อารมณ์ของฉันพุ่งสูงเรื่อยๆเมื่อความจริงเริ่มแดงออกมา ส่งผลให้สุบารุที่นั่งอยู่ข้างๆถึงกับเอื้อมมือมาจับมือของฉันเอาไว้ เพื่อให้ฉันใจเย็นลง

 

            แต่มันก็เท่านั้น ใครมันจะไปเย็นลงกับเรื่องแบบนี้ได้กัน !

 

            “เรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องที่จะเอามาพูด ถ้าเจ้าไม่รู้ความจริงก็อย่าพูดอะไรที่มันผิดๆออกมาดีกว่า

 

            “แล้วอะไรที่มันเป็นความจริงบ้างล่ะท่านพ่อ นอกจากเรื่องที่ท่านเป็นฆาตกรสั่งฆ่าท่านแม่และลูกชายตัวเองน่ะ !”

 

            “ยูเซะสึ...!”

 

ปึง !

 

            ทุกคนถึงกับเบิกตากว้างเมื่อจู่ๆท่านพ่อที่ลุกพรวดขึ้นมาทำท่าเหมือนจะหันมาต่อว่าฉัน อยู่ดีๆก็ทรุดลงไปกับพื้น มือหนายกมือขึ้นกุมหัวใจตัวเองหอบหนักออกมาทั้งๆที่ยังไม่มีใครทำอะไรท่าน วินาทีนั้นฉันถึงกับทำอะไรไม่ถูก โทสะที่มีไม่ได้ทำให้ฉันเขยิบร่างเข้าไปหาท่านพ่อขณะที่เราห่างกันแค่ก้าวเดียว กลับกันฉันเพียงแค่ยืนมองดูท่านพ่อทรมาน มีเรย์จิเข้าไปประคองร่างเอาไว้

 

            ทันใดนั้นหัวใจฉันก็เต้นกระหน่ำ เมื่อเห็นว่าที่ลำคอของท่านพ่อมีตราสัญลักษณ์บางอย่างประทับอยู่ ไม่เพียงแค่นั้นมันยังส่องแสงสีแดงไปมาไม่ต่างจากไฟกระพริบที่ติดๆดับๆ ส่งผลให้เส้นเลือดสีดำมากมายเผยอยู่บนลำคอขาวนั้น

 

            สัญลักษณ์บาปแห่งการหลอกลวง...

 

            ใครกันที่มอบมันให้ท่านพ่อ !?

 

            “อึก !”

 

            ทำใจดีๆไว้ครับ หายใจเข้าลึกๆเรย์จิพยายามประคองสติของท่านพ่อ ที่จู่ๆก็เหมือนจะเกิดอาการชัก ท่านหอบหายใจหนักและเริ่มติดขัดในเวลาเดียวกัน นัยน์ตาสีเดียวกับฉันเลื่อนมาสบเข้าที่ดวงตาสีทองสวยที่ยังคงไม่ลดละพลังของตัวเองลง และเพราะแบบนั้นเรย์จิเลยตวัดสายตามาสมทบให้ฉันเปลี่ยนการกระทำของตัวเอง จะยืนนิ่งอีกนานไหม พ่อตัวเองแย่แล้วนะ !”

 

            “ไม่...มันต้องไม่เป็นแบบนี้

 

            “ยูสึ ! เธอเป็นบ้าไปแล้วหรือไง !”

 

            “ไม่...

 

            “ยัยบ้า...!”

 

            “พอสักที ! อย่ามาแกล้งกันแบบนี้นะ !!!!”

 

เพล้ง !!!!

 

            กระจกทุกบานถึงกับแตกออกเป็นเสี่ยงๆเมื่อฉันปล่อยคลื่นพลังขนาดใหญ่ออกมา มันไม่ใช่แค่โทสะแต่มันคือความปั่นป่วนภายใน ถ้าเกิดสัญลักษณ์นี้มันถูกตีตราอยู่ที่ลำคอของท่านพ่อมาตั้งนานแล้วล่ะก็แสดงว่าท่านพ่อมีสิทธิ์ที่จะไม่มีส่วนรู้ร่วมคิดในแผนการนี้ ท่านอาจจะถูกบังคับให้ทำในสิ่งที่ผิด แต่ว่าใครจะเป็นคนทำแบบนั้นกับท่านกัน

 

            ยิ่งไปกว่านั้นจะให้ฉันเชื่อได้ไงว่าท่านพ่อไม่ได้ทำ ในเมื่อวันนั้น...!

 

            เอาเลยสิท่านพ่อ ทำให้มันรู้ไปเลย

 

            “อะ...

 

            ทำให้มันรู้ว่าตัวมันไร้ค่าเป็นเครื่องมือในแผนการของเราเท่านั้น

 

          ‘ทำให้มันเข้าใจว่ามันเทียบเราไม่ได้

 

          ‘จัดการมัน...เอาให้ตายไปเลย

 

            ฉันเบิกตากว้างเมื่อคำพูดและภาพของใครคนนึงแสดงขึ้นในหัว ส่งผลให้ตัวเองรีบพุ่งตัวไปหาท่านพ่อประคองใบหน้าท่านให้สบตากับฉัน วินาทีนั้นฉันไม่รอให้ใครมาสั่งการ ฉันมองลึกเข้าไปในดวงตาของเขาใช้ดวงตาสีทองกล่อมให้อีกฝ่ายตกอยู่ในอำนาจ

 

            ก่อนจะเอ่ยปากถามด้วยความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามาอย่างหนัก

 

            “ใครเป็นคนทิ้งตราบาปนี่บนคอของท่าน บอกลูกมาว่าวันนั้นมันเกิดอะไรขึ้น !”

 

            “ไม่ได้...อึก บอกไม่ได้...

 

            “อย่ามาขัดขืน !”

 

            “!!!”

 

            มองตาของฉัน ! บอกฉันเดี๋ยวนี้ว่าท่านทำแบบนั้นทำไม บอกฉันว่าท่านโกหกอะไรฉันไว้ บอกฉันจนกว่าฉันจะสาแก่ใจ บอกจนกว่าฉันจะลืมสิ่งที่ท่านเคยทำ !”

 

            อึก !!!!” ท่านพ่อยกมือขึ้นจับลำคอของตัวเอง แสดงความทุกข์ทรมานออกมายิ่งกว่าพวกนักโทษที่ถูกสั่งประหาร เหงื่อกาฬไหลซึมทั่วใบหน้าท่านจนชุ่มไปทั้งร่าง ฉันมองภาพนั้นบังคับให้ท่านพ่อมองตา ให้ท่านบอกความจริงฉันมาว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

 

            พลันร่างกายของฉันก็ชาวาบเมื่อท่านพ่อเอื้อมมือที่สั่นเทามาจับมือของฉันที่ประคองใบหน้าท่านอยู่ ชั่วแวบนึงฉันมองเห็นนัยน์ตาสีหม่นสั่นไหว มันเต็มไปด้วยความอึดอัดใจและความรู้สึกอันมากมายที่แม้แต่ฉันก็ยังไม่รู้ว่ามันคืออะไรบ้าง

 

            รู้แค่ว่าตอนนี้ฉันอารมณ์ร้อนมาก และฉันต้องการคำตอบจากเขา

 

            บอกมาสิ...บอกมาให้ฉันได้ยินว่าใครเป็นคนทำ

 

            “พอเถอะยูสึ จะมาเค้นถามอะไรตอนนี้ เราควรพาเขาไปพักไม่ใช่มาซักไซ้...!”

 

            “ถ้านายรู้ตัวว่าไม่เกี่ยวข้องอะไรก็เงียบปากไปซะ !” ฉันหันไปขึ้นเสียงใส่อายาโตะที่พูดขึ้นมาขัดแข้งขัดขาฉัน เขาไม่เคยได้ยินสุภาษิตที่ว่าน้ำเชี่ยวอย่าเอาเรือไปขวางหรือไง ถึงได้ทำให้ฉันโมโหได้ตลอด ยิ่งตอนนี้ฉันไม่ได้มีสติครองตนนัก แน่นอนว่าคำพูดของฉันทำให้อีกฝ่ายขมวดคิ้วใส่ทำท่าจะต่อปากต่อคำกับฉันอีกยกใหญ่

 

            ทว่าก็ต้องเงียบปากไปเมื่อท่านพ่อเลื่อนมือมาจับไหล่ฉันไว้แน่น บีบอย่างแรงราวกับต้องการหาที่ระบายความปวดร้าวในร่าง ฉันไม่ได้อิดออดหรือโอดครวญอะไรเพราะสิ่งที่ฉันสนใจมันคือสิ่งที่เขากำลังจะพูดต่อจากนี้ต่างหาก

 

ยู...ยูชิ...

 

            “หา ?

 

            “ยูชิ...นะ

 

            “...

 

            ยูชินะ...เป็นคนทำ

 

            เธอมันน่ารังเกียจเพราะงั้นฉันถึงเกลียดเศษสวะอย่างเธอ ยูเซะสึ !’

 

วินาทีที่ได้ยินชื่อนั้น ภาพคืนวันที่เลวร้ายก็แล่นเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็ว ภาพของพี่สาวท้องเดียวที่เหยียบย่ำทุกคนให้อยู่ใต้ฝ่าเท้า พี่สาวที่ทำทุกอย่างเพื่อความต้องการของตัวเองโดยไม่สนรูปแบบวิธีว่าต้องแลกด้วยอะไร หรือว่าจะมีคนเสียใจกับแผนการของเธอไหม

 

            เธอมันคือปีศาจร้ายที่สารเลวเกินกว่าใครเทียม !

 

            “ยะ...ยูสึจังยุยถึงกับสะดุ้งเมื่อฉันปล่อยคลื่นพลังออกมา มันเป็นพลังมืดที่อยู่ลึกสุดของก้นบึ้งในหัวใจของฉัน พลังที่แม้แต่พวกสายเลือดเดียวกันยังทนฝืนมันไม่ไหว ฉันก้มหน้าลงนึกถึงคืนวันแสนเลวร้าย นึกถึงใบหน้าของพี่สาวตัวเองที่แสยะยิ้มออกมาตอนเห็นว่าฉันไม่เหลือใคร ใบหน้าของท่านแม่ที่ซีดขาวมีหยาดฝนแต่งแต้มบนใบหน้า และใบหน้าของยูตะที่เปรอะเปื้อนไปด้วยหยาดเลือดคาวสีสด

 

            ฉันนึกเรื่องพวกนั้นเรื่องที่เธอเคยทำไว้กับฉัน ยิ่งนึกถึงมากเท่าไหร่ โทสะก็ยังปลุกปั่นพลังให้กลายเป็นสีดำ มันลอยอยู่รอบตัวของฉัน ฉันละมือที่ประคองใบหน้าท่านพ่อออก เหม่อร่างของท่านที่ไร้สติแน่นิ่งไปกับพื้นหลังจากพูดประโยคนั้นจบ

 

            ฉันเชื่อหมดใจว่ายัยปีศาจนั้นต้องเป็นคนทำ ทว่าพอคิดถึงว่าถ้าท่านพ่อไม่รู้เห็นด้วยจะสั่งการยัยนั่นได้ยังไง มันก็ทำให้ฉันตวัดสายตาลงมามองร่างของท่านอีกครั้ง

 

            ความมืดดำกำลังกัดกินจิตใจของฉัน...

 

            ดูเหมือนจะปล่อยให้เล่นสนุกกันมานานเลยสินะ... น้ำเสียงของฉันเย็นเยียบยิ่งกว่าน้ำแข็งเล่นเอาพวกซาคามากิถึงกับชะงักกันเป็นแถบ ยิ่งพวกเขาก็คือยุยที่น้ำตาไหลออกมา ยกมือขึ้นปิดปากทรุดฮวบลงไปกับพื้น คงต้องทำให้เห็นสักทีว่าใครกันที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่นี่

 

            “…”

 

            “เพราะถ้าไม่ทำอะไรสักทีก็คงจะกดขี่ไม่เลิกดวงตาสีทองแสนสวยงามกลับเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานที่น่ากลัวกว่าเลือดสดทั่วไป ฉันเงยหน้าขึ้นเหม่อมองไปที่ดวงจันทร์ มันส่องแสงผ่านหน้าตาลงมากระทบกับดวงตาของฉัน ส่งผลให้มันเปล่งประกายแสงมากกว่าเดิม ในตอนนั้นฉันวางมือเหนือร่างของท่านพ่อ จ้องมองไปที่ตราบาป

 

            บางทีที่มันปรากฏขึ้นมาคงเป็นเพราะพลังของยูชินะไม่สามารถเข้ามาถึงที่นี่ได้ ก็แน่ล่ะ นี่มันบ้านของราชันแห่งโลกปีศาจ พลังกระจอกแบบนั้นทำอะไรไม่ได้หรอก แค่ครอบงำท่านพ่อได้ขนาดนี้ก็ถือว่าดีแล้ว

 

            ถึงเวลาที่มันจะหายไปสักที

 

            ข้าแด่สายลมผู้งดงาม จงผลิบานทำลายล้างซึ่งตราบาปแสนอัปยศฉันพูดขึ้นท่ามกลางสายตาทั้งเจ็ดคู่ที่มองอย่างไม่เชื่อสายตา สายลมที่มีกลีบดอกซากุระรวมตัวกันหมุนวนเป็นเกลียวจากมือของฉันลงสู่กลางอกของท่านพ่อ ลุกลามดั่งเถาวัลย์เลื้อยไปที่ตราบาป กดดันจนมันกลายเป็นสีแดงตอบรับพลังของฉัน ให้ตัวข้าคือทางผ่าน ใช้สายลมของข้านำทางเจ้าไป ล่องลอยในความหอมหวานที่จะบรรเทาทุกข์ภัยจากตัวเจ้าเอง

 

            “อึก...!”

 

            “และส่งคืนแก่นายเหนือที่ทอดทิ้งเจ้าไว้

 

            “…”

 

            “ให้เขาได้เข้าใจ...ว่าให้อะไรใครไปย่อมได้รับผลตอบแทนร่างของท่านพ่อสะท้านเฮือกเหมือนกับคนที่พุ่งตัวมาจากบ่อน้ำ ความมืดมิดผสมกับสายลมสีขาวกลายเป็นสีดำสนิท ฉันวนมันเป็นเกลียวคลื่นก่อนจะปล่อยให้มันออกไปนอกหน้าต่าง ดึงจิตวิญญาณแห่งความโสมมออกไป ไม่ให้เหลือเพียงเศษเสี้ยววิญญาณที่แปดเปื้อน และใช่ ฉันส่งมันคืนเจ้าของที่มอบมันเอาไว้

 

            เจ้าของมันควรได้ลิ้มลองว่าความเลวร้ายของตัวเองมันแย่แค่ไหน

 

            ถึงเวลาที่ยูชินะจะเข้าใจสักทีว่าตัวเธอไม่ได้ดีไปกว่าใคร และก็ไม่ได้ดีไปกว่าตัวฉันที่เป็นเศษสวะอย่างที่เธอเคยบอกไว้เช่นกัน ทว่าแทนที่ฉันจะโล่งใจหรือรู้สึกดีที่อย่างน้อยก็รู้ว่าใครเป็นคนสั่งการ ฉันกลับเจ็บปวดจนเหมือนหัวใจจะระเบิดออก

 

ตุ้บ !

 

            “ยูสึ !” อายาโตะเป็นคนแรกที่เข้ามารับร่างของฉันเอาไว้ ทั้งๆที่เมื่อกี้ฉันเพิ่งจะขึ้นเสียงใส่เขาไป ยัยบ้า เป็นอะไรของเธอ...!”

 

            “ฉันน่ะ จริงๆแล้วมันไร้ค่ามากเลยสินะ

 

            “อะ...

 

            “ถึงได้ไม่รู้เลยว่าตลอดมาทุกอย่างมันผิดเพี้ยนแค่ไหน ผิดเพี้ยนจนลามมาที่หัวใจ...ของตัวเองมือของฉันมันสั่นขณะที่จับแขนของอายาโตะเอาไว้ ความเจ็บปวดเข้ากลืนกินจิตใจ มันทำให้ฉันสงสัยว่าทำไมตัวเองถึงต้องมาเจออะไรแบบนี้ ทั้งๆที่ฉันปรารถนาแค่ได้อยู่กับคนที่ฉันรัก แต่ทำไมโชคชะตาถึงได้กลั่นแกล้งกันแบบนี้ ทำให้คนที่ฉันรัก คนที่แสนดีต้องตายจากฉันไป แล้วสงเคราะห์ให้ฉันทุกข์ทรมานเพียงลำพัง

 

            “…”

 

            “ทำไมถึงไม่ฆ่าฉันให้ตายไปบ้างกันนะ...ทำไมกัน ฮึกเสียงของฉันเริ่มขาดห้วงเมื่อน้ำตาไหลย้อมใบหน้า อาบแก้มทั้งสองข้างราวกับต้องการกลืนกินทุกความรู้สึก ฉันพยายามข่มตัวเองไม่ให้สะอื้น แต่สุดท้ายก็ห้ามไม่ไหว

 

            มันเหมือนกับโลกพังทลาย ทุกอย่างที่ฉันเข้าใจมันผิดกลับไปกลับมาจนฉันตั้งรับไม่ทัน

 

            ท่านพ่ออาจไม่มีส่วนร่วมฆ่าแม่และยูตะให้ตาย ท่านอาจโดนมนต์สะกดของยูชินะจนทำให้เล่นละครแบบนั้น ถ้าเกิดมันเป็นแบบนั้นก็เท่ากับว่าที่ผ่านมาฉันทำผิดต่อพ่อของฉันมาโดยตลอด

 

            กลับกันมันทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นหมากเบี้ยของยูชินะ ยอมให้เธอหลอกใช้เหมือนกับคนโง่ที่หาทางออกไม่เจอ ตัวของฉันไปหมดเมื่อฉันคิดแบบนั้น ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น ยิ่งนึกก็ยิ่งเสียใจ เสียใจจนแทบจะจิกเล็บลงไปกับแขนของอายาโตะ

 

            ตัวของฉันสั่น น้ำตาไหลอาบซ้ำๆ ถึงกระนั้นก็ไม่อาจหยุดความเกลียดชังในใจของฉันได้ ฉันเม้มปากแน่นพยายามสะกดทุกอารมณ์ที่ปะทุขึ้นมาก่อนจะเงยหน้ามองไปที่คนตรงหน้า

 

            ดวงตาสีแดงฉานปรากฏภาพของคนที่ฉันเกลียดชังก่อนที่ริมฝีปากจะขยับปากบอกให้ทุกคนรู้ด้วยกัน ว่าจากนี้นั้นเกมของยูชินะจะไม่ได้เป็นไปตามที่เธอวางแผนไว้

 

            ถึงเวลาล้มกระดานเริ่มเกมใหม่แล้ว...พี่สาวแสนรัก

 

            ฉันจะทำให้เธอสนุกจนลืมว่าตัวเองต้องตายไปเลย...ยูชินะ

 

LOADING 100 PER

 

###คุยกันตามประสาคนอ่านคนเขียน

มาอัพแล้วนาจา ขออภัยที่ปล่อยให้รอนานมาก

เอลติดสอบเลยทำให้ไม่สามารถมาเขียนต่อได้เพราะรู้ว่าถ้าเปิดคอมเมื่อไหร่

หนังสงหนังสือไม่ต้องอ่านมันแน่นอน แต่มันก็อดไม่ได้ (จริงๆแอบซุ่มเขียนไว้แต่รอลงทีเดียว ฮา)

หวังว่าจะยังรอกันอยู่น้า ตอนนี้คงคลายปริศนาได้ไปบ้าง ยังไงก็ขอฝากติดตามด้วยน้า

ตอนหน้าจะเป็นยังไงอย่าลืมติดตาม เตรียมตัวพบกับความจริงที่ถูกทวงคืน !

ใครอยากอ่านเม้นรายงานตัวไว้แล้วเราจะล่องลอยไปไม่นานเกินรอ

อย่าลืมเม้น เม้น เม้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 คน 1 เม้น = 1,000,000กำลังใจเลยน้า เพราะงั้นมาผลักดันอิเอลหน่อยเร็ววว

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

653 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 22:05

    แงงงงง ฆ่ามานนนนนน#เกรี้ยวกราด

    #623
    0
  2. #437 ✿ Mr.UL ✿ (@ying21346) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 19:56
    จัดไปเลย!
    #437
    1
  3. #436 Kurone_Kuro (@Kurone_Kuro) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 18:46
    ว๊ากกกกกกก ไปเลยยูสึที่รัก!!(?)
    #436
    1
  4. #435 จันทิรารัตน์ (@sunsiara) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 17:51
    ยูสึจัดการยูชินะหนักๆไปเลย รออ่านต่อน้าาา
    #435
    1
    • #435-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 31)
      23 ธันวาคม 2559 / 18:34
      คิดถึงนักอ่านคนนี้จังงง
      จะรีบมาอัพน้า
      #435-1
  5. #434 Lilina konome (@Alice_magatroy) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 17:45
    อียูชินะสารเลวสาธุขอให้อาบเลือดบายจากโลกลงนรกเลย
    #434
    1
  6. #433 pittayabua123 (@pittayabua123) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 18:57
    รออยู่เด้อ ชีวิตนางเอกเศร้าจังเลยนะ (ชิชิ ร้องไห้แปป TvT)
    #433
    1
  7. #432 LuCinENa (@nanamisora) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 00:28
    รออ่านอยู่นะค่ะ (กลับมาสารภาพบาปซะดีๆ)
    #432
    1
  8. #431 ✿ Mr.UL ✿ (@ying21346) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 19:53
    ปมเยอะจริมๆ #ถือกรรไกรเตรียมตัดปม
    #431
    1
  9. #430 Kurone_Kuro (@Kurone_Kuro) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 19:12
    รอต่อนะคะ>< .นั่งชูป้ายไฟ
    #430
    1
  10. #429 Lilina konome (@Alice_magatroy) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 18:49
    มีปมเพิ่มมาเเล้ว
    #429
    1
  11. #428 LuCinENa (@nanamisora) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 09:47
    รออ่านนะค่ะ
    #428
    1
  12. #427 dekkun2 (@dekkun) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 13:55
    รายงานตัวคะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ รออยุ่คะ อัพไวๆนะคะ สู้ๆคะ เฮ่ๆๆๆ
    #427
    1
  13. #426 thethirdlovemom (@thethirdlovemom) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 12:17
    รออยู่ค่า
    #426
    1
  14. #425 อิ๊หนูน้อย (@benzsuthanya) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 08:59
    มาต่อเร็วๆนะค่ะ..รออ่านอยู่นร๊าา
    #425
    1
  15. #424 Preaw (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 23:20
    หน้าอ่านมากกกก ต่อไว้ๆนะ
    #424
    1
  16. #423 Lilina konome (@Alice_magatroy) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 21:06
    รอค่าา
    #423
    1
  17. วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 20:40
    รีบมาอัพเร็วๆนะไรท์เอลล~~~
    อย่าหายไปนานนะ...( - - )
    #422
    1