[Fic Diabolik lovers] Bloody Sakura ซากุระสีเลือด [END]

ตอนที่ 30 : กลิ่นเลือดครั้งที่ 27 : ซากุระลองใจ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 827
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    15 ธ.ค. 59

สายลมผู้งดงาม...

จงลองใจเมื่ออำนาจเหนือกว่า...

 

            “ยังปากเก่งเหมือนเดิมเลยนะ

 

กึก !

 

คนที่นี่...ไม่สั่งสอนให้เจ้าเปลี่ยนแปลงตัวเองบ้างหรือไง ?ท่านพ่อเอ่ยถามพร้อมกับปรายตามองหน้าของเรย์จิกับสุบารุที่ยืนอยู่เยื้องฉันไปเล็กน้อย นัยน์ตาที่ไม่แสดงออกซึ่งความรู้สึกกำลังแผ่รังสีการกดขี่คนอื่นออกมาอย่างที่ชอบทำ ท่านมักใช้อำนาจความเหนือกว่าในด้านความอาวุโสกดขี่คนอื่นอยู่เสมอ

 

            มันทำให้ดูมีอำนาจกว่าทุกคน...

 

            พ่อมาเยี่ยมเพราะได้ข่าวว่าเจ้าไม่สบาย ตอนนี้หายดีแล้วเหรอ ?

 

            “ก็ดีขึ้นมากพอที่จะไม่เป็นภาระใคร

 

            “…”

 

            “จริงๆท่านพ่อไม่จำเป็นต้องมาก็ได้ รอให้ลูกตายก่อนสิแล้วค่อยมาทีเดียวJ คำพูดของฉันทำให้ท่านพ่อแผ่ไอเย็นแสนน่ากลัวออกมาอีก แต่ฉันไม่ใช่คนที่จะมากระทบกระเทือนกับสิ่งเหล่านั้น เพราะถ้าเทียบกันแล้ว พลังของฉันมากกว่าหลายขุม มันเป็นผลเนื่องมาจากพลังของแม่ฉันที่ถ่ายทอดมาสู่ตัวฉันอย่างสมบูรณ์แบบ พอรวมกับสายเลือดและพลังของท่านพ่อที่อยู่ในร่าง

 

            สายเลือดในกายของฉันเลยเป็นที่ต้องการมากกว่าใคร

 

            และเพราะแบบนั้นไง ฉันถึงถูกขังเอาไว้ไม่ให้ได้เห็นเดือนเห็นตะวัน ต้องขอบคุณคาร์ลไฮนซ์นะ แม้จะรู้ว่าเขาใช้ฉันเป็นหมากในแผนการของเขา แต่ถ้าไม่ได้เขา ฉันก็ยังคงเป็นหนูในท่อรอวันถูกปลดปล่อยเท่านั้น

 

            ต้องขอบคุณที่เขาพาฉันออกมาจากขุมนรกแห่งนั้น ให้ฉันได้มีชีวิตใหม่

 

            ต่อให้ต้องเจอคนเดิมๆไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยฉันก็มั่นใจว่าตอนนี้ฉันไม่ได้ตัวคนเดียวอย่างที่แล้วมา...

 

            ทว่าแทนที่ท่านพ่อจะต่อล้อต่อเถียงกับฉัน ท่านกลับหันไปหาเรย์จิที่มองเราอยู่

 

            คงเหนื่อยสินะที่ต้องมาเจอความร้ายกาจของว่าที่คู่หมั้นตัวเองทุกวัน

 

            “…”

 

            “ทำใจหน่อยนะ ลูกสาวของฉัน...ไม่ใช่ผู้หญิงที่ดีเท่าไหร่

 

            “ถึงอย่างนั้นผมก็มั่นใจว่าเธอดีพอที่จะเป็นคู่หมั้นของพวกเราเรย์จิว่าพร้อมเดินเข้ามาโอบไหล่ของฉัน ไม่เกรงใจสุบารุที่มองมาเลยสักนิดเดียว ตอนแรกเริ่มเธออาจร้ายกาจ แต่ตอนนี้เธอไม่ได้เป็นแบบนั้นแล้ว

 

            “เรย์จิ...

 

            “แม้จะไม่ใช่ผู้หญิงที่ดีที่สุดบนโลก แต่ก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่เลวร้ายที่สุดเช่นกันนัยน์ตาสีทับทิมที่เหมือนกับคาร์ลไฮนซ์นั่น จ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีเดียวกันกับฉันของท่านพ่อที่ไม่ละสายตาออกจากเราทั้งสองคน ไม่แน่บางทีมันอาจทำให้ท่านรู้สึกชะงักเพราะนัยน์ตาที่เหมือนกับคาร์ลไฮนซ์แลดูจะมีอำนาจดึงดูดทุกคน

 

            และใช่ สุบารุเองก็มีดวงตาสีนั้นเช่นเดียวกัน...

 

            ผมว่าเราไปทานอาหารเย็นกันดีไหมครับ ผมให้คนตั้งโต๊ะไว้แล้ว

 

            “ก็ดีเหมือนกันเพราะฉันอยากเห็นบรรดาพี่น้องของพวกเธอ

 

            “…”

 

            รวมถึงอะไรหลายๆอย่างด้วยล่ะนะ ท่านพ่อทิ้งท้ายไว้แค่นั้นพลางเลื่อนสายตามาสบกับฉันที่ยังคงทำเป็นนิ่งไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไร พ่อหวังว่าคงจะได้เห็นอะไรที่มันพิเศษกว่านี้ จะดีกว่าไหมถ้าลูกพาพ่อไป...ดีกว่าเดินไปกับผู้ชายที่ยังไม่ใช่ทองแผ่นเดียวกัน

 

            คำพูดของท่านพ่อทำให้ฉันกับเรย์จิหันมามองหน้ากันก่อนที่เขาจะค่อยๆลดมือที่โอบไหล่ฉันลง พร้อมกับที่ฉันถอนลมหายใจออกมา เดินไปควงแขนท่านพ่อที่จัดท่าไว้รอรับ แน่นอนว่าฉันไม่ได้อยากแตะตัวของท่าน มันทำให้ฉันสัมผัสได้ถึงความน่าสั่นไหวชวนสะอิดสะเอียน

 

            บางครั้งการที่ต้องเสแสร้งทำเป็นไม่รู้สึกอะไร ต่อหน้าคนที่เราเกลียดชังแทบตายก็เป็นอะไรที่น่าอึดอัดกว่าการกลั้นใจตายเสียอีก...

 

            ดีหน่อยที่เรย์จิกับสุบารุไม่ได้ปล่อยให้ฉันต้องทนทุกข์เพียงลำพัง พวกเขามีมารยาทมากพอที่จะสร้างบรรยากาศไม่ให้มันแย่ไปกว่านี้ และต้องขอบคุณยุยที่จู่ๆก็โผล่มาทำให้เธอเป็นตัวเรียกความสนใจจากท่านพ่อได้เป็นอย่างดี

 

            ก็เธอเป็นมนุษย์นิ ย่อมมีกลิ่นที่เชิญชวนแวมไพร์อย่างเราอยู่แล้ว แต่ไม่ต้องห่วงนะ ฉันไม่ปล่อยให้ท่านพ่อทำอะไรเธอหรอก ยิ่งไปกว่านั้นสุบารุเองก็อยู่ด้วย ฉันเลยมั่นใจว่ายุยจะปลอดภัย ส่วนตัวฉันนั้นระหว่างรอให้ห้องอาหารเรียบร้อยเลยปลีกตัวมาสูดอากาศที่ระเบียบชั้นสอง

 

            ในห้องนอนของตัวเอง...ที่ไม่เคยได้รับความเป็นส่วนตัว

 

            บางทีฉันก็อยากอยู่คนเดียวมากกว่าได้เพื่อนมากวนใจนะ...อายาโตะคุงฉันหันไปพูดกับเจ้าของเรือนผมสีแดงสดที่จิ๊ปากไม่พอใจเมื่อเห็นว่าฉันรู้ทันเขาไม่เหมือนกับที่ตนวางแผนเอาไว้ ส่งผลให้อีกฝ่ายเดินล้วงกระเป๋ากางเกงมายืนอยู่ข้างฉัน มีอะไรงั้นเหรอหรือแค่อยากมาสูดอากาศในห้องของฉัน ?

 

            อย่ามาพูดจาไร้สาระน่ายัยบ้า ฉันก็แค่เห็นว่าเธอเดินขึ้นมา

 

            “แล้ว...

 

            ก็เลยสงสัยว่าเธอกำลังหลบหน้าตาแก่นั่นหรือไง ถึงหนีมาอยู่นี่คนเดียว

 

            “...จะว่าแบบนั้นก็ได้ หรือถ้าจะพูดให้ถูกคือฉันยังไม่พร้อมที่จะเจอหน้าเขาฉันพูดออกไปตามตรงโดยไม่ปิดบัง ไม่ต่อว่าที่เขาเรียกพ่อฉันว่าตาแก่ด้วย ก็ขนาดพ่อตัวเองอายาโตะก็ยังเคยเรียกแบบนั้นเลย มันคงเป็นนิสัยของเขาที่แก้ไม่หายล่ะนะ มันค่อนข้างทำใจยากที่จะต้องมาเจอหน้าคนที่เราเกลียดชังในเวลาที่เราอ่อนแอแบบนี้ มันทำให้ฉันรู้สึกเหมือนว่าตัวเองไม่มีเกราะปกป้องตัวเอง

 

            “ที่เป็นแบบนั้นเพราะเธอมันไม่สนใจคนอื่นต่างหาก

 

            “อะ...

 

            “มีตั้งหลายคนที่รอให้เธอเลือกเป็นเกราะป้องกัน แต่เธอกลับเอาแต่มองว่าตัวเองอยู่ตัวคนเดียว

 

            “แล้วมันไม่ใช่แบบนั้นหรือไง

 

            “ก็ไม่...

 

      ตลอดชีวิตที่ผ่านมาฉันมีสิทธิ์เลือกด้วยเหรอ ขนาดชีวิตตัวเอง...ฉันยังเลือกไม่ได้เลยอายาโตะ

 

            ทุกอย่างตกอยู่ในความสงบทันทีที่ฉันสวนกลับเขาไปแบบนั้น ใจจริงฉันไม่ได้อยากใส่อารมณ์หรือขึ้นเสียงใส่เขา แต่พอคิดว่าชั่วชีวิตฉัน ฉันไม่เคยได้เลือกอะไรเองเลยสักอย่าง พอจะมีโอกาสเลือกขึ้นมา ของที่อยากได้ก็หายวับไปกับตาเหมือนว่ามันไม่อยากให้ฉันแตะต้องยังไงยังงั้น เพราะแบบนั้นฉันถึงไม่เคยกำหนดชีวิตตัวเองได้ ฉันเติบโตมาในกรงขัง กินความผิดบาปให้ผสมเข้าไปในหยาดเลือด ทำทุกอย่างตามคำสั่งพ่อตัวเอง

 

            แม้แต่เรื่องเล็กน้อยฉันก็ยังไม่มีสิทธิ์ที่จะได้เลือกมัน แล้วเขาจะมาบอกว่าฉันมองแต่ตัวเองได้ยังไง

 

            เขามัน...ไม่รู้อะไรเลย

 

            ต่อให้ตอนนี้ฉันจะเริ่มชีวิตใหม่ แต่ก็ไม่ได้แปลว่าฉันจะมีสิทธิ์เลือกอะไรได้

 

            “…”

 

            “ฉันไม่ได้มีอิสระเหมือนพวกนาย...หรอกนะน้ำเสียงของฉันมันแผ่วลงจนเหมือนกับคนที่หมดอาลัยตายอยาก วินาทีนั้นฉันหลุบตาต่ำเสตาไปมองหยาดฝนที่พร่ำตกลงมา มันกระเด็นมาโดนตัวฉันนิดหน่อย ถึงกระนั้นฉันก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก รู้ไหมว่าพวกนายมันน่าอิจฉาที่ทำทุกอย่างได้ตามอำเภอใจ แต่ฉันกลับทำอะไรไม่ได้ ขนาดเป็นตัวเองยังทำ...

 

            “เธอทำได้ แต่เธอไม่ทำต่างหากยัยบ้า

 

            “อ๊ะ !”

 

            “เพราะมัวแต่คิดว่าตัวเองจะอ่อนแอเลยต้องทำเป็นเข้มแข็งตลอดเวลา คิดว่าคนอื่นเขาไม่รู้หรือไงว่าเธอสวมหน้ากากเอาไว้ ! มีแต่เธอนั้นแหละที่โง่ไม่เข้าใจอะไรเลย !” อายาโตะตวาดใส่ฉันเล่นเอาฉันถึงกับชะงัก หันมามองหน้าเขาอย่างตกใจที่จู่ๆเขาก็มาใส่อารมณ์กับฉัน ทั้งๆที่เมื่อกี้ยังดูจะเป็นผู้ฟังที่ดีอยู่เลย เลิกเสแสร้งเป็นคนอื่นสักที ไม่เบื่อหรือไงที่ต้องใส่หน้ากากทำตัวเดิมๆให้คนอื่นเข้าใจในสิ่งที่เธอไม่ได้เป็น ! ประสาทหรือไงชอบทำให้คนอื่นเข้าใจผิด มีหัวให้คิด แต่คิดอะไรบ้าๆ เธอนี่มันบ้าของแท้เลย !”

 

            “เฮ้ นายจะ...!”

 

            “ถ้าเกิดเป็นตัวเองมันยาก ฉันก็จะดึงตัวตนของเธอออกมาเอง แล้วดูสิว่าระหว่างดึงตัวเองกับให้คนอื่นดึงให้อะไรมันจะยากกว่ากัน !” อายาโตะไม่ได้เปิดโอกาสให้ฉันตอบโต้เลยสักคำ เขาเอาแต่โวยวายใส่ฉันให้ฉันยืนใบ้กินทำอะไรไม่ถูก มิหนำซ้ำร่างสูงยังเอื้อมมือมาจับแขนฉันเอาไว้ก่อนจะออกแรงกระตุกให้เขยิบเข้าไป

 

            พลันริมฝีปากแสนร้ายก็ประทับลงมา !

 

            “!!!!!” วินาทีนั้นฉันเบิกตากว้างตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ถึงขั้นยอมปล่อยให้อีกฝ่ายตวัดแขนมาโอบกอดเอวฉันเอาไว้ รั้งตัวเข้าไปใกล้ๆฝังริมฝีปากแน่นกว่าเดิม ด้วยความที่ฉันลืมตาอยู่เลยมองเห็นว่าตอนนี้ใบหน้าเราอยู่ใกล้ขนาดไหน ใกล้เสียงจนให้ความรู้สึกราวกับว่าจะหลอมละลายกลายเป็นส่วนหนึ่งของเขา

 

            และไม่นานนักจุมพิตนั้นก็จบลง อายาโตะก้มลงมาหาฉันอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้ทำเพียงแค่จ้องลึกเข้ามาในดวงตา

 

            เป็นไง วิธีนี้พอดึงได้ไหม ?”

 

            ถามแบบนี้...ใครมันจะไปตอบได้กัน !

 

ณ ห้องอาหาร

 

            ฉันกับอายาโตะไม่ได้พูดอะไรกันอีก หลังจากที่เขาทำแบบนั้นกับฉัน แน่นอนว่าการกระทำของเขามีอิทธิพลกับหัวใจฉันไม่น้อย เล่นเอาเผลอทำตัวไม่ถูกไปพักใหญ่ ดีที่ไรโตะมาตามให้ลงไปทานข้าว เจ้าตัวเลยฉุดกระชากให้ฉันตามเขาไป มือที่ประสานกันไว้ทำให้หัวใจของฉันสั่นระรัว

 

            ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่นโดยเฉพาะหน้าพ่อของตัวเอง ฉันก็กลับมาเก๊กขรึมอีกครั้งอย่างง่ายดาย

 

            ทุกอย่างเหมือนจะกลายเป็นหินเมื่อท่านพ่อจ้องมองมา...

 

            การปล่อยให้แขกต้องรอ ถือว่าไม่ให้เกียรติ มันเสียมารยาทนะ...ยูเซะสึท่านพ่อเอ่ยขึ้นแทบจะทันทีที่ฉันเดินเข้ามาในห้องอาหารพร้อมกับอายาโตะ นัยน์ตาสีเดียวกับฉันไล่สายตามองเราราวกับว่าคือตัวปัญหาที่ทำให้ปาร์ตี้ต้องชะงัก ทั้งๆที่ความจริงแล้วก็ไม่ได้มีใครยินดีที่ท่านพ่อมาที่นี่เลยสักคน

 

            แต่มารยาทที่ดีคือการหลอกลวงคนที่ไม่รู้ตัว จริงไหมJ

 

            “ขออภัยท่านพ่อ ลูกก็แค่ตากอากาศเพลินไปหน่อย ฉันระบายยิ้มบางให้ท่านอย่างเสแสร้งก่อนจะเดินเข้าไปทิ้งตัวลงนั่งตรงที่ว่างข้างๆเขา แน่นอนว่าทุกการกระทำอยู่ในสายตาของฉันเหมือนกับคนกำลังจับผิด มีอะไรงั้นเหรอคะ ถึงได้มองลูกเช่นนั้น ?

 

            “เปล่า...ข้าก็แค่คิดว่าเจ้าดูโตขึ้นนิดหน่อย

 

            “…”

 

            “แต่ก็แค่ลักษณะภายนอกเท่านั้น ส่วนภายใน...

 

            “ยังคงเน่าฟ๊ะเหมือนตอนอยู่กับท่าน...ถูกต้องไหมคะ ?ฉันถามด้วยรอยยิ้ม ทั้งๆที่คำถามนั้นไม่ใช่คำถามที่ดีเลยสักนิดเดียว ไม่ต้องห่วงหรอกท่านพ่อ บางอย่างเวลาก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ อย่างเช่นตัวตนของลูกที่จะไม่มีวันเปลี่ยนแปรไป

 

            “…”

 

            “อะไรที่คงไว้แล้วมันดีกว่าเปลี่ยนไป มันก็ควรจะคงไว้เช่นเดิม

 

            “รวมถึงความเกลียดชังด้วยน่ะเหรอ ?

 

กึก !

 

            “อะไรที่ควรวาง ก็อย่าถือมันเอาไว้ ไม่งั้นมันจะหนักใจเสียเปล่าๆคำพูดของท่านพ่อทำให้ฉันชะงัก บรรยากาศที่เงียบสงัดแลดูจะหนาวยะเยือกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ในตอนนั้นทุกอย่างจะดูปกติ ทว่าหัวใจในการรับรู้ของฉันกลับไม่ได้ปกติไปด้วย มันคงจะดีถ้าเจ้าจะกลับไปที่บ้านบ้าง อย่างน้อยสักนาทีก็ยังดี

 

            “...จะให้ลูกกลับไปอยู่คุกใต้ดินอีกหรือไง

 

            “…”

 

            “คงไม่ได้อยากจะกลับไปกักขังลูกอีกครั้งหรอกใช่ไหม ?ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆเสียงของฉันมันก็สั่นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ยิ่งพอคิดถึงเรื่องที่ต้องถูกนำตัวกลับไปอยู่ในคุกใต้ดินก็ยิ่งทำให้ตัวของฉันสั่นตามเสียง ไม่อยากจะพูดว่าความกลัวส่งผลให้ความรู้สึกของฉันบิดเบี้ยว

 

            หัวใจฉันมันไร้รูปทรง

 

            พ่อรู้ว่าอยู่ที่นี่มันดีกว่า เจ้าคงไม่อยากกลับไปที่บ้าน...ด้วยอะไรหลายๆอย่างท่านพ่อยังกล่าวขณะที่หั่นอาหารเข้าปากปกติ ไม่มีการแสดงสีหน้าหรือว่าน้ำเสียงที่แตกต่างไปจากเดิมเลยสักนิด แต่ก็อย่างที่บอก เจ้าควรกลับไปบ้าง จะพาคู่หมั้นไปด้วยพ่อก็ไม่ว่าอะไร

 

            “…”

 

            “มันคงจะดีถ้าแม่กับยูตะได้รู้ว่าเจ้ายังปกติดี

 

ปึง !

 

            “อย่าพูดชื่อของพวกเขาฉันเอ่ยเสียงต่ำเผลอลุกขึ้นยืนปล่อยพลังออกมา เล่นเอามีดหั่นอาหารถึงกับหล่นลงไปปักพื้น นัยน์ตาสีหม่นกลายเป็นสีทองสว่างแสดงให้เห็นว่าฉันไม่ได้พอใจที่เขาเอ่ยชื่อคนที่ฉันรักทั้งสองคนออกมา อย่าเอ่ยชื่อพวกเขาด้วยริมฝีปากแสนโสมมแบบนั้นนะ...ท่านไม่มีสิทธิ์

 

            “เจ้ายังไม่เลิกทิฐิอีกเหรอ เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว

 

            “แม้เรื่องมันจะผ่านไปนานแค่ไหน มันก็ยังเด่นชัดอยู่ในความทรงจำของลูก

 

            “…”

 

            และต่อให้เวลามันผ่านไปนานเท่าใด ลูกก็จะไม่มีวันลืมว่าท่านคือฆาตกร ยูคิโตะมารุ !”

 

LOADING 100 PER

 

###คุยกันตามประสาคนอ่านคนเขียน

มาอัพครบแล้วน้า อาทิตย์หน้าเอลสอบแล้ว เลยอาจจะอัพช้านะคะ

เพราะงั้นอย่าตกใจว่าหายไปไหน ไปสอบกลางภาคค่ะ แล้วจะรีบกลับมา ฮา

ตอนหน้าจะมีอะไรให้ลุ้นขึ้นมาอีก ฝากติดตามด้วยนะคะ อย่าลืมเม้นน้า

ใครอยากอ่านเม้นรายงานตัวไว้แล้วเราจะล่องลอยไปไม่นานเกินรอ

อย่าลืมเม้น เม้น เม้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 คน 1 เม้น = 1,000,000กำลังใจเลยน้า เพราะงั้นมาผลักดันอิเอลหน่อยเร็ววว

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

653 ความคิดเห็น

  1. #421 ying21346 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 21:12
    ฮูเล่~ ยินดีด้วยค่า! จะสอบกลางภาคเหมือนกันเลย ตอนนี้เตรียมเคลียงานและต้มหนังสือได้เลยค่ะ555
    #421
    1
    • #421-1 nicharee-33(จากตอนที่ 30)
      16 ธันวาคม 2559 / 17:54
      ตอนนี้ต้มกินไปบ้างส่วนแล้วค่ะ55555
      #421-1
  2. #420 nanamisora (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 00:34
    เป็นกำลังใจให้ ทุกๆเรื่องนะค่ะ สนุกมากค่ะ ชอบนางเอกสุดๆ รออ่านนะค่ะ
    #420
    1
    • #420-1 nicharee-33(จากตอนที่ 30)
      14 ธันวาคม 2559 / 17:17
      ขอบคุณค่า
      #420-1
  3. #419 khawhom26 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 23:21
    ,ต่ออิอออ
    #419
    1
    • #419-1 nicharee-33(จากตอนที่ 30)
      14 ธันวาคม 2559 / 17:17
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #419-1
  4. #418 Kurone_Kuro (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 19:58
    แม่ทัพ:ฆ่ามันเลย!ยูเซะสึ!!!(มีความอินจัด-.,-)
    #418
    1
    • #418-1 nicharee-33(จากตอนที่ 30)
      14 ธันวาคม 2559 / 17:13
      ใจเย็นๆ5555
      #418-1
  5. #417 ying21346 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 19:12
    ฆ่ามันเลย!!!!
    #417
    1
    • #417-1 nicharee-33(จากตอนที่ 30)
      14 ธันวาคม 2559 / 17:12
      ใจเย็นๆ5555
      #417-1
  6. #416 buntarig13 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 18:45
    สู้ๆค่ะคนเขียนจะรออ่านเสมอนะค้าา^^
    #416
    1
    • #416-1 nicharee-33(จากตอนที่ 30)
      14 ธันวาคม 2559 / 17:12
      ขอบคุณค่า
      #416-1
  7. #415 nanamisora (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 19:22
    รออ่านตอนที่เหลือนะค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #415
    1
    • #415-1 nicharee-33(จากตอนที่ 30)
      12 ธันวาคม 2559 / 07:27
      ขอบคุณค่า
      #415-1
  8. #414 Kurone_Kuro (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 18:00
    รอค่ะ><
    #414
    1
    • #414-1 nicharee-33(จากตอนที่ 30)
      12 ธันวาคม 2559 / 07:26
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #414-1
  9. #413 ying21346 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 17:45
    เฮ้อ ไม่รู้เป็นไรชอบประโยคสุดท้ายตบอดเลย
    #413
    1
    • #413-1 nicharee-33(จากตอนที่ 30)
      11 ธันวาคม 2559 / 17:55
      เนอะ5555
      #413-1
  10. #412 nanamisora (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 00:14
    รอนะค่ะ
    #412
    1
    • #412-1 nicharee-33(จากตอนที่ 30)
      10 ธันวาคม 2559 / 09:34
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #412-1
  11. #411 icezy9 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 22:29
    ก็อป25เรื่อง อห
    #411
    3
    • #411-2 icezy9(จากตอนที่ 30)
      11 ธันวาคม 2559 / 17:41
      ยังไงก็สู้ๆนะค่า รอติดตามยังไงของก๊อปก็ไม่ดีเท่าต้นฉบับหรอกค่ะ
      #411-2
    • #411-3 nicharee-33(จากตอนที่ 30)
      11 ธันวาคม 2559 / 17:55
      ขอบคุณค่า
      #411-3
  12. #410 ying21346 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 21:22
    มองทอร์คแล้วขอกรีดร้องแป็ป 25 เรื่อง Whattttttttt???????
    #410
    1
    • #410-1 nicharee-33(จากตอนที่ 30)
      10 ธันวาคม 2559 / 09:32
      ใช่ค่ะ เพราะแบบนี้เลยหายตัวไป
      #410-1
  13. #409 Kurone_Kuro (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 17:36
    ต่อไวๆน้าาาาาาา
    #409
    1
    • #409-1 nicharee-33(จากตอนที่ 30)
      10 ธันวาคม 2559 / 09:30
      รับทราบจ้า
      #409-1
  14. #408 furnaunchanita (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 17:36
    อยากอ่านค่า
    #408
    1
    • #408-1 nicharee-33(จากตอนที่ 30)
      10 ธันวาคม 2559 / 09:30
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #408-1