[Fic Diabolik lovers] Bloody Sakura ซากุระสีเลือด [END]

ตอนที่ 3 : กลิ่นเลือดครั้งที่ 1 : ซากุระโปรยปราย [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,448
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    4 เม.ย. 59

สายลมผู้งดงาม...

จงโปรยปรายลงบนพื้นดิน...

 

ฟู่ว...

 

            ค่ำคืนแสนเงียบงันถูกโอบล้อมด้วยสายแสนสั่นไหว มันได้ผ่านบางคนจากแดนไกลให้ยืนเหยียบอยู่หน้าบานประตู นัยน์ตาสวยกวาดมองกว้างเหม่อมองทุกอย่างด้วยแววตาเรียบเฉย มือเล็กโบกพัดราวเอื้อนเอ่ยให้สายลมอันหอมหวานผลักบานประตูออกก่อนที่ท้าวเล็กๆจะเดินเข้าไป

 

            กลิ่นอันหลากหลายถูกปกคลุมด้วยกลิ่นกายงามดั่งซากุระบาน

 

            เงียบจัง... เสียงหวานเอ่ยอ้างแล้วใช้สายตามองหาผู้มีชีวิต เธอเหลือบไปมองบุรุษผู้นึงที่โค้งให้เธอ

 

            ตามกระผมมาทางนี้ขอรับ ไร้ซึ่งเสียงตอบรับ เธอเพียงแค่เดินตามอีกฝ่ายไปเงียบๆเท่านั้น ทุกฝีก้าวเต็มไปด้วยความระมัดระวังอาจจะเป็นเพราะถูกขังให้อยู่ในคุกใต้ดินมานานเลยทำให้ไม่ค่อยคุ้นชินกับการเผชิญโลกภายนอกแบบนี้

 

            แต่มันก็เป็นเรื่องดี เธอจะแสดงตัวตนที่แท้จริงออกมาซะที...

 

            เชิญขอรับร่างบางยกยิ้มให้แล้วเดินเข้าไปในห้องโถงกว้าง เธอยังคงไม่พบกับใครมีเพียงแค่ความว่างเปล่าเท่านั้นที่ต้อนรับเธอ

 

            ทว่า...

 

กลิ่นหอมๆที่มันรบกวนพวกฉันคือกลิ่นของเลือดเธอสินะ

 

กึก !

 

            “เธอสินะที่คนคนนั้นส่งมา ฉันกวาดตามองหาเจ้าของเสียงที่ดังขึ้น แต่ก็ยังไม่พบใครนอกจากเก้าอี้หลากสีที่ตั้งไว้กลางห้องโถงใหญ่ ฉันสัมผัสได้ถึงสายตาของใครหลายคนและกลิ่นแปลกปลอมที่ไม่เคยได้กลิ่นมาก่อน

 

            มันช่างหอมหวานหากแต่ก็เต็มไปด้วยความดุร้ายเกินคาดเดา

 

            หอมขนาดนี้คงอยู่กับพวกเรานาน...

 

            “มันจะดีมากถ้าพวกคุณจะเปิดเผยตัวออกมา ฉันพูดพลางหลับตาลงเหยียดยิ้มหยัน สิ่งที่ฉันเห็นคือพวกเขาที่อยู่ทุกมุมห้อง ต่างคนต่างจ้องมองฉันอย่างจับผิด ทว่าก็ไม่มีใครยอมเปิดเผยตัวออกมาสักนิด การหลบซ่อนไม่ได้ทำให้พวกคุณดูน่ากลัว

 

            “หึ งั้นจงหวาดกลัวพวกเรา !” เสียงที่ดังขึ้นเบื้องหน้าทำให้ฉันลืมตาขึ้นมาไล่สายตามองใบหน้าบุรุษรูปงามทั้งหกคน พวกเขาต่างมองฉันด้วยแววตาที่เหมือนกับคนมีอำนาจ ไม่ต่างจากราชสีห์มองเหยื่อ เพราะเหยื่ออย่างเธอควรกลัวพวกเราให้มากที่สุด !”

 

            “หึ...

 

            “ดูไม่กลัวเลยนะเธอน่ะ

 

            “ที่ไม่กลัวเพราะว่าเธอไม่ใช่เหยื่อ เจ้าของเรือนผมสีดำสนิทเอ่ยขึ้นมาแล้วเหล่ตามองฉันผ่านกรอบแว่นที่สวมทับความงดงามของนัยน์ตาไว้อยู่ หรือถ้าเรียกให้ถูกคงต้องเรียกว่าเจ้าสาวสินะครับ

 

            “หือ ?

 

            “ก็คนคนนั้นเขาบอกว่าจะส่งเจ้าสาวมาให้พวกเราเพราะงั้นเธอคนนี้คงจะเป็นเจ้าสาวที่เขาบอกเอาไว้ ฉันไม่ได้พูดอะไรปล่อยให้พวกเขาสันนิฐานไปต่างๆนานา แต่เหมือนว่าเจ้าของเรือนผมสีแดงสวยจะไม่สนใจในเรื่องนั้น เพราะทันทีที่ร่างสูงพูดจบ เขาก็สวนออกมาทันที

 

            เจ้าสาวงั้นเหรอ...สุดท้ายก็แค่เหยื่อที่ต้องตายอยู่ดีนิJ

 

            ช่างเป็นการต้อนรับที่ดีจริงๆ

 

            “ไม่เห็นต้องสนใจอะไร แค่มีเลือดให้ก็พอแล้ว !” เจ้าของเรือนผมสีแดงยังคงกำแหงไม่เลิกรา ทว่าฉันก็ไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่ยิ้มให้เหมือนคนไม่มีเสียง และนั่นทำให้ส่งเสียงจิ้จ้ะเหมือนไม่พอใจออกมานิดหน่อย ไม่คิดจะส่งเสียงอะไรออกมาเลยหรือไง หรือว่ากลัวพวกฉันจนเป็นใบ้ไปแล้ว !”

 

            “...ไม่ได้กลัวหรอก

 

            “…”

 

            “แค่กำลังคิดอยู่ว่าควรจะพูดในฐานะเจ้าสาวหรือเหยื่อดีฉันแอบเห็นเจ้าของเรือนผมสีทองลอบยิ้มเบาๆราวกับว่าเขาสนุกที่ฉันพูดแบบนั้น ถ้าให้พูดในฐานะเจ้าสาวคงต้องพูดว่าฝากตัวด้วยนะคะ แต่ถ้าให้พูดในฐานะเหยื่อ...

 

            “…”

 

            “จะพูดว่า อย่าทำร้ายฉัน ดีไหมนะJ รอยยิ้มของฉันไม่ต่างจากคมดาบที่ปาดคอเฉือนลิ้มของพวกเราเพราะทันทีที่พูดแบบนั้น หลายสายตามองฉันด้วยแววตาไม่พอใจโดยเฉพาะเจ้าของเรือนผมสีแดงที่แทบจะพุ่งเข้ามาหาฉัน

 

            นัยน์ตาอันแรงกล้าเต็มไปด้วยความไม่พอใจ พลันเปลี่ยนไปเหมือนพบเรื่องสนุก

 

            ปากดีนิ ดูเหมือนหมอนั่นจะส่งคนที่มีฝีมือสูสีมาให้พวกเรา เขาว่าพลางลุกขึ้นยืนเดินมามองหน้าฉัน ปลายเท้าของเราเกือบชิดกัน แต่นั่นไม่ได้ทำให้ฉันล่าถอย

 

            เขาไม่ใช่คนที่ฉันต้องกลัว ฉันไม่จำเป็นต้องกลัวเขาหรือว่าใคร

 

            เพราะฉันถูกฝึกฝนให้เข้มแข็ง แม้ว่าจะยืนอยู่หน้าความตายเราก็ต้องเข้มแข็งเอาไว้ อีกอย่างคนที่ทำให้ฉันหวาดกลัวได้มันก็มีแค่คนเดียว...

 

หมับ !

 

            “ฉันจะทำให้เธอกรีดร้องออกมามือหนาจับหมับเข้าที่แขนของฉัน ออกแรงบีบแน่นมากจนแขนขาวๆของฉันขึ้นรอยแดงเป็นรอยนิ้ว ทว่าคนด้านหน้ากลับไม่สนใจว่าฉันจะรู้สึกเจ็บปวดไหมเพราะเหมือนเขาต้องการให้ฉันเป็นแบบนั้น และจะทำให้เธอเจ็บปวดจนต้องร้องขอชีวิต !”

 

            วินาทีนั้นต่อมอันตรายเตือนสติเพราะทันทีที่เขาพูดแบบนั้น ร่างสูงก็ปัดผมที่เกะกะลำคอฉันออกไป ทำท่าจะก้มลงมาฝังเขี้ยวใส่ แต่ฉันก็ไวพอที่จะ...

 

ฟึ่บ !

 

            “อ๊ะ !”ร่างสูงเบิกตากว้างเมื่อร่างทั้งร่างของฉันกลายเป็นกลีบดอกซากุระที่โปรยปรายไปทุกที ร่างกายที่มีเนื้อดีบัดนี้กลับล่องหนอยู่ในอากาศ มันคือเวทย์มนต์แสนวิเศษของฉัน ฉันสามารถทำให้ร่างกายกลายเป็นซากุระเพื่อที่จะได้ไม่ต้องทนเจ็บปวด

 

            และหนีไปจากอันตรายได้

 

            ช่างโง่เขลาเบาปัญญา

 

            หา !?”

 

            “คุณมันโง่เกินกว่าที่จะตามฉันทันพวกเขาหันมามองฉันที่กลับกลายมาเป็นคนอีกครั้งโดยกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ของคนที่พุ่งเข้ามาทำร้ายฉันเมื่อกี้ ฉันเท้าคางนั่งไขว้หางมองเจ้าของเรือนผมสีแดงที่ทำหน้าทำตาแปลกใจระคนไม่พอใจ

 

            พอเห็นแล้วหัวใจตื่นเต้นไปหมดเลยล่ะ...

 

            “คุณดูไม่น่าจะเป็นลูกชายของเขาได้เลยนะ...คาร์ลไฮนส์ ผู้ชายคนนั้น

 

            เธอ...!”

 

            “สายลมซากุระ

 

            อะ...

 

            “ผมเรียกคุณถูกไหม ?จู่ๆร่างกายของฉันก็ชะงักไปเมื่อเจ้าของนัยน์ตาสีทับทิมเอ่ยขึ้นมา เขาเรียกฉันว่า สายลมซากุระ มันคือนิยามตัวตนของฉันที่น้อยคนนักจะรู้ อาจเป็นเพราะฉันถูกขังอยู่ในคุกใต้ดินมานาน บางคนที่รู้จักฉันอาจจะลืมไปแล้ว และฉันมั่นใจว่าไม่มีใครอื่นที่รู้เรื่องนี้

 

            แม้แต่เขาหรือเจ้าของนัยน์ตาสีทะเลลึกที่เคยเป็นเพื่อนเล่นกับฉันเมื่อตอนสมัยเด็ก ฉันก็มั่นใจว่าฉันไม่เคยบอกเรื่องนี้ให้เขารู้

 

            ดูเหมือนคุณจะมีหัวคิดมากกว่าบรรดาพี่น้องของคุณสินะ...เรย์จิซัง

 

            “อะไรนะ...

 

            “ฉันไม่รู้ว่าใครบอกเรื่องนั่นกับคุณหรือว่าคุณอาจจะแค่ได้ยินมา แต่ฉันขอเตือนเลยว่าอย่าเรียกฉันแบบนั้นอีก ฉันว่าพร้อมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขาเพื่อค้นหาคำตอบที่ควรได้รับ นัยน์ตาสีหม่นของฉันกลายเป็นสีทองอร่าม เรย์จิเบิกตากว้างนิ่งค้างไปเหมือนโดนสะกด บอกฉันสิว่าคุณรู้อะไรบ้าง บอกมันออกมาให้คุณลวงอะไรฉันอยู่

 

            “ผม...

 

            “บอกออกมาให้หมด อย่าโกหกฉันแม้แต่คำเดียว...

 

            “ผมรู้เรื่อง...

 

เพล้ง !

 

            “อึก !”พลังตีกลับเข้าร่างจนฉันต้องงอตัวเพราะตกใจกับเสียงแก้วที่แตกละเอียดส่งเสียงดังเล่นเอาฉันสมาธิหลุด พอหันไปมองก็พบกับเศษซากของแก้วใส่ไวน์ที่อยู่ข้างๆกับเก้าอี้ของ ชู...

 

            “โทษทีนะ มือลื่นน่ะ เขาเหยียดยิ้มหยันเหมือนรู้ว่าฉันทำอะไรกับน้องชายของเขา จู่ๆมือของฉันก็ถูกรวบไปด้านหลังพร้อมกับที่อะไรบางอย่างปิดเข้าที่ดวงตาของฉัน ถ้าทำรุนแรงเดี๋ยวจะเสียของนะ...อายาโตะ สุบารุ...

 

            “หนวกหูน่า ฉันรำคาญที่ยัยนี่เอาแต่ก่อกวน เห็นแล้วหงุดหงิดชะมัด

 

            “หนำซ้ำยังปากดี มีฤทธิ์สะกดจิตด้วย...อันตรายกว่าที่คาดไว้เยอะ !”ฉันกัดฟันกรอดเมื่อได้ยินแบบนั้น พยายามดิ้นก็ไม่เป็นผล รั้งแต่จะทำให้เจ็บ ผ้าบางอย่างที่ถูกปิดตาไว้มันเสียดสีกับช่วงโหนกแก้มของฉันทำให้เลือดไหลออกมา

 

            ความเจ็บแสบนั่นทำให้ฉันหยุดนิ่งเพราะลมหายใจเย็นยะเยือกหลายล้อมฉันไว้ทั่วทุกสารทิศ

 

            กลิ่นหอมจังน้าซินจัง (SIN=คนบาป)เสียงกระซิบที่ดังขึ้นข้างหูทำให้ฉันพอจำน้ำเสียงได้ ลิ้นเย็นๆแตะช่วงลำคอของฉันทำให้ฉันรับรู้ได้ถึงหายนะที่กำลังใกล้เข้ามา หวานจังเลย ติดใจซะแล้วสิ

 

            “ผมเองก็อยากชิมเหมือนกันนะ

 

            “อ๊ะ !”ฉันสะดุ้งตอนที่สัมผัสเย็นๆแตะลงตรงใบหู แรงบีบที่แขนมากขึ้นจนฉันเม้มปากแน่นไม่ร้องโอดครวญออกมา อายาโตะรัดผ้าที่ตาฉันแน่นขึ้น ฉันสัมผัสได้ถึงของเหลวที่ไหลลงมา แต่มันไม่ใช่น้ำตาของฉัน

 

            มันคือเลือดของฉันที่กำลังหลั่งให้พวกเขาเป็นการสังเวย

 

            “เราคงต้องปิดตาเธอไว้สักพัก เพื่อให้แน่ใจว่าเธอจะไม่ทำแบบเมื่อกี้อีก

 

            “คุณนี่ไม่ปลอดภัยเอาซะเลยนะ ดูสิเท็ดดี้ ผู้หญิงคนนี้อันตรายมากเลย...

 

            “หึ ฉันคอแห้งไปหมดแล้ว อยากจะกินให้เลือดหมดตัว

 

            “น่ารำคาญจริงๆ ทำไมต้องมาสุมหัว...เพราะคนคนเดียว ฉันได้ยินเสียงพวกเขารายล้อมรอบตัวฉัน พวกเขาต่างพูดแต่สิ่งน่ารำคาญ เอาแต่พูดว่าอยากทำร้ายฉัน อยากทำให้ฉันเจ็บปวด

 

            อ่าจริงสิ การทำแบบนั้นคือการแสดงความรักสำหรับพวกแวมไพร์นี่น่ะ

 

            ช่างเป็นการแสดงความรักที่น่ากลัวเสียจริงJ

 

            ตัวสั่นเชียว...กำลังกลัวเหรอ ?

 

            “อะไรที่ทำให้ฉันต้องกลัวเหรอคะ...ชูซังฉันตอบกลับแม้ว่าจะยังไม่เห็นหน้าเขา ฉันจำน้ำเสียงขอเขาได้ เมื่อก่อนเราสนิทกันจะตายแต่พอท่านแม่ของฉันตาย ฉันก็ไม่คิดจะกลับมาเหยียบที่นี่อีกเลย อีกอย่างช่วงนั้นมันก็เป็นช่วงโศกนาฏกรรมที่พวกเขาทั้ง 6 สังหารแม่ของตัวเอง

 

            ฉันไม่รู้ว่านั่นคือเรื่องจริงหรือเปล่า...แต่มันก็เป็นจังหวะเดียวกับที่เรื่องเลวร้ายโถมเข้าหาฉันเช่นกัน

 

            ฉันจะทำให้เธอกลัวฉัน กลัวจนตัวสั่นไม่หยุดเสียงกระซิบที่ดังขึ้นพร้อมกับที่ความนุ่มแสนเย็นชืดประทับลงมาที่เปลือกตาของฉัน ผ่านผ้าสีไวน์แดงที่ยังคงไม่คลายออกจากตา ฉันได้ยินเสียงของพวกเขา รับรู้ได้ถึงลมหายใจของพวกเขา และสัมผัสได้ถึงความหิวกระหายที่แผ่ออกมา

 

            แน่นอนว่าการเสียน้ำตาหรือร้องขอชีวิตไม่ใช่นิสัยของฉัน เพราะแทนที่ฉันจะทำแบบนั้น ฉันกลับ...

 

            เหยียดยิ้มออกมาราวกับว่าตัวเองคือหญิงสาวที่โชคดีที่สุดในโลก ทั้งๆที่ผู้คนต้องการหลีกหนีสถานการณ์พวกนี้ ที่ทำแบบนั้นเพราะฉันรู้ดี

 

            รู้ว่าพวกเขาทำอะไรฉันไม่ได้หรอก

 

            งั้นทำให้ฉันสัมผัสมันเร็วๆนะ

 

            “หือ...

 

            เพราะฉันก็อยากรู้จักความกลัวของตัวเองเหมือนกันJ

 

            มันน่าเบื่อนะที่ฉันมีความกลัวแค่อย่างเดียว...

 
 

LOADING 100 PER

 

###คุยกันตามประสาคนอ่านคนเขียน

อัพครบแล้วน้า ขออภัยที่มาช้า ขอชี้แจ้งก่อนว่า

เรื่องนี้จะอัพช้ากว่าเรื่องอื่นเพราะต้องคุมคาแรคเตอร์เพราะงั้นเพื่อทดแทนเวลาที่เสียไป

จะอัพแค่สปอยกับเรื่องเต็มเลย ไม่อัพทีละนิดเพราะเดี๋ยวคุมคาแรคเตอร์ไม่อยู่เนอะ

ฝากติดตามด้วยน้าาาาา และขอบอกไว้ก่อนว่านางเอกเราไม่ธรรมดาเหมือนกัน !

ใครอยากอ่านเม้นรายงานตัวไว้แล้วเราจะล่องลอยไปไม่นานเกินรอ

อย่าลืมเม้น เม้น เม้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 คน 1 เม้น = 1,000,000กำลังใจเลยน้า เพราะงั้นมาผลักดันอิเอลหน่อยเร็ววว

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

653 ความคิดเห็น

  1. #617 J'Sun (@lovelyztk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 14:30
    ชอบนิสัยนางเอกจนอดเม้นท์ไม่ได้ ถึงจะออกแรวแม่รี่ซูแต่ว่านางเป็นถึงเจ้าหญิงที่ผ่านการอยู่ในคุกมานานมากด้านมืดก็ต้องมีไม่น้อยหน้าพวกแวมไพร์แน่ๆ ติดตามนะคะ
    #617
    1
  2. #616 sumittrath48 (@sumittrath48) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 22:46
    สนุกดี เราจะรอ
    #616
    1
  3. #612 jakjnna (@jakjnna) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:51
    สนุกค่าาา
    #612
    2
  4. #480 Aiko-chan (@Aiko-chan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 16:11
    ชอบมากอ่ะไรท์ เพิ่งมาอ่านเพราะเพิ่งมาดู แหะๆ
    #480
    1
  5. #271 asdfghjkl2811 (@asdfghjkl2811) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 19:17
    ชอบมากอะ
    #271
    1
  6. #262 FPPD (@FPPD) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 20:18
    ทีมพี่ชูว์ค่าาาา
    #262
    1
  7. #243 241uuu (@241uuu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 17:40
    สนุกจัง
    #243
    1
  8. #108 NighTWatcHeR (@wachiraya2546) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 19:11
    นางเอกสตรองมาก!!!=[]=!!! ดีงาม= =b
    #108
    1
  9. วันที่ 11 เมษายน 2559 / 22:49
    สนุกมากๆค่ะ
    #55
    0
  10. #26 haruki chan (@96mon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 07:33
    น่าสนใจติดตามค่ะ
    #26
    0
  11. #25 MissForturen (@MissForturen) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 15:21
    เย้อัพแล้วรอติดตามตอนหน้าอยู่นร๊า
    #25
    0
  12. #24 nongmuiza (@nongmuyza) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 19:02
    สู้ๆน้าไรท์+รอต่อค่ะ
    #24
    0
  13. #23 Pimmy_Anime (@pimyada2546) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 13:31
    อย่ามาทำให้อารมณ์ค้างสิคะ//หลบมุม
    #23
    0
  14. #22 IRIS (@nanamisora) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 10:59
    ต่อด่วนค่ะ
    #22
    0
  15. #21 nongmuiza (@nongmuyza) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 08:43
    รอน้าาา
    #21
    0
  16. #20 runrun-cat (@runrun-cat) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 08:24
    เจิมมมมมมมมมมมมม!!!!
    #20
    0