[Fic Diabolik lovers] Bloody Sakura ซากุระสีเลือด [END]

ตอนที่ 29 : กลิ่นเลือดครั้งที่ 26 : ซากุระมาเยือน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 818
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    6 ธ.ค. 59

สายลมผู้งดงาม...

จงหลบหลีกเมื่อเจ้าชีวิตย่างกาย...

 

กึก !

 

            ฉันเดินทอดน่องไปตามทางยาวของสวนกว้าง หลังจากที่ถูกชู เจ้าคนใจร้ายหมัดมือชกให้ทำสัญญากับเขาโดยที่ตัวเองไม่ได้มีความพร้อมอะไรเลยสักนิด แน่นอนว่ามันทำให้ฉันเอาแต่คิดมาจนถึงตอนนี้ มันอาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรก็จริง

 

            แต่ฉันก็ไม่เคยมองว่าคำสัญญาเป็นเรื่องล้อเล่น ทุกอย่างที่เราสัญญากันไว้จะเป็นตัวผูกมัดอยู่ในหัวใจคอยย้ำเตือนจนกว่าเวลาจะสิ้นสุดลง...

 

            ซึ่งบางครั้งสัญญามันก็ยาวนานเกินกว่าจะจบลงได้อย่างง่ายดาย

 

            คิดอะไรของเขากันนะ ทั้งชู ทั้งอายาโตะน่ะ...ฉันพึมพำพลางมองกลีบดอกซากุระสีสวยในมือ ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่าที่รู้สึกว่าสีของมันเริ่มหมองลงจนน่าหวั่นใจ ราวกับคือสัญญาณเตือนว่าอีกไม่นานชีวิตของฉันจะไม่ปลอดภัย

 

            อาจมีใครบางคนกำลังจะมาเยี่ยมเยือน...

 

            มาทำอะไรตรงนี้

 

            “อะ...

 

            “ฉันคิดว่าเธอควรอยู่แต่ในคฤหาสน์นะเสียงทุ้มต่ำทำให้ฉันค่อยๆหันไปมองหน้าสุบารุที่โผล่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ รู้แค่ว่าตอนนี้เขายืนอยู่ด้านหลังของฉัน นัยน์ตาสีเดียวกับเรย์จินั้นทอดมองลงมาด้วยความเป็นห่วงที่แฝงเอาไว้ในความเรียบนิ่งเบื้องหน้า

 

            มันทำให้ฉันระบายยิ้มบางออกมาขับไล่ความกังวลของเขา

 

            ฉันแค่อยากสูดอากาศเท่านั้น ไม่ได้คิดจะเพิ่มความเจ็บช้ำให้ตัวเองหรอก

 

            “…”

 

            “แล้วนายล่ะ เป็นห่วงฉันจนต้องตามออกมาดูเลยงั้นเหรอ ?

 

            “หนวกหูน่า ฉันก็มาเดินของฉันปกติอยู่แล้วสุบารุขึ้นเสียงนิดหน่อย ทำรำคาญกลบเกลื่อนคำหยอกล้อของฉัน ก่อนจะเขยิบร่างเข้ามายืนตรงหน้า ใกล้กันจนปลายรองเท้าแทบชิด แน่นอนว่าฉันก็เงยหน้าสบตากับเขานิ่งเพื่อดูว่าเขาจะทำอะไรต่อไป ทว่าอีกฝ่ายก็ไม่ได้ทำอะไร เขาเพียงแค่เอื้อมมือมาสัมผัสแก้มของฉันอย่างแผ่วเบา

 

            ไอเย็นที่ปกคลุมนั้นไม่ได้สร้างความเหน็บหนาวให้ฉันเลยสักนิดเดียว...

 

            ฉัน...อยากขอโทษกับสิ่งที่มันเกิดขึ้น

 

            “…”

 

            “ขอโทษที่ฉันช่วยอะไรเธอไม่ได้เลยเสียงของเขาแผ่วลงไม่ต่างจากคนที่ใกล้หมดแรง ซ้ำร้ายกว่านั้นนัยน์ตาที่ทอแสงก็แสดงความสำนึกผิดแสนเศร้าสร้อยออกมาอย่างน่าเห็นใจ มันทำให้ฉันรับรู้ได้ถึงความเสียใจในหัวใจของเขา รู้ว่าเขาไม่ได้อยากให้เรื่องนั้นมันเกิดขึ้น ไม่มีใครคาดคิดว่าคาริสต้าจะทำร้ายฉันจนปางตายขนาดนั้น ทั้งๆที่ฉันแอบคิดมาตลอดว่าคลอเดเรียน่าจะเป็นคนที่น่ากลัวที่สุดในคฤหาสน์หลังนี้

 

            ทว่าในขณะเดียวกันฉันก็เหมือนจะเข้าใจความรู้สึกนั้นนะ ความรู้สึกเจ็บปวดและโดดเดี่ยวน่ะ...

 

            เพียงแค่ฉันเลือกที่จะซ่อนมันไว้ก็เท่านั้น แต่พอมาคิดดูแล้วถ้าเกิดไม่ปลดปล่อยออกไปบ้าง ตอนฉันตายฉันอาจจะเป็นแบบคาริสต้าเหมือนกัน

 

            เพราะแบบนั้นการปล่อยวางซะบ้างก็ไม่ใช่เรื่องที่เลวร้ายอะไร

 

            ไม่ต้องคิดมากไป ฉันไม่โทษนายหรอกนะฉันยิ้มให้เขาแสดงความจริงใจออกไปอย่างที่ไม่ค่อยทำให้ใครได้เห็น คนเรามีทั้งมุมมืด มุมสว่าง ด้านดี และด้านที่เลวร้าย เพราะงั้นจะหวังให้ใครมาดีกับเราตลอดไป ก็คงไม่ได้ อีกอย่างเรื่องคราวนี้มันก็ไม่ได้ผิดที่นาย ผิดที่ฉันเอง

 

            “ยูสึ...

 

            “เอาเป็นว่าลืมมันไปเถอะนะ ฉันอยากเริ่มต้นใหม่แล้วฉันว่าพร้อมกับเอื้อมมือไปจับมือของเขาที่แตะแก้มของฉันเอาไว้ ไม่ได้ดึงมันออกหรือว่าอะไร แค่จับเอาไว้เหมือนเป็นเครื่องยืนยัน มาเริ่มต้นใหม่กันเถอะนะ ยังไงอดีตมันก็กลับไปแก้ไขไม่ได้แล้ว

 

            แล้วเธอรู้สึกดีเหรอที่มีฉันอยู่ในชีวิตใหม่ของเธอ

 

            “จะรู้สึกหรือไม่ ก็ไม่สำคัญนิ

 

            “หา ?

 

            “ขอแค่มีนายอยู่แค่นั้นก็พอคำพูดของฉันคงไปจุดประกายอะไรสักอย่างให้สุบารุ ใบหน้าของเขาถึงได้ขึ้นสีแดงระเรื่อแบบนี้ ถึงกระนั้นฉันก็ไม่ได้คิดจะทำลายบรรยากาศดีๆโดยการแกล้งเขา ฉันเลือกที่จะให้เขาซึมซับบรรยากาศที่ดีระหว่างเรา ซึมซับรอยยิ้มของฉันและอุณหภูมิในร่างที่เย็นเฉียบไม่ต่างกัน

 

            เราสองคนเหมือนกันราวกับกระจกสะท้อนเงา

 

            แต่เขาก็มีหลายอย่างที่ฉันไม่มี และฉันก็มีหลายอย่างที่เขาไม่มีเช่นกัน เพราะงั้นเราก็สามารถเป็นส่วนเติมเต็มของกันและกันได้ ไม่ว่าจะทางตรงหรือว่าทางอ้อม

 

            ฉันยินดีที่จะ...

 

            ยูเซะสึ

 

            “อ๊ะ !” พลันร่างกายฉันก็ชาวาบเมื่อเสียงหนึ่งลอยเข้ามา มันเป็นเสียงของคนที่ฉันรู้จักหน้าค่าตาเป็นอย่างดีชนิดที่ว่าต่อให้ตายกี่ทีก็ไม่มีวันลืม ส่งผลให้ฉันผละออกจากสุบารุหันมากวาดตามองเจ้าของเสียงที่แว่วอยู่ข้างหู แต่ตรงนี้ก็ไม่มีใครอื่นนอกจากเราสองคนที่ยืนอยู่ด้วยกัน

 

            ทว่าฉันก็ต้องชะงักอีกครั้งเมื่อสายลมที่พัดผ่านได้นำหมายสานส์จากใครบางคนมาส่งถึงฉัน

 

            ข้อความของคนคนนั้นทำให้ตัวของฉันสั่นไปตามแรงลม...

 

          ถึงเวลาที่เราจะได้พบหน้ากันสักที

 

            เสียงแบบนี้ หรือวาจะเป็น...

 

ตึก ตึก ตึก

 

            ไปทางไหนดีนะ

 

            “ทางนี้ก็ไม่ได้

 

            “หลบอยู่ในห้องจะดีกว่าไหม

 

            “ฉันควรไปอยู่ที่ไหนดีฉันพึมพำถามตัวเองหลังจากที่พยายามหาที่ซ่อนให้ตัวเองอยู่ร่วมชั่วโมง เพราะสัมผัสได้ว่าคนที่ฉันไม่อยากเจอมากที่สุดกำลังจะมา และถ้าเราเจอกันบางทีเขาอาจจะมีแผนพาตัวฉันกลับไปไม่ก็ทำอะไรสักอย่างที่ฉันรู้ได้ไม่ยากว่ามันต้องไม่ดีต่อตัวฉันแน่ๆ

 

            จะว่าฉันกลัวมันก็ไม่ใช่ แต่จะว่าหลบหน้ามันก็ไม่ผิด...

 

            ฉันไม่อยากเจอเขาคนนี้ ไม่อยากเจอ พ่อ ที่ทำลายทุกสิ่งของฉัน ยิ่งตอนนี้ฉันอ่อนแอดั่งลูกแมวสาหัสก็ยิ่งทำให้ฉันไม่มีพลังมากพอที่จะปกป้องตัวเองจากเขา เพราะแบบนั้นฉันถึงได้พาตัวเองไปที่อื่นเพื่อที่จะได้ไม่ต้องพบหน้าเขา

 

            ทว่าโชคก็ไม่ได้ช่วยฉันเท่าไหร่หรอก

 

            ยูสึ

 

            “อ๊ะ !”

 

      เธอกำลังหลบอะไรอยู่กันแน่ ?

 

            ฉัน...ฉันเอ่อ... คำถามของสุบารุทำให้ฉันอึกอักอย่างที่ไม่เคยเป็น ทั้งๆที่ประจำฉันก็จะหาข้อแก้ตัวมาเถียงเขากลับได้อย่างง่ายดาย แต่นี่ฉันใช้เวลานานมากกว่าจะประมวลผลได้ เล่นเอาอีกฝ่ายถึงกับหรี่ตามองจับผิดฉันแทบจะทันที อะไรกัน ทำไมนายถึงมองเหมือนว่าฉันปิดบังอะไรนายอยู่ล่ะ ?

 

            “ก็เธอเป็นแบบนั้น

 

            “ฉัน...ฉันเปล่า ไม่ได้ปิดบังอะไรนายนิฉันระบายยิ้มทำตัวให้เหมือนปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ นายคิดมากไปหรือเปล่า ฉันก็แค่...เดินหาของ ไม่ได้หาที่หลบหรอก

 

            “รู้ใช่ไหมว่าตอนนี้ตัวเองโกหกไม่เนียน

 

            “…”

 

            “ทักษะโกหกของเธอมันคงลดหายไปตามพลังหรือไม่ก็คงเพราะเรื่องนี้มันใหญ่เกินกว่าที่เธอจะปิดมิดได้

 

            “เอ่อ...ฉัน

 

            “บอกฉันมายูสึว่าเธอกำลังกลัวอะไร

 

กึก !

 

            “บอกฉันว่าอะไรรบกวนจิตใจเธออยู่ ?นัยน์ตาของเราสบกันนิ่งเมื่ออีกฝ่ายดันฉันชิดกับกำแพงพร้อมกับทาบร่างลงมากักฉันไว้ในวงแขนแกร่ง เล่นเอาฉันถึงกับเม้มปากแน่น หัวตันไปหมดซะทุกทาง ยิ่งสุบารุก้มหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกเราเฉียดกันไปมาฉันก็ยิ่งรู้สึกว่าสมองประมวลช้ามากกว่าเดิม

 

            ไม่ได้...! ถ้าฉันปล่อยให้เขาวุ่นวายกับฉันแบบนี้ มันต้องไม่ทันการแน่ๆ

 

            ฉันต้องหาที่หลบก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะ...!

 

            อยู่นี่เองเหรอ ผมหาตัวตั้งนาน

 

            “เรย์จิ...ฉันพึมพำชื่ออีกฝ่ายออกมาก่อนจะใช้โอกาสนั้นดันร่างของสุบารุออกไป พาร่างกายตัวเองเดินไปหาเรย์จิที่ยืนกอดอกมองดูอยู่ไม่ไกล นัยน์ตาสีสวยทอดลงมามองฉัน แม้มันจะเย็นเฉียบดั่งน้ำแข็ง ทว่ากลับเคลือบแฝงไปด้วยความห่วงใย

 

            แววตานี่ฉันได้รับมันมาเสมอ ตั้งแต่ที่ความเจ็บปวดของฉันหายไป

 

            เรย์จิทำหน้าที่ดูแลฉันได้ดีกว่าใครทั้งมวล...

 

            มีอะไรเหรอถึงได้ตามหาตัวฉัน ?

 

            “ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเขาว่าพลางขยับแว่นตาเล็กน้อย ผมแค่จะมาบอกว่าคนคนนั้นมาถึงแล้ว

 

            “อะไรนะ...

 

            “คนที่คุณพยายามหลบหน้าอยู่...ท่านพ่อของคุณยังไงล่ะ

 

กึก กึก กึก !

 

แย่แล้ว...คำพูดของเรย์จิทำให้ฉันเบิกตากว้างเพราะมันมาพร้อมกับเสียงไม้เท้าที่กระแทกดังอยู่กับพื้น หนำซ้ำสายลมที่ขมขื่นก็ถูกรื้อฟื้นเข้าจู่โจมฉันอย่างรวดเร็ว สัมผัสแสนน่าสะอิดสะเอียนกระจายไปทุกย่อม แน่นอนว่าพวกเขาทั้งสองก็รู้สึกได้ ความเลวร้ายของพลังที่มากเกินไป

 

ทำให้ร่างกายของฉันทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้น เป็นจังหวะเดียวกับที่ใครบางคนก้าวมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าฉัน

 

วินาทีนั้นฉันเลือกที่จะไม่สบตาเพราะรู้ว่าเขาคือ...

 

ในที่สุดก็ได้เจอกันสักทีนะเจ้าหญิงน้อยของพ่อ

 

ท่าน...

 

ดูเหมือนเจ้ากำลังหลบหน้าพ่ออยู่...หรือเปล่านะ ?คำถามของท่านไม่ต่างจากคำบัญชาเพราะมันมาพร้อมกับการใช้พลังจัดแจงให้ฉันเงยหน้าสบตากันท่าน นัยน์ตาสีเดียวกันที่ทำให้ใครต่างก็หวาดหวั่นกลัวเกรงกันไปหมด ผิดกับฉันที่ไม่ได้รู้สึกแบบนั้น กลับกันมันทำให้ฉันรู้สึกขยะแขยงที่ได้มอง

 

ฉันเกลียดผู้ชายตรงหน้ายิ่งกว่าพี่สาวร่วมท้อง เกลียดจนไม่อาจทนมองหน้าได้

 

ถึงกระนั้นฉันก็จะไม่ยอมแสดงความอ่อนแอออกไป เลยยันตัวขึ้นมายืนประจันหน้า ผันเปลี่ยนดวงตาให้กลายเป็นสีทองข่มขวัญ ส่งผลให้ท่านพ่อชะงักถอยหลังไปหนึ่งก้าว แต่ตราบใดที่ฉันยังไม่เอ่ยคำสั่งให้ดวงตาทำงาน

 

ท่านก็รู้ดีว่าฉันไม่มีพิษภัย...เท่าที่ควร

 

แบบนี้ยังเรียกว่าหลบหน้าได้อีกหรือเปล่าคะ ?

 

“…”

 

เพราะตอนนี้คนที่หลบหน้า...คือตัวท่าน ไม่ใช่ลูก ท่านพ่อJ

 

LOADING 100 PER

 

###คุยกันตามประสาคนอ่านคนเขียน

มาอัพแล้วนาจา เป็นไงพอให้ลุ้นระทึกได้บ้างไหมมม

ตอนหน้ามารอดูกันว่าจะเป็นยังไง รับรองว่ามีให้หวั่นใจไปตามๆกัน

อีกไม่นานเอลจะเข้าสู่มหกรรมการสอบแล้ว อาจจะมาอัพช้าไปบ้าง

แต่คิดว่าก็คงอัพปกติเช่นทุกวันนั้นแหละ ยังไงก็ขอฝากติดตามด้วยน้า

ใครอยากอ่านเม้นรายงานตัวไว้แล้วเราจะล่องลอยไปไม่นานเกินรอ

อย่าลืมเม้น เม้น เม้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 คน 1 เม้น = 1,000,000กำลังใจเลยน้า เพราะงั้นมาผลักดันอิเอลหน่อยเร็ววว
นิยายเรื่องนี้ถูกแอพIOS ก็อป เพราะงั้นจึงขออัพชั่วคราวจนกว่าแอพนั้นจะถูกจัดการหรือไม่ก็จนกว่าเอลจะรู้สึกสบายใจ ขอบคุณค่ะ

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

653 ความคิดเห็น

  1. #407 ✿--Mr.UL--✿ (@ying21346) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 12:18
    เดี๋ยวนะ IOS ก๊อป? เกิดอะไรขึ้นคะ?
    #407
    1
    • #407-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 29)
      5 ธันวาคม 2559 / 12:18
      เป็นแอพสำหรับ IOS ค่ะ ก็อปนิยายเอลไป 6 เรื่อง
      #407-1
  2. #406 Kurone_Kuro (@Kurone_Kuro) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 10:49
    มาต่อตอนหน้าไวๆน้าาา><
    #406
    1
  3. #405 มีนา (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 13:10
    ไวๆนะเ็นกำลังใจให้
    #405
    1
  4. #403 LuCinENa (@nanamisora) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 19:11
    เป็น.....? ทำไมไรท์ต้องตัดแบบนี้ มาต่อแบบด่วนๆเลยนะค่ะ
    #403
    1
  5. #401 Thip-Thip- (@Thip-Thip-) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 06:36
    มาต่อเร็วๆน้ะคะไรท์ รออยุน้ะ
    #401
    1
  6. #400 ✿--Mr.UL--✿ (@ying21346) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 23:02
    ใครรรรรรร #มีความค้างอย่างแรง
    #400
    2
  7. #399 Secretsnow (@icezy9) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 20:45
    ค้างแรงง รอนะคะะะ
    #399
    1
  8. #398 Kurone_Kuro (@Kurone_Kuro) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 20:35
    รอค่ะ;-; ชอบบบ
    #398
    1
  9. #397 จันทิรารัตน์ (@sunsiara) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 20:04
    เป็น.... อะไรอ่าาาา!!! ค้างอย่างแรง มาต่อเร็วๆนะ
    #397
    1
  10. #396 LuCinENa (@nanamisora) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 11:59
    รอนะค่ะ
    #396
    1
  11. #395 Kurone_Kuro (@Kurone_Kuro) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 06:09
    ต่อไวๆ(หมูสับ)น้าาาาา มุขเดิม555
    #395
    1
  12. #393 thethirdlovemom (@thethirdlovemom) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 19:36
    เมื่อไหร่ตอนซากุระผู้มาเยือนจะออกค่ะ หนูชอบมากเลยค่ะยูเซะสึน่ารักและเก่งด้วยชอบมากค่ะ
    #393
    1
  13. #392 ✿--Mr.UL--✿ (@ying21346) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 18:56
    เจิมมมมมม
    #392
    1