[Fic Diabolik lovers] Bloody Sakura ซากุระสีเลือด [END]

ตอนที่ 26 : กลิ่นเลือดครั้งที่ 24 : ซากุระดูแล [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 919
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    5 พ.ย. 59

สายลมผู้งดงาม...

จงวอนขอหาผู้ดูแล...

 

            ฉันนั่งกอดเขาพยายามอย่างมากที่จะรักษาร่างกายตัวเองให้เป็นแบบเดิม ทว่ามันก็ยากเหลือเกิน ฉันทำได้เพียงแค่ให้รอยร้าวบางส่วนหายไปเท่านั้น ถึงกระนั้นมันก็ต้องใช้เวลา ณ ตอนนี้ฉันอยากไปที่ต้นซากุระ ถ้าได้ไปที่นั่นฉันคงเพิ่มพลังตัวเองได้มากกว่านี้

 

            ทว่าฉันหย่อนขาทิ้งตัวลงไปไม่ได้ ถ้าทำแบบนั้นขาของฉันคงได้แหลกเป็นผุยผงอย่างแน่นอน...

 

            เพราะงั้นเลยทำเท่าที่ทำได้ไปก่อน แม้จะช่วยไม่ได้มากก็ดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย

 

            เฮ้อ...ได้เท่านี้สินะฉันถอนหายใจไล้มือไปตามรอยร้าวที่แขนที่จางลงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ยิ่งเห็นความเจ็บปวดที่ร่างกายเท่าไหร่ มันก็ยิ่งตอกลึกลงไปในหัวใจของฉัน แสดงให้เห็นว่าตัวฉันอ่อนแอแค่ไหน ร่างกายตัวเองยังรักษาไว้ไม่ได้

 

            อีกหน่อยก็คงไม่เหลืออะไรให้รักษาไว้อีกแล้ว...

 

            ยังไม่เลิกเศร้าอีกหรือไง

 

กึก !

 

            “เศร้าไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาเสียงของคนเอาแต่ใจทำให้ฉันถอนหายใจออกมาอีกครั้งก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองอายาโตะที่เข้ามาในห้องพร้อมกับถาดอาหาร ใบหน้านี่แต่งแต้มไปด้วยความก้าวร้าวตามแบบฉบับจนฉันอยากจะผลักไส

 

            แต่ตอนนี้ฉันเหนื่อยเกินไป เลยทำได้เพียงแค่มองเขาวางถาดอาหารไว้แล้วหยิบชามข้าวต้มมาคนให้มันหายร้อน

 

            กินข้าวซะจะได้กินยา

 

            “เรย์จิไม่ได้บอกหรือไงว่ายาพวกนั้นรักษาฉันไม่ได้

 

            “งั้นก็กินข้าวไป อย่างน้อยก็ประทั่งชีวิตที่เหลืออยู่ของเธอคำพูดของอายาโตะทำให้ฉันชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเสตามองช้อนที่อีกฝ่ายยื่นมาจ่อปาก ไอร้อนของข้าวต้มที่อยู่ในนั้นไม่ได้สร้างความหิวโหยอะไรให้ฉันเลยสักนิด

 

            กลับกันมันทำให้ฉันทิ้งตัวลงนอน ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวเองไว้

 

            ฉันไม่เป็นไร แค่อยากอยู่คนเดียว

 

            “เธอจะมาต่อต้านคนทั้งโลกเพื่อให้ตัวเองดูเข้มแข็งไม่ได้หรอกนะ !”

 

หมับ !

 

            “อ่อนแอก็บอกสิอ่อนแอ จะเก็บตัวไปทำไม ไม่มีใครเขาว่าอะไรถ้าเธอจะแสดงตัวตนจริงๆออกมา !” ฉันพยายามข่มตาหลับไม่สนใจคำพูดของอายาโตะที่เอาแต่พล่ามไม่หยุด ภาวนาในใจขอให้เขาออกไปสักที และเหมือนว่าเขาจะไม่ได้ยินเลยกระชากให้ฉันลุกขึ้นมานั่งฟังเขาพูดอีกครั้ง

 

            ความเจ็บปวดที่แขนทำให้น้ำตาฉันซึมออกมาเล็กน้อย ถึงกระนั้นก็ยังกลั้นมันไว้

 

            ทำเป็นไม่เป็นไร ยังคงด้านชาราวกับตัวเองคือรูปปั้นเช่นเคย

 

            พอสักทียูสึ ! เลิกดื้อสักที !” อายาโตะตวาดคว้าหมับเข้าที่ไหล่ทั้งสองข้าง บีบแน่นมากจนเหมือนจะทำให้มันแหลกคามือของเขา รู้สึกอะไรก็พูดออกมาสิ ! อยากร้องไห้ก็ร้องออกมาสิ ! จะเก็บเอาไว้คนเดียวทำไม เธอไม่ได้แบกโลกทั้งใบไว้คนเดียวนะ !”

 

            “แล้วนายจะเอาอะไรกับฉันอายาโตะ...

 

            “อะ...

 

            “ตอนนี้ฉันไม่มีแรงจะมาเถียงนายหรอกนะ ฉันเหนื่อย...ตัวของฉันสั่นน้ำตาก็ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัวเล่นเอาอายาโตะถึงกับชะงัก มือที่บีบอยู่ที่ไหล่ก็หลวมลงจนกลายเป็นการจับไว้เท่านั้น ฉันส่ายหน้าระคนก้มหน้าร้องไห้ ฉันไม่มีอะไร ไม่มีอะไรทั้งนั้น ขนาดเศษใจที่อยู่ในร่างกายฉัน มันยังไม่มีค่าอะไรเลย

 

            “…”

 

            “ไม่มีค่าอะไรเลยสักอย่างเดียว...ไม่มีการต่อต้านมีเพียงแค่การสะอื้นฮักเท่านั้น ฉันไม่สามารถดึงตัวเองให้กลับมาเข้มแข็งได้ ไม่ว่าจะแตะต้องตรงไหนก็แลดูจะเจ็บไปซะหมด น้ำตาสีใสก็ไหลหยดจนย้อมผ้าห่มให้เปื้อนไปด้วยหยาดน้ำตา ในตอนนั้นเราสองคนเงียบไปสักพักก่อนที่อายาโตะจะดึงฉันไปกอดเอาไว้

 

            ฉันไม่รู้ว่าเขาทำแบบนั้นทำไม รู้แค่ว่ามือหนาฝังลงบนเรือนผมสีสวยของฉัน กอดกระชับตัวฉันให้แน่นขึ้นจนแทบจะจมหายไปในอ้อมกอดแสนเย็นเยียบของเขา

 

            วินาทีนั้นฉันเบิกตากว้างยกมือเหมือนจะผลักไสเขาออกไป

 

            ทว่าก็ต้องหยุดไว้เพียงแค่แตะอกกว้างของเขา

 

            เพราะเขาดึงดูดฉันด้วยประโยคนี้...

 

            เศษใจแล้วไง มีค่ากับฉันก็แล้วกัน

           

            “อายาโตะ...

 

            “คนเราก็มีเศษใจกันทั้งนั้น อยู่ที่ว่าเราจะประกอบมันให้กลายเป็นหัวใจดวงใหม่ยังไงเขาว่าพลางกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น น้ำเสียงทุ้มชวนฟังทำให้ฉันรู้สึกเหมือนว่าเขาก้าวเข้ามาในกำแพงที่ฉันสร้างเอาไว้ ตอนนี้เธออาจจะยังทำไม่ได้ แต่พอเธอหายเธอจะกลายเป็นหัวใจที่แกร่งที่สุด

 

            “…”

 

            “แค่รอเวลา และเลิกปิดกั้น

 

            “ฉัน...

 

            “บางทีการยอมให้ใครสักคนเข้าไปซ่อมแซมหัวใจเธอสักครั้ง มันก็ไม่เลวหรอกนะเขาผละออกมาพร้อมกับมองหน้าฉัน ใบหน้าหล่อเหลามีรอยยิ้มอ่อนโยนประดับอยู่ มาพร้อมกับปลายนิ้วเรียวยาวที่ปาดน้ำตาฉันออกให้อย่างแผ่วเบา เปิดใจซะบ้างเผื่อจะช่วยให้อะไรมันดีขึ้น

 

            “…”

 

            “เข้าใจใช่ไหม ?ในตอนนั้นฉันหลุบตาต่ำคิดตามที่เขาพูด นั้นสินะ เพราะฉันเอาแต่ปิดกั้นตัวเองไม่ยอมรับความช่วยเหลือจากใครทั้งนั้น มันเลยทำให้ฉันรู้สึกโดดเดี่ยวไร้กำลัง มันเป็นแบบนี้มาตลอดตั้งแต่ที่ฉันสูญเสียของสำคัญทั้งสองอย่างไป

 

            ฉันปิดกั้น สร้างกำแพงเอาไว้เพื่อที่ฉันจะได้ไม่กลับไปเจ็บช้ำอีก รวมถึงเพื่อให้ตัวเองเข้มแข็งขึ้นโดยไม่ต้องพึ่งพาใคร

 

            จะได้ไม่รู้สึกเจ็บตอนที่เสียใครไปอีกหน...

 

            แต่เพราะแบบนั้นฉันถึงได้รู้ว่าความเข้มแข็งที่ฉันสร้างมาก็แค่ฉากหน้าบดบังความอ่อนแอเท่านั้น ตอนนี้ฉันไม่อาจปฏิเสธได้ว่าฉันไม่ต้องการใคร ตอนนี้ฉันอยากได้ใครสักคนที่พร้อมจะโอบกอดฉันไว้ ให้อภัยกับสิ่งที่ฉันทำลงไป แล้วเปิดใจรับฉันให้เข้าไปอยู่ในพื้นที่ของเขา

 

            อายาโตะทำให้ฉันรู้สึกแบบนั้น...

 

            สัญญากับฉันว่าเธอจะเปิดใจ

 

            “…ฉันสัญญาไม่ได้

 

            “ทำไม ?

 

            “เพราะตอนนี้ฉันยังไม่มั่นใจฉันส่ายหน้าเบาๆตอกย้ำความรู้สึกภายใน แต่ถ้าใช้เวลาอีกหน่อย ฉันจะตอบรับคำสัญญาของนาย พอถึงตอนนั้นค่อยมาทวงสัญญาที่ขอไว้นะ

 

            “…”

 

            “แล้วฉันจะให้คำตอบที่นายต้องการฉันระบายยิ้มบางที่ออกมาจากใจของตัวเองจริงๆ ตอนนี้มันเหมือนกับว่าฉันทิ้งทุกสิ่งลงไว้ด้านหลัง ปล่อยตัวตนที่เคยเป็นออกมา ตัวตนที่ฉันพยายามซ่อนเอาไว้ ตัวตนที่มีแต่ความอ่อนแอประดับไว้ ตัวตนที่ฉันอยากจะละทิ้งไปเมื่อรู้ว่าตัวเองอ่อนแอ...

 

            แต่ฉันก็ทำไม่ได้เพราะมันคือตัวตนจริงๆของฉัน

 

            ตัวตนที่ฉันไม่ต้องพยายามเป็นใคร ตัวตนของฉันที่เป็น ยูสึ ที่แท้จริง...

 

            แล้วฉันจะรออายาโตะยีหัวฉันพร้อมกับยิ้มตอบ จะว่าไปแล้วพอมองเขาในมุมนี้ก็พบว่าเขาเองก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร กลับกันแล้วก็แค่เป็นพวกที่ชอบเอาแต่ใจซ่อนความอ่อนโยนของตัวเองเอาไว้ไม่ต่างจากฉันเท่าไหร่หรอก ว่ากันตามตรงฉันดีใจที่เขามีความทะเยอทะยานที่จะเอาชนะฉันให้ได้

 

            และต้องขอบคุณความไม่ยอมใครของเขาที่ดึงสติของฉันกลับมา จนตอนนี้ฉันคิดว่าการพูดว่า ขอบคุณ ไม่ใช่เรื่องที่ไม่ควรทำ

 

            พอคิดแบบนั้นฉันก็เงยหน้าสบตาเขาก่อนจะบอกกับเขาด้วยถ้อยคำนี้...

 

            ขอบคุณนะ อายาโตะ ฉันดีใจที่นายเข้ามาหาฉัน ความพยายามของนายไม่สูญเปล่าแล้วนะ

 

            เพราะตอนนี้นายทำลายกำแพงของฉันเรียบร้อยแล้ว...

 

หลายวันต่อมา

 

กึก !

 

            ดูเหมือนจะหายดีแล้วสินะครับ

 

            “อ๊ะ ! ตกใจหมดเลย อย่าเข้ามาเงียบๆแบบนี้สิเรย์จิซัง ฉันยิ่งขวัญอ่อนอยู่นะฉันยิ้มขำให้กับร่างสูงที่เข้ามาในครัว ซึ่งมีฉันกับยุยกำลังทำอาหารอยู่ เผอิญว่าตอนนี้ฉันหายจากอาการที่เป็นอยู่แล้ว แม้จะใช้เวลารักษานานไปหน่อย แต่ต้องขอบคุณอายาโตะ พอฉันเปิดใจที่จะรับการรักษาและยอมที่จะให้ทุกคนเข้ามา พลังของฉันก็เหมือนจะเพิ่มขึ้นมา

 

            หนำซ้ำเมื่อสองวันก่อนชูก็ลักพาตัวฉันไปนอนใต้ต้นซากุระ ฉันเลยฟื้นฟูพลังกลับมาแลกกับการโดนเรย์จิเทศนายาวหลายชั่วโมง ชูน่ะใส่หูฟังไม่รับฟังอะไรทั้งนั้น ผิดกับฉันที่ต้องนั่งขานรับจนแทบจะหลับคอพับไปกับชู

 

            เอาเถอะ ยังไงซะตอนนี้ฉันก็ดีขึ้นมาแล้ว นั่นคือเรื่องที่ดี วันนี้ฉันเลยมาช่วยยุยทำอาหารเลี้ยงเหล่าแวมไพร์ในบ้าน และหวังว่าพวกเขาจะชอบ

 

            ฉันไม่ได้ใส่ยาพิษลงไปหรอก สาบานได้J

 

            “ผมคิดว่าคุณควรจะให้ผมเช็คอาการก่อนจะออกมาทำอะไรข้างนอกเรย์จิว่าพร้อมเดินเข้ามายืนข้างๆฉัน ไล่สายตามองข้าวปั้นที่อยู่ในมือ ถึงจะเป็นกิจกรรมง่ายๆก็ตาม

 

            “อย่ากังวลเกินเหตุน่าเรย์จิซัง ฉันหายดีแล้ว คุณก็รู้

 

            “มันจะดีกว่าถ้าเราไม่ประมาท

 

            “ขี้กังวลเกินไปแล้วนะฉันส่ายหน้าเบาๆพร้อมกับรอยยิ้มที่ไม่ได้เกิดจากการเสแสร้ง ก่อนจะหันไปมองหน้ายุยเพื่อขอให้เธอช่วยเหลือฉัน บอกเขาทีสิยุยจังว่าอาการของฉันดีขึ้นแล้ว ไม่จำเป็นต้องตรวจอะไรเพิ่มให้วุ่นวาย

 

            “ฮ่าๆ ตรวจหน่อยก็ดีน้ายูสึจัง ถ้าไม่ทำเดี๋ยวคุณหมอเรย์จิจะว่าเอานะ

 

            “อะไรกันน่ะ ไม่เห็นเข้าข้างกันเลยยุยจังหัวเราะเบาๆที่ฉันเห็นฉันยู่ปากใส่ ฉันเลยถอนหายใจขอปั้นข้าวปั้นอันสุดท้าย จากนั้นก็ล้างมือแล้วเดินไปให้เรย์จิตรวจอาการที่ห้องทำงานของเขา ตั้งแต่ที่เกิดเหตุการณ์นั้นก็ดูเหมือนพวกเขาจะสร้างเกราะบางๆที่เรียกว่า ความกังวล ขึ้นมา ทั้งๆที่ทุกอย่างมันก็เข้าที่เข้าทางมากขึ้นจนน่าจะวางใจได้แล้ว

 

            ฉันรู้ว่าไม่มีใครอยากให้เกิดเหตุการณ์นั้นขึ้นอีก เรย์จิสั่งปิดตายหอคอยที่แม่ของสุบารุเคยอยู่ รวมถึงลงกลอนล็อคห้องของแม่สามแฝดอย่างแน่นหนา กันทุกอย่างไม่ให้เข้ามาทำลายฉันได้

 

            แน่นอนว่าฉันรู้ดีว่าของพวกนั้นปิดกั้นพลังจากจิตใจไม่ได้

 

            ถ้าคนเรามันถึงคราวตาย ยังไงยมทูตก็ไม่หลงกล J

 

            “คุณดูสดใสขึ้นนะนั่นคือประโยคแรกที่เรย์จิพูดขึ้นมาหลังจากตรวจอาการของฉันเสร็จ แล้วก็ดูเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

 

            “เปลี่ยนไปที่ว่าคงหมายถึงในทางที่ดีสินะฉันยิ้มพลางหัวเราะเบาๆแกล้งทำเป็นโค้งขอบคุณคำพูดของเขา ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะเรย์จิซัง ขอก้มหัวน้อมรับด้วยความยินดี

 

            “ดูเหมือนยังมีนิสัยไม่ดีติดอยู่บ้าง

 

            “หึ คนเรามีทั้งด้านดีและด้านที่ไม่ดีเรย์จิซัง ฉันอยู่กึ่งกลางระหว่างสองคำนั้นฉันตอบด้วยรอยยิ้ม รู้สึกเหมือนว่าช่วงนี้จะยิ้มบ่อยขึ้นโดยไม่ต้องแสร้งยิ้มใดๆ ส่งผลให้เรย์จิเดินเข้ามาหาฉัน หยุดยืนตรงหน้าก้มมองฉันที่นั่งอยู่บนโต๊ะทำงานของเขา

 

            ระดับสายตาที่ต่างกันไม่ได้เป็นอุปสรรคสำหรับเราเท่าไหร่ เรายังคงสบตากันได้ แล้วฉันก็ยังคงยิ้มให้เขาตามเดิม

 

            คุณยิ้มเก่งขึ้น

 

            “น่าแปลกเหรอ ?ฉันเอียงคอถาม นึกว่าประจำฉันยิ้มเก่งอยู่แล้วซะอีก

 

            “ผมหมายถึงยิ้มที่ออกมาจากใจจริง

 

            “…”

 

      “คุณยิ้มแบบนั้นได้ดีขึ้นและมันเป็นรอยยิ้ม...ที่สวยมาก

 

            เป็นคำชมที่ไม่ทันได้ตั้งตัวเลยล่ะ มาพูดเอากะทันหันแบบนี้ มันไม่ดีต่อระบบหัวใของฉันหรอกนะ...

 

LOADING 100 PER

 

####คุยกันตามประสาคนอ่านคนเขียน

เอลเปิดเทอมแล้วน้าเลยอัพช้าหน่อย แต่ก็มาอัพตลอดจ้าไม่ทิ้งเน้อ

ตอนนี้เหมือนอายาโตะและเรย์จิจะได้ใจไปเต็มๆสิน้า ตอนหน้ามาลุ้นกันดีกว่าว่าจะเป็นยังไงต่อ

รับรองว่าปริศนาจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆให้คิดตาม เพราะนี่มันเพิ่งแค่ครึ่งทางเท่านั้นเอง !

ใครอยากอ่านเม้นรายงานตัวไว้แล้วเราจะล่องลอยไปไม่นานเกินรอ

อย่าลืมเม้น เม้น เม้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 คน 1 เม้น = 1,000,000กำลังใจเลยน้า เพราะงั้นมาผลักดันอิเอลหน่อยเร็ววว

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

653 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 20:42

    ฉันอยู่เรือชู!#มองขาที่ลงเรือสุบารุไปข้างหันไปมองมือที่เกาะเรือเรย์จิ

    #622
    0
  2. #360 Kurorushi Yuki (@Yukina01) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 08:49
    อัพต่อไวๆนะ><ช้านิดช้าหน่อยก็ได้ ก็ช่วงนี้เปิดเทอมแล้วนี่เนอะเอาเป็นว่า Fighting ~ ติดตามอยู่นะคะ~
    #360
    1
  3. #359 wkS2b4dIoAH9HZc (@wkS2b4dIoAH9HZc) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 22:12
    ยูซึน่ารักมาก
    ประทับใจอายาโตะ
    เรย์จิพูดอย่างนี้มันไม่ดีต่อใจน๊าาาาา>///<
    #359
    1
  4. #358 CHRONA (@Yoosang) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 20:09
    เอาเหล่า 4 สหายผู้ตามหาอีฟกลับมามีบทที ฮ่าๆๆๆ
    #358
    1
  5. #357 Berriest (@Berriest) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 18:29
    โคตรลุ้น ใครจะเป็นพระเอกนะ
    #357
    1
    • #357-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 26)
      5 พฤศจิกายน 2559 / 18:30
      ไม่รู้เหมือนกัน คนเขียนก็ยังไม่ได้คิด55555
      #357-1
  6. #356 ✿--Mr.UL--✿ (@ying21346) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 12:20
    รอยยิ้มที่ออกมาจากใจมักทำให้หนุ่มๆพ่ายแพ้ #ยิ้มอ่อน
    #356
    1
  7. #355 จันทิรารัตน์ (@sunsiara) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 10:50
    เขินเรย์จิอ่าาาาา
    #355
    1
    • #355-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 26)
      5 พฤศจิกายน 2559 / 10:52
      คิดถึงจังเลยยย ไม่ค่อยโผล่มาเลยน้า
      เปิดเทอมแล้วสิน้า ว่างๆมาเม้นให้เอลอีกเน้อ
      คิดถึงหนักมาก มากอดหน่อยยย
      #355-1
  8. #353 Lilina konome (@Alice_magatroy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 10:46
    เรย์จิชมวันนี้พินาศเเล้วอวยชูต้องชูเท่านั้น
    #353
    1
  9. #352 saketto (@100011525075436) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 10:32
    ค่าาาาาาาจิรออออ^3^
    #352
    1
  10. #351 saketto (@100011525075436) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 19:43
    อัพต่อเร็วฯนาาาาาาเมี้ยวววววรอออออออ>~<
    #351
    1
  11. #350 Thip2232 (@Thip2232) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 17:23
    อั๊ยย่ะ อายาโตะก้ปากหวานเป็นเหมือนกันหนิ
    ปล.ไรท์มาต่อเร็วๆน้าาาาาา
    #350
    1
  12. #349 Lilina konome (@Alice_magatroy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 21:24
    สงสารยูสึอายาโตะมาอายาโตะพูดโดนใจมาก
    #349
    1
  13. #348 Kurorushi Yuki (@Yukina01) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 21:20
    ยูสึ!!!! หนูทำดีแล้วลูก! อายาโตะอย่าทำนางเอกเจ็บตัวนักสิ!(อินจัด-.-คนกำลังบ้าอย่าสนใจข้ามๆไปนะ555)
    #348
    1
  14. #347 nongmuiza (@nongmuyza) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 21:06
    ฮึก สงสารยูสึT^T อายาโตะ!ตอนนี้นายหล่อมาก
    #347
    1
  15. #346 wkS2b4dIoAH9HZc (@wkS2b4dIoAH9HZc) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 20:46
    สงสารยูซึ TT
    อายาโตะมาอย่างหล่อเลย >//<
    #346
    1
  16. #345 wkS2b4dIoAH9HZc (@wkS2b4dIoAH9HZc) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 10:10
    รอๆ
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมม >//<
    #345
    1
  17. #344 wannaporn (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 20:16
    มาต่อเร็วน่ะค่ะ

    รอค่าาาา

    เป็นกำลังใจให้ สู้สู้
    #344
    1
  18. #343 Kurorushi Yuki (@Yukina01) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 19:09
    Fighting!!นะคะ><รอค่าาา
    #343
    1
  19. #342 LuCinENa (@nanamisora) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 14:08
    รอนะค่ะ
    #342
    1
  20. #341 ✿--Mr.UL--✿ (@ying21346) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 22:36
    รอค่ะ ><
    #341
    1
  21. #340 Lilina konome (@Alice_magatroy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 21:41
    รอค่าาาา
    #340
    1
  22. #339 sanglert (@sanglert) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 21:36
    เจิมค้าาาาาา
    #339
    1